فَلَمَّا أَیِسُوا وَ أَرَادُوا الِانْصِرَافَ إِلَی أَبِیهِمْ قَالَ لَهُمْ لَاوَی‌بْنُ یَعْقُوبَ (علیه السلام) أَ‌لَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَباکُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَیْکُمْ مَوْثِقاً مِنَ اللهِ فِی هَذَا وَ مِنْ قَبْلُ ما فَرَّطْتُمْ فِی یُوسُفَ فَارْجِعُوا أَنْتُمْ إِلَی أَبِیکُمْ أَمَّا أَنَا فَلَا أَرْجِعُ إِلَیْهِ حَتَّی یَأْذَنَ لِی أَبِی أَوْ یَحْکُمَ اللهُ لِی وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ قَالَ لَهُمْ لَاوَی‌بْنُ‌یَعْقُوبَ (علیه السلام) ارْجِعُوا إِلی أَبِیکُمْ فَقُولُوا یا أَبانا إِنَّ ابْنَکَ سَرَقَ وَ ما شَهِدْنا إِلَّا بِما عَلِمْنا وَ ما کُنَّا لِلْغَیْبِ حافِظِینَ* وَ سْئَلِ الْقَرْیَةَ الَّتِی کُنَّا فِیها وَ الْعِیرَ الَّتِی أَقْبَلْنا فِیها أَیْ أَهْلَ الْقَرْیَهًِْ وَ أَهْلَ الْعِیرِ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ قَالَ فَرَجَعَ إِخْوَهًُْ یُوسُفَ (علیه السلام) إِلَی أَبِیهِمْ وَ تَخَلَّفَ یَهُودَا فَدَخَلَ عَلَی یُوسُفَ (علیه السلام) وَ کَلَّمَهُ حَتَّی ارْتَفَعَ الْکَلَامُ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ یُوسُفَ (علیه السلام) وَ غَضِبَ وَ کَانَتْ عَلَی کَتِفِ یَهُودَا شَعْرَهًٌْ فَقَامَتِ الشَّعْرَهًُْ فَأَقْبَلَتْ تَقْذِفُ بِالدَّمِ وَ کَانَ لَا یَسْکُنُ حَتَّی یَمَسَّهُ بَعْضُ أَوْلَادِ یَعْقُوبَ (علیه السلام) قَالَ فَکَانَ بَیْنَ یَدَیِ یُوسُفَ (علیه السلام) ابْنٌ لَهُ فِی یَدِهِ رُمَّانَهًٌْ مِنْ ذَهَبٍ یَلْعَبُ بِهَا فَلَمَّا رَأَی یُوسُفُ (علیه السلام) أَنَّ یَهُودَا قَدْ غَضِبَ وَ قَامَتِ الشَّعْرَهًُْ تَقْذِفُ بِالدَّمِ أَخَذَ الرُّمَّانَهًَْ مِنَ الصَّبِیِّ ثُمَّ دَحْرَجَهَا نَحْوَ یَهُودَا وَ تَبِعَهَا الصَّبِیُّ لِیَأْخُذَهَا فَوَقَعَتْ یَدُهُ عَلَی یَدِ یَهُودَا فَذَهَبَ غَضَبُهُ فَارْتَابَ یَهُودَا وَ رَجَعَ الصَّبِیُّ بِالرُّمَّانَهًِْ إِلَی یُوسُفَ (علیه السلام) قَالَ ثُمَّ ارْتَفَعَ الْکَلَامُ بَیْنَهُمَا حَتَّی غَضِبَ یَهُودَا وَ قَامَتِ الشَّعْرَهًُْ تَقْذِفُ بِالدَّمِ فَلَمَّا رَأَی ذَلِکَ یُوسُفُ (علیه السلام) دَحْرَجَ الرُّمَّانَهًَْ نَحْوَ یَهُودَا وَ تَبِعَهَا الصَّبِیُّ لِیَأْخُذَهَا فَوَقَعَتْ یَدُهُ عَلَی یَهُودَا فَسَکَنَ غَضَبُهُ وَ قَالَ إِنَّ فِی الْبَیْتِ لَمِنْ وُلْدِ یَعْقُوبَ (علیه السلام) حَتَّی صَنَعَ ذَلِکَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) و چون خواستند نزد پدر خویش برگردند، لاوی پسر یعقوب (علیه السلام) به برادران گفت: أَ‌لَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَباکُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَیْکُمْ مَوْثِقاً مِنَ اللهِ در این مسئله وَ مِنْ قَبْلُ ما فَرَّطْتُمْ فِی یُوسُفَ شما نزد پدر برگردید، اما من به سوی او باز نمی‌گردم. حَتَّی یَأْذَنَ لِی أَبِی أَوْ یَحْکُمَ اللهُ لِی وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ سپس به آنان گفت: شما به‌سوی پدرتان بازگردید و بگویید: «پدر [جان]، پسرت سرقت کرد و ما جز به‌آنچه آگاه بودیم گواهی ندادیم و ما از غیب باخبر نبودیم. [و اگر اطمینان نداری]، از آن شهر که در آن بودیم سؤال کن، و نیز از آن قافله که با آن آمدیم [بپرس]؛ و ما [در گفتار خود] صادق هستیم». ( یوسف/۸۲۸۱ ) یعنی اهالی این آبادی و مردم این قافله‌ای که ما با آن بودیم برادران یوسف (علیه السلام)، نزد پدر برگشته و یهودا باقی ماند و نزد یوسف (علیه السلام) آمد و با او صحبت کرد و گفتگوی آنان بالا گرفت. یهودا خشمگین شد. بر روی دوش یهودا، مویی بود و خون از آن موی، سرازیر شد. این خون باز نمی‌ایستاد، تا اینکه یکی از فرزندان یعقوب (علیه السلام)، یهودا را لمس کند. امام (علیه السلام) فرمود: «یوسف (علیه السلام)، پسری داشت که در آنجا حاضر بود. در دست پسر یوسف (علیه السلام)، اناری از جنس طلا وجود داشت که با آن بازی