Al Qari'a 101:8

#1

الصّادقین (علیها السلام) al-Sadiqayn (peace be upon them) અસ્-સાદિકૈન (અલયહિમુસ્સલામ)

فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَهُوَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ وَ أَنْکَرَ وَلَایَهًَْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَأُمُّهُ هاوِیَةٌ فَهِیَ النَّارُ جَعَلَهَا اللَّهُ لَهُ أُمّاً وَ مَأْوَاهُ.

امام باقر و امام صادق (علیها السلام)- فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ او امیرمؤمنان (علیه السلام) است. فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیَةٍ* وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ و ولایت حضرت علی (علیه السلام) را انکار کرد. فَأُمُّهُ هَاوِیَةٌ؛ یعنی آتش دوزخ، خداوند آن را مادر و پناهگاه او قرار می دهد.

Imam Baqir and Imam Sadiq (peace be upon them): فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ [As for him whose scales are heavy] — he is the Commander of the Faithful (peace be upon him). فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیَةٍ [He will be in a pleasing life]. وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ [And as for him whose scales are light] — and who denied the wilayah (guardianship) of Ali (peace be upon him). فَأُمُّهُ هَاوِیَةٌ [His mother shall be Hawiyah]; meaning the fire of Hell, which Allah has made his mother and his refuge.

ઇમામ બાકિર અને ઇમામ સાદિક (અલયહિમસ્સલામ): فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ [જેનાં ત્રાજવાં ભારે હશે] — તે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે. فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیَةٍ [તે પસંદ કરાયેલા જીવનમાં હશે]. وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ [અને જેનાં ત્રાજવાં હલકાં હશે] — અને જેણે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત (વલી હોવાનો)નો ઇન્કાર કર્યો. فَأُمُّهُ هَاوِیَةٌ [તેની મા હાવિયહ છે]; અર્થાત્ દોઝખની આગ, અલ્લાહ તેને તેની મા અને આશ્રયસ્થાન બનાવે છે.

#2

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ ثَقَّلَ الْخَیْرَ عَلَی أَهْلِ الدُّنْیَا کَثِقَلِهِ فِی مَوَازِینِهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ إِنَّ اللَّهَ خَفَّفَ الشَّرَّ عَلَی أَهْلِ الدُّنْیَا کَخِفَّتِهِ فِی مَوَازِینِهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند نیکی‌ها را بر اهل دنیا سنگین کرده همان‌گونه که میزان آن‌ها را در قیامت سنگین فرموده است، و برای اهل شرّ و فساد نیز شرّ را سبک شمرده همان‌طور که میزان آن‌ها را در قیامت سبک کرده است.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah has made good deeds heavy upon the people of this world, just as He has made their scales heavy on the Day of Resurrection; and for the people of evil and corruption He has made evil light, just as He has made their scales light on the Day of Resurrection.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે નેકીઓને દુનિયાવાળાઓ પર ભારે કરી છે, જેમ કયામતના દિવસે તેમનાં ત્રાજવાં ભારે કર્યાં છે, અને શર અને ફસાદવાળાઓ માટે શરને હલકું ગણ્યું છે, જેમ કયામતના દિવસે તેમનાં ત્રાજવાં હલકાં કર્યાં છે.

#3

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) یَقُولُ فِیهِ وَ قَدْ سَأَلَهُ رَجُلٌ عَمَّا اشْتَبَهَ عَلَیْهِ مِنَ الْآیَاتِ: وَ أَمَّا قَوْلُهُ مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ وَ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَإِنَّمَا یَعْنِی الْحِسَابَ تُوزَنُ الْحَسَنَاتُ وَ السَّیِّئَاتُ وَ الْحَسَنَاتُ ثِقْلُ الْمِیزَانِ وَ السَّیِّئَاتُ خِفَّهًُْ الْمِیزَانِ.

