سورة البقرة

Verse 186 of 286

2:186

وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لي وَ لْيُؤْمِنُوا بي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ

و هنگامى كه بندگان من، از تو درباره‌ي من سؤال كنند، [بگو:] من نزديكم؛ ‌دعاى دعاكننده را، به هنگامى كه مرا مى‌خواند، پاسخ مى‌گويم. پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند [و به مقصد برسند].

And when My servants ask you concerning Me, then surely I am very near; I answer the prayer of the suppliant when he calls on Me, so they should answer My call and believe in Me that they may walk in the right way.

અને જ્યારે મારો બંદો તને મારા વિશે પૂછે તો (કહે કે) બેશક હું (તેની) પાસે જ છું, જ્યારે મારી (પાસે) દુઆ માંગે છે ત્યારે હું તેની દુઆ કબૂલ કરૂં છું, માટે તે લોકોને જોઈએ કે મારા પર ઈમાન લાવે કે જેથી તેઓ કદાચને હિદાયત પામે.

#1 و هنگامی که بندگان من، از تو درباره‌ی من سؤال کنند، [بگو:] من نزدیکم And when My servants ask you about Me, [say:] I am near અને જ્યારે મારા બંદાઓ મારા વિશે તમને પૂછે, [કહો:] હું નજીક છું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

رُوِیَ أَنَّ سَائِلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: أَ قَرِیبٌ رَبُّنَا فَنُنَاجِیَهُ أَمْ بَعِیدٌ فَنُنَادِیَهُ؟ فَنَزَلَ قَوْلُهُ تَعَالَی: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ الْآیَهًْ.

پیامبر ( فردی از رسول‌خدا (سؤال کرد: «آیا پروردگارمان به ما نزدیک است که آرام با او نجوا کنیم یا دور است و باید با صدای بلند او را صدا زنیم؟ پس سخن خداوند نازل شد وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ ...

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): A man asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "Is our Lord near to us so that we may whisper to Him softly, or is He far away so that we must call Him with a raised voice?" Then the word of Allah was revealed: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ [And when My servants ask you concerning Me, then surely I am very near] ...

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક વ્યક્તિએ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછ્યું: "શું અમારો પરવરદિગાર અમારી નજીક છે કે અમે તેની સાથે ધીમેથી મુનાજાત કરીએ, અથવા દૂર છે અને અમારે તેને મોટા અવાજે બોલાવવો પડશે?" ત્યારે અલ્લાહનું આ કલામ નાઝિલ થયું: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ [અને જ્યારે મારા બંદાઓ તમને મારા વિશે પૂછે, તો ખરેખર હું નજીક છું] ...

#2 و هنگامی که بندگان من، از تو درباره‌ی من سؤال کنند، [بگو:] من نزدیکم And when My servants ask you about Me, [say:] I am near અને જ્યારે મારા બંદાઓ મારા વિશે તમને પૂછે, [કહો:] હું નજીક છું

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

فَاحْتَرِسُوا مِنَ اللَّهِ بِکَثْرَهًِْ الذِّکْرِ وَ اخْشَوُا اللَّهَ بِالتَّقْوَی وَ تَقَرَّبُوا إِلَی اللَّهِ بِالطَّاعَهًِْ فَإِنَّهُ قَرِیبٌ مُجِیبٌ.

امام حسن (علیه السلام) با کثرت ذکر ، مواظب [ایمانتان به] خدا باشید [که از دستش ندهید] و با تقوی از خدا بترسید و به‌وسیله‌ی اطاعت و بندگی، به خدا نزدیک شوید که [به بندگان خود] نزدیک، و اجابت‌کننده‌ی [خواسته‌های آنها] است! ( هود/۶۱ )

Imam Hasan (peace be upon him): By abundant remembrance, guard [your faith in] Allah [so you do not lose it], and fear Allah through taqwa (piety), and draw near to Allah through obedience and servitude, for indeed He is near [to His servants] and answers [their requests]! (Hud/61)

