Al Ikhlas 112:0

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الْمَدِینَهًَْ أَتَوْهُ بِعَبْدِ اللَّهِ‌بْنِ‌صُورِیَا، فَقَالَ: یَا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) ... أَخْبِرْنِی عَنْ رَبِّکَ مَا هُوَ فَنَزَلَتْ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ إِلَی آخِرِهَا.

امام عسکری (علیه السلام)- چون رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وارد مدینه شد، یهودیانی که دشمنان خدا بودند، عبدالله‌بن‌صوریا را نزد ایشان آوردند. گفت: «مرا آگاه ساز که پروردگار تو کیست»؟ در آن هنگام نازل شد: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ ابن‌صوریا عرض کرد: «درست گفتی».

Imam Askari (peace be upon him): When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) entered Madinah, the Jews, who were enemies of Allah, brought Abdullah ibn Suriya to him. He said: "Inform me — who is your Lord?" At that moment there was revealed: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One]. Ibn Suriya said: "You have spoken truly."

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીનામાં દાખલ થયા, ત્યારે યહૂદીઓ, જેઓ અલ્લાહના દુશ્મનો હતા, અબ્દુલ્લાહ બિન સૂરિયાને તેમની પાસે લાવ્યા. તેણે કહ્યું: "મને જણાવો કે તમારો પરવરદિગાર કોણ છે?" તે સમયે નાઝિલ થયું: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે]. ઇબ્ને સૂરિયાએ કહ્યું: "તમે સાચું કહ્યું."

#2 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ کَانَ سَبَبُ نُزُولِ سُورَهًِْ الْإِخْلَاصِ أَنَّ الْیَهُودَ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَنْ نِسْبَهًِْ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ هُوَ اللهُ الْأَحَدُ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ الَّذِی لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ.

امام صادق (علیه السلام)- سبب نزول سوره‌ی اخلاص این بود که یهود از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) درباره‌ی نسبت خدای عزّوجلّ پرسیدند. خدای عزّوجلّ نازل فرمود: او خداوند یکتا، یگانه و بی‌نیازی است که همه‌ی نیازمندان قصد او می‌کنند؛ خدایی که [هرگز] نزاد، و زاده نشد، و برای او هیچگاه شبیه و مانندی نبوده است!

Imam Sadiq (peace be upon him): The reason for the revelation of Surah al-Ikhlas was that the Jews asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) about the description of Allah the Mighty and Majestic. Allah the Mighty and Majestic revealed: He is Allah, the One, the Unique, the Self-Sufficient [al-Samad] whom all who are in need turn to; the Allah who [never] begot, nor was begotten, and there has never been anyone like or equal to Him!

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સૂરએ ઇખ્લાસના નાઝિલ થવાનું કારણ એ હતું કે યહૂદીઓએ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની નિસ્બત (સિફત) વિશે પૂછ્યું. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે નાઝિલ ફરમાવ્યું: તે અલ્લાહ એક, યકતા અને બેનિયાઝ છે જેની તરફ બધા મોહતાજ રુજૂ કરે છે; તે અલ્લાહ જેણે [ક્યારેય] જન્મ આપ્યો નથી, અને ન તો જન્મ લીધો છે, અને તેમના જેવો કે તેમના બરાબર કોઈ ક્યારેય નથી!

#3 فضیلت Virtues ફઝીલત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

رُوِیَ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) لَمَّا نَزَلَتْ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ خَلَقَ اللَّهُ لَهَا أَرْبَعَهًَْ آلَافِ جَنَاحٍ فَمَا کَانَتْ تَمُرُّ بِمَلَإٍ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ إِلَّا خَشَعُوا لَهَا.

امام صادق (علیه السلام)- وقتی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ نازل شد برایش چهار هزار بال خلق گردید به هر گروهی از ملائکه که می‌گذشت نسبت به او کوچکی می‌کردند.

Imam Sadiq (peace be upon him): When قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] was revealed, four thousand wings were created for it, and it did not pass by any group of the angels except that they humbled themselves before it.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] નાઝિલ થયું ત્યારે તેના માટે ચાર હજાર પાંખો પેદા કરવામાં આવી, અને તે ફરિશ્તાઓના જે પણ સમૂહ પાસેથી પસાર થતું, તેઓ તેની સામે નમ્રતા દાખવતા.

#4 فضیلت Virtues ફઝીલત

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ رَأَیْتُ الْخَضِرَ (علیه السلام) فِی الْمَنَامِ قَبْلَ بَدْرٍ بِلَیْلَهًٍْ فَقُلْتُ لَهُ عَلِّمْنِی شَیْئاً أُنْصَرْ بِهِ عَلَی الْأَعْدَاءِ فَقَالَ قُلْ یَا هُوَ یَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ قَصَصْتُهَا عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ لِی یَا عَلِیُّ (علیه السلام) عُلِّمْتَ الِاسْمَ الْأَعْظَمَ وَ کَانَ عَلَی لِسَانِی یَوْمَ بَدْرٍ وَ أَنَّ أَمِیرَ لْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ یَا هُوَ یَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ اغْفِرْ لِی وَ انْصُرْنِی عَلَی الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ وَ کَانَ عَلِیٌّ (علیه السلام) یَقُولُ ذَلِکَ یَوْمَ صِفِّینَ وَ هُوَ یُطَارِدُ فَقَالَ لَهُ عَمَّارُ‌بْنُ‌یَاسِرٍ یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَا هَذِهِ الْکِنَایَاتُ قَالَ اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ وَ عِمَادُ التَّوْحِید.

امام علی (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) از امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل کرده است که فرمود: «یک شب پیش از جنگ بدر خضر (علیه السلام) را در خواب دیدم و به او گفتم که مرا چیزی تعلیم کن که به آن بر دشمنان نصرت یابم. گفت که بگو: یَا هُوَ یَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ یعنی ای او ای کسی که اویی نیست مگر او و چون صبح کردم این خواب را بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) قصّه کردم، به من فرمود: «یا علی (علیه السلام) اسم اعظم به تو تعلیمداده شده و در روز بدر این بر زبانم جاری بود و به‌درستی‌که امیرالمؤمنین (علیه السلام) سوره قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را خواند و چون فارغ شد فرمود: یَا هُوَ یَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ اغْفِرْ لِی وَ انْصُرْنِی عَلَی الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ، بیامرز مرا و یاری کن مرا بر گروه کافران. و بیامرز مرا و یاری کن مرا بر گروه کافران. و علی (علیه السلام) در روز جنگ صفین این را می‌فرمود و حمله می‌برد عمّاربن‌یاسر به آن حضرت (علیه السلام) عرض کرد: «یا امیرالمؤمنین (علیه السلام) این کتاب‌ها چیست و کنایه پوشیده و ناصریح سخن‌گفتن است». حضرت فرمود: «اسم اعظم خدا و عماد توحید است».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from Amir al-Mu'minin (peace be upon him) that he said: "One night before the Battle of Badr, I saw Khidr (peace be upon him) in a dream and I said to him: 'Teach me something by which I may be granted victory over the enemies.' He said: 'Say: يَا هُوَ يَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ [O He, O One besides whom there is no He but He].' When morning came, I recounted this dream to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and he said to me: 'O Ali (peace be upon him), the Greatest Name has been taught to you, and on the day of Badr it was on my tongue.' And Amir al-Mu'minin (peace be upon him) recited Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ, and when he had finished he said: يَا هُوَ يَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ اغْفِرْ لِي وَ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ [O He, O One besides whom there is no He but He, forgive me and grant me victory over the disbelieving people]. And Ali (peace be upon him) used to say this on the day of the Battle of Siffin as he charged into the attack. Ammar ibn Yasir said to him (peace be upon him): 'O Amir al-Mu'minin (peace be upon him), what are these veiled and indirect expressions?' He said: 'It is the Greatest Name of Allah and the pillar of tawhid (divine oneness).'"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "બદ્રની જંગની એક રાત પહેલાં મેં ખ઼િઝ્ર (અલયહિસ્સલામ)ને ખ્વાબમાં જોયા અને તેમને કહ્યું કે મને એવી કોઈ વસ્તુ શીખવો જેના દ્વારા હું દુશ્મનો પર નુસરત મેળવું. તેમણે કહ્યું કે કહો: يَا هُوَ يَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ [ઓ તે, ઓ એવો કે જેના સિવાય કોઈ તે નથી સિવાય તેના]. અને જ્યારે સવાર થઈ ત્યારે આ ખ્વાબ મેં અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહી સંભળાવ્યું, તેમણે મને ફરમાવ્યું: 'હે અલી (અલયહિસ્સલામ), તમને ઇસ્મે આઅઝમ (સૌથી મોટું નામ) શીખવવામાં આવ્યું છે અને બદ્રના દિવસે આ મારી જીભ પર જારી હતું.' અને ખરેખર અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ પઢી અને જ્યારે ફારિગ થયા ત્યારે ફરમાવ્યું: يَا هُوَ يَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُوَ اغْفِرْ لِي وَ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ [ઓ તે, ઓ એવો કે જેના સિવાય કોઈ તે નથી સિવાય તેના, મને માફ કરી દે અને કાફિરોના સમૂહ પર મને મદદ કર]. અને અલી (અલયહિસ્સલામ) સિફ્ફીનની જંગના દિવસે આ ફરમાવતા હતા અને હમલો કરતા હતા. અમ્માર બિન યાસિરે તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: 'હે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ), આ છૂપી અને પરોક્ષ કિનાયા (સંકેત) ભરી વાતો શું છે?' હઝરતે ફરમાવ્યું: 'આ અલ્લાહનું ઇસ્મે આઅઝમ અને તૌહીદનો સ્તંભ છે.'"

#5 فضیلت Virtues ફઝીલત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ قَرَأ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ عَدَلَتْ لَهُ بِثُلُثِ الْقُرْآن.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکه این سوره قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را یک مرتبه بخواند، یک‌سوّم قرآن را خوانده است.

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever recites this Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] once has recited one-third of the Quran.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ આ સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે]ને એક વાર પઢે, તેણે કુરઆનનો એક તૃતીયાંશ ભાગ પઢ્યો છે.

#6 فضیلت Virtues ફઝીલત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ تَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآن.

امام باقر (علیه السلام)- قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ برابر با یک‌سوّم قرآن است.

Imam Baqir (peace be upon him): قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say, He is Allah, the One] is equal to one-third of the Quran.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] કુરઆનના એક-તૃતીયાંશ બરાબર છે.

#7 فضیلت Virtues ફઝીલત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

کُلُّ مَنْ لَمْ تُبْرِئْهُ سُورَهًُْ الْحَمْدِ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ لَمْ یُبْرِئْهُ شَیْءٌ وَ کُلُّ عِلَّهًٍْ تَبْرَأُ بِهَاتَیْنِ السُّورَتَیْنِ.

امام باقر (علیه السلام)- کسی که سوره‌ی حمد و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ او را از بیماری نجات ندهد، چیزی او را نجات نخواهد داد و این دو سوره همه‌ی بیماری‌ها را از بین می‌برد.

Imam Baqir (peace be upon him): Whoever is not cured of his illness by Surah al-Hamd and قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say, He is Allah, the One], nothing will cure him; and these two surahs remove every illness.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જેને સૂરએ હમ્દ અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] બીમારીથી નજાત ન આપે, તેને કોઈ પણ વસ્તુ નજાત નહીં આપે, અને આ બે સૂરાઓ બધી બીમારીઓને દૂર કરે છે.

#8 فضیلت Virtues ફઝીલત

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی عَلِیِّ‌بْنِ‌رَاشِدٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ (علیه السلام) جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّکَ کَتَبْتَ إِلَی مُحَمَّدِ‌بْنِ‌الْفَرَجِ تُعَلِّمُهُ أَنَّ أَفْضَلَ مَا تَقْرَأُ فِی الْفَرَائِضِ بِ إِنَّا أَنْزَلْناهُ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ إِنَ صَدْرِی لَیَضِیقُ بِقِرَاءَتِهِمَا فِی الْفَجْرِ فَقَالَ (علیه السلام) لَا یَضِیقَنَّ صَدْرُکَ بِهِمَا فَإِنَّ الْفَضْلَ وَ اللَّهِ فِیهِمَا.

امام کاظم (علیه السلام)- ابوعلی‌بن‌راشد گوید: به امام کاظم (علیه السلام) عرض کردم: «فدایت شوم! شما در نامه ای به محمّدبن‌فرج به او آموخته ای که بهترین سوره هایی که در نمازهای واجب خوانده می‌شود، إِنَّا أَنزَلْنَاهُ و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ است، امّا من از خواندن این دو سوره در نماز صبح دلتنگ می شوم». ایشان فرمود: «از این دو سوره دلتنگ مشو؛ چراکه به خدا سوگند، فضیلت در این دو سوره است».

Imam Kazim (peace be upon him): Abu Ali ibn Rashid said: I said to Imam Kazim (peace be upon him): "May I be your ransom! You wrote in a letter to Muhammad ibn Faraj teaching him that the best surahs to recite in the obligatory prayers are إِنَّا أَنزَلْنَاهُ [Indeed, We sent it down] and قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say, He is Allah, the One], but I feel constricted in reciting these two surahs in the Fajr prayer." He said: "Do not let your heart be constricted by these two, for by Allah, the virtue lies in them."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અબૂ અલી બિન રાશિદ કહે છે: મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન! તમે મુહમ્મદ બિન ફરજને પત્રમાં શીખવ્યું છે કે વાજિબ નમાઝોમાં પઢવા માટે શ્રેષ્ઠ સૂરાઓ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ [ખરેખર, અમે તેને ઉતાર્યું] અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] છે, પરંતુ હું સવારની નમાઝમાં આ બે સૂરાઓ પઢવાથી દિલતંગ થઈ જાઉં છું." તમે ફરમાવ્યું: "આ બે સૂરાઓથી દિલતંગ ન થાવ; કારણ કે અલ્લાહની કસમ, ફઝીલત આ બે સૂરાઓમાં જ છે."

#9 فضیلت Virtues ફઝીલત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) رَجُلًا یَقُولُ عِشَاءً اللَّهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِی لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَقَدْ سَأَلَ اللَّهَ بِاسْمِهِ الْأَعْظَمِ الَّذِی إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَی وَ إِذَا دُعِیَ بِهِ أَجَابَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در حدیثی طولانی آمده است: پیامبر (صلی الله علیه و آله) از مردی شنید که این اسماء را بعد از نماز عشا می‌خواند: خداوندا به‌درستی که من گواهی می‌دهم به آنکه جز تو خدایی نیست تو یگانه بی‌نیازی [هرگز] نزاد، و زاده نشد، و برای او هیچ‌گاه شبیه و مانندی نبوده است!. آنگاه پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «قسم به کسی که نفس من به دست قدرت اوست که هرآینه این مرد خدای خود را به اسم اعظم سؤال کرد، آن‌چنان اسمی که هرگاه خدای تعالی به آن سؤال کرده شود، عطا می‌کند و هرگاه او به آن اسم خوانده شود حاجت بنده‌ی خود را بر می‌آورد».

The Prophet (peace be upon him and his family): It has come in a long hadith: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) heard a man reciting these names after the Isha prayer: O Allah, indeed I bear witness that there is no god but You; You are the One, the Self-Sufficient, who [never] begot and was not begotten, and there has never been anyone equal or comparable to Him! Then the Prophet (peace be upon him and his family) said: "By the One in whose hand my soul is, this man has surely asked his Allah by His Greatest Name, the name by which when Allah the Exalted is asked, He gives, and when He is called by it, He answers the need of His servant."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક લાંબી હદીસમાં આવ્યું છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) એક વ્યક્તિને સાંભળ્યો જે ઇશાની નમાઝ પછી આ નામો પઢી રહ્યો હતો: અય અલ્લાહ, ખરેખર હું ગવાહી આપું છું કે તારા સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી, તું એકલો બેનિયાઝ છે, [ક્યારેય] જન્મ્યો નથી, અને જન્માવ્યો પણ નથી, અને તેના માટે ક્યારેય કોઈ સમાન અને સરખો નથી હતો! ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "તે ઝાતની કસમ કે જેના હાથમાં મારો જીવ છે, ખરેખર આ વ્યક્તિએ પોતાના અલ્લાહને ઇસ્મે અઆઝમથી સવાલ કર્યો, એવું નામ કે જ્યારે અલ્લાહ તઆલાને તેના વડે સવાલ કરવામાં આવે, તે અતા કરે છે, અને જ્યારે તેને તે નામથી પોકારવામાં આવે, તે પોતાના બંદાની હાજત પૂરી કરે છે."

#10 آداب قرائت Etiquette of recitation કિરાઅતના આદાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌الْفُضَیْلِ قَالَ قَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یُکْرَهُ أَنْ یُقْرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ بِنَفَسٍ وَاحِد.

امام صادق (علیه السلام)- مکروه است که قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ با یک نَفَس خوانده شود.

Imam Sadiq (peace be upon him): It is disliked (makruh) that قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say, He is Allah, the One] be recited in a single breath.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મકરૂહ છે કે قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] એક જ શ્વાસમાં પઢવામાં આવે.

