قَال الإمام العسکری (علیه السلام) قَال الإمام الرضا (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ ذَمَّ الْیَهُودَ وَ الْمُشْرِکِینَ وَالنَّوَاصِبَ فَقَالَ ما یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ الْیَهُودُ وَ النَّصَارَی وَ لَا الْمُشْرِکِینَ وَ لَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ الَّذِینَ هُمْ نَوَاصِبُ یَغْتَاظُونَ لِذِکْرِ اللَّهِ وَ ذِکْرِ مُحَمَّدٍ وَ فَضَائِلِ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ إِبَانَتِهِ عَنْ شَرِیفِ فَضْلِهِ وَ مَحَلِّهِ أَنْ یُنَزَّلَ عَلَیْکُمْ مِنْ خَیْرٍ مِنْ رَبِّکُمْ مِنَ الْآیَاتِ الزَّائِدَاتِ فِی شَرَفِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ وَ آلِهِمَا الطَّیِّبِینَ (وَ لَا یَوَدُّونَ أَنْ یَنْزِلَ دَلِیلٌ مُعْجِزٌ مِنَ السَّمَاءِ یُبَیِّنُ عَنْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَهُمْ لِأَجْلِ ذَلِکَ یَمْنَعُونَ أَهْلَ دِینِهِمْ مِنْ أَنْ یُحَاجُّوکَ مَخَافَهًَْ أَنْ تُبْهِرَهُمْ حُجَّتُکَ وَ تُفْحِمَهُمْ مُعْجِزَاتُکَ فَیُؤْمِنَ بِکَ عَوَامُّهُمْ أَوْ یَضْطَرِبُونَ عَلَی رُؤَسَائِهِمْ فَلِذَلِکَ یَصُدُّونَ مَنْ یُرِیدُ لِقَاءَکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لِیَعْرِفَ أَمْرَکَ بِأَنَّهُ لَطِیفٌ خَلَّاقٌ سَاحِرُ اللِّسَانِ لَا تراک {تَرَاهُ} وَ لَا یَرَاکَ خَیْرٌ لَکَ وَ أَسْلَمُ لِدِینِکَ وَ دُنْیَاکَ فَهُمْ بِمِثْلِ هَذَا یَصُدُّونَ الْعَوَامَّ عَنْکَ ... قَالَ فَلَمَّا قَرَعَهُمْ بِهَذَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) حَضَرَهُ مِنْهُمْ جَمَاعَهًٌْ فَعَانَدُوهُ وَ قَالُوا یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّکَ تَدَّعِی عَلَی قُلُوبِنَا خِلَافَ مَا فِیهَا مَا نَکْرَهُ أَنْ یَنْزِلَ عَلَیْکَ حُجَّهًٌْ تَلْزَمُ الِانْقِیَادَ لَهَا فَنَنْقَادَ فَقَالَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) أَمَا إِنْ عَانَدْتُمْ مُحَمَّداً هَاهُنَا فَسَتُعَانِدُونَ رَبَّ الْعَالَمِینَ إِذَا أَنْطَقَ صَحَائِفُکُمْ بِأَعْمَالِکُمْ وَ تَقُولُونَ ظَلَمَتْنَا الْحَفَظَهًُْ وَ کَتَبُوا عَلَیْنَا مَا لَمْ نَجْتَرِمْهُ فَعِنْدَ ذَلِکَ یُسْتَشْهَدُ جَوَارِحُکُمْ فَتَشْهَدُ عَلَیْکُمْ فَقَالُوا لَا تُبَعِّدْ شَاهِدَکَ فَإِنَّهُ فِعْلُ الْکَذَّابِینَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ الْقِیَامَهًِْ بُعْدٌ أَرِنَا فِی أَنْفُسِنَا مَا تَدَّعِی لِنَعْلَمَ صِدْقَکَ وَ لَنْ تَفْعَلَهُ لِأَنَّکَ مِنَ الْکَذَّابِینَفَقَالَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) لِعَلِیٍّ (علیه السلام) اسْتَشْهِدْ جَوَارِحَهُمْ فَاسْتَشْهَدَهَا عَلِیٌّ (علیه السلام) فَشَهِدَتْ کُلُّهَا عَلَیْهِمْ أَنَّهُمْ لَا یَوَدُّونَ أَنْ یَنْزِلَ عَلَی أُمَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَلَی لِسَانِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) خَیْرٌ مِنْ عِنْدِ رَبِّکُمْ آیَهًٌْ بَیِّنَهًٌْ وَ حُجَّهًٌْ مُعْجِزَهًٌْ لِنُبُوَّتِهِ وَ إِمَامَهًِْ أَخِیهِ عَلِیٍّ (علیه السلام) مَخَافَهًَْ أَنْ تُبْهِرَهُمْ حُجَّتُهُ وَ یُؤْمِنَ بِهِ عَوَامُّهُمْ وَ یَضْطَرِبَ عَلَیْهِ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فَقَالُوا یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لَسْنَا نَسْمَعُ هَذِهِ الشَّهَادَهًَْ الَّتِی تَدَّعِی أَنَّهَا تَشْهَدُ بِهَا جَوَارِحُنَا فَقَالَ (صلی الله علیه و آله) یَا عَلِیُّ (علیه السلام) هَؤُلَاءِ مِنَ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ وَ لَوْ جاءَتْهُمْ کُلُّ آیَةٍ ادْعُ عَلَیْهِمْ بِالْهَلَاکِ فَدَعَا عَلَیْهِمْ عَلِیٌّ (علیه السلام) بِالْهَلَاکِ فَکُلُّ جَارِحَهًٍْ نَطَقَتْ بِالشَّهَادَهًِْ عَلَی صَاحِبِهَا انفْتَقَتْ حَتَّی مَاتَ مَکَانَه.
