هر امّتى قبلهاى دارد كه خداوند آن را تعيين كرده است؛ [و به جاى گفتگو درباره‌ی قبله،] در نيكيها و اعمال خير، بر يكديگر سبقت جوييد. هرجا باشيد، خداوند همه‌ی شما را [در روز رستاخيز] حاضر مىكند؛ زيرا او بر هر چيزى تواناست.
And every one has a direction to which he should turn, therefore hasten to (do) good works; wherever you are, Allah will bring you all together; surely Allah has power over all things.
અને દરેક (ગિરોહ) માટે એક કિબ્લો છે કે જે દિશા તરફ રૂખ કરે, માટે (આ બાબતે વાદ-વિવાદ કરો નહી અને) તમે સારા કાર્યોમાં એક બીજાથી આગળ વધો; જ્યાં પણ તમે હશો અલ્લાહ તમો સર્વને ભેગા કરી લાવશે**; કારણકે અલ્લાહ દરેક વસ્તુ પર કાદીર છે.
الخَیْرَاتُ الْوَلَایَهًُْ.
امام باقر (علیه السلام) خیرات در این آیه ولایت و دوستی ماست.
Imam Baqir (peace be upon him): The good works (khayrat) in this verse are our wilayah (guardianship) and love.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયતમાં ખયરાત (ભલાઈઓ)થી મુરાદ અમારી વિલાયત અને દોસ્તી છે.
هِیَ الْإِسْلَامُ وَ الْوَلَایَهًُْ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْ إِلَیْهَا.
امام علی (علیه السلام) پس به‌سوی خیرات بشتابید یعنی به‌سوی اسلام و به‌سوی ولایت بشتانید.
Imam Ali (peace be upon him): فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ [So hasten toward the good works], meaning hasten toward Islam and toward wilayah (guardianship).
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ [તો ખયરાત તરફ ઉતાવળ કરો] એટલે કે ઇસ્લામ તરફ અને વિલાયત તરફ ઉતાવળ કરો.
أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً یَعْنِی أَصْحَابَ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) الثَّلَاثَمِائَهًِْ وَ الْبِضْعَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا قَالَ: وَ هُمْ وَ اللَّهِ الْأُمَّهًُْ الْمَعْدُودَهًُْ. قَالَ: یَجْتَمِعُونَ وَ اللَّهِ فِی سَاعَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ قَزَعٌ کَقَزَعِ الْخَرِیفِ.
امام باقر (علیه السلام) کسانی که خداوند هرجا باشند آنها را یکجا جمع می‌کند، یاران قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند که سیصدوچند ده نفر می‌باشند ... به خدا قسم! آنها همان «امّت معدودهًْ» هستند و خداوند در یک لحظه آنها را مانند پاره‌های ابر فصل پاییز در یکجا جمع می‌نماید.
Imam Baqir (peace be upon him): Those whom Allah gathers together in one place, wherever they may be, are the companions of the Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance), who number three hundred and some tens of men ... By Allah! They are the "limited community" (ummatun ma'duda), and Allah will gather them in a single moment in one place like scattered pieces of autumn clouds.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જેમને અલ્લાહ, તેઓ જ્યાં પણ હોય, એક જગ્યાએ એકત્રિત કરશે, તેઓ કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ છે, જેઓ ત્રણસો અને કેટલાક દસ માણસો છે ... અલ્લાહની કસમ! તેઓ જ તે "ઉમ્મતે મઅદૂદહ" (ગણી શકાય તેવી ઉમ્મત) છે અને અલ્લાહ એક જ ક્ષણમાં તેમને પાનખર ઋતુના વાદળોના ટુકડાઓની જેમ એક જગ્યાએ એકત્રિત કરશે.
عَنْ عَبْدُالعَظیمِ الحَسَنی: یَجْتَمِعُ إِلَیْهِ مِنْ أَصْحَابِهِ عَدَدُ أَهْلِ بَدْرٍ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا مِنْ أَقَاصِی الْأَرْضِ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ فَإِذَا اجْتَمَعَتْ لَهُ هَذِهِ الْعِدَّهًُْ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ أَظْهَرَ أَمْرَهُ فَإِذَا أُکْمِلَ لَهُ الْعَقْدُ وَ هُوَ عَشَرَهًُْ آلَافِ رَجُلٍ خَرَجَ بِإِذْنِ اللَّه.
امام جواد (علیه السلام) حضرت عبدالعظیم (علیه السلام) از امام جواد (علیه السلام) نقل فرموده‌اند: به تعداد مسمانان در جنگ بدر که سیصد و سیزده نفر بودند؛ پیرامون او (امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اجتماع خواهندکرد و این آیه‌ی شریفه هم به همین جریان ناظر است: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ هرگاه این جماعت [که از اهل اخلاص هستند] برای وی فراهم آمد و ده‌هزار جنگجو در زیر پرچمی گرد آمدند، خداوند امر او را آشکار کرده و به او اجازه خروج می‌دهد.
