آن‌ها كه كافر شدند مى‌گويند: «تو پيامبر نيستى»! بگو: «كافى است كه خداوند، و كسى كه علم كتاب [و آگاهى بر قرآن] نزد اوست، ميان من و شما گواه باشند».
And those who disbelieve say: You are not a messenger. Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book.
અને જે લોકો ઇમાન નથી લાવ્યા તેઓ કહે છે કે તું રસૂલ નથી. તું કહે કે મારી અને તમારી વચ્ચે ગવાહ તરીકે અલ્લાહ કાફી છે અને તે (ગવાહ તરીકે પૂરતો છે) કે જેની પાસે કિતાબનું ઇલ્મ છે.*
ذَاکَ أَخِی علیبنأبیطالب (علیه السلام).
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- منظور از آن علی (علیه السلام) است.
The Prophet (peace be upon him and his family): The one meant by it is Ali (peace be upon him).
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તેનાથી હેતુ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે.
أَنَا هُوَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ.
امام علی (علیه السلام)- من آن کسی هستم که عالم به کتاب خداست.
Imam Ali (peace be upon him): I am the one who has knowledge of the Book of Allah.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હું તે છું જે અલ્લાહની કિતાબનું જ્ઞાન ધરાવે છે.
إِیَّانَا عَنَی وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) أَوَّلُنَا وَ أَفْضَلُنَا وَ خَیْرُنَا بَعْدَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله).
امام باقر (علیه السلام)- منظور از این آیه ما هستیم. علی (علیه السلام) اوّل و افضل و بهترین ما بعد از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) است.
Imam Baqir (peace be upon him): The one meant by this verse is us. Ali (peace be upon him) is the first, the most excellent, and the best of us after the Noble Prophet (peace be upon him and his family).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયતથી હેતુ અમે છીએ. અલી (અલયહિસ્સલામ) પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી અમારામાં પ્રથમ, સૌથી ઉત્તમ અને સૌથી શ્રેષ્ઠ છે.
أَلَا إِنَ الْعِلْمَ الَّذِی هَبَطَ بِهِ آدَمُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الْأَرْضِ وَ جَمِیعَ مَا فُضِّلَتْ بِهِ النَّبِیُّونَ إِلَی خَاتَمِ النَّبِیِّینَ فِی عِتْرَهًِْ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ.
امام علی (علیه السلام)- تمام دانشی را که آدم (علیه السلام) از آسمان به زمین فرود آورد و همه امتیازات علمی پیامبران (تا خاتم انبیاء (صلی الله علیه و آله)، در اختیار عترت پیامبر خاتم (است.
Imam Ali (peace be upon him): All the knowledge that Adam (peace be upon him) brought down from the heavens to the earth, and all the scholarly distinctions of the prophets up to the Seal of the Prophets (peace be upon him and his family), is in the possession of the family (‘itrah) of the Seal of the Prophets.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તમામ જ્ઞાન જે આદમ (અલયહિસ્સલામ) આસમાનથી ઝમીન પર લાવ્યા, અને પયગંબરોના તમામ ઇલ્મી વિશેષાધિકારો ખાતમુલ અંબિયા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સુધી, તે ખાતમુલ અંબિયાની ઇતરત (અહલેબૈત) પાસે છે.
نَزَلَتْ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) إِنَّهُ عَالِمُ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله).
امام باقر (علیه السلام)- این آیه در مورد علی (علیه السلام) نازل شده که او عالم امّت بعد از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است.
Imam Baqir (peace be upon him): This verse was revealed concerning Ali (peace be upon him); he is the scholar of this ummah after the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયત અલી (અલયહિસ્સલામ)ના વિષયમાં નાઝિલ થઈ છે કે તેઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી ઉમ્મતના આલિમ છે.
عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ قُلْتُ أَ هُوَ علیبنأبیطالب (علیه السلام) قَالَ فَمَنْ عَسَی أَنْ یَکُونَ غَیْرَهُ.
امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: «آیا مصداق آیه: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ، علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است»؟ فرمود: «غیر از او چه کسی ممکن است باشد»؟
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): "Is the referent of the verse قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book] Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)?" He said: "Who else could it possibly be?"
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "શું આયત قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [કહો: મારી અને તમારી વચ્ચે અલ્લાહ સાક્ષી તરીકે પૂરતો છે અને તે પણ જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે]નો મિસ્દાક અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે?" તમે ફરમાવ્યું: "તેમના સિવાય બીજું કોણ હોઈ શકે?"
عَنْ جَابِر (رحمة الله علیه) قَالَ قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ قَالَ هُوَ علیبنأبیطالب (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام)- جابر گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ؛ منظور امام علی (علیه السلام) است.
Imam Baqir (peace be upon him): Jabir said: Imam Baqir (peace be upon him) said regarding the Exalted's words: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [and whoever has knowledge of the Book]: the intended one is Imam Ali (peace be upon him).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [અને તે જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે]; આનાથી હેતુ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે.
عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ قَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام).
امام صادق (علیه السلام)- قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ؛ منظور امام علی (علیه السلام) است.
Imam Sadiq (peace be upon him): قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book]; the intended one is Imam Ali (peace be upon him).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [કહો: મારી અને તમારી વચ્ચે અલ્લાહ સાક્ષી તરીકે પૂરતો છે અને તે પણ જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે]; આનાથી હેતુ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે.
عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ قَالَ هُوَ علیبنأبیطالب (علیه السلام).
امام کاظم (علیه السلام)- قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ؛ منظور امام علی (علیه السلام) است.
Imam Kazim (peace be upon him): قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book]; the one intended is Imam Ali (peace be upon him).
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [કહો: મારી અને તમારી વચ્ચે અલ્લાહ સાક્ષી તરીકે પૂરતો છે અને તે (પણ) જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે]; આનાથી હેતુ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે.
لَا وَ اللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا علیبنأبیطالب (علیه السلام) لَقَدْ کَانَ عَالِماً بِالتَّفْسِیرِ وَ التَّأْوِیلِ وَ النَّاسِخِ وَ الْمَنْسُوخِ وَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- از ابوصالح در تفسیر و توضیح آیه‌ی شریفه: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ سؤال شد. آن مرد فرزانه گفت: مصداق آیه علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است. که عالم به تفسیر و تأویل، ناسخ و منسوخ، حلال‌وحرام قرآن شریف بود.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Abu Salih was asked about the explanation and clarification of the noble verse: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [and whoever has knowledge of the Book]. That wise man said: The referent of the verse is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), who was knowledgeable in the tafsir (interpretation) and ta'wil (inner meaning), the abrogating and the abrogated, and the lawful and the unlawful of the noble Quran.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અબૂ સાલિહને પવિત્ર આયત: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [અને તે જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે] ની તફસીર અને સ્પષ્ટતા વિશે પૂછવામાં આવ્યું. તે વિદ્વાન પુરુષે કહ્યું: આ આયતનો સંદર્ભ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, જેઓ પવિત્ર કુરઆનની તફસીર (વ્યાખ્યા) અને તઅવીલ (આંતરિક અર્થ), નાસિખ અને મન્સૂખ, હલાલ અને હરામના જ્ઞાની હતા.
عَنْ سُلَیْمُ‌بْنُ‌قَیْس سَأَلَ رَجُلٌ علیبنأبیطالب (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ وَ أَنَا أَسْمَعُ أَخْبِرْنِی بِأَفْضَلِ مَنْقَبَهًٍْ لَکَ قَالَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ قَالَ وَ مَا أَنْزَلَ فِیکَ قَال ... وَ قَوْلُهُ: وَ یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ إِیَّایَ عَنَی بِمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ فَلَمْ یَدَعْ شَیْئاً أَنْزَلَهُ اللَّهُ فِیهِ إِلَّا ذَکَرَهُ.
امام علی (علیه السلام)- سلیم‌بن‌قیس گوید: شخصی از حضرت امیر (علیه السلام) پرسید درحالی‌که من به آن گوش می‌دادم؛ «مرا از بهترین مناقب خود باخبر ساز»، فرمود: «آنچه خداوند در قرآن نازل فرموده است». پرسید: «چه آیاتی را درباره‌ی شما نازل فرموده است»؟ فرمود: «من آن شاهد از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌باشم، و در آیه: وَ یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ کَفی بِالله شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ منظور از کسی که علم کتاب نزد اوست من می‌باشم»، و آن حضرت تمام آیاتی که درباره‌اش نازل شده بود را ذکر نمود.
Imam Ali (peace be upon him): Sulaym ibn Qays said: A man asked Amir al-Mu'minin (peace be upon him) while I was listening: "Inform me of your greatest virtue." He said: "What Allah has revealed in His Book." He asked: "Which verses did He reveal concerning you?" He said: "I am that witness from the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and in the verse: وَ یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ کَفی بِالله شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [And those who disbelieve say: You are not a messenger. Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book], the one intended by 'whoever has knowledge of the Book' is me." And he (peace be upon him) mentioned all the verses that had been revealed concerning him.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સુલયમ બિન કયસ કહે છે: એક વ્યક્તિએ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું જ્યારે હું સાંભળી રહ્યો હતો: "મને તમારી સૌથી શ્રેષ્ઠ ફઝીલત વિશે જણાવો", તમે ફરમાવ્યું: "જે અલ્લાહે કુરઆનમાં નાઝિલ કર્યું છે". તેણે પૂછ્યું: "તમારા વિશે કઈ આયતો નાઝિલ કરી છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હું તે સાક્ષી છું જે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તરફથી છું, અને આયત: وَ یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ کَفی بِالله شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [અને જે લોકોએ કુફ્ર કર્યું તેઓ કહે છે: તમે રસૂલ નથી. કહો: મારી અને તમારી વચ્ચે અલ્લાહ સાક્ષી તરીકે પૂરતો છે અને તે (પણ) જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે] માં જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે તેનાથી હેતુ હું છું", અને તે હઝરતે તમામ આયતો જે તેમના વિશે નાઝિલ થઈ હતી તેનો ઉલ્લેખ કર્યો.
عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَهًَْ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ قُلْ کَفی بِاللَّهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ فَلَمَّا رَآنِی أَتَتَبَّعُ هَذَا وَ أَشْبَاهَهُ مِنَ الْکِتَابِ قَالَ حَسْبُکَ کُلُّ شَیْءٍ فِی الْکِتَابِ مِنْ فَاتِحَتِهِ إِلَی خَاتِمَتِهِ مِثْلُ هَذَا فَهُوَ فِی الْأَئِمَّهًِْ عُنِیَ بِه.
امام صادق (علیه السلام)- عمربن‌حنظله از امام صادق (علیه السلام) در مورد کلام خداوند متعال: خدا قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ نقل می‌کند: هنگامی دید من در این مورد و امثال آن در کتاب خدا (معنای آیه مذکور) پیگیری می‌کنم؛ فرمود: «برای تو کافی است [بدانی] هر چیزی که در کتاب خدا از فاتحهًْ الکتابش تا پایانش مثل این باشد، پس آن [آیه] در مورد ائمّه (است که منظور از آن هستند».
Imam Sadiq (peace be upon him): Umar ibn Hanzala narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) concerning the words of Allah the Exalted: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book]: When he saw me pursuing this and its like in the Book of Allah (the meaning of the mentioned verse), he said: "It is enough for you [to know that] every such thing in the Book of Allah, from its Fatihat al-Kitab to its end, is about the Imams — they are the ones intended by it."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઉમર બિન હન્ઝલા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી અલ્લાહ તઆલાના કલામ: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [કહો: મારી અને તમારી વચ્ચે અલ્લાહ સાક્ષી તરીકે પૂરતો છે અને તે (પણ) જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે] વિશે નકલ કરે છે: જ્યારે તમે જોયું કે હું આ અને આના જેવી બાબતોને અલ્લાહની કિતાબમાં (ઉલ્લેખિત આયતના અર્થને) અનુસરી રહ્યો છું; તમે ફરમાવ્યું: "તારા માટે [જાણવું] પૂરતું છે કે અલ્લાહની કિતાબમાં ફાતિહતુલ કિતાબથી લઈને તેના અંત સુધી જે કંઈ પણ આના જેવું છે, તે [આયત] અઇમ્મા (અલયહિમુસ્સલામ) વિશે છે (કે તેનાથી હેતુ તેઓ છે)."
عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ کَثِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: قالَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ قَالَ فَفَرَّجَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) بَیْنَ أَصَابِعِهِ فَوَضَعَهَا عَلَی صَدْرِهِ ثُمَّ قَالَ عِنْدَنَا وَ اللَّهِ عِلْمُ الْکِتَابِ کُلُّهُ.
امام صادق (علیه السلام)- عبدالرّحمن‌بن‌کثیر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «کسی که مقداری از علم کتاب در اختیار او بود گفت: من تخت بلقیس را می‌آورم برایت قبل از اینکه چشم‌به‌هم‌بزنی. ( نمل/۴۰ )». حضرت انگشتان خود را از هم گشود و بر سینه گذاشت فرمود: «به خدا قسم در نزد ما تمام علم کتاب هست».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abd al-Rahman ibn Kathir said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "The one who had some knowledge of the Book said: I will bring you the throne of Bilqis before you can blink. (an-Naml/40)" Then he (peace be upon him) spread his fingers apart and placed them on his chest and said: "By Allah, with us is all the knowledge of the Book."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુર્રહમાન બિન કસીર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "જેની પાસે કિતાબના જ્ઞાનમાંથી થોડું હતું તેણે કહ્યું: હું બિલ્કીસનું સિંહાસન તમારી પલક ઝબકે તે પહેલા લાવી દઈશ. (નમ્લ/૪૦)". હઝરતે પોતાની આંગળીઓને ફેલાવીને છાતી પર મૂકી અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, અમારી પાસે કિતાબનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન છે."
قال علی (علیه السلام) ... فَاسْأَلْنِی عَمَّا یَکُونُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ عَمَّا کَانَ عَلَی عَهْدِ عِیسَی (علیه السلام) مُنْذُ بَعَثَهُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی، وَ عَنْ کُلِّ وَصِیٍّ، وَ کُلِّ فِئَهًٍْ تَضِلُّ مِائَهًًْ وَ تَهْدِی مِائَهًًْ، وَ عَنْ سَائِقِهَا وَ قَائِدِهَا وَ نَاعِقِهَا إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ، وَ کُلِّ آیَهًٍْ نَزَلَتْ فِی کِتَابِ اللَّهِ فِی لَیْلٍ نَزَلَتْ أَمْ نَهَارٍ، وَ عَنِ التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ، فَإِنَّهُ (صلی الله علیه و آله) لَمْ یَکْتُمْنِی مِنْ عِلْمِهِ شَیْئاً وَ لَا مَا تَحْتَاجُ إِلَیْهِ الْأُمَمُ مِنْ أَهْلِ التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ، وَ أَصْنَافَ الْمُلْحِدِینَ وَ أَحْوَالَ الْمُخَالِفِینَ، وَ أَدْیَانَ الْمُخْتَلِفِینَ، وَکَانَ (صلی الله علیه و آله) خَاتَمَ النَّبِیِّینَ بَعْدَهُمْ، وَعَلَیْهِمْ فُرِضَتْ طَاعَتُهُ وَ الْإِیمَانُ بِهِ وَ النُّصْرَهًُْ لَهُ، تَجِدُونَ ذَلِکَ مَکْتُوباً فِی التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ، وَ فِی الصُّحُفِ الْأُولی صُحُفِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی (علیها السلام)، وَ لَمْ یَکُنْ لِیُضَیِّعَ عَهْدَ اللَّهِ فِی خَلْقِهِ وَ یَتْرُکَ الْأُمَّهًَْ قَائِهِینَ بَعْدَهُ، وَ کَیْفَ یَکُونُ ذَلِکَ وَ قَدْ وَصَفَهُ اللَّهُ بِالرَّأْفَهًِْ وَ الرَّحْمَهًِْ وَ الْعَفْوِ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ إِقَامَهًِْ الْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِیمِ. وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَوْحَی إِلَیْهِ کَمَا أَوْحَی إِلَی نُوحٍ وَ النَّبِیِّینَ (مِنْ بَعْدِهِ، وَ کَمَا أَوْحَی إِلَی مُوسَی وَ عِیسَی (علیها السلام) فَصَدَّقَ اللَّهَ وَ بَلَّغَ رِسَالَتَهُ وَ أَنَا عَلَی ذَلِکَ مِنَ الشَّاهِدِینَ، وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی: فَکَیْفَ إِذا جِئْنا مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِیدٍ وَ جِئْنا بِکَ عَلی هؤُلاءِ شَهِیداً وَ قَالَ: وَ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ وَ قَدْ صَدَّقَهُ اللَّهُ وَ أَعْطَاهُ الْوَسِیلَهًَْ إِلَیْهِ وَ إِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ، فَقَالَ: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ، فَنَحْنُ الصَّادِقُون.
امام علی (علیه السلام)- در حدیث مرفوعی از سلمان (رحمة الله علیه) آمده است: امام علی (علیه السلام) فرمود: ... از من بپرس از هر چیزی که تا روز قیامت رخ می‌دهد و از دوران عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) هنگامی‌که خدای تعالی او را برانگیخت و بپرس از هر وصیّ پیامبری و از هر گروهی که گمراه شدند و هر گروهی که هدایت می‌شوند و از جلودار و صدا زننده‌ی آن گروه و برنده‌ی آنان تا روز قیامت. و بپرس از هر آیه‌ای که فرود آمده در کتاب خدا که در شب فرود آمده یا روز و نیز از تورات و انجیل و قرآن بزرگ زیرا پیامبر (صلی الله علیه و آله) چیزی را از علم و دانش خود و آنچه را که امّت‌ها از اهل تورات و انجیل و طبقات مخالفان و گروه ملحدان و ادیان گوناگون دارند از من پوشیده نداشت زیرا که او خاتم پیامبران (بعد از آنان بود و بر تمامشان اطاعت او و ایمان به او واجب بود و نیز یاری‌کردن او واجب بود این مطلب را در تورات نوشته دیدند و نیز در انجیل و زبور و صحف ابراهیم و موسی (علیها السلام) و چنین نبود که بخواهد پیمان خدا را در میان بندگانش ضایع کند و امّت را حیران و سرگردان واگذارد بعد از خودش. چطور چنین کاری می‌شود که همانا خدا او را به مهربانی و رحمت و عفو و بخشش و امر به معروف و نهی از منکر و بپا دارنده‌ی عدل و داد معرفی فرموده و همانا خدای عزّوجلّ به‌سوی نوح (علیه السلام) و پیامبران پس از او وحی فرستاده و همان‌طوری که به‌سوی موسی و عیسی (علیها السلام) وحی فرستاده و تصدیق‌کرده است خدا را و به‌رسالتش رسیده و من بر این کار از گواهانم. و همانا خدای تبارک‌وتعالی فرموده: حال آن‌ها چگونه است آن روزی که از هر امّتی، شاهد و گواهی [بر اعمالشان] می‌آوریم، و تو را نیز بر آنان گواه خواهیم آورد؟. ( نساء/۴۱ ). و نیز فرمود: کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ؛ درست فرموده است خدای تعالی وسیله‌ی پیشرفت به‌سوی خدا را به او عطا فرموده سپس فرموده: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از [مخالفت فرمان] خدا بپرهیزید، و با صادقان باشید!. ( توبه/۱۱۹ ). به خدا سوگند که ما صادقین و راستگویان هستیم.
