سورة الإسراء

Verse 38 of 111

17:38

كُلُّ ذالِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً

همه‌ی اين‌ها ‌گناهش نزد پروردگار تو ناپسند است.

All this-- the evil of it-- is hateful in the sight of your Lord.

આ દરેક વાતની બૂરાઇ તારા પરવરદિગાર આગળ નાપસંદ છે.

الصّادق ( إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَوَارِحِ ابْنِ آدَمَ (وَ قَسَّمَهُ عَلَیْهَا وَ فَرَّقَهُ فِیهَا فَلَیْسَ مِنْ جَوَارِحِهِ جَارِحَهًٌْ إِلَّا وَ قَدْ وُکِّلَتْ مِنَ الْإِیمَانِ بِغَیْرِ مَا وُکِّلَتْ بِهِ أُخْتُهَا ... وَ فَرَضَ عَلَی الرِّجْلَیْنِ أَنْ لَا یَمْشِیَ بِهِمَا إِلَی شَیْءٍ مِنْ مَعَاصِی اللَّهِ وَ فَرَضَ عَلَیْهِمَا الْمَشْیَ إِلَی مَا یُرْضِی اللَّهَ عزّوجلّ فَقَالَ وَلاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند تبارک‌وتعالی ایمان را بر جوارح و اعضای بنی‌آدم واجب کرده و آن را میان جوارح تقسیم نموده و لذا هر عضوی از اعضای انسان بر ایمانی موظّف است که با ایمان اعضای دیگر فرق می‌کند، ... نیز خداوند بر دو پای انسان واجب کرده که هرگز در راه گناه قدم نگذارند و در راستای انجام واجبات الهی گام بردارند و فرموده است: وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا إِنَّکَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ وَ لَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, has made faith obligatory upon the limbs and organs of the son of Adam and has distributed it among the limbs; therefore each organ of a person's organs is charged with a portion of faith that differs from the faith of the other organs, ... Likewise Allah has made it obligatory upon a person's two feet that they never take a step on the path of sin, and that they walk in the direction of performing the divine obligations. And He has said: وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا إِنَّکَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ وَ لَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا [And do not walk on the earth exultantly; surely you cannot cleave the earth, nor can you reach the mountains in height].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ઈમાનને બની આદમના જવારેહ અને અઅઝા [અંગો] પર વાજિબ કર્યું છે અને તેને જવારેહ વચ્ચે વહેંચી દીધું છે, અને એ કારણે ઇન્સાનનું દરેક અંગ એવા ઈમાનની જવાબદારી ધરાવે છે જે બીજા અંગોના ઈમાનથી અલગ છે, ... તેમજ અલ્લાહે ઇન્સાનના બે પગ પર વાજિબ કર્યું છે કે તેઓ કદી ગુનાહના રસ્તે કદમ ન મૂકે અને ઇલાહી વાજિબાતોને અંજામ આપવાની દિશામાં કદમ ઉઠાવે અને ફરમાવ્યું છે: وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا إِنَّکَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ وَ لَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا [અને જમીન પર ગર્વ સાથે ચાલીશ નહીં; ખરેખર તું જમીનને ફાડી શકતો નથી, અને ઊંચાઈમાં પહાડોને પહોંચી શકતો નથી].

أمیرالمومنین ( إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی مَا فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَارِحَهًٍْ مِنْ جَوَارِحِ الْإِنْسَانِ إِلَّا وَ قَدْ وُکِلَتْ بِغَیْرِ مَا وُکِلَتْ بِهِ الْأُخْرَی ... وَ أَمَّا مَا فَرَضَهُ اللَّهُ عَلَی الرِّجْلَیْنِ فَالسَّعْیُ بِهِمَا فِیمَا یُرْضِیهِ وَ اجْتِنَابُ السَّعْیِ فِیمَا یُسْخِطُهُ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ سُبْحَانَهُ فَاسْعَوْا إِلی ذِکْرِ اللهِ وَ ذَرُوا الْبَیْعَ وَ قَوْلُهُ سُبْحَانَهُ وَلاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً.

امام علی (علیه السلام)- خداوند متعال برای هریک از اعضاء و جوارح انسانی وظیفه‌ای را معیّن کرده است که این وظیفه به عضوی دیگر ارتباط ندارد، امّا واجبات پاها و آن عبارت است از؛ گام‌نهادن در راهی‌که خداوند رضایت دارد و دوری از هرجایی که رفتن آنجا خداوند را به خشم می‌آورد و خداوند دراین‌باره می‌فرماید: به‌سوی ذکر خدا بشتابید و خرید و فروش را رها کنید. ( جمعه/۹ ) و در جای دیگر فرمود: وَ لاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً.