می‌کرد. وقتی یوسف (علیه السلام) دید که یهودا عصبانی شده و آن موی، سیخ شده و پیاپی از آن خون می‌ریزد، انار را از دست کودک گرفته و آن را به‌سوی یهودا غلتاند. کودک، انار را دنبال کرد تا آن را بردارد و در همین حال، دست او با بدن یهودا تماس پیدا کرد و خشمش فرونشست. در این لحظه یهودا، دچار تردید شد. کودک همراه با انار به‌سوی یوسف (علیه السلام) برگشت؛ امّا بار دیگر، جرّوبحث میان آن دو بالا گرفت و یهودا بار دیگر خشمگین شد و خون از موی شانه‌ی یهودا سرازیر گشت. همین‌که یوسف (علیه السلام) این منظره را مشاهده کرد، انار را به‌سوی یهودا غلتاند و کودک، آن را دنبال کرد تا بردارد؛ و دستش به بدن یهودا برخورد کرد و خشم او فرو نشست، یهودا گفت: «بی‌گمان در این خانه کسی از فرزندان یعقوب (علیه السلام) حضور دارد. و این کار، سه‌بار تکرار شد».
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): And when they wanted to return to their father, Lawi son of Yaqub (peace be upon him) said to his brothers: أَ‌لَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَباکُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَیْکُمْ مَوْثِقاً مِنَ اللهِ [Do you not know that your father has taken from you a solemn pledge in the name of Allah] concerning this matter, وَ مِنْ قَبْلُ ما فَرَّطْتُمْ فِی یُوسُفَ [and before this you failed in your duty regarding Yusuf]. You go back to your father, but I will not return to him حَتَّی یَأْذَنَ لِی أَبِی أَوْ یَحْکُمَ اللهُ لِی وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ [until my father gives me permission or Allah judges for me, and He is the best of judges]. Then he said to them: Return to your father and say: "O father, your son committed theft, and we bore witness only to what we knew, and we were not aware of the unseen. [And if you are not satisfied], ask the town in which we were, and also the caravan with which we came; and we are truthful [in our words]." (Yusuf/81-82) — meaning the people of that town and the people of the caravan with which we were. The brothers of Yusuf (peace be upon him) returned to their father, and Yahuda stayed behind and went to Yusuf (peace be upon him) and spoke with him, and their conversation grew heated. Yahuda became angry. On Yahuda's shoulder there was a hair, and blood would flow from that hair. This blood would not stop until one of the sons of Yaqub (peace be upon him) touched Yahuda. The Imam (peace be upon him) said: "Yusuf (peace be upon him) had a son who was present there. In the hand of Yusuf's (peace be upon him) son was a pomegranate made of gold with which he was playing. When Yusuf (peace be upon him) saw that Yahuda had become angry and that the hair had stood up and blood was pouring from it in succession, he took the pomegranate from the child and rolled it toward Yahuda. The child ran after the pomegranate to pick it up, and while doing so his hand touched Yahuda's body, and his anger subsided. At that moment Yahuda became suspicious. The child returned with the pomegranate to Yusuf (peace be upon him); but once again the argument between the two grew heated and Yahuda became angry again, and blood flowed from the hair on Yahuda's shoulder. As soon as Yusuf (peace be upon him) saw this scene, he rolled the pomegranate toward Yahuda, and the child followed it to pick it up; and his hand touched Yahuda's body, and his anger subsided. Yahuda said: 'Undoubtedly, someone from the children of Yaqub (peace be upon him) is present in this house.' And this happened three times."
