جَابِرٌ قَالَ: سَمِعْتُهُ یَقُول مَا مِنْ عَبْدٍ یَقُومُ إِلَی الصَّلَاهًِْ فَیُقْبِلُ بِوَجْهِهِ إِلَی اللَّهِ إِلَّا أَقْبَلَ اللَّهُ إِلَیْهِ بِوَجْهِهِ فَإِنِ الْتَفَتَ صَرَفَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْهُ وَ لَا یُحْسَبُ مِنْ صَلَاتِهِ إِلَّا مَا أَقْبَلَ بِقَلْبِهِ إِلَی اللَّهِ وَ لَقَدْ صَلَّی أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) ذَاتَ یَوْمٍ فَوَقَعَ عَلَی رَأْسِهِ شَیْءٌ فَلَمْ یَنْزِعْهُ مِنْ رَأْسِهِ حَتَّی قَامَ إِلَیْهِ جَعْفَرٌ فَنَزَعَهُ مِنْ رَأْسِهِ تَعْظِیماً لِلَّهِ وَ إِقْبَالًا عَلَی صَلَاتِهِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ أَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً وَ هِیَ أَیْضاً فِی الْوَلَایَهًِْ.
امام صادق (علیه السلام)- جابر گوید: شنیدم که ایشان می‌فرمود: «هیچ بنده‌ای نیست که به نماز بایستد و رو به‌سوی خدا کند؛ مگر اینکه خداوند نیز به او رو نماید و اگر بنده از خدا رو برگرداند، او هم از وی رو برمی‌گرداند و از نماز انسان، غیر از آن مقداری که با قلبش به خدا توجّه می‌کند مقبول نمی‌گردد». روزی امام باقر (علیه السلام) مشغول نمازخواندن بود که چیزی بر روی سرش افتاد. ولی حضرت آن را به خاطر تعظیم الهی و توجّهی که به نماز خود داشت برنداشت. تا اینکه امام صادق (علیه السلام) آمده و آن چیز را از سر پدر برگرفت؛ این است معنای آیه: أَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً همچنین «حنیف» اشاره به ولایت دارد (مراد، معنای بطنی این کلمه است).
Imam Sadiq (peace be upon him): Jabir said: I heard him say: "There is no servant who stands for prayer and turns his face toward Allah, except that Allah also turns His face toward him; and if the servant turns his face away from Allah, He too turns His face away from him. And of a person's prayer, nothing is accepted except that portion in which he turns to Allah with his heart." One day Imam Baqir (peace be upon him) was busy praying when something fell on his head. But the Imam did not remove it, out of reverence for Allah and the attention he was giving to his prayer, until Imam Sadiq (peace be upon him) came and removed that thing from his father's head. This is the meaning of the verse: أَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً [Keep your face toward the religion uprightly]. Likewise "hanif" indicates wilayah (the meaning intended is the inner meaning of this word).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જાબિર કહે છે: મેં તેમને ફરમાવતા સાંભળ્યા: "એવો કોઈ બંદો નથી કે જે નમાઝ માટે ઊભો થાય અને પોતાનો ચહેરો અલ્લાહ તરફ કરે, સિવાય કે અલ્લાહ પણ પોતાનો ચહેરો તેની તરફ કરે છે; અને જો બંદો અલ્લાહથી ચહેરો ફેરવી લે, તો તે પણ તેનાથી ચહેરો ફેરવી લે છે; અને માણસની નમાઝમાંથી, તે માત્રા સિવાય જેમાં તે પોતાના દિલથી અલ્લાહ તરફ ધ્યાન આપે છે, કંઈ કબૂલ થતું નથી." એક દિવસ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) નમાઝ પઢવામાં મશ્ગૂલ હતા કે તેમના માથા પર કંઈક પડ્યું. પરંતુ ઇમામે અલ્લાહની તાઝીમ અને પોતાની નમાઝ પ્રત્યેના ધ્યાનને કારણે તેને ઉઠાવ્યું નહીં, ત્યાં સુધી કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) આવ્યા અને તે વસ્તુને પિતાના માથા પરથી ઉઠાવી લીધી; આ છે આયતનો અર્થ: أَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً [પોતાનો ચહેરો દીન તરફ સીધો રાખો]. તેમજ "હનીફ" વિલાયત તરફ ઇશારો કરે છે (મુરાદ, આ શબ્દનો બાતિની અર્થ છે).