#11 قرائت سوره‌ی توحید در نماز Reciting Surah al-Tawhid in prayer નમાઝમાં સૂરએ તૌહીદની કિરાઅત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ لَمَّا عَرَجَ بِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) إِلَی سَمَاوَاتِهِ السَّبْع ... ثُمَّ أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ إِلَیْهِ اقْرَأْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) نِسْبَهًَْ رَبِّکَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ*اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ثُمَّ أَمْسَکَ عَنْهُ الْوَحْیَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ثُمَّ أَمْسَکَ عَنْهُ الْوَحْیَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَذَلِکَ اللَّهُ کَذَلِکَ اللَّهُ رَبُّنَا فَلَمَّا قَالَ ذَلِکَ أَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ ارْکَعْ لِرَبِّکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله).

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) فرمود: خدای عزّوجلّ هنگامی‌که پیامبرش را به‌سوی آسمان‌های هفتگانه بالا برد... به او وحی فرمود: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! نسبت پروردگارت را بخوان: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ* اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ سپس نزول وحی را متوقّف کرد و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) گفت: «یگانه، یکتا و بی‌نیازی که همه‌ی نیازمندان قصد او می‌کنند». خداوند به او وحی فرمود: لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ سپس نزول وحی را متوقّف کرد و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) گفت: خداوند اینگونه است. خداوندی که پروردگار ماست اینگونه است. هنگامی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) این را گفت، خداوند به او وحی فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! برای پروردگارت رکوع کن».

The Prophet (peace be upon him and his family) — Imam Sadiq (peace be upon him) said: When Allah the Mighty and Majestic took His Prophet up to the seven heavens... He revealed to him: O Muhammad (peace be upon him and his family)! Recite the description of your Lord: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ* اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [Say, He is Allah, the One* Allah, the Eternally Self-Sufficient* He begets not, nor is He begotten* And there is none equal to Him]. Then He halted the revelation, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "The One, the Unique, the Self-Sufficient upon whom all who are in need turn." Then Allah revealed to him: لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [He begets not, nor is He begotten, and there is none equal to Him]. Then He halted the revelation, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: Such is Allah. Such is Allah, who is our Lord. When the Prophet (peace be upon him and his family) said this, Allah revealed to him: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Bow down to your Lord."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ જ્યારે પોતાના પયગંબરને સાત આસમાનો તરફ ઉપર લઈ ગયા... ત્યારે તેમના પર વહી કરી: હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા પરવરદિગારની ઓળખ પઢો: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ* اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે* અલ્લાહ બેનિયાઝ છે* ન તેણે કોઈને જન્મ આપ્યો છે અને ન તે જન્મ પામ્યો છે* અને તેની બરાબરીનો કોઈ નથી]. પછી વહી નાઝિલ થવાનું અટકાવ્યું અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ કહ્યું: "એક, યકતા અને બેનિયાઝ, જેની તરફ સર્વ મોહતાજ રૂજુ કરે છે." અલ્લાહે તેમના પર વહી કરી: لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [ન તેણે કોઈને જન્મ આપ્યો છે અને ન તે જન્મ પામ્યો છે અને તેની બરાબરીનો કોઈ નથી]. પછી વહી નાઝિલ થવાનું અટકાવ્યું અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ કહ્યું: અલ્લાહ આવો જ છે. અલ્લાહ જે અમારો પરવરદિગાર છે તે આવો જ છે. જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ કહ્યું, ત્યારે અલ્લાહે તેમના પર વહી કરી: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા પરવરદિગાર માટે રૂકૂઅ કરો."

#12 قرائت سوره‌ی توحید در نماز Reciting Surah al-Tawhid in prayer નમાઝમાં સૂરએ તૌહીદની કિરાઅત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌الرَّحْمَنِ‌بْنِ‌الْحَجَّاجِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) عَنِ الْقِرَاءَهًِْ فِی الْوَتْرِ فَقَالَ کَانَ بَیْنِی وَ بَیْنَ أَبِی بَابٌ فَکَانَ إِذَا صَلَّی یَقْرَأُ فِی الْوَتْرِ {بِ} قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فِی ثَلَاثَتِهِنَّ وَ کَانَ یَقْرَأُ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فَإِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَالَ کَذَلِکَ اللَّهُ أَوْ کَذَلِکَ اللَّهُ رَبی.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالرحمان‌بن‌حجاج گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی قرائت سوره در نماز وَتر پرسیدم و ایشان فرمود: «بین من و پدرم (علیه السلام) دری بود، چون پدرم (علیه السلام) نماز وَتر می‌خواند، در هر سه رکعت آن قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را می خواند و چون هربار این سوره را به پایان می رساند، می‌فرمود: کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی (اوست خداوند، پروردگار من) و یا کَذَاکَ اللهُ رَبِّی (اوست خداوند، پروردگار من)».

Imam Sadiq (peace be upon him) — Abd al-Rahman ibn al-Hajjaj said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the recitation of the surah in the Witr prayer, and he said: "Between me and my father (peace be upon him) there was a door, and when my father (peace be upon him) prayed the Witr, he would recite قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say, He is Allah, the One] in all three of its rak'ahs, and when he finished this surah each time, he would say: کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی (Such is Allah, my Lord), or کَذَاکَ اللهُ رَبِّی (Such is Allah, my Lord)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) — અબ્દુર્રહમાન બિન હજ્જાજ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને વિત્રની નમાઝમાં સૂરહની કિરાઅત વિશે પૂછ્યું, અને તેમણે ફરમાવ્યું: "મારી અને મારા પિતા (અલયહિસ્સલામ)ની વચ્ચે એક દરવાજો હતો, જ્યારે મારા પિતા (અલયહિસ્સલામ) વિત્રની નમાઝ પઢતા, ત્યારે તેની ત્રણેય રકઅતોમાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] પઢતા હતા, અને જ્યારે દર વખતે આ સૂરહ પૂરી કરતા, ત્યારે ફરમાવતા: کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی (તે જ છે અલ્લાહ, મારો પરવરદિગાર) અથવા کَذَاکَ اللهُ رَبِّی (તે જ છે અલ્લાહ, મારો પરવરદિગાર)."

#13 قرائت سوره‌ی توحید در نماز Reciting Surah al-Tawhid in prayer નમાઝમાં સૂરએ તૌહીદની કિરાઅત

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عِمْرَانَ‌بْنِ‌حُصَیْنٍ أَنَّ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) بَعَثَ سَرِیَّهًًْ وَ اسْتَعْمَلَ عَلَیْهَا عَلِیّاً (علیه السلام) فَلَمَّا رَجَعُوا سَأَلَهُمْ فَقَالُوا کُلٌّ خَیْرٌ غَیْرَ أَنَّهُ قَرَأَ بِنَا فِی کُلِّ صَلَاهًٍْ بِ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فَقَالَ یَا عَلِیُّ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا فَقَالَ لِحُبِّی لِ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَا أَحْبَبْتَهَا حَتَّی أَحَبَّکَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ.

امام علی (علیه السلام)- عمران‌بن‌حصین گوید: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) گروهی را به سَرِیّه‌ای فرستاد و حضرت امام علی (علیه السلام) را بر آنان امیر کرد. چو بازگشتند، از آنان درباره‌ی ایشان پرسید. عرض کردند: «از هر جهت خوب بود، جز آنکه در تمام نمازها قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را برای ما قرائت کرد». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای علی (علیه السلام)! چرا چنین کردی»؟ عرض کرد: «چون قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را دوست می‌دارم». ایشان فرمود: «دلیل عشق تو نسبت به این سوره این است که خدای متعال تو را دوست دارد]».

Imam Ali (peace be upon him): Imran ibn Husayn said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) sent out a military expedition and placed Imam Ali (peace be upon him) in command over them. When they returned, he asked them about him. They said: "He was good in every respect, except that in every prayer he recited قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] for us." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "O Ali (peace be upon him)! Why did you do this?" He said: "Because I love قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One]." He said: "The proof of your love for this surah is that Allah the Exalted loves you."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમરાન બિન હુસૈન કહે છે: પયગંબર અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ એક ટુકડીને સરિય્યહ પર મોકલી અને ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ને તેમના ઉપર અમીર બનાવ્યા. જ્યારે તેઓ પાછા આવ્યા, ત્યારે તેમણે તેમના વિશે પૂછ્યું. તેઓએ કહ્યું: "દરેક રીતે સારા હતા, સિવાય કે તેમણે દરેક નમાઝમાં અમારા માટે قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] ની કિરાત કરી." પયગંબર અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! તમે આવું કેમ કર્યું?" તમે અરજ કરી: "કારણ કે હું قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] ને ચાહું છું." તેમણે ફરમાવ્યું: "આ સૂરહ પ્રત્યેના તમારા પ્રેમનું કારણ એ છે કે અલ્લાહ તઆલા તમને ચાહે છે."

#14 قرائت سوره‌ی توحید در نماز Reciting Surah al-Tawhid in prayer નમાઝમાં સૂરએ તૌહીદની કિરાઅત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ صَفْوَانَ‌الْجَمَّالِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ صَلَاهًُْ الْأَوَّابِینَ الْخَمْسُونَ کُلُّهَا {ب} قُلْ هُوَ اللهُ أَحَد.

امام صادق (علیه السلام)- نمازهای توبه کنندگان پنج رکعت با قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ است.

Imam Sadiq (peace be upon him): The prayers of those who turn in repentance are fifty [rak'ahs], all of them with قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તૌબા કરનારાઓની નમાઝો પચાસ [રકાત] છે, જે બધી قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] સાથે છે.

#15 قرائت سوره‌ی توحید در نماز Reciting Surah al-Tawhid in prayer નમાઝમાં સૂરએ તૌહીદની કિરાઅત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

ِعَنْ أَبِی‌عُبَیْدَهًَْ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: مَنْ أَوْتَرَ بِالْمُعَوِّذَتَیْنِ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَد قِیلَ لَهُ یَا عَبْدَ اللَّهِ (علیه السلام) أَبْشِرْ فَقَدْ قَبِلَ اللَّهُ وَتْرَک.

امام باقر (علیه السلام)- هرکه در نماز وتر معوّذتین و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ بخواند، به او گویند: «ای بنده‌ی خدا [این] مژده را بگیر که خداوند وتر تو را پذیرفت».

Imam Baqir (peace be upon him): Whoever recites in the witr prayer the Mu'awwidhatayn (the two surahs of seeking refuge) and قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One], it is said to him: "O servant of Allah, receive [this] glad tiding, for Allah has accepted your witr."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ વિત્ર નમાઝમાં મુઅવ્વિઝતૈન (પનાહ માંગવાની બે સૂરહો) અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] ની કિરાત કરે, તેને કહેવામાં આવે છે: "હે અલ્લાહના બંદા, [આ] ખુશખબર લો કે અલ્લાહે તમારી વિત્ર કબૂલ કરી."

#16 قرائت سوره‌ی توحید در نماز Reciting Surah al-Tawhid in prayer નમાઝમાં સૂરએ તૌહીદની કિરાઅત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سُلَیْمَانَ‌بْنِ‌خَالِدٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: الْوَتْرُ ثَلَاثُ رَکَعَاتٍ یُفْصَلُ بَیْنَهُنَ وَ یُقْرَأُ فِیهِنَّ جَمِیعاً {بِ} قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ.

امام صادق (علیه السلام)- نماز وتر سه رکعت است که هریک از دیگری جداست و در هر سه رکعت قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ خوانده می شود.

Imam Sadiq (peace be upon him): The witr prayer is three rak'ahs, each separated from the others, and in all three rak'ahs قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] is recited.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): વિત્ર નમાઝ ત્રણ રકાત છે, જેમાંની દરેક બીજીથી અલગ છે, અને ત્રણેય રકાતોમાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] ની કિરાત કરવામાં આવે છે.

#17 نسبت خداوند The attribution to Allah અલ્લાહની નિસ્બત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَمَّادِ‌بْنِ‌عَمْرٍو النَّصِیبِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فَقَالَ نِسْبَهًُْ اللَّهِ إِلَی خَلْقِه.

امام صادق (علیه السلام)- حمّادبن‌عمرو نصیبی گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ پرسیدم. و ایشان فرمود: «نسبت خداوند است به آفریدگانش».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hammad ibn Amr al-Nasibi said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One], and he said: "It is the relation of Allah to His creation."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્માદ બિન અમ્ર નસીબી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] વિશે પૂછ્યું. અને તેમણે ફરમાવ્યું: "તે અલ્લાહનો તેમની મખલૂક સાથેનો સંબંધ છે."

#18 نسبت خداوند The attribution to Allah અલ્લાહની નિસ્બત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ لَمَّا عَرَجَ بِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) إِلَی سَمَاوَاتِهِ السَّبْع ... ثُمَّ أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ إِلَیْهِ اقْرَأْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) نِسْبَهًَْ رَبِّکَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ*اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) فرمود: خدای عزّوجلّ هنگامی‌که پیامبرش را به‌سوی آسمان‌های هفتگانه بالا برد... سپس خدای عزّوجلّ به او وحی فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! نسبت پروردگارت را بخوان: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ*اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Imam Sadiq (peace be upon him) said: When Allah the Mighty and Majestic took His Prophet up to the seven heavens... then Allah the Mighty and Majestic revealed to him: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Recite the description of your Lord: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ*اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [Say: He is Allah, One. Allah, the Eternal Refuge. He begets not, nor is He begotten. And there is none comparable to Him]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ જ્યારે પોતાના પયગંબરને સાત આસમાનો તરફ ઉપર લઈ ગયા... પછી અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તેમને વહી કરી: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા પરવરદિગારની નિસ્બત વાંચો: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ*اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે. અલ્લાહ સમદ (નિરાધાર) છે. ન તેમણે કોઈને જન્મ આપ્યો છે અને ન તેઓ જન્મ પામ્યા છે. અને તેમના જેવો કોઈ નથી]."

#19 توحید Tawhid તૌહીદ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ إِلَی آخِرِهَا فَکَانَ رَدّاً عَلَی مَنِ ادَّعَی مِنْ دُونِ اللَّهِ ضِدّاً أَوْ نِدّا.

امام علی (علیه السلام)- سپس خدای متعال سوره‌ی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را تا آخر نازل کرد و این هم رد بر کسانی است می‌گویند: «خدا شریک دارد».

Imam Ali (peace be upon him): Then Allah the Exalted revealed Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, One] until its end, and this is a refutation of those who say: "Allah has a partner."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): પછી અલ્લાહ તઆલાએ સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] આખરી સુધી નાઝિલ કરી, અને આ તે લોકોના રદ્દમાં છે જેઓ કહે છે: "અલ્લાહનો શરીક છે."

#20 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌عُبَیْدٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی الرِّضَا (علیه السلام) فَقَالَ لِی قُلْ لِلْعَبَّاسِیِّ یَکُفَّ عَنِ الْکَلَامِ فِی التَّوْحِیدِ وَ غَیْرِهِ وَ یُکَلِّمِ النَّاسَ بِمَا یَعْرِفُونَ وَ یَکُفَّ عَمَّا یُنْکِرُونَ وَ إِذَا سَأَلُوکَ عَنِ التَّوْحِیدِ فَقُلْ کَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ* اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ.

امام رضا (علیه السلام)- محمّدبن‌عبید گوید: نزد امام رضا (علیه السلام) رفتم. حضرت به من فرمود که به عبّاسی بگو تا از سخن‌گفتن در توحید و غیر آن باز ایستد و با مردم به آنچه می‌شناسند سخن گوید و از آنچه انکار می‌نمایند و نمی‌دانند باز ایستد و چون تو را از توحید سؤال کنند بگو چنان که خدای عزّوجلّ فرموده است: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ* اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ.

Imam Rida (peace be upon him) — Muhammad ibn Ubayd said: I went to Imam Rida (peace be upon him). He said to me: Tell al-Abbasi to refrain from speaking about tawhid (the oneness of Allah) and other matters, and to speak to people about what they understand, and to refrain from what they deny and do not know. And when they ask you about tawhid, say as Allah the Mighty and Majestic has said: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ* اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [Say: He is Allah, One. Allah, the Eternal Refuge. He begets not, nor is He begotten. And there is none comparable to Him].

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) — મુહમ્મદ બિન ઉબૈદ કહે છે: હું ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે ગયો. હઝરતે મને ફરમાવ્યું કે અબ્બાસીને કહો કે તે તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ) અને બીજી બાબતોમાં વાત કરવાથી અટકે અને લોકો સાથે એ વિષે વાત કરે જે તેઓ સમજે છે અને જે તેઓ ઇન્કાર કરે છે અને જાણતા નથી તેનાથી અટકે, અને જ્યારે તને તૌહીદ વિષે પૂછે ત્યારે તે પ્રમાણે કહે જેમ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું છે: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ* اللهُ الصَّمَدُ* لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ* وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે. અલ્લાહ સમદ (નિરાધાર) છે. ન તેમણે કોઈને જન્મ આપ્યો છે અને ન તેઓ જન્મ પામ્યા છે. અને તેમના જેવો કોઈ નથી].

