عَنْ أَبِی عُبَیْدَهًِْ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَقُول لَمَّا فَتَحَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) مَکَّهًَْ قَامَ عَلَی الصَّفَا فَقَالَ یَا بَنِی هَاشِمٍ یَا بَنِیعَبْدِالْمُطَّلِبِ (علیه السلام) إِنِّی رسول‌الله إِلَیْکُمْ وَ إِنِّی شَفِیقٌ عَلَیْکُمْ لَا تَقُولُوا إِنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) مِنَّا فَوَ اللَّهِ مَا أَوْلِیَائِی مِنْکُمْ وَ لَا مِنْ غَیْرِکُمْ إِلَّا الْمُتَّقُونَ فَلَا أَعْرِفُکُمْ تَأْتُونِی یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ تَحْمِلُونَ الدُّنْیَا عَلَی رِقَابِکُمْ وَ یَأْتِی النَّاسُ یَحْمِلُونَ الْآخِرَهًَْ أَلَا وَ إِنِّی قَدْ أَعْذَرْتُ فِیمَا بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ فِیمَا بَیْنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ بَیْنَکُمْ وَ إِنَّ لِی عَمَلِی وَ لَکُمْ عَمَلُکُمْ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابوعبیده گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید: هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مکّه را فتح کرد، در کنار کوه صفا قرار گرفته و فرمود: ای بنی‌هاشم! ای بنی‌عبدالمطلّب! من رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هستم که به طرف شما آمده‌ام. من با شما مهربان هستم. نگویید محمّد (صلی الله علیه و آله) از ماست؛ به خداوند سوگند من در میان شما و دیگران دوستانی ندارم؛ دوستان من فقط متقین می‌باشند و من شما را [به‌عنوان دوستان صاحب این صفت نمی‌شناسم. کاری نکنید که] روز قیامت درحالی‌که [بار، گناهان خود در] دنیا را بر دوش گرفته باشید حاضر گردید، امّا در همان موقع، مردمان دیگر در قیامت با حالتی حاضر شوند که بار آخرت را بر دوش گرفته باشند. (یعنی مبادا شما که عشیره‌ی من هستید گمراه شده و باقی مردم هدایت شوند)! متوجّه باشید که من اکنون هرچه لازم بود گفتم و دیگر عذری برایتان نمانده است! خداوند را هم بر همین شاهد می‌گیرم لی عَمَلی وَ لَکُمْ عَمَلُکُمْ.
The Prophet (peace be upon him and his family): Abu Ubayda said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) conquered Mecca, he stood beside Mount Safa and said: O Bani Hashim! O Bani Abd al-Muttalib! I am the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), who has come to you. I am compassionate toward you. Do not say that Muhammad (peace be upon him and his family) is from us; by Allah, I have no friends among you or others [except the pious]; my friends are only the pious, and I do not recognise you [as friends possessing this quality. Do not act in such a way that] you appear on the Day of Resurrection while [the burden of your sins in] the world is upon your shoulders, while at that very moment other people appear on the Day of Resurrection in a state where they bear the burden of the Hereafter on their shoulders. (Meaning: Beware lest you, who are my clan, go astray while the rest of the people are guided!) Be aware that I have now said all that needed to be said, and no excuse remains for you! I take Allah as witness to this: لِی عَمَلِی وَ لَکُمْ عَمَلُکُمْ [My work is for me and your work is for you].
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂ ઉબૈદા કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવતા સાંભળ્યા: જ્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મક્કા ફતેહ કર્યું, ત્યારે તેઓ સફા પર્વત પાસે ઊભા રહ્યા અને ફરમાવ્યું: હે બની હાશિમ! હે બની અબ્દુલ મુત્તલિબ! હું અલ્લાહનો રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છું, જે તમારી તરફ આવ્યો છું. હું તમારા પ્રત્યે દયાળુ છું. એમ ન કહો કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અમારામાંથી છે; અલ્લાહની કસમ, મારા દોસ્તો તમારામાં કે બીજા કોઈમાં [મુત્તકીઓ સિવાય] નથી; મારા દોસ્તો ફક્ત મુત્તકીઓ છે અને હું તમને [આ સિફતવાળા દોસ્તો તરીકે ઓળખતો નથી. એવું કામ ન કરો કે] કયામતના દિવસે તમે [તમારા ગુનાહોનો બોજ, જે] દુનિયામાં [કર્યા છે] પોતાના ખભા પર લઈને હાજર થાવ, પરંતુ તે જ સમયે બીજા લોકો કયામતમાં એવી હાલતમાં હાજર થાય કે તેઓએ આખિરતનો બોજ પોતાના ખભા પર ઉઠાવ્યો હોય. (યાની ખબરદાર! એવું ન થાય કે તમે જે મારા કબીલા છો ગુમરાહ થઈ જાવ અને બાકીના લોકો હિદાયત પામે)! ધ્યાન રાખો કે મેં હવે જે કહેવાનું જરૂરી હતું તે બધું કહી દીધું છે અને હવે તમારા માટે કોઈ બહાનું બાકી નથી રહ્યું! હું અલ્લાહને પણ આના પર સાક્ષી બનાવું છું: لِی عَمَلِی وَ لَکُمْ عَمَلُکُمْ [મારું અમલ મારા માટે અને તમારું અમલ તમારા માટે].