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): અધિક ઝિક્રથી, અલ્લાહ [પર તમારા ઈમાન]ની હિફાઝત કરો [કે તેને ગુમાવી ન દો] અને તકવા (પરહેઝગારી) દ્વારા અલ્લાહથી ડરો અને ઇતાઅત તથા બંદગી દ્વારા અલ્લાહની નજીક થાઓ, ખરેખર તે [પોતાના બંદાઓની] નજીક છે અને [તેમની માંગણીઓનો] જવાબ આપનાર છે! (હૂદ/૬૧)

#3 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْبَزَنْطِیِّ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا (علیه السلام): جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنِّی قَدْ سَأَلْتُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی حَاجَهًًْ مُنْذُ کَذَا وَ کَذَا سَنَهًًْ وَ قَدْ دَخَلَ قَلْبِی مِنْ إِبْطَائِهَا شَیْءٌ. فَقَالَ: یَا أَحْمَدُ! إِیَّاکَ وَ الشَّیْطَانَ أَنْ یَکُونَ لَهُ عَلَیْکَ سبیلا {سَبِیلٌ} حَتَّی یَعْرِضَکَ ... أَخْبِرْنِی عَنْکَ لَوْ أَنِّی قُلْتُ قَوْلًا کُنْتَ تَثِقُ بِهِ مِنِّی قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ إِذَا لَمْ أَثِقْ بِقَوْلِکَ فَبِمَنْ أَثِقُ وَ أَنْتَ حُجَّهًُْ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلَی خَلْقِهِ قَالَ: فَکُنْ بِاللَّهِ أَوْثَقَ فَإِنَّکَ عَلَی مَوْعِدٍ مِنَ اللَّهِ أَ لَیْسَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی یَقُولُ وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ وَ قَالَ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ وَ قَالَ وَ اللهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا فَکُنْ بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَوْثَقَ مِنْکَ بِغَیْرِهِ وَ لَا تَجْعَلُوا فِی أَنْفُسِکُمْ إِلَّا خَیْراً فَإِنَّکُمْ مَغْفُورٌ لَکُمْ.

امام رضا (علیه السلام) از بزنطی نقل شده است: به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم: «فدایتان شوم! من چندین سال است که از خداوند متعال درخواستی دارم و از تأخیرافتادن آن در قلبم چیزی (شکّی) پدیدار گشته است». امام (علیه السلام) فرمود: «ای احمد! از شیطان بر حذر باش! نکند که راهی به‌سوی تو پیدا کرده و خود را به تو عرضه کند ... به من بگو بدانم اگر به تو کلامی گفتم، آیا تو به سخن من اطمینان داری»؟ گفتم: «فدایتان شوم! اگر به کلام شما که حجّت خدا بر بندگانش هستید یقین نداشته‌باشم، پس به چه کسی یقین داشته‌باشم»؟ پس فرمود: «بر خداوند مطمئن‌تر باش که او به تو وعده داده است. آیا خداوند متعال نفرمود: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ أُجیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ و فرمود: لَا تَقْنَطُواْ مِن رَّحْمَةِ اللهِ و فرمود: وَ اللهُ یَعِدُکُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَ فَضْلًا پس شما باید به خداوند عزّوجلّ بیش از دیگران یقین داشته‌باشید و در وجودتان جز خیر قرار ندهید که [در این صورت] مورد بخشش الهی قرار می‌گیرید.

