و قوله قُلْ أَ رَأَیْتُمْ ما أَنْزَلَ اللهُ لَکُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهُ تَفْتَرُونَ و هو ما أحلته و حرمته أهل الکتاب بقوله وَ قالُوا ما فِی بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُکُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلی أَزْواجِنا و قوله وَ جَعَلُوا لِلهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِیباً ... الآیهًْ فاحتج الله علیهم فقال قُلْ لهم آللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهِ تَفْتَرُونَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- قُلْ أَ رَأَیْتُمْ ما أَنْزَلَ اللهُ لَکُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهِ تَفْتَرُونَ مقصود از این آیه، همان چیزهاییست که اهل کتاب، آن را حلال یا حرام دانستند؛ که خداوند در این آیات از آن مسئله یاد می‌کند: و گفتند: آنچه [از بچّه] در شکم این حیوانات است، مخصوص مردان ماست و بر همسران ما حرام است. ( انعام/۱۳۹ ) و همچنین فرمود: برای خدا از کشته‌ها و چارپایانی که آفریده است نصیبی معین کردند و به خیال خود گفتند که این از آن خداست و این از آن بتان ماست. پس آنچه از آن بتانشان بود به خدا نمی‌رسید، و آنچه از آن خدا بود به بتانشان می‌رسید. به‌گونه‌ای بد داوری می‌کردند. ( انعام/۱۳۶ ) خداوند متعال [در این آیه] به آنان اعتراض نمود و فرمود: قُلْ ءََآللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهِ تَفْتَرُونَ».
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): قُلْ أَ رَأَیْتُمْ ما أَنْزَلَ اللهُ لَکُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهِ تَفْتَرُونَ [Say: Tell me what Allah has sent down for you of sustenance, then you make (a part) of it unlawful and (a part) lawful. Say: Has Allah commanded you, or do you forge a lie against Allah?]. What is meant by this verse is the things which the People of the Book declared lawful or unlawful; matters which Allah mentions in these verses: 'And they said: What is in the wombs of these cattle is exclusively for our males and forbidden to our wives' (al-An'am/139). And likewise He said: 'They set apart for Allah a portion of the tilth and cattle He has produced, and by their own supposition they said: This is for Allah and this is for our idols. So what was for their idols did not reach Allah, and what was for Allah did reach their idols. Evil is the judgement they make' (al-An'am/136). Allah the Exalted [in this verse] objected to them and said: قُلْ ءََآللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهِ تَفْتَرُونَ [Say: Has Allah commanded you, or do you forge a lie against Allah?].
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): قُلْ أَ رَأَیْتُمْ ما أَنْزَلَ اللهُ لَکُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهِ تَفْتَرُونَ [કહી દો: મને જણાવો કે અલ્લાહે તમારા માટે જે રિઝ્ક ઉતાર્યું છે, તેમાંથી તમે કેટલુંક હરામ અને કેટલુંક હલાલ કરી દીધું છે? કહો: શું અલ્લાહે તમને હુકમ આપ્યો છે, અથવા તમે અલ્લાહ પર જૂઠાણું ઘડો છો?]. આ આયતથી હેતુ એ જ વસ્તુઓ છે જેને અહલે કિતાબે હલાલ કે હરામ ઠરાવી હતી; જેનો અલ્લાહ આ આયતોમાં ઉલ્લેખ કરે છે: અને તેઓએ કહ્યું: આ જાનવરોના પેટમાં જે [બચ્ચાં] છે તે ખાસ અમારા પુરુષો માટે છે અને અમારી પત્નીઓ પર હરામ છે. (અન્આમ/૧૩૯). અને એવી જ રીતે ફરમાવ્યું: તેઓએ અલ્લાહ માટે ખેતી અને ચોપગાંઓમાંથી જે તેણે ઉત્પન્ન કર્યાં હતાં, એક ભાગ નક્કી કર્યો અને પોતાના ખયાલ પ્રમાણે કહ્યું કે આ અલ્લાહનું છે અને આ અમારી મૂર્તિઓનું છે. તો જે તેમની મૂર્તિઓનું હતું તે અલ્લાહ સુધી પહોંચતું ન હતું, અને જે અલ્લાહનું હતું તે તેમની મૂર્તિઓ સુધી પહોંચતું હતું. ખરાબ રીતે તેઓ ચુકાદો કરતા હતા. (અન્આમ/૧૩૬). અલ્લાહ તઆલાએ [આ આયતમાં] તેઓ પર વાંધો ઉઠાવ્યો અને ફરમાવ્યું: قُلْ ءََآللهُ أَذِنَ لَکُمْ أَمْ عَلَی اللهِ تَفْتَرُونَ [કહો: શું અલ્લાહે તમને હુકમ આપ્યો છે, અથવા તમે અલ્લાહ પર જૂઠાણું ઘડો છો?].