عَلِیُّبْنُمُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ رَفَعَهُ قَال‌کَانَ عَلِیُّبْنُالْحُسَیْنِ (علیه السلام) إِذَا قَرَأَ هَذِهِ الْآیَهًَْ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللهِ لا تُحْصُوها یَقُولُ سُبْحَانَ مَنْ لَمْ یَجْعَلْ فِی أَحَدٍ مِنْ مَعْرِفَهًِْ نِعَمِهِ إِلَّا الْمَعْرِفَهًَْ بِالتَّقْصِیرِ عَنْ مَعْرِفَتِهَا کَمَا لَمْ یَجْعَلْ فِی أَحَدٍ مِنْ مَعْرِفَهًِْ إِدْرَاکِهِ أَکْثَرَ مِنَ الْعِلْمِ أَنَّهُ لَا یُدْرِکُهُ فَشَکَرَ جَلَّ وَ عَزَّ مَعْرِفَهًَْ الْعَارِفِینَ بِالتَّقْصِیرِ عَنْ مَعْرِفَهًِْ شُکْرِهِ فَجَعَلَ مَعْرِفَتَهُمْ بِالتَّقْصِیرِ شُکْراً کَمَا عَلِمَ عِلْمَ الْعَالِمِینَ أَنَّهُمْ لَا یُدْرِکُونَهُ فَجَعَلَهُ إِیمَاناً عِلْماً مِنْهُ أَنَّهُ قَدُّ وُسْعِ الْعِبَادِ فَلَا یَتَجَاوَزُ ذَلِکَ فَإِنَّ شَیْئاً مِنْ خَلْقِهِ لَا یَبْلُغُ مَدَی عِبَادَتِهِ وَ کَیْفَ یُبْلَغُ مَدَی عِبَادَتِهِ مَنْ لَا مَدَی لَهُ وَ لَا کَیْفَ تَعَالَی اللَّهُ عَنْ ذَلِکَ عُلُوّاً کَبِیراً.
امام سجّاد (علیه السلام)- علی‌بن‌محمّد در حدیثی مرفوع از یکی از شیعیان نقل می‌کند: هرگاه امام زین‌العابدین (علیه السلام) این آیه: وَ إِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللهِ لَا تحُصُوهَا را می‌خواند، می‌فرمود: «پاک و منزّه است خدایی که چنین مقدّر کرده که نهایت شناخت بندگان او از نعمت‌هایش، علم آن‌ها به ناتوانی‌شان در شناخت نعمت‌های اوست، همچنان که نهایت درک بندگان از او، علم به این امر است که نمی‌توانند او را درک کنند و خداوند علم بندگان خود به ناتوانی در شناخت شکر و سپاس او را ستوده و علم آن‌ها به ناتوانی‌شان را همان شکر و سپاس آن‌ها نسبت به خود قرار داده است. همچنان که آگاهی عالمان را به اینکه نمی‌توانند او را درک و فهم کنند، ایمان آن‌ها قرار داده است؛ زیرا او می‌دانست که خود، توانایی بندگان را مقدّر کرده و از آن توانایی تجاوز نمی‌کند و بیشتر مکلّف نمی‌کند، هیچ‌یک از بندگانش نمی‌تواند به آخرین حدّ عبادت او برسد و او را آن‌گونه که شایسته‌ی اوست، عبادت کند و چگونه می‌توان به آخرین حدّ عبادت او رسید، درحالی‌که حدّ و چگونگی ندارد، شأن و مرتبه‌ی خداوند از این امور بسیار بسیار بالاتر و برتر است.
Imam Sajjad (peace be upon him): Ali ibn Muhammad, in a marfu' hadith, narrates from one of the Shia: whenever Imam Zayn al-Abidin (peace be upon him) recited this verse: وَ إِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللهِ لَا تحُصُوهَا [And if you would count Allah's favours, you will not be able to number them], he would say: "Glorified is the Allah who has so decreed that the utmost recognition of His servants regarding His blessings is their knowledge of their own inability to recognize His blessings, just as the utmost comprehension of the servants regarding Him is their knowledge that they cannot comprehend Him. And Allah has praised His servants' knowledge of their inability to recognize how to thank and praise Him, and has made their knowledge of their inability itself their thanks and praise to Him. Just as He has made the awareness of the learned that they cannot comprehend and understand Him, their faith; for He knew that He Himself had decreed the ability of the servants and does not exceed that ability and does not impose more upon them. None of His servants can reach the ultimate limit of His worship and worship Him as He truly deserves. And how can one reach the ultimate limit of His worship, when He has no limit and no modality? The station and rank of Allah is far, far above and higher than these matters."
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન મુહમ્મદ એક મરફૂઅ હદીસમાં એક શિયાથી નકલ કરે છે: જ્યારે પણ ઇમામ ઝયનુલ આબિદીન (અલયહિસ્સલામ) આ આયત: وَ إِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللهِ لَا تحُصُوهَا [અને જો તમે અલ્લાહની નેઅમતોને ગણવા લાગો, તો ગણી નહીં શકો] પઢતા હતા, ત્યારે ફરમાવતા હતા: "પાક અને પવિત્ર છે તે અલ્લાહ જેણે એવું નક્કી કર્યું છે કે તેના બંદાઓની તેની નેઅમતોની ઓળખની અંતિમ હદ, તેની નેઅમતોને ઓળખવામાં તેમની અસમર્થતા વિશેનું તેમનું ઇલ્મ છે, જેમ કે બંદાઓની તેને સમજવાની અંતિમ હદ, આ બાબતનું ઇલ્મ છે કે તેઓ તેને સમજી શકતા નથી. અને અલ્લાહે પોતાના બંદાઓના તેની શુક્રગુઝારીની ઓળખમાં અસમર્થતાના ઇલ્મની પ્રશંસા કરી છે અને તેમની અસમર્થતાના ઇલ્મને જ તેમની પોતાના પ્રત્યેની શુક્રગુઝારી કરાર દીધી છે. જેમ કે આલિમોની આ જાણકારીને કે તેઓ તેને સમજી અને પામી શકતા નથી, તેમનું ઈમાન કરાર દીધું છે; કારણ કે તે જાણતો હતો કે તેણે પોતે બંદાઓની તાકાત મુકર્રર કરી છે અને તે તાકાતથી આગળ વધતો નથી અને વધુ મુકલ્લફ કરતો નથી. તેના બંદાઓમાંથી કોઈ પણ તેની ઇબાદતની અંતિમ હદ સુધી પહોંચી શકતું નથી અને તેને એ રીતે ઇબાદત કરી શકતું નથી જે રીતે તે લાયક છે. અને તેની ઇબાદતની અંતિમ હદ સુધી કઈ રીતે પહોંચી શકાય, જ્યારે કે તેની હદ અને કૈફિયત જ નથી. અલ્લાહની શાન અને મરતબો આ બાબતોથી ઘણો ઘણો ઉચ્ચ અને શ્રેષ્ઠ છે."