#21 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌الْعَزِیزِ‌بْنِ‌الْمُهْتَدِی قَالَ سَأَلْتُ الرِّضَا (علیه السلام) عَنِ التَّوْحِیدِ فَقَالَ کُلُّ مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ آمَنَ بِهَا فَقَدْ عَرَفَ التَّوْحِیدَ قُلْتُ کَیْفَ یَقْرَؤُهَا قَالَ کَمَا یَقْرَأُ النَّاسُ وَ زَادَ فِیهِ کَذَلِکَ اللَّهُ رَبِّی کَذَلِکَ اللَّهُ رَبِّی کَذَلِکَ اللَّهُ رَبِّی.

امام رضا (علیه السلام)- عبدالعزیزبن‌مهتدی گوید: از امام رضا (علیه السلام) توحید سؤال کردم. فرمود: «هرکه سوره‌ی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را بخواند و به آن ایمان آورد توحید را شناخته است». عرض کردم: «آن را چگونه می‌خواند»؟ فرمود: «چنانکه مردم می‌خوانند». و در آن این را افزوده که:ِ کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی یعنی در آخر آن دو مرتبه کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی گفت و بنابر بعضی از نسخ توحید سه مرتبه یعنی چنین است خدا که پروردگار من است».

Imam Rida (peace be upon him) — Abd al-Aziz ibn al-Muhtadi said: I asked Imam Rida (peace be upon him) about tawhid (the oneness of Allah). He said: "Whoever recites Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, One] and believes in it has known tawhid." I said: "How is it to be recited?" He said: "As people recite it." And he added to it: کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی [Such is Allah, my Lord; such is Allah, my Lord] — meaning at the end of it he said کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی twice, and according to some copies of al-Tawhid, three times, that is: "Such is Allah, who is my Lord."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) — અબ્દુલ અઝીઝ બિન મુહતદી કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને તૌહીદ વિષે પૂછ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "જે કોઈ સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] વાંચે અને તેના પર ઈમાન લાવે તેણે તૌહીદને ઓળખી લીધું છે." મેં અરજ કરી: "તેને કેવી રીતે વાંચવી?" તમે ફરમાવ્યું: "જેમ લોકો વાંચે છે." અને તેમાં આ ઉમેર્યું: کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی [આવો છે અલ્લાહ, મારો પરવરદિગાર; આવો છે અલ્લાહ, મારો પરવરદિગાર] યાની તેના અંતમાં બે વાર کَذَلِکَ اللهُ رَبِّی કહ્યું, અને કેટલીક તૌહીદની નકલો પ્રમાણે ત્રણ વાર, યાની આવો છે અલ્લાહ જે મારો પરવરદિગાર છે.

#22 توحید Tawhid તૌહીદ

السجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

سُئِلَ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) عَنِ التَّوْحِیدِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی عَلِمَ أَنَّهُ یَکُونُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ أَقْوَامٌ مُتَعَمِّقُونَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ اللهُ الصَّمَدُ وَ الْآیَاتِ مِنْ سُورَهًِْ الْحَدِیدِ إِلَی قَوْلِهِ وَ هُوَ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ فَمَنْ رَامَ مَا وَرَاءَ ذَلِکَ فَقَدْ هَلَکَ.

امام سجّاد (علیه السلام)- از امام سجّاد (علیه السلام) درباره‌ی توحید پرسیدند و ایشان فرمود: خداوند عزّوجلّ می‌دانست که در آخر الزّمان اقوامی بسیار ژرف اندیشند، از این‌رو خداوند متعال قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و آیات سوره‌ی حدید را تا وَ هُوَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ نازل فرمود؛ پس هرکس ورای این آیات را قصد کند، به تحقیق هلاک می شود.

Imam al-Sajjad (peace be upon him) — Imam al-Sajjad (peace be upon him) was asked about tawhid (the oneness of Allah) and he said: Indeed Allah the Exalted knew that in the end of time there would be peoples who think deeply, so Allah the Exalted revealed قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, One] and the verses of Surah al-Hadid up to His saying وَ هُوَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ [and He is Knowing of that within the breasts]; so whoever aims beyond these verses has certainly perished.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ) — ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)ને તૌહીદ વિષે પૂછવામાં આવ્યું અને તમે ફરમાવ્યું: અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ જાણતા હતા કે આખરી ઝમાનામાં એવા લોકો હશે જેઓ ખૂબ ઊંડું વિચારશે, તેથી અલ્લાહ તઆલાએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] અને સૂરએ હદીદની આયતો وَ هُوَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ [અને તે સીનાઓમાં જે છે તેને જાણનાર છે] સુધી નાઝિલ કરી; તો જે કોઈ આ આયતોથી આગળ જવાનો ઈરાદો કરે, તે ખરેખર હલાક થાય છે.

#23 توحید Tawhid તૌહીદ

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَهْلٍ قَالَ کَتَبْتُ إِلَی أَبِی‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) قَدِ اخْتَلَفَ یَا سَیِّدِی أَصْحَابُنَا فِی التَّوْحِیدِ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ هُوَ جِسْمٌ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ هُوَ صُورَهًٌْ فَإِنْ رَأَیْتَ یَا سَیِّدِی أَنْ تُعَلِّمَنِی مِنْ ذَلِکَ مَا أَقِفُ عَلَیْهِ وَ لَا أَجُوزُهُ فَعَلْتَ مُتَطَوِّلًا عَلَی عَبْدِکَ فَوَقَّعَ بِخَطِّهِ (علیه السلام) سَأَلْتَ عَنِ التَّوْحِیدِ وَ هَذَا عَنْکُمْ مَعْزُولٌ اللهُ تَعَالَی وَاحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَد.

امام عسکری (علیه السلام)- سهل‌بن‌زیاد گفت: در سال دویست‌وپنجاه‌وپنج از هجرت به امام حسن عسکری (علیه السلام) نوشتم که ای آقای من! اصحاب ما در توحید اختلاف کرده‌اند بعضی از ایشان کسی است که می‌گوید آن جناب جسم است و بعضی از ایشان کسی است که می‌گوید صورت است پس اگر ای آقای من صلاح بدانی که به من تعلیم کنی از این باب آنچه را که بر آن واقف شوم و از آن در نگذرم به فعل خواهی آورد که بر بنده‌ی خود تفضّل و انعام فرموده حضرت (علیه السلام) فرمان همایونی به خط خود نوشت که از توحید سؤال کردی و این امر از شما معزول و باز داشته شده خدا یکی و یگانه و پناه نیازمندان است وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَد».

Imam Askari (peace be upon him): Sahl ibn Ziyad said: In the year 255 of the Hijra I wrote to Imam Hasan al-Askari (peace be upon him): 'O my master! Our companions have differed concerning tawhid (divine unity). Some of them say that He is a body, and some of them say that He is a form. So if you see fit, O my master, to teach me in this matter that upon which I may stand firm and not go beyond, you will thereby bestow favour and grace upon your servant.' The Imam (peace be upon him) wrote a noble decree in his own hand: 'You have asked about tawhid, and this matter is barred and forbidden to you. Allah is One, Unique, the Refuge of the needy, وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَد [and He was not begotten, and there is none equal to Him].'

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): સહલ બિન ઝિયાદે કહ્યું: હિજરીના 255માં વર્ષે મેં ઇમામ હસન અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)ને લખ્યું કે હે મારા આકા! અમારા સાથીઓ તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ)માં મતભેદ ધરાવે છે; તેઓમાંથી કેટલાક કહે છે કે તે (અલ્લાહ) જિસ્મ (શરીર) છે અને કેટલાક કહે છે કે તે સૂરત (આકાર) છે. તો હે મારા આકા, જો તમે યોગ્ય સમજો કે આ બાબતમાં મને એવું શીખવો કે જેના પર હું અડગ રહું અને તેનાથી આગળ ન વધું, તો તમે તમારા બંદા પર કૃપા અને ઇનામ કરશો. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના હાથે શાહી ફરમાન લખ્યું: 'તમે તૌહીદ વિશે પૂછ્યું, અને આ બાબત તમારાથી અલગ અને રોકવામાં આવેલી છે. અલ્લાહ એક છે, અદ્વિતીય છે, જરૂરતમંદોનું આશ્રયસ્થાન છે, وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَد [અને ન તે જન્મ્યો છે, અને ન તેની બરાબરી કરનાર કોઈ છે].'

#24 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ لَا یَبْلُغُ أَحَدٌ وَصْفَکَ أَنْتَ کَمَا وَصَفْتَ نَفْسَکَ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ یَا اللَّهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- [خدایا]! هیچ‌کس به [منتهای] وصف تو نمی‌رسد. تو همانگونه هستی که خودت را توصیف فرمودی؛ یکتا و یگانه و بی‌نیازی که همه‌ی نیازمندان قصد او می‌کنند. نه فرزندی اختیار کرده، [هرگز] نزاد، و زاده نشد، و برای او هیچ‌گاه شبیه و مانندی نبوده است!.

The Prophet (peace be upon him and his family): [O Allah!] No one can reach [the utmost of] Your description. You are just as You have described Yourself; the One, the Unique, the Self-Sufficient whom all the needy turn towards. He has not taken a child, He was [never] a begetter, nor was He begotten, and there has never been for Him any equal or likeness!

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): [હે અલ્લાહ!] કોઈ પણ તમારી [પરાકાષ્ઠાના] વર્ણન સુધી પહોંચી શકતું નથી. તમે એવા જ છો જેવું તમે પોતે પોતાનું વર્ણન કર્યું છે; એક, અદ્વિતીય અને બેનિયાઝ, જેની તરફ બધા જરૂરતમંદો રુખ કરે છે. ન તેણે કોઈ સંતાનને પસંદ કર્યું, [ક્યારેય] ન જન્માવ્યું, અને ન જન્મ્યો, અને તેના માટે ક્યારેય કોઈ સમાન કે સદ્રશ્ય નથી રહ્યું!

#25 توحید Tawhid તૌહીદ

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ ابْنِ‌أَبِی‌عُمَیْرٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی سَیِّدِی مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقُلْتُ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلِّمْنِی التَّوْحِیدَ فَقَالَ یَا أَبَا أَحْمَدَ لَا تَتَجَاوَزْ فِی التَّوْحِیدِ مَا ذَکَرَهُ اللَّهُ تَعَالَی ذِکْرُهُ فِی کِتَابِهِ فَتَهْلِکَ وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَاحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ یَلِدْ فَیُورَثَ وَ لَمْ یُولَدْ فَیُشَارَکَ وَ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهًًْ وَ لَا وَلَداً.

امام کاظم (علیه السلام)- محمّدبن ابی‌عمیر گفت: بر مولای خود موسی‌بن‌جعفر (علیه السلام) داخل شدم و به آن حضرت عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) توحید را به من تعلیم فرما؛». فرمود: «ای ابااحمد در باب توحید درمگذر از آنچه خدای تعالی آنرا در کتاب خود ذکر فرموده که هلاک می شوی و بدان که خدای تبارک و تعالی یکتائی است یگانه که صمد است. کسی را نزاد تا ارث دهد و کسی او را نزاد تا با او مشارکت کند و زن و فرزند و شریکی برای خود برنگزید.

Imam Kazim (peace be upon him): Muhammad ibn Abi Umayr said: I entered upon my master Musa ibn Ja'far (peace be upon him) and said to him: 'O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), teach me tawhid (divine unity).' He said: 'O Aba Ahmad, do not go beyond, in the matter of tawhid, what Allah the Exalted has mentioned in His Book, for you will perish. And know that Allah, the Blessed and Exalted, is One, Unique, the Self-Sufficient. He has not begotten anyone that anyone should inherit from Him, nor has anyone begotten Him that anyone should share with Him, and He has not taken for Himself a wife, nor a child, nor a partner.'

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન અબી ઉમયરે કહ્યું: હું મારા મૌલા મૂસા બિન જઅફર (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં દાખલ થયો અને તે હઝરતને અર્જ કરી: 'હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! મને તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ)ની તાલીમ આપો.' આપે ફરમાવ્યું: 'હે અબા અહમદ, તૌહીદની બાબતમાં તેનાથી આગળ ન વધ જે અલ્લાહ તઆલાએ પોતાની કિતાબમાં ઝિક્ર કર્યું છે, નહીંતર તું હલાક થઈ જશે. અને જાણ કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલા એક છે, અદ્વિતીય છે જે સમદ છે. ન તેણે કોઈને જન્માવ્યું કે વારસો આપે, અને ન કોઈએ તેને જન્માવ્યો કે તેની સાથે ભાગીદારી કરે, અને ન તેણે પોતાના માટે પત્ની કે સંતાન કે કોઈ શરીક પસંદ કર્યો.'

#26 توحید Tawhid તૌહીદ

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْفَتْحِ‌بْنِ‌یَزِیدَ الْجُرْجَانِیِّ عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ (علیه السلام) قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ فِی اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ مُنْشِئُ الْأَشْیَاءِ وَ مُجَسِّمُ الْأَجْسَامِ وَ مُصَوِّرُ الصُّوَرِ لَوْ کَانَ کَمَا یَقُولُونَ لَمْ یُعْرَفِ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِ وَ لَا الْمُنْشِئُ مِنَ الْمُنْشَإِ فَرْقٌ بَیْنَ مَنْ جَسَّمَهُ وَ صَوَّرَهُ وَ أَنْشَأَهُ إِذْ کَانَ لَا یُشْبِهُهُ شَیْءٌ وَ لَا یُشْبِهُ هُوَ شَیْئاً قُلْتُ أَجَلْ جَعَلَنِیَ اللَّهُ فِدَاکَ لَکِنَّکَ قُلْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ وَ قُلْتَ لَا یُشْبِهُ شَیْئاً وَ اللَّهُ وَاحِدٌ وَ الْإِنْسَانُ وَاحِدٌ أَ لَیْسَ قَدْ تَشَابَهَتِ الْوَحْدَانِیَّهًُْ قَالَ یَا فَتْحُ أَحَلْتَ ثَبَّتَکَ اللَّهُ إِنَّمَا التَّشْبِیهُ فِی الْمَعَانِی فَأَمَّا فِی الْأَسْمَاءِ فَهِیَ وَاحِدَهًٌْ وَ هِیَ دَلَالَهًٌْ عَلَی الْمُسَمَّی وَ ذَلِکَ أَنَّ الْإِنْسَانَ وَ إِنْ قِیلَ وَاحِدٌ فَإِنَّمَا یُخْبَرُ أَنَّهُ جُثَّهًٌْ وَاحِدَهًٌْ وَ لَیْسَ بِاثْنَیْنِ فَالْإِنْسَانُ نَفْسُهُ لَیْسَ بِوَاحِدٍ لِأَنَّ أَعْضَاءَهُ مُخْتَلِفَهًٌْ وَ أَلْوَانَهُ مُخْتَلِفَهًٌْ کَثِیرَهًٌْ غَیْرُ وَاحِدَهًٍْ وَ هُوَ أَجْزَاءٌ مُجَزَّأٌ لَیْسَتْ بِسَوَاءٍ دَمُهُ غَیْرُ لَحْمِهِ وَ لَحْمُهُ غَیْرُ دَمِهِ وَ عَصَبُهُ غَیْرُ عُرُوقِهِ وَ شَعْرُهُ غَیْرُ بَشَرِهِ وَ سَوَادُهُ غَیْرُ بَیَاضِهِ وَ کَذَلِکَ سَائِرُ الْخَلْقِ فَالْإِنْسَانُ وَاحِدٌ فِی الِاسْمِ لَا وَاحِدٌ فِی الْمَعْنَی وَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ وَاحِدٌ لَا وَاحِدَ غَیْرُهُ لَا اخْتِلَافَ فِیهِ وَ لَا تَفَاوُتَ وَ لَا زِیَادَهًَْ وَ {لَا} نُقْصَانَ فَأَمَّا الْإِنْسَانُ الْمَخْلُوقُ الْمَصْنُوعُ الْمُؤَلَّفُ مِنْ أَجْزَاءٍ مُخْتَلِفَهًٍْ وَ جَوَاهِرَ شَتَّی غَیْرَ أَنَّهُ بِالِاجْتِمَاعِ شَیْءٌ وَاحِد.

