سورة الكافرون

Verse 0 of 6

Introduction

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ سَعِیدِ‌بْنِ‌مِینَا عَنْ غَیْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِه أَنَّ نَفَراً مِنْ قُرَیْشٍ اعْتَرَضُوا الرَّسُولَ (صلی الله علیه و آله) مِنْهُمْ عُتْبَهًُْ‌بْنُ‌رَبِیعَهًَْ وَ أُمَیَّهًُْ‌بْنُ‌خَلَفٍ وَ الْوَلِیدُ‌بْنُ‌الْمُغِیرَهًِْ وَ الْعَاصُ‌بْنُ‌سَعِیدٍ فَقَالُوا یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) هَلُمَّ فَلْنَعْبُدْ مَا تَعْبُدُ وَ تَعْبُدُ مَا نَعْبُدُ فَنَشْتَرِکُ نَحْنُ وَ أَنْتَ فِی الْأَمْرِ فَإِنْ یَکُنِ الَّذِی نَحْنُ عَلَیْهِ الْحَقَّ فَقَدْ أَخَذْتَ بِحَظِّکَ مِنْهُ وَ إِنْ یَکُنِ الَّذِی أَنْتَ عَلَیْهِ الْحَقَّ فَقَدْ أَخَذْنَا بِحَظِّنَا مِنْهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ إِلَی آخِرِ السُّورَهًِْ ثُمَّ مَشَی أُبَیُّ‌بْنُ‌خَلَفٍ بِعَظْمٍ رَمِیمٍ فَفَتَّهُ فِی یَدِهِ ثُمَّ نَفَخَهُ وَ قَالَ أَ تَزْعُمُ أَنَّ رَبَّکَ یُحْیِی هَذَا بَعْدَ مَا تَرَی فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِیَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ یُحْیِ الْعِظامَ وَ هِیَ رَمِیمٌ قُلْ یُحْیِیهَا الَّذِی أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ إِلَی آخِرِ السُّورَهًِْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- سعیدبن‌مینا از بیش از یک نفر از اصحابش نقل کرده است: گروهی از قریش با پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) روبرو شدند از جمله عتبهًْ‌بن‌ربیعهًْ‌و امیهًْ‌بن‌خلف، ولیدبن‌مغیرهًْ و عاص‌بن‌سعید گفتند: یا محمّد (صلی الله علیه و آله) بیا ما خدای تو را عبادت می‌کنیم و تو نیز خدای ما را عبادت کن، ما و تو هر دو شریک باشیم در این کار. اگر اعتقاد ما بر حق باشد تو هم از آن بهره‌مندشده‌ای و اگر معتقدات تو بر حق باشد ما نیز بهره‌ی خود را برده‌ایم. خداوند این سوره را نازل نمود: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ بعد ابی‌بن‌خلف استخوان پوسیده‌ای را با دست خود نرم کرده آن را به باد داد و گفت: آیا خیال می‌کنی پروردگارت این استخوان‌ها را باز زنده خواهد کرد خداوند این آیه را نازل نمود «و برای ما مثالی زد و آفرینش خود را فراموش کرد و گفت: «چه کسی این استخوان‌ها را زنده می‌کند درحالی‌که پوسیده است»؟! بگو: «همان کسی آن را زنده می‌کند که نخستین‌بار آن را آفرید و او به هر مخلوقی داناست!. ( یس/۷۹-۷۸ )».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Sa'id ibn Mina narrated from more than one of his companions: A group from Quraysh came before the Noble Messenger (peace be upon him and his family), among them Utbah ibn Rabi'ah, Umayyah ibn Khalaf, al-Walid ibn al-Mughirah and al-'As ibn Sa'id, and they said: "O Muhammad (peace be upon him and his family), come, we will worship your Allah and you worship our god; we and you will both be partners in this affair. If our belief is on the truth, then you too will have taken your share of it, and if what you hold to is the truth, then we too will have taken our share of it." So Allah revealed this surah: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ * لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ * وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ * وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ * وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [Say: "O disbelievers! I do not worship what you worship, nor do you worship what I worship, nor will I worship what you have worshipped, nor will you worship what I worship"]. After that, Ubayy ibn Khalaf crumbled a decayed bone in his hand and blew it to the wind and said: "Do you suppose that your Lord will bring these bones back to life again?" So Allah revealed this verse: "And he set forth an example for Us and forgot his own creation. He said: 'Who will give life to these bones while they are decayed?' Say: 'The One who created them the first time will give them life, and He is Knowing of every creation.'" (Ya-Sin/78-79). indeed

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- સઈદ બિન મીના પોતાના એક કરતાં વધુ સાથીઓ પાસેથી નકલ કરે છે: કુરૈશના એક જૂથે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો સામનો કર્યો, જેમાં ઉત્બહ બિન રબીઅહ, ઉમય્યહ બિન ખલફ, વલીદ બિન મુગીરહ અને આસ બિન સઈદ સામેલ હતા. તેઓએ કહ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આવો, અમે તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું અને તમે પણ અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો, અમે અને તમે બંને આ કામમાં ભાગીદાર બનીએ. જો અમારી માન્યતા હક પર હોય તો તમે પણ તેમાંથી લાભ મેળવ્યો હશે, અને જો તમારી માન્યતાઓ હક પર હોય તો અમે પણ અમારો ભાગ મેળવી લીધો હશે." અલ્લાહે આ સૂરહ નાઝિલ કરી: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ * لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ * وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ * وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ * وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [કહો: "હે કાફિરો! હું તેની ઇબાદત નથી કરતો જેની તમે ઇબાદત કરો છો, અને તમે તેની ઇબાદત કરનારા નથી જેની હું ઇબાદત કરું છું, અને હું તેની ઇબાદત કરનારો નથી જેની તમે ઇબાદત કરી છે, અને તમે તેની ઇબાદત કરનારા નથી જેની હું ઇબાદત કરું છું"]. પછી ઉબય્ય બિન ખલફે એક સડેલા હાડકાને પોતાના હાથથી ચોળીને ભૂકો કરી હવામાં ઉડાડ્યો અને કહ્યું: "શું તું એમ ધારે છે કે તારો પરવરદિગાર આ હાડકાંઓને ફરી જીવતાં કરશે?" અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: "અને તેણે અમારા માટે એક દ્રષ્ટાંત આપ્યું અને પોતાની પેદાઈશને ભૂલી ગયો, અને કહ્યું: 'આ હાડકાંઓને કોણ જીવતાં કરશે જ્યારે તે સડી ગયાં છે?' કહો: 'તે જ તેને જીવતાં કરશે જેણે તેને પ્રથમ વખત પેદા કર્યાં, અને તે દરેક સર્જનને જાણનારો છે!'" (યાસીન/૭૮-૭૯).