Imam Rida (peace be upon him): It is narrated from al-Bazanti: I said to Imam Rida (peace be upon him): "May I be your ransom! For several years I have had a request from Allah the Exalted, and because of its delay something (a doubt) has appeared in my heart." The Imam (peace be upon him) said: "O Ahmad! Beware of Satan, lest he find a way to you and present himself to you ... Tell me, if I were to say something to you, would you trust my word?" I said: "May I be your ransom! If I do not have certainty in your word, when you are the proof of Allah upon His servants, then in whom should I have certainty?" So he said: "Then be more trusting of Allah, for He has given you a promise. Did not Allah the Exalted say: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ أُجیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ [And when My servants ask you concerning Me, then surely I am very near; I answer the prayer of the suppliant when he calls on Me], and He said: لَا تَقْنَطُواْ مِن رَّحْمَةِ اللهِ [Do not despair of the mercy of Allah], and He said: وَ اللهُ یَعِدُکُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَ فَضْلًا [And Allah promises you forgiveness from Himself and bounty]. So you must have more certainty in Allah the Mighty and Majestic than in anyone else, and place nothing but good within yourselves, for [in that case] you will be granted divine forgiveness."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): બઝન્તીથી નકલ થયું છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! કેટલાયે વર્ષોથી હું અલ્લાહ તઆલા પાસે એક હાજત માંગું છું અને તેમાં થતા વિલંબને કારણે મારા દિલમાં કંઈક (શંકા) પેદા થઈ છે". ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ અહમદ! શેતાનથી સાવધ રહો! ક્યાંક તે તમારા સુધી કોઈ રસ્તો ન શોધી લે અને પોતાને તમારી સામે રજૂ કરે ... મને કહો, જો હું તમને કંઈક કહું તો શું તમે મારી વાત પર ભરોસો કરશો?" મેં કહ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! જો હું આપની વાત પર યકીન ન રાખું, જ્યારે આપ પોતાના બંદાઓ પર અલ્લાહની હુજ્જત છો, તો પછી કોના પર યકીન રાખું?" પછી ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ પર વધુ ભરોસો રાખો કે તેણે તમને વાયદો આપ્યો છે. શું અલ્લાહ તઆલાએ નથી ફરમાવ્યું: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ أُجیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ [અને જ્યારે મારા બંદાઓ તમને મારા વિશે પૂછે, તો ખરેખર હું નજીક છું; દુઆ કરનારની દુઆનો જવાબ આપું છું જ્યારે તે મને પોકારે], અને ફરમાવ્યું: لَا تَقْنَطُواْ مِن رَّحْمَةِ اللهِ [અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ], અને ફરમાવ્યું: وَ اللهُ یَعِدُکُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَ فَضْلًا [અને અલ્લાહ તમને પોતાની તરફથી માફી અને ફઝલનો વાયદો આપે છે]. તો તમારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પર બીજા કરતાં વધુ યકીન રાખવું જોઈએ અને પોતાની અંદર ખૈર સિવાય કંઈ ન રાખો કે [આ સ્થિતિમાં] તમે ઇલાહી માફીના પાત્ર બનશો."

#4 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ دَعَاهُ أَجَابَهُ وَ لَبَّاهُ وَ تَصْدِیقُهَا مِنْ کِتَابِ اللَّهِ ... وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی الْآیَهًَْ.

پیامبر ( کسی‌که خدا را [در طلب حاجتی] بخواند، خدا او را اجابت می‌کند و به [درخواست] او لبّیک می‌گوید و تأیید این حرف من، این کلام خدا در کتابش است که فرمود: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی ... .

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whoever calls upon Allah [seeking a need], Allah answers him and responds to his [request], and the confirmation of this saying of mine is this word of Allah in His Book, where He said: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی [And when My servants ask you concerning Me] ...

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે અલ્લાહને [કોઈ હાજતની માંગ માટે] પોકારે, અલ્લાહ તેને જવાબ આપે છે અને તેની [માંગણી]ને લબ્બૈક કહે છે, અને મારી આ વાતની પુષ્ટિ અલ્લાહનું આ કલામ છે જે તેણે પોતાની કિતાબમાં ફરમાવ્યું: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی [અને જ્યારે મારા બંદાઓ તમને પૂછે] ...

#5 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا ابْنَ مَسْعُودٍ! لَا تَخْتَارَنَّ عَلَی ذِکْرِ اللَّهِ شَیْئاً فَإِنَّهُ یَقُولُ ... إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ.

