فَقَالَ حُذَیْفَهًْ ... أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَمَرَ رَسُولَهُ فِی سَنَهًِْ عَشْرٍ مِنْ مُهَاجَرَتِهِ مِنْ مَکَّهًَْ إِلَی الْمَدِینَهًِْ أَنْ یَحُجَّ هُوَ وَ یَحُجَّ النَّاسُ مَعَه ... وَ سَارَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّی نَزَلَ بِغَدِیرِ خُمٍّ وَ صَلَّی بِالنَّاسِ وَ أَمَرَهُمْ أَنْ یَجْتَمِعُوا إِلَیْهِ وَ دَعَا عَلِیّاً (علیه السلام) وَ رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَدَ عَلِیٍّ (علیه السلام) الْیُسْرَی بِیَدِهِ الْیُمْنَی وَ رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْوَلَاءِ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) عَلَی النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ فَرَضَ طَاعَتَهُ عَلَیْهِمْ وَ أَمَرَهُمْ أَنْ لَا یَتَخَلَّفُوا عَلَیْهِ بَعْدَهُ ... سَارَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بَاقِیَ یَوْمِهِ وَ لَیْلَتِهِ حَتَّی إِذَا دَنَوْا مِنْ عَقَبَهًِْ هَرْشَی تَقَدَّمَهُ الْقَوْمُ فَتَوَارَوْا فِی ثَنِیَّهًِْ الْعَقَبَهًٍْ ... قَالَ حُذَیْفَهًُْ: ثُمَّ انْحَدَرْنَا مِنَ الْعَقَبَهًِْ وَ قَدْ طَلَعَ الْفَجْرُ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَتَوَضَّأَ وَ انْتَظَرَ أَصْحَابَهُ حَتَّی انْحَدَرُوا مِنَ الْعَقَبَهًِْ وَ اجْتَمَعُوا فَرَأَیْتُ الْقَوْمَ بِأَجْمَعِهِمْ وَ قَدْ دَخَلُوا مَعَ النَّاسِ وَ صَلَّوْا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَلَمَّا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاتِهِ الْتَفَتَ فَنَظَرَ إِلَی أَبِی بَکْرٍ وَ عُمَرَ وَ أَبِی عُبَیْدَهًَْ یَتَنَاجَوْنَ فَأَمَرَ مُنَادِیاً فَنَادَی فِی النَّاسِ لَا تَجْتَمِعْ ثَلَاثَهًُْ نَفَرٍ مِنَ النَّاسِ یَتَنَاجَوْنَ فِیمَا بَیْنَهُمْ بِسِرٍّ وَ ارْتَحَلَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِالنَّاسِ مِنْ مَنْزِلِ الْعَقَبَهًِْ فَلَمَّا نَزَلَ الْمَنْزِلَ الْآخَرَ رَأَی سَالِمٌ مَوْلَی حُذَیْفَهًَْ أَبَا بَکْرٍ وَ عُمَرَ وَ أَبَا عُبَیْدَهًَْ یَسَارُّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فَوَقَفَ عَلَیْهِمْ وَ قَالَ: أَ لَیْسَ قَدْ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنْ لَا تَجْتَمِعَ ثَلَاثَهًُْ نَفَرٍ مِنَ النَّاسِ عَلَی سِرٍّ وَاحِدٍ؟ ... فَقَالُوا لَهُ: إِنَّا قَدِ اجْتَمَعْنَا عَلَی أَنْ نَتَحَالَفَ وَ نَتَعَاقَدَ عَلَی أَنْ لَا نُطِیعَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) فِیمَا فَرَضَ عَلَیْنَا مِنْ وَلَایَهًِْ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) بَعْدَهُ. قَالَ سَالِمٌ: وَ أَنَا وَ اللَّهِ أَوَّلُ مَنْ یُعَاقِدُکُمْ عَلَی هَذَا الْأَمْرِ ... فَتَعَاقَدُوا مِنْ وَقْتِهِمْ عَلَی هَذَا الْأَمْرِ ثُمَّ تَفَرَّقُوا فَلَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الْمَسِیرَ أَتَوْهُ فَقَالَ لَهُمْ: فِیمَا کُنْتُمْ تَتَنَاجَوْنَ فِی یَوْمِکُمْ هَذَا وَ قَدْ نَهَیْتُکُمْ عَنِ النَّجْوَی. فَقَالُوا: یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)! مَا الْتَقَیْنَا غَیْرَ وَقْتِنَا هَذَا فَنَظَرَ إِلَیْهِمُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَلِیّاً قَالَ لَهُمْ: أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللهِ وَ مَا اللهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ثُمَّ سَارَ حَتَّی دَخَلَ الْمَدِینَهًَْ وَ اجْتَمَعَ الْقَوْمُ جَمِیعاً وَ کَتَبُوا صَحِیفَهًًْ بَیْنَهُمْ عَلَی ذِکْرِ مَا تَعَاهَدُوا عَلَیْهِ فِی هَذَا الْأَمْر.