Imam Jawad (peace be upon him): Hazrat Abd al-Azim (peace be upon him) narrated from Imam Jawad (peace be upon him): The number of Muslims at the Battle of Badr, who were three hundred and thirteen men, will gather around him (Imam Zaman (may Allah hasten his noble reappearance)), and this noble verse also refers to this event: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ [Wherever you are, Allah will bring you all together; surely Allah has power over all things]. Whenever this group [who are of the people of ikhlas (sincerity)] is assembled for him and ten thousand fighters gather under one banner, Allah will manifest his affair and give him permission to rise.
ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ): હઝરત અબ્દુલ અઝીમ (અલયહિસ્સલામ)એ ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી નકલ કર્યું છે: બદરની લડાઈમાં મુસલમાનોની સંખ્યા જેટલા, જેઓ ત્રણસો તેર માણસો હતા; તેમની (ઇમામે ઝમાના (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની) આસપાસ એકત્રિત થશે અને આ પવિત્ર આયત પણ આ જ ઘટના તરફ ઇશારો કરે છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને એકત્રિત કરશે; ખરેખર અલ્લાહ દરેક વસ્તુ પર કુદરત ધરાવે છે]. જ્યારે આ સમૂહ [જેઓ ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા)ના લોકોમાંથી છે] તેમના માટે એકત્રિત થશે અને દસ હજાર લડવૈયાઓ એક અલમ હેઠળ ભેગા થશે, ત્યારે અલ્લાહ તેમના કાર્યને પ્રગટ કરશે અને તેમને ખુરૂજ (કિયામ) કરવાની અનુમતિ આપશે.
نَزَلَتْ فِی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ أَصْحَابِهِ یَجْمَعُونَ عَلَی غَیْرِ مِیعَادٍ.
امام صادق (علیه السلام) این آیه درباره‌ی قائم‌آل‌محمّد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و یاران او نازل شده که بدون وعده‌ی قبلی در یکجا جمع می‌گردند.
Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed concerning Qa'im Al Muhammad (may Allah hasten his noble relief) and his companions, who gather in one place without any prior appointment.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત કાએમે આલે મુહમ્મદ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) અને તેમના સાથીઓ વિશે નાઝિલ થઈ છે, જેઓ કોઈ પૂર્વ વાયદા વગર એક જગ્યાએ એકત્ર થાય છે.
وَ یَجِیءُ وَ اللَّهِ ثَلَاثُ مِائَهًٍْ وَ بِضْعَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا فِیهِمْ خَمْسُونَ امْرَأَهًًْ یَجْتَمِعُونَ بِمَکَّهًَْ عَلَی غَیْرِ مِیعَادٍ قَزَعاً کَقَزَعِ الْخَرِیفِ یَتْبَعُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً وَ هِیَ الْآیَهًُْ الَّتِی قَالَ اللَّهُ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ فَیَقُولُ رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّد (علیهم السلام) وَ هِیَ الْقَرْیَهًُْ الظَّالِمَهًُْ أَهْلُهَا ثُمَّ یَخْرُجُ مِنْ مَکَّهًَْ هُوَ وَ مَنْ مَعَهُ الثَّلَاثُمِائَهًٍْ وَ بِضْعَهًَْ عَشَرَ یُبَایِعُونَهُ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ.
امام باقر (علیه السلام) به خدا قسم سیصد و سیزده نفر که پنجاه زن نیز در میان آنهاست مانند قطعه‌های ابر در فصل پاییز [که پاره‌پاره و کوچکند و به هم متّصل می‌شوند]، در مکّه‌ی معظّمه و بدون قرار قبلی، جمع می‌شوند که گروهی از آنها همراه گروه دیگری از آنان می‌آیند؛ چنانکه خداوند می‌فرماید: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ در آن هنگام، مردی از خاندان پیامبر (می‌گوید: «این شهر (مکّه) مردمی ستمگر دارد». سپس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)و آن سیصدوسیزده نفر که در بین رکن و مقام با مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیعت کردند، از شهر مکّه خارج می‌شوند.
Imam Baqir (peace be upon him): By Allah, three hundred and thirteen persons, among whom are also fifty women, will gather in blessed Makkah without prior appointment, like scattered clouds in autumn [which are small pieces and join together], one group of them coming with another group; as Allah says: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ [Wherever you may be, Allah will bring you all together; indeed Allah has power over all things]. At that time, a man from the household of the Prophet (peace be upon him and his family) will say: 'This city (Makkah) has an oppressive people.' Then Imam Zaman (may Allah hasten his noble relief) and those three hundred and thirteen persons who pledged allegiance to Mahdi (may Allah hasten his noble relief) between the Rukn and the Maqam, will leave the city of Makkah.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ, ત્રણસો તેર માણસો, જેમાં પચાસ સ્ત્રીઓ પણ છે, પાનખરની ઋતુના વાદળોના ટુકડાઓની જેમ [જે નાના નાના ટુકડામાં હોય છે અને એકબીજા સાથે જોડાય છે], મક્કએ મોઅઝ્ઝમામાં અને પૂર્વ વાયદા વગર એકત્ર થશે, જેમાંનો એક ગ્રુપ બીજા ગ્રુપ સાથે આવે છે; જેમ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને ભેગા કરશે; ખરેખર અલ્લાહ દરેક વસ્તુ પર કુદરત ધરાવે છે]. તે વખતે, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ખાનદાનમાંથી એક માણસ કહેશે: 'આ શહેર (મક્કા)માં ઝાલિમ લોકો છે.' પછી ઇમામે ઝમાના (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) અને તે ત્રણસો તેર માણસો કે જેમણે રુક્ન અને મકામની વચ્ચે મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) સાથે બયઅત કરી, મક્કા શહેરમાંથી બહાર નીકળશે.
وَالْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یَوْمَئِذٍ بِمَکَّهًَْ وَ قَدْ أَسْنَدَ ظَهْرَهُ إِلَی الْبَیْتِ الْحَرَامِ مُسْتَجِیراً بِهِ یُنَادِی یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا نَسْتَنْصِرُ اللَّهَ وَ مَنْ أَجَابَنَا مِنَ النَّاس ... فَیَجْمَعُ اللَّهُ عَلَیْهِ أَصْحَابُهُ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا وَ یَجْمَعُهُمُ اللَّهُ عَلَی غَیْرِ مِیعَادٍ قَزَعاً کَقَزَعِ الْخَرِیفِ وَ هِیَ یَا جَابِرُ! الْآیَهًُْ الَّتِی ذَکَرَهَا اللَّهُ فِی کِتَابِهِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ فَیُبَایِعُونَهُ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ.
امام باقر (علیه السلام) در آن روز قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در مکّه است. او در آنجا به خانه‌ی خدا تکیه می‌دهد و در حالی‌که به آن پناه برده، می‌گوید: «ای مردم! ما از خداوند و هرکس که دعوت ما را بپذیرد، طلب یاری می‌کنیم». آنگاه خداوند سیصدوسیزده نفر از یاران او را بدون قرار قبلی، مانند پاره‌های ابر فصل پاییز، در مکّه نزد وی گرد می‌آورد. ای جابر! این است معنی آیه‌ای که خداوند می‌فرماید: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً سپس مردم با حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در بین رکن و مقام بیعت می‌کنند.
Imam Baqir (peace be upon him): On that day the Qa'im (may Allah hasten his noble relief) will be in Makkah. There he will lean his back against the House of Allah, and while taking refuge in it, he will say: 'O people! We seek help from Allah and from whoever accepts our call.' Then Allah will gather to him three hundred and thirteen of his companions in Makkah without prior appointment, like scattered clouds of autumn. O Jabir! This is the meaning of the verse in which Allah says: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [Wherever you may be, Allah will bring you all together]. Then the people pledge allegiance to Hazrat Mahdi (may Allah hasten his noble relief) between the Rukn and the Maqam.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): તે દિવસે કાએમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) મક્કામાં હશે. તેઓ ત્યાં ખાનએ કાબા સાથે પોતાની પીઠ ટેકવશે અને તેની પનાહ લેતાં ફરમાવશે: 'ઓ લોકો! અમે અલ્લાહ પાસેથી અને જે કોઈ અમારી દઅવત કબૂલ કરે તેની પાસેથી મદદ માગીએ છીએ.' પછી અલ્લાહ તેમના ત્રણસો તેર સાથીઓને પૂર્વ વાયદા વગર, પાનખરની ઋતુના વાદળોના ટુકડાઓની જેમ, મક્કામાં તેમની પાસે એકત્ર કરશે. ઓ જાબિર! આ છે તે આયતનો અર્થ જેમાં અલ્લાહ ફરમાવે છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને ભેગા કરશે]. પછી લોકો હઝરત મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) સાથે રુક્ન અને મકામની વચ્ચે બયઅત કરશે.
عَنْ أَبِیسُمَیْنَهًَْ عَنْ مَوْلًی لِأَبِی‌الْحَسَنِ (علیه السلام) قَال: سَأَلْتُ أَبَاالْحَسَنِ (صلی الله علیه و آله) عَنْ قَوْلِهِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً قَالَ وَ ذَلِکَ وَ اللَّهِ أَنْ لَوْ قَدْ قَامَ قَائِمُنَا (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یَجْمَعُ اللَّهُ إِلَیْهِ شِیعَتَنَا مِنْ جَمِیعِ الْبُلْدَانِ.
امام کاظم (علیه السلام) ابی‌سمیّه گوید: از آن حضرت تأویل آیه‌ی أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً را سؤال کردم. فرمود: «به خدا قسم! اگر قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ما ظهورکند، خداوند شیعیان ما را از تمام شهرها به دور وی گرد می‌آورد».