پیامبر ( ای پسر مسعود! چیزی را بر یاد خداوند مقدّم مدار؛ زیرا خدای تعالی می‌فرماید: إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعان.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): O son of Mas'ud! Do not give precedence to anything over the remembrance of Allah, for Allah the Exalted says: إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ [When My servants ask you concerning Me, then surely I am very near; I answer the prayer of the suppliant when he calls on Me].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઓ ઇબ્ને મસ્ઊદ! કોઈ પણ વસ્તુને અલ્લાહની યાદ પર અગ્રતા ન આપો; કારણ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ [જ્યારે મારા બંદાઓ તમને મારા વિશે પૂછે, તો ખરેખર હું નજીક છું; દુઆ કરનારની દુઆનો જવાબ આપું છું જ્યારે તે મને પોકારે].

#6 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

رُوِیَ عَنْ جَابِرِ‌بْنِ‌عَبْدِ‌اللَّهِ قَالَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله): إِنَّ الْعَبْدَ لَیَدْعُو اللَّهَ وَ هُوَ یُحِبُّهُ فَیَقُولُ یَا جَبْرَائِیلُ! اقْضِ لِعَبْدِی هَذَا حَاجَتَهُ وَ أَخِّرْهَا فَإِنِّی أُحِبُ أَنْ لَا أَزَالَ أَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ إِنَ الْعَبْدَ لَیَدْعُو اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ هُوَ یُبْغِضُهُ فَیَقُولُ یَا جَبْرَائِیلُ اقْضِ لِعَبْدِی هَذَا حَاجَتَهُ بإخلاصه {لیس فی سائر الکتب} وَ عَجِّلْهَا فَإِنِّی أَکْرَهُ أَنْ أَسْمَعَ صَوْتَه.

پیامبر ( بنده‌ای خدا را می‌خواند درحالی‌که خدا او را دوست دارد و می‌فرماید: «ای جبرئیل (علیه السلام)حاجت این بنده‌ام را با تأخیر برآورده گردان. زیرا من دوست دارم همیشه صدای او را بشنوم». و [در برابر آن] بنده‌ای دیگر هست که خدا را می‌خواند درحالی‌که خداوند، از او خشمگین است و می‌فرماید: «ای جبرئیل (علیه السلام)! حاجت این بنده‌ام را به سرعت برآورده کن تا خلاص شود که من از شنیدن صدای او کراهت دارم».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): A servant calls upon Allah while Allah loves him, and He says: 'O Jibra'il (peace be upon him), fulfil this servant of Mine's need with delay, for I love to keep hearing his voice.' And [in contrast] there is another servant who calls upon Allah while Allah is angry with him, and He says: 'O Jibra'il (peace be upon him)! Fulfil this servant of Mine's need quickly so that he is done with it, for I dislike hearing his voice.'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક બંદો અલ્લાહને પોકારે છે અને અલ્લાહ તેને પ્રેમ કરે છે, તો ફરમાવે છે: 'ઓ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)! મારા આ બંદાની હાજત વિલંબથી પૂરી કર, કારણ કે મને પસંદ છે કે હું હંમેશા તેનો અવાજ સાંભળતો રહું.' અને [તેની સામે] બીજો એક બંદો છે જે અલ્લાહને પોકારે છે અને અલ્લાહ તેનાથી ગુસ્સે છે, તો ફરમાવે છે: 'ઓ જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)! મારા આ બંદાની હાજત જલદી પૂરી કર જેથી તે છૂટી જાય, કારણ કે મને તેનો અવાજ સાંભળવો નાપસંદ છે.'

#7 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

امیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَ جَعَلَ فِی یَدَیْکَ مَفَاتِیحَ خَزَائِنِهِ بِمَا أَذِنَ لَکَ فِیهِ مِنْ مَسْأَلَتِهِ فَمَتَی شِئْتَ اسْتَفْتَحْتَ بِالدُّعَاءِ أَبْوَابَ نِعَمِهِ وَ اسْتَمْطَرْتَ شَآبِیبَ رَحْمَتِهِ فَلَا یُقَنِّطَنَّکَ إِبْطَاءُ إِجَابَتِهِ فَإِنَّ الْعَطِیَّهًَْ عَلَی قَدْرِ النِّیَّهًِْ وَ رُبَّمَا أُخِّرَتْ عَنْکَ الْإِجَابَهًُْ لِیَکُونَ ذَلِکَ أَعْظَمَ لِأَجْرِ السَّائِلِ وَ أَجْزَلَ لِعَطَاءِ الْأَمَلِ وَ رُبَّمَا سَأَلْتَ الشَّیْءَ فَلَا تُؤْتَاهُ وَ أُوتِیتَ خَیْراً مِنْهُ عَاجِلًا وَ آجِلًا أَوْ صُرِفَ عَنْکَ لِمَا هُوَ خَیْرٌ لَکَ فَلَرُبَّ أَمْرٍ قَدْ طَلَبْتَهُ فِیهِ هَلَاکُ دِینِکَ لَوْ أُوتِیتَهُ فَلْتَکُنْ مَسْأَلَتُکَ فِیمَا یَبْقَی لَکَ جَمَالُهُ وَ یُنْفَی عَنْکَ وَبَالُهُ وَ الْمَالُ لَا یَبْقَی لَکَ وَ لَا تَبْقَی لَه.