Imam Ali (peace be upon him): In a marfu' hadith from Salman (may Allah have mercy on him) it is reported that Imam Ali (peace be upon him) said: ... Ask me about everything that will happen up to the Day of Resurrection, and about the era of Isa ibn Maryam (peace be upon him) from the time Allah the Exalted raised him up. And ask me about every successor of a prophet, and about every group that went astray and every group that is guided, and about the leader, the one who calls out to that group and the one who drives them, until the Day of Resurrection. And ask about every verse that has been sent down in the Book of Allah, whether it came down at night or during the day, and also about the Torah, the Injil and the great Qur'an — for the Prophet (peace be upon him and his family) did not hide from me anything of his knowledge, nor anything that the nations from the people of the Torah and the Injil, or the classes of opponents, or the sects of the heretics, or the various religions possess. For he was the Seal of the Prophets [and came] after them, and obedience to him and faith in him were made obligatory upon all of them, as was helping him. They found this written in the Torah, and likewise in the Injil, the Zabur, and the scriptures of Ibrahim and Musa (peace be upon them). It was not that he would let the covenant of Allah among His servants go to waste and leave the ummah bewildered and wandering after him. How could such a thing be, when indeed Allah described him with kindness, mercy, forgiveness and pardon, enjoining the good and forbidding the evil, and establishing the upright balance of justice. And indeed Allah the Mighty and Majestic sent revelation to Nuh (peace be upon him) and to the prophets after him, and just as He sent revelation to Musa and Isa (peace be upon them), [so He revealed to him]; and he affirmed Allah as true and delivered His message, and I am among the witnesses to that. And indeed Allah the Blessed and Exalted said: "How then, when We bring from every nation a witness [over their deeds] and We bring you as a witness against these?" (an-Nisa/41). And He also said: کَفَی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ [Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book]. Allah the Exalted has affirmed him as true and has granted him the means of ascent to Him. Then He said: "O you who believe! Fear [disobedience to the command of] Allah, and be with the truthful!" (at-Tawbah/119). By Allah, we are the truthful and the honest ones.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) થી એક મરફૂઅ હદીસમાં આવ્યું છે કે ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: ... મને પૂછો દરેક તે વસ્તુ વિશે જે કયામતના દિવસ સુધી ઘટશે, અને ઈસા બિન મરિયમ (અલયહિસ્સલામ) ના યુગ વિશે જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ તેમને મબઊસ કર્યા, અને પૂછો દરેક નબીના વસી વિશે અને દરેક તે જૂથ વિશે જે ગુમરાહ થયું અને દરેક તે જૂથ વિશે જે હિદાયત પામે છે, અને તે જૂથના આગેવાન, બોલાવનાર અને હાંકનાર વિશે, કયામતના દિવસ સુધી. અને પૂછો દરેક તે આયત વિશે જે અલ્લાહની કિતાબમાં ઉતરી છે — રાત્રે ઉતરી હોય કે દિવસે — તથા તૌરાત, ઇંજીલ અને મહાન કુરઆન વિશે; કારણ કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોતાના ઇલ્મ અને જ્ઞાનમાંથી કંઈ પણ મારાથી છુપાવ્યું નથી, અને ન એ કંઈ જેની જરૂર તૌરાત અને ઇંજીલવાળી ઉમ્મતોને, વિરોધીઓના તબક્કાઓને, મુલ્હિદોના જૂથોને અને વિવિધ ધર્મોવાળાઓને છે. કારણ કે તેઓ ખાતમુન નબિય્યીન (તેઓ પછી) હતા અને તે બધા પર તેમની ઇતાઅત અને તેમના પર ઈમાન લાવવું વાજિબ હતું, તથા તેમની મદદ કરવી પણ વાજિબ હતી. આ વાત તેઓએ તૌરાતમાં લખેલી જોઈ, અને એવી જ રીતે ઇંજીલમાં, ઝબૂરમાં અને ઇબ્રાહીમ તથા મૂસા (અલયહિમસ્સલામ) ના સહીફાઓમાં. અને એવું ન હતું કે તેઓ પોતાના બંદાઓ વચ્ચે અલ્લાહના વચનને બરબાદ કરવા ચાહે અને ઉમ્મતને પોતાના પછી હેરાન-પરેશાન છોડી દે. આવું કઈ રીતે થઈ શકે જ્યારે ખરેખર અલ્લાહે તેમને મહેરબાની, રહમત, માફી અને બખ્શિશ, અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર, અને અદ્લ અને ઇન્સાફ કાયમ કરનાર તરીકે ઓળખાવ્યા છે. અને ખરેખર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના પછીના પયગંબરો તરફ વહી ઉતારી, અને એવી જ રીતે જેમ મૂસા અને ઈસા (અલયહિમસ્સલામ) તરફ વહી ઉતારી, અને તેમણે અલ્લાહની તસ્દીક કરી અને તેમની રિસાલત પહોંચાડી, અને હું આ બાબત પર ગવાહો પૈકી છું. અને ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું: તેમનું શું હાલ થશે તે દિવસે જ્યારે અમે દરેક ઉમ્મતમાંથી એક શાહિદ અને ગવાહ [તેમના અમલો પર] લાવીશું, અને તમને પણ તેમના પર ગવાહ બનાવીશું? (નિસા/૪૧). અને એવી જ રીતે ફરમાવ્યું: کَفَی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ [મારી અને તમારી વચ્ચે અલ્લાહ ગવાહ તરીકે પૂરતો છે, અને તે પણ જેની પાસે કિતાબનું ઇલ્મ છે]. અલ્લાહ તઆલાએ તેમની તસ્દીક કરી છે અને તેમને પોતાની તરફ પહોંચવાનું વસીલો અતા કર્યો છે. પછી ફરમાવ્યું: ઓ ઈમાન લાવનારાઓ! અલ્લાહના [હુકમના વિરોધ] થી બચો, અને સાચાઓ સાથે રહો! (તૌબા/૧૧૯). અલ્લાહની કસમ કે અમે જ સાદિકીન અને સાચું બોલનારા છીએ.
عَنْ عَبْدِاللَّهبْنِالْوَلِیدِ قَالَ: قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) مَا یَقُولُ أَصْحَابُکَ فِی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ عِیسَی وَ مُوسَی (علیها السلام) أَیُّهُمْ أَعْلَمُ قَالَ قُلْتُ مَا یُقَدِّمُونَ عَلَی أُولِی الْعَزْمِ أَحَداً قَالَ أَمَا إِنَّکَ لَوْ خَاصَمْتَهُمْ بِکِتَابِ اللَّهِ لَحَجَجْتَهُمْ قَالَ قُلْتُ وَ أَیْنَ هَذَا فِی کِتَابِ اللَّهِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ فِی مُوسَی (علیه السلام): وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْعِظَةً وَ لَمْ یَقُلْ کُلَّ شَیْءٍ وَ قَالَ فِی عِیسَی (علیه السلام): وَ لِأُبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ وَ لَمْ یَقُلْ کُلَّ شَیْءٍ وَ قَالَ فِی صَاحِبِکُمْ: کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ.
امام صادق (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌ولید گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «پیروان تو درباره‌ی امیرالمؤمنین (علیه السلام) و عیسی و موسی (علیها السلام) چه می‌گویند و کدامیک را داناتر می‌شمارند»؟ گفتم: «ما می‌گوییم هیچ‌کس بر پیامبران اولوالعزم برتری و تقدّم ندارد»! حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: «اگر من با شما بر اساس کتاب خدا استدلال کنم، چه خواهید گفت»؟ گفتم: «در کجای کتاب خدا چنین مطلبی آمده است»؟ امام صادق (علیه السلام) فرمود: «خدای تعالی به موسی (علیه السلام) فرمود: و برای او در الواح اندرزی از هر موضوعی نوشتیم. ( اعراف/۱۴۵ ). امّا نفرمود: «علم همه چیز را نوشتیم». عیسی (علیه السلام) به مردم فرمود: تا برخی از آنچه را که در آن اختلاف دارید روشن کنم. ( زخرف/۶۳ ). و نفرمود: همه چیز را برایتان بیان کنم و توضیح دهم. امّا درباره‌ی امام شما فرمود: کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abdullah ibn Walid said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "What do your followers say about Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and Isa and Musa (peace be upon them), and which of them do they consider more knowledgeable?" I said: "We say that no one has superiority or precedence over the Ulul-Azm prophets!" Imam Sadiq (peace be upon him) said: "If I argue with you on the basis of the Book of Allah, what will you say?" I said: "Where in the Book of Allah has such a matter come?" Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Allah the Exalted said to Musa (peace be upon him): وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْعِظَةً [And We wrote for him on the Tablets an admonition of every matter] (al-A'raf/145). But He did not say: 'We wrote the knowledge of everything.' Isa (peace be upon him) said to the people: وَ لِأُبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ [That I may make clear to you some of that in which you differ] (al-Zukhruf/63). And he did not say: I shall explain and clarify everything for you. But regarding your Imam He said: کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન વલીદ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તમારા અનુયાયીઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) અને ઈસા તથા મૂસા (અલયહિમુસ્સલામ) વિશે શું કહે છે, અને કોને વધુ જ્ઞાની ગણે છે?" મેં કહ્યું: "અમે કહીએ છીએ કે ઉલુલ-અઝ્મ પયગંબરો પર કોઈને પણ શ્રેષ્ઠતા કે અગ્રતા નથી!" ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જો હું અલ્લાહની કિતાબના આધારે તમારી સાથે દલીલ કરું, તો તમે શું કહેશો?" મેં કહ્યું: "અલ્લાહની કિતાબમાં ક્યાં આવી વાત આવી છે?" ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْعِظَةً [અને અમે તેમના માટે તખ્તીઓમાં દરેક વિષય પર નસીહત લખી] (અઅરાફ/૧૪૫). પરંતુ એમ ન ફરમાવ્યું: 'અમે દરેક વસ્તુનું જ્ઞાન લખ્યું.' ઈસા (અલયહિસ્સલામ)એ લોકોને ફરમાવ્યું: وَ لِأُبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ [જેથી હું તમારા માટે તે વસ્તુઓમાંથી કેટલીક સ્પષ્ટ કરું જેમાં તમે મતભેદ કરો છો] (ઝુખરુફ/૬૩). અને તેમણે એમ ન ફરમાવ્યું કે હું તમારા માટે દરેક વસ્તુ બયાન અને સ્પષ્ટ કરીશ. પરંતુ તમારા ઇમામ વિશે ફરમાવ્યું: کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [અલ્લાહ મારા અને તમારા વચ્ચે તથા જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે તેની ગવાહી માટે પૂરતો છે]."
عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِالْوَلِیدِ السَّمَّانِ قَالَ قَالَ الْبَاقِرُ (علیه السلام) یَا عَبْدَاللَّهِ مَا تَقُولُ فِی عَلِیٍّ وَ عِیسَی وَ مُوسَی (قُلْتُ وَ مَا عَسَی أَنْ أَقُولَ فِیهِمْ فَقَالَ وَ اللَّهِ عَلِیٌّ (علیه السلام) أَعْلَمُ مِنْهُمَا ثُمَّ قَالَ أَلَسْتُمْ تَقُولُونَ إِنَّ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) مَا لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْعِلْمِ قُلْنَا نَعَمْ وَ النَّاسُ یُنْکِرُونَ قَالَ فَخَاصِمْهُمْ فِیهِ بِقَوْلِهِ تَعَالَی لِمُوسَی (علیه السلام): وَکَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَمْ یُبَیَّنْ لَهُ الْأَمْرُ کُلُّهُ وَ قَالَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله): وَ جِئْنا بِکَ شَهِیداً عَلی هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْءٍ وَ قَالَ فَاسْأَلْ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ ثُمَّ قَالَ وَ اللَّهِ إِیَّانَا عَنَی وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) أَوَّلُنَا وَ أَفْضَلُنَا وَ أَخْیَرُنَا بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله).
امام باقر (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌ولید گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: «ای عبداللَّه! درباره‌ی علی و موسی و عیسی (چه می‌گویی»؟ گفتم: «درباره‌ی آنان چه می‌توانم بگویم»؟ فرمود: «او به خدا سوگند! از آن دو اعلم بود». سپس فرمود: «مگر شما نمی‌گویید آنچه را که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) دارد علی (علیه السلام) هم دارد»؟ گفتم: «آری، ولی مردم انکار می‌کنند». فرمود: «با این فرمایش خداوند به موسی (علیه السلام) با آنان جدل کن که می‌فرماید: و برای او در الواح اندرزی از هر موضوعی نوشتیم. ( اعراف/۱۴۵ ). در این آیه خداوند به ما فهمانده است که همه چیز را برای او ننوشته است. و به عیسی (علیه السلام) فرموده است: تا برخی از آنچه را که در آن اختلاف دارید روشن کنم. ( زخرف/۶۳ ) و اینجا هم به ما فهمانده که تمام چیزها را برای عیسی (علیه السلام) بیان نکرده است. و به محمّد (صلی الله علیه و آله) فرموده است: تو را گواه بر آنان قرار می‌دهیم! و ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز. ( نحل/۸۹ ) و فرمود: درباره‌ی آیه: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ از آن‌ها بپرس». سپس فرمود: «به خدا سوگند! منظور آیه ما هستیم و علی (علیه السلام)، نخستین ما و افضل ما و بهترین ما بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌باشد».
Imam Baqir (peace be upon him): Abdullah ibn Walid said: Imam Baqir (peace be upon him) said: "O Abdullah! What do you say about Ali and Musa and Isa?" I said: "What can I say about them?" He said: "By Allah, he was more knowledgeable than those two." Then he said: "Do you not say that whatever the Prophet of Islam (peace be upon him and his family) has, Ali (peace be upon him) also has?" I said: "Yes, but the people deny it." He said: "Dispute with them by this saying of Allah to Musa (peace be upon him), who says: وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ [And We wrote for him on the Tablets of every matter] (al-A'raf/145). In this verse Allah has made us understand that He did not write everything for him. And to Isa (peace be upon him) He said: وَ لِأُبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ [That I may make clear to you some of that in which you differ] (al-Zukhruf/63), and here too He made us understand that He did not explain all things for Isa (peace be upon him). And to Muhammad (peace be upon him and his family) He said: وَ جِئْنا بِکَ شَهِیداً عَلی هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْءٍ [We shall make you a witness over these, and We have sent down upon you the Book as a clarification of everything] (al-Nahl/89). And he said: 'Ask them about the verse: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book].' Then he said: "By Allah! The verse means us, and Ali (peace be upon him) is the first of us, the most excellent of us, and the best of us after the Prophet (peace be upon him and his family)."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન વલીદ કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હે અબ્દુલ્લાહ! અલી અને મૂસા અને ઈસા વિશે (તમે શું કહો છો)?" મેં કહ્યું: "તેઓ વિશે હું શું કહી શકું?" ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! તેઓ તે બંને કરતાં વધુ જ્ઞાની હતા." પછી ફરમાવ્યું: "શું તમે એમ નથી કહેતા કે જે ઇસ્લામના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે છે તે અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે પણ છે?" મેં કહ્યું: "હા, પરંતુ લોકો ઇન્કાર કરે છે." ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની આ વાણી દ્વારા તેમની સાથે જદલ કરો જે તેણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવી છે: وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ [અને અમે તેમના માટે તખ્તીઓમાં દરેક વસ્તુમાંથી લખ્યું] (અઅરાફ/૧૪૫). આ આયતમાં અલ્લાહે અમને સમજાવ્યું છે કે તેમના માટે દરેક વસ્તુ નથી લખી. અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: وَ لِأُبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ [જેથી હું તમારા માટે તે વસ્તુઓમાંથી કેટલીક સ્પષ્ટ કરું જેમાં તમે મતભેદ કરો છો] (ઝુખરુફ/૬૩) અને અહીં પણ અમને સમજાવ્યું કે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) માટે તમામ વસ્તુઓ બયાન નથી કરી. અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું: وَ جِئْنا بِکَ شَهِیداً عَلی هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْءٍ [અમે તમને તેઓ પર ગવાહ ઠરાવીશું! અને અમે આ કિતાબ તમારા પર નાઝિલ કરી છે જે દરેક વસ્તુને બયાન કરનારી છે] (નહલ/૮૯). અને ફરમાવ્યું: 'આયત: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ વિશે તેઓને પૂછો.'" પછી ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! આયતનો હેતુ અમે છીએ, અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અમારામાં પ્રથમ, અમારામાં અફઝલ અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી અમારામાં શ્રેષ્ઠ છે."
عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِبُکَیْر عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ کُنْتُ عِنْدَهُ فَذَکَرُوا سُلَیْمَانَ وَ مَا أُعْطِیَ مِنَ الْعِلْمِ وَ مَا أُوتِیَ مِنَ الْمُلْکِ فَقَالَ لِی وَ مَا أُعْطِیَ سُلَیْمَانُ بْنُ دَاوُدَ (علیه السلام) إِنَّمَا کَانَ عِنْدَهُ حَرْفٌ وَاحِدٌ مِنَ الِاسْمِ الْأَعْظَمِ وَ صَاحِبُکُمُ الَّذِی قَالَ اللَّهُ: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ وَ کَانَ وَ اللَّهِ عِنْدَ عَلِیٍّ (علیه السلام) عِلْمُ الْکِتَابِ فَقُلْتُ صَدَقْتَ وَ اللَّهِ جُعِلْتُ فِدَاکَ.
امام صادق (علیه السلام)- ابن‌بکیر گوید: من خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم، سخن از علم سلیمان (علیه السلام) شد و قدرتی که به او داده شده بود. فرمود: «به سلیمان‌بن‌داود (علیه السلام) چه چیز داده شده به او یک حرف از اسم اعظم داده بودند؛ ولی صاحب شما کسی است که خداوند می‌فرماید: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ و به خدا قسم علم کتاب نزد علی (علیه السلام) بود». عرض کردم: «صحیح می‌فرمایید فدایتان شوم».
Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Bukayr said: I was in the service of Imam Sadiq (peace be upon him), and the talk turned to the knowledge of Sulayman (peace be upon him) and the power that had been given to him. He said: "What was given to Sulayman ibn Dawud (peace be upon him)? He had only one letter of the Greatest Name given to him; but your master is the one about whom Allah says: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book], and by Allah, the knowledge of the Book was with Ali (peace be upon him)." I said: "You speak the truth, may I be your ransom."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને બુકૈર કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હતો, સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ના જ્ઞાન અને તેમને આપવામાં આવેલી કુદરત વિશે વાત થઈ. ફરમાવ્યું: "સુલયમાન બિન દાઉદ (અલયહિસ્સલામ)ને શું આપવામાં આવ્યું હતું? તેમને ઇસ્મે આઝમનો ફક્ત એક જ અક્ષર આપવામાં આવ્યો હતો; પરંતુ તમારા સાહિબ તે છે જેમના વિશે અલ્લાહ ફરમાવે છે: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [કહી દો કે અલ્લાહ મારા અને તમારા વચ્ચે તથા જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે તેની ગવાહી માટે પૂરતો છે], અને અલ્લાહની કસમ, કિતાબનું જ્ઞાન અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે હતું." મેં અરજ કરી: "આપ સાચું ફરમાવો છો, હું આપ પર કુરબાન થાઉં."
عَنِ ابْنِأُذَیْنَهًَْ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَال الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ هُوَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ سُئِلَ عَنِ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَعْلَمُ أَمِ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ. فَقَالَ مَا کَانَ عِلْمُ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ عِنْدَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ إِلَّا بِقَدْرِ مَا تَأْخُذُ الْبَعُوضَهًُْ بِجَنَاحِهَا مِنْ مَاءِ الْبَحْرِ وَ قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَلَا إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِی هَبَطَ بِهِ آدَمُ (علیه السلام) مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الْأَرْضِ وَ جَمِیعَ مَا فُضِّلَتْ بِهِ النَّبِیُّونَ إِلَی خَاتَمِ النَّبِیِّینَ (صلی الله علیه و آله) فِی عِتْرَهًِْ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ.
