صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ فَهَدَیْتَهُمْ بِالْإِسْلَامِ وَ بِوَلَایَهًِْ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) وَ لَمْ تَغْضَبْ عَلَیْهِمْ وَ لَمْ یَضِلُّوا غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ الْیَهُودِ وَ النَّصَارَی وَ الشُّکَّاکِ الَّذِینَ لَا یَعْرِفُونَ إِمَامَهًَْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)وَ لَا الضَّالِّینَ عَنْ إِمَامَهًِْ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام).
امام باقر و امام صادق (علیها السلام) صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ؛ آنهایی که به اسلام و ولایت علیّّّبنابیطالب (علیه السلام) هدایت نمودی و هرگز بر آنها خشم نگرفتی و آنها هرگز گمراه نشدند، غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ؛ که یهود و نصاری میباشند و شکّاکانی که امامت امیرمؤمنان (علیه السلام) را نمیشناسند؛ وَ لَا الضّالِّینَ؛ از امامت علیّبنابیطالب (علیه السلام) گمراه شدهاند.
Imam Baqir and Imam Sadiq (peace be upon them both): صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ [the path of those You have favored] — those whom You guided to Islam and to the wilayah (guardianship) of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and upon whom You never showed wrath, and who never went astray. غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ [not those who earned wrath] — that is, the Jews and the Christians, and the doubters who do not recognize the imamate of Amir al-Mu'minin (peace be upon him). وَ لَا الضَّالِّینَ [nor those who go astray] — those who have strayed from the imamate of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).
ઇમામ બાકિર અને ઇમામ સાદિક (અલયહિમસ્સલામ): صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ [જેમના પર તેં ઇનામ કર્યું છે તેમનો માર્ગ] — તેઓ જેમને તેં ઇસ્લામ અને અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત તરફ હિદાયત આપી, અને તેમના પર ક્યારેય ગુસ્સો ન કર્યો, અને તેઓ ક્યારેય ગુમરાહ ન થયા. غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ [જેમના પર ગુસ્સો કરવામાં આવ્યો તેમના સિવાય] — એટલે યહૂદી અને ઈસાઈ, અને એ શંકાળુઓ જે અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ની ઇમામતને ઓળખતા નથી. وَ لَا الضَّالِّینَ [ન કે ભટકેલાઓ] — જેઓ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની ઇમામતથી ભટકી ગયા છે.