عَن مَنصُورِبنِ‌حَازِم قَال قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مُحْرِمٌ اضْطُرَّ إِلَی صَیْدٍ وَ إِلَی مَیْتَهًٍْ مِنْ أَیِّهِمَا یَأْکُلُ قَالَ یَأْکُلُ مِنَ الصَّیْدِ قُلْتُ أَ لَیْسَ قَدْ أَحَلَ اللَّهُ الْمَیْتَهًَْ لِمَنِ اضْطُرَّ إِلَیْهَا قَالَ بَلَی وَ لَکِنْ یَفْدِی أَ لَا تَرَی أَنَّهُ إِنَّمَا یَأْکُلُ مِنْ مَالِهِ فَیَأْکُلُ الصَّیْدَ وَ عَلَیْهِ فِدَاؤُهُ.
امام صادق (علیه السلام)- منصوربن‌حازم گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «مُحرِمی که مجبور است یا صید کند یا گوشت مردار بخورد، کدام را انجام دهد»؟ فرمود: «صید کند». عرض کردم: «مگر خداوند، مردار را بر مضطرّ حلال نکرده است»؟! فرمود: «آری! امّا آیا نمی بینی که از مال خود می‌خورد؟! صید می‌کند و می‌خورد؛ سپس فدیه می‌دهد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Mansur ibn Hazim said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "A muhrim (pilgrim in ihram) who is compelled either to hunt game or to eat the flesh of a dead animal — which of the two should he do?" He said: "Let him hunt." I said: "Has Allah not made carrion lawful for one who is in dire need of it?" He said: "Yes, but do you not see that he is eating from his own wealth? Let him hunt and eat, and pay the atonement (fidya) for it."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મન્સૂર બિન હાઝિમ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "એક મુહરિમ (એહરામમાં રહેલો હાજી) જે મજબૂર છે કે કાં તો શિકાર કરે અથવા મુરદારનું માંસ ખાય, તો કયું કરે?" ફરમાવ્યું: "શિકાર કરે." મેં અરજ કરી: "શું અલ્લાહે મુઝ્તર (લાચાર) માટે મુરદારને હલાલ નથી કર્યું?" ફરમાવ્યું: "હા! પરંતુ શું તમે જોતા નથી કે તે પોતાના માલમાંથી ખાય છે? શિકાર કરે અને ખાય; પછી ફિદિયા (વળતર) આપે."