Al Fatiha 1:2

#1

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

شُکْرُ النِّعْمَهًِْ اجْتِنَابُ الْمَحَارِمِ وَ تَمَامُ الشُّکْرِ قَوْلُ الرَّجُلِ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ.

امام صادق (علیه السلام) شکر نعمت ، کناره‌گیری از حرام‌هاست و نهایت شکرگفتن: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Gratitude for a blessing is abstaining from what is forbidden, and the utmost expression of gratitude is: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): નેઅમતનો શુકર હરામ વસ્તુઓથી દૂર રહેવું છે, અને શુકર અદા કરવાની ચરમસીમા છે: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે].

#2

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ؛ دَعْوَی أَهْلِ الْجَنَّهًِْ حِینَ شَکَرُوا اللَّهَ حُسْنَ الثَّوَابِ.

امام صادق (علیه السلام) الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ* الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ؛ سخن بهشتیان است در آن هنگام که خداوند را به خاطر پاداش‌های نیک شکر می‌گزارند.

Imam Sadiq (peace be upon him): الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds, the Beneficent, the Merciful] is the words of the people of Paradise, at the time they thank Allah for His good rewards.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે, રહમાન છે, રહીમ છે] બહિશ્તીઓના શબ્દો છે, જે સમયે તેઓ અલ્લાહનો શુકર અદા કરે છે તેના સારા બદલાઓ બદલ.

#3

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

تَفْسِیرُ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ یَعْنِی الشُّکْرَ لِلَّهِ وَ هُوَ أَمْرٌ وَ لَفْظُهُ خَبَرٌ وَ الْأَمْرُ مُضْمَرٌ فِیهِ وَ مَعْنَاهُ قُلِ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ.

امام صادق (علیه السلام) الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِین؛ یعنی شکر و سپاس مخصوص خداوند است. این جمله امر در قالب جمله خبریه است و امرش در تقدیر می‌باشد و در اصل این‌گونه است: بگو: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds] means that thanks and praise belong exclusively to Allah. This sentence is a command cast in the form of a statement, its command implied within it, and in essence it is: Say: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِین [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે] નો અર્થ એ છે કે શુકર અને પ્રશંસા ફક્ત અલ્લાહ માટે જ ખાસ છે. આ વાક્ય ખબરના રૂપમાં આવેલ એક હુકમ છે અને તેનો હુકમ તેમાં છુપાયેલો છે, અને મૂળ રીતે આ પ્રમાણે છે: કહો: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે].

#4

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَن زَیْنِ‌الْعَابِدِینَ (علیه السلام) أَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ قَالَ: یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ! أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ مَا تَفْسِیرُهَا؟ فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ هُوَ أَنْ عَرَّفَ اللَّهُ عِبَادَهُ بَعْضَ نِعَمِهِ جُمَلًا إِذْ لَا یَقْدِرُونَ عَلَی مَعْرِفَهًِْ جَمِیعِهَا بِالتَّفْصِیلِ لِأَنَّهَا أَکْثَرُ مِنْ أَنْ تُحْصَی أَوْ تُعْرَفَ. فَقَالَ لَهُمْ: قُولُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَی مَا أَنْعَمَ بِهِ عَلَیْنَا رَبِّ الْعالَمِینَ یَعْنِی مَالِکَ الْعَالَمِینَ وَ هُمُ الْجَمَاعَاتُ مِنْ کُلِّ مَخْلُوقٍ مِنَ الْجَمَادَاتِ وَ الْحَیَوَانَاتِ فَأَمَّا الْحَیَوَانَاتُ فَهُوَ یَقْلِبُهَا فِی قُدْرَتِهِ وَ یَغْذُوهَا مِنْ رِزْقِهِ وَ یُحِیطُهَا بِکَنَفِهِ وَ یُدَبِّرُ کُلًّا مِنْهَا بِمَصْلَحَتِهِ وَ أَمَّا الْجَمَادَاتُ فَهُوَ یُمْسِکُهَا بِقُدْرَتِهِ یُمْسِکُ مَا اتَّصَلَ الْمُتَّصِلُ مِنْهَا أَنْ یَتَهَافَتَ وَ یُمْسِکُ الْمُتَهَافِتَ مِنْهَا أَنْ یَتَلَاصَقَ وَ یُمْسِکُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَی الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ یُمْسِکُ الْأَرْضَ أَنْ تَنْخَسِفَ إِلَّا بِأَمْرِهِ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ لَرَؤُفٌ رَحِیمٌ قَالَ وَ رَبِّ الْعالَمِینَ مَالِکِهِمْ وَ خَالِقِهِمْ وَ سَائِقِ أَرْزَاقِهِمْ إِلَیْهِمْ مِنْ حَیْثُ هُمْ یَعْلَمُونَ وَ مِنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُونَ فَالرِّزْقُ مَقْسُومٌ وَ هُوَ یَأْتِی ابْنَ آدَمَ عَلَی أَیِّ سِیرَهًٍْ سَارَهَا مِنَ الدُّنْیَا لَیْسَ تَقْوَی مُتَّقٍ بِزَائِدَهًٍْ وَ لَا فُجُورُ فَاجِرٍ بِنَاقِصَهًٍْ وَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُ سِتْرٌ وَ هُوَ طَالِبُهُ وَ لَوْ أَنَّ أَحَدَکُمْ یَتَرَبَّصُ رِزْقَهُ لَطَلَبَهُ رِزْقُهُ کَمَا یَطْلُبُهُ الْمَوْتُ قَالَ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَی لَهُمْ: قُولُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَی مَا أَنْعَمَ بِهِ عَلَیْنَا وَ ذَکَرَنَا بِهِ مِنْ خَیْرٍ فِی کُتُبِ الْأَوَّلِینَ قَبْلَ أَنْ نَکُونَ فَفِی هَذَا إِیجَابٌ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) لِمَا فَضَّلَهُ وَ فَضَّلَهُمْ وَ عَلَی شِیعَتِهِ أَنْ یَشْکُرُوهُ بِمَا فَضَّلَهُمْ.

امام علی (علیه السلام) مردی خدمت امام علی (علیه السلام) رسید و عرض کرد: «مرا از کلام خداوند متعال: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ، با خبرساز، تفسیر آن چیست»؟ ایشان فرمود: «الْحَمْدُ للهِ به این معناست که خداوند برخی از نعمت‌های خود را به نحو اجمال به بندگانش شناسانده است؛ چراکه آنان قادر نیستند همه‌ی آن نعمت‌ها را به تفصیل بشناسند و نعمت‌های خداوند بیش از آن است که شمرده یا شناخته شود. از این رو به آنان فرمود: «بگویید: سپاس و ستایش خدایی را که به ما نعمت‌ها عطا فرمود. او که پروردگار جهانیان است و جهانیان مجموعه‌ی همه‌ی آفریدگان از جمادات و حیوانات هستند. امّا حیوانات؛ خداوند آن‌ها را در ید قدرت خود گردانندگی می‌کند و از روزی خود آنان را غذا می‌دهد و همگی را در پناه حمایت خویش گرفته است و هریک را بنا بر مصلحت خود اداره می‌کند و امّا جمادات، خداوند آن‌ها را به قدرت خویش نگاه می‌دارد و آنهایی را که به هم پیوسته‌اند نمی‌گذارد از یکدیگر پراکنده شوند و آن‌ها را که از هم جدایند نمی‌گذارد به هم بپیوندند و آسمان را از اینکه بر زمین فروافتد نگاه می‌دارد، مگر اینکه خود رخصت دهد. و زمین را از اینکه فرو رود نگاه می‌دارد مگر اینکه خود فرمان دهد. به‌درستی که او بر بندگان خویش بسیار بخشنده و بخشایشگر است، رَبِّ الْعَالَمِینَ؛ فرمانروا و آفریننده‌ی آن‌ها که روزیشان را از جایی که می‌دانند و از جایی که نمی‌دانند می‌رساند؛ زیرا روزی قسمت شده است و آدمی هر شیوه‌ای را در دنیا بپیماید روزی‌اش به او می‌رسد، نه تقوای انسان پارسا روزی او را می‌افزاید و نه بدکاری انسان نابکار روزی او را می‌کاهد و بین آدمی و روزی‌اش پرده‌ای کشیده شده؛ حال آنکه او جوینده‌ی آن است. پس اگر فردی از شما از روزی خود بگریزد، روزیش در پی او برآید همچنان‌که مرگ او را بجوید. خداوند جلّ جلاله فرمود: بگویید: سپاس و ستایش خداوند را که به ما نعمت‌ها عطا فرمود و پیش از آنکه ما هست شویم در کتاب‌های پیامبران پیشین از ما به نیکی یادکرد و این‌گونه بر محمّد (و آل محمّد (علیهم السلام) و شیعیان او واجب فرمود که چون ایشان را بر دیگران برتری بخشیده است، او را شکر گزارند».

Imam Ali (peace be upon him): A man came to Imam Ali (peace be upon him) and said: 'Inform me about the word of Allah the Exalted: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds] — what is its interpretation?' He said: 'الْحَمْدُ للهِ means that Allah has made known to His servants some of His blessings in summary form, because they are not able to know all of them in detail, for Allah's blessings are more than can be counted or known. Therefore He said to them: "Say: All praise and thanks be to Allah who bestowed blessings upon us. He who is the Lord of the Worlds", and the Worlds are the totality of all created beings, from inanimate things and animals. As for the animals, Allah directs them by His power, feeds them from His provision, has taken all of them into the shelter of His protection, and manages each of them according to its welfare. As for the inanimate things, Allah holds them together by His power: those that are joined, He does not let them scatter from one another, and those that are separated, He does not let them cling together. He holds the sky from falling upon the earth, unless He Himself gives leave, and He holds the earth from sinking down, unless He Himself commands. Indeed He is, toward His servants, most Compassionate and Merciful. رَبِّ الْعَالَمِینَ [Lord of the Worlds]: their sovereign and their creator, who conveys their provision to them from where they know and from where they do not know; for provision is apportioned, and whatever way a person travels in this world, his provision reaches him. The piety of the pious does not increase his provision, nor does the wickedness of the wicked decrease it. Between a person and his provision a veil has been drawn, while he is the seeker of it. So if one of you were to flee from his provision, his provision would come after him just as death seeks him. Allah, Majestic is His majesty, said: "Say: All praise and thanks be to Allah who bestowed blessings upon us and mentioned us with good in the books of the earlier prophets before we came into being." In this there is an obligation upon Muhammad (and the Family of Muhammad, peace be upon them) and upon his Shia, that since He has given him and them preference over others, they should give thanks to Him for the preference He has granted them.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક વ્યક્તિ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ની ખિદમતમાં આવ્યો અને અરજ કરી: 'મને અલ્લાહ તઆલાના કલામ: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [સમગ્ર પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે સમગ્ર જગતોનો પાલનહાર છે] વિશે જણાવો, તેની તફસીર શું છે?' તેઓ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: 'الْحَمْدُ للهِ નો અર્થ એ છે કે અલ્લાહે પોતાની કેટલીક નેઅમતોને સંક્ષિપ્ત રીતે પોતાના બંદાઓને ઓળખાવી છે; કારણ કે તેઓ તે તમામ નેઅમતોને વિગતવાર ઓળખવા સક્ષમ નથી, અને અલ્લાહની નેઅમતો એટલી છે કે ગણી શકાય કે ઓળખી શકાય તેનાથી વધુ છે. તેથી તેમને ફરમાવ્યું: "કહો: પ્રશંસા અને સ્તુતિ તે અલ્લાહની જેણે અમને નેઅમતો અતા ફરમાવી. તે જે સમગ્ર જગતોનો પાલનહાર છે", અને જગતો એટલે જમાદાત [નિર્જીવ વસ્તુઓ] અને પ્રાણીઓ સહિત તમામ સર્જનોનો સમૂહ. પ્રાણીઓ વિશે; અલ્લાહ તેમને પોતાની કુદરતના હાથમાં ચલાવે છે અને પોતાની રોજીમાંથી તેમને ખોરાક આપે છે અને સૌને પોતાની હિમાયતના આશ્રયમાં લીધા છે અને દરેકને પોતાની હિકમત મુજબ ચલાવે છે. અને જમાદાત [નિર્જીવ વસ્તુઓ] વિશે, અલ્લાહ તેમને પોતાની કુદરતથી પકડી રાખે છે અને જે એકબીજા સાથે જોડાયેલ છે તેમને એકબીજાથી વિખેરાવા દેતા નથી અને જે એકબીજાથી અલગ છે તેમને એકબીજા સાથે જોડાવા દેતા નથી અને આકાશને જમીન પર પડવાથી રોકી રાખે છે, સિવાય કે તે પોતે રજા આપે. અને જમીનને ધસી પડવાથી રોકી રાખે છે સિવાય કે તે પોતે હુકમ આપે. ખરેખર તે પોતાના બંદાઓ પ્રત્યે ખૂબ જ કૃપાળુ અને દયાળુ છે. رَبِّ الْعَالَمِینَ [જગતોનો પાલનહાર]; તેમનો હાકિમ અને સર્જનહાર જે તેમની રોજી તેમને એવી જગ્યાએથી પહોંચાડે છે જ્યાંથી તેઓ જાણે છે અને એવી જગ્યાએથી પણ જ્યાંથી તેઓ જાણતા નથી; કારણ કે રોજી વહેંચાયેલી છે અને માણસ દુનિયામાં જે પણ માર્ગ પર ચાલે તેની રોજી તેને પહોંચે છે, ન તો પરહેજગાર માણસની તકવા તેની રોજી વધારે છે અને ન બદકાર માણસની બદકારી તેની રોજી ઘટાડે છે અને માણસ અને તેની રોજી વચ્ચે એક પડદો ખેંચાયેલો છે; જ્યારે તે તેનો શોધનાર છે. તો જો તમારામાંથી કોઈ પોતાની રોજીથી ભાગે, તેની રોજી તેની પાછળ આવે એવી રીતે જેમ મૃત્યુ તેને શોધે છે. અલ્લાહ જલ્લ જલાલોહૂએ ફરમાવ્યું: "કહો: પ્રશંસા અને સ્તુતિ તે અલ્લાહની જેણે અમને નેઅમતો અતા ફરમાવી અને અમે અસ્તિત્વમાં આવીએ તે પહેલાં પૂર્વના પયગંબરોની કિતાબોમાં અમારો સારી રીતે ઉલ્લેખ કર્યો." અને આ રીતે મુહમ્મદ (અને આલે મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ)) અને તેમના શિયાઓ પર વાજિબ ફરમાવ્યું કે જ્યારે તેમને બીજાઓ પર શ્રેષ્ઠતા આપી છે, તો તેમનો શુક્ર અદા કરે.'

#5

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): لَمَّا بَعَثَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مُوسَی‌بْنَ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) وَ اصْطَفَاهُ نَجِیّاً وَ فَلَقَ لَهُ الْبَحْرَ وَ نَجَّی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ أَعْطَاهُ التَّوْرَاهًَْ وَ الْأَلْوَاحَ رَأَی مَکَانَهُ مِنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ: یَا رَبِّ لَقَدْ أَکْرَمْتَنِی بِکَرَامَهًٍْ لَمْ تُکْرِمْ بِهَا أَحَداً قَبْلِی. فَقَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ: یَا مُوسَی أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ مُحَمَّداً أَفْضَلُ عِنْدِی مِنْ جَمِیعِ مَلَائِکَتِی وَ جَمِیعِ خَلْقِی قَالَ مُوسَی (علیه السلام): یَا رَبِّ فَإِنْ کَانَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) أَکْرَمَ عِنْدَکَ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ فَهَلْ فِی آلِ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) أَکْرَمُ مِنْ آلِی؟ قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ: یَا مُوسَی (علیه السلام) أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ فَضْلَ آلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) عَلَی جَمِیعِ آلِ النَّبِیِّینَ کَفَضْلِ مُحَمَّدٍ عَلَی جَمِیعِ الْمُرْسَلِینَ؟ فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): یَا رَبِّ فَإِنْ کَانَ آلُ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) کَذَلِکَ فَهَلْ فِی أُمَمِ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) أَفْضَلُ عِنْدَکَ مِنْ أُمَّتِی ظَلَّلْتَ عَلَیْهِمُ الْغَمَامَ وَ أَنْزَلْتَ عَلَیْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوَی وَ فَلَقْتَ لَهُمُ الْبَحْرَ؟ فَقَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ: یَا مُوسَی (علیه السلام) أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ فَضْلَ أُمَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَلَی جَمِیعِ الْأُمَمِ کَفَضْلِهِ عَلَی جَمِیعِ خَلْقِی؟ فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): یَا رَبِّ لَیْتَنِی کُنْتُ أَرَاهُمْ! فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِ: یَا مُوسَی (علیه السلام) إِنَّکَ لَنْ تَرَاهُمْ فَلَیْسَ هَذَا أَوَانَ ظُهُورِهِمْ وَ لَکِنْ سَوْفَ تَرَاهُمْ فِی الْجِنَانِ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ الْفِرْدَوْسِ بِحَضْرَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فِی نَعِیمِهَا یَتَقَلَّبُونَ وَ فِی خَیْرَاتِهِ یَتَبَحْبَحُونَ أَفَتُحِبُّ أَنْ أُسْمِعَکَ کَلَامَهُمْ؟ فَقَالَ: نَعَمْ إِلَهِی. قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ: قُمْ بَیْنَ یَدَیَّ وَ اشْدُدْ مِئْزَرَکَ قِیَامَ الْعَبْدِ الذَّلِیلِ بَیْنَ یَدَیِ الْمَلِکِ الْجَلِیلِ. فَفَعَلَ ذَلِکَ مُوسَی (علیه السلام) فَنَادَی رَبُّنَا عَزَّوَجَلَّ: یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله)! فَأَجَابُوهُ کُلُّهُمْ وَ هُمْ فِی أَصْلَابِ آبَائِهِمْ وَ أَرْحَامِ أُمَّهَاتِهِمْ لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ لَا شَرِیکَ لَکَ لَبَّیْکَ إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَکَ وَ الْمُلْکَ لَا شَرِیکَ لَکَ. قَالَ: فَجَعَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ تِلْکَ الْإِجَابَهًَْ شِعَارَ الْحَجِّ. ثُمَّ نَادَی رَبُّنَا عَزَّوَجَلَّ: یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله)! إِنَّ رَحْمَتِی سَبَقَتْ غَضَبِی وَ عَفْوِی قَبْلَ عِقَابِی فَقَدِ اسْتَجَبْتُ لَکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَدْعُونِی وَ أَعْطَیْتُکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَسْأَلُونِی مَنْ لَقِیَنِی مِنْکُمْ بِشَهَادَهًِْ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ صَادِقٌ فِی أَقْوَالِهِ مُحِقٌّ فِی أَفْعَالِهِ وَ أَنَّ عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) أَخُوهُ وَ وَصِیُّهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ وَلِیُّهُ وَ یَلْتَزِمُ طَاعَتَهُ کَمَا یَلْتَزِمُ طَاعَهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ أَنَّ أَوْلِیَاءَهُ الْمُصْطَفَیْنَ الْمُطَهَّرِینَ الْمُبَانِینَ بِعَجَائِبِ آیَاتِ اللَّهِ وَ دَلَائِلِ حُجَجِ اللَّهِ مِنْ بَعْدِهِمَا أَوْلِیَاؤُهُ أَدْخَلْتُهُ جَنَّتِی وَ إِنْ کَانَتْ ذُنُوبُهُ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ. قَالَ: فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیَّنَا مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) قَالَ: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) وَ مَا کُنْتُ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَیْنَا أُمَّتَکَ بِهَذِهِ الْکَرَامَهًِْ ثُمَّ قَالَ عَزَّوَجَلَّ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله): قُلِ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ عَلَی مَا اخْتَصَّنِی بِهِ مِنْ هَذِهِ الْفَضِیلَهًِْ وَ قَالَ لِأُمَّتِهِ: قُولُوا أَنْتُمْ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ عَلَی مَا اخْتَصَّنَا بِهِ مِنْ هَذِهِ الْفَضَائِلِ.