#2 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

سَأَلَ أَبُوشَاکِرٍ أَبَاجَعْفَرٍ الْأَحْوَلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ فَهَلْ یَتَکَلَّمُ الْحَکِیمُ بِمِثْلِ هَذَا الْقَوْلِ وَ یُکَرِّرُهُ مَرَّهًًْ بَعْدَ مَرَّهًٍْ فَلَمْ یَکُنْ عِنْدَ أَبِی‌جَعْفَرٍ الْأَحْوَلِ فِی ذَلِکَ جَوَابٌ فَدَخَلَ الْمَدِینَهًَْ فَسَأَلَ أَبَا عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) عَنْ ذَلِکَ فَقَالَ کَانَ سَبَبُ نُزُولِهَا وَ تَکْرَارِهَا أَنَّ قُرَیْشاً قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) تَعْبُدُ إِلَهَنَا سَنَهًًْ وَ نَعْبُدُ إِلَهَکَ سَنَهًًْ وَ تَعْبُدُ إِلَهَنَا سَنَهًًْ وَ نَعْبُدُ إِلَهَکَ سَنَهًًْ فَأَجَابَهُمُ اللَّهُ بِمِثْلِ مَا قَالُوا فَقَالَ فِیمَا قَالُوا تَعْبُدُ إِلَهَنَا سَنَهًًْ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ وَ فِیمَا قَالُوا وَ نَعْبُدُ إِلَهَکَ سَنَهًًْ وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ وَ فِیمَا قَالُوا تَعْبُدُ إِلَهَنَا سَنَهًًْ وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ وَ فِیمَا قَالُوا وَ نَعْبُدُ إِلَهَکَ سَنَهًًْ وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ قَالَ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوشاکر دیصانی از ابوجعفر احول درباره‌ی این آیه پرسید: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ گفت: «آیا حکیم این‌طور صحبت می‌کند و این همه مکرّرات پشت سر هم می‌آورد». ابوجعفر احول نتوانست جواب او را بدهد. وارد مدینه شد و از حضرت صادق اشکال را پرسید. امام فرمود: «سبب نزول این آیات و تکرار آن این بود که قریش به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) پیشنهاد کردند تو یک سال خدای ما را بپرست و ما یک سال خدای تو را می‌پرستیم باز یک سال تو بپرست خدای ما را و یک سال باز خدای تو را بپرستیم خداوند شبیه گفتار خود آن‌ها جواب داد در مقابل اینکه گفتند یک سال خدای ما را بپرست فرمود: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ و در مقابل اینکه یک سال خدای تو را می‌پرستیم فرمود: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ باز برای سخن آن‌ها که یک سال تو بپرست فرمود: وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ و در مقابل این سخن که باز خدای تو را یک سال می‌پرستیم فرمود: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Shakir al-Daysani asked Abu Ja'far al-Ahwal about this verse: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [Say: O disbelievers, I do not worship what you worship, nor are you worshippers of what I worship, nor am I a worshipper of what you have worshipped, nor are you worshippers of what I worship]. He said: "Does a wise one speak in this manner and bring so many repetitions one after another?" Abu Ja'far al-Ahwal could not give him an answer. He entered Medina and asked Imam Sadiq about the difficulty. The Imam said: "The reason for the revelation of these verses and their repetition was that the Quraysh proposed to the Noble Prophet (peace be upon him and his family): 'You worship our god for one year and we will worship your Allah for one year, then again you worship our god for one year and we will worship your Allah for one year.' Allah answered them in a manner similar to their own speech. In response to their saying 'worship our god for one year,' He said: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ [Say: O disbelievers, I do not worship what you worship]; and in response to 'we will worship your Allah for one year,' He said: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [nor are you worshippers of what I worship]; and again for their saying 'you worship for one year,' He said: وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ [nor am I a worshipper of what you have worshipped]; and in response to 'again we will worship your Allah for one year,' He said: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ [nor are you worshippers of what I worship. For you is your religion and for me is my religion]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ શાકિર દયસાનીએ અબૂ જઅફર અહવલને આ આયત વિશે પૂછ્યું: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [કહો: હે કાફિરો! હું તેની ઇબાદત નથી કરતો જેની તમે ઇબાદત કરો છો, અને ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું, અને ન હું તેની ઇબાદત કરનારો છું જેની તમે ઇબાદત કરી છે, અને ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું]. તેણે કહ્યું: "શું હકીમ આ રીતે વાત કરે છે અને આટલી બધી પુનરાવૃત્તિઓ એક પછી એક લાવે છે?" અબૂ જઅફર અહવલ તેને જવાબ ન આપી શક્યા. તેઓ મદીનામાં આવ્યા અને ઇમામ સાદિકને આ મુશ્કેલી પૂછી. ઇમામે ફરમાવ્યું: "આ આયતોના નુઝૂલ અને તેની પુનરાવૃત્તિનું કારણ એ હતું કે કુરૈશે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પ્રસ્તાવ મૂક્યો કે તમે એક વર્ષ અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો અને અમે એક વર્ષ તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું, ફરી એક વર્ષ તમે અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો અને એક વર્ષ અમે તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું. અલ્લાહે તેમના પોતાના જ કથન જેવો જવાબ આપ્યો. તેમના આ કથન 'એક વર્ષ અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ [કહો: હે કાફિરો! હું તેની ઇબાદત નથી કરતો જેની તમે ઇબાદત કરો છો], અને 'એક વર્ષ તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું], ફરી તેમના કથન 'એક વર્ષ તમે ઇબાદત કરો'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ [ન હું તેની ઇબાદત કરનારો છું જેની તમે ઇબાદત કરી છે], અને 'ફરી એક વર્ષ તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ [ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું. તમારા માટે તમારો દીન અને મારા માટે મારો દીન]."