امام علی (علیه السلام) خداوند کلید گنج‌های خود را در دو دستت نهاده که به تو رخصت سؤال از خود را داده تا هرگاه خواستی درهای نعمت او را با دعا بگشایی و باریدن باران رحمتش را طلب نمایی. پس دیر پذیرفته‌شدن دعایت توسّط خدا، تو را نومید نکند که به هرکس به اندازه‌ی نیّت [واقعی‌اش] عطا می‌کنند و بسا که در پذیرفتن دعایت درنگ افتد و این برای آن است که پاداش دعاکننده بزرگتر و جزای آرزومند کامل‌تر شود. و گاه پیش آمده که چیزی را خواسته‌ای و به تو نداده‌اند و [در عوض] بهتر از آن را در این جهان یا آن جهان به تو داده‌اند یا به‌خاطر چیزی که برایت بهتر [و مصلحت] بوده، دعایت را اجابت نکرده‌اند. و چه بسا چیزی را طلبیده‌ای که اگر به تو می‌دادند، تباهی دینت را دربرمی‌داشت. پس تقاضای تو باید درباره‌ی چیزی باشد که نیکی آن برایت پایدار و سختی و رنج آن به کنار ماند؛ چرا که نه مال برای تو پایدار است و نه تو برای مال برقرار!

Imam Ali (peace be upon him): Allah has placed the keys of His treasures in your two hands, in that He has granted you permission to ask of Him, so that whenever you wish you may open the doors of His blessings with supplication and seek the pouring down of the showers of His mercy. So let the slowness of His answering not cast you into despair, for each person is given according to [the true measure of] his intention. And it may be that the answering of your prayer is delayed, and that is so that the reward of the supplicant may be greater and the recompense of the hopeful more abundant. And sometimes you have asked for something and it was not given to you, and [in exchange] something better than it was given to you, either in this world or in the next; or it was turned away from you for the sake of something that was better [and more beneficial] for you. And how often you have sought a thing that, had it been given to you, would have contained the ruin of your religion. So let your asking be for that whose beauty endures for you and whose harm is kept away from you; for neither does wealth endure for you, nor do you endure for wealth.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે પોતાના ખજાનાઓની ચાવીઓ તમારા બે હાથોમાં મૂકી છે, કે તેણે તમને પોતાની પાસે માંગવાની પરવાનગી આપી છે, જેથી જ્યારે પણ તમે ઈચ્છો ત્યારે તેની નેઅમતોના દરવાજા દુઆ વડે ખોલો અને તેની રહમતના વરસાદને માંગો. તો તમારી દુઆ અલ્લાહ દ્વારા દેરથી કબૂલ થવાથી તમને નિરાશ ન કરે, કારણ કે દરેકને તેની [ખરી] નિય્યત પ્રમાણે આપવામાં આવે છે. અને કેટલીકવાર તમારી દુઆ કબૂલ થવામાં વિલંબ થાય છે, અને એ એટલા માટે કે દુઆ કરનારનો બદલો વધુ મોટો અને આશા રાખનારનો બદલો વધુ સંપૂર્ણ થાય. અને ક્યારેક એવું બન્યું છે કે તમે કોઈ વસ્તુ માંગી છે અને તમને આપવામાં આવી નથી અને [તેના બદલે] તેનાથી બહેતર વસ્તુ આ દુનિયામાં અથવા આખેરતમાં તમને આપવામાં આવી છે, અથવા તમારા માટે જે બહેતર [અને હિતકારી] હતું તેના કારણે તમારી દુઆ કબૂલ કરવામાં આવી નથી. અને કેટલી બધી વસ્તુઓ તમે માંગી છે કે જો તમને આપવામાં આવી હોત, તો તમારા દીનનો વિનાશ તેમાં હોત. તો તમારી માંગણી એવી વસ્તુ વિશે હોવી જોઈએ કે જેની ભલાઈ તમારા માટે કાયમ રહે અને જેની મુશ્કેલી અને તકલીફ તમારાથી દૂર રહે; કારણ કે ન તો માલ તમારા માટે કાયમ છે અને ન તમે માલ માટે કાયમ છો!