امام صادق (علیه السلام)- ابن‌اذینه گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «... کسی که دارای علم کتاب است امیرالمؤمنین (علیه السلام) است». از آن جناب سؤال کردند کسی که دارای علم کتاب است داناتر است یا کسی که مقداری از علم کتاب را دارد فرمود: «نسبت علم کسی که مقداری از علم کتاب دارد به کسی که علم کتاب دارد به نسبت فکر به‌اندازه‌ای که یک پشه از آب دریا با بال خود بر می‌دارد امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: تمام دانشی را که آدم (علیه السلام) از آسمان به زمین فرود آورد و همه‌ی امتیازات علمی پیامبران تا خاتم انبیاء (در اختیار عترت پیامبر خاتم است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Udhayna said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "... the one who possesses the knowledge of the Book is Amir al-Mu'minin (peace be upon him)." He was asked: is the one who possesses the knowledge of the Book more knowledgeable, or the one who possesses [only] some of the knowledge of the Book? He said: "The knowledge of the one who possesses some of the knowledge of the Book, compared to the knowledge of the one who possesses the knowledge of the Book, is like what a mosquito lifts from the water of the sea with its wing. Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: All the knowledge which Adam (peace be upon him) brought down from the heavens to the earth, and all the [distinctive] merits of knowledge of the prophets up to the Seal of the Prophets [is in the possession of the family of the Seal of the Prophets]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને ઉઝયનહ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "... જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે તે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે." તે હઝરતને પૂછવામાં આવ્યું: જેની પાસે કિતાબનું [પૂરું] જ્ઞાન છે તે વધુ જ્ઞાની છે કે જેની પાસે કિતાબના જ્ઞાનનો થોડો ભાગ છે? ફરમાવ્યું: "જેની પાસે કિતાબના જ્ઞાનનો થોડો ભાગ છે તેના જ્ઞાનની સરખામણી જેની પાસે કિતાબનું [પૂરું] જ્ઞાન છે તેની સાથે એટલી છે જેટલું એક મચ્છર પોતાની પાંખ વડે દરિયાના પાણીમાંથી ઉપાડે છે. અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: તમામ જ્ઞાન જે આદમ (અલયહિસ્સલામ) આસમાનથી જમીન પર લાવ્યા અને ખાતમુલ અંબિયા સુધીના પયગંબરોના જ્ઞાનની બધી વિશેષતાઓ [ખાતમુલ અંબિયાની ઇતરત (અહલેબૈત) પાસે છે]."
عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِ عَطَاءٍ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام)جَالِساً إِذْ مَرَّ ابْنُعَبْدِاللَّهِبْنِسَلَّامٍ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ هَذَا ابْنُ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ قَالَ لَا وَ لَکِنَّهُ صَاحِبُکُمْ علیبنأبیطالب (علیه السلام) الَّذِی نَزَلَ فِیهِ آیَاتٌ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ.
امام باقر (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌عطا گوید: من نزد امام باقر (علیه السلام) نشسته بودم که گذر عبداللَّه سلام به آنجا افتاد. به او گفتم: «فدای تو شوم، این است پسر کسی‌که نزد او است علم الکتاب»؟! فرمود: «نه ولکن آن شخص، صاحب شما علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است که آیاتی از قرآن درباره‌ی او نازل شده است مثل آیه: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ».
Imam Baqir (peace be upon him): Abdullah ibn Ata said: I was sitting with Imam Baqir (peace be upon him) when Abdullah ibn Sallam's son passed by there. I said to him: "May I be your ransom, is this the son of the one who has ʿilm al-kitab (knowledge of the Book) with him?" He said: "No, rather that person is your master Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), about whom verses of the Quran have been revealed, such as the verse: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [and whoever has knowledge of the Book]."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન અતા કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસે બેઠો હતો કે અબ્દુલ્લાહ બિન સલામનો પુત્ર ત્યાંથી પસાર થયો. મેં તેમને કહ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, શું આ તે વ્યક્તિનો પુત્ર છે જેની પાસે ઇલ્મુલ કિતાબ (કિતાબનું જ્ઞાન) છે?" આપે ફરમાવ્યું: "ના, પરંતુ તે વ્યક્તિ તમારા મૌલા અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, જેમના વિષે કુરઆનની આયતો નાઝિલ થઈ છે, જેમ કે આ આયત: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [અને જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે]."
سَدِیرٍ قَالَ کُنْتُ أَنَا وَ أَبُوبَصِیرٍ وَ یَحْیَی الْبَزَّازُ وَ دَاوُدُ‌بْنُ‌کَثِیرٍ فِی مَجْلِسِ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) إِذْخَرَجَ إِلَیْنَا وَ هُوَ مُغْضَبٌ فَلَمَّا أَخَذَ مَجْلِسَهُ قَالَ یَا عَجَباً لِأَقْوَامٍ یَزْعُمُونَ أَنَّا نَعْلَمُ الْغَیْبَ مَا یَعْلَمُ الْغَیْبَ إِلَّا اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَقَدْ هَمَمْتُ بِضَرْبِ جَارِیَتِی فُلَانَهًَْ فَهَرَبَتْ مِنِّی فَمَا عَلِمْتُ فِی أَیِّ بُیُوتِ الدَّارِ هِیَ قَالَ سَدِیرٌ فَلَمَّا أَنْ قَامَ مِنْ مَجْلِسِهِ وَ صَارَ فِی مَنْزِلِهِ دَخَلْتُ أَنَا وَ أَبُوبَصِیرٍ وَ مُیَسِّرٌ وَ قُلْنَا لَهُ جُعِلْنَا فِدَاکَ سَمِعْنَاکَ وَ أَنْتَ تَقُولُ کَذَا وَ کَذَا فِی أَمْرِ جَارِیَتِکَ وَ نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّکَ تَعْلَمُ عِلْماً کَثِیراً وَ لَا نَنْسُبُکَ إِلَی عِلْمِ الْغَیْبِ قَالَ فَقَالَ یَا سَدِیرُ أَلَمْ تَقْرَأِ الْقُرْآنَ قُلْتُ بَلَی قَالَ فَهَلْ وَجَدْتَ فِیمَا قَرَأْتَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قالَ: الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَدْ قَرَأْتُهُ قَالَ فَهَلْ عَرَفْتَ الرَّجُلَ وَ هَلْ عَلِمْتَ مَا کَانَ عِنْدَهُ مِنْ عِلْمِ الْکِتَابِ قَالَ قُلْتُ أَخْبِرْنِی بِهِ قَالَ قَدْرُ قَطْرَهًٍْ مِنَ الْمَاءِ فِی الْبَحْرِ الْأَخْضَرِ فَمَا یَکُونُ ذَلِکَ مِنْ عِلْمِ الْکِتَابِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا أَقَلَّ هَذَا فَقَالَ یَا سَدِیرُ مَا أَکْثَرَ هَذَا أَنْ یَنْسِبَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَی الْعِلْمِ الَّذِی أُخْبِرُکَ بِهِ یَا سَدِیرُ فَهَلْ وَجَدْتَ فِیمَا قَرَأْتَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَیْضاً: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ قَالَ قُلْتُ قَدْ قَرَأْتُهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَالَ أَ فَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ کُلُّهُ أَفْهَمُ أَمْ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ بَعْضُهُ قُلْتُ لَا بَلْ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ کُلُّهُ قَالَ فَأَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی صَدْرِهِ وَ قَالَ عِلْمُ الْکِتَابِ وَ اللَّهِ کُلُّهُ عِنْدَنَا عِلْمُ الْکِتَابِ وَ اللَّهِ کُلُّهُ عِنْدَنَا.
امام صادق (علیه السلام)- سدیر گوید: «من و ابوبصیر و یحیای بزّاز و داودبن‌کثیر در مجلس نشسته بودیم که امام صادق (علیه السلام) با حالت خشم وارد شد، هنگامی‌که در جایگاه خویش قرار گرفت. فرمود: «شگفتا از مردمی که گمان می‌کنند ما غیب می‌دانیم!! کسی جز خدای عزّوجلّ غیب نمی‌داند. من می‌خواستم فلان کنیزم را بزنم، او از من گریخت و من نمی‌دانستم که در کدام اتاق منزل پنهان شده است». سدیر گوید: چون حضرت (علیه السلام) از مجلس برخاست و به منزلش رفت، من و ابوبصیر و میسر، خدمتش رفتیم. و عرض کردیم: «فدایت شویم! آنچه درباره‌ی کنیزت فرمودی، شنیدیم و ما می‌دانیم که شما علم زیادی دارید و علم غیب را به شما نسبت ندهیم». فرمود: «ای سدیر! مگر تو قرآن را نمی‌خوانی»؟ عرض کردم: «چرا، فرمود: در آنچه از کتاب خدای عزّوجلّ خوانده‌ای؟ این آیه را دیده‌ای: مردی که به کتاب دانشی داشت؛ گفت: من آن را پیش از آنکه چشم‌به‌هم‌زنی نزد تو آورم. ( نمل/۴۰ ) عرض کردم: «فدایت شوم، این آیه را خوانده‌ام». فرمود: «آن مرد را شناختی و فهمیدی چه اندازه از علم کتاب نزد او بود»؟ عرض کردم: «شما به من خبر دهید». فرمود: «به اندازه‌ی یک قطره آب نسبت به دریای اخضر (بحر محیط)». عرض کردم: «فدایت شوم! چه کم»!! فرمود: «ای سدیر! چه بسیار است آن مقداری که خدای عزّوجلّ نسبت داده است به علمی که اکنون به تو خبر می‌دهم؛ چه بسیار است آن مقدار برای کسی که خدای عزّوجلّ او را به علمی که اکنون به تو خبر می‌دهم نسبت نداده است. ای سدیر! باز در آنچه از کتاب خدای عزّوجلّ خوانده‌ای این آیه را دیده‌ای: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ»؟ عرض کردم: «فدایت شوم! این آیه را هم خوانده‌ام». فرمود: «آیا کسی که تمام علم کتاب را می‌داند فهمش بیشتر است یا کسی که بعضی از آن را می‌داند»؟ عرض کردم: «نه، بلکه کسی که تمام علم کتاب را می‌داند». آنگاه حضرت (علیه السلام) با دست اشاره به سینه‌اش نمود و فرمود: «به خدا تمام علم کتاب نزد ماست، به خدا تمام علم کتاب نزد ماست».