Imam Kazim (peace be upon him): Abi Sumayya said: I asked His Eminence about the interpretation of the verse أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [Wherever you are, Allah will bring you all together]. He said: "By Allah! When our Qaim (may Allah hasten his noble reappearance) rises, Allah will gather our Shia around him from all the cities."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અબી સુમય્યા કહે છે: મેં આપ હઝરત પાસેથી આયત أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને સૌને એકત્ર કરશે]ના તાવીલ વિશે પૂછ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! જ્યારે અમારા કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ઝુહૂર કરશે, ત્યારે અલ્લાહ અમારા શિયાઓને તમામ શહેરોમાંથી તેમની આસપાસ એકત્ર કરશે."
لَقَدْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ فِی الْمُفْتَقَدِینَ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّهُمْ لَمُفْتَقَدُونَ عَنْ فُرُشِهِمْ لَیْلًا فَیُصْبِحُونَ بِمَکَّهًَْ وَ بَعْضُهُمْ یَسِیرُ فِی السَّحَابِ نَهَاراً یُعْرَفُ اسْمُهُ وَ اسْمُ أَبِیهِ وَ حِلْیَتُهُ وَ نَسَبُهُ قَالَ فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ أَیُّهُمْ أَعْظَمُ إِیمَاناً؟ قَالَ: الَّذِی یَسِیرُ فِی السَّحَابِ نَهَاراً.
امام صادق (علیه السلام) این آیه درباره‌ی یاران گمنام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نازل شده است خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً آنها هنگام شب از روی فرش خانه‌ی خود ناپدید می‌شوند و صبح را در مکّه خواهندبود؛ بعضی از آنها [نیز در آن روز] روی ابرها حرکت می‌کنند و همگان، نام پدر و حسب و نسب آنان را می‌دانند. عرض کردم: «کدام یک از از این دو دسته از لحاظ ایمان برتر هستند»؟ فرمود: «آنها که در هنگام روز، روی ابرها حرکت می‌کنند».
Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed regarding the unknown companions of the Qaim (may Allah hasten his noble reappearance). Allah, the Blessed and Exalted, says: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [Wherever you are, Allah will bring you all together]. At night they disappear from the bedding of their homes and in the morning they will be in Mecca; some of them [also on that day] travel upon the clouds, and everyone knows their name, their father's name, their status and lineage. I said: "Which of these two groups is greater in faith?" He said: "Those who travel upon the clouds during the day."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ગુમનામ સાથીઓ વિશે નાઝિલ થઈ છે. અલ્લાહ તબારક વ તઆલા ફરમાવે છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને સૌને એકત્ર કરશે]. તેઓ રાત્રે પોતાના ઘરના બિસ્તર પરથી ગાયબ થઈ જાય છે અને સવારે મક્કામાં હશે; તેઓમાંથી કેટલાક [તે દિવસે] વાદળો પર ચાલે છે, અને બધા લોકો તેમના પિતાનું નામ, ખાનદાન અને વંશને જાણે છે. મેં અરજ કરી: "આ બે જૂથોમાંથી ઈમાનની દ્રષ્ટિએ કોણ શ્રેષ્ઠ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "જેઓ દિવસના સમયે વાદળો પર ચાલે છે."
لَا یَزَالُ النَّاسُ یَنْقُصُونَ حَتَّی لَا یُقَالَ اللَّهُ فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ ضَرَبَ یَعْسُوبُ الدِّینِ بِذَنَبِهِ فَیَبْعَثُ اللَّهُ قَوْماً مِنْ أَطْرَافِهَا وَ یَجِیئُونَ قَزَعاً کَقَزَعِ الْخَرِیفِ وَ اللَّهِ إِنِّی لَأَعْرِفُهُمْ وَ أَعْرِفُ أَسْمَاءَهُمْ وَ قَبَائِلَهُمْ وَ اسْمَ أَمِیرِهِمْ وَ هُمْ قَوْمٌ یَحْمِلُهُمُ اللَّهُ کَیْفَ شَاءَ مِنَ الْقَبِیلَهًِْ الرَّجُلَ وَ الرَّجُلَیْنِ حَتَّی بَلَغَ تِسْعَهًًْ فَیَتَوَافَوْنَ مِنَ الْآفَاقِ ثَلَاثَمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّهًَْ أَهْلِ بَدْرٍ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ حَتَّی إِنَّ الرَّجُلَ لَیَحْتَبِی فَلَا یَحُلُّ حِبْوَتَهُ حَتَّی یُبَلِّغَهُ اللَّهُ ذَلِکَ.
