الْأَنْفَالُ وَ سُورَهًُْ بَرَاءَهًٍْ وَاحِدٌ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- انفال و برائت یکی است.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Al-Anfal and Bara'ah are one.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અન્ફાલ અને બરાઅત એક છે.
مَنْ قَرَأَهَا (وَ الْأنْفَالَ) مِنْ کُلِ شَهْرٍ لَمْ یَدْخُلْهُ نِفَاقٌ أَبَداً، وَ کَانَ مِنْ شِیعَهًِْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) حَقّاً، وَ یَأْکُلُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ مِنْ مَوَائِدِ الْجَنَّهًِْ مَعَهُمْ حَتَّی یَفْرُغَ النَّاسُ مِنَ الْحِسَابِ.
امام صادق (علیه السلام)- هرکس سوره‌ی برائت و انفال را در هر ماه بخواند، هیچ‌گاه دچار نفاق و دورویی نمی‌شود و به حقّ، شیعه‌ی امیرمؤمنان (علیه السلام) خواهد بود و در روز قیامت با شیعه‌ی او از سفره‌های بهشت خواهد خورد تا اینکه مردم از روز حساب فارغ شوند.
Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever recites Surah Bara'ah and al-Anfal every month will never fall into hypocrisy and duplicity, and he will truly be a Shia of the Commander of the Faithful (peace be upon him), and on the Day of Resurrection he will eat with his Shia from the tables of Paradise until the people are finished with the Day of Reckoning.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ સૂરએ બરાઅત અને અન્ફાલને દર મહિને પઢે, તે ક્યારેય નિફાક અને દંભમાં નહીં પડે અને ખરેખર અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ના શિયા હશે, અને કયામતના દિવસે તેમના શિયાઓ સાથે જન્નતના દસ્તરખાનો પરથી ખાશે ત્યાં સુધી કે લોકો હિસાબના દિવસથી ફારેગ થઈ જાય.
مَنْ قَرَأَهُمَا (سَورَهًَْ الْأنْفَالِ وَ الْبَرَاءَهًِْ) فَأَنَا شَفِیعٌ لَهُ وَ شَاهِدٌ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ إِنَّهُ بَرِیءٌ مِنَ النِّفَاقِ وَ أُعْطِیَ مِنَ الْأَجْرِ بِعَدَدِ کُلِّ مُنَافِقٍ وَ مُنَافِقَهًٍْ فِی دَارِ الدُّنْیَا عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَ مُحِیَ عَنْهُ عَشْرُ سَیِّئَاتٍ وَ رُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَ کَانَ الْعَرْشُ وَ حَمَلَتُهُ یُصَلُّونَ عَلَیْهِ أَیَّامَ حَیَاتِهِ فِی الدُّنْیَا.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس سوره‌ی انفال و برائت (توبه) را بخواند، من شفاعت‌کننده و گواه او در روز قیامت هستم. زیرا او از نفاق به دور است و به تعداد هر مرد و زن منافقی که در عالم دنیا هست، ده حسنه به‌عنوان پاداش به او عطا می‌شود و ده گناه از او پاک می‌شود و ده درجه بالا برده می‌شود و عرش و حمل‌کنندگان آن، در روزهای زندگی‌اش در دنیا، پیوسته بر او درود می‌فرستند.
The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever recites Surah al-Anfal and Surah al-Bara'ah (Tawbah), I will be his intercessor and witness on the Day of Resurrection. For he is free of hypocrisy, and for the number of every hypocrite man and woman in this world, he is granted ten good deeds as reward, ten sins are wiped from him, ten degrees are raised for him, and the Throne and its bearers continually send blessings upon him during the days of his life in this world.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ સૂરએ અન્ફાલ અને સૂરએ બરાઅત (તૌબા) પઢે, હું કયામતના દિવસે તેનો ભલામણ કરનાર અને સાક્ષી છું. કારણ કે તે નિફાકથી દૂર છે, અને દુનિયામાં જેટલા મુનાફિક પુરુષ અને સ્ત્રી છે તેટલી સંખ્યાના બદલામાં તેને દસ નેકીઓ ઈનામ તરીકે અપાય છે, દસ ગુનાહો તેનાથી દૂર કરવામાં આવે છે, દસ દરજ્જા ઊંચા કરવામાં આવે છે, અને અર્શ અને તેને ઉઠાવનારાઓ, દુનિયામાં તેની જિંદગીના દિવસોમાં, તેના પર સતત દરૂદ મોકલે છે.