پیامبر ( امام علی (علیه السلام) گفت: پیامبر (فرمود: چون خداوند عزّوجلّ موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) را به پیامبری برانگیخت و با او نجوا کرد و دریا را برایش شکافت و بنی‌اسرائیل را نجات داد و تورات و الواح را به وی عطا فرمود و موسی (علیه السلام) مقام و منزلت خود را نزد پروردگارش دید عرض کرد: «پروردگارا! تو مرا چنان گرامی داشتی که پیش از من هیچ‌کس را به آن ارجمند نساخته‌ای». پس خداوند بزرگ و با عظمت فرمود: «ای موسی (علیه السلام)! مگر نمی‌دانی که محمّد (در نزد من برتر و گرامی‌تر از همه‌ی فرشتگان و تمامی آفریدگان من است»؟ موسی (علیه السلام) عرض کرد: «پروردگارا! اگر محمّد (در نزد تو از همه‌ی آفریدگانت گرامی‌تر است، آیا در بین خاندان پیامبرانت ارجمندتر از خاندان من هست»؟ خداوند بزرگ و با عظمت فرمود: «ای موسی (علیه السلام)! مگر نمی‌دانی که برتری خاندان محمّد (بر خاندان همه‌ی پیامبران همچون برتری محمّد (بر تمامی پیغمبران است»؟ موسی (علیه السلام) عرض کرد: «پروردگارا! اگر خاندان محمّد (چنین‌اند، آیا در میان امّت‌های پیامبران، گرامی‌تر از امّت من در نزد تو وجود دارد؛ چندان که ابرها را بر سرایشان سایبان کردی و برای آنان انگبین و بلدرچین فروفرستادی و دریا را برایشان شکافتی»؟ خداوند بزرگ و با عظمت فرمود: «ای موسی (علیه السلام)! مگر نمی‌دانی که برتری امّت محمّد (بر دیگر امّت‌ها همچون برتری خود محمّد (بر دیگر آفریدگان من است»؟ موسی (علیه السلام) عرض کرد: «پروردگارا! کاش آن‌ها را می‌دیدم». خداوند عزّوجلّ به او وحی فرمود: «ای موسی (علیه السلام)! تو آنان را نخواهی دید؛ زیرا اکنون زمان پیدایش آن‌ها نیست، امّا به‌زودی آنان را در باغ‌های عدن و فردوس در حضور محمّد (خواهی دید که در نعمت‌های آنجا غوطه‌ورند و در خیرات و برکاتش آرمیده‌اند. ای موسی (علیه السلام)! آیا دوست داری کلام آن‌ها را به گوش تو برسانم»؟ موسی (علیه السلام) عرض کرد: «بله، ای معبود من»! خداوند بزرگ و با عظمت فرمود: «پس همچون بنده‌ای ذلیل که در بارگاه پادشاهی توانمند می‌ایستد، در برابر من بایست و کمر خود را محکم ببند». موسی (علیه السلام) چنین کرد. از جانب پروردگارمان عزّوجلّ ندایی برخاست که: «ای امّت محمّد (»! آنگاه همه‌ی آن‌ها که هنوز در پشت پدرانشان و رحم‌های مادرشان بودند پاسخ دادند: لبیک اللّهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک، إنّ الحمد و النعمة لک و الملک، لا شریک لک، حضرت فرمود: «پس خداوند این پاسخ را شعار حجّ قرار داد». سپس پروردگار عزّوجلّ ندا داد: «ای امّت محمّد (! حکم و قضای من برای شما این چنین است که مهرم بر خشمم و بخششم بر کیفرم پیشی گیرد. پیش از آنکه مرا بخوانید شما را پاسخ می‌دهم و پیش از آنکه از من چیزی بخواهید به شما ارزانی می‌دارم. هریک از شما مرا دیدار کند و شهادت دهد که هیچ خدایی جز الله نیست، یگانه است و هیچ همتایی ندارد و محمّد (بنده و فرستاده‌ی اوست که در گفتارش راستگو و در کردارش بر حق است و علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)، برادر او و وصیّ و جانشین اوست که پیروی از او همچون پیروی از محمّد (واجب است و اولیای برگزیده و پاک او که آورنده‌ی نشانه‌های شگفت خداوند و دلایل حجّت‌های خداوند می‌باشند پس از آن دو، اولیای او هستند، من او را به بهشت خود درآورم هرچند گناهانش به اندازه‌ی کف‌های روی دریا باشد. سپس امیرمؤمنان (علیه السلام) فرمود: چون خداوند عزّوجلّ پیامبر ما محمّد (را به پیامبری برانگیخت، فرمود: «ای محمّد (! تو در کنار طور نبودی زمانی که ما ندا دادیم ( قصص/۴۶ ) امّت تو را به این ارجمندی». سپس خداوند عزّوجلّ به محمّد (فرمود: «بگو: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ که مرا در این برتری یگانه ساخت و به امّت او فرمود: «شما نیز بگویید: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ که این فضیلت‌ها را به ما اختصاص داد».

The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Ali (peace be upon him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: When Allah the Mighty and Majestic sent Musa ibn Imran (peace be upon him) as a prophet, spoke with him in intimate discourse, split the sea for him, saved the Children of Israel, and gave him the Torah and the Tablets, Musa (peace be upon him) beheld his rank and station before his Lord and said: 'O Lord! You have honored me with such honor as You have not bestowed upon anyone before me.' Allah, Great and Majestic, said: 'O Musa (peace be upon him)! Do you not know that Muhammad (peace be upon him and his family), in My sight, is more excellent and more honored than all My angels and all My creation?' Musa (peace be upon him) said: 'O Lord! If Muhammad (peace be upon him and his family) is more honored in Your sight than all Your creation, is there among the families of the prophets a family more honored than my family?' Allah, Great and Majestic, said: 'O Musa (peace be upon him)! Do you not know that the excellence of the family of Muhammad (peace be upon them) over the families of all the prophets is like the excellence of Muhammad (peace be upon him and his family) over all the messengers?' Musa (peace be upon him) said: 'O Lord! If the family of Muhammad (peace be upon him and his family) are such, then among the nations of the prophets is there any more honored in Your sight than my nation — over whom You shaded the clouds and upon whom You sent down the manna and the quails and for whom You split the sea?' Allah, Great and Majestic, said: 'O Musa (peace be upon him)! Do you not know that the excellence of the nation of Muhammad (peace be upon him and his family) over all the nations is like his own excellence over all My creation?' Musa (peace be upon him) said: 'O Lord! Would that I could see them!' Allah the Mighty and Majestic revealed to him: 'O Musa (peace be upon him)! You shall not see them; for this is not the time of their appearance. But soon you shall see them in the Gardens of Eden and Firdaws, in the presence of Muhammad (peace be upon him and his family), reveling in its blessings and reposing in its bounties. O Musa (peace be upon him)! Would you like Me to make you hear their speech?' Musa (peace be upon him) said: 'Yes, O my Lord!' Allah, Great and Majestic, said: 'Then stand before Me like a lowly servant standing in the court of a mighty king, and gird up your waist.' Musa (peace be upon him) did so. Then a call rose from our Lord, Mighty and Majestic: 'O nation of Muhammad (peace be upon him and his family)!' Whereupon all of them, while still in the loins of their fathers and the wombs of their mothers, answered: "لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ لَا شَرِیکَ لَکَ لَبَّیْکَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَکَ وَ الْمُلْکَ، لَا شَرِیکَ لَکَ" [Here I am, O Allah, here I am; here I am, You have no partner, here I am; indeed all praise, blessing and sovereignty belong to You, You have no partner]. He (peace be upon him) said: 'So Allah made this response the slogan of the Hajj.' Then our Lord, Mighty and Majestic, called out: 'O nation of Muhammad (peace be upon him and his family)! My decree and judgment for you is this: that My mercy precedes My wrath and My forgiveness precedes My punishment. Before you call upon Me, I answer you; and before you ask anything of Me, I grant it to you. Whoever of you meets Me and bears witness that there is no god but Allah, alone, having no partner, and that Muhammad (peace be upon him and his family) is His servant and messenger, truthful in his sayings and right in his deeds, and that Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) is his brother and his successor and his heir after him, obedience to whom is obligatory just as obedience to Muhammad (peace be upon him and his family) is obligatory, and that his chosen and pure friends, who bring the wondrous signs of Allah and the proofs of Allah's arguments, are His friends after those two — I shall admit him into My Paradise, even if his sins be like the foam of the sea.' Then Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: When Allah the Mighty and Majestic sent our Prophet Muhammad (peace be upon him and his family), He said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! You were not on the side of the Mount when We called (Al-Qasas/46) your nation with this honor.' Then Allah the Mighty and Majestic said to Muhammad (peace be upon him and his family): 'Say: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds], for singling me out with this excellence.' And He said to his nation: 'You too, say: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds], for singling us out with these excellences.'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: જ્યારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) ને પયગંબરી પર બુલંદ કર્યા અને તેમની સાથે નજવા કરી અને તેમના માટે દરિયો ચીર્યો અને બની ઇસ્રાઈલને નજાત આપી અને તેમને તૌરાત અને લવ્હો અતા ફરમાવ્યા અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના રબ પાસે પોતાનો મુકામ અને મરતબો જોયો, તો અરજ કરી: 'હે પરવરદિગાર! તમે મને એટલા ગૌરવપૂર્ણ બનાવ્યા છે કે મારા પહેલા કોઈને પણ આટલા ગૌરવપૂર્ણ બનાવ્યા નથી.' અલ્લાહ જલ્લ જલાલુહુએ ફરમાવ્યું: 'હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે નથી જાણતા કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મારી પાસે તમામ ફરિશ્તાઓ અને મારી તમામ મખ્લૂક કરતાં અફઝલ અને ગૌરવપૂર્ણ છે?' મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ અરજ કરી: 'હે પરવરદિગાર! જો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તમારી પાસે તમારી તમામ મખ્લૂક કરતાં ગૌરવપૂર્ણ છે, તો શું તમારા પયગંબરોના ખાનદાનમાં મારા ખાનદાન કરતાં વધુ ગૌરવપૂર્ણ છે?' અલ્લાહ જલ્લ જલાલુહુએ ફરમાવ્યું: 'હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે નથી જાણતા કે આલે મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ) ની બરતરી તમામ પયગંબરોના ખાનદાનો પર એવી છે જેવી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની બરતરી તમામ પયગંબરો પર છે?' મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ અરજ કરી: 'હે પરવરદિગાર! જો આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આવા છે, તો શું પયગંબરોની ઉમ્મતોમાં તમારી પાસે મારી ઉમ્મત કરતાં વધુ ગૌરવપૂર્ણ કોઈ છે; એટલી હદે કે તમે તેમના માથે વાદળોને છાંયડો કર્યો અને તેમના માટે મન અને સલ્વા ઉતાર્યા અને તેમના માટે દરિયો ચીર્યો?' અલ્લાહ જલ્લ જલાલુહુએ ફરમાવ્યું: 'હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે નથી જાણતા કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ઉમ્મતની બરતરી બીજી ઉમ્મતો પર એવી છે જેવી ખુદ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની બરતરી મારી બીજી મખ્લૂક પર છે?' મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ અરજ કરી: 'હે પરવરદિગાર! કાશ હું તેમને જોઈ શકતો!' અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તેમને વહી ફરમાવી: 'હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! તમે તેમને નહીં જુઓ; કારણ કે અત્યારે તેમના પ્રગટ થવાનો સમય નથી, પરંતુ જલદી જ તમે તેમને જન્નાતે અદન અને ફિરદૌસના બગીચાઓમાં મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની હાજરીમાં જોશો કે ત્યાંની નેઅમતોમાં ડૂબેલા છે અને તેની ખૈરાત અને બરકતોમાં આરામ કરી રહ્યા છે. હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! શું તમને પસંદ છે કે હું તેમનો કલામ તમારા કાનમાં પહોંચાડું?' મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ અરજ કરી: 'હા, હે મારા માબૂદ!' અલ્લાહ જલ્લ જલાલુહુએ ફરમાવ્યું: 'તો એક ઝલીલ બંદાની જેમ જે એક તાકતવર બાદશાહની બારગાહમાં ઊભો રહે છે, મારી સામે ઊભા રહો અને પોતાની કમર મજબૂત બાંધો.' મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ એમ કર્યું. અમારા પરવરદિગાર અઝ્ઝ વ જલ્લની તરફથી એક નિદા ઊઠી કે: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ઉમ્મત!' ત્યારે તે તમામ જેઓ હજુ પોતાના પિતાઓની પીઠમાં અને માતાઓના રહેમમાં હતા, જવાબ આપ્યો: "લબ્બૈક અલ્લાહુમ્મ લબ્બૈક, લબ્બૈક લા શરીક લક લબ્બૈક, ઇન્નલ હમ્દ વન નિઅમત લક વલ મુલ્ક, લા શરીક લક" [હાજર છું હે અલ્લાહ હાજર છું, હાજર છું તારો કોઈ ભાગીદાર નથી હાજર છું, ખરેખર તમામ પ્રશંસા અને નેઅમત અને બાદશાહી તારી છે, તારો કોઈ ભાગીદાર નથી]. હઝરતે ફરમાવ્યું: 'તો અલ્લાહે આ જવાબને હજ્જનું શેઆર બનાવી દીધું.' પછી પરવરદિગાર અઝ્ઝ વ જલ્લે નિદા આપી: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ઉમ્મત! તમારા માટે મારો હુકમ અને ફેંસલો આ છે કે મારી મહેરબાની મારા ગુસ્સા પર અને મારી બખ્શિશ મારી સજા પર આગળ વધે. તમે મને પુકારો તે પહેલા હું તમને જવાબ આપું અને તમે મારી પાસે કંઈ માંગો તે પહેલા હું તમને અતા કરું. તમારામાંથી કોઈ મને મળે અને શહાદત આપે કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ખુદા નથી, એકલો છે અને તેનો કોઈ ભાગીદાર નથી અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમના બંદા અને રસૂલ છે જે પોતાના ગુફતારમાં સાચા અને પોતાના કિરદારમાં હક પર છે, અને અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ), તેમના ભાઈ અને તેમના વસી અને જાનશીન છે જેમની પૈરવી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની પૈરવીની જેમ વાજિબ છે અને તેમના પસંદ કરાયેલા અને પાક અવલિયા જે અલ્લાહની અદ્ભુત નિશાનીઓ અને અલ્લાહની હુજ્જતોના દલીલોના લાવનારા છે, તે બંને પછી તેમના અવલિયા છે, હું તેમને પોતાની જન્નતમાં દાખલ કરું ભલે તેમના ગુનાહ દરિયાના ફીણ જેટલા હોય. પછી અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: જ્યારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે અમારા પયગંબર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને પયગંબરી પર બુલંદ કર્યા, ફરમાવ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે તૂરની બાજુમાં નહોતા જ્યારે અમે નિદા આપી (કસસ/૪૬) તમારી ઉમ્મતને આ ગૌરવ સાથે.' પછી અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને ફરમાવ્યું: 'કહો: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે જગતોના રબ છે] જેમણે મને આ બરતરીમાં એકલો બનાવ્યો' અને તેમની ઉમ્મતને ફરમાવ્યું: 'તમે પણ કહો: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે જગતોના રબ છે] જેમણે આ ફઝીલતોને અમારા માટે ખાસ કરી.'

#6 فضیلت Virtues ફઝીલત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَانَ فِی نُورِ اللَّهِ الْأَعْظَمِ ... وَ مَنْ إِذَا أَصَابَ خَیْراً قَالَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِین.

پیامبر ( هرکه دارای چهار چیز باشد در نور اعظم الهی خواهد بود. تا جایی که فرمود: «و آن کس که چون به خیری دست یابد بگوید: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ».

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever possesses four traits will be in the greatest Light of Allah. Up to where he said: "And he who, when he attains some good, says: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જેની પાસે ચાર વસ્તુઓ હોય તે અલ્લાહના નૂરે અઅઝમમાં હશે. ત્યાં સુધી કે ફરમાવ્યું: "અને તે વ્યક્તિ જે જ્યારે કોઈ ખૈર મેળવે તો કહે: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે જગતોના રબ છે]."

#7 فضیلت Virtues ફઝીલત

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

فِی تَفسِیرِالْبُرْهَانِ: أَنَّ رَجُلًا یُسَمَّی عَبْدَالرَّحْمنِ کَانَ مُعَلِّماً لِلْأَوْلَادِ فِی الْمَدِینَهًِْ، فَعَلَّمَ وَلَداً لِلْحُسَیْنِ (علیه السلام) یُقَالُ لَهُ جَعْفَرُ فَعَلَّمَهُ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ فَلَمَّا قَرَأَهَا عَلَی أَبِیهِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) إِسْتَدْعَی الْمُعَلِّمَ، وَ أَعْطَاهُ أَلْفَ دِینَارٍ وَ أَلْفَ حُلَّهًٍْ، وَ حَشَا فَاهُ دُرّاً، فَقِیلَ لَهُ فِی ذَلِکَ. فَقَالَ (علیه السلام): وَ أَنَّی تُسَاوِی عَطِیَّتِی هَذِهِ بِتَعْلِیمِهِ وَلَدِی الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ.

امام حسین (علیه السلام) در تفسیر البرهان آمده است: که شخصی به نام عبدالرّحمن در مدینه، معلّم کودکان بود و یکی از فرزندان امام حسین (علیه السلام) به نام جعفر نزد او [درس] می‌آموخت. معلّم آیه‌ی الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ را به او آموخت. هنگامی‌که جعفر، این آیه را برای پدر (علیه السلام) قرائت کرد، حضرت، معلّم را فرا خواند و هزار دینار و هزار دیبا به وی عطا فرمود و دهانش را از مروارید پر کرد. وقتی از حضرت دلیل این کار را پرسیدند در جواب فرمود: «هدیه‌ی من برابر با آموزه الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ است که او به فرزندم داد».

