سورة القيامة

Verse 5 of 40

75:5

بَلْ يُريدُ الْإِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَهُ

[انسان شك در معاد ندارد] بلكه او مي‌خواهد [آزادانه] در تمام عمر گناه كند

Nay! man desires to give the lie to what is before him.

પરંતુ ઇન્સાન ચાહે છે કે પોતાની સામે (બૂરાઇનો) રસ્તો ખુલ્લો રહે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا ابْنَ مَسْعُودٍ لَا تُقَدِّمِ الذَّنْبَ وَ لَا تُؤَخِّرِ التَّوْبَهًَْ وَ لَکِنْ قَدِّمِ التَّوْبَهًَْ وَ أَخِّرِ الذَّنْبَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ فِی کِتَابِهِ بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ای پسر مسعود! گناه را جلو نیانداز و توبه را به تأخیر نیفکن، بلکه توبه را جلو بیانداز و گناه را به تأخیر بیفکن. که خداوند در کتاب خود می‌فرماید: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ.

The Prophet (peace be upon him and his family): O son of Mas'ud! Do not put the sin forward and do not delay repentance; rather put repentance forward and delay the sin. For Allah says in His Book: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [Nay! man desires to give the lie to what is before him].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હે ઇબ્ને મસ્ઊદ! ગુનાહને આગળ ન લાવો અને તૌબાને પાછળ ન ઠેલો, બલ્કે તૌબાને આગળ લાવો અને ગુનાહને પાછળ ઠેલો. કેમ કે અલ્લાહ પોતાની કિતાબમાં ફરમાવે છે: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [ના, ઇન્સાન ઈચ્છે છે કે તેની આગળ જે છે તેને જૂઠલાવે].

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَولُهُ بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ قَالَ یُقَدِّمُ الذَّنْبَ وَ یُؤَخِّرُ التَّوْبَهًَْ وَ یَقُولُ سَوْفَ أَتُوبُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ یعنی اینکه گناه می‌کند و توبه را به تأخیر می‌اندازد و با خودش می‌گوید: «توبه خواهم کرد».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [Nay! man desires to give the lie to what is before him] — meaning that he commits sin and delays repentance and says to himself: "I will repent."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [ના, ઇન્સાન ઈચ્છે છે કે તેની આગળ જે છે તેને જૂઠલાવે] યાની તે ગુનાહ કરે છે અને તૌબાને પાછળ ઠેલે છે અને પોતાની જાતને કહે છે: "હું તૌબા કરીશ".

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَلَبِیِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَقْرَأُ بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ أَیْ یُکَذِّبَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- حلبی گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) می‌فرمود: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ یعنی اینکه وی را تکذیب کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Halabi said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) saying: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [Nay! man desires to give the lie to what is before him] — meaning that he denies Him.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હલબી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવતા સાંભળ્યા: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [ના, ઇન્સાન ઈચ્છે છે કે તેની આગળ જે છે તેને જૂઠલાવે] યાની તેને જૂઠલાવે.

الأئمّه (علیه السلام) The Imams (peace be upon them) અઇમ્મા (અલયહિમુસ્સલામ)

إِنَّ قَوْلَهُ عَزَّوَجَلَّ یُرِیدُ الْإِنْسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ قَالَ یُرِیدُ أَنْ یَفْجُرَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) یَعْنِی یَکِیدَهُ.

ائمّه (علیهم السلام)- منظور از این آیه: بَلْ یُرِیدُ الْإِنسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ، این است که می‌خواهد علیه امیرالمؤمنین (علیه السلام) فجور کند، یعنی اینکه مکر و توطئه‌چینی کند.

The Imams (peace be upon them): The meaning of this verse: بَلْ یُرِیدُ الْإِنسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ [Nay! man desires to give the lie to what is before him], is that he wants to commit fujur (transgression) against Amir al-Mu'minin (peace be upon him), meaning that he plots and conspires against him.

ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ): આ આયત: بَلْ یُرِیدُ الْإِنسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ [ના, બલ્કે માણસ ઈચ્છે છે કે તેની આગળ જે છે તેને જુઠલાવે]નો અર્થ એ છે કે તે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) વિરુદ્ધ ફુજૂર (દુષ્કર્મ) કરવા ઈચ્છે છે, એટલે કે તેમની વિરુદ્ધ મક્ર અને કાવતરું કરે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ دَخَلَ أَبُوبَکْرٍ عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ لَهُ سَلِّمْ عَلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ فَقَالَ مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ رَسُولِهِ قَالَ مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ رَسُولِهِ ثُمَّ دَخَلَ عُمَرُ قَالَ سَلِّمْ عَلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ فَقَالَ مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ رَسُولِهِ قَالَ مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ رَسُولِهِ فَقَالَ ثُمَّ نَزَلَتْ یُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ یَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ قَالَ مَا قَدَّمَ مِمَّا أُمِرَ بِهِ وَ مَا أَخَّرَ مِمَّا لَمْ یَفْعَلْهُ لَمَّا أُمِرَ بِهِ مِنَ السَّلَامِ عَلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ.

امام باقر (علیه السلام)- هنگامی‌که این آیه نازل شد: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ، ابوبکر نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) به او فرمود: «بر علی (علیه السلام) به‌عنوان امیرمؤمنان سلام کن». گفت: «[این دستور] از طرف خدا و از طرف رسول او است»؟ فرمود: «از طرف خدا و از طرف رسول او است». سپس عمر وارد شد. فرمود: «بر علی (علیه السلام) به‌عنوان امیرمؤمنان سلام کن». گفت: «[این دستور] از طرف خدا و از طرف رسول او است»؟ فرمود: «از طرف خدا و از طرف رسول او است». سپس نازل شد: یُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ یَوْمَئِذٍ بِماقَدَّمَ وَ أَخَّرَ. ( قیامت/۱۳ )» آنچه پیش فرستاده [که عبارت است] از چیزهایی که به او دستور داده شده و آنچه تأخیر انداخته [که عبارت است] از چیزهایی که انجام نداده هنگامی‌که به او دستور داده شد که بر علی (علیه السلام) به‌عنوان امیرمؤمنان سلام کند.

Imam Baqir (peace be upon him): When this verse was revealed: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [Nay! man desires to give the lie to what is before him], Abu Bakr came to the Prophet (peace be upon him and his family). The Prophet (peace be upon him and his family) said to him: "Give greetings to Ali (peace be upon him) as Amir al-Mu'minin." He said: "[Is this order] from Allah and from His Messenger?" He said: "From Allah and from His Messenger." Then Umar entered. He said: "Give greetings to Ali (peace be upon him) as Amir al-Mu'minin." He said: "[Is this order] from Allah and from His Messenger?" He said: "From Allah and from His Messenger." Then was revealed: یُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ یَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ [Man shall on that day be informed of what he sent before and what he put off] (Al-Qiyama/13). What he sent forward [consists] of the things he was commanded to do, and what he delayed [consists] of the things he did not do when he was commanded to give greetings to Ali (peace be upon him) as Amir al-Mu'minin.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે આ આયત નાઝિલ થઈ: بَلْ یُرِیدُ الْإِنْسانُ لِیَفْجُرَ أَمامَهُ [ના, બલ્કે માણસ ઈચ્છે છે કે તેની આગળ જે છે તેને જુઠલાવે], અબૂબક્ર પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેને ફરમાવ્યું: "અલી (અલયહિસ્સલામ)ને અમીરુલ મોઅમેનીન તરીકે સલામ કરો". તેણે કહ્યું: "[આ આદેશ] અલ્લાહ તરફથી અને તેના રસૂલ તરફથી છે?" ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તરફથી અને તેના રસૂલ તરફથી છે". પછી ઉમર દાખલ થયો. ફરમાવ્યું: "અલી (અલયહિસ્સલામ)ને અમીરુલ મોઅમેનીન તરીકે સલામ કરો". તેણે કહ્યું: "[આ આદેશ] અલ્લાહ તરફથી અને તેના રસૂલ તરફથી છે?" ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તરફથી અને તેના રસૂલ તરફથી છે". પછી નાઝિલ થઈ: یُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ یَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ [તે દિવસે માણસને જણાવવામાં આવશે કે તેણે શું આગળ મોકલ્યું અને શું પાછળ છોડ્યું] (કિયામહ/૧૩). જે તેણે આગળ મોકલ્યું [તે એટલે] જે વસ્તુઓનો તેને આદેશ આપવામાં આવ્યો હતો, અને જે તેણે વિલંબમાં નાખ્યું [તે એટલે] જે વસ્તુઓ તેણે અંજામ ન આપી જ્યારે તેને આદેશ આપવામાં આવ્યો કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને અમીરુલ મોઅમેનીન તરીકે સલામ કરે.