امام علی (علیه السلام)- از امام علی (علیه السلام) در جواب مردی‌که درباره‌ی تفسیر آیاتی سؤال می‌کرد، روایت شده است که فرمود: «و امّا سخن خداوند: ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ و مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ؛ معنی آن این است که پس هرکه ترازوهایش گران باشد و هرکه ترازوهایش سبک باشد. جز این نیست که حساب را قصد دارد و خوبی‌ها و بدی‌ها سنجیده می‌شود و خوبی‌ها سنگینی ترازو و بدی‌ها سبکی ترازو است».

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Imam Ali (peace be upon him), in reply to a man who was asking about the interpretation of certain verses, that he said: "As for the word of Allah: ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ and مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ — its meaning is: whoever's scales are heavy and whoever's scales are light. It refers to nothing but the reckoning; good deeds and bad deeds are weighed, and good deeds are the heaviness of the scale and bad deeds are the lightness of the scale."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) થી એક માણસના જવાબમાં, જે આયતોના તફસીર વિશે પૂછતો હતો, રિવાયત થઈ છે કે આપે ફરમાવ્યું: "અને અલ્લાહનું કથન: ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ અને مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ; તેનો અર્થ એ છે કે તો જેનાં ત્રાજવાં ભારે હોય અને જેનાં ત્રાજવાં હલકાં હોય. આનાથી હિસાબનો જ ઇરાદો છે અને નેકીઓ તથા બદીઓ તોલવામાં આવે છે, અને નેકીઓ ત્રાજવાંનું ભારેપણું છે અને બદીઓ ત્રાજવાંનું હલકાપણું છે."

#4

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ بِالْحَسَنَاتِ فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ قَالَ: مِنَ الْحَسَنَاتِ.

امام صادق (علیه السلام)- فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ [یعنی] با کارهای نیک. فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیَةٍ* وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ [یعنی] از کارهای نیک [سبک است].

Imam Sadiq (peace be upon him): فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ [As for him whose scales are heavy] — [meaning] with good deeds. فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیَةٍ [He will be in a pleasing life]. وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ [And as for him whose scales are light] — [meaning] [light] in good deeds.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ [જેનાં ત્રાજવાં ભારે હશે] [એટલે કે] નેક કાર્યોથી. فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیَةٍ [તે પસંદ કરાયેલા જીવનમાં હશે]. وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ [અને જેનાં ત્રાજવાં હલકાં હશે] [એટલે કે] નેક કાર્યોથી [હલકાં છે].

#5

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَ وَ لَیْسَ تُوزَنُ الْأَعْمَالُ؟ قَالَ (علیه السلام) لَا إِنَّ الْأَعْمَالَ لَیْسَتْ بِأَجْسَامٍ وَ إِنَّمَا هِیَ صِفَهًُْ مَا عَمِلُوا وَ إِنَّمَا یَحْتَاجُ إِلَی وَزْنِ الشَّیْءِ مَنْ جَهِلَ عَدَدَ الْأَشْیَاءِ وَ لَا یَعْرِفُ ثِقْلَهَا أَوْ خِفَّتَهَا وَ إِنَّ اللَّهَ لا یَخْفی عَلَیْهِ شَیْءٌ قَالَ فَمَا مَعْنَی الْمِیزَانِ؟ قَالَ (علیه السلام) الْعَدْلُ قَالَ فَمَا مَعْنَاهُ فِی کِتَابِهِ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ قَالَ (علیه السلام) فَمَنْ رَجَحَ عَمَلُهُ.