Imam Husayn (peace be upon him): It is reported in Tafsir al-Burhan that a man named Abd al-Rahman was a teacher of children in Madinah, and one of the sons of Imam Husayn (peace be upon him), named Jafar, was learning [lessons] from him. The teacher taught him the verse الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds]. When Jafar recited this verse for his father (peace be upon him), the Imam summoned the teacher and gave him a thousand dinars and a thousand robes of silk brocade, and filled his mouth with pearls. When he was asked the reason for this, he (peace be upon him) replied: "My gift is equal to the teaching of الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds] which he gave to my son."

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): તફસીરે અલ-બુરહાનમાં આવ્યું છે કે અબ્દુર્રહમાન નામની એક વ્યક્તિ મદીનામાં બાળકોના શિક્ષક હતા અને ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના એક ફરઝંદ જેમનું નામ જાફર હતું, તેમની પાસે [પાઠ] શીખતા હતા. શિક્ષકે તેમને الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [સમસ્ત પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર જગતોના પાલનહાર છે] આયત શીખવાડી. જ્યારે જાફરે આ આયત પોતાના પિતા (અલયહિસ્સલામ) સામે પઢી, ત્યારે હઝરતે શિક્ષકને બોલાવ્યા અને તેમને એક હજાર દીનાર અને એક હજાર દીબા (રેશમી વસ્ત્ર) અતા ફરમાવ્યા અને તેમનું મોઢું મોતીઓથી ભરી દીધું. જ્યારે હઝરતને આ કાર્યનું કારણ પૂછવામાં આવ્યું તો જવાબમાં ફરમાવ્યું: "મારી ભેટ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [સમસ્ત પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર જગતોના પાલનહાર છે]ના શિક્ષણ બરાબર છે જે તેમણે મારા ફરઝંદને આપ્યું."

#8 فضیلت Virtues ફઝીલત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی تَفسِیرِالبُرهَانِ عَن الإمَامِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قال: فَقَدَ أَبِی بَغْلَهًًْ لَهُ. فَقَالَ: لَئِنْ رَدَّهَا اللَّهُ تَعَالَی لَأَحْمِدَنَّهُ بِمَحَامِدَ یَرْضَاهَا، فَمَا لَبِثَ أَنْ أُتِیَ بِهَا بِسَرْجِهَا وَ لِجَامِهَا فَلَمَّا اسْتَوَی عَلَیْهَا وَ ضَمَّ إِلَیْهِ ثِیَابَهُ، رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَی السَّمَاءِ، فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ فَلَمْ یَزِدْ. ثُمَّ قَالَ: مَا تَرَکْتُ وَ لَا بَقِیتُ شَیْئاً، جَعَلْتُ کُلَّ أَنْوَاعِ الْمَحَامِدِ لِلَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَمَا مِنْ حَمْدٍ إِلَّا وَ هُوَ دَاخِلٌ فِیمَا قُلْت.

امام صادق (علیه السلام) در تفسیر البرهان از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است که ایشان فرمود: چهارپای پدرم گم شد. و فرمود: «اگر خداوند آن را به من بازگرداند آن‌چنان او را می‌ستایم که خشنود شود». طولی نکشید که آن را با زین و افسارش خدمت ایشان آوردند. چون امام سوار چهارپا شد و لباس خود را برچید، سر به‌سوی آسمان برآورد و فرمود: «الْحَمْدُ للهِ». و چیز دیگری نگفت، سپس فرمود: «هیچ چیز را جا نیانداختم و وانگذاشتم و همه‌ی‌گونه‌های ستایش را برای خداوند عزّوجلّ به‌جای آوردم و هیچ ستایشی نیست مگر آنکه آن را در گفته‌ی خویش داخل کردم».

Imam Sadiq (peace be upon him): In Tafsir al-Burhan it is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: My father's mule was lost. He said: "If Allah the Exalted returns it to me, I shall praise Him with such praises as will please Him." It was not long before it was brought to him with its saddle and its bridle. When the Imam mounted it and gathered his clothes to himself, he raised his head towards the sky and said: "الْحَمْدُ لِلهِ [All praise is due to Allah]." And he did not add anything more. Then he said: "I have neither left out nor omitted anything; I have rendered every kind of praise to Allah the Mighty and Majestic, and there is no praise but that it is included in what I said."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તફસીરે અલ-બુરહાનમાં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: મારા પિતાનું ચોપગું જાનવર ખોવાઈ ગયું. અને તેમણે ફરમાવ્યું: "જો અલ્લાહ તેને મને પાછું આપી દે તો હું તેની એવી પ્રશંસા કરીશ કે તે રાજી થઈ જાય." થોડી જ વારમાં તેને તેની જીન અને લગામ સાથે તેમની સેવામાં લાવવામાં આવ્યું. જ્યારે ઇમામ જાનવર પર સવાર થયા અને પોતાનાં કપડાં સમેટ્યાં, ત્યારે તેમણે માથું આસમાન તરફ ઊંચું કર્યું અને ફરમાવ્યું: "الْحَمْدُ لِلهِ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]." અને બીજું કંઈ ન કહ્યું. પછી ફરમાવ્યું: "મેં કોઈ પણ વસ્તુને છોડી નથી અને બાકી રાખી નથી, અને પ્રશંસાના તમામ પ્રકારો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ માટે અદા કરી દીધા, અને એવી કોઈ પ્રશંસા નથી સિવાય કે તે મારી કહેલી વાતમાં સામેલ છે."

#9 فضیلت Virtues ફઝીલત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَمَّادِ‌بْنِ‌عُثْمَانَ قَالَ: خَرَجَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مِنَ الْمَسْجِدِ وَ قَدْ ضَاعَتْ دَابَّتُهُ، فَقَالَ: لَئِنْ رَدَّهَا اللَّهُ عَلَیَّ لَأَشْکُرَنَّ اللَّهَ حَقَّ شُکْرِهِ. قَالَ: فَمَا لَبِثَ أَنْ أُتِیَ بِهَا فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ. فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ: جُعِلْتُ فِدَاکَ أَ لَیْسَ قُلْتَ لَأَشْکُرَنَّ اللَّهَ حَقَّ شُکْرِهِ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام): أَ لَمْ تَسْمَعْنِی قُلْتُ: الْحَمْدُ لِلهِ.

امام صادق (علیه السلام) حمّادبن‌عثمان گوید: امام صادق (علیه السلام) از مسجد بیرون آمد، دید مرکبش گم شده است. فرمود: «اگر خدا آن را به من برگرداند، حقّ شکرش را می‌گزارم». چیزی نگذشت که آن را آوردند. امام (علیه السلام) فرمود: «الحمد للهِ» شخصی عرض کرد: «فدایت شوم! مگر نفرمودی حقّ شکر خدا را می‌گزارم»؟ فرمود: «مگر نشنیدی گفتم: «الحمد للهِ» (یعنی با گفتن همین کلمه، حقّ شکرگزاری خدا انجام می‌شود)».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hammad ibn Uthman said: Imam Sadiq (peace be upon him) came out of the mosque and saw that his mount had gone missing. He said: "If Allah returns it to me, I will give Him the thanks He is truly due." Not long passed before it was brought to him. The Imam (peace be upon him) said: "الحمد لله [All praise is due to Allah]." A man said to him: "May I be sacrificed for you! Did you not say you would give Allah the thanks He is truly due?" He said: "Did you not hear me say: "الحمد لله [All praise is due to Allah]" (meaning, with saying this very word, the due thanks to Allah is fulfilled)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્માદ બિન ઉસ્માન કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) મસ્જિદમાંથી બહાર આવ્યા, જોયું કે તેમની સવારી ખોવાઈ ગઈ છે. તમે ફરમાવ્યું: "જો અલ્લાહ તેને મને પાછી આપી દે, તો હું તેના શુક્રનો હક અદા કરીશ." થોડી જ વાર થઈ કે તેને લાવવામાં આવી. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "الحمد لله [સમગ્ર પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]." એક વ્યક્તિએ અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! શું તમે નહોતું ફરમાવ્યું કે અલ્લાહના શુક્રનો હક અદા કરીશ?" તમે ફરમાવ્યું: "શું તમે સાંભળ્યું નહીં કે મેં કહ્યું: "الحمد لله [સમગ્ર પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]" (એટલે કે આ જ કલિમા કહેવાથી, અલ્લાહની શુક્રગુઝારીનો હક અદા થઈ જાય છે)."

#10 فضیلت Virtues ફઝીલત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ یَدْخُلُ الْجَنَّهًَْ. فَقُلْتُ: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! أَدْخُلُهَا قَبْلَکَ؟ قَالَ: نَعَمْ! إِنَّکَ صَاحِبُ لِوَائِی فِی الْآخِرَهًِْ کَمَا أَنَّکَ صَاحِبُ لِوَائِی فِی الدُّنْیَا وَ حَامِلُ اللِّوَاءِ هُوَ الْمُتَقَدِّمُ ثُمَّ قَالَ (صلی الله علیه و آله): یَا عَلِیُّ (علیه السلام)! کَأَنِّی بِکَ وَ قَدْ دَخَلْتَ الْجَنَّهًَْ وَ بِیَدِکَ لِوَائِی وَ هُوَ لِوَاءُ الْحَمْدِ تَحْتَهُ آدَمُ (علیه السلام) فَمَنْ دُونَه.

پیامبر ( علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (به من فرمود: «تو اوّلین نفری هستی که داخل بهشت خواهی شد». عرض کردم: ای رسول خدا (یعنی قبل از شما داخل می‌شوم؟ پیامبراکرم (فرمود: «آری زیرا تو صاحب پرچم من در آخرت هستی همان‌طور که در دنیا چنین می‌باشی و روشن است که حامل پرچم مقدّم می‌باشد». سپس فرمود: «ای علی (علیه السلام)! من و تو با هم بوده و وقتی داخل بهشت می‌شوم در دست تو پرچم من که پرچم حمد است، بوده و در زیر آن حضرت آدم (علیه السلام) و سایر خلایق می‌باشند».

Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to me: "You are the first to enter Paradise." I said: O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), shall I enter it before you? The noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "Yes, for you are the bearer of my banner in the Hereafter just as you are so in this world, and it is clear that the bearer of the banner goes ahead." Then he said: "O Ali (peace be upon him)! You and I are together, and when I enter Paradise, in your hand will be my banner, which is the banner of praise (liwa al-hamd), and beneath it will be Adam (peace be upon him) and the rest of creation."

અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને ફરમાવ્યું: "તમે સૌથી પહેલી વ્યક્તિ છો જે જન્નતમાં દાખલ થશો." મેં અરજ કરી: ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! એટલે કે તમારા પહેલાં હું દાખલ થઈશ? પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "હા, કારણ કે તમે આખિરતમાં મારા અલમના ધારક છો, જેમ કે દુનિયામાં પણ એવા જ છો, અને એ સ્પષ્ટ છે કે અલમનો ધારક આગળ હોય છે." પછી ફરમાવ્યું: "ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)! હું અને તમે સાથે હોઈશું, અને જ્યારે હું જન્નતમાં દાખલ થઈશ ત્યારે તમારા હાથમાં મારો અલમ હશે, જે હમ્દનો અલમ છે, અને તેની નીચે હઝરત આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને બાકીની બધી મખ્લૂક હશે."

#11 فضیلت Virtues ફઝીલત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا عَلِیُّ (علیه السلام)! إِنَ مَعَکَ لِوَاءَ الْحَمْدِ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ تُقَدِّمُ بِهِ قُدَّامَ أُمَّتِی وَ الْمُؤَذِّنُونَ عَنْ یَمِینِکَ وَ عَنْ شِمَالِک.

پیامبر ( ای علی (علیه السلام)! روز قیامت ، پرچمِ حمد در دستان توست و تو پیشاپیش امّتم با این پرچم حرکت می‌کنی و اذان‌گویان (کسانی‌که در دنیا اذان می‌گفتند) سمت راست و چپ تو [در حرکت] خواهند بود.

The Prophet (peace be upon him and his family): O Ali (peace be upon him)! On the Day of Resurrection, the Banner of Praise is with you, and you will advance with it in front of my ummah, and the callers to prayer (those who used to give the adhan in this world) will be on your right and on your left [walking].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! કયામતના દિવસે, હમ્દનો અલમ તમારા હાથોમાં હશે અને તમે આ અલમ સાથે મારી ઉમ્મતની આગળ ચાલશો અને અઝાનગોઓ (જેઓ દુનિયામાં અઝાન આપતા હતા) તમારી જમણી અને ડાબી બાજુ [ચાલતાં] હશે.

#12 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَلَّامِ‌بْنِ‌سُوَیْدٍ قَالَ: کَانَ عَلِیٌّ (علیه السلام) إِذَا أَرَادَ أَنْ یَسِیرَ إِلَی الْحَرْبِ قَعَدَ عَلَی دَابَّتِهِ وَ قَالَ: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ عَلَی نِعَمِهِ عَلَیْنَا وَ فَضْلِهِ الْعَظِیمِ.

امام علی (علیه السلام) سلّام‌بن‌سوید گوید: حضرت علی (علیه السلام) می‌خواست به پیکار رود بر مرکب خود می‌نشست و می‌گفت: «سپاس پروردگار جهانیان را بر نعمت‌هایی که به ما ارزانی داشته و فضل بزرگی که بر ما نهاده است».

Imam Ali (peace be upon him): Sallam ibn Suwayd said: When Imam Ali (peace be upon him) intended to set out for battle, he would mount his steed and say: "الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ عَلَی نِعَمِهِ عَلَیْنَا وَ فَضْلِهِ الْعَظِیمِ [Praise be to the Lord of the Worlds for the blessings He has bestowed upon us and the great favour He has granted us]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) સલ્લામ બિન સુવૈદ કહે છે: હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે યુદ્ધ માટે નીકળવા ઈચ્છતા, ત્યારે પોતાની સવારી પર બેસતા અને કહેતા: "الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ عَلَی نِعَمِهِ عَلَیْنَا وَ فَضْلِهِ الْعَظِیمِ [જગતોના પાલનહારની પ્રશંસા છે તે નેમતો પર જે અમને આપી અને તે મહાન ફઝલ પર જે અમારા પર કર્યો]."

#13 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ فِی ابْنِ‌آدَمَ (علیه السلام) ثَلَاثَمِائَهًٍْ وَ سِتِّینَ عِرْقاً مِنْهَا مِائَهًٌْ وَ ثَمَانُونَ مُتَحَرِّکَهًٌْ وَ مِنْهَا مِائَهًٌْ وَ ثَمَانُونَ سَاکِنَهًٌْ فَلَوْ سَکَنَ الْمُتَحَرِّکُ لَمْ یَنَمْ وَ لَوْ تَحَرَّکَ السَّاکِنُ لَمْ یَنَمْ وَ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا أَصْبَحَ قَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِ الْعالَمِینَ کَثِیراً عَلَی کُلِّ حَالٍ ثَلَاثَمِائَهًٍْ وَ سِتِّینَ مَرَّهًًْ وَ إِذَا أَمْسَی قَالَ: مِثْلَ ذَلِک.

امام صادق (علیه السلام) رسول خدا (فرمود: «در بنی‌آدم سیصدوشصت رگ بوده که صدوهشتاد رگ متحرّک و صدوهشتاد رگ دیگر ساکن می‌باشند، اگر رگ‌های متحرّک ساکن شده و یا بالعکس رگ‌های ساکن متحرّک گردند شخص را خواب نمی‌برد و رسول خدا (هر صبح و شام به شکرانه سالم‌بودن رگ‌ها سیصدوشصت مرتبه می‌فرمود: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "In the son of Adam (peace be upon him) there are 360 veins, of which 180 are moving and 180 are still. If the moving veins were to become still, or conversely the still veins were to move, sleep would not come to the person. And the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), every morning and evening, in gratitude for the soundness of the veins, would say 360 times: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "બની આદમ (અલયહિસ્સલામ)માં ૩૬૦ રગો છે, જેમાંથી ૧૮૦ રગો હલનચલન કરનારી અને ૧૮૦ રગો સ્થિર છે. અગર હલનચલન કરનારી રગો સ્થિર થઈ જાય અથવા તેનાથી ઊલટું સ્થિર રગો હલનચલન કરવા લાગે, તો વ્યક્તિને ઊંઘ નહીં આવે. અને રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દરેક સવાર અને સાંજ રગોની સલામતીના શુક્રાના તરીકે ૩૬૦ વાર ફરમાવતા હતા: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [અલ્લાહનો શુક્ર છે, જે તમામ જહાનોનો પાલનહાર છે]."

#14 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ قَالَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ إِذَا أَصْبَحَ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ فَقَدْ أَدَّی شُکْرَ یَوْمِهِ وَ مَنْ قَالَهَا إِذَا أَمْسَی فَقَدْ أَدَّی شُکْرَ لَیْلَتِهِ.

امام صادق (علیه السلام) هرکس که هنگام دخول در صبح، چهار مرتبه بگوید: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ شکر آن روز را انجام داده و هرکس هنگام دخول در شب آن را بگوید؛ شکر شبش را ادا کرده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever, upon entering the morning, says four times: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds], has performed that day's gratitude, and whoever says it upon entering the night has performed that night's gratitude.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ સવાર થતાં ચાર વાર કહે: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે], તેણે તે દિવસનો શુકર અદા કરી દીધો, અને જે કોઈ રાત થતાં તે કહે, તેણે તે રાતનો શુકર અદા કરી દીધો.

#15 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عن أَبَی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا أَصْبَحَ قَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِ الْعالَمِینَ کَثِیراً عَلَی کُلِ حَالٍ ثَلَاثَمِائَهًٍْ وَ سِتِّینَ مَرَّهًًْ وَ إِذَا أَمْسَی قَالَ مِثْلَ ذَلِکَ.

پیامبر ( امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (هر صبح و شام به شکرانه‌ی سالم‌بودن رگ‌ها سیصدوشصت مرتبه می‌فرمود: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ و هنگام شب هم همین طور.

The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Sadiq (peace be upon him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family), every morning and evening, in gratitude for the soundness of the veins, would say three hundred and sixty times: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds], and likewise at night.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દરેક સવારે અને સાંજે નસોના તંદુરસ્ત હોવાના શુકરમાં ત્રણસો સાઠ વાર કહેતા: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે], અને રાત્રે પણ એ જ પ્રમાણે.

#16 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ ابْنِ‌أَبِی‌عُمَیْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ قَالَ: عَطَسَ رَجُلٌ عِنْدَ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام)، فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ، فَلَمْ یُسَمِّتْهُ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام)، وَ قَالَ: نَقَصَنَا حَقَّنَا. ثُمَّ قَالَ: إِذَا عَطَسَ أَحَدُکُمْ. فَلْیَقُلِ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ، وَ صَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ أَهْلِ بَیْتِهِ (علیهم السلام) قَالَ: فَقَالَ الرَّجُلُ، فَسَمَّتَهُ أَبُوجَعْفَر (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام) ابن‌ابی‌عمیر گوید: مردی در خدمت امام باقر (علیه السلام) عطسه زد و گفت: «الحمد للهِ» حضرت باقر (علیه السلام) جواب عطسه‌ی او را نداد و فرمود: «از حقّ ما کاست». سپس فرمود: «چون یکی از شماها عطسه کرد بگوید: «الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ صلی اللهُ علی محمّد و أهل بیته». پس آن مرد آن‌چنان گفت و حضرت (علیه السلام) نیز جواب عطسه‌ی او را داد.