امام کاظم (علیه السلام)- فتح‌بن‌یزید جرجانی گوید: از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که آن حضرت درباره‌ی خداوند چنین می‌فرمود: او [از اسرار دقیق] با خبر و آگاه و شنوا و بیناست، واحد و احد و بی‌نیاز است، [هرگز] نزاد، و زاده نشد، و برای او هیچ‌گاه شبیه و مانندی نبوده است!. اشیاء را ایجاد کرده، به اجسام جسمیّت داده و نقش‌ها را صورت و شکل بخشیده است، اگر آن‌طور بود که می‌گویند، خالق و مخلوق از یکدیگر شناخته نمی‌شدند، ایجادکننده و ایجاد شده از یکدیگر ممتاز نبودند و شناخته نمی‌شدند، لکن اوست ایجادکننده، فرق است بین خدا و بین آن چیزی که خدا به او صورت بخشیده و جسمیّت داده و ایجادش نموده است، چون هیچ‌چیز به خداوند شبیه نیست و خداوند نیز به هیچ‌چیز شبیه نمی‌باشد». گفتم: «بله، فدایت، لکن گفتی: احد و صمد (بی‌نیاز) است». و نیز فرمودی: «به هیچ‌چیز شبیه نیست درحالی‌که خداوند یکی است، انسان هم یکی است پس در وحدانیّت و یکی‌بودن، به یکدیگر شبیه‌اند»؟ حضرت فرمود: «ای فتح! حرف محالی می‌زنی، خداوند ثابت قدمت گرداند. [آن] تشبیه [که ما آن را نفی می‌کنیم] در معانی است، امّا اسم در مورد همه یکی است و نشان‌دهنده‌ی مسمّی است، به‌این‌ترتیب که انسان را گرچه می‌توان «واحد» و «یکی» دانست، امّا منظور این است که یک شیء و یک جثّه است و دو تا نیست. امّا خود انسان «واحد» (حقیقی) نیست زیرا دارای اعضای گوناگون است، رنگ‌هایش مختلف و زیاد است و یکی نیست، انسان عبارتست از مجموعه اجزایی که با هم فرق می‌کنند، خونش با گوشتش تفاوت دارد، گوشتش با خونش فرق می‌کند، رشته‌های اعصابش غیر از رگ‌هایش است، مویش غیر از پوستش است، سیاهی‌اش غیر سفیدی‌اش است و همین‌گونه می‌باشند سایر مخلوقات. پس انسان از نظر اسم «واحد» است امّا در معنی «واحد» نیست. و خداوند تبارک‌وتعالی واحدی است که واحد دیگری جز او نیست، اختلاف و تفاوتی در او نیست، زیاده و نقصان در او راه ندارد امّا انسان مخلوق مصنوع که از اجزاء مختلف و موادّ گوناگون ساخته شده است، مختلف و متفاوت است و زیاده و نقصان دارد هرچند در کلّ یک‌چیز است».

Imam Kazim (peace be upon him)- Fath ibn Yazid al-Jurjani said: I heard Imam Rida (peace be upon him) say the following concerning Allah: "He is aware and knowing [of the subtle secrets], and hearing and seeing; He is One (Wahid) and Unique (Ahad) and Self-Sufficient (Samad); He [never] begot, nor was He begotten, and there has never been any likeness or equal for Him. He has brought things into existence, given bodies their corporeality, and given forms their shape and figure. If He were as they say, the Creator would not be distinguished from the created, and the Originator would not be distinguished and known from what has been originated; but He is the Originator. There is a difference between Allah and that to which Allah has given form, corporeality, and existence, for nothing resembles Allah and Allah does not resemble anything." I said: "Yes, may I be your ransom, but you said: He is Ahad and Samad (Self-Sufficient)." And you also said: "He does not resemble anything, while Allah is one and man too is one, so in oneness and singularity they resemble each other?" The Imam said: "O Fath! You are saying something impossible — may Allah keep you firm. [That] likening [which we negate] is in meanings, but the name is one in the case of all and points to that which is named. So although a human being can be called "wahid" and "one," what is meant is that he is one thing and one body, not two. But the human being himself is not truly "one" (wahid), because he has various limbs, his colours are many and varied and not one; the human being is a collection of parts that differ from one another — his blood differs from his flesh, his flesh differs from his blood, his nerves are other than his veins, his hair is other than his skin, his blackness is other than his whiteness; and so are the rest of created beings. So the human being is "one" in name but not "one" in meaning. And Allah, blessed and exalted, is a One beside whom there is no other one; there is no difference or disparity in Him, and no increase or decrease has any way into Him. But the created, manufactured human being, composed of different parts and varied substances, is diverse and varied, and has increase and decrease, even though in totality he is one thing."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)- ફત્હ બિન યઝીદ જુરજાની કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેઓ અલ્લાહ વિશે આ પ્રમાણે ફરમાવતા હતા: "તે [ઝીણવટભર્યા રહસ્યોથી] જાણકાર અને વાકેફ છે, અને સાંભળનાર અને જોનાર છે; તે વાહિદ (એક) અને અહદ (અદ્વિતીય) અને બેનિયાઝ (સમદ) છે, [ક્યારેય] જન્મ આપ્યો નથી, અને જન્મ પામ્યો નથી, અને તેના માટે ક્યારેય કોઈ સમાન કે સદૃશ થયો નથી. તેણે વસ્તુઓને ઉત્પન્ન કરી છે, અજસામ (શરીરો)ને જિસ્મિય્યત આપી છે અને આકારોને સૂરત અને શકલ આપી છે. જો તે એવો હોત જેવું તેઓ કહે છે, તો ખાલિક (સર્જનહાર) અને મખલૂક (સર્જન) એકબીજાથી ઓળખાતા ન હોત, ઉત્પન્ન કરનાર અને ઉત્પન્ન થયેલ એકબીજાથી અલગ ન હોત અને ઓળખાતા ન હોત, પરંતુ તે જ ઉત્પન્ન કરનાર છે. અલ્લાહ અને તે વસ્તુ કે જેને અલ્લાહે સૂરત આપી છે અને જિસ્મિય્યત આપી છે અને ઉત્પન્ન કરી છે તેની વચ્ચે ફરક છે, કારણ કે કોઈ વસ્તુ અલ્લાહને સદૃશ નથી અને અલ્લાહ પણ કોઈ વસ્તુને સદૃશ નથી." મેં કહ્યું: "હા, હું આપ પર કુરબાન થાઉં, પરંતુ તમે કહ્યું: તે અહદ અને સમદ (બેનિયાઝ) છે." અને એ પણ ફરમાવ્યું: "તે કોઈ વસ્તુને સદૃશ નથી, જ્યારે કે અલ્લાહ એક છે, ઈન્સાન પણ એક છે, તો વહદાનિય્યત અને એક હોવામાં, એકબીજાને સદૃશ છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "ઓ ફત્હ! તું અસંભવ વાત કરે છે, અલ્લાહ તને સ્થિર-કદમ રાખે. [જે] તશ્બીહ [કે જેનો અમે ઇનકાર કરીએ છીએ] તે માઅની (અર્થ)માં છે, પરંતુ નામ બધાના મામલામાં એક છે અને મુસમ્મા (નામ ધરાવનાર)ને દર્શાવે છે, આ રીતે કે ઈન્સાનને ભલે "વાહિદ" અને "એક" ગણી શકાય, પરંતુ મતલબ એ છે કે તે એક વસ્તુ છે અને એક જિસ્મ છે અને બે નથી. પરંતુ ખુદ ઈન્સાન (હકીકી) "વાહિદ" નથી કારણ કે તેના જુદા-જુદા અંગો છે, તેના રંગો અલગ-અલગ અને ઘણા છે અને એક નથી, ઈન્સાન એ અંગોના મજમૂઆનું નામ છે જે એકબીજાથી અલગ છે, તેનું ખૂન તેના ગોશ્ત સાથે ફરક ધરાવે છે, તેનું ગોશ્ત તેના ખૂન સાથે ફરક ધરાવે છે, તેની અસબ (નસો) તેની રગોથી અલગ છે, તેના વાળ તેની ચામડીથી અલગ છે, તેની કાળાશ તેની સફેદીથી અલગ છે, અને એવી જ રીતે બાકીના મખલૂકાત પણ છે. તો ઈન્સાન નામની દૃષ્ટિએ "વાહિદ" છે પરંતુ માઅનીમાં "વાહિદ" નથી. અને અલ્લાહ તબારક વ તઆલા એવો વાહિદ છે કે તેના સિવાય કોઈ બીજો વાહિદ નથી, તેમાં કોઈ ઇખ્તિલાફ કે ફરક નથી, ઝિયાદતી અને ઘટાડાનો તેમાં માર્ગ નથી, પરંતુ મખલૂક મસ્નૂઅ ઈન્સાન કે જે અલગ-અલગ અંગો અને જુદા-જુદા દ્રવ્યોથી બનાવવામાં આવ્યો છે, તે અલગ અને જુદો છે અને ઝિયાદતી અને ઘટાડો ધરાવે છે, ભલે કુલ મળીને એક વસ્તુ છે."

#27 توحید Tawhid તૌહીદ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَمَّادِ‌بْنِ‌عَمْرٍو النَّصِیبِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ جَعْفَرَ‌بْنَ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَنِ التَّوْحِیدِ فَقَالَ وَاحِدٌ صَمَدٌ أَزَلِیٌّ صَمَدِیٌّ لَا ظِلَّ لَهُ یُمْسِکُهُ وَ هُوَ یُمْسِکُ الْأَشْیَاءَ بِأَظِلَّتِهَا عَارِفٌ بِالْمَجْهُولِ مَعْرُوفٌ عِنْدَ کُلِّ جَاهِلٍ فَرْدَانِیٌّ لَا خَلْقُهُ فِیهِ وَ لَا هُوَ فِی خَلْقِهِ غَیْرُ مَحْسُوسٍ وَ لَا مَجْسُوسٍ لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ عَلَا فَقَرُبَ وَ دَنَا فَبَعُدَ وَ عُصِیَ فَغَفَرَ وَ أُطِیعَ فَشَکَرَ لَا تَحْوِیهِ أَرْضُهُ وَ لَا تُقِلُّهُ سَمَاوَاتُهُ وَ إِنَّهُ حَامِلُ الْأَشْیَاءِ بِقُدْرَتِهِ دَیْمُومِیٌّ أَزَلِیٌّ لَا یَنْسَی وَ لَا یَلْهُو وَ لَا یَغْلَطُ وَ لَا یَلْعَبُ وَ لَا لِإِرَادَتِهِ فَصْلٌ وَ فَصْلُهُ جَزَاءٌ وَ أَمْرُهُ وَاقِعٌ لَمْ یَلِدْ فَیُورَثَ وَ لَمْ یُولَدْ فَیُشَارَکَ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ.

امام صادق (علیه السلام)- حمّادبن‌عمرو نصیبی گوید: از امام صادق (علیه السلام) در باره‌ی توحید خدا سؤال کردم؛ فرمود: «واحد و صمد و ازلی و صمدی است. ظلّی (روح یا شخص) ندارد که او را نگاه دارد درحالی‌که چیزها را به ظلّ‌هایشان نگاه می دارد. عارف است به مجهول و معروف است در نزد هر جاهل و منسوب است به انفراد و تنهائی. نه خلق او در اویند و نه او در خلق خود است و به حس در نیاید و جسته نشود و دیده‌ها او را در نیابد. بلند شد پس نزدیک گردید و نزدیک شد پس دور گردید و نافرمانی شد و آمرزید و فرمانبرداری شد و شکرگزاری کرد. زمینش گرداگرد او را فرانگیرد و آسمان‌هایش او را برندارد درحالی‌که او به قدرت خود در بردارنده چیزها است. منسوب است به دوام و همیشگی. نه فراموشی دارد و نه لهو و بیهوده کاری و نه غلط می کند و نه بازی، و نه اراده او را فصل و جدائیست و فصلش جزاء و امر او واقع است. کسی را نزاد تا ارث برده شود و کسی او را نزاد تا مورد شراکت واقع شود و برای او هیچ‌گاه شبیه و مانندی نبوده است!..

Imam Sadiq (peace be upon him): Hammad ibn Amr al-Nasibi said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the tawhid (oneness) of Allah. He said: "He is One, al-Samad (the Eternal Refuge), Eternal, and Everlasting. He has no shadow (spirit or person) that holds Him up, while He holds all things by their shadows. He knows what is unknown and is known to every ignorant one, and is described by singularity and aloneness. Neither is His creation in Him, nor is He in His creation. He is not perceived by the senses, nor touched, nor do the eyes grasp Him. He is exalted, so He is near; He is near, so He is far. He is disobeyed, and He forgives; He is obeyed, and He shows gratitude. His earth does not encompass Him, nor do His heavens carry Him, while He, by His power, bears all things. He is ascribed to permanence and everlastingness. He does not forget, nor is He distracted, nor does He err, nor does He play. His will has no delay, and His decision is recompense, and His command is realised. He begot none, that He might be inherited from, and none begot Him, that He might be shared with, and there has never been any equal to Him."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્માદ બિન અમ્ર નસીબી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહની તૌહીદ વિશે પૂછ્યું; તમે ફરમાવ્યું: "તે એક છે, સમદ છે, અઝલી છે અને સમદી છે. તેમનો કોઈ ઝિલ્લ (રૂહ કે વ્યક્તિ) નથી જે તેમને પકડી રાખે, જ્યારે કે તે વસ્તુઓને તેમના ઝિલ્લ દ્વારા પકડી રાખે છે. તે અજ્ઞાતના જ્ઞાતા છે અને દરેક અજાણ પાસે જાણીતા છે, અને તન્હાઈ તથા એકલતાથી નિસ્બત ધરાવે છે. ન તો તેમની ખિલ્કત તેમનામાં છે અને ન તો તે તેમની ખિલ્કતમાં છે, ન ઇન્દ્રિયોથી અનુભવાય છે, ન સ્પર્શાય છે, અને આંખો તેમને પામી શકતી નથી. તે ઊંચા થયા તો નજીક થયા, અને નજીક થયા તો દૂર થયા. તેમની અવજ્ઞા કરવામાં આવી અને તેમણે માફ કર્યું, અને તેમની આજ્ઞાપાલન કરવામાં આવ્યું અને તેમણે શુક્ર અદા કર્યું. તેમની ધરતી તેમને ઘેરી શકતી નથી અને તેમના આસમાનો તેમને ઉઠાવી શકતા નથી, જ્યારે કે તે પોતાની કુદરતથી વસ્તુઓને ધારણ કરે છે. તે દવામ અને હંમેશગીથી નિસ્બત ધરાવે છે. ન તેમને ભૂલ છે, ન લહ્વ અને નિરર્થક કાર્ય, ન તે ભૂલ કરે છે, ન રમત કરે છે, અને તેમની ઇરાદામાં કોઈ ફસ્લ કે જુદાઈ નથી, અને તેમનો ફસ્લ સજા છે અને તેમનો હુકમ વાસ્તવિક છે. તેમણે કોઈને જન્મ ન આપ્યો કે તેમનો વારસો લેવાય, અને તેમને કોઈએ જન્મ ન આપ્યો કે ભાગીદારીનો વિષય બને, અને તેમના માટે કદી કોઈ સમાન કે સરખું નથી થયું!"

#28 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ الْخَالِقَ لَا یُوصَفُ إِلَّا بِمَا وَصَفَ بِهِ نَفْسَهُ وَ أَنَّی یُوصَفُ الَّذِی تَعْجِزُ الْحَوَاسُّ أَنْ تُدْرِکَهُ وَ الْأَوْهَامُ أَنْ تَنَالَهُ وَ الْخَطَرَاتُ أَنْ تَحُدَّهُ وَ الْأَبْصَارُ عَنِ الْإِحَاطَهًِْ بِهِ جَلَّ عَمَّا وَصَفَهُ الْوَاصِفُونَ وَ تَعَالَی عَمَّا یَنْعَتُهُ النَّاعِتُونَ نَأَی فِی قُرْبِهِ وَ قَرُبَ فِی نَأْیِهِ فَهُوَ فِی نَأْیِهِ قَرِیبٌ وَ فِی قُرْبِهِ بَعِیدٌ کَیَّفَ الْکَیْفَ فَلَا یُقَالُ لَهُ کَیْفَ وَ أَیَّنَ الْأَیْنَ فَلَا یُقَالُ لَهُ أَیْنَ إِذْ هُوَ مُبْدِعُ الْکَیْفُوفِیَّهًِْ وَ الْأَیْنُونِیَّهًِْ یَا فَتْحُ کُلُّ جِسْمٍ مُغَذًّی بِغِذَاءٍ إِلَّا الْخَالِقَ الرَّازِقَ فَإِنَّهُ جَسَّمَ الْأَجْسَامَ وَ هُوَ لَیْسَ بِجِسْمٍ وَ لَا صُورَهًٍْ لَمْ یَتَجَزَّأْ وَ لَمْ یَتَنَاهَ وَ لَمْ یَتَزَایَدْ وَ لَمْ یَتَنَاقَصْ مُبَرَّأٌ مِنْ ذَاتِ مَا رَکَّبَ فِی ذَاتِ مَنْ جَسَّمَهُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ مُنْشِئُ الْأَشْیَاءِ وَ مُجَسِّمُ الْأَجْسَامِ وَ مُصَوِّرُ الصُّوَرِ لَوْ کَانَ کَمَا تَقُولُ الْمُشَبِّهَهًُْ لَمْ یُعْرَفِ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِ وَ لَا الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِ وَ لَا الْمُنْشِئُ مِنَ الْمُنْشَإِ لَکِنَّهُ الْمُنْشِئُ فَرْقٌ {فَرَّقَ} بَیْنَ مَنْ جَسَّمَهُ وَ صَوَّرَهُ وَ شَیَّأَهُ وَ بَیْنَهُ {بَیَّنَهُ} إِذْ کَانَ لَا یُشْبِهُهُ شَیْء.

