سورة الحجر

Verse 56 of 99

15:56

قالَ وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّالُّونَ

گفت: «چه كسى جز گمراهان، از رحمت پروردگارش مأيوس مى‌شود»؟!

He said: And who despairs of the mercy of his Lord but the erring ones?

તેણે કહ્યું કે ગુમરાહો સિવાય પોતાના પરવરદિગારની રહેમતથી કોણ નાઉમ્મીદ થાય?!

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَالَ: صَلَّیْتُ خَلْفَ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَأَطْرَقَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تُقَنِّطْنِی مِنْ رَحْمَتِکَ ثُمَّ جَهَرَ فَقَالَ وَ مَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ.

امام صادق (علیه السلام)- صفوان‌جمّال گوید: «پشت سر امام صادق (علیه السلام) نماز خواندم؛ [بعد از پایان نماز] حضرت سرش را پایین انداخت و سپس گفت: «خدایا! مرا از رحمت‌خویش مأیوس نکن»! آنگاه با صدای بلند فرمود: «وَ مَن یَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّآلُّونَ»

Imam Sadiq (peace be upon him): Safwan al-Jammal said: 'I prayed behind Imam Sadiq (peace be upon him); [after finishing the prayer] the Imam lowered his head and then said: "O Allah! Do not make me despair of Your mercy!" Then he said aloud: وَ مَن یَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّآلُّونَ [And who despairs of the mercy of his Lord but the erring ones?]'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સફવાન જમ્માલ કહે છે: 'મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ની પાછળ નમાઝ પઢી; (નમાઝ પૂરી થયા પછી) હઝરતે પોતાનું માથું નીચું કર્યું અને પછી કહ્યું: "અય અલ્લાહ! મને તારી રહમતથી નિરાશ ન કર!" પછી બુલંદ અવાજે ફરમાવ્યું: وَ مَن یَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّآلُّونَ [અને પોતાના પરવરદિગારની રહમતથી ગુમરાહો સિવાય કોણ નિરાશ થાય છે?]'

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

إِلَهِی إِنَّ ذُنُوبِی وَ کَثْرَتَهَا قَدْ غَیَّرَتْ وَجْهِی عِنْدَکَ وَ حَجَبَتْنِی عَنِ اسْتِیهَالِ رَحْمَتِکَ وَ بَاعَدَتْنِی عَنِ اسْتِیجَابِ مَغْفِرَتِکَ وَ لَوْ لَا تَعَلُّقِی بِآلَائِکَ وَ تَمَسُّکِی بِالرَّجَاءِ لِمَا وَعَدْتَ أَمْثَالِی مِنَ الْمُسْرِفِینَ وَ أَشْبَاهِی مِنَ الْخَاطِئِینَ بِقَوْلِکَ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ الْآیَهًَْ وَ حَذَّرْتَ الْقَانِطِینَ مِنْ رَحْمَتِکَ فَقُلْت وَ مَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّون ... إِلَهِی لَقَدْ کَانَ ذُلُّ الْإِیَاسِ عَلَیَّ مُشْتَمِلًا وَ الْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَتِکَ بِی مُلْتَحِفاً.

امام کاظم (علیه السلام)- خداوندا! گناهان من و بسیاری آن‌ها، روی مرا در پیشگاه تو دگرگون ساخته و مرا از شایستگی برای رحمت تو بازداشته و از سزاوار بودن برای آمرزش تو دور ساخته است؛ و اگر نبود که من به نعمت‌های تو آویخته‌ام و به امیدواری به تو چنگ زده‌ام به این‌خاطر که امثال من از اسرافکاران و خطاکاران را با این سخنت؛ ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید، از رحمت خدا نومید نشوید. که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد. زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. ( زمر/۵۳ ) وعده دادی و ناامیدان از رحمت خود را برحذر داشته و فرمودی: وَ مَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ؛ معبود من! [اگر این‌ها نبود] هرآینه ذلّت و خواری و ناامیدی مرا فرا می‌گرفت و نومیدی از رحمتت مرا در بر می‌گرفت.

Imam Kazim (peace be upon him): O Allah! My sins and their multitude have altered my face before You, held me back from being worthy of Your mercy, and distanced me from deserving Your forgiveness. And were it not that I cling to Your bounties and grasp hold of hope in You, because You promised the likes of me among the extravagant and my peers among the sinners with Your saying: يا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ [O My servants who have transgressed against yourselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful (Zumar/53)], and warned those who despair of Your mercy, and said: وَ مَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ [And who despairs of the mercy of his Lord but the erring ones?] — O my Lord! [Were it not for these,] then indeed humiliation, abasement and hopelessness would have overtaken me, and despair of Your mercy would have wrapped itself around me.

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): હે અલ્લાહ! મારા ગુનાહો અને તેમની અધિકતાએ તારી સામે મારો ચહેરો બદલી નાખ્યો છે, અને મને તારી રહમતને લાયક હોવાથી રોકી રાખ્યો છે, અને તારી માફીને લાયક હોવાથી દૂર કરી દીધો છે; અને જો એમ ન હોત કે હું તારી નેઅમતોને વળગેલો છું અને તારી આશા સાથે પકડ કરી બેઠો છું એ કારણે કે તેં મારા જેવા હદથી વધનારાઓ અને મારા જેવા ખતાકારોને આ તારા કૌલથી; يا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ [હે મારા બંદાઓ! જેમણે પોતાના ઉપર ઇસરાફ અને જુલમ કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નાઉમેદ ન થાવ. ખરેખર અલ્લાહ બધા જ ગુનાહોને માફ કરે છે. કારણ કે તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે. (ઝુમર/૫૩)] વાયદો આપ્યો છે અને પોતાની રહમતથી નાઉમેદ થનારાઓને ચેતવ્યા છે અને ફરમાવ્યું: وَ مَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ [અને પોતાના પરવરદિગારની રહમતથી ગુમરાહો સિવાય કોણ નાઉમેદ થાય છે?]; મારા મઅબૂદ! [જો એ ન હોત] તો ખરેખર ઝિલ્લત અને ખ્વારી અને નાઉમેદી મને ઘેરી લેત અને તારી રહમતથી નિરાશા મને લપેટી લેત.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

{قال الله:} یا بن آدم (علیه السلام) بِإِحْسَانِی إِلَیْکَ قَوِیتَ عَلَی طَاعَتِی وَ بِسُوءِ ظَنِّکَ بِی قَنَطْتَ مِنْ رَحْمَتِی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوند تبارک‌وتعالی می‌فرماید: «ای فرزند آدم! به‌واسطه‌ی نیکی‌کردن من با تو بر فرمان‌برداری از من توانا شدی و به بدگمانیت به من از رحمت من نومید گشتی».

The Prophet (peace be upon him and his family): Allah, Blessed and Exalted, says: "O son of Adam! Through My kindness to you, you gained strength to obey Me, and through your ill thought of Me, you despaired of My mercy."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલા ફરમાવે છે: "હે આદમના ફરઝંદ! મારી તારી સાથે નેકી કરવાના કારણે તું મારી આજ્ઞાપાલન ઉપર શક્તિમાન થયો અને મારા વિષે તારી બદગુમાનીના કારણે તું મારી રહમતથી નાઉમેદ થયો."