Imam Baqir (peace be upon him) — Ibn Abi Umayr said: A man sneezed in the presence of Imam Baqir (peace be upon him) and said: "الْحَمْدُ لِلهِ [All praise is due to Allah]." Imam Baqir (peace be upon him) did not answer his sneeze and said: "He has diminished our right." Then he said: "When one of you sneezes, let him say: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds, and may Allah send blessings upon Muhammad (peace be upon him and his family) and his family (peace be upon them)]." So the man said it that way, and the Imam (peace be upon him) answered his sneeze.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) — ઇબ્ને અબી ઉમયર કહે છે: એક માણસે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ની હાજરીમાં છીંક ખાધી અને કહ્યું: "الْحَمْدُ لِلهِ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]." ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ તેમની છીંકનો જવાબ ન આપ્યો અને ફરમાવ્યું: "તેણે અમારા હકમાં ઘટાડો કર્યો." પછી ફરમાવ્યું: "જ્યારે તમારામાંથી કોઈ છીંક ખાય તો કહે: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સૃષ્ટિઓનો પાલનહાર છે, અને અલ્લાહ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ) પર દરૂદ મોકલે]." તો તે માણસે તે પ્રમાણે કહ્યું અને ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ પણ તેમની છીંકનો જવાબ આપ્યો.

#17 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مِسْمَعِ‌بْنِ‌عَبْدِ‌الْمَلِک عَطَسَ اَبُوعَبدِاللهِ (علیه السلام) فَقَالَ: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ ثُمَّ جَعَلَ إِصْبَعَهُ عَلَی أَنْفِهِ. فَقَالَ: رَغِمَ أَنْفِی لِلَّهِ رَغْماً دَاخِراً.

امام صادق (علیه السلام) از مسمع‌بن‌عبدالملک نقل شده است: امام صادق (علیه السلام) عطسه زد پس فرمود: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ سپس انگشتش را بر بینی نهاد و فرمود: «بینی من برای خدا به زبونی بر خاک است».

Imam Sadiq (peace be upon him), narrated from Mismaʿ ibn ʿAbd al-Malik: Imam Sadiq (peace be upon him) sneezed, then said: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds]. Then he placed his finger on his nose and said: "My nose is humbled in the dust before Allah in utter lowliness".

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ), મિસ્મઅ બિન અબ્દુલ મલિકથી રિવાયત છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને છીંક આવી, પછી તમે ફરમાવ્યું: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [સર્વ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પાલનહાર છે]. પછી તમે તમારી આંગળી પોતાના નાક પર મૂકી અને ફરમાવ્યું: "મારું નાક અલ્લાહ સમક્ષ પૂરી લાચારી સાથે માટીમાં ઝૂકેલું છે".

#18 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ قَالَ إِذَا عَطَسَ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ عَلی کُلِّ حَالٍ، لَمْ یَجِدْ وَجَعَ الْأُذُنَیْنِ وَ الْأَضْرَاس.

امام علی (علیه السلام) هرکه پس از عطسه در هر حال گوید: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، هرگز درد گوش و درد دندان نبیند.

Imam Ali (peace be upon him): Whoever, after sneezing, says in every state: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds], will never suffer earache or toothache.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ છીંક ખાધા પછી દરેક હાલતમાં કહે: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે], તેને ક્યારેય કાનનો દુખાવો કે દાંતનો દુખાવો નહીં થાય.

#19 مواضع قرائت Places of recitation કિરાઅતના મવાઝિઅ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ عَطَسَ ثُمَّ وَضَعَ یَدَهُ عَلَی قَصَبَهًِْ أَنْفِهِ ثُمَّ قَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ حَمْداً کَثِیراً کَمَا هُوَ أَهْلُهُ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) خَرَجَ مِنْ مَنْخِرِهِ الْأَیْسَرِ طَائِرٌ أَصْغَرُ مِنَ الْجَرَادِ وَ أَکْبَرُ مِنَ الذُّبَابِ حَتَّی یَصِیرَ تَحْتَ الْعَرْشِ یَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام) هرکه عطسه زند سپس دستش را بر استخوان تیغه‌ی بینی نهد و بگوید: الحمد للهِ رب العالمین حمدا کثیرا کما هو اهله و صلی اللهُ علی محمّد النبی و آله و سلم، از سوراخ چپ بینی او پرنده‌ای کوچکتر از ملخ و بزرگتر از مگس بیرون آید و برود تا بزیر عرش رسد و تا روز قیامت برای او استغفار کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever sneezes, then places his hand on the bone of the bridge of his nose and says: الحمد للهِ رب العالمین حمدا کثیرا کما هو اهله و صلی اللهُ علی محمّد النبی و آله و سلم [All praise is due to Allah, the Lord of the Worlds, abundant praise as He deserves, and may Allah bless Muhammad the Prophet and his family and grant them peace], a bird smaller than a locust and larger than a fly comes out of his left nostril and goes until it reaches beneath the Throne, and seeks forgiveness for him until the Day of Judgment.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ છીંક ખાય, પછી પોતાનો હાથ નાકના હાડકા પર મૂકે અને કહે: الحمد للهِ رب العالمین حمدا کثیرا کما هو اهله و صلی اللهُ علی محمّد النبی و آله و سلم [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જે સમગ્ર સૃષ્ટિનો પરવરદિગાર છે, ખૂબ પ્રશંસા જેમ તે તેને લાયક છે, અને અલ્લાહ મુહમ્મદ નબી અને તેમના આલ પર દરૂદ અને સલામ મોકલે], તો તેના ડાબા નસકોરામાંથી તીડ કરતાં નાનું અને માખી કરતાં મોટું એક પક્ષી બહાર આવે છે અને અર્શની નીચે પહોંચે ત્યાં સુધી જાય છે અને કયામતના દિવસ સુધી તેના માટે ઇસ્તિગફાર કરે છે.

#20 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ: الْحَمْدُ لِلهِ. قَالَ: الشُّکْرُ لِلَّه.

امام صادق (علیه السلام) ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده است که درباره‌ی قول خداوند؛ الْحَمْدُ للهِ، فرمود: «تمامی شکر مخصوص خداوند است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that regarding the word of Allah, الْحَمْدُ لِلهِ [All praise is due to Allah], he said: "All thanks belongs to Allah alone".

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરે છે કે અલ્લાહના કથન "الْحَمْدُ لِلهِ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]" વિષે તેમણે ફરમાવ્યું: "તમામ શુક્ર અલ્લાહ માટે જ છે".

#21 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

وَ مَنْ قَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ، فَقَدْ أَدَّی شُکْرَ کُلِّ نِعْمَهًٍْ لِلَّه.

امام سجّاد (علیه السلام) کسی که بگوید: الْحَمْدُ للهِ؛ شکر هر نعمتی را که خدا داده به‌جای آورده است.

Imam Sajjad (peace be upon him): Whoever says الْحَمْدُ لِلهِ [All praise is due to Allah] has fulfilled the thanks due for every blessing Allah has given.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ કહે "الْحَمْدُ لِلهِ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]", તેણે અલ્લાહે આપેલી દરેક નેઅમતનો શુક્ર અદા કરી દીધો.

#22 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَی عَبْدٍ بِنِعْمَهًٍْ صَغُرَتْ أَوْ کَبُرَتْ فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ، إِلَّا أَدَّی شُکْرَهَا.

امام صادق (علیه السلام) هر نعمتی که خداوند به بنده‌ای عطا کند چه کوچک باشد و یا بزرگ و او بگوید: الْحَمْدُ للهِ شکر آن را ادا کرده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whatever blessing Allah grants a servant, small or great, if he says الْحَمْدُ لِلهِ [All praise is due to Allah], he has fulfilled its thanks.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ પોતાના બંદાને જે પણ નેઅમત આપે, નાની હોય કે મોટી, અને તે "الْحَمْدُ لِلهِ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]" કહે, તો તેણે તેનો શુક્ર અદા કરી દીધો.

#23 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ قَوْلَهُ عَزَّوَجَلَّ: الْحَمْدُ للهِ إِنَّمَا هُوَ أَدَاءٌ لِمَا أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَی خَلْقِهِ مِنَ الشُّکْرِ وَ شُکْرٌ لِمَا وَفَّقَ عَبْدَهُ مِنَ الْخَیْرِ.

امام رضا (علیه السلام) الْحَمْدُ للهِ؛ این سخن به‌جا آوردن شکری است که خداوند بر آفریدگان خود واجب کرده؛ شکر برای خوبی‌هایی که بندگانش را به آن‌ها کامیاب کرده است.

Imam Rida (peace be upon him): الْحَمْدُ لِلهِ [All praise is due to Allah] is the fulfillment of the thanks Allah has made obligatory upon His creation, thanks for the good He has granted His servants to attain.

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): "الْحَمْدُ لِلهِ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]" એ તે શુક્રની અદાયગી છે જે અલ્લાહે પોતાની મખ્લૂક પર વાજિબ કરી છે; તે ભલાઈઓ માટેનો શુક્ર જેમાં તેણે પોતાના બંદાઓને કામિયાબ કર્યા છે.

#24 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَمَّا قَوْلُهُ: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ فَذَلِکَ ثَنَاءٌ مِنَّا عَلَی رَبِّنَا تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَنْعَمَ عَلَیْنَا.

امام علی (علیه السلام) الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ؛ این درودی است از ما بر پروردگارمان به آنچه که از نعمت‌هایش بر ما ارزانی داشته است.

Imam Ali (peace be upon him): الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [All praise is due to Allah, Lord of the worlds] is praise from us upon our Lord for what He has bestowed upon us of His blessings.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): "الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર છે]" એ અમારા તરફથી અમારા પરવરદિગાર પર તે નેઅમતોના બદલામાં દરૂદ (પ્રશંસા) છે જે તેણે અમને અર્પણ કરી છે.

#25 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): فَإِذَا قَالَ {العبد}: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ حَمِدَنِی عَبْدِی وَ عَلِمَ أَنَّ النِّعَمَ الَّتِی لَهُ مِنْ عِنْدِی وَ الْبَلَایَا الَّتِی انْدَفَعَتْ عَنْهُ بِتَطَوُّلِی أُشْهِدُکُمْ أَنِّی أُضِیفُ لَهُ نِعَمَ الدُّنْیَا إِلَی نَعِیمِ الْآخِرَهًِْ وَ أَدْفَعُ عَنْهُ بَلَایَا الْآخِرَهًِْ کَمَا دَفَعْتُ عَنْهُ بَلَایَا الدُّنْیَا.

امام علی (علیه السلام) امام علی (علیه السلام) فرمود: پیامبر (می‌فرماید: پس هنگامی که بنده بگوید: الْحَمْدُ لِله رَبِّ الْعالَمِینَ، خداوند فرماید: «بنده‌ام ستایشم کرد و دانست هر نعمتی دارد از من است و هر بلا از او بگردد به فضل من است؛ شما گواه باشید نعمت آخرت را به نعمت دنیایش افزودم و بلاهای آخرت را همان‌طور که بلاهای دنیا را از او دفع کردم، از او دور خواهم کرد».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him) said: The Prophet (peace be upon him and his family) said: When the servant says الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [All praise is due to Allah, Lord of the worlds], Allah says: "My servant has praised Me and known that every blessing he has is from Me, and every calamity that turned away from him was by My grace. Bear witness that I will add to him the bliss of the hereafter along with the blessings of this world, and I will turn away from him the calamities of the hereafter just as I turned away from him the calamities of this world".

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે બંદો કહે "الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર છે]", ત્યારે અલ્લાહ ફરમાવે છે: "મારા બંદાએ મારી પ્રશંસા કરી અને જાણ્યું કે તેની પાસે જે પણ નેઅમત છે તે મારા તરફથી છે અને જે બલા તેનાથી ટળી તે મારી કૃપાથી છે; તમે સાક્ષી રહો કે હું તેને દુનિયાની નેઅમતોની સાથે આખિરતની નેઅમત પણ આપીશ અને જેમ મેં તેનાથી દુનિયાની બલાઓ ટાળી, તેમ આખિરતની બલાઓ પણ તેનાથી ટાળીશ".

#26 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَرَجَ بِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) ... قَالَ: احْمَدْنِی. فَقَالَ: الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ وَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فِی نَفْسِهِ: شُکْراً.

امام صادق (علیه السلام) امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند پیامبرش را به آسمان عروج داد ... حق تعالی به آن حضرت فرمود: «مرا ستایش کن»! حضرت (عرضه داشت: «الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ» نبیّ اکرم (در نفس خود پس از تحمید عرضه داشت: «شُکراً».

Imam Sadiq (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) said: Allah raised His Prophet (peace be upon him and his family) to the heavens ... The Exalted said to him: "Praise Me"! He (peace be upon him and his family) submitted: "الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [All praise is due to Allah, Lord of the worlds]". The Noble Prophet (peace be upon him and his family), within himself after the praise, submitted: "Thank You".

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહે પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને આકાશ પર લઈ ગયા ... અલ્લાહ તઆલાએ તેમને ફરમાવ્યું: "મારી પ્રશંસા કર"! તેમણે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અરજ કરી: "الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર છે]". નબીએ અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ સ્તુતિ પછી પોતાના મનમાં અરજ કરી: "શુક્ર".

#27 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ اللَّهُ تَعَالَی: قَسَمْتُ بَیْنِی وَ بَیْنَ عَبْدِی هَذِهِ السُّورَهًَْ فَإِذَا قَالَ أَحَدُهُمْ الْحَمْدُ للهِ فَقَدْ حَمِدَنِی.

امام علی (علیه السلام) خداوند متعال فرمود: این سوره را بین خود و بنده‌ام تقسیم کردم هرگاه یکی از آنان بگوید: الْحَمْدُ لِلهِ مسلّماً مرا ستایش کرده است.

Imam Ali (peace be upon him): Allah the Exalted said: I have divided this surah between Myself and My servant; whenever one of them says الْحَمْدُ لِلهِ [All praise is due to Allah], he has certainly praised Me.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: મેં આ સૂરહને મારી અને મારા બંદા વચ્ચે વહેંચી છે; જ્યારે પણ તેમાંથી કોઈ કહે "الْحَمْدُ لِلهِ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]", તો ખરેખર તેણે મારી પ્રશંસા કરી.

#28 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ عَلِیِّ‌بْنِ مُحَمَّدِ‌بْنِ عَلِیِّ‌بْنِ مُوسَی‌بْنِ جَعْفَرِ‌بْنِ مُحَمَّدِ‌بْنِ عَلِیِّ‌بْنِ الْحُسَیْنِ‌بْنِ عَلِیِّ‌بْنِ أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ: أَنَّ رَجُلًا أَتَی أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ: أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ مَا تَفْسِیرُهُ؟ فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلهِ هُوَ أَنَّ اللَّهَ عَرَّفَ عِبَادَهُ بَعْضَ نِعَمِهِ عَلَیْهِمْ جُمَلًا إِذْ لَا یَقْدِرُونَ عَلَی مَعْرِفَهًِْ جَمِیعِهَا بِالتَّفْصِیلِ لِأَنَّهَا أَکْثَرُ مِنْ أَنْ تُحْصَی أَوْ تُعْرَفَ فَقَالَ لَهُمْ: قُولُوا الْحَمْدُ لِلهِ عَلَی مَا أَنْعَمَ بِهِ عَلَیْنَا وَ ذَکَّرَنَا بِهِ مِنْ خَیْرٍ فِی کُتُبِ الْأَوَّلِینَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَکُونَ فَفِی هَذَا إِیجَابٌ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) لِمَا فَضَّلَهُ وَ فَضَّلَهُمْ بِهِ وَ عَلَی شِیعَتِهِمْ أَنْ یَشْکُرُوهُ بِمَا فَضَّلَهُمْ بِهِ عَلَی غَیْرِهِم.

امام علی (علیه السلام) امام عسکری (علیه السلام) از پدرانش نقل کرده است که فرمود: مردی نزد امیرمؤمنان (علیه السلام) آمد و عرض کرد: «مرا از تفسیر قول خدای عزّوجلّ: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، خبر بده». آن جناب فرمود: «چون خداوند عالم بعضی از نعمت‌های خود را به نحو اجمال بر بندگان شناسانید، چرا که بندگان را قدرت نیست که بر نحو تفصیل جمیع نعمت‌های او را بشناسند؛ و نعمت‌های خدا نامتناهی است و حدّ حصری از برای آن نیست؛ پس چون که بعضی از نعمت‌های خود را به نحو اجمال به ایشان نمایاند و ایشان فی الجمله فهمیدند، حق تعالی فرمود: بگویید: الحمد للهِ به خاطر نعمت‌هایی که به ما داده و در کتب گذشتگان قبل از اینکه ما به‌وجود آییم ما را به نیکی یاد نموده است». پس در این عبارت بر حضرت محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) و شیعیان ایشان واجب شده که خدا را شکر نموده و در مقابل برتری و تفضیلی که به ایشان بر سایر امم داده از او قدردانی کنند.

Imam Ali (peace be upon him): Imam Hasan al-Askari (peace be upon him) narrated from his forefathers that a man came to the Commander of the Faithful (peace be upon him) and said: "Tell me about the meaning of the words of Allah, the Mighty and Majestic: الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [All praise is due to Allah, Lord of the worlds]". He said: "Since Allah, the All-Knowing, made known to His servants some of His blessings in summary form, because they are unable to know all of them in detail, for His blessings are without limit and cannot be confined, and since He revealed some of His blessings to them in summary and they understood in general, Allah the Exalted said: Say, الحمد للهِ, for the blessings He has given us and for the good He reminded us of in the books of the earlier peoples before we came into being". So in this statement, it became obligatory upon Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon them) and their Shia to thank Allah, and to show gratitude to Him for the excellence and favor He gave them over other nations.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હસન અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પૂર્વજોથી રિવાયત કરી છે કે એક માણસ અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને અરજ કરી: "મને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કથન "الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે જે સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર છે]"ના તફસીર વિષે જણાવો". તેમણે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે પોતાના બંદાઓને પોતાની કેટલીક નેઅમતો સંક્ષેપમાં ઓળખાવી, કારણ કે બંદાઓમાં તેની તમામ નેઅમતોને વિગતવાર જાણવાની શક્તિ નથી, કેમ કે અલ્લાહની નેઅમતો અસીમિત છે અને તેની કોઈ હદ નથી; અને જ્યારે તેણે પોતાની કેટલીક નેઅમતો સંક્ષેપમાં તેમને દેખાડી અને તેઓ સામાન્ય રીતે સમજ્યા, ત્યારે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: કહો: الحمد للهِ, તે નેઅમતો માટે જે તેણે અમને આપી અને તે ભલાઈ માટે જે તેણે અમારા અસ્તિત્વમાં આવ્યા પહેલા પૂર્વજોના ગ્રંથોમાં અમારો ઉલ્લેખ કરીને યાદ કરી". એટલે આ કથનમાં હઝરત મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ) અને તેમના શિયાઓ પર વાજિબ થયું કે તેઓ અલ્લાહનો શુક્ર અદા કરે અને તે શ્રેષ્ઠતા અને તફઝીલના બદલામાં જે તેણે તેમને બીજી ઉમ્મતો પર આપી, તેની કદર કરે.