#3 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ سَبَبُ نُزُولِهَا أَنَّ قُرَیْشاً قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) تَعْبُدُ آلِهَتَنَا سَنَهًًْ وَ نَعْبُدُ إِلَهَکَ سَنَهًًْ وَ تَعْبُدُ آلِهَتَنَا شَهْراً وَ نَعْبُدُ إِلَهَکَ شَهْراً فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله) رَبِّیَ اللَّهُ وَ دِینِیَ الْإِسْلَامُ ثَلَاثاً.

امام صادق (علیه السلام)- سبب نزول سوره این است که قریش به پیامبر (صلی الله علیه و آله) گفتند، یک سال خدای ما را پرستش کن ما هم یک سال خدای تو را می‌پرستیم. یک ماه خدای ما را پرستش کن ما هم یک ماه خدای تو را می‌پرستیم. خدا این سوره را نازل کرد: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «پروردگارم خدا و دینم اسلام است». سه مرتبه.

Imam Sadiq (peace be upon him): The reason for the revelation of the Surah is that the Quraysh said to the Prophet (peace be upon him and his family): "Worship our god for one year and we will also worship your Allah for one year. Worship our god for one month and we will also worship your Allah for one month." Allah revealed this Surah: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [Say: O disbelievers, I do not worship what you worship, nor are you worshippers of what I worship, nor am I a worshipper of what you have worshipped, nor are you worshippers of what I worship]. The Prophet (peace be upon him and his family) said: "My Lord is Allah and my religion is Islam" — three times.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ સૂરહના નુઝૂલનું કારણ એ છે કે કુરૈશે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહ્યું: એક વર્ષ અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો, અમે પણ એક વર્ષ તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું. એક મહિનો અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો, અમે પણ એક મહિનો તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું. અલ્લાહે આ સૂરહ નાઝિલ કરી: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [કહો: હે કાફિરો! હું તેની ઇબાદત નથી કરતો જેની તમે ઇબાદત કરો છો, અને ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું, અને ન હું તેની ઇબાદત કરનારો છું જેની તમે ઇબાદત કરી છે, અને ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું]. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "મારો પરવરદિગાર અલ્લાહ છે અને મારો દીન ઇસ્લામ છે." ત્રણ વખત.

#4 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا نَزَلَتْ عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناکَ لَقَدْ کِدْتَ تَرْکَنُ إِلَیْهِمْ شَیْئاً قَلِیلًا إِذاً لَأَذَقْناکَ ضِعْفَ الْحَیاهًِْ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ قَالَ تَفْسِیرُهَا قَالُوا نَعْبُدُ إِلَهَکَ سَنَهًًْ وَ تَعْبُدُ إِلَهَنَا سَنَهًًْ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی عَلَیْهِ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ إِلَی آخِرِ السُّورَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام)- سبب نزول این سوره و این تکرار، این بود که قریشیان به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عرض کردند: «یک سال تو خدایان ما را بپرست و یک سال ما خدای تو را می‌پرستیم و یک سال تو خدایان ما را بپرست و یک سال ما خدای تو را می‌پرستیم. آنگاه خداوند همانند آنچه را گفتند، به آنان پاسخ داد و درباره‌ی این سخن که گفتند: یک سال تو خدایان ما را بپرست، فرمود: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ و درباره‌ی این سخن که گفتند: یک سال ما خدای تو را می پرستیم، فرمود: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ و درباره‌ی این سخن که گفتند: یک سال تو خدایان ما را بپرست، فرمود: وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ و درباره‌ی این سخن که گفتند: یک سال ما خدای تو را می‌پرستیم، فرمود: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ آنگاه ابوجعفر (علیه السلام) احول به‌سوی ابوشاکر بازگشت و او را از این امر آگاه ساخت. ابوشاکر گفت: «این سخن را شتر از حجاز آورده است». حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) هرگاه قرائت این سوره را به پایان می رساند، سه‌بار می فرمود: «دین من اسلام است».

Imam Sadiq (peace be upon him): The reason for the revelation of this Surah and its repetition was that the Quraysh said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "For one year you worship our gods and for one year we will worship your Allah, and for one year you worship our gods and for one year we will worship your Allah." Then Allah answered them with the like of what they said. Concerning their saying, "For one year you worship our gods," He said: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ [Say: O disbelievers, I do not worship what you worship]; and concerning their saying, "For one year we will worship your Allah," He said: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [nor are you worshippers of what I worship]; and concerning their saying, "For one year you worship our gods," He said: وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ [nor am I a worshipper of what you have worshipped]; and concerning their saying, "For one year we will worship your Allah," He said: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ [nor are you worshippers of what I worship. For you is your religion and for me is my religion]. Then Abu Ja'far al-Ahwal (peace be upon him) returned to Abu Shakir and informed him of this matter. Abu Shakir said: "The camel has carried this speech from the Hijaz." Whenever Imam Ja'far Sadiq (peace be upon him) finished reciting this Surah, he would say three times: "My religion is Islam."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ સૂરહના નુઝૂલ અને આ પુનરાવૃત્તિનું કારણ એ હતું કે કુરૈશીઓએ રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અરજ કરી: "એક વર્ષ તમે અમારા ખુદાઓની ઇબાદત કરો અને એક વર્ષ અમે તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું અને એક વર્ષ તમે અમારા ખુદાઓની ઇબાદત કરો અને એક વર્ષ અમે તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું." ત્યારે અલ્લાહે તેમના જ કથન જેવો જવાબ આપ્યો, અને તેમના આ કથન 'એક વર્ષ તમે અમારા ખુદાઓની ઇબાદત કરો'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ [કહો: હે કાફિરો! હું તેની ઇબાદત નથી કરતો જેની તમે ઇબાદત કરો છો], અને તેમના આ કથન 'એક વર્ષ અમે તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું], અને તેમના આ કથન 'એક વર્ષ તમે અમારા ખુદાઓની ઇબાદત કરો'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ [ન હું તેની ઇબાદત કરનારો છું જેની તમે ઇબાદત કરી છે], અને તેમના આ કથન 'એક વર્ષ અમે તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીશું'ના જવાબમાં ફરમાવ્યું: وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ [ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું. તમારા માટે તમારો દીન અને મારા માટે મારો દીન]. ત્યારે અબૂ જઅફર અહવલ (અલયહિસ્સલામ) અબૂ શાકિર પાસે પાછા ફર્યા અને તેને આ બાબતથી વાકેફ કર્યો. અબૂ શાકિરે કહ્યું: "આ સખન ઊંટ હિજાઝથી લાવ્યું છે." હઝરત ઇમામ જઅફર સાદિક (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે પણ આ સૂરહની કિરાઅત પૂરી કરતા, ત્યારે ત્રણ વખત ફરમાવતા: "મારો દીન ઇસ્લામ છે."