پیامبر ( حذیفه گفت: ... خداوند در سال دهم هجرت، رسولش را فرمان داد که به همراه مردم حج به جا آورد ... و مردم همراه او (پیامبر () بودند؛ تا اینکه به محل غدیر خم فرودآمد و با آنان نماز خواند و ایشان را امر کرد که همه دور او جمع شوند. سپس علی (علیه السلام) را فراخواند و پیامبرخدا (دست چپ علی (علیه السلام) را به دست راست خود گرفته و بالا برد و با صدای بلند علی (علیه السلام) را بر جمیع مردم سرپرست قرارداد و اطاعت از او را برهمگان واجب نمود و به آنها فرمان داد «پس از من با او مخالفت نکنید ...» رسول‌خدا (بقیّه‌ی شب و روزش را [با کاروان] حرکت کرد تا به نزدیکی عقبه «هرشی» رسید؛ جمعیّت به پیشوازشان آمده و به سمت کوهی در عقبه به راه افتادند ... سپس از عقبه پایین آمدیم؛ در حالی‌که زمان طلوع فجر بود. پیامبر (پایین آمده و وضو گرفته و منتظر یارانش بود تا از عقبه پایین آمده و جمع شوند. همه‌ی قوم را دیدم که درکنار مردم، پشت سر رسول‌خدا (نماز خواندند و [پیامبر (] چون نمازش را به پایان رساند، متوجّه ابوبکر و عمر و ابوعبیده شد که با یکدیگر نجوا می‌کردند؛ پس آنها را نگریسته و ندادهنده‌ای را خواست تا در میان مردم ندا دهد: «نباید هیچ سه نفری از بین مردم گرد هم جمع شده و سّری را بین خودشان نجوا کنند»! پیامبر (همراه مردم از منزل عقبه باربستند و هنگامی‌که در منزل دیگر فرود آمدند، سالم، غلام حذیفه، ابوبکر، عمر و ابوعبیده را دید که دور یکدیگر جمع شده و با هم نجوا می‌کردند؛ نزد آنها ایستاد و گفت: «مگر پیامبرخدا (امر نکرد که سه نفری اجتماع نکنید تا درباره‌ی یک راز گفتگو کنید؟! ...» گفتند: «ما گرد هم جمع شده‌ایم تا با یکدیگر عهد بسته و هم‌پیمان شویم که از محمّد (در آنچه که از ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) پس از خودش بر ما واجب کرده اطاعت نکنیم». سالم گفت: «قسم به خدا! که من اوّلین نفرم که با شما در این خصوص هم‌پیمان می‌شوم ...» سپس در این امر با یکدیگر پیمان بسته و پس از آن متفرّق شدند. هنگامی‌که رسول‌خدا (به راه افتاد، آنها نزد او آمدند. حضرت به آنها فرمود: «امروز درباره‌ی چه با یکدیگر نجوا می‌کردید؛ درحالی که من شما را از آن نهی کردم»؟ پس جواب دادند: «ای رسول‌خدا (! ما در همین زمان‌که نزد شماییم، دیگر با هم جمع نشده‌ایم». پس پیامبر (دلگیرانه به آنها نگریست و خطاب به ایشان این آیه را قرائت فرمود: بگو: «شما بهتر می‌دانید یا خدا؟! [و با اینکه می‌دانید آنها یهودی یا نصرانی نبودند، چرا حقیقت را کتمان می‌کنید؟]» و چه کسی ستمکارتر است از آن‌کس که گواهی و شهادت الهی را که نزد اوست، کتمان می‌کند؟! و خدا از اعمال شما غافل نیست. و حرکت کردند تا به مدینه رسیدند. در آنجا جمعیّت زیادی اجتماع کرده بودند. پیامبر خدا (در بینشان صحیفه‌ای درخصوص آنچه که درباره‌ی امامت عهد کرده بودند، نوشت».
The Messenger (peace be upon him and his family): Hudhayfa said: ... In the tenth year of the Hijra, Allah commanded His Messenger to perform the Hajj together with the people ... and the people were with him (the Prophet, peace be upon him and his family), until he came down at the site of Ghadir Khumm, prayed with them, and ordered them all to gather around him. Then he summoned Ali (peace be upon him), and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took the left hand of Ali (peace be upon him) in his own right hand and raised it aloft, and with a loud voice appointed Ali (peace be upon him) as the guardian over all the people, made obedience to him obligatory upon everyone, and commanded them, "Do not oppose him after me ..." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) travelled the remainder of his day and night [with the caravan] until he drew near the pass of "Harsha"; the crowd went ahead of them and set off towards a mountain in the pass ... Then we descended from the pass, and it was the time of the break of dawn. The Prophet (peace be upon him and his family) came down, performed the ablution, and waited for his companions until they descended from the pass and gathered together. I saw the entire group, along with the people, praying behind the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). When [the Prophet (peace be upon him and his family)] finished his prayer, he noticed Abu Bakr, Umar and Abu Ubayda whispering to one another; so he looked at them and called a herald to proclaim among the people: "No three men among the people should gather together and whisper a secret among themselves!" The Prophet (peace be upon him and his family) set out with the people from the stopping-place of the pass, and when they came down at the next stopping-place, Salim, the freed slave of Hudhayfa, saw Abu Bakr, Umar and Abu Ubayda gathered around each other whispering together. He stood before them and said, "Did not the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) order that no three of you should assemble to speak about a secret?! ..." They said, "We have gathered together to swear an oath and make a pact with one another that we will not obey Muhammad (peace be upon him and his family) in what he has made obligatory upon us of the wilaya of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) after him." Salim said, "By Allah! I am the first to make a pact with you on this matter ..." So they made a pact with one another on this matter at that very time, and then dispersed. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) set out, they came to him. He said to them, "About what were you whispering with one another today, when I had forbidden you from it?" They replied, "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! We have not gathered together at any other time than this one, when we are with you." So the Prophet (peace be upon him and his family) looked at them sorrowfully and recited this verse to them: Say: "Are you better knowing, or Allah?! [And though you know that they were neither Jews nor Christians, why do you conceal the truth?]" And who is more unjust than he who conceals a testimony from Allah that he has with him?! And Allah is not heedless of what you do. And they set off until they reached Medina. A great crowd had gathered there. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) wrote among them a document concerning what they had pledged regarding the imama.