امام صادق (علیه السلام) مردم همواره [از جهت ایمان] کم می‌شوند تا اینکه نامی از خداوند خوانده‌نشود. پس چون وضعیّت بدان گونه شود، مانند آنکه ملکه‌ی زنبوران عسل نیش بزند [و آشوبی در بین زنبوران ایجاد کند، امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظهور می‌کند] و خداوند قومی را پیرامون امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) برمی‌انگیزد که همچون تکّه‌های ابرهای پراکنده‌ی پاییز دور هم جمع می‌شوند. سوگند به خدا! من حقیقتاً نام، قبیله و رئیس آنها را می‌شناسم؛ حال آنکه ایشان قومی بودند که خداوند از قبیله‌ی آنها آن‌گونه که اراده کرد یک مرد، دو مرد تا نه مرد را [به سمت مکّه] جابه‌جا می‌کند، پس از افق، سیصدوسیزده نفر به تعداد بدریّون [می‌آیند در حالی‌که تعدادشان] کامل شده و این سخن الهی است: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیر ٌو به این ترتیب خداوند آن مرد را (یار امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) در حالی‌که نشسته و دست و پای خود را جمع کرده است، در همان حالت [و به سرعت] به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می‌رساند.
Imam Sadiq (peace be upon him): People will continually decrease [in faith] until the name of Allah is no longer mentioned. When the situation becomes such, it is as if the queen of the honeybees stings [and creates commotion among the bees, and the Imam of the Age (may Allah hasten his noble reappearance) will appear], and Allah will raise up a people around the Imam of the Age (may Allah hasten his noble reappearance) who will gather like the scattered patches of autumn clouds. By Allah! I truly know their names, their tribes and their leader; they are a people whose tribes Allah moves [toward Mecca] as He wills — one man, two men, up to nine men. Then from the horizons, three hundred and thirteen men [will come] equal to the number of the people of Badr, [and thus their number] is completed. This is the saying of Allah: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ [Wherever you are, Allah will bring you all together; surely Allah has power over all things]. And in this manner Allah brings that man (a companion of the Imam of the Age (may Allah hasten his noble reappearance)) — while he is seated with his hands and feet drawn in — in that very state [and swiftly] to the Imam of the Age (may Allah hasten his noble reappearance).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): લોકો હંમેશા [ઈમાનની દ્રષ્ટિએ] ઘટતા જશે ત્યાં સુધી કે અલ્લાહનું નામ પણ ન લેવાય. પછી જ્યારે સ્થિતિ એવી થઈ જશે, જાણે મધમાખીઓની રાણી ડંખ મારે [અને મધમાખીઓમાં ખળભળાટ મચાવે, ત્યારે ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ઝુહૂર કરશે] અને અલ્લાહ એક કૌમને ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની આસપાસ ઉભી કરશે જેઓ પાનખરના વિખેરાયેલા વાદળોના ટુકડાઓની જેમ એકત્ર થઈ જશે. અલ્લાહની કસમ! હું ખરેખર તેમના નામ, કબીલા અને નેતાને ઓળખું છું; તેઓ એવી કૌમ છે જેમના કબીલામાંથી અલ્લાહ પોતાની મરજી પ્રમાણે એક માણસ, બે માણસ, નવ માણસ સુધી [મક્કા તરફ] ખસેડે છે, પછી ક્ષિતિજથી બદરવાળાઓની સંખ્યા બરાબર ત્રણસો તેર માણસો [આવે છે અને તેમની સંખ્યા] પૂરી થઈ જાય છે, અને આ અલ્લાહનું કથન છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને સૌને એકત્ર કરશે; ખરેખર અલ્લાહ દરેક વસ્તુ પર કુદરત ધરાવે છે]. અને આ રીતે અલ્લાહ તે માણસને (ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીને) જ્યારે તે બેઠેલો હોય અને પોતાના હાથ-પગ સમેટીને બેઠો હોય, તે જ સ્થિતિમાં [અને ઝડપથી] ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) સુધી પહોંચાડે છે.
الفُقَدَاءُ قَوْمٌ یُفْقَدُونَ مِنْ فُرُشِهِمْ فَیُصْبِحُونَ بِمَکَّهًَْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً وَ هُمْ أَصْحَابُ الْقَائِم (عجل الله تعالی فرجه الشریف).
امام سجاد (علیه السلام) منظور از «فقراء» گروهی هستند که از بسترهایشان غیب می‌شوند و صبح در مکّه خواهند بود؛ و این همان قول خدای عزّوجلّ است: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً و آنان یاران قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند.
Imam Sajjad (peace be upon him): What is meant by "the missing ones" is a group who disappear from their bedding and in the morning will be in Mecca; and this is the saying of Allah, the Mighty and Majestic: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [Wherever you are, Allah will bring you all together]. And they are the companions of the Qaim (may Allah hasten his noble reappearance).
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): "ફુકરા" (ગુમશુદા લોકો)થી મુરાદ એક જૂથ છે જેઓ પોતાના બિસ્તર પરથી ગાયબ થઈ જાય છે અને સવારે મક્કામાં હશે; અને આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને સૌને એકત્ર કરશે]. અને તેઓ કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ છે.