#5 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ صَفْوَانُ الجَمَّالُ: جَاءَ زِنْدِیقٌ إِلَی هِشَامِ بْنِ الْحَکَمِ فَقَالَ: مَنْ أَشْعَرُ النَّاسِ؟ قَالَ: إِمْرُؤُ الْقَیْسِ. قَالَ: أَجَلْ، فَبِأَیِّ شَیْءٍ؟ قَالَ: بِقَوْلِهِ . . . قِفَا نَبْکِ مِنْ ذِکْرَی حَبِیبٍ وَ مَنْزِلٍ . . . قَالُوا لَوْ کُرِّرَ هَذَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ مَا یَکُونُ عِنْدَکَ؟ قَالَ: مَجْنُونٌ. قَالَ: فَکَیْفَ لَا تَجَنَّنَ نَبِیُّکَ إِذْ جَاءَ بِ قُلْ یَا أَیُّهَا الْکَافِرُونَ السُّورَهًَْ؟ فَقَالَ: وَرَاءَکَ الْبَابُ فَإِنَّ لِی شُغُلًا. وَ رَحَلَ مِنْ سَاعَتِهِ إِلَی الصَّادِقِ (علیه السلام) وَ حَکَی لَهُ جَمِیعَ ذَلِکَ فَقَالَ (علیه السلام): لَیْسَ عَلَی مَا ظَنَّهُ، إِنَّ الْمُشْرِکِینَ اجْتَمَعُوا إِلَی النَّبِیِّ (علیه السلام) فَقَالُوا: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) اعْبُدْ إِلَهَنَا یَوْماً نَعْبُدْ إِلهَکَ عَشْراً، وَ اعْبُدْ إِلَهَنَا شَهْراً نَعْبُدْ إِلهَکَ سَنَهًًْ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی قُلْ یَا أَیُّهَا الْکَافِرُونَ لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ یَوْماً وَ لَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ عَشْراً وَ لَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُّمْ شَهْراً وَ لَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ سَنَهًًْ لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ. فَذَکَرَ هِشَامٌ لِلزِّنْدِیقِ فَقَالَ: لَیْسَ هَذَا مِنْ خَزَانَتِکَ هَذَا مِنْ خَزَانَهًِْ غَیْرِکَ.

امام صادق (علیه السلام)- صفوان جمّال گوید: شخص زندیقی نزد هشام‌بن‌حکم آمد و گفت: «شاعرترین مردم چه کسی است»؟ هشام گفت: «امروءالقیس». گفت: «درست است [ولی] به کدام شعر»؟ گفت: «به این شعرش: بایستید تا از یادکردن حبیب و منزل، گریه کنیم». گفتند: اگر کسی این شعر تو را چهار بار تکرار کند [چه می‌شود] گفت: [چنین شخصی] مجنون است. آن زندیق گفت: «پس چگونه پیامبر تو مجنون نیست زیرا که او این آیات را آورده است: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [و گفت: «پشت‌سر تو درب است چرا که من شغلی دارم] و [هشام] در همان ساعت به محضر امام صادق (علیه السلام) رفت و تمام آن حرف‌ها را برای حضرت، حکایت کرد. امام (علیه السلام) فرمود: «آنگونه که او گمان کرده، نیست مشرکان نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) جمع شدند و گفتند: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! تو یک روز خدای ما را بپرست، تا ما [در عوض] ده روز خدای تو را بپرستیم و تو یک ماه خدای ما را پرستش کن تا ما یک سال خدای تو را پرستش کنیم. از این‌رو خداوند تعالی این آیات را نازل کرد: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ. وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ. وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ هشام [این سخنان را] به آن زندیق گفت. [آن زندیق] گفت: «این سخنان از خزانه‌ی تو نیست. بلکه این‌ها از خزانه‌ی شخصی غیر از توست».