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હુઝયફાએ કહ્યું: ... અલ્લાહે હિજરતના દસમા વર્ષે પોતાના રસૂલને હુકમ આપ્યો કે લોકોની સાથે હજ અદા કરે ... અને લોકો તેમની (પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની) સાથે હતા; ત્યાં સુધી કે ગદીરે ખુમ્મના સ્થળે ઉતર્યા અને તેમની સાથે નમાઝ પઢી અને તેમને હુકમ આપ્યો કે બધા તેમની આસપાસ એકઠા થાય. પછી અલી (અલયહિસ્સલામ)ને બોલાવ્યા અને પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી (અલયહિસ્સલામ)નો ડાબો હાથ પોતાના જમણા હાથમાં લઈને ઉપર ઉઠાવ્યો અને ઉંચા અવાજે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને તમામ લોકો પર સરપરસ્ત નિમ્યા અને તેમની ઈતાઅત બધા પર વાજિબ કરી અને તેમને હુકમ આપ્યો કે "મારી પછી તેમની સાથે વિરોધ ન કરો ..." રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બાકીની રાત અને દિવસ [કાફલા સાથે] ચાલ્યા ત્યાં સુધી કે "હરશા" ઘાટની નજીક પહોંચ્યા; ટોળું તેમના સ્વાગત માટે આવ્યું અને ઘાટમાંના પહાડ તરફ ચાલવા લાગ્યું ... પછી અમે ઘાટથી નીચે ઉતર્યા; જ્યારે ફજ્રનો સમય થયો હતો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નીચે ઉતર્યા અને વુઝૂ કર્યો અને પોતાના સાથીઓની રાહ જોતા હતા કે તેઓ ઘાટથી નીચે ઉતરીને એકઠા થાય. મેં આખા સમૂહને જોયો કે લોકોની સાથે રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પાછળ નમાઝ પઢી અને [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ] જ્યારે પોતાની નમાઝ પૂરી કરી, ત્યારે ધ્યાનમાં આવ્યું કે અબૂ બક્ર, ઉમર અને અબૂ ઉબૈદા એકબીજા સાથે ધીમેથી કાનાફૂસી કરી રહ્યા હતા; તો તેમના તરફ જોઈને એક જાહેર કરનારને બોલાવ્યો કે લોકોમાં જાહેર કરે: "લોકોમાંથી કોઈ ત્રણ માણસો ભેગા થઈને પોતાની વચ્ચે કોઈ ગુપ્ત વાત ન કરે"! પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) લોકો સાથે ઘાટના મુકામથી રવાના થયા અને જ્યારે બીજા મુકામ પર ઉતર્યા, ત્યારે સાલિમ, હુઝયફાના ગુલામે, અબૂ બક્ર, ઉમર અને અબૂ ઉબૈદાને જોયા કે એકબીજાની આસપાસ ભેગા થઈને કાનાફૂસી કરી રહ્યા હતા; તેમની પાસે ઊભા રહીને કહ્યું: "શું પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હુકમ નહોતો આપ્યો કે ત્રણ જણ ભેગા થઈને એક ગુપ્ત વાત વિશે ચર્ચા ન કરો?! ..." તેઓએ કહ્યું: "અમે એટલા માટે ભેગા થયા છીએ કે એકબીજા સાથે અહદ કરીએ અને સોગંદ ખાઈએ કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાની પછી અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત વિશે અમારા પર જે વાજિબ કર્યું છે તેમાં તેમની ઈતાઅત નહીં કરીએ". સાલિમે કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ! હું પહેલો છું જે તમારી સાથે આ બાબતમાં હમપયમાન થાઉં છું ..." પછી આ બાબતમાં એકબીજા સાથે અહદ કરીને પછી છૂટા પડ્યા. જ્યારે રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) રવાના થયા, ત્યારે તેઓ તેમની પાસે આવ્યા. હઝરતે તેમને ફરમાવ્યું: "આજે તમે એકબીજા સાથે શેના વિશે કાનાફૂસી કરતા હતા; જ્યારે મેં તમને તેનાથી મના કર્યા હતા"? તેઓએ જવાબ આપ્યો: "એ રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમે તો આ સમય કે જ્યારે તમારી પાસે છીએ તે સિવાય કોઈ સમય ભેગા થયા નથી". પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ દુ:ખી થઈને તેમના તરફ જોયું અને તેમને સંબોધીને આ આયત તિલાવત ફરમાવી: કહો: "શું તમે વધુ જાણો છો કે અલ્લાહ?! [અને જ્યારે તમે જાણો છો કે તેઓ યહૂદી કે નસરાની નહોતા, તો સત્યને શા માટે છુપાવો છો?]" અને તેનાથી વધુ ઝાલિમ કોણ છે જે અલ્લાહની ગવાહી અને શહાદતને જે તેની પાસે છે, છુપાવે?! અને અલ્લાહ તમારા આમાલથી ગાફિલ નથી. અને તેઓ ચાલ્યા ત્યાં સુધી કે મદીના પહોંચ્યા. ત્યાં ઘણું બધું ટોળું એકઠું થયું હતું. પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમની વચ્ચે એક સહીફો લખ્યો જેમાં તેઓએ ઇમામત વિશે જે અહદ કર્યો હતો તેનો ઉલ્લેખ કર્યો".