Imam Sadiq (peace be upon him): Sadir said: I, Abu Basir, Yahya al-Bazzaz and Dawud ibn Kathir were sitting in the gathering when Imam Sadiq (peace be upon him) entered in a state of anger. When he took his place, he said: "How astonishing are people who suppose that we know the unseen!! None knows the unseen except Allah the Mighty and Majestic. I wanted to strike a certain slave-girl of mine, but she fled from me and I did not know in which room of the house she had hidden." Sadir said: When he (peace be upon him) rose from the gathering and went to his house, I, Abu Basir and Muyassir went to him. We said: "May we be your ransom! We heard what you said about your slave-girl, and we know that you possess much knowledge, and we do not ascribe knowledge of the unseen to you." He said: "O Sadir! Do you not recite the Quran?" I said: "Yes." He said: "In what you have read of the Book of Allah the Mighty and Majestic, have you seen this verse: قالَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ [The one who had knowledge from the Book said: I will bring it to you before your glance returns to you] (Naml/40)?" I said: "May I be your ransom, I have read this verse." He said: "Did you recognize that man and understand how much of the knowledge of the Book he had?" I said: "You inform me." He said: "The measure of a drop of water compared to the green sea (the encompassing ocean)." I said: "May I be your ransom! How little!!" He said: "O Sadir! How great is that measure which Allah the Mighty and Majestic has ascribed to the knowledge which I am now informing you of; how great is that measure for one whom Allah the Mighty and Majestic has not ascribed to the knowledge which I am now informing you of. O Sadir! Again, in what you have read of the Book of Allah the Mighty and Majestic, have you seen this verse: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [Say: Allah is sufficient as a witness between me and you and whoever has knowledge of the Book]?" I said: "May I be your ransom! I have read this verse too." He said: "Is one who knows the entire knowledge of the Book of greater understanding, or one who knows only part of it?" I said: "No, rather the one who knows the entire knowledge of the Book." Then he (peace be upon him) gestured with his hand to his chest and said: "By Allah, the entire knowledge of the Book is with us; by Allah, the entire knowledge of the Book is with us."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સદીર કહે છે: હું, અબૂ બસીર, યહ્યા બઝ્ઝાઝ અને દાઉદ બિન કસીર મજલિસમાં બેઠા હતા કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ગુસ્સાની હાલતમાં દાખલ થયા. જ્યારે તેઓ પોતાની જગ્યાએ બેઠા, ત્યારે ફરમાવ્યું: "એ લોકોથી આશ્ચર્ય છે જેઓ ધારે છે કે અમે ગૈબનું જ્ઞાન રાખીએ છીએ!! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ સિવાય કોઈ ગૈબ જાણતું નથી. મેં મારી અમુક દાસીને મારવાનો ઇરાદો કર્યો, તે મારાથી ભાગી ગઈ અને મને ખબર ન પડી કે તે ઘરના કયા ઓરડામાં છુપાયેલી છે." સદીર કહે છે: જ્યારે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) મજલિસમાંથી ઊઠ્યા અને પોતાના ઘરે ગયા, ત્યારે હું, અબૂ બસીર અને મુયસ્સિર તેમની ખિદમતમાં ગયા. અને અરજ કરી: "અમે આપ પર કુરબાન થઈએ! આપે જે તમારી દાસી વિષે ફરમાવ્યું, અમે સાંભળ્યું અને અમે જાણીએ છીએ કે તમે ઘણું જ્ઞાન ધરાવો છો અને અમે તમને ગૈબનું જ્ઞાન સંબંધિત નથી કરતા." આપે ફરમાવ્યું: "ઓ સદીર! શું તું કુરઆન નથી વાંચતો?" મેં અરજ કરી: "કેમ નહીં." આપે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબમાંથી જે તે વાંચ્યું છે, શું તેં આ આયત જોઈ છે: قالَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ [જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન હતું તેણે કહ્યું: હું આપની આંખ ઝબકે તે પહેલાં તેને આપની પાસે લાવીશ] (નમ્લ/૪૦)?" મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં, આ આયત મેં વાંચી છે." આપે ફરમાવ્યું: "શું તું તે માણસને ઓળખ્યો અને સમજ્યો કે તેની પાસે કિતાબનું કેટલું જ્ઞાન હતું?" મેં અરજ કરી: "આપ મને જણાવો." આપે ફરમાવ્યું: "લીલા સમુદ્ર (બહરે મુહીત) ની સરખામણીમાં એક ટીપાં પાણી જેટલું." મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! કેટલું ઓછું!!" આપે ફરમાવ્યું: "ઓ સદીર! કેટલું વધારે છે તે માત્રા જેને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તે જ્ઞાન સાથે સંબંધિત કરી છે જેની હું અત્યારે તને ખબર આપું છું; કેટલું વધારે છે તે માત્રા તે વ્યક્તિ માટે જેને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તે જ્ઞાન સાથે સંબંધિત નથી કર્યો જેની હું અત્યારે તને ખબર આપું છું. ઓ સદીર! ફરી, અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબમાંથી જે તે વાંચ્યું છે, શું આ આયત જોઈ છે: قُلْ کَفی بِاللهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ [કહો: અલ્લાહ મારી અને તમારી વચ્ચે સાક્ષી તરીકે પૂરતો છે અને તે પણ જેની પાસે કિતાબનું જ્ઞાન છે]?" મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! આ આયત પણ મેં વાંચી છે." આપે ફરમાવ્યું: "શું જે વ્યક્તિ કિતાબનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન જાણે છે તેની સમજ વધારે છે કે જે તેમાંથી થોડું જાણે છે?" મેં અરજ કરી: "નહીં, બલ્કે તે વ્યક્તિ જે કિતાબનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન જાણે છે." પછી હઝરત (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના હાથથી પોતાની છાતી તરફ ઇશારો કર્યો અને ફરમાવ્યું: "ખુદાની કસમ, કિતાબનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન અમારી પાસે છે, ખુદાની કસમ, કિતાબનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન અમારી પાસે છે."
مِنْ کِتَابِ سُلَیْمِ‌بْنِ‌قَیْسٍ الْهِلَالِیِّ الَّذِی رَوَاهُ عَنْهُ أَبَانُبْنُأَبِیعَیَّاشٍ وَ قَرَأَ جَمِیعَهُ عَلَی سَیِّدِنَا عَلِیِّبْنِالْحُسَیْنِ (علیه السلام) بِحُضُورِ جَمَاعَهًِْ أَعْیَانٍ مِنَ الصَّحَابَهًِْ مِنْهُمْ أَبُوالطُّفَیْلِ زَیْنُ الْعَابِدِینَ (علیه السلام) وَ قَالَ هَذِهِ أَحَادِیثُنَا صَحِیحَهًٌْ قَالَ أَبَانٌ لَقِیتُ أَبَاالطُّفَیْلِ بَعْدَ ذَلِکَ فِی مَنْزِلِهِ فَحَدَّثَنِی فِی الرَّجْعَهًِْ عَنْ أُنَاسٍ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ وَ عَنْ سَلْمَانَ (رحمة الله علیه) وَ الْمِقْدَادِ وَ أُبَیِّبْنِکَعْبٍ وَ قَالَ أَبُوالطُّفَیْلِ فَعَرَضْتُ هَذَا الَّذِی سَمِعْتُهُ مِنْهُمْ عَلَی علیبنأبیطالب (علیه السلام) بِالْکُوفَهًِْ فَقَالَ هَذَا عِلْمٌ خَاصٌّ لَا یَسَعُ الْأُمَّهًَْ جَهْلُهُ وَ رَدُّ عِلْمِهِ إِلَی اللَّهِ تَعَالَی ثُمَّ صَدَّقَنِی بِکُلِّ مَا حَدَّثُونِی وَ قَرَأَ عَلَیَّ بِذَلِکَ قِرَاءَهًًْ کَثِیرَهًًْ فَسَّرَهُ تَفْسِیراً شَافِیاً حَتَّی صِرْتُ مَا أَنَا بِیَوْمِ الْقِیَامَهًِْ أَشَدَّ یَقِیناً مِنِّی بِالرَّجْعَهًِْ وَ کَانَ مِمَّا قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی عَنْ حَوْضِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فِی الدُّنْیَا أَمْ فِی الْآخِرَهًِْ فَقَالَ بَلْ فِی الدُّنْیَا قُلْتُ فَمَنِ الذَّائِدُ عَنْهُ فَقَالَ أَنَا بِیَدِی فَلْیَرِدَنَّهُ أَوْلِیَائِی وَ لْیُصْرَفَنَّ عَنْهُ أَعْدَائِی وَ فِی رِوَایَهًٍْ أُخْرَی وَ لَأُورِدَنَّهُ أَوْلِیَائِی وَ لَأَصْرِفَنَّ عَنْهُ أَعْدَائِی فَقُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُکَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ کانُوا بِآیاتِنا لا یُوقِنُونَ مَا الدَّابَّهًُْ قَالَ یَا أَبَاالطُّفَیْلِ الْهُ عَنْ هَذَا فَقُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَخْبِرْنِی بِهِ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَالَ هِیَ دَابَّهًٌْ تَأْکُلُ الطَّعَامَ وَ تَمْشِی فِی الْأَسْوَاقِ وَ تَنْکِحُ النِّسَاءَ فَقُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَنْ هُوَ قَالَ هُوَ زِرُّ الْأَرْضِ الَّذِی تَسْکُنُ الْأَرْضُ بِهِ قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَنْ هُوَ قَالَ صِدِّیقُ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ وَ فَارُوقُهَا وَ رِبِّیُّهَا وَ ذُو قَرْنَیْهَا قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَنْ هُوَ قَالَ الَّذِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی: وَیَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ. وَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ. وَ الَّذِی جاءَ بِالصِّدْقِ وَ الَّذِی صَدَّقَ بِهِ. وَ النَّاسُ کُلُّهُمْ کَافِرُونَ غَیْرَهُ قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَسَمِّهِ لِی قَالَ قَدْ سَمَّیْتُهُ لَکَ یَا أَبَاالطُّفَیْلِ وَ اللَّهِ لَوْ أُدْخِلْتُ عَلَی عَامَّهًِْ شِیعَتِی الَّذِینَ بِهِمْ أُقَاتِلُ الَّذِینَ أَقَرُّوا بِطَاعَتِی وَ سَمَّوْنِی أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ اسْتَحَلُّوا جِهَادَ مَنْ خَالَفَنِی فَحَدَّثْتُهُمْ بِبَعْضِ مَا أَعْلَمُ مِنَ الْحَقِّ فِی الْکِتَابِ الَّذِی نَزَلَ بِهِ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَتَفَرَّقُوا عَنِّی حَتَّی أَبْقَی فِی عِصَابَهًٍْ مِنَ الْحَقِّ قَلِیلَهًٍْ أَنْتَ وَ أَشْبَاهُکَ مِنْ شِیعَتِی فَفَزِعْتُ وَ قُلْتُ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنَا وَ أَشْبَاهِی مُتَفَرِّقٌ عَنْکَ أَوْ نَثْبُتُ مَعَکَ قَالَ بَلْ تَثْبُتُونَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَیَّ فَقَالَ إِنَّ أَمْرَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لَا یَعْرِفُهُ وَ لَا یُقِرُّ بِهِ إِلَّا ثَلَاثَهًٌْ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ أَوْ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ أَوْ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ نَجِیب امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمَانِ یَا أَبَاالطُّفَیْلِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قُبِضَ فَارْتَدَّ النَّاسُ ضُلَّالًا وَ جُهَّالًا إِلَّا مَنْ عَصَمَهُ اللَّهُ بِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ.