Imam Sadiq (peace be upon him): Safwan al-Jammal said: A zindiq (heretic) came to Hisham ibn al-Hakam and said: "Who is the most eloquent poet among people?" Hisham said: "Imru' al-Qays." He said: "Correct, [but] for which poem?" He said: "For this verse of his: قِفَا نَبْکِ مِنْ ذِکْرَی حَبِیبٍ وَ مَنْزِلٍ [Stop, so that we may weep in remembrance of a beloved and a dwelling]." They said: If someone were to repeat this verse of yours four times, [what would happen]? He said: [Such a person] is insane. That zindiq said: "Then how is your Prophet not insane, for he brought these verses: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [Say: O disbelievers! I do not worship what you worship, nor are you worshippers of what I worship, nor am I a worshipper of what you have worshipped, nor are you worshippers of what I worship]." [Hisham said: "Behind you is the door, for I have work to do."] [Hisham] at that very hour went to the presence of Imam Sadiq (peace be upon him) and related all those words to him. The Imam (peace be upon him) said: "It is not as he supposed. The polytheists gathered before the Prophet (peace be upon him and his family) and said: O Muhammad (peace be upon him and his family)! You worship our god for one day, and we [in return] will worship your Allah for ten days; and you worship our god for one month, and we will worship your Allah for one year. Therefore Allah the Exalted revealed these verses: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [Say: O disbelievers! I do not worship what you worship, nor are you worshippers of what I worship, nor am I a worshipper of what you have worshipped, nor are you worshippers of what I worship]." Hisham said [these words] to the zindiq. [The zindiq] said: "These words are not from your treasury; rather they are from the treasury of someone other than you."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સફવાન જમ્માલ કહે છે: એક ઝિન્દીક (નાસ્તિક) વ્યક્તિ હિશામ બિન હકમ પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "લોકોમાં સૌથી મોટા શાયર કોણ છે?" હિશામે કહ્યું: "ઇમરુલ કૈસ." તેણે કહ્યું: "બરાબર છે, [પણ] કયા શેરના કારણે?" કહ્યું: "તેના આ શેરના કારણે: قِفَا نَبْکِ مِنْ ذِکْرَی حَبِیبٍ وَ مَنْزِلٍ [ઊભા રહો જેથી અમે પ્રિય અને ઘરની યાદમાં રડીએ]." તેમણે કહ્યું: જો કોઈ તારા આ શેરને ચાર વાર દોહરાવે [તો શું થાય]? કહ્યું: [આવો વ્યક્તિ] પાગલ છે. તે ઝિન્દીકે કહ્યું: "તો પછી તારો પયગંબર કેમ પાગલ નથી, કારણ કે તેઓ આ આયતો લાવ્યા છે: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [કહો: હે કાફિરો! હું તેની ઇબાદત નથી કરતો જેની તમે ઇબાદત કરો છો, અને ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું, અને ન હું તેની ઇબાદત કરનારો છું જેની તમે ઇબાદત કરી, અને ન તમે તેની ઇબાદત કરનારા છો જેની હું ઇબાદત કરું છું]." [હિશામે કહ્યું: "તારી પાછળ દરવાજો છે કારણ કે મારે કામ છે"] અને [હિશામ] તે જ ઘડીએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની હાજરીમાં ગયા અને તે બધી વાતો ઇમામને કહી સંભળાવી. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જે રીતે તેણે ધાર્યું છે, તેમ નથી. મુશરિકો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે એકઠા થયા અને કહ્યું: હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે એક દિવસ અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો, જેથી અમે [બદલામાં] દસ દિવસ તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીએ, અને તમે એક મહિનો અમારા ખુદાની ઇબાદત કરો જેથી અમે એક વર્ષ તમારા ખુદાની ઇબાદત કરીએ. તેથી અલ્લાહ તઆલાએ આ આયતો નાઝિલ કરી: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ* لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ* وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ* وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ [કહો: હે કાફિરો! હું તેની ઇબાદત નથી કરતો જેની તમે ઇબાદત કરો છો...]." હિશામે [આ વાતો] તે ઝિન્દીકને કહી. [તે ઝિન્દીકે] કહ્યું: "આ વાતો તારા ખજાનામાંથી નથી, બલ્કે આ તારા સિવાય કોઈ બીજા વ્યક્તિના ખજાનામાંથી છે."

#6 فضیلت Virtues ફઝીલત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَا تَدَعْ أَنْ تَقْرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ فِی سَبْعَهًِْ مَوَاطِنَ فِی الرَّکْعَتَیْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ وَ رَکْعَتَیِ الزَّوَالِ وَ الرَّکْعَتَیْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَ الرَّکْعَتَیْنِ فِی أَوَّلِ صَلَاهًِْ اللَّیْلِ وَ رَکْعَتَیِ الْإِحْرَامِ وَ رَکْعَتَیِ الْفَجْرِ إِذَا أَصْبَحْتَ بِهَا وَ رَکْعَتَیِ الطَّوَافِ.

امام صادق (علیه السلام)- در هفت موضع خواندن قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ را ترک مکن: در دو رکعت اوّل نماز شب، و در دو رکعت نافله صبح، و دو رکعت نافله ظهر، و دو رکعت اوّل نافله مغرب، و دو رکعت طواف، و دو رکعت احرام، و دو رکعت نماز صبح اگر بدون خواندن نافله‌ی آن صبح کرده باشی.

Imam Sadiq (peace be upon him): Do not omit reciting قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, One] and قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [Say: O disbelievers] in seven places: in the first two rak'ats of the night prayer, in the two rak'ats of the nafilah (supererogatory prayer) of the morning, in the two rak'ats of the nafilah of the noon, in the first two rak'ats of the nafilah of the maghrib, in the two rak'ats of the tawaf (circumambulation), in the two rak'ats of the ihram, and in the two rak'ats of the morning prayer if you have entered the morning without having recited its nafilah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સાત જગ્યાએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] અને قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [કહો: હે કાફિરો] ના પઠનને છોડશો નહીં: રાત્રિની નમાઝની પહેલી બે રકઅતોમાં, સવારની નાફિલા (મુસ્તહબ નમાઝ)ની બે રકઅતોમાં, ઝોહરની નાફિલાની બે રકઅતોમાં, મગરિબની નાફિલાની પહેલી બે રકઅતોમાં, તવાફ (પ્રદક્ષિણા)ની બે રકઅતોમાં, એહરામની બે રકઅતોમાં, અને સવારની નમાઝની બે રકઅતોમાં જો તમે તેની નાફિલા વગર સવાર કરી હોય.

#7 فضیلت Virtues ફઝીલત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّهُ یُبْدَأُ فِی هَذَا کُلِّهِ بِ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ فِی الرَّکْعَهًِْ الثَّانِیَهًِْ بِ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ إِلَّا فِی الرَّکْعَتَیْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ فَإِنَّهُ یُبْدَأُ بِ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ ثُمَ یُقْرَأُ فِی الرَّکْعَهًِْ الثَّانِیَهًِْ بِ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ.

امام صادق (علیه السلام)- در همه این موارد باید در رکعت اول توحید و در رکعت دوم کافرون خوانده شود مگر در دو رکعت قبل از طلوع فجر یا نماز صبح که در رکعت اول قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ و در رکعت دوم قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ خوانده می‌شود و سپس در رکعت دوم، قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ می‌خواند.