امام رضا (علیه السلام)- امام عسکری (علیه السلام) از امام رضا (علیه السلام) نقل کرده است: خداوند یهودیان، مشرکان و ناصبی‌ها را سرزنش نمود و در این آیه فرمود: از میان اهل کتاب آنان که کافر شدند که منظور، یهودیان و مسیحیان است و نیز مشرکان. ( بقره/۱۰۵ ) که همان ناصبی‌ها هستند، به خاطر اینکه از ذکر نام خدا و اسم محمّد (صلی الله علیه و آله) و فضائل علی (علیه السلام) خشمگین می‌شوند و اظهار فضل و شرف علی (علیه السلام)، خشم ایشان را می‌افزاید، دوست نمی‌دارند که از جانب پروردگار به شما خیری برسد. ( بقره/۱۰۵ ) تا موجب افزایش عظمت و شخصیّت محمّد (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) و خاندان آن‌ها گردد و دوست ندارند دلیل معجزه‌آسایی از آسمان فرود آید که موجب آشکارشدن مقام محمّد (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) و خاندان آن‌ها شود. به همین‌جهت مانع هم‌کیشان خود می‌شوند که با تو به استدلال پردازند؛ تا مبادا بر آن‌ها پیروز شوی و معجزات تو آن‌ها را مجاب و مغلوب نماید و باعث ایمان‌آوردن عوام آن‌ها شود و یا در مورد رؤسای خود تردید پیدا کنند. به همین‌جهت، جلوی هرکس را که مایل به ملاقات تو است می‌گیرند تا تو را به‌عنوان یک ساحر زبان‌باز جلوه‌گر سازند و به او می‌گویند: «اگر او را نبینی و او تو را نبیند، برای تو بهتر است و موجب سلامتی دین و دنیای تو می‌شود». به‌وسیله‌ی چنین مسائلی مانع هدایتِ عوام خود می‌شدند... وقتی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آن‌ها را مورد سرزنش قرار داد، گروهی از یهودیان خدمت او رسیدند و شروع به دشمنی کردند. گفتند: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! ادّعا می‌کنی که در دل ما چیزی است [مانند کفر به خدا] درحالی‌که خلاف آن چیزی است [که تو ادّعا می‌کنی] در دل ما قرار دارد. ما بی‌میل نیستیم بر آنکه دلیلی بر تو نازل شود تا موجب انقیاد و اطاعت ما از شما بشود». فرمود: «همان‌طور که اکنون شما با محمّد (صلی الله علیه و آله) دشمنی می‌ورزید، در آینده نیز وقتی نامه‌ی عمل شما گویا شود، با خدا به دشمنی خواهید پرداخت و می‌گویید: «خدایا! ملائکه‌ی نویسنده، به ما ستم روا داشته‌اند و چیزهایی را به ما نسبت داده‌اند که انجام نداده‌ایم». در چنین موقعی جوارح و اعضایتان علیه شما گواهی می‌دهند». [یهودیان] گفتند: «[ای محمّد (صلی الله علیه و آله)]! چه استشهاد دور و بعیدی آوردی! این کار دروغگویان است. بین ما و قیامت بسیار فاصله است. این ادّعا را اکنون در بدن‌های ما نشان بده تا بفهمیم راست می‌گویی و هرگز نمی‌توانی این کار را انجام دهی؛ چون دروغگو هستی»! پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به علی (علیه السلام) فرمود: «جوارح آن‌ها را به شهادت بخواه»! و امیرالمؤمنین (علیه السلام) اعضاء و جوارح ایشان را به شهادت خواست. پس تمام جوارح آن‌ها گواهی دادند که این‌ها دوست ندارند بر امّت محمّد (صلی الله علیه و آله) به زبان آن جناب، خیری از جانب خدا نازل شود و نمی‌خواهند آیه‌ای روشنگر، حجّت و معجزه‌ای برای اثبات نبوّت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و امامت برادرش علی (علیه السلام) نازل شود؛ مبادا که مغلوب شوند و عوام آن‌ها ایمان آورند و گروهی از آن‌ها از این دانشمندان سرپیچی کنند. گفتند: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! ما این شهادت را نمی‌پذیریم که می‌گویی جوارح ما شهادت می‌دهند». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «این‌ها از کسانی هستند که خداوند درباره‌ی ایشان می‌فرماید: إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ وَ لَوْ جاءَتْهُمْ کُلُّ آیَةٍ اینک آن‌ها را نفرین کن تا هلاک شوند». امیرالمؤمنین (علیه السلام) آن‌ها را نفرین نمود. پس هر عضوی که علیه آن‌ها گواهی داده بود، از هم پاشید؛ به‌طوری آن‌ها که همان جا مردند.
Imam Rida (peace be upon him): Imam Askari (peace be upon him) narrated from Imam Rida (peace be upon him): Allah rebuked the Jews, the polytheists, and the Nasibis, and said in this verse: from among the People of the Book those who disbelieved — meaning the Jews and the Christians — and also the polytheists (Baqarah/105), who are the very Nasibis, because they become enraged at the mention of Allah's name and the name of Muhammad (peace be upon him and his family) and the virtues of Ali (peace be upon him), and the declaration of Ali's (peace be upon him) merit and honour increases their fury, "they do not like that any good should be sent down to you from your Lord" (Baqarah/105), so that it should occasion an increase in the greatness and stature of Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and their household, and they do not like that a miraculous proof should descend from heaven that would make manifest the rank of Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and their household. For this reason they prevent their co-religionists from engaging in argument with you, lest you should overcome them, and your miracles compel and defeat them, and lead their common folk to believe, or cause them to doubt their own leaders. For this same reason, they prevent anyone who wishes to meet you, so as to portray you as a glib-tongued sorcerer, and they say to him: "If you do not see him and he does not see you, it is better for you and safer for your religion and your worldly life." By means of such matters they were preventing the guidance of their common folk… When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) rebuked them, a group of the Jews came to him and began to show hostility. They said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! You claim that there is something in our hearts [such as unbelief in Allah], whereas the opposite of what [you claim] lies in our hearts. We are not averse to a proof being sent down upon you that would cause us to submit and obey you." He said: "Just as you now show hostility towards Muhammad (peace be upon him and his family), so too in the future, when the record of