{عَنْ عَبْدِالْأَعْلَی الْحَلَبِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَر (علیه السلام)} هُوَ وَ اللَّهِ قَوْلُ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) الْمَفْقُودُونَ عَنْ فُرُشِهِمْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً أَصْحَابُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) الثَّلَاثُمِائَهًِْ وَ الْبِضْعَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا قَالَ هُمْ وَ اللَّهِ الْأُمَّهًُْ الْمَعْدُودَهًُْ الَّتِی قَالَ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلی أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ قَالَ یَجْتَمِعُونَ فِی سَاعَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ قَزَعاً کَقَزَعِ الْخَرِیف.
امام باقر (علیه السلام) عبدالأعلی حلبی از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده است: سوگند به خدا! که این سخن علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است که فرمود: «[یار امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) [هنگام ظهور امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و برای رسیدن به محضر ایشان] از بسترش ناپدید می‌گردد [و به نزد حضرت می‌رود] و این سخن پروردگار است. فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمیعاً یاران حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) سیصدو اندی نفرند». به خدا سوگند! ایشان همان امّت معیّنی هستند که خداوند درباره‌ی آنها در کتابش ذکر کرده است: و اگر مجازات را تا زمان محدودی از آنها به تأخیر اندازیم. ( هود/۸ ) [آنها] ظرف یک ساعت به مانند ابرهای باران‌زای فصل پاییز جمع می‌شوند.
Imam Baqir (peace be upon him): Abd al-A'la al-Halabi has narrated from Imam Baqir (peace be upon him): By Allah! This is the saying of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), who said: "[The companion of the Imam of the Age (may Allah hasten his noble reappearance) [at the time of the Imam's (may Allah hasten his noble reappearance) reappearance and in order to reach his presence] disappears from his bedding [and goes to His Eminence], and this is the saying of the Lord: فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمیعاً [Therefore hasten to (do) good works; wherever you are, Allah will bring you all together]. The companions of His Eminence al-Qaim (may Allah hasten his noble reappearance) are three hundred and some men." By Allah! They are that appointed community whom Allah has mentioned in His Book concerning them: "And if We hold back from them the punishment until an appointed community." (Hud/8) [They] gather within a single hour like the rain-bearing clouds of the autumn season.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ આ'લા હલબીએ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે: અલ્લાહની કસમ! આ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)નું કથન છે કે તમે ફરમાવ્યું: "[ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)નો સાથી [ઇમામ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ઝુહૂર સમયે અને તેમની હાજરીમાં પહોંચવા માટે] પોતાના બિસ્તર પરથી ગાયબ થઈ જાય છે [અને હઝરત પાસે જાય છે] અને આ પરવરદિગારનું કથન છે. فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمیعاً [તો નેક કાર્યોમાં એકબીજાથી આગળ વધો; તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને સૌને એકત્ર કરશે] હઝરત કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ ત્રણસો અને કેટલાક વ્યક્તિઓ છે." અલ્લાહની કસમ! તેઓ એ જ મુકર્રર ઉમ્મત છે જેમના વિશે અલ્લાહે પોતાની કિતાબમાં ઝિકર કર્યો છે: "અને જો અમે તેમના પરથી અઝાબને એક મુકર્રર સમય સુધી પાછળ ઠેલી દઈએ" (હૂદ/૮). [તેઓ] એક ઘડીમાં પાનખરની ઋતુના વરસાદ લાવનારા વાદળોની જેમ એકત્ર થઈ જાય છે.
المَفْقُودُونَ عَنْ فُرُشِهِمْ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّهًُْ أَهْلِ بَدْرٍ فَیُصْبِحُونَ بِمَکَّهًَْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً وَ هُمْ أَصْحَابُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف).
امام سجاد (علیه السلام) آنها (یاران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) که شبانه از بستر خوابشان، غیب‌شده [و به نزد امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)برده‌می‌شوند]، سیصد و سیزده نفر به تعداد اهل بدر هستند که تا صبح خود را به مکّه می‌رسانند و آن قول خدای تعالی است که می‌فرماید: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمیعاً و آنان اصحاب قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند.
Imam Sajjad (peace be upon him): Those (the companions of Imam Zaman (may Allah hasten his noble reappearance)) who at night disappear from their beds [and are taken to Imam Zaman (may Allah hasten his noble reappearance)] are three hundred and thirteen persons, equal to the number of the people of Badr, who reach Mecca by morning. And that is the saying of Allah the Exalted: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [Wherever you are, Allah will bring you all together], and they are the companions of the Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance).
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): તેઓ (ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ) જેઓ રાત્રે પોતાની પથારીમાંથી ગાયબ થઈ જાય છે [અને ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) પાસે લઈ જવાય છે], તેઓ બદરના લોકોની સંખ્યા બરાબર ત્રણસો તેર માણસ છે, જેઓ સવાર સુધીમાં મક્કા પહોંચી જાય છે. અને આ અલ્લાહ તઆલાનું કથન છે જે ફરમાવે છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને એકઠા કરશે], અને તેઓ કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ છે.