#29 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

عَنِ ابْنِ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) قَالَ: قَالَ لِی عَلِیٌّ (علیه السلام): یَا أَبَاعَبَّاسٍ! إِذَا صَلَّیْتَ الْعِشَاءَ الْآخِرَهًَْ فَالْحَقْنِی إِلَی الْجَبَّانِ. قَالَ: فَصَلَّیْتُ وَ لَحِقْتُهُ وَ کَانَتْ لَیْلَهًًْ مُقْمِرَهًًْ. قَالَ: فَقَالَ لِی: مَا تَفْسِیرُ الْأَلِفِ مِنَ الْحَمْدِ وَ الْحَمْدِ جَمِیعاً؟ قَالَ: فَمَا عَلِمْتُ حَرْفاً مِنْهَا أُجِیبُهُ. قَالَ: فَتَکَلَّمَ فِی تَفْسِیرِهَا سَاعَهًًْ تَامَّهًًْ. ثُمَّ قَالَ: لِی فَمَا تَفْسِیرُ اللَّامِ مِنَ الْحَمْدِ؟ قَالَ: فَقُلْتُ: لَا أَعْلَمُ. قَالَ: فَتَکَلَّمَ فِی تَفْسِیرِهَا سَاعَهًًْ تَامَّهًًْ. ثُمَّ قَالَ: فَمَا تَفْسِیرُ الْحَاءِ مِنَ الْحَمْدِ؟ قَالَ: فَقُلْتُ: لَا أَعْلَمُ. قَالَ: فَتَکَلَّمَ فِی تَفْسِیرِهَا سَاعَهًًْ تَامَّهًًْ. ثُمَّ قَالَ لِی: فَمَا تَفْسِیرُ الْمِیمِ مِنَ الْحَمْدِ؟ قَالَ: فَقُلْتُ: لَا أَعْلَمُ. قَالَ: فَتَکَلَّمَ فِی تَفْسِیرِهَا سَاعَهًًْ تَامَّهًًْ. ثُمَّ قَالَ: فَمَا تَفْسِیرُ الدَّالِ مِنَ الْحَمْدِ؟ قَالَ: قُلْتُ: لَا أَدْرِی. فَتَکَلَّمَ فِیهَا إِلَی أَنْ بَرَقَ عَمُودُ الثعنجر {الْفَجْرِ}. قَالَ: فَقَالَ لِی: قُمْ یَا أَبَاعَبَّاسٍ إِلَی مَنْزِلِکَ فَتَأَهَّبْ لِفَرْضِکَ فَقُمْتُ وَ قَدْ وَعَیْتُ کُلَّ مَا قَالَ (علیه السلام). قَالَ: ثُمَّ تَفَکَّرْتُ فَإِذَا عِلْمِی بِالْقُرْآنِ فِی عِلْمِ عَلِیٍّ (علیه السلام) کَالْقَرَارَهًِْ فِی الْمُثْعَنْجِرِ. قَالَ: الْقَرَارَهًُْ الْغَدِیرُ الْمُثْعَنْجِرُ الْبَحْر.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) ابن‌عبّاس گوید: علی (علیه السلام) به من فرمود: «ای اباعبّاس (رحمة الله علیه)! هنگامی‌که نماز عشایت را خواندی در صحرا به من ملحق شو»! نماز عشایم را خوانده و به علی (علیه السلام) ملحق شدم و آن شب، شبی مهتابی بود. علی (علیه السلام) به من فرمود: «تفسیر حرف الف از الحَمدُ چیست»؟ حتّی یک کلمه هم در جواب ایشان نمی‌دانستم که بگویم؛ پس خود حضرت یک ساعتِ تمام، در تفسیر آن صحبت فرمود. سپس فرمود: «تفسیر حرف لام از الحَمدُ چیست»؟ عرض کردم: «نمی‌دانم»! پس خود حضرت یک ساعت تمام، در تفسیر آن صحبت فرمود. سپس فرمود: «تفسیر حرف میم از الحَمدُ چیست»؟ عرض کردم: «نمی‌دانم»! پس خود حضرت یک ساعت تمام، در تفسیر آن صحبت فرمود. سپس فرمود: «تفسیر حرف دال از الحَمدُ چیست»؟ عرض کردم: «نمی‌دانم»! پس خود حضرت در مورد تفسیرش شروع به صحبت فرمود تا اینکه سپیده فجر در افق پدیدار گشت [اندکی قبل از وقت نماز صبح که آن را در اصطلاح فقهی فجر کاذب نامند]. آنگاه به من فرمود: «ای ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)! برخیز و به منزل برو و برای خواندن نماز صبحت آماده شو»! من نیز برخاستم؛ درحالی‌که تمام آنچه حضرت فرموده بود در خاطرم حفظ نمودم و در این اندیشه بودم که؛ علم من پیرامون قرآن در مقایسه با علم علی (علیه السلام)، همچون آبگیری است نسبت به دریا.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Ibn Abbas said: Ali (peace be upon him) said to me: "O Abu Abbas! When you have prayed the night (isha) prayer, join me in the desert"! I prayed my isha prayer and joined Ali (peace be upon him), and it was a moonlit night. Ali (peace be upon him) said to me: "What is the meaning of the letter alif in al-Hamd"? I did not know even a single word to answer him; so he himself spoke on its meaning for a full hour. Then he said: "What is the meaning of the letter lam in al-Hamd"? I said: "I do not know"! So he himself spoke on its meaning for a full hour. Then he said: "What is the meaning of the letter mim in al-Hamd"? I said: "I do not know"! So he himself spoke on its meaning for a full hour. Then he said: "What is the meaning of the letter dal in al-Hamd"? I said: "I do not know"! So he began speaking on its meaning until the first light of dawn appeared on the horizon [shortly before the time of the morning prayer, called false dawn in juristic terminology]. Then he said to me: "O Ibn Abbas! Get up and go home and prepare for your morning prayer"! I got up, having memorized everything he had said, and I thought to myself that my knowledge of the Quran, compared to the knowledge of Ali (peace be upon him), is like a small pool compared to the sea.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઇબ્ને અબ્બાસ કહે છે: અલી (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "અય અબા અબ્બાસ! જ્યારે તું ઇશાની નમાઝ પઢી લે ત્યારે રણમાં મારી સાથે જોડાજે"! મેં ઇશાની નમાઝ પઢી અને અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે જોડાયો, અને તે રાત ચાંદનીવાળી હતી. અલી (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "الحَمدُ ના અલિફ અક્ષરનો તફસીર શું છે"? મને એક શબ્દ પણ જવાબમાં કહેતા ન આવડ્યો; તો ખુદ હઝરતે એક પૂરો કલાક તેના તફસીર વિષે વાત કરી. પછી ફરમાવ્યું: "الحَمدُ ના લામ અક્ષરનો તફસીર શું છે"? મેં અરજ કરી: "મને ખબર નથી"! તો ખુદ હઝરતે એક પૂરો કલાક તેના તફસીર વિષે વાત કરી. પછી ફરમાવ્યું: "الحَمدُ ના મીમ અક્ષરનો તફસીર શું છે"? મેં અરજ કરી: "મને ખબર નથી"! તો ખુદ હઝરતે એક પૂરો કલાક તેના તફસીર વિષે વાત કરી. પછી ફરમાવ્યું: "الحَمدُ ના દાલ અક્ષરનો તફસીર શું છે"? મેં અરજ કરી: "મને ખબર નથી"! તો ખુદ હઝરત તેના તફસીર વિષે વાત કરવા લાગ્યા ત્યાં સુધી કે ક્ષિતિજ પર ફજરની સફેદી દેખાઈ [ફજરની નમાઝના સમય પહેલા થોડું, જેને ફિકહી પરિભાષામાં ફજરે કાઝિબ કહેવાય છે]. પછી મને ફરમાવ્યું: "અય ઇબ્ને અબ્બાસ! ઊભો થા અને ઘરે જા અને પોતાની સવારની નમાઝ માટે તૈયાર થા"! હું પણ ઊભો થયો, જ્યારે હઝરતે જે કંઈ ફરમાવ્યું હતું તે બધું મારી યાદમાં સચવાયેલું હતું, અને હું આ વિચારમાં હતો કે; કુરાન વિષેનું મારું જ્ઞાન અલી (અલયહિસ્સલામ)ના જ્ઞાનની સરખામણીમાં, જેમ સમુદ્રની સામે એક નાનું તળાવ હોય તેમ છે.

#30 شکر خدای راست Praise be to Allah અલ્લાહની જ પ્રશંસા છે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

الْحَمْدُ لِلهِ إِنَّمَا هُوَ أَدَاءٌ لِمَا أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ عَلَی خَلْقِهِ مِنَ الشُّکْرِ وَ شُکْرٌ لِمَا وَفَّقَ عَبْدَهُ مِنَ الْخَیْر.

امام رضا (علیه السلام) الحمد للهِ؛ این ذکر همانا برای ادای وظیفه‌ی شکرگزاری و به‌جا آوردن آن شکری است که خداوند عزّوجلّ بر خلایق خویش مقرّر فرموده، و نیز شکرگزاری به پاس آنکه بنده‌ی خود را توفیق عبادت کرامت فرموده است.

Imam Rida (peace be upon him): الحمد للهِ [All praise is due to Allah] indeed, this remembrance is the fulfillment of the duty of gratitude and the discharge of that thanks which Allah, the Mighty and Majestic, has ordained upon His creation, and also gratitude for having granted His servant success in worship.

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): "الحمد للهِ [તમામ પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે]"; ખરેખર આ ઝિક્ર તે શુક્રગુઝારીની ફરજ અદા કરવા અને તે શુક્ર બજાવવા માટે છે જે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પોતાની મખ્લૂક પર મુકર્રર ફરમાવ્યો છે, અને એ પણ શુક્રગુઝારી છે કે તેણે પોતાના બંદાને ઇબાદતની તૌફીક અર્પણ કરી.

#31 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) وَ فِی قَوْلِهِ: رَبَّ الْعَالَمِینَ. قَالَ: خَالِقَ الْخَلْقِ.

امام صادق (علیه السلام) ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) درباره قول خداوند متعال نقل می‌کند: رَبِّ الْعَالَمِینَ یعنی آفریننده‌ی همه‌ی آفریدگان.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) regarding the word of Allah the Exalted: رَبِّ الْعَالَمِینَ [Lord of the worlds] means the Creator of all creation.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી અલ્લાહ તઆલાના કથન "رَبِّ الْعَالَمِینَ [સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર]" વિષે રિવાયત કરે છે: એટલે તમામ સૃષ્ટિનો સર્જનહાર.

#32 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) وَ فِی قَوْلِهِ: رَبَّ الْعَالَمِینَ. قَالَ: خَالِقَ الْمَخْلُوقِینَ.

امام صادق (علیه السلام) ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) درباره قول خداوند متعال نقل می‌کند: رَبِّ الْعالَمِینَ یعنی آفریننده‌ی آفریدگان.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) regarding the word of Allah the Exalted: رَبِّ الْعالَمِینَ [Lord of the worlds] means the Creator of the created beings.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી અલ્લાહ તઆલાના કથન "رَبِّ الْعالَمِینَ [સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર]" વિષે રિવાયત કરે છે: એટલે તમામ મખ્લૂકાતનો સર્જનહાર.

#33 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

رَبِّ الْعالَمِینَ تَوْحِیدٌ لَهُ وَ تَحْمِیدٌ وَ إِقْرَارٌ بِأَنَّهُ هُوَ الْخَالِقُ الْمَالِکُ لَا غَیْرُهُ.

امام رضا (علیه السلام) رَبِّ الْعَالَمِینَ؛ یگانه‌شمردن و ستایش خداوند است و اقرار به اینکه او آفریدگار فرمانرواست و نه کس دیگر.

Imam Rida (peace be upon him): رَبِّ الْعَالَمِینَ [Lord of the worlds] is a declaration of His oneness and praise of Allah, and an acknowledgment that He alone is the Creator and Sovereign, and none other.

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): "رَبِّ الْعَالَمِینَ [સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર]" એ અલ્લાહની એકતાનો એકરાર અને તેની પ્રશંસા છે, અને એ વાતનો એકરાર છે કે તે જ સર્જનહાર અને શાસક છે, બીજું કોઈ નહીં.

#34 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ (علیه السلام) عَنْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی خَبَرِ الْیَهُودِیِّ الَّذِی سَأَلَهُ عَنْ فَضَائِلِ نَبِیِّنَا (صلی الله علیه و آله) وَ أُمَّتِهِ قَالَ: وَ مِنْهَا أَنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ جَعَلَ فَاتِحَهًَْ الْکِتَابِ نِصْفَهَا لِنَفْسِهِ وَ نِصْفَهَا لِعَبْدِه قَالَ اللَّهُ تَعَالَی قَسَمْتُ بَیْنِی وَ بَیْنَ عَبْدِی هَذِهِ السُّورَهًَْ ... وَ إِذَا قَالَ: رَبِّ الْعالَمِینَ فَقَدْ عَرَفَنِی.

امام علی (علیه السلام) امام کاظم (علیه السلام) از پدرانش از امام علی (علیه السلام) در حدیثی که مرد یهودی از فضائل پیامبر (از ایشان سؤال کرده بود، فرمود: ... خداوند متعال فرمود: این سوره را بین خود و بنده‌ام تقسیم کردم ... و هرگاه بگوید: رَبِّ الْعالَمِینَ مسلّم مرا شناخته است.

Imam Ali (peace be upon him): Imam Kazim (peace be upon him) narrated from his forefathers, from Imam Ali (peace be upon him), in the hadith where a Jewish man asked him about the merits of the Prophet (peace be upon him and his family), he said: ... Allah the Exalted said: I have divided this surah between Myself and My servant ... and whenever he says رَبِّ الْعالَمِینَ [Lord of the worlds], he has certainly known Me.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પૂર્વજોથી, ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)થી, તે હદીસમાં જ્યાં એક યહૂદી માણસે તેમને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ફઝીલતો વિષે સવાલ કર્યો હતો, રિવાયત કરી છે, ફરમાવ્યું: ... અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: મેં આ સૂરહને મારી અને મારા બંદા વચ્ચે વહેંચી ... અને જ્યારે તે કહે "رَبِّ الْعالَمِینَ [સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર]", તો ખરેખર તેણે મને ઓળખી લીધો.

#35 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ مَعْنَی رَبِّ أَیْ خَالِقِ.

امام صادق (علیه السلام) رَبِّ یعنی آفریننده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): رَبِّ [Lord] means the Creator.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): "رَبِّ [પરવરદિગાર]" એટલે સર્જનહાર.

#36 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ رَبٌ إِذْ لَا مَرْبُوب.

امام علی (علیه السلام) پروردگار بوده زمانی‌که پروریده وجود نداشت.

Imam Ali (peace be upon him): He was Lord when there was no one lorded over.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તે પરવરદિગાર હતો જ્યારે કોઈ પરવરિશ પામનાર અસ્તિત્વમાં ન હતું.

#37 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

رَبِّ الْعالَمِینَ مَالِکُهُمْ وَ خَالِقُهُمْ وَ سَائِقُ أَرْزَاقِهِمْ إِلَیْهِمْ، مِنْ حَیْثُ یَعْلَمُونَ، وَ مِنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُون.

امام علی (علیه السلام) رَبِّ الْعالَمِینَ یعنی مالک و خالق آن‌ها، کسی که ارزاقشان را به طریقی که خود می‌دانند و نیز از طرقی که خود متوجّه نمی‌شوند به‌سویشان سوق می‌دهد.

Imam Ali (peace be upon him): رَبِّ الْعالَمِینَ [Lord of the worlds] means their Master and Creator, the One who drives their sustenance to them, from where they know and from where they do not perceive.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): "رَبِّ الْعالَمِینَ [સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર]" એટલે તેમનો માલિક અને સર્જનહાર, જે તેમના રિઝકને તેમના તરફ ચલાવે છે, જ્યાંથી તેઓ જાણે છે અને જ્યાંથી તેઓ જાણતા નથી.

#38 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

رَبِّ الْعالَمِینَ وَ هُمُ الْجَمَاعَاتُ مِنْ کُلِّ مَخْلُوقٍ مِنَ الْجَمَادَاتِ وَ الْحَیَوَانَاتِ فَأَمَّا الْحَیَوَانَاتُ فَهُوَ یَقْلِبُهَا فِی قُدْرَتِهِ وَ یَغْذُوهَا مِنْ رِزْقِهِ وَ یَحْفَظُهَا بِکَنَفِهِ وَ یُدَبِّرُ کُلًّا مِنْهَا بِمَصْلَحَتِهِ وَ أَمَّا الْجَمَادَاتُ فَهُوَ یُمْسِکُهَا بِقُدْرَتِهِ یُمْسِکُ الْمُتَّصِلَ مِنْهَا أَنْ یَتَهَافَتَ وَ یُمْسِکُ الْمُتَهَافِتَ مِنْهَا أَنْ یَتَلَاصَقَ وَ یُمْسِکُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَی الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ یُمْسِکُ الْأَرْضَ أَنْ تَنْخَسِفَ إِلَّا بِأَمْرِهِ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ لَرَؤُفٌ رَحِیم.

امام علی (علیه السلام) رَبِّ الْعالَمِینَ؛ عبارتند از: جماعات و گروه‌هایی از مخلوقات چه جمادات و چه حیوانات. امّا حیوانات را مورد نعمت قرار داد؛ به خاطر آنکه حق تعالی به قدرت کامله‌اش آن‌ها را حرکت داده، از رزق خود غذا به آن‌ها عنایت فرموده، آن‌ها را در کنف و سایه‌ی خود احاطه نموده، هرکدام را به‌نحوی که مصلحت ایجاب می‌کند مورد تدبیر قرار داده است. و امّا جمادات را مورد نعمت قرار داد؛ به خاطر آنکه حق تعالی آن‌ها را با قدرت خود نگاه داشت، جمادات متّصل را از جداشدن نگاه داشت و جمادات منفصل را از اتّصال و چسبیدن حفظ کرد، آسمان را از افتادن بر روی زمین مصون داشت مگر آنکه خود به آن اذن سرنگون‌شدن دهد چنانچه زمین را از فرو رفتن حفظ کرد مگر وقتی که خود به آن چنین امری فرماید، حق تعالی به بندگانش مهربان و رحیم می‌باشد.