Imam Sadiq (peace be upon him): In all these cases, in the first rak'at Surah al-Tawhid should be recited and in the second rak'at Surah al-Kafirun, except in the two rak'ats before the break of dawn — i.e. the morning prayer — where in the first rak'at قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ is recited and in the second rak'at قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ, and then in the second rak'at قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ is recited.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ બધા મામલાઓમાં પહેલી રકઅતમાં તૌહીદ (સૂરએ ઇખ્લાસ) અને બીજી રકઅતમાં કાફિરૂન વાંચવી જોઈએ, સિવાય કે તલૂએ ફજ્ર પહેલાની બે રકઅતો અથવા સવારની નમાઝમાં, જ્યાં પહેલી રકઅતમાં قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ અને બીજી રકઅતમાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ વાંચવામાં આવે છે, અને પછી બીજી રકઅતમાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ વાંચે છે.

#8 فضیلت Virtues ફઝીલત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَمْرِوبْنِ‌أَبِی نَصْرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) الرَّجُلُ یَقُومُ فِی الصَّلَاهًِْ فَیُرِیدُ أَنْ یَقْرَأَ سُورَهًًْ فَیَقْرَأُ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ فَقَالَ یَرْجِعُ مِنْ کُلِّ سُورَهًٍْ إِلَّا مِنْ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ مِنْ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- عمربن‌ابی‌نصر گوید به امام صادق (علیه السلام) گفتم: «اگر انسان تصمیم بگیرد که سوره‌ی معیّنی را بخواند، امّا سوره‌ی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و سوره‌ی قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ به زبانش جاری شود، می‌تواند به همان سوره‌ی دلخواهش بازگردد»؟ ابوعبداللَّه گفت: «از هر سوره‌ای می‌تواند دست بردارد، مگر سوره‌ی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و سوره‌ی قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Amr ibn Abi Nasr said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "If a person intends to recite a particular surah, but Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ or Surah قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ flows on his tongue, can he return to the surah he had wanted?" Abu Abdillah said: "He may leave off from any surah, except Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ and Surah قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમ્ર બિન અબી નસ્ર કહે છે કે મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "જો કોઈ વ્યક્તિ કોઈ ખાસ સૂરહ વાંચવાનો ઇરાદો કરે, પરંતુ સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ અથવા સૂરએ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ તેની જીભ પર જારી થઈ જાય, તો શું તે પોતાની ઇચ્છિત સૂરહ તરફ પાછો ફરી શકે?" અબૂ અબ્દિલ્લાહે કહ્યું: "દરેક સૂરહથી તે હાથ ખેંચી શકે છે, સિવાય કે સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ અને સૂરએ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ."

#9 فضیلت Virtues ફઝીલત

الصّادقین (علیها السلام) al-Sadiqayn (peace be upon them) અસ્-સાદિકૈન (અલયહિમુસ્સલામ)

یُصَلِّی الرَّجُلُ رَکْعَتَیِ الطَّوَافِ طَوَافِ الْفَرِیضَهًِْ وَ النَّافِلَهًِْ بِ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ.

امام باقر و صادق (علیها السلام)- شخصی دو رکهت نماز طواف هم واجب و هم نافله بوسیله‌ی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ می‌خواند.

Imam Baqir and Imam Sadiq (peace be upon them): A person recites the two rak'ats of the tawaf prayer — both the obligatory and the supererogatory — with قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, One] and قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [Say: O disbelievers].

ઇમામ બાકિર અને ઇમામ સાદિક (અલયહિમસ્સલામ): વ્યક્તિ તવાફની બે રકઅત નમાઝ — વાજિબ અને નાફિલા બંને — قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] અને قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [કહો: હે કાફિરો] દ્વારા વાંચે છે.

#10 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ قَرَأَ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فِی فَرِیضَهًٍْ مِنَ الْفَرَائِضِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ لِوَالِدَیْهِ وَ مَا وَلَدَ وَ إِنْ کَانَ شَقِیّاً مُحِیَ مِنْ دِیوَانِ الْأَشْقِیَاءِ وَ أُثْبِتَ فِی دِیوَانِ السُّعَدَاءِ وَ أَحْیَاهُ اللَّهُ سَعِیداً وَ أَمَاتَهُ شَهِیداً وَ بَعَثَهُ شَهِیداً.

امام صادق (علیه السلام)- هرکه در نمازی از نمازهای واجب خود قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را بخواند، خداوند، او و پدر و مادر و فرزندانش را می آمرزد و اگر نگون بخت باشد، نامش از دفتر نگون‌بختان پاک می شود و در دفتر نیک‌بختان ثبت می شود و خداوند متعال او را خوشبخت زنده می گرداند و شهید می میراند و شهید بر می انگیزد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever recites قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [Say: O disbelievers] and قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] in one of the obligatory prayers, Allah will forgive him and his father and mother and his children; and if he is wretched, his name will be erased from the register of the wretched and recorded in the register of the blessed, and Allah the Exalted will make him live blessed, cause him to die a martyr, and raise him up a martyr.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ પોતાની વાજિબ નમાઝોમાંથી કોઈ એક નમાઝમાં قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [કહો: હે કાફિરો] અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] પઢે, અલ્લાહ તેને અને તેના માતા-પિતા અને તેના સંતાનોને માફ કરી દે છે, અને જો તે બદનસીબ હોય, તો તેનું નામ બદનસીબોના રજિસ્ટરમાંથી ભૂંસી નાખવામાં આવે છે અને નેકબખ્તોના રજિસ્ટરમાં નોંધવામાં આવે છે, અને અલ્લાહ તઆલા તેને ખુશનસીબ તરીકે જીવંત રાખે છે, શહીદ તરીકે મૃત્યુ આપે છે અને શહીદ તરીકે ઉઠાડે છે.

