قُلْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لِعِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا أَیِ اعْتَرَفُوا بِتَوْحِیدِ اللَّهِ وَ عَدْلِهِ، عَنَی بِهِ أَصْحَابَ النَّبِیِّ.
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! قُلْ لِعِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا؛ یعنی به بندگانی که به یگانگی خدا و عدالت او اعتراف کردهاند. مقصود اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) است.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): O Muhammad (peace be upon him and his family)! قُلْ لِعِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا [Say to My servants who have believed]; that is, to the servants who have acknowledged the oneness of Allah and His justice. What is meant is the companions of the Prophet (peace be upon him and his family).
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! قُلْ لِعِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا [મારા તે બંદાઓને કહો જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે]; એટલે કે તે બંદાઓને જેમણે અલ્લાહની એકતા અને તેના ન્યાયનો સ્વીકાર કર્યો છે. તેનાથી હેતુ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબીઓ છે.