your deeds is made to speak, you will show hostility towards Allah and will say: 'O Allah! The recording angels have wronged us and have attributed to us things we did not do.' At such a moment your limbs and organs will bear witness against you." [The Jews] said: "[O Muhammad (peace be upon him and his family)]! What a distant and far-fetched testimony you have brought! This is the way of liars. Between us and the Day of Resurrection there is a great distance. Show this claim now in our own bodies so that we may know that you speak the truth — but you will never be able to do this, because you are a liar!" The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to Ali (peace be upon him): "Call their limbs to bear witness!" And the Commander of the Faithful (peace be upon him) called their limbs and organs to bear witness. So all their limbs testified that these people do not like that any good should be sent down from Allah upon the ummah of Muhammad (peace be upon him and his family) through his tongue, and they do not want a clarifying sign, a proof, or a miracle to be sent down establishing the prophethood of the Prophet (peace be upon him and his family) and the imamate of his brother Ali (peace be upon him), lest they be defeated, their common folk believe, and a group of them turn away from these scholars. They said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! We do not accept this testimony that you say our limbs are giving." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to the Commander of the Faithful (peace be upon him): "These are among those about whom Allah says: إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ وَ لَوْ جاءَتْهُمْ کُلُّ آیَةٍ [Indeed, those against whom the word of your Lord has proved true will not believe, even if every sign were to come to them]. Now curse them, that they may perish." The Commander of the Faithful (peace be upon him) cursed them. Then every limb that had testified against them fell apart, so that they died on the spot.
ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ) એ ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે: અલ્લાહે યહૂદીઓ, મુશરિકો અને નાસિબીઓની નિંદા કરી અને આ આયતમાં ફરમાવ્યું: અહલે કિતાબમાંથી જેઓ કાફિર થયા — એટલે કે યહૂદીઓ અને ખ્રિસ્તીઓ — અને એ જ રીતે મુશરિકો (બકરહ/૧૦૫), જેઓ એ જ નાસિબીઓ છે, કારણ કે તેઓ અલ્લાહનું નામ અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નું નામ અને અલી (અલયહિસ્સલામ) ના ફઝાઈલના ઝિક્રથી ગુસ્સે થાય છે, અને અલી (અલયહિસ્સલામ) ની ફઝીલત અને શરાફતનું પ્રગટ થવું તેઓના ગુસ્સામાં વધારો કરે છે, તેઓ ઈચ્છતા નથી કે તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારા પર કોઈ ખૈર ઊતરે (બકરહ/૧૦૫), જેથી મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના ખાનદાનની અઝમત અને શખ્સિયતમાં વધારો થાય, અને તેઓ ઈચ્છતા નથી કે આસમાનમાંથી કોઈ મોઅજિઝાવાળી દલીલ ઊતરે જે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના ખાનદાનનો દરજ્જો પ્રગટ કરે. આ જ કારણે તેઓ પોતાના હમમઝહબોને તમારી સાથે