امام علی (علیه السلام)- در کتاب سلیم‌بن‌قیس هلالی آمده است که ابان‌بن‌ابی عیاشی از او روایت کرده و تمام این کتاب را در حضور جماعتی از اعیان اصحاب، از جمله ابوالطفیل، بر آقا امام سجّاد (علیه السلام) خوانده و حضرت نیز آن را صحیح دانسته و فرموده است: «این‌ها احادیث صحیح ماست». روایت شده که ابان می‌گوید: بعد از قرائت کتاب در محضر امام سجاد (علیه السلام)، ابوالطفیل را در منزلش دیدم. برای من در باب رجعت حدیثی گفت که آن را از جماعتی از اهل بدر و سلمان و مقداد و ابیّ‌بن‌کعب شنیده بود. ابوالطفیل گفت: «آنچه از اینان شنیدم را در کوفه بر علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) عرضه نمودم. فرمود: «این‌ها دانش خاصی است که امّت حق جهل به آن را ندارند و باید آن را بدانند و علم آن را باید به خدای متعال واگذار کرد». سپس حضرت مرا در تمام آنچه آن خوبان برایم روایت کرده بودند، تصدیق فرمود و قرائات فراوانی از آن احادیث را بر من خواند و تفسیری تامّ نمود، تا جایی که تا روز قیامت کسی از من موقن‌تر به رجعت نیست. از مطالبی که پرسیدم این بود که گفتم: «یا امیرالمؤمنین! مرا از حوض پیامبر (صلی الله علیه و آله) باخبر ساز که چنین حوضی در دنیاست یا در آخرت»؟ فرمود: «در دنیاست»! پرسیدم: «چه کسی بدان را از آن دور می‌کند»؟ فرمود: «من با دستم دوستانم را به آن رسانده و دشمنانم را از آن می رانم». و در روایت دیگری آمده: دوستانم را وارد آن کرده و دشمنانم را از آن منصرف می کنم! گفتم: «یا امیرالمؤمنین! در این آیه: و هنگامی که فرمان عذاب آن‌ها رسد [و در آستانه‌ی رستاخیز قرار گیرند]، جنبنده‌ای را از زمین برای آن‌ها خارج می‌کنیم که با آنان تکلّم می‌کند [و می‌گوید] که مردم به آیات ما ایمان نمی‌آوردند. ( نمل/۸۲ ) منظور از جنبنده چیست»؟ فرمود: «ای ابا طفیل! از این سؤال بگذر»! عرض کردم: «یا امیرالمؤمنین! فدایت شوم مرا مطلع ساز»! فرمود: «این جنبنده ای است که غذا می خورد و در بازارها راه می‌رود و با زنان ازدواج می‌کند»! عرض کردم: «یا امیرالمؤمنین! او کیست»؟ فرمود: «او قوام دین است که زمین به سبب او آرام می‌گیرد». عرض کردم: «یا امیرالمؤمنین! او کیست»؟ فرمود: «او راستگوی این امّت و جداکننده آن و عالم متقی آن و ذوالقرنین این امت است»! عرض کردم: «یا امیرالمؤمنین! او کیست»؟ فرمود: «کسی است که خداوند متعال درباره او فرمود: شاهدی از سوی او می‌باشد. ( هود/۱۷ ) و کسی که علم کتاب (و آگاهی بر قرآن) نزد اوست. ( رعد/۴۳ ) و کسی که سخن راست بیاورد و کسی که آن را تصدیق کند، ( زمر/۳۳ ). و تمام مردم به جز او کافرند». عرض کردم: «یا امیرالمؤمنین! او را برایم بشناسان»! فرمود: «ای اباطفیل! او را برایت شناساندم. به خدا قسم اگر بر عموم شیعیانم که به کمک آنان با دشمنانم می‌جنگم داخل شوم، همان شیعیانی که به اطاعت من مؤمنند و مرا امیرالمؤمنین می‌خوانند و جهاد با دشمن مرا حلال می‌دانند، و با آنان بخشی از حقایقی را که در کتابی است که جبرئیل بر محمّد (صلی الله علیه و آله) نازل نموده بگویم، از گرد من پراکنده می‌شوند و من در جماعتی اندک از اهل حقیقت می‌مانم که تو و امثال تو از شیعیان من هستید». ابوطفیل می‌گوید: ترسیدم و پرسیدم: «آیا من و امثال من از تو جدا می‌شویم یا با شما ثابت قدم می‌مانیم»؟ فرمود: «شما ثابت قدم می‌مانید»! سپس حضرت رو به من کرد و فرمود: «حقیقت امر ما بسیار مشکل است و جز سه دسته آن را نمی‌شناسند و به آن اقرار نمی‌کنند: فرشته‌ی مقرّب، یا نبیّ مرسل، یا بنده‌ی مؤمن نجیبی که خدا قلب او را برای ایمان امتحان نموده است! ای ابا الطفیل! رسول خدا (صلی الله علیه و آله) قبض روح شد و مردم به صورت گمراهان و نادانان مرتد شدند، مگر کسانی که خدا به سبب ما اهل بیت (آنان را مصون داشت».
Imam Ali (peace be upon him): In the book of Sulaym ibn Qays al-Hilali it is reported that Aban ibn Abi Ayyash narrated from him, and he recited the entire book in the presence of a group of eminent companions — including Abu al-Tufayl — before our master Imam Sajjad (peace be upon him), and the Imam declared it sound and said: "These are our sound hadiths." It is narrated that Aban said: After the recitation of the book in the presence of Imam Sajjad (peace be upon him), I met Abu al-Tufayl at his home. He related to me a hadith concerning raj'a (the return) which he had heard from a group of the people of Badr, and from Salman (may Allah have mercy on him), Miqdad and Ubayy ibn Ka'b. Abu al-Tufayl said: "What I heard from them I presented in Kufa to Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). He said: 'This is a special knowledge which the umma has no right to be ignorant of, and it is obligatory upon them to know it, and its [ultimate] knowledge is to be entrusted to Allah the Exalted.' Then the Imam confirmed for me everything those righteous ones had narrated to me, and read out to me many passages of those hadiths and gave a complete tafsir of them, until — up to the Day of Resurrection — none is more certain of raj'a than I am. Among the things I asked was this: I said: 'O Amir al-Mu'minin! Inform me about the Pool (Hawd) of the Prophet (peace be upon him and his family): is such a pool in this world or in the hereafter?' He said: 'It is in this world!' I asked: 'Who is the one who drives people away from it?' He said: 'I, with my own hand, bring my friends to it and drive my enemies away from it.' In another narration it is stated: 'I shall admit my friends into it and turn my enemies away from it!' I said: 'O Amir al-Mu'minin! In this verse: وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُکَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ کانُوا بِآیاتِنا لا یُوقِنُونَ [And when the decree (of punishment) befalls them (and they stand at the threshold of the resurrection), We shall bring forth for them a creature from the earth that will speak to them, (saying) that the people did not believe in Our signs.] (Naml/82) — what is meant by the "creature"?' He said: 'O Aba Tufayl! Pass over this question!' I said: 'O Amir al-Mu'minin! May I be your ransom, inform me!' He said: 'This is a creature that eats food, walks in the markets, and marries women!' I said: 'O Amir al-Mu'minin! Who is he?' He said: 'He is the mainstay of the religion, by whom the earth is made steady.' I said: 'O Amir al-Mu'minin! Who is he?' He said: 'He is the truthful one (siddiq) of this umma, its distinguisher (faruq), its learned and Allah-fearing one, and the Dhu al-Qarnayn of this umma!' I said: 'O Amir al-Mu'minin! Who is he?' He said: 'He is the one about whom Allah the Exalted said: وَیَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [And a witness from Him recites it.] (Hud/17), and the one who has the knowledge of the Book (and awareness of the Qur'an) with him وَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ (Ra'd/43), and the one who brings the truthful word and the one who confirms it وَ الَّذِی جاءَ بِالصِّدْقِ وَ الَّذِی صَدَّقَ بِهِ (Zumar/33). And all the people, except him, are disbelievers.' I said: 'O Amir al-Mu'minin! Make him known to me!' He said: 'O Aba Tufayl! I have made him known to you. By Allah, if I were to go among the generality of my Shia — those with whose help I fight my enemies, those very Shia who believe in obedience to me and call me Amir al-Mu'minin and consider jihad against my enemy to be lawful — and were to tell them a portion of the realities that are in the Book which Jibra'il sent down upon Muhammad (peace be upon him and his family), they would scatter from around me, and I would be left with a small band of the people of truth, of whom you and those like you among my Shia are.' Abu Tufayl says: I became afraid and asked: 'Will I and those like me part from you, or shall we remain firm with you?' He said: 'You will remain firm!' Then the Imam turned to me and said: 'The reality of our affair is exceedingly difficult, and none recognises it and none affirms it save three: a nearby-brought angel, a sent prophet, or a noble believing servant whose heart Allah has tested for faith! O Aba al-Tufayl! The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had his soul taken, and the people apostatised as misguided and ignorant ones, except those whom Allah preserved through us, the Ahl al-Bayt.'