Imam Ali (peace be upon him): رَبِّ الْعالَمِینَ [Lord of the worlds] refers to the groups and communities of every creation, whether inanimate or animate. As for the animate beings, He blessed them because, by His complete power, He moves them, provides them food from His sustenance, encompasses them in His shelter and shade, and manages each of them according to what its welfare requires. As for the inanimate beings, He blessed them because, by His power, He holds them, keeping the connected among them from falling apart and keeping the scattered among them from clinging together, protecting the sky from falling upon the earth except by His permission, and protecting the earth from caving in except by His command. Indeed, He is Kind and Merciful to His servants.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): "رَبِّ الْعالَمِینَ [સૃષ્ટિઓનો પરવરદિગાર]" એટલે દરેક મખ્લૂકના જૂથો અને સમૂહો, ભલે તે નિર્જીવ હોય કે સજીવ. જ્યાં સુધી સજીવોની વાત છે, તેમને નેઅમત આપી; કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ પોતાની સંપૂર્ણ કુદરતથી તેમને હલનચલન આપ્યું, પોતાના રિઝકમાંથી તેમને ખોરાક અર્પણ કર્યો, તેમને પોતાના આશ્રય અને છાયામાં સમાવ્યા, અને દરેકને તેની મસ્લેહત મુજબ સંભાળ્યા. અને જ્યાં સુધી નિર્જીવોની વાત છે, તેમને નેઅમત આપી; કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ પોતાની કુદરતથી તેમને પકડી રાખ્યા, જોડાયેલા નિર્જીવોને છૂટા પડવાથી રોક્યા અને છૂટા નિર્જીવોને એકબીજા સાથે ચોંટવાથી બચાવ્યા, આકાશને ધરતી પર પડવાથી સુરક્ષિત રાખ્યું સિવાય કે તે પોતે તેને પડવાની ઇજાઝત આપે, અને ધરતીને ધસી પડવાથી બચાવી સિવાય કે તે પોતે એવો હુકમ આપે, ખરેખર અલ્લાહ તઆલા પોતાના બંદાઓ પ્રત્યે મહેરબાન અને દયાળુ છે.

#39 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ الْعالَمِینَ کُلُّ مَخْلُوقٍ خَلَقَهُ اللَّهُ.

امام صادق (علیه السلام) الْعالَمِینَ؛ یعنی هر آفریده‌ای که خداوند آفریده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): الْعالَمِینَ [the worlds] means every creation that Allah has created.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): "الْعالَمِینَ [સૃષ્ટિઓ]" એટલે દરેક મખ્લૂક જે અલ્લાહે સર્જ્યું છે.

#40 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ لِلَّهِ مَدِینَتَیْنِ إِحْدَیهُمَا بِالْمَغْرِبِ وَ الْأُخْرَی بِالْمَشْرِقِ یُقَالُ لَهُمَا جَابَلْقَا وَ جَابَرْسَا طُولُ کُلِّ مَدِینَهًٍْ مِنْهُمَا إِثْنَی عَشَرَ أَلْفَ فَرْسَخٍ فِی کُلِّ فَرْسَخٍ بَابٌ یَدْخُلُ فِی کُلِّ یَوْمٍ مِنْ کُلِّ بَابٍ سَبْعُونَ أَلْفاً وَ یَخْرُجُ مِنْهَا مِثْلُ ذَلِکَ وَ لَا یَعُودُونَ الَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ لَا یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ (علیه السلام) وَ لَا إِبْلِیسَ وَ لَا شَمْسَ وَ لَا قَمَرَ. هُمْ وَ اللَّهِ أَطْوَعُ لَنَا مِنْکُمْ یَأْتُونَنَا بِالْفَاکِهَهًِْ فِی غَیْرِ أَوَانِهَا مُوَکَّلِینَ بِلَعْنِهًِْ فِرْعَوْنَ وَ هَامَانَ وَ قَارُونَ.

امام صادق (علیه السلام) خدا را دو شهر است یکی در مغرب و دیگری در مشرق به آن‌ها جابلقا و جابرسا گویند درازی هرکدام دوازده هزار فرسخ است، در هر فرسخ دری است، در هر روز از هر در هفتادهزار درون می‌روند و مانند آن بیرون می‌شوند و تا روز قیامت باز نمی‌گردند، نمی‌دانند خدا آدم (علیه السلام)، ابلیس، خورشید و ماه را آفریده. به خدا [قسم] آنان برای ما از شماها فرمانبرترند؛ برای ما میوه در غیر فصل آن آرند، [آنان را] به لعن بر فرعون و هامان و قارون گماشته‌اند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah has two cities, one in the west and the other in the east, called Jabalqa and Jabarsa. The length of each is twelve thousand farsakhs. Every farsakh has a gate; each day, seventy thousand enter through every gate and the same number leave, and they do not return until the Day of Judgment. They do not know that Allah created Adam (peace be upon him), Iblis, the sun or the moon. By Allah, they are more obedient to us than you are; they bring us fruit out of season, and they have been assigned to curse Pharaoh, Haman and Qarun.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહને બે શહેર છે, એક પશ્ચિમમાં અને બીજું પૂર્વમાં, જેમને જાબલકા અને જાબરસા કહેવાય છે. તે બંનેમાંથી દરેકની લંબાઈ બાર હજાર ફરસખ છે, દરેક ફરસખમાં એક દરવાજો છે, દરરોજ દરેક દરવાજામાંથી સિત્તેર હજાર અંદર જાય છે અને એટલા જ બહાર આવે છે અને કયામતના દિવસ સુધી પાછા નથી ફરતા. તેઓ નથી જાણતા કે અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ), ઇબ્લીસ, સૂરજ અને ચાંદને પેદા કર્યા છે. અલ્લાહની કસમ, તેઓ અમારા માટે તમારા કરતાં વધુ આજ્ઞાકારી છે; તેઓ અમારા માટે બેમોસમી ફળ લાવે છે, અને તેમને ફિરઔન, હામાન અને કારૂન પર લઅનત કરવા માટે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા છે.

#41 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ مِنْ وَرَاء شَمْسِکُمْ هَذِهِ أَرْبَعِینَ عَیْنَ شَمْسٍ، مَا بَیْنَ عَیْنِ شَمْسٍ إِلَی عَیْنِ شَمْسٍ أَرْبَعُونَ عَاماً، فِیهَا خَلْقٌ کَثِیرٌ مَا یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ (علیه السلام) أَمْ لَمْ یَخْلُقْهُ. وَ إِنَّ مِنْ وَرَاءِ قَمَرِکُمْ هَذَا أَرْبَعِینَ قُرْصاً مِنَ الْقَمَرِ، مَا بَیْنَ الْقُرْصِ إِلَی الْقُرْصِ أَرْبَعُونَ عَاماً، فِیهَا خَلْقٌ کَثِیرٌ مَا یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ خَلَقَ آدَمَ أَمْ لَمْ یَخْلُقْهُ، قَدْ أُلْهِمُوا کَمَا أُلْهِمَتِ النَّحْلَهًُْ بِلَعْنِ الْأَوَّلِ وَ الثَّانِی فِی کُلِّ الْأَوْقَاتِ، وَ قَدْ وُکِّلَ بِهِمْ مَلَائِکَهًٌْ مَتَی لَمْ یَلْعَنُوا عُذِّبُوا.

امام باقر (علیه السلام) در پس این خورشید شما چهل چشمه‌ی خورشید وجود دارد که هریک از دیگری چهل‌سال فاصله دارد؛ در آن‌ها آفریدگان بسیاری وجود دارند که نمی‌دانند آیا خداوند آدم (علیه السلام) را آفریده یا نیافریده است. و در پس این ماه شما چهل قرص ماه وجود دارد که هر یک از دیگری چهل‌سال فاصله دارد، در آن‌ها آفریدگان بسیاری وجود دارند که نمی‌دانند آیا خداوند عزّوجلّ آدم را آفریده یا نیافریده است. همان‌گونه که به زنبور الهام شده است، به آنان نیز الهام شده، دو تن را در همه‌ی وقت لعنت گویند و بر آن‌ها فرشتگانی گمارده شده که اگر لعنت نکنند آنان را عذاب می‌دهند.

Imam Baqir (peace be upon him): Beyond this sun of yours there are forty suns, each forty years apart from the next; in them are many creatures who do not know whether Allah created Adam (peace be upon him) or not. And beyond this moon of yours there are forty discs of the moon, each forty years apart from the next; in them are many creatures who do not know whether the Mighty and Majestic created Adam or not. Just as the bee has been inspired, they too have been inspired to curse two persons at all times, and angels have been placed in charge of them, who punish them if they do not curse.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): તમારા આ સૂરજની પાછળ ચાળીસ સૂરજ છે, જેમાંથી દરેક બીજાથી ચાળીસ વર્ષના અંતરે છે; તેમાં ઘણા સર્જનો છે જે નથી જાણતા કે અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને પેદા કર્યા છે કે નહીં. અને તમારા આ ચાંદની પાછળ ચાળીસ ચાંદના ગોળા છે, જેમાંથી દરેક બીજાથી ચાળીસ વર્ષના અંતરે છે, તેમાં ઘણા સર્જનો છે જે નથી જાણતા કે અઝ્ઝ વ જલ્લએ આદમને પેદા કર્યા છે કે નહીં. જેમ મધમાખીને ઇલ્હામ કરવામાં આવ્યું છે, તેમ તેમને પણ ઇલ્હામ કરવામાં આવ્યું છે કે તેઓ હંમેશા બે વ્યક્તિઓ પર લઅનત કરે, અને તેમના પર ફરિશ્તાઓ નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા છે જે જો તેઓ લઅનત ન કરે તો તેમને અઝાબ આપે.

#42 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ اثْنَیْ عَشَرَ أَلْفَ عَالَمٍ کُلُّ عَالَمٍ مِنْهُمْ أَکْبَرُ مِنْ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ وَ سَبْعِ أَرَضِینَ مَا یَرَی عَالَمٌ مِنْهُمْ أَنَّ لِلَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ عَالَماً غَیْرَهُمْ وَ إِنِّی الْحُجَّهًُْ عَلَیْهِمْ.

امام صادق (علیه السلام) به‌راستی دوازده هزار عالم برای خدای عزّوجلّ است که هرکدام از هفت آسمان و هفت زمین بزرگترند و هیچ‌کدامشان نمی‌دانند که خدای عزّوجلّ عالم دیگری دارد و من حجّت بر همه‌ی آن‌ها هستم.

Imam Sadiq (peace be upon him): Indeed, the Mighty and Majestic has twelve thousand worlds, each greater than seven heavens and seven earths, and none of them knows that the Mighty and Majestic has another world, and I am the proof (hujjah) over all of them.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર અઝ્ઝ વ જલ્લ માટે બાર હજાર જગત છે, જેમાંથી દરેક સાત આસમાનો અને સાત જમીનો કરતાં મોટું છે અને તેમાંથી કોઈ પણ નથી જાણતું કે અઝ્ઝ વ જલ્લ પાસે બીજું જગત પણ છે અને હું તે બધા પર હુજ્જત (પુરાવો) છું.

#43 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ عَالَمٍ، کُلُّ عَالَمٍ مِنْهُمْ أَکْبَرُ مِنْ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ وَ سَبْعِ أَرَضِینَ، مَا یَرَی کُلُّ عَالَمٍ مِنْهُمْ، أَنَ لِلَّهِ عَالَماً غَیْرَهُمْ وَ أَنَا الْحُجَّهًُْ عَلَیْهِم.

امام صادق (علیه السلام) خداوند عزّوجلّ دوازده‌هزار جهان دارد که هر جهان بزرگتر از هفت آسمان و هفت زمین باشد و ساکنان هیچ‌یک نمی‌دانند که خداوند جهانی دیگر به‌جز جهان آن‌ها دارد و من بر همه‌ی آن‌ها حجّت هستم.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic has twelve thousand worlds, each world greater than seven heavens and seven earths, and the inhabitants of none of them know that Allah has another world besides their own, and I am the proof (hujjah) over all of them.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અઝ્ઝ વ જલ્લ પાસે બાર હજાર જગત છે, જેમાંથી દરેક જગત સાત આસમાનો અને સાત જમીનો કરતાં મોટું છે અને તેમાંથી કોઈ પણના રહેવાસીઓ નથી જાણતા કે અલ્લાહ પાસે તેમના જગત સિવાય બીજું જગત પણ છે અને હું તે બધા પર હુજ્જત છું.

#44 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ خَلَقَ ثَلَاثَمِائَهًِْ عَالَمٍ وَ بِضْعَهًَْ عَشَرَ عَالَماً خَلْفَ قَافٍ وَ خَلْفَ الْبِحَارِ السَّبْعَهًِْ لَمْ یَعْصُوا اللَّهَ طَرْفَهًَْ عَیْنٍ قَطُّ وَ لَمْ یَعْرِفُوا آدَمَ (علیه السلام) وَ لَا وُلْدَهُ کُلُّ عَالَمٍ مِنْهُمْ یَزِیدُ مِنْ ثَلَاثِمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ مِثْلَ آدَمَ (علیه السلام) وَ مَا وَلَدَ فَذَلِکَ قَوْلُهُ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ رَبُّ الْعالَمِینَ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) به راستی خدای عزّوجلّ سیصدوده جهان پشت قاف آفریده و پشت هفت دریا که هرگز یک چشم‌به‌هم‌زدنی نافرمانی خدا نکرده‌اند و آدم (علیه السلام) و فرزندانش را نشناخته‌اند، هر جهانش بیش از سیصدوسیزده برابر آدم (علیه السلام) و آنچه فرزند آورده، است. و این است قول او: مگر اینکه خداوند پروردگار جهانیان اراده کند و بخواهد! ( تکویر/۲۹ )

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Indeed the Mighty and Majestic created three hundred and ten worlds behind Qaf and behind the seven seas, who have never disobeyed Allah for the blink of an eye and have never known Adam (peace be upon him) or his children; each of these worlds is more than three hundred and thirteen times [the size of] Adam (peace be upon him) and what he brought forth as children. And this is His saying: 'Except that Allah, Lord of the Worlds, wills and wishes!' (al-Takwir 81:29)

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ખરેખર અઝ્ઝ વ જલ્લએ કાફની પાછળ અને સાત સમુદ્રોની પાછળ ત્રણસો દસ જગત પેદા કર્યા છે જેમણે ક્યારેય એક પલક ઝપકવા જેટલો પણ અલ્લાહની નાફરમાની નથી કરી અને આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સંતાનોને ઓળખતા નથી, તેમાંથી દરેક જગત આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમનાથી જન્મેલા સંતાનો કરતાં ત્રણસો તેર ગણું મોટું છે. અને આ જ તેમનું કથન છે: 'સિવાય કે અલ્લાહ, પરવરદિગારે આલમીન, ઇરાદો કરે અને ચાહે!' (તકવીર/૨૯)

#45 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌حَمْزَهًَْ، قَالَ: قَالَ لِی أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) لَیْلَهًًْ وَ أَنَا عِنْدَهُ ونَظَرَ إِلَی السَّمَاءِ، فَقَالَ: یَا أَبَا حَمْزَهًَْ! هذِهِ قُبَّهًُْ أَبِینَا آدَمَ (علیه السلام)، وَ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ سِوَاهَا تِسْعَهًًْ وَ ثَلَاثِینَ قُبَّهًًْ فِیهَا خَلْقٌ مَا عَصَوُا اللَّهَ طَرْفَهًَْ عَیْن.

امام باقر (علیه السلام) ابوحمزه ثمالی از امام باقر (علیه السلام) روایت می‌کند: امام باقر (علیه السلام) نگاهی به آسمان کرده، فرمود: «این گنبد پدر ما آدم (علیه السلام) است و خدای عزّوجلّ جز این گنبد سی‌ونه گنبد دیگر دارد و در آن‌ها آفریدگانی هستند که یک چشم‌به‌هم‌زدن نافرمانی خدا نکنند».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Hamza Thumali narrates from Imam Baqir (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him) looked at the sky and said, "This is the dome of our father Adam (peace be upon him), and Allah, the Mighty and Majestic, has thirty-nine other domes besides this one, and in them are creatures who do not disobey Allah for the blink of an eye."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ હમ્ઝહ સુમાલી ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ આકાશ તરફ નજર કરી અને ફરમાવ્યું, "આ અમારા પિતા આદમ (અલયહિસ્સલામ) નો ગુંબજ છે, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પાસે આ સિવાય બીજા ઓગણચાલીસ ગુંબજ છે, અને તેમાં એવી મખલૂક છે જે એક પલક ઝપકાવવા જેટલો સમય પણ અલ્લાહની નાફરમાની કરતી નથી."

#46 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ لِلَّهِ مَدِینَتَیْنِ: إِحْدَاهُمَا بِالْمَشْرِقِ، وَ الْأُخْرَی بِالْمَغْرِبِ عَلَیْهِمَا سُورٌ مِنْ حَدِیدٍ وَ عَلَی کُلِّ مَدِینَهًٍْ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ لِکُلِ بَابٍ مِصْرَاعَانِ مِنْ ذَهَبٍ وَ فِیهِمَا سَبْعُونَ أَلْفَ لُغَهًٍْ، یَتَکَلَّمُ کُلُّ وَاحِدٍ بِخِلَافِ لُغَهًِْ صَاحِبِهِ وَ أَنَا أَعْرِفُ جَمِیعَ اللُّغَاتِ وَ مَا فِیهِمَا وَ مَا بَیْنَهُمَا وَ مَا عَلَیْهِمَا حُجَّهًٌْ غَیْرِی وَ غَیْرُ الْحُسَیْن (علیه السلام).

امام حسن (علیه السلام) همانا خداوند دو شهر دارد که یکی در مشرق و دیگری در مغرب است. بر آن دو شهر دیوارهایی آهنین کشیده شده و هریک هزار هزار در و هر دری دو لنگه از طلا دارد و در هر شهر به هزار هزار زبان سخن گویند که هر یک از دیگری متفاوت است و من همه‌ی آن زبان‌ها را می‌دانم و حجّتی غیر از من و برادرم حسین (علیه السلام) بر این دو شهر و آنچه بین آن‌ها و روی آنهاست، نیست.

Imam Hasan (peace be upon him): Indeed, Allah has two cities, one in the east and the other in the west. Around those two cities walls of iron have been raised, and each has a million gates, and every gate has two leaves of gold, and in each city they speak seventy thousand languages, each different from the other, and I know all those languages, and there is no proof over these two cities and what is between them and what is upon them other than me and my brother Husayn (peace be upon him).

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર અલ્લાહને બે શહેરો છે, જેમાંનું એક પૂર્વમાં અને બીજું પશ્ચિમમાં છે. તે બંને શહેરો પર લોખંડની દીવાલો ઊભી કરવામાં આવી છે અને દરેક શહેરને દસ લાખ દરવાજા છે અને દરેક દરવાજાને સોનાના બે કમાડ છે અને દરેક શહેરમાં સિત્તેર હજાર ભાષાઓમાં વાત કરવામાં આવે છે જે દરેક એકબીજાથી અલગ છે અને હું તે બધી ભાષાઓ જાણું છું અને આ બે શહેરો પર અને જે તેમની વચ્ચે અને તેમની ઉપર છે તેના પર મારા અને મારા ભાઈ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) સિવાય કોઈ હુજ્જત નથી.