Imam Ali (peace be upon him): Allah the Exalted has appointed for each of the human organs and limbs a duty which does not pertain to another organ. As for what Allah has made obligatory upon the two feet, it is to strive with them in what pleases Him and to refrain from striving in what angers Him. And that is His, the Glorified's, statement: فَاسْعَوْا إِلی ذِکْرِ اللهِ وَ ذَرُوا الْبَیْعَ [Hasten to the remembrance of Allah and leave off trade] (Jumu'ah/9), and His, the Glorified's, statement: وَ لاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً [And do not walk on the earth exultantly].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ ઇન્સાનના દરેક અંગ અને જવારેહ માટે એક ફરજ મુકર્રર કરી છે જે ફરજનો બીજા અંગ સાથે સંબંધ નથી, પરંતુ પગોના વાજિબાત આ છે; એ રસ્તા પર કદમ મૂકવું જેનાથી અલ્લાહ રાજી થાય અને એવી દરેક જગ્યાએ જવાથી દૂર રહેવું જ્યાં જવાથી અલ્લાહ ગુસ્સે થાય, અને અલ્લાહ આ બાબતે ફરમાવે છે: فَاسْعَوْا إِلی ذِکْرِ اللهِ وَ ذَرُوا الْبَیْعَ [અલ્લાહની યાદ તરફ દોડો અને ખરીદ-વેચાણ છોડી દો] (જુમુઆ/૯). અને બીજી જગ્યાએ ફરમાવ્યું: وَ لاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً [અને જમીન પર ગર્વ સાથે ચાલીશ નહીં].

أمیرالمومنین ( یَا بُنَیَّ لَا تَقُلْ مَا لَا تَعْلَمُ بَلْ لَا تَقُلْ کُلَّ مَا تَعْلَمُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَدْ فَرَضَ عَلَی جَوَارِحِکَ کُلِّهَا فَرَائِضَ یَحْتَجُّ بِهَا عَلَیْکَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ یَسْأَلُکَ عَنْهَا ... وَ فَرَضَ عَلَی الرِّجْلَیْنِ أَنْ تَنْقُلَهُمَا فِی طَاعَتِهِ وَ أَنْ لَا تَمْشِیَ بِهِمَا مِشْیَهًَْ عَاصٍ فَقَالَ عزّوجلّ وَلاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا* کُلُّ ذلِکَ کانَ سَیِّئُهُ عِنْدَ رَبِّکَ مَکْرُوهاً.

امام علی (علیه السلام)- فرزند عزیزم! آنچه را نمی‌دانی مگوی، بلکه همگی آنچه را که می‌دانی مگوی، زیرا خدای تعالی بر کلّیه‌ی اعضای تو وظایف و واجباتی را مقرّر و مفروض داشته است که در روز قیامت به‌وسیله‌ی آن‌ها بر تو احتجاج می‌کند و از آن‌ها سؤال می‌نماید. بر پاها فرض کرده است که آن‌ها را در مسیر طاعت او انتقال دهی و آن دو را در مسیر شخص گناهکار به راه نبری و خدای عزّوجلّ دراین‌باره فرموده است: وَ لاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا همگی آن صفات که ذکر شده صفات بد آن، نزد پروردگار تو ناپسند بوده است.

Imam Ali (peace be upon him): My dear son! Do not say what you do not know, and do not say everything you do know either, for Allah the Exalted has prescribed and made obligatory upon all your organs duties and obligations, by which He will argue against you on the Day of Resurrection and question you about them. Upon the two feet He has made it obligatory that you move them in obedience to Him and that you do not walk with them the walk of a sinner. And Allah, the Mighty and Majestic, has said concerning this: وَ لاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا [And do not walk on the earth exultantly; surely you cannot cleave the earth, nor can you reach the mountains in height]. All those attributes mentioned — the evil of them is hateful in the sight of your Lord.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): મારા વ્હાલા ફરઝંદ! જે તું જાણતો નથી તે ન બોલ, બલ્કે જે બધું તું જાણે છે તે પણ ન બોલ, કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ તારા બધા અંગો પર ફરજો અને વાજિબાત મુકર્રર અને મફરૂઝ કરી છે જેના દ્વારા કયામતના દિવસે તારા પર હુજ્જત કાયમ કરશે અને તેમના વિશે તને પૂછશે. પગો પર ફર્ઝ કર્યું છે કે તેમને તેની તાબેદારીના રસ્તે ચલાવે અને તે બંનેને ગુનેહગાર શખ્સના રસ્તે ન ચલાવે, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ આ બાબતે ફરમાવ્યું છે: وَ لاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا [અને જમીન પર ગર્વ સાથે ચાલીશ નહીં; ખરેખર તું જમીનને ફાડી શકતો નથી, અને ઊંચાઈમાં પહાડોને પહોંચી શકતો નથી]. જે બધી સિફતો બયાન કરવામાં આવી છે, તેની ખરાબી તારા પરવરદિગાર પાસે નાપસંદ છે.