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અને જ્યારે તેઓ પોતાના પિતા પાસે પાછા ફરવા ઇચ્છતા હતા, ત્યારે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના પુત્ર લાવીએ ભાઈઓને કહ્યું: أَ‌لَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ أَباکُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَیْکُمْ مَوْثِقاً مِنَ اللهِ [શું તમે નથી જાણતા કે તમારા પિતાએ તમારી પાસેથી અલ્લાહના નામે વચન લીધું છે] આ બાબતમાં, وَ مِنْ قَبْلُ ما فَرَّطْتُمْ فِی یُوسُفَ [અને આ પહેલા તમે યુસુફ બાબતે કસૂર કરી હતી]. તમે પિતા પાસે પાછા ફરો, પરંતુ હું તેમની તરફ પાછો નહીં ફરું. حَتَّی یَأْذَنَ لِی أَبِی أَوْ یَحْکُمَ اللهُ لِی وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ [જ્યાં સુધી મારા પિતા મને પરવાનગી ન આપે અથવા અલ્લાહ મારા માટે ફેંસલો ન કરે, અને તે શ્રેષ્ઠ ફેંસલો કરનાર છે]. પછી તેમને કહ્યું: તમે તમારા પિતા પાસે પાછા ફરો અને કહો: "પિતા [જાન], તમારા પુત્રે ચોરી કરી અને અમે તે વિશે જ ગવાહી આપી જેની અમને જાણ હતી અને અમે ગૈબ [અદૃશ્ય]થી વાકેફ ન હતા. [અને જો તમને વિશ્વાસ ન હોય તો], જે શહેરમાં અમે હતા તેને પૂછો, અને તે કાફલાને પણ [પૂછો] જેની સાથે અમે આવ્યા; અને અમે [પોતાની વાતમાં] સાચા છીએ." (યુસુફ/૮૧-૮૨) એટલે કે આ વસ્તીના લોકો અને આ કાફલાના લોકો જેની સાથે અમે હતા. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના ભાઈઓ પિતા પાસે પાછા ફર્યા અને યહૂદા ત્યાં જ રહ્યો અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને તેમની સાથે વાત કરી, અને તેમની ચર્ચા વધી ગઈ. યહૂદા ગુસ્સે થયો. યહૂદાના ખભા પર એક વાળ હતો અને તે વાળમાંથી લોહી વહેતું હતું. આ લોહી ત્યાં સુધી બંધ થતું ન હતું જ્યાં સુધી યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)નું કોઈ સંતાન યહૂદાને સ્પર્શ ન કરે. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)નો એક પુત્ર હતો જે ત્યાં હાજર હતો. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના પુત્રના હાથમાં સોનાનું બનેલું એક દાડમ હતું જેની સાથે તે રમતો હતો. જ્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ જોયું કે યહૂદા ગુસ્સે થયો છે અને તે વાળ સીધો ઊભો થઈ ગયો છે અને તેમાંથી સતત લોહી વહી રહ્યું છે, ત્યારે તેમણે તે દાડમ બાળકના હાથમાંથી લઈ લીધું અને તેને યહૂદા તરફ ગબડાવ્યું. બાળક દાડમની પાછળ દોડ્યો તેને ઉપાડવા માટે, અને એ જ સમયે તેનો હાથ યહૂદાના શરીરને સ્પર્શ્યો અને તેનો ગુસ્સો શાંત થઈ ગયો. આ ક્ષણે યહૂદાને શંકા થઈ. બાળક દાડમ સાથે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પાસે પાછો ફર્યો; પરંતુ ફરીથી બંને વચ્ચે ચર્ચા વધી ગઈ અને યહૂદા ફરી ગુસ્સે થયો અને યહૂદાના ખભાના વાળમાંથી લોહી વહેવા લાગ્યું. જેવું યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ આ દૃશ્ય જોયું, તેમણે દાડમને યહૂદા તરફ ગબડાવ્યું અને બાળક તેને ઉપાડવા માટે તેની પાછળ ગયો; અને તેનો હાથ યહૂદાના શરીરને અડ્યો અને તેનો ગુસ્સો શાંત થઈ ગયો. યહૂદાએ કહ્યું: 'ખરેખર આ ઘરમાં યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના સંતાનોમાંથી કોઈ હાજર છે.' અને આ કાર્ય ત્રણ વાર દોહરાવાયું."