#8 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَا مِنْ مُسْلِمٍ دَعَی اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِدَعْوَهًٍْ لَیْسَ فِیهَا قَطِیعَهُ رَحِمٍ وَ لَا إِثْمٌ إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ بِهَا إِحْدَی خِصَالٍ ثَلَاثٍ إِمَّا أَنْ یُعَجِّلَ دَعْوَتَهُ وَ إِمَّا أَنْ یَدَّخِرَ لَهُ فِی الْآخِرَهًِْ وَ إِمَّا أَنْ یَدْفَعَ عَنْهُ مِنَ السُّوءِ مِثْلَهَا قَالُوا: یَا رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه و آله) إِذاً نُکْثِرُ. قَالَ: اللَّهُ أَکْثَرُ.

پیامبر ( مسلمانی نیست که از خداوند سبحان درخواستی نماید که در آن موجبات قطع رحم و گناه وجود نداشته‌باشد، مگر اینکه خداوند به یکی از این سه شکل حاجتش را برآورده کند: یا حاجتش را به سرعت برآورده می‌سازد؛ یا آن را برایش در روز قیامت ذخیره می‌گرداند و یا مصیبت و بلایی همانند آن را از او دور می‌کند. گفتند: «ای رسول‌خدا (اگر [درخواست‌های آن مسلمان، بزرگ و] زیاد باشد چه»؟ فرمودند: «خداوند از آن [بزرگتر و] افزون‌تر است».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): There is no Muslim who makes a request from Allah, the Glorified, in which there is no severing of kinship ties nor sin, except that Allah fulfils his need in one of these three ways: either He grants his need quickly; or He stores it up for him for the Day of Resurrection; or He wards off from him a calamity and affliction like it. They said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), if [the requests of that Muslim are great and] many, then what?' He said: 'Allah is [greater and] more abundant than that.'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એવો કોઈ મુસલમાન નથી કે જે અલ્લાહ સુબ્હાનહુ પાસે એવી કોઈ માંગણી કરે જેમાં સગાઈના સંબંધો તોડવાનું અને ગુનાહનું કારણ ન હોય, સિવાય કે અલ્લાહ તેની હાજત આ ત્રણ પ્રકારોમાંથી એક રીતે પૂરી કરે છે: કાં તો તેની હાજતને જલદી પૂરી કરે છે; અથવા તેને કયામતના દિવસ માટે તેના માટે સંગ્રહી રાખે છે; અથવા તેના જેવી કોઈ મુસીબત અને બલા તેનાથી દૂર કરે છે. તેમણે કહ્યું: 'ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! [જો તે મુસલમાનની માંગણીઓ મોટી અને] ઘણી હોય તો શું?' આપે ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ તેનાથી [મોટો અને] વધુ છે.'

#9 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا أَرَادَ أَحَدُکُمْ أَنْ لَا یَسْأَلَ رَبَّهُ شَیْئاً إِلَّا أَعْطَاهُ فَلْیَیْأَسْ مِنَ النَّاسِ کُلِّهِمْ وَ لَا یَکُونُ لَهُ رَجَاءٌ إِلَّا عِنْدَ اللَّهِ فَإِذَا عَلِمَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ ذَلِکَ مِنْ قَلْبِهِ لَمْ یَسْأَلِ اللَّهَ شَیْئاً إِلَّا أَعْطَاه.