فَیَکُونُ أَوَّلُ مَنْ یُبَایِعُهُ جَبْرَئِیلَ ثُمَّ الثَّلَاثَمِائَهًِْ وَ الثَّلَاثَهًَْ عَشَرَ فَمَنْ کَانَ ابْتُلِیَ بِالْمَسِیرِ وَافَی وَ مَنْ لَمْ یُبْتَلَ بِالْمَسِیرِ فُقِدَ عَنْ فِرَاشِهِ وَ هُوَ قَوْلُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) هُمُ الْمَفْقُودُونَ عَنْ فُرُشِهِمْ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً.
امام باقر (علیه السلام) نخستین کسی که با او (امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) بیعت می‌کند جبرئیل (علیه السلام) است. آنگاه سیصدوسیزده نفر با وی بیعت می‌نمایند. هرکس [از یارانش که] به راه افتد، به زودی به او می‌رسد و هرکس به راه نیفتد در رختخوابش ناپدید می‌شود؛ [یعنی از همانجا که خوابیده ناگهان غیب می‌شود و نزد امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می‌رسد]. این است معنی گفته‌ی حضرت علی (علیه السلام) که فرمود: «آنان (یاران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) [هنگام ظهور و برای رسیدن به محضر امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف)] از بسترشان غیب می‌شوند». چنانکه خداوند می‌فرماید: فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً
Imam Baqir (peace be upon him): The first to pledge allegiance to him (Imam Zaman (may Allah hasten his noble reappearance)) is Jibra'il (peace be upon him). Then the three hundred and thirteen pledge allegiance to him. Whoever [of his companions] sets out on the road, will swiftly reach him, and whoever does not set out on the road will vanish from his bed; [meaning he suddenly disappears from the very place he was sleeping and reaches the Imam (may Allah hasten his noble reappearance)]. This is the meaning of the saying of Imam Ali (peace be upon him) who said: "They (the companions of Imam Zaman (may Allah hasten his noble reappearance)) [at the time of the reappearance and to reach the presence of the Imam (may Allah hasten his noble reappearance)] vanish from their beds." As Allah says: فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [So hasten to (do) good works; wherever you are, Allah will bring you all together].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): સૌથી પહેલા જે તેમની (ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની) બયઅત કરશે તે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) છે. ત્યારબાદ ત્રણસો તેર માણસો તેમની બયઅત કરશે. [તેમના સાથીઓમાંથી] જે કોઈ રસ્તા પર નીકળી પડે તે જલદીથી તેમને પહોંચી જશે, અને જે કોઈ રસ્તા પર ન નીકળે તે પોતાની પથારીમાંથી ગાયબ થઈ જશે; [એટલે કે જ્યાં તે સૂતો હતો ત્યાંથી જ અચાનક ગાયબ થઈ જાય છે અને ઇમામ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) પાસે પહોંચી જાય છે]. આ જ હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)ના કથનનો અર્થ છે જેમાં તેમણે ફરમાવ્યું: "તેઓ (ઇમામે ઝમાન (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ) [ઝુહૂરના સમયે અને ઇમામ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની હાજરીમાં પહોંચવા માટે] પોતાની પથારીમાંથી ગાયબ થઈ જાય છે." જેમ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [તો ભલાઈના કાર્યો તરફ ઉતાવળ કરો; તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને એકઠા કરશે].
عَنْ مُفَضَلِ عَنِ الصّادق (علیه السلام): إِذَا أُذِنَ الْإِمَامُ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْعِبْرَانِیِّ فَأُتِیحَتْ لَهُ صَحَابَتُهُ الثَّلَاثُمِائَهًِْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ قَزَعٌ کَقَزَعِ الْخَرِیفِ وَ هُمْ أَصْحَابُ الْأَلْوِیَهًِْ مِنْهُمْ مَنْ یُفْقَدُ عَنْ فِرَاشِهِ لَیْلًا فَیُصْبِحُ بِمَکَّهًَْ وَ مِنْهُمْ مَنْ یُرَی یَسِیرُ فِی السَّحَابِ نَهَاراً یُعْرَفُ بِاسْمِهِ وَ اسْمِ أَبِیهِ وَ حِلْیَتِهِ وَ نَسَبِهِ قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ أَیُّهُمْ أَعْظَمُ إِیمَاناً قَالَ الَّذِی یَسِیرُ فِی السَّحَابِ نَهَاراً وَ هُمُ الْمَفْقُودُونَ وَ فِیهِمْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً.
امام صادق (علیه السلام) مفضّل از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است: هنگامی که به امام (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اجازه‌ی [ظهور] داده‌می‌شود، خدا را به نام عبرانیش می‌خواند؛ سیصدوسیزده نفر یاران او همچون پاره‌پاره‌های ابر پاییزی گردش جمع می‌شوند؛ آنان پرچمدارن او هستند. بعضی از ایشان شبانه از بسترشان ناپدید می‌گردند [امّا] بامداد در مکّه حاضرند و پاره‌ای از ایشان [نیز] دیده می‌شود که در روز بر روی ابر می‌روند [درحالی‌که] نام خود او و پدرشان و نیز مشخّصات و نسبشان، شناخته شده است. عرض کردم: «فدایت گردم! کدام یک از ایشان از نظر ایمان برترند»؟ فرمود: «همانان که در روز، میان ابر می‌روند؛ و ایشانند آن ناپدیدشوندگان‌اند و این آیه در مورد آنان نازل شده است: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً.
Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal has narrated from Imam Sadiq (peace be upon him): When the Imam (may Allah hasten his noble reappearance) is granted permission [to reappear], he calls upon Allah by His Hebrew name; his three hundred and thirteen companions gather around him like scattered patches of autumn clouds; they are his banner-bearers. Some of them disappear from their beds at night [yet] by morning are present in Mecca, and some of them are [also] seen travelling upon the clouds during the day, [while] the name of the man himself and of his father, as well as his description and lineage, are known. I said: "May I be your ransom! Which of them is greater in faith?" He said: "Those very ones who travel amidst the clouds during the day; and they are the ones who vanish, and this verse was revealed concerning them: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [Wherever you are, Allah will bring you all together]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફઝ્ઝલે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું છે: જ્યારે ઇમામ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ને [ઝુહૂરની] પરવાનગી આપવામાં આવે છે, ત્યારે તેઓ અલ્લાહને તેના ઇબ્રાની (હિબ્રૂ) નામથી પોકારે છે; ત્રણસો તેર તેમના સાથીઓ પાનખરના વાદળના ટુકડાઓની જેમ તેમની આસપાસ એકઠા થઈ જાય છે; તેઓ તેમના અલમદારો છે. તેમાંથી કેટલાક રાત્રે પોતાની પથારીમાંથી ગાયબ થઈ જાય છે [પરંતુ] સવારે મક્કામાં હાજર હોય છે અને કેટલાક [પણ] દિવસે વાદળ પર ચાલતા જોવા મળે છે [જ્યારે] તે માણસનું નામ અને તેના પિતાનું નામ, તેમજ તેની ઓળખ અને વંશ જાણીતાં હોય છે. મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન! તેમાંથી કોણ ઈમાનમાં શ્રેષ્ઠ છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તે જ લોકો જેઓ દિવસે વાદળોની વચ્ચે ચાલે છે; અને તેઓ જ ગાયબ થઈ જનારાઓ છે અને આ આયત તેમના વિષયમાં નાઝિલ થઈ છે: أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً [તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને એકઠા કરશે]."
إِنَّ أَصْحابَ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یَلْقَی بَعْضُهُمْ بَعْضاً کَأَنَّهُمْ بَنُو أَبٍ و أُمٍّ وَ إِنِ افْتَرَقُوا افْتَرَقُوا عَشَاءً وَ الْتَقَوْا غُدْوَهًًْ وَ ذلِکَ تَأْوِیلُ هَذِهِ الْآیَهًِْ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللهُ جَمِیعاً.
امام صادق (علیه السلام) یاران حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)یکدیگر را همانند [آشنایان] ملاقات می‌کرده و باهم سخن می‌گویند و اگر شب از یکدیگر جدا شوند، صبح هنگام یکدیگر را ملاقات می‌کنند و تأویل آیه‌ی فَاسْتَبِقُواْ الْخَیرَاتِ أَینَ مَا تَکُونُواْ یأْتِ بِکُمُ اللّه جَمِیعًا این است.
Imam Sadiq (peace be upon him): The companions of Hazrat Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance) meet one another like [old acquaintances] and speak together, and if they part from one another at night, they meet one another in the morning. And this is the ta'wil (esoteric interpretation) of the verse: فَاسْتَبِقُواْ الْخَیرَاتِ أَینَ مَا تَکُونُواْ یأْتِ بِکُمُ اللّه جَمِیعًا [So hasten to (do) good works; wherever you are, Allah will bring you all together].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હઝરત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓ એકબીજાને [જૂના પરિચિતોની જેમ] મળે છે અને સાથે વાતો કરે છે, અને જો તેઓ રાત્રે એકબીજાથી અલગ પડે, તો સવારે એકબીજાને મળી લે છે. અને આ આયતની તાવીલ (ગૂઢ અર્થઘટન) આ છે: فَاسْتَبِقُواْ الْخَیرَاتِ أَینَ مَا تَکُونُواْ یأْتِ بِکُمُ اللّه جَمِیعًا [તો ભલાઈના કાર્યો તરફ ઉતાવળ કરો; તમે જ્યાં પણ હો, અલ્લાહ તમને બધાને એકઠા કરશે].
أَصْحَابُ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یَجْمَعُهُمُ اللَّهُ فِی یَوْمٍ وَاحِدٍ.
ابن‌عباس (رحمة الله علیه) خداوند یاران قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در یک روز جمع می‌کند.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Allah will gather the companions of the Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance) on a single day.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહ કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના સાથીઓને એક જ દિવસમાં એકઠા કરશે.