امام صادق (علیه السلام)- هشام‌بن‌حکم روایت کرده است: مرد زندیق از امام صادق (علیه السلام) پرسید: «مگر اعمال را وزن نمی‌کنند»؟ فرمود: «نه، اعمال اجسام نیستند آن‌ها صفت کارهای مردم است، کسی احتیاج به وزن‌کردن دارد که تعداد اشیاء را نمی‌داند و سنگینی و سبکی آن‌ها بر او پوشیده است، [درحالی‌که] چیزی بر او مخفی نیست». گفت: «پس میزان چیست»؟ فرمود: «عدالت». گفت: «پس معنی این آیه: فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ در قرآن چیست»؟ فرمود: «هرکس عملش برتری یابد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hisham ibn al-Hakam has narrated: A zindiq (heretic) asked Imam Sadiq (peace be upon him): "Are deeds not weighed?" He said: "No, deeds are not bodies; they are the description of what people have done. The one who needs to weigh things is the one who does not know the number of things and to whom their heaviness and lightness are hidden — whereas nothing is hidden from Him." He said: "Then what is the mizan (scale)?" He said: "Justice." He said: "Then what is the meaning of this verse in the Qur'an: فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ [As for him whose scales are heavy]?" He said: "Whoever's deed outweighs."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હિશામ બિન હકમે રિવાયત કરી છે: ઝિન્દીક માણસે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "શું આમાલને તોલવામાં નથી આવતાં?" આપે ફરમાવ્યું: "ના, આમાલ અજ્સામ (શરીરો) નથી, તે લોકોના કાર્યોની સિફત છે. તોલવાની જરૂર તેને છે જે વસ્તુઓની સંખ્યાને જાણતો નથી અને તેમની ભારે અને હલકાઈ તેનાથી છુપાયેલી છે, [જ્યારે કે] તેનાથી કોઈ વસ્તુ છુપી નથી." તેણે કહ્યું: "તો મીઝાન શું છે?" આપે ફરમાવ્યું: "અદલ (ન્યાય)." તેણે કહ્યું: "તો કુરઆનમાં આ આયત: فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ નો અર્થ શું છે?" આપે ફરમાવ્યું: "જેનું અમલ શ્રેષ્ઠ થાય."

#6

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

أَوَّلُ مَنْ تَرْجَحُ کِفَّهًُْ حَسَنَاتِهِ فِی الْمِیزَانِ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) وَ ذَلِکَ أَنَّ مِیزَانَهُ لَا یَکُونُ فِیهِ إِلَّا الْحَسَنَاتُ وَ تَبْقَی کِفَّهًُْ السَّیِّئَاتِ فَارِغَهًًْ لَا سَیِّئَهًَْ فِیهَا، لِأَنَّهُ لَمْ یَعْصِ اللَّهَ طَرْفَهًَْ عَیْنٍ!!! فَذَلِکَ قَوْلُهُ: فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- نخستین کسی که کفّه‌ی حسنات او در ترازوی روز قیامت برتری پیدا می‌کند، علیّ‌بن‌ابی طالب (علیه السلام) است. و این بدان جهت است که در ترازوی او جز حسنات وجود ندارد و کفّه‌ی بدی‌ها خالی است و چیزی در آن نیست، چون او به اندازه‌ی یک چشم به هم زدن گناه نکرده است و این است سخن خداوند: فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ* فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): The first one whose pan of good deeds outweighs [the other] in the scale on the Day of Resurrection is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). That is because in his scale there is nothing but good deeds, and the pan of evil deeds is empty and has nothing in it, for he never disobeyed Allah for the blink of an eye. And this is the word of Allah: فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ* فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ [As for the one whose scales are heavy, he will be in a life of contentment].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): કયામતના દિવસે તરાજુમાં જેમની નેકીઓનું પલ્લું સૌથી પહેલા ભારે થશે તે અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે. અને આ એટલા માટે કે તેમના તરાજુમાં નેકીઓ સિવાય કંઈ નથી, અને બુરાઈઓનું પલ્લું ખાલી છે અને તેમાં કંઈ નથી, કારણ કે તેમણે એક આંખના પલકારા બરાબર પણ ગુનાહ કર્યો નથી. અને આ જ અલ્લાહનું કથન છે: فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ* فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ [જેની તરાજુ ભારે થશે, તે સંતોષભરી જિંદગીમાં હશે].

