سورة آل عمران

Verse 9 of 200

3:9

رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَاد

پروردگارا! تو مردم را براى روزى كه ترديدى در آن نيست، جمع خواهى كرد؛ زيرا خداوند از وعده‌‌ی خود تخلّف نمى‌كند. [ما به تو و رحمت بى‌پايانت، و به وعده‌ی رستاخيز و قيامت ايمان داريم].

Our Lord! surely Thou art the Gatherer of men on a day about which there is no doubt; surely Allah will not fail (His) promise.

અય અમારા પરવરદિગાર ! બેશક તું તે (કયામતને) દિવસે માણસોને ભેગા કરનાર છે કે જે દિવસના વિશે કાંઈ જ શંકા નથી; કારણકે અલ્લાહનો વાયદો ખોટો હોતો નથી.

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

رَبَّنا لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا أَی لَا نَشُکُّ.

علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) رَبَّنَا لاتُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إدْ هَدَیْتَنَا؛ یعنی شک نمی‌کنیم.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): رَبَّنَا لاتُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا [Our Lord! Do not let our hearts deviate after You have guided us]; meaning: we do not doubt.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): رَبَّنَا لاتُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا [ઓ અમારા રબ! અમારા દિલોને હિદાયત આપ્યા પછી ન ફેરવ]; યાની અમે શક નથી કરતા.

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ هِشَامِ‌بْنِ‌الْحَکَمِ قَالَ: قَالَ لِی أَبُوالْحَسَنِ مُوسَی‌بْنُ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام): یَا هِشَامُ! إِنَّ اللَّهَ حَکَی عَنْ قَوْمٍ صَالِحِینَ أَنَّهُمْ قَالُوا رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ حِینَ عَلِمُوا أَنَّ الْقُلُوبَ تَزِیغُ وَ تَعُودُ إِلَی عَمَاهَا وَ رَدَاهَا إِنَّهُ لَمْ یَخَفِ اللَّهَ مَنْ لَمْ یَعْقِلْ عَنِ اللَّهِ وَ مَنْ لَمْ یَعْقِلْ عَنِ اللَّهِ لَمْ یَعْقِدْ قَلْبَهُ عَلَی مَعْرِفَهًٍْ ثَابِتَهًٍْ یُبْصِرُهَا وَ یَجِدُ حَقِیقَتَهَا فِی قَلْبِهِ وَ لَا یَکُونُ أَحَدٌ کَذَلِکَ إِلَّا مَنْ کَانَ قَوْلُهُ لِفِعْلِهِ مُصَدِّقاً وَ سِرُّهُ لِعَلَانِیَتِهِ مُوَافِقاً لِأَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ اسْمُهُ لَمْ یَدُلَّ عَلَی الْبَاطِنِ الْخَفِیِّ مِنَ الْعَقْلِ إِلَّا بِظَاهِرٍ مِنْهُ وَ نَاطِقٍ عَنْه.

امام کاظم (علیه السلام) از هشام‌بن‌حکم روایت است که می‌گوید: امام کاظم (علیه السلام) به من فرمود: «ای هشام! خداوند تبارک‌وتعالی حکایت از مردمان صالح می‌کند که می‌گویند: رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ. زیرا می‌دانند که دل‌ها منحرف می‌شوند و به همان کوردلی و نابودی خود برمی‌گردند. ای هشام بدان که از خدا نمی‌ترسد کسی‌که بینش خدایی نداشته باشد و هرکه بینش نسبت به خدا نداشته باشد ایمان استواری نخواهد داشت که واقعیّت آن را در خود ببیند و کسی چنین نخواهد بود مگر اینکه گفته‌اش را کردارش گواهی کند و آشکار و پنهانش برابر باشد، زیرا خداوند نمی‌پذیرد باطن پنهان عقل و بینش را مگر به‌وسیله‌ی ظاهری که حکایت از آن می‌کند.

Imam Kazim (peace be upon him): It is narrated from Hisham ibn al-Hakam who said: Imam Kazim (peace be upon him) said to me: "O Hisham! Allah the Blessed and Exalted relates about righteous people who say: رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ [Our Lord! do not let our hearts deviate after You have guided us, and grant us mercy from Yourself; indeed You are the Bestower]. Because they know that hearts deviate and return to their very blindness and ruin. O Hisham, know that whoever does not have divine insight does not fear Allah, and whoever does not have insight regarding Allah will not have firm faith through which he sees its reality within himself; and no one will be like that unless his deed bears witness to his word and his outward and inward are alike, for Allah does not accept the hidden interior of the intellect and insight except by means of an outward expression that speaks of it."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): હિશામ બિન હકમથી રિવાયત છે, તેઓ કહે છે: ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "ઓ હિશામ! અલ્લાહ તબારક વ તઆલા સાલેહ લોકોની હિકાયત કરે છે કે તેઓ કહે છે: رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ [અમારા પરવરદિગાર! તેં અમને હિદાયત આપ્યા પછી અમારા દિલોને વિચલિત ન કર અને તારી પાસેથી અમને રહમત અર્પણ કર; ખરેખર તું જ મહાન અતા કરનાર છે]. કારણ કે તેઓ જાણે છે કે દિલો વિચલિત થઈ જાય છે અને પોતાની એ જ કોરદિલી અને વિનાશ તરફ પાછા ફરે છે. ઓ હિશામ, જાણી લે કે જેની પાસે ખુદાઈ બસીરત નથી તે અલ્લાહથી ડરતો નથી, અને જેની પાસે અલ્લાહ સંબંધી બસીરત નથી તેની પાસે અડગ ઈમાન નહીં હોય કે જેની હકીકતને તે પોતાની અંદર જુએ, અને કોઈ પણ એવો નહીં હોય સિવાય તેના કે જેની વાતની સાક્ષી તેનું કાર્ય આપે અને તેનું જાહેર અને છુપું સમાન હોય, કારણ કે અલ્લાહ અક્લ અને બસીરતના છુપા બાતિનને કબૂલ કરતો નથી સિવાય તે ઝાહિર દ્વારા જે તેની હિકાયત કરે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَکْثِرُوا مِنْ أَنْ تَقُولُوا رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ لَا تَأْمَنُوا الزَّیْغَ.