#47 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌الصَّمَدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ قَال: دَخَلَ رَجُلٌ عَلَی عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام): مَنْ أَنْتَ؟ قَالَ: أَنَا رَجُلٌ مُنَجِّمٌ قَائِفٌ عَرَّافٌ. قَالَ: فَنَظَرَ إِلَیْهِ، ثُمَّ قَالَ: هَلْ أَدُلُّکَ عَلَی رَجُلٍ؟ قَدْ مَرَّ مُنْذُ دَخَلْتَ عَلَیْنَا فِی أَرْبَعَهًَْ عَشَرَ عَالَماً، کُلُّ عَالَمٍ أَکْبَرُ مِنَ الدُّنْیَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، لَمْ یَتَحَرَّکْ مِنْ مَکَانٍ؟ قَالَ: مَنْ هُوَ؟ قَالَ: أَنَا! وَ إِنْ شِئْتَ أَنْبَأْتُکَ بِمَا أَکَلْتَ، وَ مَا ادَّخَرْتَ فِی بَیْتِک.

امام سجّاد (علیه السلام) عبد الصمدبن علی نقل می‌کند: مردی خدمت امام سجّاد (علیه السلام) وارد شد. حضرت به او فرمود: «تو کیستی»؟ عرض کرد: «من مردی ستاره‌شناس، آثارشناس و کاهن هستم». حضرت نگاهی به او کرد و فرمود: «آیا می‌خواهی مردی را به تو نشان دهم که از وقتی تو نزد ما آمده‌ای چهارده جهان را که هر یک سه‌بار بزرگتر از این جهان است پشت‌سر گذاشته درحالی‌که هیچ از جایش تکان نخورده است»؟ عرض کرد: «او کیست»؟ فرمود: «من هستم و اگر می‌خواهی تا تو را از آنچه خورده‌ای و در خانه‌ات انباشته‌ای خبر دهم».

Imam Sajjad (peace be upon him), as narrated by Abd al-Samad ibn Ali: A man came before Imam Sajjad (peace be upon him). The Imam said to him, "Who are you?" He replied, "I am a man who is an astrologer, a reader of signs, and a soothsayer." The Imam looked at him and said, "Shall I show you a man who, since you came in to us, has passed through fourteen worlds, each one three times greater than this world, without moving from his place?" He said, "Who is he?" The Imam said, "I am he. And if you wish, I will inform you of what you have eaten and what you have stored away in your house."

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ), અબ્દુસ્સમદ બિન અલી રિવાયત કરે છે: એક માણસ ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હાજર થયો. ઇમામે તેને પૂછ્યું, "તું કોણ છે?" તેણે અરજ કરી, "હું એક જ્યોતિષી, નિશાનીઓ પારખનાર અને કાહિન (ભવિષ્યવેત્તા) છું." ઇમામે તેની તરફ જોયું અને ફરમાવ્યું, "શું તું ઈચ્છે છે કે હું તને એવો માણસ બતાવું, જે તું અમારી પાસે આવ્યો ત્યારથી ચૌદ જહાન પસાર કરી ચૂક્યો છે, જેમાંનું દરેક જહાન આ દુનિયા કરતાં ત્રણ ગણું મોટું છે, જ્યારે કે તે પોતાની જગ્યાએથી જરાય હલ્યો નથી?" તેણે અરજ કરી, "તે કોણ છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું, "તે હું જ છું, અને જો તમે ઈચ્છો તો હું તમને જણાવું કે તમે શું ખાધું છે અને તમારા ઘરમાં શું સંગ્રહી રાખ્યું છે."

#48 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الثُّمَالِیِّ عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ الطَّیِّبِینَ مِنْ ذُرِّیَّتِهِمَا مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ وَ أَقَامَهُمْ أَشْبَاحاً قَبْلَ الْمَخْلُوقَاتِ ثُمَّ قَالَ: أَ تَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ لَمْ یَخْلُقْ خَلْقاً سِوَاکُمْ بَلَی وَ اللَّهِ لَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ أَلْفَ أَلْفِ آدَمٍ وَ أَلْفَ أَلْفِ عَالَمٍ وَ أَنْتَ وَ اللَّهِ فِی آخِرِ تِلْکَ الْعَوَالِم.

امام سجّاد (علیه السلام) ثمالی از امام سجّاد (علیه السلام) روایت می‌کند: خداوند محمّد (و علی و فرزندان پاکش (علیهم السلام) را از نور عظمت خود آفرید و آن‌ها را قبل از آفرینش مخلوقات به‌صورت شبح قرار داد، سپس فرمود: «تو خیال می‌کنی خداوند جز شما چیزی نیافریده است؟ به‌خدا سوگند هزارهزار آدم (علیه السلام) و هزارهزار عالم آفرید که تو در آخرین عالم قرار گرفته‌ای».

Imam Sajjad (peace be upon him): Thumali narrates from Imam Sajjad (peace be upon him): Allah created Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali and his pure descendants (peace be upon them) from the light of His majesty, and set them as phantoms before the creation of created beings. Then he said: "Do you suppose that Allah has created nothing other than you? By Allah, He created a thousand thousand Adams (peace be upon him) and a thousand thousand worlds, and you are in the last of those worlds."

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): સુમાલી ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરે છે: અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી અને તેમના પવિત્ર સંતાનો (અલયહિમુસ્સલામ) ને પોતાની અઝમતના નૂરથી પૈદા કર્યા, અને તેમને મખ્લૂકાતની પૈદાઈશ પહેલાં શબીહના રૂપમાં કાયમ કર્યા. પછી ફરમાવ્યું: "શું તમે ખયાલ કરો છો કે અલ્લાહે તમારા સિવાય કંઈ પૈદા કર્યું નથી? અલ્લાહની કસમ, તેણે હજારો હજાર આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને હજારો હજાર આલમ પૈદા કર્યા, અને તમે તે આલમોમાંના છેલ્લા આલમમાં છો."

#49 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَن جَابِرِبنِ یَزِید قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَ فَعَیِینا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِیدٍ قَالَ یَا جَابِر ... لَعَلَّکَ تَرَی أَنَ اللَّهَ إِنَّمَا خَلَقَ هَذَا الْعَالَمَ الْوَاحِدَ وَ تَرَی أَنَّ اللَّهَ لَمْ یَخْلُقْ بَشَراً غَیْرَکُمْ بَلَی وَ اللَّهِ لَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ أَلْفَ أَلْفِ عَالَمٍ وَ أَلْفَ أَلْفِ آدَمٍ أَنْتَ فِی آخِرِ تِلْکَ الْعَوَالِمِ وَ أُولَئِکَ الْآدَمِیِّین.

امام باقر (علیه السلام) از جابربن‌یزید نقل است که گوید: از امام باقر (علیه السلام) در مورد قول خداوند متعال: أَ فَعَیِینا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِید پرسیدم. امام (علیه السلام) فرمود: ای جابر! ... شاید تو چنان می‌بینی که خدا عالمی جز این عالم را نیافریده؛ و چنان می‌بینی که خدا آدمیانی را غیر از شما نیافریده! بلی! به خدا سوگند! که خدا هزارهزار عالم و هزارهزار آدم را آفریده و تو در آخر این عالم‌ها و این آدم‌ها هستی.

Imam Baqir (peace be upon him): Jabir ibn Yazid relates: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the saying of Allah the Exalted: أَ فَعَیِینا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِیدٍ [Were We then exhausted by the first creation? Yet they are in doubt about a new creation]. The Imam (peace be upon him) said, 'O Jabir! ... Perhaps you think that Allah has not created any world besides this world, and you think that Allah has not created any human beings besides you! Indeed! By Allah! Allah has created a million worlds and a million Adams, and you are at the end of these worlds and these Adams.'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર બિન યઝીદ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ તઆલાના કથન: أَ فَعَیِینا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِیدٍ [શું અમે પ્રથમ સર્જનથી થાકી ગયા? બલ્કે તેઓ નવા સર્જન વિષે શંકામાં છે] વિષે પૂછ્યું. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ જાબિર! ... કદાચ તું એમ સમજે છે કે અલ્લાહે આ જગત સિવાય બીજું કોઈ જગત પેદા નથી કર્યું; અને એમ સમજે છે કે અલ્લાહે તમારા સિવાય બીજા કોઈ મનુષ્યો પેદા નથી કર્યા! હા! અલ્લાહની કસમ! અલ્લાહે દસ લાખ જગત અને દસ લાખ આદમ પેદા કર્યા છે અને તું આ જગતો અને આ આદમોના છેડે છે."

#50 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَن اَبَانِ‌بنِ‌تَغلِبَ قال: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَدَخَلَ عَلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْیَمَنِ. فَقَالَ لَهُ: یَا أَخَا أَهْلِ الْیَمَنِ عِنْدَکُمْ عُلَمَاءُ؟ قَالَ: نَعَمْ! قَالَ: فَمَا بَلَغَ مِنْ عِلْمِ عَالِمِکُمْ؟ قَالَ: یَسِیرُ فِی لَیْلَهًٍْ مَسِیرَهًَْ شَهْرَیْنِ یَزْجُرُ الطَّیْرَ وَ یَقْفُو الْأَثَرَ. فَقَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام): عَالِمُ الْمَدِینَهًِْ أَعْلَمُ مِنْ عَالِمِکُمْ. قَالَ: فَمَا بَلَغَ مِنْ عِلْمِ عَالِمِ الْمَدِینَهًِْ؟ قَالَ: یَسِیرُ فِی سَاعَهًٍْ مِنَ النَّهَارِ مَسِیرَهًَْ الشَّمْسِ سَنَهًًْ حَتَّی یَقْطَعَ اثْنَیْ عَشَرَ أَلْفَ عالما {عَالَمٍ} مِثْلَ عَالَمِکُمْ هَذَا مَا یَعْلَمُونَ أَنَ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ (علیه السلام) وَ لَا إِبْلِیسَ. قَالَ: فَیَعْرِفُونَکُمْ. قَالَ: نَعَمْ! مَا افْتَرَضَ عَلَیْهِمْ إِلَّا وَلَایَتَنَا وَ الْبَرَاءَهًَْ مِنْ عَدُوِّنَا.

امام صادق (علیه السلام) ابان‌بن‌تغلب گوید: «خدمت حضرت امام صادق (علیه السلام) بودم، یکی از اهالی یمن بر ایشان وارد شد. حضرت به او فرمود: «ای برادر یمنی! آیا شما عالمانی دارید»؟ عرض کرد: «بله»! فرمود: «عالمان شما از علم خود چه عرضه می‌دارند»؟ عرض کرد: «در یک شب راه دو ماه را طی می‌کنند و با پرندگان فال می‌گیرند و آثار تاریخی را دنبال می‌کنند». حضرت به او فرمود: «عالم مدینه داناتر از عالم شماست». عرض کرد: «عالم مدینه از علم خود چه عرضه می‌دارد»؟ فرمود: «در ساعتی از روز راه یک‌سال خورشید را طی می‌کند؛ آنچنان که هزار جهان مثل جهان شما را که کسی در آن‌ها نمی‌داند خداوند آدم و یا شیطان را آفریده، پشت‌سر می‌گذارد». عرض کرد: «آیا اهالی آن‌ها شما را می‌شناسند»؟ فرمود: «بله! خداوند هیچ چیز به جز ولایت ما و بیزاری از دشمنان ما را، بر آن‌ها واجب نکرده است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Aban ibn Taghlib said: I was in the presence of Imam Sadiq (peace be upon him) when a man from the people of Yemen came in to him. The Imam said to him: "O brother of the people of Yemen! Do you have scholars?" He said: "Yes!" He said: "What do your scholars display of their knowledge?" He said: "In a single night they travel the distance of two months, they take omens from birds and they follow ancient traces." The Imam said to him: "The scholar of Madinah is more knowledgeable than your scholar." He said: "What does the scholar of Madinah display of his knowledge?" He said: "In a single hour of the day he traverses the distance the sun travels in a year, such that he passes beyond twelve thousand worlds like this world of yours, in which they do not know that Allah created Adam (peace be upon him) or Iblis." He said: "Do their people know you?" He said: "Yes! Allah has not made anything obligatory upon them except our wilayah and disavowal of our enemies."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબાન બિન તગ્લિબ કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હતો, ત્યારે યમનવાસીઓમાંથી એક વ્યક્તિ તેમની પાસે આવ્યો. ઇમામે તેને ફરમાવ્યું: "ઓ યમની ભાઈ! શું તમારી પાસે આલિમો છે?" તેણે કહ્યું: "હા!" ફરમાવ્યું: "તમારા આલિમો પોતાના ઇલ્મમાંથી શું રજૂ કરે છે?" તેણે કહ્યું: "એક રાતમાં તેઓ બે મહિનાનો રસ્તો કાપે છે, પક્ષીઓ દ્વારા શુકન જુએ છે અને ઐતિહાસિક નિશાનીઓને અનુસરે છે." ઇમામે તેને ફરમાવ્યું: "મદીનાનો આલિમ તમારા આલિમથી વધુ જ્ઞાની છે." તેણે કહ્યું: "મદીનાનો આલિમ પોતાના ઇલ્મમાંથી શું રજૂ કરે છે?" ફરમાવ્યું: "દિવસના એક કલાકમાં તે સૂર્યના એક વર્ષનો રસ્તો કાપે છે; એટલે સુધી કે તમારા આ જગત જેવા બાર હજાર જગત, જેમાં કોઈ નથી જાણતું કે અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ) અથવા ઇબ્લીસને પેદા કર્યા છે, તેને પાછળ છોડી દે છે." તેણે કહ્યું: "શું તેમના રહેવાસીઓ તમને ઓળખે છે?" ફરમાવ્યું: "હા! અલ્લાહે તેમના ઉપર અમારી વિલાયત અને અમારા દુશ્મનોથી બિઝારી સિવાય કંઈ પણ વાજિબ કર્યું નથી."

#51 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ مَدِینَتَیْنِ: مَدِینَهًًْ بِالْمَشْرِقِ وَ مَدِینَهًًْ بِالْمَغْرِبِ، فِیهِمَا قَوْمٌ لَا یَعْرِفُونَ إِبْلِیسَ، وَ لَا یَعْلَمُونَ بِخَلْقِ إِبْلِیسَ، نَلْقَاهُمْ فِی کُلِّ حِینٍ، فَیَسْأَلُونَّا عَمَّا یَحْتَاجُونَ إِلَیْهِ، وَ یَسْأَلُونَّا عَنِ الدُّعَاءِ فَنُعَلِّمُهُمْ، وَ یَسْأَلُونَّا عَنْ قَائِمِنَا مَتَی یَظْهَرُ، وَ فِیهِمْ عِبَادَهًٌْ وَ اجْتِهَادٌ شَدِیدٌ. وَ لِمَدِینَتِهِمْ أَبْوَابٌ مَا بَیْنَ الْمِصْرَاعِ إِلَی الْمِصْرَاعِ مِائَهًُْ فَرْسَخٍ، لَهُمْ تَقْدِیسٌ وَ تَمْجِیدٌ، وَ دُعَاءٌ وَ اجْتِهَادٌ شَدِیدٌ، لَوْ رَأَیْتُمُوهُمْ لَاحْتَقَرْتُمْ عَمَلَکُمْ، یُصَلِّی الرَّجُلُ مِنْهُمْ شَهْراً لَا یَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ سَجْدَتِهِ، طَعَامُهُمُ التَّسْبِیحُ، وَ لِبَاسُهُمْ الْوَرَعُ، وَ وُجُوهُهُمْ مُشْرِقَهًٌْ بِالنُّورِ، وَ إِذَا رَأَوْا مِنَّا وَاحِداً احْتَوَشُوهُ وَ اجْتَمَعُوا إِلَیْهِ وَ أَخَذُوا مِنْ أَثَرِهِ مِنَ الْأَرْضِ یَتَبَرَّکُونَ بِهِ، لَهُمْ دَوِیٌّ إِذَا صَلَّوْا کَأَشَدَّ مِنْ دَوِیِّ الرِّیحِ الْعَاصِفِ. مِنْهُمْ جَمَاعَهًٌْ لَمْ یَضَعُوا السِّلَاحَ مُنْذُ کَانُوا یَنْتَظِرُونَ قَائِمَنَا، یَدْعُونَ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَنْ یُرِیَهُمْ إِیَّاهُ، وَ عُمُرُ أَحَدِهِمْ أَلْفُ سَنَهًٍْ، إِذَا رَأَیْتَهُمْ رَأَیْتَ الْخُشُوعَ وَ الِاسْتِکَانَهًَْ، وَ طَلَبَ مَا یُقَرِّبُهُمْ إِلَی اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ، إِذَا احْتَبَسْنَا عَنْهُمْ ظَنُّوا أَنَّ ذَلِکَ مِنْ سَخَطٍ، یَتَعَاهَدُونَ أَوْقَاتَنَا الَّتِی نَأْتِیهِمْ فِیهَا، فَلا یَسْأَمُونَ وَ لا یَفْتُرُونَ، یَتْلُونَ کِتَابَ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ کَمَا عَلَّمْنَاهُمْ، وَ إِنَّ فِیمَا نُعَلِّمُهُمْ مَا لَوْ تُلِیَ عَلَی النَّاسِ لَکَفَرُوا بِهِ وَ لَأَنْکَرُوهُ. یَسْأَلُونَّا عَنِ الشَّیْءِ إِذَا وَرَدَ عَلَیْهِمْ مِنَ الْقُرْآنِ لَا یَعْرِفُونَهُ، فَإِذَا أَخْبَرْنَاهُمْ بِهِ انْشَرَحَتْ صُدُورُهُمْ لِمَا یَسْتَمِعُونَ مِنَّا، وَ سَأَلُوا لَنَا الْبَقَاءَ وَ أَنْ لَا یَفْقِدُونَا، وَ یَعْلَمُونَ أَنَّ الْمِنَّهًَْ مِنَ اللَّهِ تَعَالَی عَلَیْهِمْ فِیمَا نُعَلِّمُهُمْ عَظِیمَهًٌْ، وَ لَهُمْ خَرْجَهًٌْ مَعَ الْإِمَامِ إِذَا قَامَ، یَسْبِقُونَ فِیهَا أَصْحَابَ السِّلَاحِ، وَ یَدْعُونَ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَنْ یَجْعَلَهُمْ مِمَّنْ یَنْتَصِرُ بِهِمْ لِدِینِهِ، فَهُمْ کُهُولٌ وَ شُبَّانٌ، إِذَا رَأَی شَابٌّ مِنْهُمُ الْکَهْلَ جَلَسَ بَیْنَ یَدَیْهِ جِلْسَهًَْ الْعَبْدِ لَا یَقُومُ حَتَّی یَأْمُرَهُ، لَهُمْ طَرِیقٌ هُمْ أَعْلَمُ بِهِ مِنَ الْخَلْقِ إِلَی حَیْثُ یُرِیدُ الْإِمَامُ (علیه السلام)، فَإِذَا أَمَرَهُمُ الْإِمَامُ (علیه السلام) بِأَمْرٍ قَامُوا إِلَیْهِ أَبَداً حَتَّی یَکُونَ هُوَ الَّذِی یَأْمُرُهُمْ بِغَیْرِهِ، لَوْ أَنَّهُمْ وَرَدُوا عَلَی مَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ مِنَ الْخَلْقِ لَأَفْنَوْهُمْ فِی سَاعَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ، لَا یَعْمَلُ فِیهِمُ الْحَدِیدُ. لَهُمْ سُیُوفٌ مِنْ حَدِیدٍ غَیْرِ هَذَا الْحَدِیدِ، لَوْ ضَرَبَ أَحَدُهُمْ بِسَیْفِهِ جَبَلًا لَقَدَّهُ حَتَّی یَفْصِلَهُ، وَ یَغْزُو بِهِمُ الْإِمَامُ (علیه السلام) الْهِنْدَ وَ الدَّیْلَمَ وَ الْکُرْدَ وَ الرُّومَ وَ بَرْبَرَ وَ فَارِسَ، وَ مَا بَیْنَ جَابَرْسَا إِلَی جَابَلْقَا وَ هُمَا مَدِینَتَانِ وَاحِدَهًٌْ بِالْمَشْرِقِ وَ وَاحِدَهًٌْ بِالْمَغْرِبِ لَا یَأْتُونَ عَلَی أَهْلِ دِینٍ إِلَّا دَعَوْهُمْ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ إِلَی الْإِسْلَامِ، وَ الْإِقْرَارِ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله)، وَ التَّوْحِیدِ، وَ وَلَایَتِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ. فَمَنْ أَجَابَ مِنْهُمْ وَ دَخَلَ فِی الْإِسْلَامِ تَرَکُوهُ وَ أَمَّرُوا عَلَیْهِ أَمِیراً مِنْهُمْ، وَ مَنْ لَمْ یُجِبْ وَ لَمْ یُقِرَّ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله)، وَ لَمْ یُقِرَّ بِالْإِسْلَامِ، وَ لَمْ یُسْلِمْ قَتَلُوهُ، حَتَّی لَا یَبْقَی بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ مَا دُونَ الْجَبَلِ أَحَدٌ إِلَّا آمَن.

