أبوعَبدالله (علیه السلام) یَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَانَ یَدْعُو أَصْحَابَهُ فَمَنْ أَرَادَ بِهِ خَیْراً سَمِعَ وَ عَرَفَ مَا یَدْعُوهُ إِلَیْهِ وَ مَنْ أَرَادَ بِهِ شَرّاً طَبَعَ عَلَی قَلْبِهِ فَلَا یَسْمَعُ وَ لَا یَعْقِلُ وَ هُوَ قَوْلُهُ أُولئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللهُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَ سَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ وَ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) فرمود: پیامبر (صلی الله علیه و آله) یاران خود را به خدا دعوت میکرد. هرکس که خدا برای او خیر میخواست، کلام او را میشنید و پیام او را درک میکرد و هرکس برای او شرّ میخواست، بر قلبش مُهری زده میشد، کلام او را نمیشنید و درک نمیکرد و این است معنای آیه: أُولَئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللهُ عَلَی قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ.
The Messenger (peace be upon him and his family)- Imam Sadiq (peace be upon him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) used to call his companions to Allah. Anyone for whom Allah willed good would hear his words and understand his message, and anyone for whom He willed evil would have a seal placed on his heart, so he neither heard his words nor understood them. And this is the meaning of the verse: أُولَئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللهُ عَلَی قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ [Those are they on whose hearts and hearing and sight Allah has set a seal, and those are the heedless ones].
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના સાથીઓને અલ્લાહ તરફ બોલાવતા હતા. જેના માટે અલ્લાહ ખૈર ઇચ્છતો હતો, તે તેમની વાત સાંભળતો અને તેમના પયગામને સમજતો, અને જેના માટે શર ઇચ્છતો હતો, તેના દિલ પર મહોર લગાવી દેવાતી, તે તેમની વાત ન સાંભળતો અને ન સમજતો, અને આ જ આ આયતનો અર્થ છે: أُولَئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللهُ عَلَی قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ [આ તે લોકો છે જેમના દિલો, કાનો અને આંખો પર અલ્લાહે મહોર લગાવી દીધી છે અને આ જ લોકો ગાફિલ છે].