امام رضا (علیه السلام)- به‌درستی که خالق را وصف نمی‌توان نمود مگر به آنچه خود خویش را به آن وصف فرمود و کجا میسّر شود که به وصف درآید آنکه حواس از دریافتش عاجز و درمانده‌اند و خیال‌ها نمی‌توانند که به او برسند و اندیشه‌ها که از دل سر می‌زنند قدرت ندارند که حدّی را از برایش قرار دهند و چشم‌ها کندند که به او احاطه نمایند. بزرگوارتر است از آنچه وصف‌کنندگان او را به آن وصف نمودند. و برتر است از آنچه لغت‌گویندگان در لغت او می‌گویند. با نزدیکی که دارد دور شده و با دوری که دارد نزدیک شده پس آن جناب با دوری خویش نزدیک است و با نزدیکیش دور است حقیقت کیفیّت و چگونگی را بوجود آورده و کیفیّت کرده پس نمی‌توان گفت که او را کیف و چگونگی است. و اینیّت و کو و کجابودن را ثبوت داده و اینیّت نموده پس نمی‌توان گفت که او را مکانی هست و در کجا می‌باشد. زیرا که آن جناب مخترع و پدیدآورنده‌ی کیفوفیّت و اینونیّت است که از کیف و این ناشی‌شده. ای فتح! هر جسمی غذا داده شده است به غذائی که خوراک آن است؛ مگر آفریننده‌ی روزی‌دهنده. پس به‌درستی‌که او جسم‌ها را جسم گردانیده و خود نه جسم است و نه صورت و پاره‌پاره نشده که اجزاء داشته باشد و پایانی نداشته که به نهایت رسد و نیفزوده و کم نشده. و پاک و منزّه است از ذات آنچه ترکیب داده شده در ذات آنچه آن را مجسّم گردانیده و اوست صاحب لطف آگاه شنوای بینای یکتای یگانه که پناه نیازمندان است [هرگز] نزاد، و زاده نشد، و برای او هیچ‌گاه شبیه و مانندی نبوده است!. و نخواهد بود. پدیدآورنده چیزها است و جسم‌کننده جسم‌ها و نگارنده‌ی صورت‌ها اگر امر چنان باشد که فرقه مشبهه می‌گویند آفریدگار از آفریده شده و روزی‌دهنده از روزی داده شده و پدیدآورنده از پدیدآورده شده شناخته نمی‌شد ولیکن اوست پدیدآورنده که معروف است و در میان آن‌ها که مجسّم و مصوّر گردانیده و آن‌ها را شیء کرده و آشکار فرموده. فرق قرار داده به اینکه در میانه‌ی چیزها و آنچه باعث امتیاز آن‌ها باشد. در ایجاد ما به الامتیازی را قرار داده که بعضی را جسم و بعضی را صورت گردانیده و آن را بر وفق حکمت ایجاد فرموده زیرا که چنان بود که چیزی به او شباهت نداشت.

Imam al-Rida (peace be upon him): Indeed, the Creator cannot be described except by that with which He has described Himself. And how can He be described whom the senses are unable to grasp, whom the imaginations cannot reach, whom the thoughts arising in the heart cannot delimit, and whom the eyes fall short of encompassing? He is far greater than what the describers describe Him, and higher than what those who characterise say of Him. In His nearness He is far, and in His farness He is near — so in His farness He is near, and in His nearness He is far. He has given quality (kayfiyya) its quality, so it cannot be said of Him "how?"; and He has given whereness (ayniyya) its whereness, so it cannot be said of Him "where?", for He is the Originator of kayfufiyya and aynuniyya. O Fath! Every body is nourished by food, except the Creator, the Provider — for indeed He made bodies into bodies, while He Himself is neither a body nor a form. He is not divisible so as to have parts, nor finite so as to have an end, nor does He increase or decrease. He is free from the essence of what is composed in the essence of that which He gave bodily form. He is the Subtle, the All-Aware, the All-Hearing, the All-Seeing, the One, the Unique, al-Samad — the Refuge of the needy — He begot not, nor was He begotten, and there has never been any equal to Him, nor shall there ever be. He is the Originator of things, the Embodier of bodies, and the Fashioner of forms. If the matter were as the Mushabbiha (anthropomorphists) say, the Creator would not be distinguished from the created, nor the Provider from the provided, nor the Originator from that which is originated. But rather, He is the Originator, known [as such], who has drawn a distinction between things and that which distinguishes them. In their creation He placed that by which they are differentiated, so that He made some bodies and some forms, and brought them into being in accordance with wisdom — for it was such that nothing resembled Him.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર ખાલિકને વસ્ફ કરી શકાતો નથી સિવાય કે જેનાથી તેમણે પોતાની જાતને વસ્ફ કરી છે. અને એવાને વસ્ફમાં કેવી રીતે લાવી શકાય કે જેને પામવાથી ઇન્દ્રિયો આજિઝ અને લાચાર છે, અને જ્યાં સુધી પહોંચવામાં ખયાલો અસમર્થ છે, અને દિલમાંથી ઊઠતા વિચારો તેમના માટે કોઈ હદ મુકરર કરી શકતા નથી, અને આંખો તેમને ઘેરવાથી થાકી ગઈ છે. તે એથી બુઝુર્ગતર છે જે વસ્ફ કરનારાઓ તેમને વસ્ફ કરે છે, અને એથી ઉચ્ચ છે જે વર્ણન કરનારાઓ તેમના વિશે કહે છે. તેમની નજદીકી સાથે તે દૂર છે અને દૂરી સાથે તે નજદીક છે — તો તે પોતાની દૂરી સાથે નજદીક છે અને પોતાની નજદીકી સાથે દૂર છે. તેમણે કૈફિય્યત અને કેવીપણાને વુજૂદમાં લાવ્યા અને કૈફિય્યત આપી, તો કહી શકાતું નથી કે તેમને કૈફ કે કેવીપણું છે. અને અૈનિય્યત તથા ક્યાં હોવાપણાને સાબિત કર્યું અને અૈનિય્યત આપી, તો કહી શકાતું નથી કે તેમને કોઈ મકાન છે અને ક્યાં છે — કારણ કે તે જાત કૈફૂફિય્યત અને અૈનૂનિય્યતના ઈજાદ કરનારા અને પૈદા કરનારા છે જે કૈફ અને અૈનમાંથી નીકળી છે. ઓ ફત્હ! દરેક જિસ્મ કોઈ ગિઝાથી ગિઝા મેળવે છે જે તેનો ખોરાક છે; સિવાય ખાલિક-રઝ્ઝાક. ખરેખર તેમણે જિસ્મોને જિસ્મ બનાવ્યા છે, પરંતુ પોતે ન જિસ્મ છે ન સૂરત, અને ભાગોમાં વહેંચાયેલા નથી કે અજઝા ધરાવે, અને તેમને કોઈ અંત નથી કે નિહાયત સુધી પહોંચે, અને ન વધ્યા છે ન ઘટ્યા છે. અને તે એ ઝાતથી પાક અને મુનઝ્ઝહ છે જે તર્કીબ પામી છે એ ઝાતમાં જેને તેમણે મુજસ્સમ કર્યું છે, અને તે લુત્ફના માલિક, આગાહ, સાંભળનારા, જોનારા, એકતા, યગાનહ, જે જરૂરતમંદોના પનાહ છે — [કદી] ન તેમણે જન્મ આપ્યો, ન તેમને જન્મ આપવામાં આવ્યો, અને તેમના માટે કદી કોઈ સમાન કે સરખું નથી થયું અને ન થશે. તે વસ્તુઓના પૈદા કરનારા છે, જિસ્મોને જિસ્મ બનાવનારા છે, અને સૂરતોને નકશ કરનારા છે. જો બાબત એવી હોય જેમ મુશબ્બિહા ફિરકો કહે છે, તો ખાલિક મખલૂકથી, રઝ્ઝાક મરઝૂકથી, અને પૈદા કરનારા પૈદા થયેલાથી ઓળખાત નહીં — પરંતુ તે એ પૈદા કરનારા છે જે માઅરૂફ છે, અને એ વચ્ચે જેમને તેમણે મુજસ્સમ અને મુસવ્વર બનાવ્યા છે અને તેમને શયઅ (વસ્તુ) બનાવ્યા છે અને જાહેર કર્યા છે. તેમણે વસ્તુઓ અને તેમના ભેદનું કારણ બનનારી બાબતો વચ્ચે ફર્ક કર્યો છે. તેમની ઈજાદમાં માબિહિલ ઇમ્તિયાઝ (ભેદનું કારણ) મુકર્રર કર્યું છે, જેથી કેટલાકને જિસ્મ અને કેટલાકને સૂરત બનાવ્યા, અને તેને હિકમત મુજબ ઈજાદ કર્યું — કારણ કે એવું હતું કે કોઈ વસ્તુ તેમના જેવી ન હતી.

#29 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَدِمَ یَهُودِیٌّ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یُقَالُ لَهُ نَعْثَلٌ فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) ... صِفْ لِی رَبَّکَ فَقَالَ (علیه السلام) إِنَّ الْخَالِقَ لَا یُوصَفُ إِلَّا بِمَا وَصَفَ بِهِ نَفْسَهُ وَ کَیْفَ یُوصَفُ الْخَالِقُ الَّذِی یَعْجِزُ الْحَوَاسُّ أَنْ تُدْرِکَهُ وَ الْأَوْهَامُ أَنْ تَنَالَهُ وَ الْخَطَرَاتُ أَنْ تَحُدَّهُ وَ الْأَبْصَارُ عَنِ الْإِحَاطَهًِْ بِهِ جَلَّ عَمَّا یَصِفُهُ الْوَاصِفُونَ نَأَی فِی قُرْبِهِ وَ قَرُبَ فِی نَأْیِهِ کَیَّفَ الْکَیْفِیَّهًَْ فَلَا یُقَالُ لَهُ کَیْفَ وَ أَیَّنَ الْأَیْنَ فَلَا یُقَالُ لَهُ أَیْنَ هُوَ مُنْقَطِعُ الْکَیْفُوفِیَّهًِْ وَ الْأَیْنُونِیَّهًِْ فَهُوَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ کَمَا وَصَفَ نَفْسَهُ وَ الْوَاصِفُونَ لَا یَبْلُغُونَ نَعْتَهُ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ قَالَ صَدَقْتَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِکَ إِنَّهُ وَاحِدٌ لَا شَبِیهَ لَهُ أَ لَیْسَ اللَّهُ وَاحِدٌ وَ الْإِنْسَانُ وَاحِدٌ فَوَحْدَانِیَّتُهُ أَشْبَهَتْ وَحْدَانِیَّهًَْ الْإِنْسَانِ فَقَالَ (علیه السلام) اللَّهُ وَاحِدٌ وَ أَحَدِیُّ الْمَعْنَی وَ الْإِنْسَانُ وَاحِدٌ ثَنَوِیُّ الْمَعْنَی جِسْمٌ وَ عَرَضٌ وَ بَدَنٌ وَ رُوحٌ فَإِنَّمَا التَّشْبِیهُ فِی الْمَعَانِی لَا غَیْر.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) گوید: مردی یهودی که نامش نعثل بود بر پیغمبر (صلی الله علیه و آله) وارد شد، و عرض کرد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) خدا را برایم وصف کن». فرمود: «آفریدگار توصیف نشود مگر به آنچه خودش به آن خود را وصف کرده، چگونه وصف شود آفریدگاری که حواس از درک او و خیال‌ها از رسیدن [به کنه ذات] او و لحظات از محدودکردنش و دیدگان از احاطه به او عاجز است، از بیان منزّه است، در عین نزدیکی دور و درعین دوری نزدیک؛ به وجودآرنده‌ی کیفیّات است، و نمی‌توان گفت چگونه است، پدیدآرنده‌ی مکان‌ها است، و نمی‌توان گفت در کجاست، کیفیّت و مکان درباره‌ی او منقطع است، او همچنان که خودش بیان فرموده یکتا و صمد است، و کسی را نرسد که او را وصف کند، [هرگز] نزاد، و زاده نشد، و برای او هیچ‌گاه شبیه و مانندی نبوده است!». [یهودی] گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) راست گفتی، پس مرا از گفتارت خبر ده که او یکتا است و شبیه ندارد، آیا خدا یکتا نیست چنانچه انسان یکتاست، و یکتایی‌اش شباهت به یکتایی انسان ندارد»؟ فرمود: «خداوند یکتای در معنی است ولی انسان در معنا دو تا است مرکب از جسم و عرَض و روح و بدن است، و فقط تشبیه در معنای یکتایی است و بس».

The Prophet (peace be upon him and his family): Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) said: A Jewish man named Na'thal came to the Prophet (peace be upon him and his family) and said: "O Muhammad (peace be upon him and his family), describe your Lord to me." He said: "The Creator is not to be described except by that with which He has described Himself. How can the Creator be described, when the senses fall short of perceiving Him, imaginations fall short of reaching [the depth of His essence], moments fall short of confining Him, and sights fall short of encompassing Him? He is exalted above what describers say. He is far in His nearness and near in His farness. He is the One who brought qualities into existence, so it cannot be said of Him 'how is He?' He is the One who originated places, so it cannot be said of Him 'where is He?' Quality and place are cut off with regard to Him. He, as He Himself has stated, is One (al-Ahad) and Eternal Refuge (al-Samad). No describer can attain to describing Him. He did not beget, nor was He begotten, and there has never been anyone equal to Him." [The Jew] said: "O Muhammad (peace be upon him and his family), you have spoken the truth. Now inform me about your saying that He is One and has no likeness. Is not Allah one, and is not a human one? So does not His oneness resemble the oneness of a human?" He said: "Allah is One and one in meaning, whereas the human is one but dual in meaning: composed of body and accident, spirit and body. Resemblance is only in the meaning of oneness, nothing else."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: નઅસલ નામનો એક યહૂદી માણસ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો અને અરજ કરી: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), મારા માટે અલ્લાહનું વર્ણન કરો." આપે ફરમાવ્યું: "સર્જનહારનું વર્ણન ફક્ત તે જ રીતે થઈ શકે જે રીતે તેણે પોતે પોતાનું વર્ણન કર્યું છે. તે સર્જનહારનું વર્ણન કેવી રીતે થઈ શકે જેને ઓળખવાથી હવાસ (ઇન્દ્રિયો), [જેની ઝાત સુધી] પહોંચવાથી કલ્પનાઓ, જેની હદ બાંધવાથી ક્ષણો, અને જેને ઘેરી લેવાથી નજરો અસમર્થ છે? તે વર્ણનથી પવિત્ર છે, નિકટતામાં દૂર છે અને દૂરીમાં નિકટ છે; તે કૈફિય્યતો (ગુણો)નો સર્જક છે અને એમ કહી શકાતું નથી કે તે કેવો છે, તે સ્થાનોનો સર્જક છે અને એમ કહી શકાતું નથી કે તે ક્યાં છે, કૈફિય્યત અને સ્થાન તેના વિશે કપાયેલા છે. તે એવો જ છે જેમ તેણે પોતે ફરમાવ્યું છે - એક (અહદ) અને સમદ છે, અને કોઈ તેનું વર્ણન કરવા સક્ષમ નથી. [ક્યારેય] ન તેણે જન્મ આપ્યો, ન તે જન્મ્યો, અને તેના જેવો કોઈ ક્યારેય ન હતો!" [યહૂદીએ] કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તમે સાચું કહ્યું. તો મને તમારા આ કથન વિશે જણાવો કે તે એક છે અને તેનો કોઈ સમાન નથી. શું અલ્લાહ એક નથી જેમ માણસ એક છે, અને તેની એકતા માણસની એકતા સાથે સામ્ય ધરાવતી નથી?" આપે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ મઅનામાં એક છે પરંતુ માણસ મઅનામાં બે છે - જિસ્મ અને અરઝ, રૂહ અને બદનથી બનેલો છે, અને તશ્બીહ ફક્ત એકતાના મઅનામાં જ છે, બસ."

#30 ولایت Wilayah વિલાયત

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فَقَالَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه): فَإِنِّی سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) مَثَلُکَ فِی أُمَّتِی مَثَلُ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ، فَمَنْ أَحَبَّکَ بِقَلْبِهِ فَکَأَنَّمَا قَرَأَ ثُلُثَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَحَبَّکَ بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَکَ بِلِسَانِهِ فَکَأَنَّمَا قَرَأَ ثُلُثَیِ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَحَبَّکَ بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَکَ بِلِسَانِهِ وَ نَصَرَکَ بِیَدِهِ فَکَأَنَّمَا قَرَأَ الْقُرْآنَ کُلَّهُ.

امام علی (علیه السلام)- سلمان (رحمة الله علیه) گوید: شنیدم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌فرمود: «یا علی (علیه السلام) مثل تو در امّت من مثل سوره: قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ است پس هرکس تو را از دل دوست داشته باشد مانند این است که یک‌سوّم قرآن را خوانده است و هرکس که تو را به دل دوست بدارد و به زبان یاری کند مانند این است که دوسوّم قرآن را خوانده است و هرکس تو را به دلش دوست بدارد و به زبانش تو را یاری کند و با دست تو را کمک نماید مانند این است که همه‌ی قرآن را خوانده است».