مَنْ قَرَأَ هَذِهِ السُّورَهًَْ بَعَثَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ بَرِیئاً مِنَ النِّفَاقِ. وَ مَنْ کَتَبَهَا وَ جَعَلَهَا فِی عِمَامَتِهِ أَوْ قَلَنْسُوَتِهِ أَمِنَ اللُّصُوصَ فِی کُلِّ مَکَانٍ وَ إِذَا هُمْ رَأَوْهُ انْحَرَفُوا عَنْهُ وَ لَوِ احْتَرَقَتْ مَحَلَّتُهُ بِأَسْرِهَا لَمْ تَصِلِ النَّارُ إِلَی مَنْزِلِهِ وَ لَمْ تَقْرُبْهُ أَبَداً مَا دَامَتْ عِنْدَهُ مَکْتُوبَهًًْ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس این سوره را بخواند، خدا در روز قیامت او را بدون نفاق و دورویی برخواهد انگیخت. هرکس آن را بنویسد و در عمّامه یا عرق‌چینش قرار دهد، از گزند دزدان در هرجا در امان خواهد بود و اگر او را ببینند، به جایی دیگر می‌روند و اگر سرتاسر محلّه‌اش در آتش بسوزد، آتش به خانه‌اش نمی‌رسد و تا به‌صورت مکتوب نزد او باشد، آتش به او نزدیک نمی‌شود.
The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever recites this surah, Allah will raise him on the Day of Resurrection free of hypocrisy and duplicity. Whoever writes it and places it in his turban or skullcap will be safe from the harm of thieves in every place, and if they see him they will turn away to somewhere else; and if his entire neighbourhood burns in fire, the fire will not reach his house, and so long as it remains with him in written form, fire will not come near him.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ આ સૂરહ પઢે, અલ્લાહ કયામતના દિવસે તેને નિફાક અને દોગલાપણાથી મુક્ત ઉઠાવશે. જે કોઈ તેને લખે અને પોતાની અમામહ અથવા ટોપીમાં રાખે, તે દરેક જગ્યાએ ચોરોના નુકસાનથી સુરક્ષિત રહેશે અને જો તેઓ તેને જુએ, તો બીજી જગ્યાએ ચાલ્યા જશે, અને જો તેનો આખો મહોલ્લો આગમાં બળી જાય, તો આગ તેના ઘર સુધી નહીં પહોંચે, અને જ્યાં સુધી તે લખેલા સ્વરૂપે તેની પાસે રહે, આગ તેની નજીક નહીં આવે.
کَانَ الْفَتْحُ فِی سَنَهًِْ ثَمَانٍ وَ بَرَاءَهًُْ فِی سَنَهًِْ تِسْعٍ وَ حَجَّهًِْ الْوَدَاعِ فِی سَنَهًِْ عَشَرَ.
امام صادق (علیه السلام)- فتح در سال هشتم اتّفاق افتاد و برائت در سال نهم و حجّهًْ الوداع در سال دهم صورت گرفت.
Imam Sadiq (peace be upon him): The Conquest took place in the eighth year, Bara'ah in the ninth year, and the Farewell Pilgrimage in the tenth year.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ફતહ આઠમા વર્ષે થઈ, બરાઅત નવમા વર્ષે અને હજ્જતુલ વિદા દસમા વર્ષે થઈ.
إِنَّهُ لَمْ یَنْزِلْ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ عَلَی رَأْسِ سُورَهًِْ بَرَاءَهًٍْ لِأَنَّ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ لِلْأَمَانِ وَ الرَّحْمَهًِْ وَ نَزَلَتْ بَرَاءَهًٌْ لِدَفْعِ الْأَمَانِ وَ السَّیْفِ.
امام علی (علیه السلام)- بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم در ابتدای سوره‌ی توبه نازل نشد زیرا بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم امنیّت و رحمت است و سوره‌ی توبه برای دفع امنیّت [مشرکان] با شمشیر نازل شد.
Imam Ali (peace be upon him): بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم [In the name of Allah, the All-Beneficent, the All-Merciful] was not revealed at the head of Surah al-Tawbah, because بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم is for security and mercy, whereas Surah al-Tawbah was revealed to remove the security [of the polytheists] with the sword.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે] સૂરએ તૌબાની શરૂઆતમાં નાઝિલ થઈ નથી, કારણ કે بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم અમાન અને રહમત માટે છે, અને સૂરએ તૌબા [મુશરિકોની] અમાનને તલવારથી દૂર કરવા માટે નાઝિલ થઈ છે.
لَمْ تَنْزِلْ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ عَلَی رَأْسِ سُورَهًِْ بَرَاءَهًٍْ لِأَنَّ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ لِلْأَمَانِ وَ الرَّحْمَهًِْ وَ نَزَلَتْ بَرَاءَهًٌْ لَرَفْعِ الْأَمَانِ بِالسَّیْفِ.
امام علی (علیه السلام)- بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم در آغاز سوره‌ی برائت نازل نشده است؛ چراکه بسم الله برای امنیّت و رحمت است و سوره‌ی برائت برای برداشتن امنیّت با شمشیر نازل شد.
Imam Ali (peace be upon him): بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم [In the name of Allah, the All-Beneficent, the All-Merciful] has not been revealed at the beginning of Surah al-Bara'ah, because the Bismillah is for security and mercy, whereas Surah al-Bara'ah was revealed to remove security with the sword.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે] સૂરએ બરાઅતની શરૂઆતમાં નાઝિલ થઈ નથી; કારણ કે બિસ્મિલ્લાહ અમાન અને રહમત માટે છે અને સૂરએ બરાઅત તલવારથી અમાનને ઉઠાવવા માટે નાઝિલ થઈ.