#7

الصّادقین (علیها السلام) al-Sadiqayn (peace be upon them) અસ્-સાદિકૈન (અલયહિમુસ્સલામ)

مَا فِی الْمِیزَانِ شَیْءٌ أَثْقَلَ مِنَ الصَّلَاهًِْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ إِنَّ الرَّجُلَ لَتُوضَعُ أَعْمَالُهُ فِی الْمِیزَانِ فَتَمِیلُ بِهِ فَیُخْرِجُ (صلی الله علیه و آله) الصَّلَاهًَْ عَلَیْهِ فَیَضَعُهَا فِی مِیزَانِهِ فَیَرْجَحُ بِهِ.

امام باقر و امام صادق (علیها السلام)- چیزی در ترازوی اعمال، سنگین‌تر از صلوات بر محمّد و آل محمّد (علیهم السلام) نیست. [در قیامت] اعمال فردی [بدون صلواتش] را می‌آورند و در میزان قرار می‌دهند، می‌بینند سبک است، آنگاه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) صلوات‌ها را آورده در میزان این فرد قرار می‌دهد که موجب سنگینی آن می‌گردد.

Imam Baqir and Imam Sadiq (peace be upon them): There is nothing in the scale of deeds heavier than the salawat upon Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon them). [On the Day of Resurrection] a person's deeds [without his salawat] are brought and placed on the scale, and they see that it is light. Then the Noble Prophet (peace be upon him and his family) brings the salawat and places them on this person's scale, which causes it to become heavy.

ઇમામ બાકિર અને ઇમામ સાદિક (અલયહિમુસ્સલામ): અમલોની તરાજુમાં મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ) પર સલવાત કરતાં ભારે કંઈ નથી. [કયામતમાં] વ્યક્તિના અમલો [તેમની સલવાત વિના] લાવવામાં આવે છે અને મીઝાનમાં મૂકવામાં આવે છે, જુએ છે કે તે હલકા છે, પછી પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સલવાતોને લાવીને આ વ્યક્તિના મીઝાનમાં મૂકે છે જે તેને ભારે બનાવે છે.

#8

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فَقَوْلُهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ یَعْنِی وَحْدَانِیَّتَهُ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ الْأَعْمَالَ إِلَّا بِهَا وَ هِیَ کَلِمَهًُْ التَّقْوَی یُثَقِّلُ اللَّهُ بِهِ الْمَوَازِینَ یَوْمَ الْقِیَامَهًْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- و عبارت لا اله الّا اللَّه یعنی شهادت به وحدانیّت حقّ تعالی، اعمال بندگان قبول نمی‌شود مگر به آن و این کلمه‌ی تقوی است که در روز قیامت ترازوی عمل به واسطه‌ی آن سنگین می‌شود.

The Prophet (peace be upon him and his family): And the phrase لا اله الّا اللَّه [there is no god but Allah] means bearing witness to the oneness of the Exalted Truth. The deeds of the servants are not accepted except by it, and it is the word of taqwa (Allah-consciousness) by which Allah makes the scale of deeds heavy on the Day of Resurrection.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અને લા ઇલાહ ઇલ્લલ્લાહ [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી] વાક્ય એટલે હક્ક તઆલાની વહદાનિય્યત (એકત્વ) ની ગવાહી, બંદાઓના અમલો તેના વિના કબૂલ થતા નથી અને આ કલેમએ તકવા (ખુદાનો ડર) છે જેના દ્વારા કયામતના દિવસે અમલોની તરાજુ ભારે થાય છે.

#9

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ سَلَّمَ عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ شَهَادَتَیْنِ تُصْعِدَانِ الْقَوْلَ وَ تَرْفَعَانِ الْعَمَلَ لَا یَخِفُّ مِیزَانٌ تُوضَعَانِ فِیهِ وَ لَا یَثْقُلُ مِیزَانٌ تُرْفَعَانِ {مِنْهُ}.

امام علی (علیه السلام)- گواهی می‌دهیم که خدایی جز خدای یگانه نیست و شریکی ندارد. گواهی می‌دهیم که حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و فرستاده‌ی اوست. این دو گواهی (شهادتین) گفتار را بالا می‌برند، و کردار و عمل را به پیشگاه خدا می‌رسانند، ترازویی که این دو گواهی را در آن می‌نهند سبک نخواهد بود. و اگر بردارند با چیزی دیگری سنگین نخواهد شد.