امام صادق (علیه السلام) رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا را زیاد تکرار کنید و فکر نکنید که از زیغ (لغزش) در امان هستید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Repeat often رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا [Our Lord! Let not our hearts deviate after You have guided us], and do not think that you are safe from zaygh (deviation).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): રَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا [હે અમારા પરવરદિગાર! અમને હિદાયત આપ્યા પછી અમારા દિલોને ટેઢા ન કર] નું ખૂબ પુનરાવર્તન કરો અને એવું ન વિચારો કે તમે ઝયગ (ટેઢાપણું) થી સુરક્ષિત છો.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی الدُّعَاءِ بَعدَ صَلَاهًِْ الغَدِیرِ المُسنَد إلَی الصَّادِقِ (علیه السلام): ... رَبَّنَا إِنَّکَ أَمَرْتَنَا بِطَاعَهًِْ وُلَاهًِْ أَمْرِکَ وَ أَمَرْتَنَا أَنْ نَکُونَ مَعَ الصَّادِقِینَ فَقُلْتَ: أَطِیعُوا اللهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ وَ قُلْتَ: اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ فَسَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا رَبَّنَا فَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا. وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِینَ مُصَدِّقِینَ لِأَوْلِیَائِکَ وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّاب.

امام صادق (علیه السلام) در دعای بعد نماز غدیر که سندش به امام صادق (علیه السلام) می‌رسد، آمده است: «پروردگارا! تو ما را به اطاعت حاکمانی که از طرف تو هستند فرمان دادی و ما را امر فرمودی که همراه راستگویان باشیم و فرمودی: اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید پیامبرخدا و اولوالأمر (اوصیای پیامبر) را!. ( نساء/۵۹ ) و فرمودی: از مخالفت فرمان خدا بپرهیزید، و با صادقان باشید!. ( توبه/۱۱۹ ) پس ما شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! پس قدم‌های ما را ثابت بگردان و ما را مسلمان و تصدیق‌کننده‌ی دوستانت بمیران؛ لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ.

Imam Sadiq (peace be upon him): In the supplication after the prayer of Ghadir, whose chain reaches Imam Sadiq (peace be upon him), it is stated: "O our Lord! You commanded us to obey the rulers who are from You, and You commanded us to be with the truthful, and You said: 'Obey Allah and obey the Messenger of Allah and the Ulul-Amr (the successors of the Prophet)!' (Nisa/59), and You said: 'Refrain from disobeying the command of Allah, and be with the truthful!' (Tawbah/119). So we heard and obeyed. O our Lord! Then make our steps firm and cause us to die as Muslims who affirm Your friends; لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ [Let not our hearts deviate after You have guided us, and grant us mercy from Yourself; indeed You are the Bestower]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ગદીરની નમાઝ પછીની દુઆમાં, જેની સનદ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) સુધી પહોંચે છે, આવ્યું છે: "હે પરવરદિગાર! તેં અમને એ હાકિમોની ઇતાઅત કરવાનો હુકમ આપ્યો જેઓ તારા તરફથી છે અને અમને હુકમ ફરમાવ્યો કે સાચા લોકોની સાથે રહીએ, અને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહની ઇતાઅત કરો અને પયગંબરે ખુદા તથા ઉલુલ-અમ્ર (પયગંબરના વસીઓ)ની ઇતાઅત કરો!' (નિસા/૫૯), અને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહના હુકમની વિરુદ્ધતાથી બચો, અને સાચા લોકોની સાથે રહો!' (તૌબા/૧૧૯). તો અમે સાંભળ્યું અને ઇતાઅત કરી. હે પરવરદિગાર! તો અમારા કદમોને સ્થિર કર અને અમને મુસલમાન તથા તારા દોસ્તોની તસ્દીક કરનારા તરીકે મૃત્યુ આપ; لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ [અમને હિદાયત આપ્યા પછી અમારા દિલોને ટેઢા ન કર અને અમને તારી પાસેથી રહમત અતા કર; ખરેખર તું જ અતા કરનાર છે]."