الباقر ( وَ لا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً یَقُولُ بِالْعَظَمَهًِْ.

امام باقر (علیه السلام)- وَ لاتَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً؛ یعنی با بزرگی و تکبّر راه نروید.

Imam Baqir (peace be upon him): وَ لاَ تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً [And do not walk in the earth exultantly]; that is, do not walk with pride and arrogance.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ لاَ تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً [અને ધરતી પર ગર્વથી ન ચાલો]; એટલે કે મોટાઈ અને તકબ્બુર સાથે ન ચાલો.

علی‌بن‌إبراهیم ( لا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً أیْ بَطَراً أوْ فَرَحاً إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ أیْ لَمْ تَبْلُغْهَا کُلَّهَا وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا أیْ لَا تَقْدِرُ أنْ تَبْلُغَ قُلَلَ الْجِبَالِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا؛ یعنی متکبّر و سرخوش. إِنَّکَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ؛ یعنی به همه‌ی آن نمی‌رسی. وَ لَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا؛ و نمی‌توانی به قلّه‌ی کوه‌ها برسی.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا [And do not walk in the earth exultantly]; that is, arrogant and self-satisfied. إِنَّکَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ [Indeed, you will never tear through the earth]; that is, you will not reach all of it. وَ لَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا [And you will never reach the mountains in height]; and you cannot reach the summits of the mountains.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا [અને ધરતી પર ગર્વથી ન ચાલો]; એટલે કે તકબ્બુર કરનાર અને મગ્ન. إِنَّکَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ [ખરેખર તમે ધરતીને ચીરી શકશો નહીં]; એટલે કે તમે તેની સંપૂર્ણતા સુધી પહોંચી શકતા નથી. وَ لَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا [અને લંબાઈમાં તમે પર્વતો સુધી પહોંચી શકશો નહીં]; અને તમે પર્વતોની ચોટી સુધી પહોંચી શકતા નથી.

الصّادق ( إِنْ کُنْتَ عَاقِلًا فَقَدِّمِ الْعَزِیمَهًَْ الصَّحِیحَهًَْ وَ النِّیَّهًَْ الصَّادِقَهًَْ فِی حِینِ قَصْدِکَ إِلَی أَیِّ مَکَانٍ أَرَدْتَ وَ انْهَ النَّفْسَ عَنِ التَّخَطِّی إِلَی مَحْذُورٍ وَ کُنْ مُتَفَکِّراً فِی مَشْیِکَ وَ مُعْتَبِراً بِعَجَائِبِ صُنْعِ اللَّهِ تَعَالَی أَیْنَمَا بَلَغْتَ وَ لَا تَکُنْ مُسْتَهْزِئاً وَ لَا مُتَبَخْتِراً فِی مَشْیِکَ قَالَ تَعَالَی وَ لا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحا.

امام صادق (علیه السلام)- اگر خردمند و فهمیده باشی می‌باید به هرجایی که می‌خواهی بروی با نیّت پاک و راست و قصد صحیح و درست صورت بگیرد. و از قدم برداشتن به‌سوی آنچه ممنوع و حرام است خودداری کن و در راه‌رفتن به حال تفکّر بوده و از دیدن عجایب آفرینش و غرائب خلقت عبرت و پند بگیر و هرگز کسی را استهزاء و مسخره مکن و با تَبَخْتُر و تکبّر راه مرو و خداوند می‌فرماید: وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا.

Imam Sadiq (peace be upon him): If you are wise and understanding, then whenever you intend to go to any place, it must be with a pure and true intention and a correct and sound purpose. Restrain yourself from stepping toward what is forbidden and unlawful, and while walking be in a state of reflection, and take heed and admonition from seeing the wonders of creation and the marvels of formation. Never mock or ridicule anyone, and do not walk with arrogance and pride, for Allah says: وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا [And do not walk in the earth exultantly].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જો તમે બુદ્ધિમાન અને સમજદાર હો, તો જ્યાં પણ તમે જવા માંગો છો ત્યાં પવિત્ર અને સાચી નિય્યત તથા સહી અને દુરુસ્ત ઇરાદા સાથે થવું જોઈએ. અને જે વસ્તુ મના અને હરામ છે તેની તરફ કદમ ઉઠાવવાથી બચો, અને ચાલતી વખતે વિચારની હાલતમાં રહો અને સર્જનની અજાયબીઓ તથા ખિલ્કતની અદ્ભુત વસ્તુઓ જોઈને ઇબ્રત અને બોધ મેળવો, અને ક્યારેય કોઈની મશ્કરી અને ઠઠ્ઠા ન કરો, અને તકબ્બુર તથા ગર્વ સાથે ન ચાલો, અને અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ لاَ تَمْشِ فِی الأَرْضِ مَرَحًا [અને ધરતી પર ગર્વથી ન ચાલો].