#11 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ قَرَأَ هَذِهِ السُّورَهًَْ أَعْطَاهُ اللَّهُ تَعَالَی مِنَ الْأَجْرِ کَأَنَّمَا قَرَأَ رُبُعَ الْقُرْآنِ وَ تَبَاعَدَتْ عَنْهُ مُؤْذِیَهًُْ الشَّیْطَانِ وَ نَجَّاهُ اللَّهُ تَعَالَی مِنْ فَزَعِ یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ مَنْ قَرَأَهَا عِنْدَ مَنَامِهِ لَمْ یَتَعَرَّضْ إِلَیْهِ شَیْءٌ فِی مَنَامِهِ فَعَلِّمُوهَا صِبْیَانَکُمْ عِنْدَ النَّوْمِ وَ مَنْ قَرَأَهَا عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ دَعَا بِمَا أَرَادَ مِنَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ، اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ مَا لَمْ یَکُنْ مَعْصِیَهًٌْ بِفِعْلِهَا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکه این سوره را بخواند، خداوند متعال چنان پاداشی به او عطا می فرماید که گویی یک‌چهارم قرآن را خوانده است و آزار شیطان از او دور می شود و خداوند متعال او را از هراس روز قیامت رهایی می بخشد و هرکه این سوره را به هنگام خواب بخواند، در خواب هیچ گزندی به او نمی رسد. پس [قرائت] آن را به هنگام خواب، به فرزندانتان بیاموزید. هرکه این سوره را به‌هنگام طلوع خورشید ده مرتبه بخواند و برای هرآنچه از دنیا و آخرت می خواهد، دعا کند، اگر سبّب انجام گناه نباشد، خداوند برایش برآورده می‌سازد.

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever recites this surah, Allah the Exalted grants him a reward as though he had recited a quarter of the Quran, and the harm of Satan is kept away from him, and Allah the Exalted delivers him from the terror of the Day of Resurrection. And whoever recites it at the time of sleep, nothing will harm him in his sleep — so teach it to your children at the time of sleep. And whoever recites this surah ten times at sunrise and prays for whatever he wishes of this world and the hereafter, Allah will grant it for him, so long as it is not something whose doing would be a sin.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે વ્યક્તિ આ સૂરહ પઢે, અલ્લાહ તઆલા તેને એવો સવાબ અતા કરે છે જાણે તેણે કુરઆનનો ચોથો ભાગ પઢ્યો હોય, અને શેતાનનો ત્રાસ તેનાથી દૂર થઈ જાય છે, અને અલ્લાહ તઆલા તેને કયામતના દિવસની ભયાનકતાથી મુક્તિ આપે છે. અને જે વ્યક્તિ આ સૂરહને સૂતી વખતે પઢે, તેની ઊંઘમાં તેને કોઈ નુકસાન પહોંચતું નથી. તો [આના પઠનને] સૂતી વખતે તમારા સંતાનોને શીખવાડો. જે વ્યક્તિ આ સૂરહને સૂરજ ઊગતી વખતે દસ વખત પઢે અને દુનિયા તથા આખિરતની જે પણ ઇચ્છા હોય તેના માટે દુઆ કરે, જો તે ગુનાહનું કારણ ન બને, તો અલ્લાહ તેના માટે પૂરી કરે છે.

#12 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ قَرَأَ إِذَا أَوَی إِلَی فِرَاشِهِ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ کَتَبَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ بَرَاءَهًًْ مِنَ الشِّرْکِ.

امام صادق (علیه السلام)- هرکه هنگام آرمیدن در بستر قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را بخواند، خداوند عزّوجلّ پاک‌بودن از شرک را برایش مقدّر می فرماید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever recites قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [Say: O unbelievers!] and قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] when going to bed, Allah the Mighty and Majestic decrees for him freedom from shirk (polytheism).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ પથારીમાં સૂતી વખતે قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [કહો: ઓ કાફિરો!] અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] પઢે, અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તેના માટે શિર્ક (બહુદેવવાદ) થી પાક હોવાનું નક્કી કરે છે.

#13 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَنَسِ‌بْنِ‌مَالِکٍ قَالَ: سَأَلَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ یَا فُلَانُ هَلْ تَزَوَّجْتَ قَالَ لَا وَ لَیْسَ عِنْدِی مَا أَتَزَوَّجُ بِهِ قَالَ أَ لَیْسَ مَعَکَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ قَالَ بَلَی قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ قَالَ أَ لَیْسَ مَعَکَ قُلْ یَا أَیُّهَا الْکَافِرُونَ قَالَ بَلَی قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ قَالَ أَ لَیْسَ مَعَکَ إِذَا زُلْزِلَتْ قَالَ بَلَی قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ ثُمَّ قَالَ تَزَوَّجْ تَزَوَّجْ تَزَوَّجْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- انس‌بن‌مالک گوید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) از مردی از اصحابش سؤال کرد و فرمود: «ای فلانی! آیا ازدواج کرده‌ای»؟ گفت: «نه؛ و دارایی‌ای ندارم که با آن ازدواج کنم». فرمود: «آیا قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ به همراه تو نیست»؟ گفت: «آری». فرمود: «یک‌چهارم قرآن است». فرمود: «آیا قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ همراه تو نیست»؟ گفت: «آری». فرمود: «یک‌چهارم قرآن است». فرمود: «آیا إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها همراه تو نیست»؟ گفت: «آری». فرمود: «یک‌چهارم قرآن است». آنگاه فرمود: «ازدواج کن، ازدواج کن، ازدواج کن».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Anas ibn Malik said: The Prophet (peace be upon him and his family) asked a man from among his companions and said: "O so-and-so! Have you married?" He said: "No; and I do not have anything with which to marry." He said: "Do you not have قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] with you?" He said: "Yes." He said: "It is one-quarter of the Quran." He said: "Do you not have قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [Say: O unbelievers!] with you?" He said: "Yes." He said: "It is one-quarter of the Quran." He said: "Do you not have إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها [When the earth is shaken with its shaking] with you?" He said: "Yes." He said: "It is one-quarter of the Quran." Then he said: "Marry, marry, marry."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અનસ બિન માલિક કહે છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોતાના સહાબીઓમાંથી એક વ્યક્તિને પૂછ્યું અને ફરમાવ્યું: "ઓ ફલાણા! શું તેં લગ્ન કર્યાં છે?" તેણે કહ્યું: "ના; અને મારી પાસે એટલી મિલકત નથી કે તેનાથી લગ્ન કરી શકું." ફરમાવ્યું: "શું قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] તારી સાથે નથી?" તેણે કહ્યું: "હા." ફરમાવ્યું: "તે કુરઆનનો એક-ચતુર્થાંશ ભાગ છે." ફરમાવ્યું: "શું قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [કહો: ઓ કાફિરો!] તારી સાથે નથી?" તેણે કહ્યું: "હા." ફરમાવ્યું: "તે કુરઆનનો એક-ચતુર્થાંશ ભાગ છે." ફરમાવ્યું: "શું إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها [જ્યારે ધરતી પોતાના ધ્રુજારીથી ધ્રૂજાવવામાં આવે] તારી સાથે નથી?" તેણે કહ્યું: "હા." ફરમાવ્યું: "તે કુરઆનનો એક-ચતુર્થાંશ ભાગ છે." પછી ફરમાવ્યું: "લગ્ન કર, લગ્ન કર, લગ્ન કર."

