وَ الْمُحْکَمُ مِمَّا ذَکَرْتُهُ فِی الْأَقْسَامِ مِمَّا تَأْوِیلُهُ فِی تَنْزِیلِهِ مِنْ تَحْلِیلِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فِی کِتَابِهِ وَ تَحْرِیمِ مَا حَرَّمَ اللَّهُ مِنَ الْمَآکِلِ وَ الْمَشَارِبِ وَ الْمَنَاکِحِ وَ مِنْهُ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مِنَ الصَّلَاهًِْ وَ الزَّکَاهًِْ وَ الصِّیَامِ وَ الْحَجِّ وَ الْجِهَادِ وَ مِمَّا دَلَّهُمْ بِهِ مِمَّا لَا غِنَا بِهِمْ عَنْهُ فِی جَمِیعِ تَصَرُّفَاتِهِمْ مِثْلُ قَوْلِهِ تَعَالَی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَی الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَی الْکَعْبَیْنِ ... وَ هَذَا مِنَ الْمُحْکَمِ الَّذِی تَأْوِیلُهُ فِی تَنْزِیلِهِ لَا یَحْتَاجُ فِی تَأْوِیلِهِ إِلَی أَکْثَرَ مِنَ التَّنْزِیلِ.
امام علی (علیه السلام)- در دستهبندی آیات که بیان کردم، آیات محکم از مواردی است که تأویل آن در نزول آن است؛ مانند حلالنمودن آنچه خداوند سبحانه در کتابش حلال کرد و حرامکردن خوردنیها، آشامیدنیها و ازدواجهایی که خداوند حرام کرد و از جمله آن [آیات محکم] نماز، زکات، روزه، حج و جهادی است که خدای عزّوجلّ واجب کرد و از جمله آیاتیکه آنها را به آن [آیات محکم] راهنمایی کرد از آیاتیکه در همهی کارهایشان از آن بینیاز نیستند مانند این کلام خداوند تعالی است: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَی الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَی الْکَعْبَیْنِ... و این [آیه] از آیات محکمی است که تأویل آن در نزول آن است و تأویلش [روشن است و] به بیشتر از نزول نیاز ندارد».
Imam Ali (peace be upon him): In the classification of verses that I have mentioned, the muhkam (clear) verses are those whose interpretation lies within their revelation; such as the permitting of what Allah the Glorified made lawful in His Book, and the prohibiting of foods, drinks and marriages that Allah forbade. Among these [muhkam verses] are prayer, zakat, fasting, hajj and jihad, which Allah the Mighty and Majestic has made obligatory. And among the verses through which He guided them to those [muhkam verses] — verses they cannot do without in any of their affairs — is this word of Allah the Exalted: يَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَی الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَی الْکَعْبَیْنِ [O you who believe! When you rise up to prayer, wash your faces and your hands as far as the elbows, and wipe your heads and your feet to the ankles]... And this [verse] is among the muhkam verses whose interpretation lies within its revelation, and its interpretation [is clear and] needs no more than the revelation itself.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): આયતોના જે વર્ગીકરણનો મેં ઉલ્લેખ કર્યો, તેમાં મુહકમ (સ્પષ્ટ) આયતો એ છે જેમની તાવીલ તેમના નાઝિલ થવામાં જ છે; જેમ કે અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ પોતાની કિતાબમાં જે હલાલ કર્યું તેને હલાલ કરવું, અને જે ખાદ્ય પદાર્થો, પીણાં અને લગ્નોને અલ્લાહે હરામ કર્યા તેને હરામ કરવું. અને એ [મુહકમ આયતો] માંથી નમાઝ, ઝકાત, રોઝો, હજ અને જિહાદ છે જેને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ વાજિબ કરી છે. અને એ આયતોમાંથી જેમના દ્વારા તેમને એ [મુહકમ આયતો] તરફ માર્ગદર્શન કર્યું — જે આયતોથી તેઓ પોતાના તમામ કાર્યોમાં બે-નિયાઝ નથી — તે અલ્લાહ તઆલાનું આ કથન છે: يَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَی الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَی الْکَعْبَیْنِ [ઓ ઈમાન લાવનારાઓ! જ્યારે તમે નમાઝ માટે ઊભા થાઓ ત્યારે તમારા ચહેરાઓ અને હાથોને કોણી સુધી ધુઓ અને તમારા માથાઓ અને પગોને ઘૂંટીઓ સુધી મસહ કરો]... અને આ [આયત] એ મુહકમ આયતોમાંથી છે જેની તાવીલ તેના નાઝિલ થવામાં જ છે અને તેની તાવીલ [સ્પષ્ટ છે અને] નાઝિલ થવાથી વધુની જરૂર નથી.