Imam Ali (peace be upon him): Salman (may Allah have mercy on him) said: I heard the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) saying: "O Ali (peace be upon him), your likeness in my ummah is the likeness of Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One]. So whoever loves you with his heart, it is as if he has recited one-third of the Quran; and whoever loves you with his heart and supports you with his tongue, it is as if he has recited two-thirds of the Quran; and whoever loves you with his heart, supports you with his tongue, and helps you with his hand, it is as if he has recited the whole Quran."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: મેં રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: "ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ), મારી ઉમ્મતમાં તમારો દૃષ્ટાંત قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] સૂરાના જેવો છે. તો જે તમને દિલથી પ્રેમ કરશે તે એવો છે જાણે તેણે કુરઆનનો ત્રીજો ભાગ પઢ્યો હોય, અને જે તમને દિલથી પ્રેમ કરશે અને જીભથી તમારી મદદ કરશે તે એવો છે જાણે તેણે કુરઆનનો બે-ત્રીજો ભાગ પઢ્યો હોય, અને જે તમને દિલથી પ્રેમ કરશે, જીભથી તમારી મદદ કરશે અને હાથથી તમને સહાય કરશે તે એવો છે જાણે તેણે આખું કુરઆન પઢ્યું હોય."

#31 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ أَحَبَ أَنْ یَخْرُجَ مِنَ الدُّنْیَا وَ قَدْ تَخَلَّصَ مِنَ الذُّنُوبِ کَمَا یَتَخَلَّصُ الذَّهَبُ الَّذِی لَا کَدَرَ فِیهِ وَ لَا یَطْلُبُهُ أَحَدٌ بِمَظْلِمَهًٍْ فَلْیَقُلْ فِی دُبُرِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ نِسْبَهًَْ الرَّبِّ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی اثْنَتَیْ عَشْرَهًَْ مَرَّهًْ.

امام علی (علیه السلام)- هرکس بخواهد در دنیا از گناهان پاک و مانند زرِ ناب از دنیا بیرون رود و هیچ‌کس از او مظلمه‌ای نخواهد، پس از هر نماز واجب دوازده بار سوره قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ بخواند.

Imam Ali (peace be upon him): Whoever wishes to leave this world cleansed of sins like pure gold, with no one demanding any injustice from him, let him recite Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] twelve times after every obligatory prayer.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ ઈચ્છે કે દુનિયામાંથી ગુનાહોથી પાક અને શુદ્ધ સોના જેવો દુનિયામાંથી બહાર જાય અને કોઈ તેનાથી કોઈ મઝલમા (અન્યાય)ની માંગણી ન કરે, તો દરેક વાજિબ નમાઝ પછી બાર વાર સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] પઢે.

#32 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ قَرَأَ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فِی فَرِیضَهًٍْ مِنَ الْفَرَائِضِ بَعَثَهُ اللَّهُ شَهِید.

امام صادق (علیه السلام)- هرکه سوره‌ی یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را در نمازی واجب تلاوت کند خداوند او را شهید برانگیزاند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever recites Surah يا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [O disbelievers] and قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] in an obligatory prayer, Allah will raise him as a martyr.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ સૂરએ يا أَیُّهَا الْکافِرُونَ [ઓ કાફિરો] અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] વાજિબ નમાઝમાં પઢશે, અલ્લાહ તેને શહીદ તરીકે ઉઠાવશે.

#33 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ صَلَّی صَلَاهًَْ الْفَجْرِ ثُمَّ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ إِحْدَی عَشْرَهًَْ مَرَّهًًْ لَمْ یَتْبَعْهُ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ ذَنْبٌ وَ إِنْ رَغِمَ أَنْفُ الشَّیْطَانِ.

امام علی (علیه السلام)- هرکه نماز صبح را به‌جا آورد و پس آنگاه سوره قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را یازده‌بار تلاوت کند، در آن روز گناهی مرتکب نشود هرچند شیطان بخواهد.

Imam Ali (peace be upon him): Whoever performs the Fajr prayer and then recites Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] eleven times, will commit no sin on that day, even though Satan may wish it.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ ફજરની નમાઝ પઢે અને ત્યાર બાદ સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] અગિયાર વાર પઢે, તે તે દિવસે કોઈ ગુનાહ નહીં કરે, ભલે શેતાન ઇચ્છે.

#34 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَکْرٍ الْحَضْرَمِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: مَنْ کانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَدَعْ أَنْ یَقْرَأَ فِی دُبُرِ الْفَرِیضَهًِْ {بِ} قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فَإِنَّهُ مَنْ قَرَأَهَا جَمَعَ اللَّهُ لَهُ خَیْرَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ وَ غَفَرَ لَهُ وَ لِوَالِدَیْه.

امام صادق (علیه السلام)- کسی که ایمان به خدا و روز قیامت دارد خواندن سوره قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را در تعقیب نماز واجب ترک نمی‌نماید، پس کسی که آن را در تعقیب نمازها بخواند خداوند خیر و نیکی دنیا و آخرت را برای او جمع فرماید و او و پدر و مادر او و کسی را که از آن‌ها بوجود آمده بیامرزد.

Imam Sadiq (peace be upon him): One who has faith in Allah and the Day of Judgement does not abandon the recitation of Surah قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] in the aftermath of the obligatory prayer. So whoever recites it following the prayers, Allah gathers for him the good of this world and the Hereafter, and forgives him and his father and mother and those from whom they came into being.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ અલ્લાહ અને કયામતના દિવસ પર ઈમાન રાખે છે તે વાજિબ નમાઝ પછી સૂરએ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] ના પઠનને છોડતો નથી. જે નમાઝો પછી તેને પઢે, અલ્લાહ તેના માટે દુનિયા અને આખેરતની ભલાઈ એકત્રિત કરે છે અને તેને તથા તેના માતાપિતાને અને જેમનાથી તેઓ પેદા થયા તેમને માફ કરે છે.

#35 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ إِسْمَاعِیلَ‌بْنِ‌أَبِی‌زِیَادٍ السَّکُونِیِّ عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ (علیه السلام) أَنَّ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) صَلَّی عَلَی سَعْدِ‌بْنِ‌مُعَاذٍ فَقَالَ لَقَدْ وَافَی مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ لِلصَّلَاهًِْ عَلَیْهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَکٍ وَ فِیهِمْ جَبْرَئِیلُ یُصَلُّونَ عَلَیْهِ فَقُلْتُ یَا جَبْرَئِیلُ بِمَ اسْتَحَقَّ صَلَاتَکُمْ عَلَیْهِ قَالَ بِقِرَاءَهًِْ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ قَائِماً وَ قَاعِداً وَ رَاکِباً وَ مَاشِیاً وَ ذَاهِباً وَ جَائِیا.

امام باقر (علیه السلام)- اسماعیل‌بن‌ابی‌زیاد سکونی از امام صادق (علیه السلام) از پدرش نقل کرده است: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بر پیکر سعدبن‌معاذ نماز گزارد و فرمود: «هفتادهزار فرشته که جبرئیل نیز در میان آنان بود، آمدند و بر پیکر او نماز خواندند». من گفتم: «ای جبرئیل! به چه سبب سزاوار شد تا بر او نماز بخوانید»؟ گفت: «چون او نشسته و ایستاده و سواره و پیاده و درحال رفتن و بازگشتن قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را می‌خواند».

Imam Baqir (peace be upon him): Ismail ibn Abi Ziyad al-Sakuni narrated from Imam Sadiq (peace be upon him), from his father: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) prayed over the body of Sa'd ibn Mu'adh and said, "Seventy thousand angels, among whom was Jibrail, came and prayed over his body." I said, "O Jibrail! By what did he deserve that you pray over him?" He said, "Because he used to recite قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] sitting, standing, riding, walking, going and returning."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્માઇલ બિન અબી ઝિયાદ સકૂનીએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી તેમના પિતાના હવાલાથી નકલ કર્યું છે: પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ સઅદ બિન મુઆઝના શરીર પર નમાઝ પઢી અને ફરમાવ્યું: "સિત્તેર હજાર ફરિશ્તાઓ, જેમાં જિબ્રઇલ પણ હતા, આવ્યા અને તેમના શરીર પર નમાઝ પઢી." મેં કહ્યું: "ઓ જિબ્રઇલ! તે કયા કારણે લાયક બન્યા કે તમે તેમના પર નમાઝ પઢો?" તેમણે કહ્યું: "કારણ કે તે બેઠાં, ઊભાં, સવારીમાં, પગપાળા, જતાં અને પાછા આવતાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] પઢતા હતા."

#36 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَنْ مَرَّ عَلَی الْمَقَابِرِ وَ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ إِحْدَی عَشْرَهًَْ مَرَّهًًْ ثُمَ وَهَبَ أَجْرَهُ لِلْأَمْوَاتِ أُعْطِیَ أَجْرَهُ بِعَدَدِ الْأَمْوَات.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکه بر گورستان گذر کند و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را یازده مرتبه بخواند و پاداش آن را به مردگان ببخشد، به شمار مردگان، به او پاداش عطا شود.

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever passes by the graves and recites قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] eleven times and gifts its reward to the dead, will be given reward equal to the number of the dead.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે વ્યક્તિ કબ્રસ્તાન પરથી પસાર થાય અને قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] અગિયાર વાર પઢે અને તેનો સવાબ મૃતકોને બક્ષે, તેને મૃતકોની સંખ્યા જેટલો સવાબ આપવામાં આવે છે.

#37 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ بَکْرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ عَمَّنْ رَوَاهُ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: مَنْ قَالَ هَذِهِ الْکَلِمَاتِ عِنْدَ کُلِ صَلَاهًٍْ مَکْتُوبَهًٍْ حُفِظَ فِی نَفْسِهِ وَ دَارِهِ وَ مَالِهِ وَ وُلْدِهِ أُجِیرُ نَفْسِی وَ مَالِی وَ وُلْدِی وَ أَهْلِی وَ دَارِی وَ کُلَّ مَا هُوَ مِنِّی بِاللَّهِ الْوَاحِدِ الْأَحَدِ الصَّمَدِ إِلَی آخِرِهَا وَ أُجِیرُ نَفْسِی وَ مَالِی وَ وُلْدِی وَ کُلَّ مَا هُوَ مِنِّی بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ إِلَی آخِرِهَا وَ بِرَبِّ النَّاسِ إِلَی آخِرِهَا وَ آیَةِ الْکُرْسِیِّ إِلَی آخِرِهَا.

امام صادق (علیه السلام)- هرکه این کلمات را در نزد هر نماز واجبی بخواند خودش و خانه‌اش و مال و فرزندش محفوظ بماند [و دعا این است: خود و دارایی و فرزندان و خانواده و خانه و هرچه متعلّق به من است را در پناه خداوند یگانه بی‌همتا و بی‌نیازی که [هرگز] نزاد، و زاده نشد، و برای او هیچ‌گاه شبیه و مانندی نبوده است!. مال و جان و اهل و فرزندانم را به پروردگار سپیده دم می‌سپرم، و به پروردگار مردم. و تا آخر سوره قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ بخواند و آیهًْ الکرسی را تا آخر بخواند (یعنی بگوید: خود و دارایی و فرزندان و خانواده و خانه و هرچه متعلّق به من است که هیچ معبودی نیست جز خداوند یگانه زنده، که قائم به ذات خویش است، و موجودات دیگر، قائم به او هستند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever says these words at every obligatory prayer, he himself, his house, his wealth and his children are protected [and the supplication is this: I place myself, my wealth, my children, my family, my house and everything that belongs to me under the protection of Allah, the One, the Unique, the Self-Sufficient, who [never] begot, nor was begotten, and who has never had any likeness or peer! I entrust my wealth, my soul, my family and my children to the Lord of the daybreak, and to the Lord of mankind]. And he recites Surah قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ [Say: I seek refuge in the Lord of mankind] to the end and Ayat al-Kursi to the end (meaning he says: myself, my wealth, my children, my family, my house and everything that belongs to me — there is no deity but Allah, the One, the Living, who is self-subsistent, and other beings subsist through Him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ આ કલિમાત દરેક વાજિબ નમાઝ સમયે પઢે, તે પોતે અને તેનું ઘર, માલ અને સંતાન સુરક્ષિત રહે છે [અને દુઆ આ છે: પોતાને, પોતાની મિલકતને, સંતાનોને, પરિવારને, ઘરને અને જે કંઈ મારી સાથે સંબંધિત છે તે બધાને હું અલ્લાહ, જે એક, અદ્વિતીય, બે-નિયાઝ છે, જેમણે [ક્યારેય] જન્મ આપ્યો નથી અને ન તો જન્મ લીધો છે, અને જેમના માટે ક્યારેય કોઈ સમાન કે તુલ્ય રહ્યું નથી તેમની પનાહમાં આપું છું. મારી મિલકત, જાન, પરિવાર અને સંતાનોને હું સવારના પરવરદિગારને સોંપું છું, અને લોકોના પરવરદિગારને. અને સૂરએ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ [કહો કે હું લોકોના પરવરદિગારની પનાહ માગું છું] ને અંત સુધી પઢે અને આયતુલ કુર્સીને અંત સુધી પઢે (એટલે કે કહે: પોતાને અને પોતાની મિલકત, સંતાનો, પરિવાર, ઘર અને જે કંઈ મારી સાથે સંબંધિત છે તે બધા માટે કોઈ ઇબાદતને લાયક નથી સિવાય અલ્લાહ, જે એક, જીવંત છે, જે પોતાની ઝાત પર કાયમ છે, અને અન્ય મખલૂક તેમના પર કાયમ છે).

#38 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ سَهْلِ‌بْنِ‌سَعْدٍ السَّاعِدِیِّ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَشَکَا إِلَیْهِ الْفَقْرَ وَ ضِیقَ الْمَعَاشِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا دَخَلْتَ بَیْتَکَ فَسَلِّمْ إِنْ کَانَ فِیهِ أَحَدٌ وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ فِیهِ أَحَدٌ فَصَلِّ عَلَیَّ وَ اقْرَأْ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ مَرَّهًًْ وَاحِدَهًًْ فَفَعَلَ الرَّجُلُ فَأَفَاضَ اللَّهُ عَلَیْهِ رِزْقاً وَ وَسَّعَ عَلَیْهِ حَتَّی أَفَاضَ عَلَی جِیرَانِه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- سهل‌بن‌سعد ساعدی گوید: مردی به‌سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد و از فقر و تنگ‌بودن زندگی به او شکایت کرد. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به او فرمود: «وقتی وارد خانه‌ات شدی، اگر در آن کسی بود سلام کن و اگر در آن کسی نبود، [به خودت] سلام کن و یک‌بار قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را بخوان». آن مرد این کار را انجام داد و خداوند روزی فراوانی به او ارزانی داشت تا جایی که او به همسایه‌هایش احسان نمود.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Sahl ibn Sa'd al-Sa'idi said: A man came to the Prophet (peace be upon him and his family) and complained to him of poverty and the hardship of his livelihood. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to him: "When you enter your house, if there is anyone in it, greet them with salam, and if there is no one in it, give salam [to yourself] and recite قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] once." The man did so, and Allah bestowed upon him abundant sustenance to the point that he was generous even to his neighbors.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — સહલ બિન સઅદ સાઅદી કહે છે: એક માણસ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો અને તેમની પાસે ગરીબી અને જીવનની તંગીની ફરિયાદ કરી. અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેને કહ્યું: "જ્યારે તું તારા ઘરમાં દાખલ થાય, જો તેમાં કોઈ હોય તો સલામ કર, અને જો તેમાં કોઈ ન હોય તો [પોતાને] સલામ કર અને એક વાર قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] પઢ." તે માણસે આ કામ કર્યું અને અલ્લાહે તેને એટલી ભરપૂર રોજી આપી કે તે પોતાના પડોશીઓ પર પણ એહસાન કરવા લાગ્યો.