દલીલ કરવાથી રોકે છે, જેથી ક્યાંક તમે તેઓ પર વિજય ન મેળવો અને તમારા મોઅજિઝાત તેઓને લાચાર અને પરાજિત ન કરી દે અને તેઓના સામાન્ય લોકોના ઈમાન લાવવાનું કારણ ન બને, અથવા તેઓ પોતાના સરદારો બાબતે શંકામાં ન પડી જાય. આ જ કારણે તેઓ દરેક એવા વ્યક્તિને રોકે છે જે તમારી મુલાકાત ઈચ્છે છે, જેથી તમને એક ચબરાક જીભવાળા જાદુગર તરીકે રજૂ કરી શકે, અને તેને કહે છે: "જો તું તેને ન જુએ અને તે તને ન જુએ, તો તારા માટે વધુ સારું છે અને તારા દીન અને દુનિયાની સલામતીનું કારણ છે." આવી બાબતો દ્વારા તેઓ પોતાના સામાન્ય લોકોની હિદાયતને રોકતા હતા... જ્યારે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેઓની નિંદા કરી, ત્યારે યહૂદીઓનો એક જૂથ તેમની ખિદમતમાં આવ્યો અને દુશ્મની શરૂ કરી. કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે દાવો કરો છો કે અમારા દિલમાં કંઇક [જેમ કે અલ્લાહનો ઇનકાર] છે, જ્યારે અમારા દિલમાં તેનાથી વિપરીત વસ્તુ છે [જે તમે દાવો કરો છો]. અમે અનિચ્છુક નથી કે તમારા પર કોઈ દલીલ ઊતરે જે અમને તમારી ઇતાઅત અને આજ્ઞાપાલનનું કારણ બને." ફરમાવ્યું: "જેમ અત્યારે તમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે દુશ્મની કરો છો, ભવિષ્યમાં પણ જ્યારે તમારો આમાલનામો બોલવા લાગશે, ત્યારે તમે અલ્લાહ સાથે દુશ્મની કરશો અને કહેશો: 'ઓ અલ્લાહ! લખનારા ફરિશ્તાઓએ અમારા પર ઝુલમ કર્યો છે અને એવી બાબતો અમારી તરફ મન્સૂબ કરી છે જે અમે નથી કરી.' આવા સમયે તમારા જવારેહ અને અઅઝા તમારી વિરુદ્ધ ગવાહી આપશે." [યહૂદીઓએ] કહ્યું: "[ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)]! તમે કેવી દૂરની અને બઈદ ગવાહી લાવ્યા! આ તો જૂઠ બોલનારાઓનું કામ છે. અમારી અને કયામતની વચ્ચે ઘણું અંતર છે. આ દાવો અત્યારે અમારા શરીરોમાં બતાવો જેથી અમને ખબર પડે કે તમે સાચું બોલો છો, અને તમે ક્યારેય આ કરી શકશો નહીં, કારણ કે તમે જૂઠા છો!" પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અલી (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવ્યું: "તેઓના જવારેહને ગવાહી માટે બોલાવો!" અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ તેઓના અઅઝા અને જવારેહને ગવાહી માટે બોલાવ્યા. તો તેઓના તમામ જવારેહે ગવાહી આપી કે આ લોકો ઈચ્છતા નથી કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ઉમ્મત પર તે હઝરતની જીભ દ્વારા અલ્લાહ તરફથી કોઈ ખૈર ઊતરે, અને ઈચ્છતા નથી કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની નબુવ્વત અને તેમના ભાઈ અલી (અલયહિસ્સલામ) ની ઇમામતના સાબિતી માટે કોઈ સ્પષ્ટ આયત, હુજ્જત અને મોઅજિઝો ઊતરે; ક્યાંક તેઓ પરાજિત ન થઈ જાય અને તેઓના સામાન્ય લોકો ઈમાન ન લાવે અને તેઓમાંથી એક જૂથ આ વિદ્વાનોથી મોં ન ફેરવે. તેઓએ કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમે આ ગવાહી કબૂલ કરતા નથી કે તમે કહો છો કે અમારા જવારેહ ગવાહી આપે છે." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવ્યું: "આ લોકો તેઓમાંથી છે જેઓ વિશે અલ્લાહ ફરમાવે છે: إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ وَ لَوْ جاءَتْهُمْ کُلُّ آیَةٍ [ખરેખર જેઓ પર તમારા પરવરદિગારનું વચન સાબિત થઈ ચૂક્યું છે તેઓ ઈમાન લાવશે નહીં, ભલે તેઓની પાસે દરેક નિશાની આવે]. હવે તેઓ પર બદદોઆ કરો જેથી તેઓ હલાક થાય." અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ તેઓ પર બદદોઆ કરી. તો દરેક અઅઝો જેણે તેઓની વિરુદ્ધ ગવાહી આપી હતી, વિખૂટો પડી ગયો, એટલી હદે કે તેઓ ત્યાં જ મરી ગયા.