Imam Ali (peace be upon him): We bear witness that there is no god but Allah, the One, who has no partner, and that Muhammad (peace be upon him and his family) is His servant and His messenger — two testimonies that raise up speech and lift up deeds [to the presence of Allah]. A scale in which these two are placed will not be light, and a scale from which they are taken away will not be made heavy [by anything else].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમે ગવાહી આપીએ છીએ કે એક અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી અને તેનો કોઈ ભાગીદાર નથી. અમે ગવાહી આપીએ છીએ કે હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમના બંદા અને રસૂલ છે. આ બે ગવાહીઓ (શહાદતૈન) કથનને ઊંચે લઈ જાય છે, અને કૃત્યો અને અમલોને અલ્લાહની બારગાહમાં પહોંચાડે છે. જે તરાજુમાં આ બે ગવાહીઓ મૂકવામાં આવે છે તે હલકી નહીં હોય. અને જો ઉઠાવી લેવામાં આવે તો બીજી કોઈ વસ્તુથી ભારે નહીં થાય.

#10

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

التَّسْبِیحُ نِصْفُ الْمِیزَانِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ یَمْلَأُ الْمِیزَانَ.

امام علی (علیه السلام)- سبحان اللَّه گفتن، نیمی از میزان اعمال است [که نیم آن را پر کند] و الحمد للَّه همه‌ی میزان را پر می‌کند.

Imam Ali (peace be upon him): Saying سبحان اللَّه [Glory be to Allah] is half of the scale of deeds [filling half of it], and الحمد للَّه [Praise be to Allah] fills the entire scale.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સુબ્હાનલ્લાહ કહેવું અમલોના મીઝાનનો અડધો ભાગ છે [જે તેના અડધા ભાગને ભરી દે છે] અને અલ્હમ્દુ લિલ્લાહ સમગ્ર મીઝાનને ભરી દે છે.

#11

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ کَانَ ظَاهِرُهُ أَرْجَحَ مِنْ بَاطِنِهِ خَفَّ مِیزَانُهُ.

امام باقر (علیه السلام)- هرکس ظاهرش بر باطنش رجحان داشته باشد میزانش سبک خواهد شد.

Imam Baqir (peace be upon him): Whoever's outward exceeds his inward, his scale will be light.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જેનું બાહ્ય તેના આંતરિક કરતાં વધારે હોય, તેનું ત્રાજવું હલકું થશે.

#12

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَإِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ و نُصِبَتِ الْمَوَازِینُ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ فَهُوَ الْکَرِیمُ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَهُوَ اللَّئِیمُ.

امام صادق (علیه السلام)- روز قیامت که ترازوها نصب گردند هرکس اعمال خیرش سنگین شد او بزرگوار است، و هرکس کارهای شرّش سنگین گردید، او پست خواهد شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): On the Day of Resurrection, when the scales are set up, whoever's good deeds are heavy, he is the honoured one; and whoever's evil deeds are heavy, he will be the debased one.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કયામતના દિવસે જ્યારે ત્રાજવાં સ્થાપિત કરવામાં આવશે, જેના સારા કાર્યો ભારે થશે તે સન્માનિત છે, અને જેના દુષ્કૃત્યો ભારે થશે તે નીચ થશે.

#13

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ أَیْ فِی عَیْشٍ فِی جَنَّهًٍْ قَدْ رَضِیَ عَیْشَهُ فِیهَا.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ* فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ؛ یعنی زندگی در بهشت که از آن زندگی راضی است.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ* فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ [As for him whose scales are heavy, he shall be in a pleasing life]; that is, life in Paradise, with which he is pleased.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ* فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ [જેના ત્રાજવાં ભારે થશે, તે સંતોષજનક જીવનમાં હશે]; એટલે કે જન્નતમાંનું જીવન જેનાથી તે રાજી છે.

سورة القارعة

Verse 8 of 11