#39 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مَرْوَانَ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ مَرَّهًًْ بُورِکَ عَلَیْهِ وَ مَنْ قَرَأَهَا مَرَّتَیْنِ بُورِکَ عَلَیْهِ وَ عَلَی أَهْلِهِ وَ مَنْ قَرَأَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ بُورِکَ عَلَیْهِ وَ عَلَی أَهْلِهِ وَ عَلَی جِیرَانِهِ وَ مَنْ قَرَأَهَا اثْنَتَیْ عَشْرَهًَْ مَرَّهًًْ بَنَی اللَّهُ لَهُ اثْنَیْ عَشَرَ قَصْراً فِی الْجَنَّهًِْ فَیَقُولُ الْحَفَظَهًُْ اذْهَبُوا بِنَا إِلَی قُصُورِ أَخِینَا فُلَانٍ فَنَنْظُرَ إِلَیْهَا وَ مَنْ قَرَأَهَا مِائَهًَْ مَرَّهًٍْ غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُ خَمْسٍ وَ عِشْرِینَ سَنَهًًْ مَا خَلَا الدِّمَاءَ وَ الْأَمْوَالَ وَ مَنْ قَرَأَهَا أَرْبَعَمِائَهًِْ مَرَّهًٍْ کَانَ لَهُ أَجْرُ أَرْبَعِمِائَهًِْ شَهِیدٍ کُلُّهُمْ قَدْ عُقِرَ جَوَادُهُ وَ أُرِیقَ دَمُهُ وَ مَنْ قَرَأَهَا أَلْفَ مَرَّهًٍْ فِی یَوْمٍ وَ لَیْلَهًٍْ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یَرَی مَقْعَدَهُ فِی الْجَنَّهًِْ أَوْ یُرَی لَهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را یک‌بار بخواند بر او مبارک باشد [و برکت به او داده شود] و هرکس دوبار بخواند خودش و خاندانش برکت یابند، و هرکس سه‌بار بخواند خودش و خاندانش و همسایگانش برکت یابند، و هرکس دوازده‌بار بخواند خداوند برایش دوازده قصر در بهشت بنا کند و نگهبانان بهشت گویند: برویم قصرهای فلان برادرمان را تماشا کنیم، و هرکس صدبار بخواند گناهان بیست‌وپنج سال او به جز خون‌ها و مال‌ها [که به نا حق ریخته و یا خورده است] آمرزیده شود، هرکس چهارصد بار بخواند مزد چهارصد شهید دارد که همه‌ی آن‌ها اسبش را در راه خدا پی کرده و خونش ریخته شده است، و هرکس در یک شبانه‌روز هزاربار آن را بخواند نمیرد تا جایگاه خویش را در بهشت ببیند یا به او نشان داده شود.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whoever recites قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] once, blessing is upon him [and barakah is granted to him]; whoever recites it twice, he and his family are blessed; whoever recites it three times, he, his family and his neighbors are blessed; whoever recites it twelve times, Allah builds for him twelve palaces in Paradise, and the guardians of Paradise say: "Let us go and look at the palaces of our brother so-and-so"; whoever recites it a hundred times, the sins of twenty-five years are forgiven for him, except for blood and wealth [which he has shed or consumed unjustly]; whoever recites it four hundred times, he has the reward of four hundred martyrs, all of whose horses were hamstrung in the way of Allah and whose blood was shed; and whoever recites it a thousand times in a day and a night will not die until he sees his place in Paradise, or it is shown to him.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] એક વાર પઢે તેના પર બરકત થાય [અને તેને બરકત આપવામાં આવે], અને જે કોઈ બે વાર પઢે તે પોતે અને તેનું ખાનદાન બરકત પામે, અને જે કોઈ ત્રણ વાર પઢે તે પોતે, તેનું ખાનદાન અને તેના પડોશીઓ બરકત પામે, અને જે કોઈ બાર વાર પઢે અલ્લાહ તેના માટે જન્નતમાં બાર મહેલ બનાવે અને જન્નતના રક્ષકો કહે: ચાલો આપણા ફલાણા ભાઈના મહેલો જોવા જઈએ, અને જે કોઈ સો વાર પઢે તેના પચ્ચીસ વર્ષના ગુનાહો, ખૂન અને માલ [જે નાહકપણે વહાવ્યાં કે ખાધાં હોય] સિવાય, માફ કરી દેવામાં આવે, અને જે કોઈ ચારસો વાર પઢે તેને ચારસો શહીદોનો બદલો મળે જેમના ઘોડા અલ્લાહના રસ્તામાં કપાઈ ગયા હોય અને તેમનું ખૂન વહાવવામાં આવ્યું હોય, અને જે કોઈ એક રાત-દિવસમાં હજાર વાર તે પઢે તે મરે નહીં જ્યાં સુધી જન્નતમાં પોતાની જગ્યા જોઈ ન લે અથવા તેને બતાવવામાં ન આવે.

#40 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ إِحْدَی عَشْرَهًَْ مَرَّهًًْ وَ مِثْلَهَا إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ مِثْلَهَا آیَهًَْ الْکُرْسِیِّ مَنَعَ مَالَهُ مِمَّا یَخَافُ مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ لَمْ یُصِبْهُ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ ذَنْبٌ وَ إِنْ جَهَدَ إِبْلِیسُ ... إِذَا أَرَادَ أَحَدُکُمْ حَاجَهًًْ فَلْیُبَکِّرْ فِی طَلَبِهَا یَوْمَ الْخَمِیسِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ اللَّهُمَّ بَارِکْ لِأُمَّتِی فِی بُکُورِهَا یَوْمَ الْخَمِیسِ وَ لْیَقْرَأْ إِذَا خَرَجَ مِنْ بَیْتِهِ الْآیَاتِ مِنْ آخِرِ آلِ عِمْرَانَ وَ آیَهًَْ الْکُرْسِیِّ وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ أُمَّ الْکِتَابِ فَإِنَّ فِیهَا قَضَاءً لِحَوَائِجِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ ... إِذَا وَسْوَسَ الشَّیْطَانُ إِلَی أَحَدِکُمْ فَلْیَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ وَ لْیَقُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ إِذَا کَسَا اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مُؤْمِناً ثَوْباً جَدِیداً فَلْیَتَوَضَّأْ وَ لْیُصَلِّ رَکْعَتَیْنِ یَقْرَأُ فِیهِمَا أُمَّ الْکِتَابِ وَ آیَهًَْ الْکُرْسِیِّ وَ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَهًِْ الْقَدْرِ ثُمَّ لْیَحْمَدِ اللَّهَ الَّذِی سَتَرَ عَوْرَتَهُ وَ زَیَّنَهُ فِی النَّاسِ وَ لْیُکْثِرْ مِنْ قَوْلِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهًَْ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ فَإِنَّهُ لَا یَعْصِی اللَّهَ فِیهِ وَ لَهُ بِکُلِّ سِلْکٍ فِیهِ مَلَکٌ یُقَدِّسُ لَهُ وَ یَسْتَغْفِرُ لَهُ وَ یَتَرَحَّمُ عَلَیْهِ ... إِذَا دَخَلَ أَحَدُکُمْ مَنْزِلَهُ فَلْیُسَلِّمْ عَلَی أَهْلِهِ یَقُولُ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ فَإِنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ أَهْلٌ فَلْیَقُلِ السَّلَامُ عَلَیْنَا مِنْ رَبِّنَا وَ لْیَقْرَأْ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ حِینَ یَدْخُلُ مَنْزِلَهُ فَإِنَّهُ یَنْفِی الْفَقْرَ.

امام علی (علیه السلام)- هرکه قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و همانند آن إِنَّا أَنزَلْنَاهُ و همانند آن آیهًْ الکرسی را پیش از طلوع خورشید بخواند، مالش از آنچه می ترسد، محفوظ ماند و هرکه قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و إِنَّا أَنزَلْنَاهُ را پیش از طلوع خورشید بخواند، گرچه شیطان تلاش کند، در آن روز به هیچ گناهی در نیازد. هرگاه کسی از شما حاجتی داشت، برای طلب حاجتش بایست صبح روز پنج شنبه، زود هنگام به پا خیزد؛ چراکه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوندا! برای امّت من در صبح زود از روز پنج شنبه برکت قرار ده». و نیز باید به هنگام خروج از خانه اش آیات آخر سوره‌ی آل عمران و آیهًْ الکرسی و إِنَّا أَنزَلْنَاهُ و امّ الکتاب را بخواند که با این سوره ها حاجات دنیا و آخرت برآورده شود. هرگاه شیطان، کسی از شما را وسوسه کرد، بایست به خدا پناه برد و بگوید: به خدا و رسولش (صلی الله علیه و آله) ایمان آوردم و دینم را از برای خدا خالص گرداندم. هرگاه خداوند عزّوجلّ که یادش بلند مرتبه و با شکوه باد به مؤمنی لباسی نو پوشاند، بایستی وضو بگیرد و دو رکعت نماز به‌جا آورد و در آن دو رکعت امّ الکتاب و آیهًْ الکرسی و قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ و إِنَّا أَنزَلْنَاهُ را بخواند و خداوند را سپاس گوید که عریانیِ او را پوشانده و او را در میان مردم آراسته است و باید بسیار بگوید: هیچ نیرو و هیچ توانی نیست، جز از سوی خداوند والای والامرتبه؛ چراکه این‌گونه، در آن لباس نافرمانی خدا نمی کند و در هر نخی از آن لباس، فرشته‌ای او را می ستاید و برایش آمرزش می خواهد و بر او مهر می‌ورزد. هرگاه کسی از شما وارد منزلش شد، بایستی بر خانواده خود سلام کند و بگوید: سلام بر شما، و اگر خانواده ای نداشت، بایست بگوید: سلام پروردگارمان بر ما و نیز چون وارد منزلش شد، باید قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را بخواند، چرا که این سوره، فقر را از میان می برد.

Imam Ali (peace be upon him): Whoever recites قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, the One] eleven times, and the same number of إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ [Indeed We sent it down], and the same number of Ayat al-Kursi before sunrise, his property will be safeguarded from what he fears. And whoever recites قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ and إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ before sunrise will not be afflicted by any sin on that day, even if Satan strives [to lead him astray]. Whenever any of you has a need, he should rise early on Thursday morning to seek his need, for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "O Allah, place blessing for my ummah in the early morning of Thursday." And when leaving his house he should recite the verses from the end of Surah Al Imran, Ayat al-Kursi, إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ, and Ummul Kitab, for through these surahs the needs of this world and the hereafter are fulfilled. Whenever Satan whispers to any of you, he should take refuge in Allah and say: "I have believed in Allah and His Messenger (peace be upon him and his family) and have made my religion sincere for Allah." Whenever Allah the Mighty and Majestic — whose remembrance is exalted and glorious — clothes a believer in a new garment, he should perform wudu and offer two rak'ahs of prayer, reciting in them Ummul Kitab, Ayat al-Kursi, قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ, and إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ, and praise Allah who has covered his nakedness and adorned him among the people; and he should say often: "There is no power and no strength except through Allah, the Most High, the Most Great," for in this way he will not disobey Allah in that garment, and in every thread of that garment an angel will glorify Him for him, seek forgiveness for him, and show him mercy. Whenever any of you enters his house, he should greet his family and say: "Peace be upon you," and if he has no family, he should say: "Peace be upon us from our Lord." And when he enters his house he should also recite قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ, for this surah removes poverty.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ સૂર્યોદય પહેલાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો: તે અલ્લાહ એક છે] અગિયાર વાર, અને એટલી જ વાર إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ [ખરેખર અમે તેને ઉતાર્યું], અને એટલી જ વાર આયતુલ કુરસી પઢે, તેનો માલ જેનાથી તે ડરે છે તેનાથી સુરક્ષિત રહેશે. અને જે વ્યક્તિ સૂર્યોદય પહેલાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ અને إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ પઢે, તો શેતાન ગમે તેટલી કોશિશ કરે તો પણ તે દિવસે તેને કોઈ ગુનાહ સ્પર્શશે નહીં. જ્યારે તમારામાંથી કોઈને કોઈ હાજત હોય, તો તેણે પોતાની હાજતની માંગ માટે ગુરુવારની સવારે વહેલા ઊઠવું જોઈએ; કારણ કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "હે અલ્લાહ! મારી ઉમ્મત માટે ગુરુવારની વહેલી સવારમાં બરકત મૂક." અને તેણે પોતાના ઘરમાંથી નીકળતી વખતે સૂરએ આલે ઇમરાનની અંતિમ આયતો, આયતુલ કુરસી, إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ અને ઉમ્મુલ કિતાબ પઢવી જોઈએ, કારણ કે આ સૂરહો દ્વારા દુનિયા અને આખેરતની હાજતો પૂરી થાય છે. જ્યારે શેતાન તમારામાંથી કોઈને વસવસો કરે, તો તેણે અલ્લાહની પનાહ માંગવી જોઈએ અને કહેવું જોઈએ: "હું અલ્લાહ અને તેના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવ્યો અને મારા દીનને અલ્લાહ માટે ખાલિસ કર્યો." જ્યારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ — જેનું નામ ઉચ્ચ અને ભવ્ય છે — કોઈ મોમિનને નવું વસ્ત્ર પહેરાવે, ત્યારે તેણે વુઝૂ કરવો જોઈએ અને બે રકાત નમાઝ પઢવી જોઈએ, અને તે બે રકાતોમાં ઉમ્મુલ કિતાબ, આયતુલ કુરસી, قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ અને إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ પઢવી જોઈએ, અને અલ્લાહનો શુકર અદા કરવો જોઈએ કે તેણે તેની નગ્નતાને ઢાંકી અને લોકોમાં તેને શણગાર્યો; અને તેણે ખૂબ કહેવું જોઈએ: "કોઈ તાકાત અને કોઈ કુવ્વત નથી સિવાય અલ્લાહ ઉચ્ચતમ, મહાનતમની," કારણ કે આ રીતે તે તે વસ્ત્રમાં અલ્લાહની નાફરમાની કરશે નહીં, અને તે વસ્ત્રના દરેક દોરામાં એક ફરિશ્તો તેના માટે તસ્બીહ કરે છે, તેના માટે માફી માંગે છે અને તેના પર રહમ કરે છે. જ્યારે તમારામાંથી કોઈ પોતાના ઘરે દાખલ થાય, ત્યારે તેણે પોતાના ઘરવાળાઓને સલામ કરવો જોઈએ અને કહેવું જોઈએ: "તમારા પર સલામ હો," અને જો તેને કોઈ ઘરવાળા ન હોય, તો તેણે કહેવું જોઈએ: "અમારા પરવરદિગાર તરફથી અમારા પર સલામ," અને જ્યારે ઘરમાં દાખલ થાય ત્યારે તેણે قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ પણ પઢવી જોઈએ, કારણ કે આ સૂરહ ગરીબીને દૂર કરે છે.