امام صادق (علیه السلام) هرگاه یکی از شما بخواهد همه‌ی حاجاتش در نزد خدا برآورده شود، [باید] امید از همه‌ی مردم ببُرد و جز به خدا به کسی امید نبندد و چون خدا چنین حالتی را در قلبش ببیند، هر خواهش او را بر آورد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whenever one of you wishes that all his needs be fulfilled by Allah, [he should] cut off hope from all people and not tie his hope to anyone but Allah; and when Allah sees such a state in his heart, He grants him every request he makes.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તમારામાંથી કોઈ ઈચ્છે કે તેની બધી હાજતો અલ્લાહ પાસે પૂરી થાય, [તો તેણે] બધા લોકોથી આશા તોડી નાખવી જોઈએ અને અલ્લાહ સિવાય કોઈની સાથે આશા ન બાંધવી જોઈએ, અને જ્યારે અલ્લાહ તેના દિલમાં એવી હાલત જુએ, ત્યારે તેની દરેક માંગણી પૂરી કરે છે.

#10 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

إِذَا کَانَتْ لَکَ إِلَی اللَّهِ سُبْحَانَهُ حَاجَهًٌْ فَابْدَأْ بِمَسْأَلَهًِْ الصَّلَاهًِْ عَلَی رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ سَلْ حَاجَتَکَ فَإِنَّ اللَّهَ أَکْرَمُ مِنْ أَنْ یُسْأَلَ حَاجَتَیْنِ فَیَقْضِیَ إِحْدَاهُمَا وَ یَمْنَعَ الْأُخْرَی.

امام علی (علیه السلام) هرگاه از خدای سبحان درخواستی داشتی، در آغاز بر رسول‌خدا (درود فرست سپس حاجت خود را بخواه؛ که خدا بزرگوارتر از آن است که دو حاجت به نزد او ببرند و او یکی را برآورد و دیگری را باز دارد.

Imam Ali (peace be upon him): Whenever you have a request from Allah, the Glorified, begin by asking for blessings upon His Messenger (peace be upon him and his family), then ask your need; for Allah is too noble that two needs be brought to Him and He fulfil one of them and withhold the other.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે પણ તમારી અલ્લાહ સુબ્હાનહુ પાસે કોઈ માંગણી હોય, તો શરૂઆતમાં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર દરૂદ મોકલો પછી પોતાની હાજત માંગો; કારણ કે અલ્લાહ તેનાથી વધુ કરીમ છે કે તેની પાસે બે હાજતો લઈ જવામાં આવે અને તે એકને પૂરી કરે અને બીજીને રોકી રાખે.

#11 دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم I answer the call of the caller when he calls upon Me દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે છે, જવાબ આપું છું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ دَعَا وَ لَمْ یَذْکُرِ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) رَفْرَفَ الدُّعَاءُ عَلَی رَأْسِهِ فَإِذَا ذَکَرَ النَّبِیَ (صلی الله علیه و آله) رُفِعَ الدُّعَاءُ.

امام صادق (علیه السلام) هرکس دعایی کند و نام پیغمبر (را نبرد آن دعا [چون پرنده‌ای] بالای سرش می‌چرخد [ولی بالا نمی‌رود] و چون نام پیغمبر (را ببرد، دعا بالا می‌رود.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever makes a supplication and does not mention the name of the Prophet (peace be upon him and his family), that supplication hovers [like a bird] above his head [but does not rise up], and when he mentions the name of the Prophet (peace be upon him and his family), the supplication rises up.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ દુઆ કરે અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું નામ ન લે, તો તે દુઆ [પક્ષીની જેમ] તેના માથા ઉપર ફર્યા કરે છે [પરંતુ ઉપર જતી નથી], અને જ્યારે તે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું નામ લે છે, ત્યારે દુઆ ઉપર જાય છે.

