عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّه (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ خَوِّفْنِی فَإِنَّ قَلْبِی قَدْ قَسَا فَقَالَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ اسْتَعِدَّ لِلْحَیَاهًِْ الطَّوِیلَهًِْ فَإِنَّ جَبْرَائِیلَ جَاءَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ قَاطِبٌ وَ قَدْ کَانَ قَبْلَ ذَلِکَ یَجِیءُ وَ هُوَ مُبْتَسِمٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): یَا جَبْرَئِیلُ جِئْتَنِی الْیَوْمَ قَاطِباً فَقَالَ: یَا مُحَمَّدُ قَدْ وُضِعَتْ مَنَافِخُ النَّارِ، فَقَالَ: وَ مَا مَنَافِخُ النَّارِ یَا جَبْرَئِیلُ فَقَالَ: یَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَمَرَ بِالنَّارِ فَنُفِخَ عَلَیْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّی ابْیَضَّتْ وَ نُفِخَ عَلَیْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّی احْمَرَّتْ ثُمَّ نُفِخَ عَلَیْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّی اسْوَدَّتْ، فَهِیَ سَوْدَاءُ مُظْلِمَهًٌْ لَوْ أَنَّ قَطْرَهًًْ مِنَ الضَّرِیعِ قَطَرَتْ فِی شَرَابِ أَهْلِ الدُّنْیَا لَمَاتَ أَهْلُهَا مِنْ نَتْنِهَا.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابوبصیر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود:... همانا جبرئیل غضبناک و عبوس نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد درحالی‌که قبلاً وقتی می‌آمد خندان و شادمان بود. پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای جبرئیل! امروز غضبناک و گرفته، نزد من آمده‌ای»؟! گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! شعله‌ور شدن آتش آغاز گردید». فرمود: «چگونه، ای جبرئیل»؟ گفت: «ای محمّد! خدای عزّ‌وجلّ به آتش فرمان داد پس هزار سال بر آتش دمید تا سفید شد؛ سپس هزار سال بر آن دمید تا سرخ شد؛ آنگاه هزار سال بر آتش دمید تا سیاه گشت؛ سیاه تاریک و ظلمانی، اگر قطره‌ای از خار بُن تلخ و ضریع در شراب اهل دنیا بریزد همه از بوی تعفّن آن می‌میرند».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abu Basir said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: ...Indeed Jibra'il came to the Prophet (peace be upon him and his family) angry and frowning, whereas before this whenever he came he was smiling and joyful. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "O Jibra'il! Today you have come to me angry and downcast?!" He said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! The blazing of the Fire has begun." He said: "How, O Jibra'il?" He said: "O Muhammad! Allah the Mighty and Majestic commanded the Fire, and it was blown upon for a thousand years until it became white; then it was blown upon for a thousand years until it became red; then it was blown upon for a thousand years until it became black — pitch black and dark. If a drop of the bitter thorn-bush and al-Dari' were poured into the drink of the people of this world, they would all die from its stench."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: ...ખરેખર જિબ્રઈલ ગુસ્સાવાળા અને ઉદાસ ચહેરે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા, જ્યારે કે આ પહેલા જ્યારે તેઓ આવતા ત્યારે હસતા અને ખુશ હોતા. અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "હે જિબ્રઈલ! આજે તમે મારી પાસે ગુસ્સાવાળા અને ઉદાસ આવ્યા છો?!" તેમણે કહ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આગનું ભડકવું શરૂ થયું છે." ફરમાવ્યું: "કેવી રીતે, હે જિબ્રઈલ?" તેમણે કહ્યું: "હે મુહમ્મદ! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ આગને હુકમ કર્યો, તો હજાર વર્ષ સુધી તેના પર ફૂંક મારવામાં આવી ત્યાં સુધી કે તે સફેદ થઈ ગઈ; પછી હજાર વર્ષ સુધી તેના પર ફૂંક મારવામાં આવી ત્યાં સુધી કે તે લાલ થઈ ગઈ; પછી હજાર વર્ષ સુધી તેના પર ફૂંક મારવામાં આવી ત્યાં સુધી કે તે કાળી થઈ ગઈ; કાળી અંધકારમય અને ઘોર અંધારી. જો કડવા કાંટાળા ઝાડ અને ઝરીઅ (દોજખના કાંટા)નું એક ટીપું દુનિયાવાળાઓના પીણામાં પડે તો બધા તેની દુર્ગંધથી મરી જાય."