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સુલયમ બિન કયસ હિલાલીની કિતાબમાં આવ્યું છે કે અબાન બિન અબી અય્યાશે તેમનાથી રિવાયત કરી છે અને આ સંપૂર્ણ કિતાબ સહાબાના મોટા-મોટા લોકોની જમાતની હાજરીમાં, જેમાં અબુત્તુફૈલ પણ સામેલ હતા, અમારા સરદાર ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ) સમક્ષ વાંચી, અને હઝરતે તેને સહીહ ગણી અને ફરમાવ્યું: "આ અમારી સહીહ હદીસો છે." રિવાયત છે કે અબાન કહે છે: ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ) સમક્ષ કિતાબની કિરાઅત પછી, મેં અબુત્તુફૈલને તેમના ઘરે જોયા. તેમણે મને રજઅત (પરત ફરવા) વિશે એક હદીસ કહી જે તેમણે અહલે બદરની એક જમાત તથા સલમાન, મિકદાદ અને ઉબય્ય બિન કઅબ પાસેથી સાંભળી હતી. અબુત્તુફૈલે કહ્યું: "જે મેં એમની પાસેથી સાંભળ્યું તે કૂફામાં અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) સમક્ષ રજૂ કર્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: 'આ એક ખાસ ઇલ્મ છે જેનાથી ઉમ્મતને અજાણ રહેવાનો હક નથી અને તેને જાણવું જોઈએ, અને તેના ઇલ્મને અલ્લાહ તઆલા તરફ સોંપી દેવું જોઈએ.' પછી હઝરતે તે બધું જે એ ભલા લોકોએ મને રિવાયત કર્યું હતું તેની તસ્દીક કરી અને એ હદીસોમાંથી ઘણી કિરાઅતો મારા સમક્ષ વાંચી અને સંપૂર્ણ તફસીર કરી, ત્યાં સુધી કે કયામતના દિવસ સુધી કોઈ મારાથી વધુ રજઅતનું યકીન રાખનાર નથી. જે બાબતો મેં પૂછી તેમાંથી એક એ હતી કે મેં કહ્યું: 'યા અમીરલ મોમેનીન! મને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના હૌઝ વિશે જણાવો કે એવો હૌઝ દુનિયામાં છે કે આખેરતમાં?' ફરમાવ્યું: 'દુનિયામાં છે!' મેં પૂછ્યું: 'કોણ ખરાબ લોકોને તેનાથી દૂર કરે છે?' ફરમાવ્યું: 'હું મારા હાથે મારા દોસ્તોને તેની પાસે પહોંચાડું છું અને મારા દુશ્મનોને તેનાથી હાંકી કાઢું છું.' અને બીજી રિવાયતમાં આવ્યું છે: 'મારા દોસ્તોને તેમાં દાખલ કરું છું અને મારા દુશ્મનોને તેનાથી ફેરવી નાખું છું!' મેં કહ્યું: 'યા અમીરલ મોમેનીન! આ આયતમાં: وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُکَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ کانُوا بِآیاتِنا لا یُوقِنُونَ [અને જ્યારે તેમના પર અઝાબનો ફેંસલો પહોંચશે (અને તેઓ કયામતના ઉંબરે આવી ઊભે), ત્યારે અમે તેમના માટે જમીનમાંથી એક જીવ કાઢીશું જે તેમની સાથે વાત કરશે (અને કહેશે) કે લોકો અમારી નિશાનીઓ પર ઈમાન લાવતા ન હતા.] (નમ્લ/૮૨) — આ જીવથી શું મુરાદ છે?' ફરમાવ્યું: 'ઓ અબા તુફૈલ! આ સવાલથી પસાર થઈ જા!' મેં અરજ કરી: 'યા અમીરલ મોમેનીન! હું આપ પર કુરબાન થાઉં, મને જણાવો!' ફરમાવ્યું: 'આ એક જીવ છે જે ખોરાક ખાય છે અને બજારોમાં ચાલે છે અને સ્ત્રીઓ સાથે નિકાહ કરે છે!' મેં અરજ કરી: 'યા અમીરલ મોમેનીન! તે કોણ છે?' ફરમાવ્યું: 'તે દીનનો આધાર છે, જેના કારણે જમીન સ્થિર રહે છે.' મેં અરજ કરી: 'યા અમીરલ મોમેનીન! તે કોણ છે?' ફરમાવ્યું: 'તે આ ઉમ્મતનો સાચ્ચો (સિદ્દીક) છે, તેનો જુદો પાડનાર (ફારૂક) છે, તેનો આલિમ અને પરહેઝગાર છે, અને આ ઉમ્મતનો ઝુલ-કરનૈન છે!' મેં અરજ કરી: 'યા અમીરલ મોમેનીન! તે કોણ છે?' ફરમાવ્યું: 'તે એ છે જેના વિશે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: وَیَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ [અને તેની પાછળ તેની તરફથી એક ગવાહ છે.] (હૂદ/૧૭), અને એ જેની પાસે કિતાબનું ઇલ્મ (અને કુરઆન પરની આગાહી) છે وَ الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ (રઅદ/૪૩), અને એ જે સાચી વાત લાવ્યો અને એ જેણે તેની તસ્દીક કરી وَ الَّذِی جاءَ بِالصِّدْقِ وَ الَّذِی صَدَّقَ بِهِ (ઝુમર/૩૩). અને તેના સિવાય બધા લોકો કાફિર છે.' મેં અરજ કરી: 'યા અમીરલ મોમેનીન! તેમને મારા માટે ઓળખાવો!' ફરમાવ્યું: 'ઓ અબા તુફૈલ! મેં તેમને તારા માટે ઓળખાવી દીધા. અલ્લાહની કસમ, જો હું મારા સામાન્ય શિઆઓ, જેમની મદદથી હું મારા દુશ્મનો સાથે લડું છું, એ જ શિઆઓ જેઓ મારી ઇતાઅત પર ઈમાન રાખે છે અને મને અમીરલ મોમેનીન કહે છે અને મારા દુશ્મન સાથે જિહાદને હલાલ સમજે છે, તેમની વચ્ચે જાઉં અને તેમને એ હકીકતોમાંથી કેટલોક ભાગ કહું જે એ કિતાબમાં છે જેને જિબ્રાઈલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ કરી છે, તો તેઓ મારી આસપાસથી વિખેરાઈ જશે અને હું અહલે હકીકતના થોડા લોકોમાં રહી જઈશ, જેમાં તું અને તારા જેવા મારા શિઆઓ છો.' અબુ તુફૈલ કહે છે: હું ડરી ગયો અને પૂછ્યું: 'શું હું અને મારા જેવા લોકો આપથી જુદા થઈ જઈશું કે આપની સાથે અડગ રહીશું?' ફરમાવ્યું: 'તમે અડગ રહેશો!' પછી હઝરત મારી તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: 'અમારા અમ્રની હકીકત ખૂબ મુશ્કેલ છે અને ત્રણ સિવાય કોઈ તેને ઓળખતું નથી અને તેનો ઇકરાર કરતું નથી: મુકર્રબ ફરિશ્તો, અથવા મુરસલ નબી, અથવા નેક મોમિન બંદો જેના દિલને અલ્લાહે ઈમાન માટે અજમાવ્યું છે! ઓ અબા તુફૈલ! રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રૂહ કબ્ઝ કરવામાં આવી અને લોકો ગુમરાહો અને નાદાનોના રૂપમાં મુરતદ થઈ ગયા, સિવાય એ લોકોના જેમને અલ્લાહે અમારા અહલે બૈત વસીલે (સુરક્ષિત રાખ્યા).'
إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِی نَزَلَ مَعَ آدَمَ (علیه السلام) عَلَی حَالِهِ وَ لَیْسَ یَمْضِی مِنَّا عَالِمٌ إِلَّا خَلَّفَ مَنْ یَعْلَمُ عِلْمَهُ وَ الْعِلْمُ یُتَوَارَثُ.
امام باقر (علیه السلام)- آن علمی که خداوند برای آدم (علیه السلام) فرستاده است به همان حال نزد ماست و از میان ما عالمی از دنیا نمی‌رود مگر اینکه کسی را که علم او را بداند، جانشین خویش بگذارد و علم همین‌طور به ارث می‌رسد.
Imam Baqir (peace be upon him): The knowledge that Allah sent down with Adam (peace be upon him) is with us in its original state, and no scholar among us departs from this world without leaving behind a successor who knows his knowledge, and knowledge is thus inherited.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જે ઇલ્મ અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ) માટે ઉતાર્યું હતું તે એ જ સ્થિતિમાં અમારી પાસે છે, અને અમારામાંથી કોઈ આલિમ દુનિયામાંથી નથી જતો સિવાય કે તે એવી વ્યક્તિને પોતાનો જાનશીન બનાવે જે તેના ઇલ્મને જાણતી હોય, અને ઇલ્મ આ જ રીતે વારસામાં પહોંચે છે.