امام صادق (علیه السلام) خداوند دو شهر دارد: یکی در مشرق و دیگری در مغرب. در آن دو شهر مردمی زندگی می‌کنند که نه شیطان را می‌شناسند و نه از آفرینش او خبر دارند. ما همیشه با آن‌ها دیدار می‌کنیم و آن‌ها هرچه نیاز دارند از ما می‌پرسند و از ما درباره‌ی دعا سؤال می‌کنند و ما به آن‌ها می‌آموزیم. و درباره‌ی قائم (عج) ما و زمان ظهور ایشان می‌پرسند و بسیار در عبادت و تلاش هستند. شهرشان دو دروازه دارد که هریک از دیگری هزار فرسخ فاصله دارد. آن‌ها پیوسته درحال بزرگ‌داشتن و ستودن خدا و در دعا و تلاش هستند. اگر آن‌ها را ببینید، عمل خود را ناچیز خواهید یافت. هریک از آن‌ها به سجده می‌رود و یک ماه سر از سجده بر نمی‌آورد. غذایشان تسبیح‌گفتن، جامه‌هایشان پارسایی و چهره‌هایشان نور افروز است. هرگاه یکی از ما را می‌بینند او را در میان می‌گیرند و به دورش حلقه می‌زنند و از جای پایش بر زمین تبرّک می‌جویند. هروقت به نماز بایستند فریادی همانند وزش باد توفنده دارند. در میان آن‌ها کسانی در انتظار قائم (عج) ما سلاح بر زمین نمی‌گذارند و به درگاه خداوند عزّوجلّ دعا می‌کنند که او را به ایشان بنمایاند و هریک هزارسال عمر کنند. اگر آن‌ها را ببینید، فروتنی و خاکساری و درخواست [گویی] آنچه به خداوند نزدیکشان می‌سازد را دیده‌اید. اگر نزدشان نرویم، گمان می‌کنند از آن‌ها ناخشنودیم و اوقاتی که در کنارشان هستیم هم پیمان شده‌اند تا نزد ما باشند و خسته نمی‌شوند و از پا نمی‌نشینند و کتاب خداوند عزّوجلّ را چنان‌که ما به آنان آموخته‌ایم تلاوت می‌کنند. در آنچه به ایشان می‌آموزیم چیزهایی باشد که اگر بر مردم خوانده شود باور نمی‌کنند و به آن کفر می‌ورزند. هرگاه در قرآن به چیزی برخورند که آن را نمی‌دانند از ما می‌پرسند و چون آنان را آگاه سازیم سینه‌هایشان برای آنچه از ما می‌شنوند فراخ گردد و از ما می‌خواهند نزدشان بمانیم تا ما را از دست ندهند و می‌دانند آنچه به آن‌ها می‌آموزیم منّتی بزرگ از سوی خداوند بر آن‌هاست. برای نبرد همراه امام (علیه السلام) آماده‌اند و هرگاه امام (علیه السلام) برخیزد سلاح‌داران آن‌ها به نبرد می‌شتابند و از خداوند عزّوجلّ می‌خواهند ایشان را از جمله کسانی قرار دهد که به دست آن‌ها دینش را یاری می‌کنند. آنان پیران و جوانانی هستند که هرگاه جوانی از آن‌ها پیری را ببیند به خدمتش همچون بنده‌ای می‌نشیند و تا پیر فرمانش ندهد بر نمی‌خیزد. راه خواسته‌ی امام را نیک‌تر از هر آفریده‌ای می‌شناسند و هرگاه امام فرمان انجام کاری را به آن‌ها دهد، برای انجام آن کار تا ابد به پا می‌خیزند تا این‌که امام و فرمانده‌ی آن‌ها به کاری دگر دستور دهد. اگر آنان بر همه‌ی آفریدگان از مشرق گرفته تا مغرب وارد شوند، در ساعتی آن‌ها را نابود می‌کنند و هیچ شمشیری در برابرشان کارساز نمی‌افتد. آنان شمشیرهایی آهنین دارند ولی نه از جنس این آهن‌ها، اگر یک تن از آن‌ها شمشیر خود بر کوهی فرود آورد هرآینه آن را می‌شکافد و تکّه‌تکّه می‌کند. امام (علیه السلام) در ساعتی آنان را از هند و دیلم و روم و بربر و فارس و سرزمین‌های بین جابرس و جابلق که یکی در مشرق است و دیگری در مغرب، عبور می‌دهد و آنان بر اهل هیچ دینی وارد نمی‌شوند مگر اینکه آنان را به‌سوی خداوند عزّوجلّ و اسلام دعوت کنند و آن‌ها را به اقرارکردن به محمّد (و یگانگی خدا و ولایت ما اهل بیت (علیهم السلام) فرا خوانند. پس هرکس از آن‌ها بپذیرد و به اسلام بپیوندد رهایش کنند و بر آن قوم از سوی خود امیری بنشانند و هرکس نپذیرد و به محمّد (و اسلام اقرار نکند و اسلام نیاورد او را بکشند؛ آن‌چنان که در شرق و غرب و بین آن دو و پشت کوه‌ها هیچ‌کس باقی نمی‌ماند مگر اینکه ایمان آورده باشد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah has two cities: one in the east and the other in the west. In those two cities live a people who neither know Satan nor have any knowledge of his creation. We meet with them constantly, and they ask us about whatever they need, and they ask us about supplication and we teach them. And they ask us about our Qa'im (may Allah hasten his relief) and the time of his appearance, and they are greatly engaged in worship and striving. Their city has two gates, each of which is a thousand farsakhs from the other. They are continually engaged in glorifying and praising Allah, and in supplication and striving. If you were to see them, you would find your own deeds insignificant. Each one of them goes into prostration and does not raise his head from prostration for a month. Their food is tasbih (glorification), their garments are piety, and their faces are illumined with light. Whenever they see one of us, they encircle him and gather around him, and they seek blessing from the traces of his footsteps upon the earth. Whenever they stand for prayer, they have a sound like the roaring of a violent wind. Among them are those who, in expectation of our Qa'im (may Allah hasten his relief), have not laid down their weapons, and they supplicate to Allah the Mighty and Majestic to show him to them; and each of them lives a thousand years. If you were to see them, you would see humility and submissiveness and the seeking of that which brings them near to Allah. If we do not go to them, they think we are displeased with them, and even during the times we are with them they have pledged to remain in our presence, and they do not tire nor grow weary, and they recite the Book of Allah the Mighty and Majestic as we have taught them. Among the things we teach them are matters which, were they recited to people, they would not believe them and would disbelieve in them. Whenever they encounter something in the Qur'an that they do not know, they ask us, and when we inform them, their breasts are expanded by what they hear from us, and they ask us to remain with them so that they do not lose us, and they know that what we teach them is a great favor from Allah upon them. They are prepared for battle alongside the Imam (peace be upon him), and whenever the Imam (peace be upon him) rises, their armed men hasten to battle, and they ask Allah the Mighty and Majestic to place them among those by whose hands His religion is aided. They are elders and youths, and whenever a young one of them sees an elder, he sits before him like a slave and does not rise until the elder commands him. They know the path of the Imam's desire better than any created being, and whenever the Imam commands them to perform a task, they rise to carry out that task forever until the Imam and their commander orders them to another task. If they were to come upon all creatures from east to west, they would destroy them in a single hour, and no sword would prevail against them. They have iron swords, but not of the substance of these irons; if one of them were to strike his sword upon a mountain, he would split it and cut it to pieces. The Imam (peace be upon him) in a single hour takes them past India, Daylam, Rum, Barbar, Fars, and the lands between Jabarsa and Jabalqa — one of which is in the east and the other in the west — and they do not come upon the people of any religion without inviting them to Allah the Mighty and Majestic and to Islam, and calling them to affirm Muhammad (peace be upon him and his family) [and the Oneness of Allah] and the wilayah of us, the Ahl al-Bayt (peace be upon them). Whoever among them accepts and enters Islam, they leave him alone and appoint over that people a commander from among themselves; and whoever does not accept and does not affirm Muhammad [(peace be upon him and his family)] and Islam and does not become Muslim, they kill him — until no one remains in the east and the west and between them and behind the mountains except that he has believed.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહના બે શહેર છે: એક પૂર્વમાં અને બીજું પશ્ચિમમાં. તે બે શહેરોમાં એવા લોકો રહે છે જેઓ ન તો શેતાનને ઓળખે છે અને ન તો તેની સર્જન વિશે જાણે છે. અમે હંમેશા તેઓ સાથે મુલાકાત કરીએ છીએ અને તેઓ પોતાની જરૂરિયાતો વિશે અમને પૂછે છે, અને દુઆ વિશે અમને પૂછે છે અને અમે તેઓને શીખવાડીએ છીએ. અને અમારા કાઇમ (અજ.) અને તેમના ઝુહૂરના સમય વિશે પૂછે છે અને ઇબાદત અને પ્રયત્નમાં ખૂબ જ મગ્ન છે. તેમના શહેરના બે દરવાજા છે, જેમાંનો દરેક બીજાથી હજાર ફરસખ દૂર છે. તેઓ સતત અલ્લાહની બુઝુર્ગી અને પ્રશંસા તથા દુઆ અને પ્રયત્નમાં હોય છે. જો તમે તેઓને જુઓ, તો તમારા અમલને તુચ્છ સમજશો. તેઓમાંનો દરેક સિજદામાં જાય છે અને એક મહિના સુધી સિજદામાંથી માથું ઉઠાવતો નથી. તેમનો ખોરાક તસ્બીહ છે, તેમના વસ્ત્રો પરહેઝગારી છે અને તેમના ચહેરા નૂરથી પ્રકાશિત છે. જ્યારે પણ તેઓ અમારામાંથી કોઈને જુએ છે, તેને ઘેરી લે છે અને તેની આસપાસ ભેગા થાય છે અને તેના પગની ધરતી પરની નિશાનીથી બરકત મેળવે છે. જ્યારે પણ તેઓ નમાઝ માટે ઊભા થાય છે, તેમનો અવાજ પ્રચંડ પવનની ગર્જના જેવો હોય છે. તેઓમાંના કેટલાક એવા છે જેઓ અમારા કાઇમ (અજ.) ની રાહ જોતાં હથિયાર જમીન પર મૂકતા નથી અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની બારગાહમાં દુઆ કરે છે કે તેમને તેમને દેખાડે, અને દરેક હજાર વર્ષ જીવે છે. જો તેઓને જુઓ તો વિનમ્રતા અને દીનતા અને એ વસ્તુની માંગ જે તેઓને અલ્લાહની નજીક લાવે તે જોશો. જો અમે તેઓ પાસે ન જઈએ, તો તેઓ સમજે છે કે અમે તેઓથી નારાજ છીએ, અને જે સમયો અમે તેમની સાથે હોઈએ છીએ તેઓએ પ્રતિજ્ઞા લીધી છે કે અમારી પાસે રહે અને થાકતા નથી અને હાર માનતા નથી, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના ગ્રંથને એ રીતે તિલાવત કરે છે જેમ અમે તેઓને શીખવ્યું છે. અમે તેઓને જે શીખવીએ છીએ તેમાં એવી બાબતો છે કે જો લોકોને સંભળાવવામાં આવે તો તેઓ માનશે નહીં અને તેનો ઇન્કાર કરશે. જ્યારે પણ કુરઆનમાં તેઓ કોઈ એવી વસ્તુનો સામનો કરે છે જેને તેઓ જાણતા નથી, તો અમને પૂછે છે, અને જ્યારે અમે તેઓને જાણ કરીએ છીએ, ત્યારે તેમના સીના જે તેઓ અમારાથી સાંભળે છે તેનાથી વિશાળ થઈ જાય છે, અને તેઓ અમારી પાસેથી માંગે છે કે તેમની પાસે રહીએ જેથી અમને ગુમાવે નહીં, અને તેઓ જાણે છે કે અમે તેઓને જે શીખવીએ છીએ તે અલ્લાહ તરફથી તેઓ પર મોટો ઉપકાર છે. તેઓ ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) સાથે યુદ્ધ માટે તૈયાર છે, અને જ્યારે પણ ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) ઊભા થાય, તેઓમાંના શસ્ત્રધારીઓ યુદ્ધ માટે દોડી પડે છે અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લથી માંગે છે કે તેમને એવા લોકોમાં સામેલ કરે જેમના હાથે તેમનો દીન મદદ પામે. તેઓ વૃદ્ધો અને યુવાનો છે, જ્યારે તેઓમાંનો કોઈ યુવાન કોઈ વૃદ્ધને જુએ છે તો તેની સેવામાં એક બંદાની જેમ બેસી જાય છે અને જ્યાં સુધી વૃદ્ધ આજ્ઞા ન આપે ત્યાં સુધી ઊભો થતો નથી. તેઓ ઇમામની ઇચ્છાનો રસ્તો દરેક સર્જન કરતાં વધુ સારી રીતે જાણે છે, અને જ્યારે પણ ઇમામ તેઓને કોઈ કાર્ય કરવાનો આદેશ આપે, તેઓ તે કાર્ય કરવા માટે હંમેશા ઊભા રહે છે જ્યાં સુધી ઇમામ અને તેમનો સેનાપતિ બીજું કાર્ય કરવાનો આદેશ ન આપે. જો તેઓ પૂર્વથી પશ્ચિમ સુધીના તમામ સર્જન પર હુમલો કરે, તો એક ઘડીમાં તેઓને નષ્ટ કરી નાખે અને તેમની સામે કોઈ તલવાર કારગર થતી નથી. તેઓ પાસે લોખંડની તલવારો છે પરંતુ આ લોખંડની જાતિની નથી, જો તેઓમાંનો એક પોતાની તલવાર કોઈ પર્વત પર મારે તો તેને ચીરી નાખે અને ટુકડે ટુકડા કરી નાખે. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એક ઘડીમાં તેઓને હિન્દ, દયલમ, રૂમ, બરબર, ફારસ અને જાબરસ અને જાબલક વચ્ચેની ધરતીઓમાંથી, જેમાં એક પૂર્વમાં છે અને બીજી પશ્ચિમમાં, પસાર કરાવે છે, અને તેઓ કોઈ પણ ધર્મના લોકો પર ત્યાં સુધી પ્રવેશ કરતા નથી જ્યાં સુધી તેઓને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફ અને ઇસ્લામ તરફ આમંત્રિત ન કરે અને તેઓને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ઇકરાર [અને અલ્લાહની એકતા] અને અમારા અહલે બૈત (અલયહેમુસ્સલામ) ની વિલાયત તરફ બોલાવે. પછી તેમાંથી જે કોઈ સ્વીકારે અને ઇસ્લામમાં દાખલ થાય તેને છોડી દે અને તે કૌમ પર પોતાના તરફથી એક અમીર બેસાડે, અને જે કોઈ સ્વીકારે નહીં અને મુહમ્મદ [(સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)] અને ઇસ્લામનો ઇકરાર ન કરે અને ઇસ્લામ ન લાવે તેને કતલ કરે; ત્યાં સુધી કે પૂર્વ અને પશ્ચિમમાં અને તેમની વચ્ચે અને પર્વતોની પાછળ કોઈ બાકી ન રહે સિવાય કે તે ઈમાન લાવ્યો હોય.

#52 پروردگار جهانیان Lord of the Worlds જગતોનો પરવરદિગાર

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ عِلْمَ عَالِمِ الْمَدِینَهًِْ یَنْتَهِی إِلَی أَنْ لَا یَقْفُوَ الْأَثَرَ وَ لَا یَزْجُرَ الطَّیْرَ وَ یَعْلَمَ فِی اللَّحْظَهًِْ الْوَاحِدَهًِْ مَسِیرَهًَْ الشَّمْسِ یَقْطَعُ اثْنَیْ عَشَرَ بُرْجاً وَ اثْنَیْ عَشَرَ بَرّاً وَ اثْنَیْ عَشَرَ بَحْراً وَ اثْنَیْ عَشَرَ عَالَما.

امام صادق (علیه السلام) عالم مدینه خبر از جایی می‌دهد که نمی‌توان از آنجا خبرداد و پرنده‌ی فکر را پرواز می‌دهد و در یک چشم‌به‌هم‌زدن از جریان‌هایی که در مسیر خورشید اتّفاق می‌افتد اطلاع دارد که دوازده برج و دوازده خشکی و دوازده دریا و دوازده عالم را می‌پیماید.

Imam Sadiq (peace be upon him): The scholar of Medina gives report of a place from which no report can otherwise be given, and sets the bird of thought in flight, and in the blink of an eye knows of the events that occur along the course of the sun, traversing twelve zodiacal signs, twelve lands, twelve seas and twelve worlds.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મદીનાનો આલિમ એવી જગ્યાની ખબર આપે છે જ્યાંથી ખબર આપવી શક્ય નથી અને વિચારના પંખીને ઉડાડે છે અને એક પલક ઝપકવામાં સૂરજના રસ્તામાં બનતી ઘટનાઓની જાણ ધરાવે છે, જે બાર બુર્જ (રાશિ), બાર ખુશ્કી (જમીન), બાર દરિયા અને બાર જગત પસાર કરે છે.

سورة الفاتحة

Verse 2 of 7