#14 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ جُبَیْرِ‌بْنِ‌مُطْعِمٍ قَالَ: قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَ تُحِبُّ یَا جُبَیْرُ أَنْ تَکُونَ إِذَا خَرَجْتَ سَفَراً مِنْ أَمْثَلِ أَصْحَابِکَ هَیْئَهًًْ وَ أَکْثَرِهِمْ زَاداً قُلْتُ نَعَمْ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَاقْرَأْ هَذِهِ السُّوَرَ الْخَمْسَ قُلْ یَا أَیُّهَا الْکَافِرُونَ وَ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللهِ وَ الْفَتْحُ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ وَ افْتَتِحْ قِرَاءَتَکَ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ قَالَ جُبَیْرٌ وَ کُنْتُ غَیْرَ کَثِیرِ الْمَالِ وَ کُنْتُ أَخْرُجُ مَعَ مَنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَخْرُجَ فَأَکُونُ أَکْثَرَهُمْ هِمَّهًًْ وَ أَمْثَلَهُمْ زَاداً حَتَّی أَرْجِعَ مِنْ سَفَرِی ذَلِکَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- جبیربن‌مطعم گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به من فرمود: «ای جبیر! آیا دوست داری که هرگاه به سفر می‌روی [شکوه و هیبتت از همه‌ی همراهانت بیشتر باشد] و توشه‌ات از همه بیشتر باشد»؟ گفتم: «بله؛ پدر و مادرم فدای تو باد ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)»! فرمود: «این پنج سوره: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ و إِذا جاءَ نَصْرُ اللهِ و الْفَتْحُ و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ و قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ را بخوان و خواندنت را با بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ آغاز کن». جبیر گوید: و من [پیش از این] مال زیادی نداشتم و با هرکس که خدا می‌خواست به سفر می‌رفتم. من بیشتر از همه تلاش می‌کردم و کمتر از همه توشه نصیبم می‌شد تا اینکه از آن سفرم برگردم».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Jubayr ibn Mut'im said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to me: "O Jubayr! Would you like that whenever you go on a journey [your dignity and awe be greater than all your companions] and your provision be more than everyone else's?" I said: "Yes; may my father and mother be sacrificed for you, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)!" He said: "Recite these five surahs: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [Say: O unbelievers!], and إِذا جاءَ نَصْرُ اللهِ وَ الْفَتْحُ [When the help of Allah and the victory comes], and قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One], and قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ [Say: I seek refuge in the Lord of the daybreak], and قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ [Say: I seek refuge in the Lord of mankind], and begin your recitation with بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful]." Jubayr said: I [before this] did not have much wealth, and I would travel with whomever Allah willed. I would strive more than everyone and would receive less provision than everyone, until I returned from that journey.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જુબૈર બિન મુત્ઇમ કહે છે: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ મને ફરમાવ્યું: "ઓ જુબૈર! શું તું ઈચ્છે છે કે જ્યારે પણ તું સફર પર જાય [તારો રુઆબ અને શાન બધા સાથીઓ કરતાં વધારે હોય] અને તારું ભાથું બધા કરતાં વધારે હોય?" મેં કહ્યું: "હા; મારા માતાપિતા આપ પર કુરબાન ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!" ફરમાવ્યું: "આ પાંચ સૂરાઓ: قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [કહો: ઓ કાફિરો!], અને إِذا جاءَ نَصْرُ اللهِ وَ الْفَتْحُ [જ્યારે અલ્લાહની મદદ અને વિજય આવે], અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે], અને قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ [કહો: હું સવારના પ્રભુની પનાહ માંગું છું], અને قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ [કહો: હું લોકોના પ્રભુની પનાહ માંગું છું] પઢ અને તારી કિરાઅતની શરૂઆત بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે] થી કર." જુબૈર કહે છે: અને હું [આ પહેલાં] વધારે માલદાર ન હતો અને જેની સાથે અલ્લાહ ઇચ્છતો તેની સાથે સફર પર જતો. હું બધા કરતાં વધારે મહેનત કરતો અને બધા કરતાં ઓછું ભાથું મને મળતું ત્યાં સુધી કે તે સફરથી પાછો ફરું.

#15 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عُمَرَ‌بْنِ‌یَزِیدَ أَنَّهُ قَالَ: شَکَوْتُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) السَّهْوَ فِی الْمَغْرِبِ فَقَالَ صَلِّهَا {بِ} قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ فَفَعَلْتُ ذَلِکَ فَذَهَبَ عَنِّی.

امام صادق (علیه السلام)- عمربن‌یزید گوید: به امام صادق (علیه السلام) از سهو در نماز مغرب شکایت کردم، فرمود: با قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ بخوان، گوید: من این دستور را عمل کردم که آن حال از من برطرف شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Umar ibn Yazid said: I complained to Imam Sadiq (peace be upon him) about forgetfulness (sahw) in the maghrib prayer. He said: Pray it with قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] and قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [Say: O unbelievers!]. He said: I acted on this instruction and that condition went away from me.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઉમર બિન યઝીદ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) સમક્ષ મગરિબની નમાઝમાં સહવ (ભૂલ) ની ફરિયાદ કરી, ફરમાવ્યું: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] અને قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [કહો: ઓ કાફિરો!] સાથે પઢો, કહે છે: મેં આ આદેશ પર અમલ કર્યો કે તે સ્થિતિ મારાથી દૂર થઈ ગઈ.