#41 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ سَمِعْتُ الصَّادِقَ جَعْفَرَ‌بْنَ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) یُحَدِّثُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ (علیهم السلام) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَوْماً لِأَصْحَابِهِ أَیُّکُمْ یَصُومُ الدَّهْرَ فَقَالَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) أَنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ فَأَیُّکُمْ یُحْیِی اللَّیْلَ قَالَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) أَنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَأَیُّکُمْ یَخْتِمُ الْقُرْآنَ فِی کُلِّ یَوْمٍ فَقَالَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) أَنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ فَغَضِبَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ سَلْمَانَ رَجُلٌ مِنَ الْفُرْسِ یُرِیدُ أَنْ یَفْتَخِرَ عَلَیْنَا مَعَاشِرَ قُرَیْشٍ قُلْتَ أَیُّکُمْ یَصُومُ الدَّهْرَ فَقَالَ أَنَا وَ هُوَ أَکْثَرَ أَیَّامِهِ یَأْکُلُ وَ قُلْتَ أَیُّکُمْ یُحْیِی اللَّیْلَ فَقَالَ أَنَا وَ هُوَ أَکْثَرَ لَیْلَتِهِ نَائِمٌ وَ قُلْتَ أَیُّکُمْ یَخْتِمُ الْقُرْآنَ فِی کُلِّ یَوْمٍ فَقَالَ أَنَا وَ هُوَ أَکْثَرَ نَهَارِهِ صَامِتٌ فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَهْ یَا فُلَانُ أَنَّی لَکَ بِمِثْلِ لُقْمَانَ الْحَکِیمِ سَلْهُ فَإِنَّهُ یُنَبِّئُکَ فَقَالَ الرَّجُلُ لِسَلْمَانَ (رحمة الله علیه) یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ أَ لَیْسَ زَعَمْتَ أَنَّکَ تَصُومُ الدَّهْرَ فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ رَأَیْتُکَ فِی أَکْثَرِ نَهَارِکَ تَأْکُلُ فَقَالَ لَیْسَ حَیْثُ تَذْهَبُ إِنِّی أَصُومُ الثَّلَاثَهًَْ فِی الشَّهْرِ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَهًِْ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ أَصِلُ شَعْبَانَ بِشَهْرِ رَمَضَانَ فَذَلِکَ صَوْمُ الدَّهْرِ فَقَالَ أَ لَیْسَ زَعَمْتَ أَنَّکَ تُحْیِی اللَّیْلَ فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ أَنْتَ أَکْثَرَ لَیْلَتِکَ نَائِمٌ فَقَالَ لَیْسَ حَیْثُ تَذْهَبُ وَ لَکِنِّی سَمِعْتُ حَبِیبِی رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ مَنْ بَاتَ عَلَی طُهْرٍ فَکَأَنَّمَا أَحْیَا اللَّیْلَ کُلَّهُ فَأَنَا أَبِیتُ عَلَی طُهْرٍ فَقَالَ أَ لَیْسَ زَعَمْتَ أَنَّکَ تَخْتِمُ الْقُرْآنَ فِی کُلِّ یَوْمٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَنْتَ أَکْثَرَ أَیَّامِکَ صَامِتٌ فَقَالَ لَیْسَ حَیْثُ تَذْهَبُ وَ لَکِنِّی سَمِعْتُ حَبِیبِی رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ لِعَلِیٍّ یَا أَبَا الْحَسَنِ مَثَلُکَ فِی أُمَّتِی مَثَلُ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فَمَنْ قَرَأَهَا مَرَّهًًْ قَرَأَ ثُلُثَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ قَرَأَهَا مَرَّتَیْنِ فَقَدْ قَرَأَ ثُلُثَیِ الْقُرْآنِ وَ مَنْ قَرَأَهَا ثَلَاثاً فَقَدْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فَمَنْ أَحَبَّکَ بِلِسَانِهِ فَقَدْ کَمَلَ لَهُ ثُلُثُ الْإِیمَانِ وَ مَنْ أَحَبَّکَ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ فَقَدْ کَمَلَ ثُلُثَا الْإِیمَانِ وَ مَنْ أَحَبَّکَ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ نَصَرَکَ بِیَدِهِ فَقَدِ اسْتَکْمَلَ الْإِیمَانَ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ یَا عَلِیُّ لَوْ أَحَبَّکَ أَهْلُ الْأَرْضِ کَمَحَبَّهًِْ أَهْلِ السَّمَاءِ لَکَ لَمَا عُذِّبَ أَحَدٌ بِالنَّارِ وَ أَنَا أَقْرَأُ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ فِی کُلِّ یَوْمٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَامَ وَ کَأَنَّهُ قَدْ أُلْقِمَ حَجَراً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام)، از پدران بزرگوارش (علیهم السلام) نقل می‌کند که؛ روزی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به یارانش فرمود: «کدام یک از شما تمام عمر روزه می‌گیرد»؟ سلمان (رحمة الله علیه) عرض کرد: «من ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)»! رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «کدام‌یک از شما تمام شب ها بیدار می ماند»؟ سلمان (رحمة الله علیه) عرض کرد: «من ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)»! فرمود: «کدام‌یک از شما هر روز قرآن را ختم می کند»؟ سلمان (رحمة الله علیه) عرض کرد: «من ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! در آن دم یکی از یاران حضرت (صلی الله علیه و آله) برآشفت». و عرض کرد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! سلمان (رحمة الله علیه) مردی از پارسیان است و می خواهد بر ما جماعت قریش فخر بفروشد». فرمودی: کدام‌یک از شما تمام عمر روزه می گیرد، گفت: من؛ حال آنکه او بیشتر روزها غذا می خورد. فرمودی: کدام یک از شما تمام شب ها را بیدار می ماند، گفت: «من؛ حال آنکه او بیشتر شب ها می خوابد». فرمودی: «کدام‌یک از شما هر روز قرآن را ختم می کند». گفت: «من؛ حال آنکه او بیشتر روزها ساکت است». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «بایست ای فلانی! همچون لقمان حکیم از کجا برای تو آمده [برای تو می رسد]»؟! [سلمان (رحمة الله علیه)، لقمانِ حکیم این امّت است] از خودش بپرس تا آگاهت کند. آن مرد به سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «ای اباعبدالله! آیا ادّعا نکردی که تمام عمر روزه می گیری»؟ سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «آری». گفت: «ولی من بیشتر روزها تو را دیده ام که غذا می خوری»! سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «چنین نیست که تو می‌پنداری. من سه روز در ماه را روزه می گیرم و خداوند عزّوجلّ فرموده است هرکس کار نیکی بجا آورد، ده برابر آن پاداش دارد. ( انعام/۱۶۰ ) خواهد داشت و ماه شعبان را به ماه رمضان می افزایم و این‌گونه تمام عمر روزه می گیرم. آن مرد گفت: «آیا ادّعا نکردی که تمام شب ها را بیدار می‌مانی»؟ سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «آری». گفت: «ولی تو بیشتر شب ها می خوابی»! سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «چنین نیست که تو می پنداری». من از حبیب خودم، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنیدم که می فرمود: «هرکه شب را با طهارت بگذراند، گویی تمام شب را بیدار بوده است و من شب را با طهارت می گذرانم». آن مرد گفت: «آیا ادّعا نکردی که هر روز قرآن را ختم می کنی»؟ سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «آری». گفت: «ولی تو بیشتر روزها ساکتی»! سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «چنین نیست که تو می پنداری». من از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنیدم که به حضرت علی (علیه السلام) می فرمود: «ای اباالحسن (علیه السلام)! مَثَل تو در امّت من مَثَلِ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ است که هرکه آن را یک‌مرتبه بخواند، یک‌سوّم قرآن را خوانده و هرکه آن را دو مرتبه بخواند، دو سوّم قرآن را خوانده و هرکه آن را سه مرتبه بخواند، قرآن را ختم کرده است. پس هرکه تو را با زبان دوست بدارد، یک‌سوّم ایمانش کامل شده و هرکه تو را با زبان و دل دوست بدارد، دو سوّم ایمانش کامل شده و هرکه تو را با زبان و دل دوست بدارد و با دست یاری کند، ایمانش کامل شده است. ای علی (علیه السلام)! سوگند به او که مرا بر حق برانگیخت، اگر همچنان که آسمانیان تو را دوست می دارند، زمینیان دوستت بدارند، خداوند هیچ‌کس را با آتش دوزخ عذاب نمی کند. من هر روز قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ را سه مرتبه می خوانم. در آن هنگام سلمان (رحمة الله علیه) برخاست و گویی دهان آن قوم را بسته بود.

The Prophet (peace be upon him and his family) — Imam Sadiq (peace be upon him) narrates from his noble forefathers (peace be upon them) that: One day the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to his companions: "Which of you fasts his whole life long?" Salman (may Allah have mercy on him) said: "I do, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)!" The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Which of you stays awake through the nights?" Salman (may Allah have mercy on him) said: "I do, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)!" He said: "Which of you completes the Qur'an every day?" Salman (may Allah have mercy on him) said: "I do, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)!" At that, one of the companions of the Prophet (peace be upon him and his family) became upset and said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Salman (may Allah have mercy on him) is a man from the Persians and wishes to boast over us, the tribe of Quraysh. You asked: which of you fasts his whole life long, and he said: I; yet he eats on most days. You asked: which of you stays awake all night, and he said: I; yet he sleeps most of the night. You asked: which of you completes the Qur'an every day, and he said: I; yet he is silent most of the day." The Noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "Hold on, so-and-so! How could you match one like Luqman the Wise? [Salman (may Allah have mercy on him) is the Luqman the Wise of this ummah.] Ask him himself and he will inform you." The man said to Salman (may Allah have mercy on him): "O Aba Abdillah! Did you not claim that you fast your whole life long?" Salman (may Allah have mercy on him) said: "Yes." He said: "But I have seen you eating on most days!" Salman (may Allah have mercy on him) said: "It is not as you suppose. I fast three days in the month, and Allah the Mighty and Majestic has said مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها [Whoever does a good deed shall have ten like it] (al-An'am/160), and I join Sha'ban to Ramadan, and in this way I fast the whole year." The man said: "Did you not claim that you stay awake through the nights?" Salman (may Allah have mercy on him) said: "Yes." He said: "But you sleep most of the night!" Salman (may Allah have mercy on him) said: "It is not as you suppose. I heard my beloved, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), say: 'Whoever passes the night in a state of purity, it is as if he stayed awake the entire night,' and I pass the night in a state of purity." The man said: "Did you not claim that you complete the Qur'an every day?" Salman (may Allah have mercy on him) said: "Yes." He said: "But you are silent most days!" Salman (may Allah have mercy on him) said: "It is not as you suppose. I heard the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) saying to Imam Ali (peace be upon him): 'O Aba al-Hasan (peace be upon him)! Your likeness in my ummah is the likeness of قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, One]. Whoever recites it once has recited a third of the Qur'an, whoever recites it twice has recited two-thirds of the Qur'an, and whoever recites it three times has completed the Qur'an. So whoever loves you with his tongue, a third of his faith is complete; whoever loves you with his tongue and heart, two-thirds of his faith is complete; and whoever loves you with his tongue and heart and supports you with his hand, his faith is complete. O Ali (peace be upon him)! By the One who raised me with the truth, if the people of the earth loved you as the people of heaven love you, Allah would not punish anyone with the fire of Hell. And I recite قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He is Allah, One] three times every day.'" Then Salman (may Allah have mercy on him) rose, and it was as though he had stopped the mouths of that gathering.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ), પોતાના બુઝુર્ગ પિતાઓ (અલયહિમુસ્સલામ) થી નકલ કરે છે કે; એક દિવસ રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોતાના સાથીઓને ફરમાવ્યું: "તમારામાંથી કોણ આખી ઉંમર રોઝો રાખે છે?" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ અરજ કરી: "હું, હે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!" રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "તમારામાંથી કોણ આખી રાત જાગતું રહે છે?" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ અરજ કરી: "હું, હે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!" ફરમાવ્યું: "તમારામાંથી કોણ દરરોજ કુરઆન ખતમ કરે છે?" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ અરજ કરી: "હું, હે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!" તે વખતે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના સાથીઓમાંથી એક ગુસ્સે થયો અને અરજ કરી: "હે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) ઈરાનીઓમાંનો એક માણસ છે અને અમારા કુરૈશ સમુદાય પર ફખ્ર કરવા માંગે છે. આપે ફરમાવ્યું: તમારામાંથી કોણ આખી ઉંમર રોઝો રાખે છે, તેણે કહ્યું: હું; જ્યારે કે તે વધારે દિવસો ખાય છે. આપે ફરમાવ્યું: તમારામાંથી કોણ આખી રાત જાગતું રહે છે, તેણે કહ્યું: હું; જ્યારે કે તે વધારે રાતો સૂએ છે. આપે ફરમાવ્યું: તમારામાંથી કોણ દરરોજ કુરઆન ખતમ કરે છે, તેણે કહ્યું: હું; જ્યારે કે તે વધારે દિવસો ચૂપ રહે છે." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "થોભ, હે ફલાણા! લુકમાને હકીમ જેવો ક્યાંથી તારા માટે આવ્યો [તારા માટે મળે]?! [સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ), આ ઉમ્મતના લુકમાને હકીમ છે] તેને પોતાને પૂછ જેથી તે તને જણાવે." તે માણસે સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) ને કહ્યું: "હે અબા અબ્દિલ્લાહ! શું તેં દાવો નહોતો કર્યો કે તું આખી ઉંમર રોઝો રાખે છે?" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ કહ્યું: "હા." તેણે કહ્યું: "પરંતુ મેં તને વધારે દિવસો ખાતાં જોયો છે!" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ કહ્યું: "એવું નથી જેવું તું ધારે છે. હું મહિનામાં ત્રણ દિવસ રોઝો રાખું છું અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ ફરમાવ્યું છે કે જે નેક કામ કરે, તેને તેનું દસ ગણું બદલો મળશે. (અન્આમ/૧૬૦) અને હું શાબાનના મહિનાને રમઝાનના મહિના સાથે જોડું છું અને આ રીતે આખી ઉંમર રોઝો રાખું છું." તે માણસે કહ્યું: "શું તેં દાવો નહોતો કર્યો કે તું આખી રાત જાગતો રહે છે?" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ કહ્યું: "હા." તેણે કહ્યું: "પરંતુ તું વધારે રાતો સૂએ છે!" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ કહ્યું: "એવું નથી જેવું તું ધારે છે. મેં મારા હબીબ, રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી સાંભળ્યું છે કે ફરમાવતા હતા: 'જે કોઈ રાતને તહારત સાથે વિતાવે, જાણે તે આખી રાત જાગ્યો હોય,' અને હું રાતને તહારત સાથે વિતાવું છું." તે માણસે કહ્યું: "શું તેં દાવો નહોતો કર્યો કે તું દરરોજ કુરઆન ખતમ કરે છે?" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ કહ્યું: "હા." તેણે કહ્યું: "પરંતુ તું વધારે દિવસો ચૂપ રહે છે!" સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ કહ્યું: "એવું નથી જેવું તું ધારે છે. મેં રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી સાંભળ્યું છે કે હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવતા હતા: 'હે અબલ-હસન (અલયહિસ્સલામ)! મારી ઉમ્મતમાં તમારી મિસાલ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] ની મિસાલ જેવી છે કે જે તેને એક વાર પઢે, તેણે કુરઆનનો એક-તૃતીયાંશ પઢ્યો, અને જે તેને બે વાર પઢે, તેણે કુરઆનનો બે-તૃતીયાંશ પઢ્યો, અને જે તેને ત્રણ વાર પઢે, તેણે કુરઆન ખતમ કર્યું. તો જે તમને જીભથી પ્રેમ કરે, તેના ઈમાનનો એક-તૃતીયાંશ પૂરો થયો, અને જે તમને જીભ અને દિલથી પ્રેમ કરે, તેના ઈમાનનો બે-તૃતીયાંશ પૂરો થયો, અને જે તમને જીભ અને દિલથી પ્રેમ કરે અને હાથથી મદદ કરે, તેનું ઈમાન પૂરું થયું. હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! તેની કસમ જેણે મને હક સાથે મોકલ્યો, જો જમીનવાળા તમને એવી રીતે પ્રેમ કરે જેવી રીતે આસમાનવાળા તમને પ્રેમ કરે છે, તો અલ્લાહ કોઈને પણ જહન્નમની આગથી અઝાબ ન આપે. હું દરરોજ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો કે અલ્લાહ એક છે] ને ત્રણ વાર પઢું છું.'" તે વખતે સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) ઊભા થયા અને જાણે તેમણે તે કૌમનું મોઢું બંધ કરી દીધું હતું.

#42 ثواب قرائت Reward for reciting તિલાવતનો સવાબ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) رَجُلًا یَقُولُ عِشَاءً اللَّهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِی لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَقَدْ سَأَلَ اللَّهَ بِاسْمِهِ الْأَعْظَمِ الَّذِی إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَی وَ إِذَا دُعِیَ بِهِ أَجَابَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در حدیثی طولانی نقل شده است: پیغمبر (صلی الله علیه و آله) از مردی شنید که این اسماء را بعد از نماز عشا می‌خواند: خداوندا به‌درستی که من گواهی می‌دهم به آنکه تو خدایی نیست خدایی مگر تو یگانه بی‌نیازی که «لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ». حضرت پیغمبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «قسم به کسی که نفس من به دست قدرت اوست که هرآینه این مرد خدای خود را به اسم اعظم سؤال کرد، آن‌چنان اسمی که هرگاه خدای تعالی به آن سؤال کرده شود، عطا می‌کند و هرگاه او به آن اسم خوانده شود حاجت بنده‌ی خود را بر می‌آورد».

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated in a long hadith: The Prophet (peace be upon him and his family) heard a man reciting these names after the Isha prayer: O Allah, indeed I bear witness that You are Allah, there is no god but You, the One, the Self-Sufficient, who "لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [He begets not, nor is He begotten, and there is none equal to Him]." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "By the One in whose hand of power my soul rests, this man has indeed asked his Lord by the Greatest Name (Ism al-A'zam) — such a name that whenever Allah the Exalted is asked by it, He gives, and whenever He is called by it, He fulfils the need of His servant."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક લાંબી હદીસમાં વર્ણવવામાં આવ્યું છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ એક માણસને સાંભળ્યો જે ઈશાની નમાઝ પછી આ નામો પઢી રહ્યો હતો: હે અલ્લાહ! ખરેખર હું સાક્ષી આપું છું કે તું જ અલ્લાહ છે, તારા સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, તું એક છે, બેનિયાઝ છે, જે "لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ [ન કોઈને જન્મ આપ્યો છે, ન કોઈથી જન્મ્યો છે, અને તેની બરાબર કોઈ નથી]." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "તે હસ્તીના સોગંદ કે જેની કુદરતના હાથમાં મારો જીવ છે, ખરેખર આ માણસે પોતાના અલ્લાહને ઇસ્મે આઝમ (સૌથી મહાન નામ) થી સવાલ કર્યો છે, એવું નામ કે જ્યારે અલ્લાહ તઆલા ને તેના દ્વારા સવાલ કરવામાં આવે તો તે અતા કરે છે, અને જ્યારે તેને તે નામથી પોકારવામાં આવે તો પોતાના બંદાની હાજત પૂરી કરે છે."

#43 مجازات ترک آن The punishment for abandoning it તેને છોડવાની સજા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ إِسْحَاقَ‌بْنِ‌عَمَّارٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: مَنْ مَضَتْ لَهُ جُمْعَهًٌْ وَ لَمْ یَقْرَأْ فِیهَا {بِ} قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ ثُمَّ مَاتَ مَاتَ عَلَی دِینِ أَبِی‌لَهَب.

امام صادق (علیه السلام)- کسی که جمعه‌ای بر او بگذرد [و هفته‌اش به سر آید] ولی در آن با قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [نمازی] نخواند، بعد بمیرد، بر دین ابولهب مرده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever has a Friday pass over him [and his week comes to an end] but he does not recite قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [Say: He, Allah, is One] in it [in a prayer], and then dies, has died upon the religion of Abu Lahab.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ ઉપર જુમ્આનો દિવસ પસાર થઈ જાય [અને તેનું અઠવાડિયું પૂરું થઈ જાય] પરંતુ તેમાં قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ [કહો, તે અલ્લાહ એક છે] સાથે [નમાઝ] ન પઢે, પછી મરી જાય, તો તે અબૂ લહબના દીન પર મર્યો છે.

سورة الإخلاص

Verse 0 of 4