#12 پس باید دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند So let them respond to My call and believe in Me તો તેઓ મારી દાવત કબૂલ કરે અને મારા પર ઈમાન લાવે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

یَعْلَمُونَ أَنِّی أَقْدِرُ عَلَی أَنْ أُعْطِیَهُمْ مَا یَسْأَلُونِّیَ.

امام صادق (علیه السلام) می‌دانند که من می‌توانم هرآنچه را از من می‌خواهند، به ایشان عطا کنم.

Imam Sadiq (peace be upon him): They know that I am able to grant them whatever they ask of Me.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેઓ જાણે છે કે જે કંઈ તેઓ મારી પાસે માંગે છે, તે તેમને આપવા હું સક્ષમ છું.

#13 پس باید دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند So let them respond to My call and believe in Me તો તેઓ મારી દાવત કબૂલ કરે અને મારા પર ઈમાન લાવે

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

فَاسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ فَإِنَّهُ لَا یَنْبَغِی لِمَنْ عَرَفَ عَظَمَهًَْ اللَّهِ أَنْ یَتَعَاظَمَ فَإِنَّ رِفْعَهًَْ الَّذِینَ یَعْلَمُونَ عَظَمَهًَْ اللَّهِ أَنْ یَتَوَاضَعُوا وَ عِزَّ الَّذِینَ یَعْرِفُونَ مَا جَلَالُ اللَّهِ أَنْ یَتَذَلَّلُوا لَهُ وَ سَلَامَهًَْ الَّذِینَ یَعْلَمُونَ مَا قُدْرَهًُْ اللَّهِ أَنْ یَسْتَسْلِمُوا لَهُ وَ لَا یُنْکِرُوا أَنْفُسَهُمْ بَعْدَ الْمَعْرِفَهًِْ وَ لَا یَضِلُّوا بَعْدَ الْهُدَی.

امام حسن (علیه السلام) دعوت خدا را اجابت کرده و به او ایمان آورید؛ زیرا شایسته نیست کسی که بزرگی خدا را دریافته [دیگر] خود را بزرگ پندارد؛ بلکه بزرگی آنان که قدرت خدا را دریافتند این است که فروتنی کنند. و [بزرگواری] آنان که از جلال و عظمت خدا مطّلع‌اند این است که در برابر او تذلّل [و خاکساری] نمایند. و سلامت آنان که دانستند قدرت خدا چیست، در این است که سر تسلیم به او بسپارند و پس از حصول شناخت، دیگر خود را گم نکنند و پس از رهیابی [دوباره] گمراه نگردند.

Imam Hasan (peace be upon him): Respond to Allah's call and believe in Him; for it is not fitting that one who has perceived the greatness of Allah should [any longer] consider himself great. Rather, the greatness of those who have perceived the power of Allah lies in their humility. And [the nobility of] those who are aware of the majesty and greatness of Allah lies in their showing humbleness [and lowliness] before Him. And the safety of those who have known what the power of Allah is lies in their submitting to Him, and, after having attained recognition, no longer losing themselves, and after being guided, not straying [again].

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની દાવતને કબૂલ કરો અને તેના પર ઈમાન લાવો; કેમ કે જેણે અલ્લાહની મહાનતાને ઓળખી લીધી છે તેના માટે યોગ્ય નથી કે તે [હવે] પોતાને મોટો સમજે; બલ્કે જેઓએ અલ્લાહની કુદરતને ઓળખી લીધી છે તેમની મહાનતા એ છે કે તેઓ નમ્રતા દાખવે. અને જેઓ અલ્લાહની જલાલ અને અઝમતથી વાકેફ છે તેમની [બુઝુર્ગી] એ છે કે તેઓ તેની સામે તઝલ્લુલ [અને ખાકસારી] દાખવે. અને જેઓએ જાણી લીધું કે અલ્લાહની કુદરત શું છે તેમની સલામતી એ છે કે તેઓ તેની સામે તસ્લીમ થઈ જાય, અને ઓળખ પ્રાપ્ત કર્યા પછી પોતાને ગુમ ન કરે, અને હિદાયત મળ્યા પછી [ફરીથી] ગુમરાહ ન થાય.