نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ فِی صُلْحِ الْحُدَیْبِیَّهًِْ وَ ذَلِکَ أَنَّ رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا خَرَجَ هُوَ وَ أَصْحَابُهُ فِی الْعَامِ الَّذِی أَرَادُوا فِیهِ الْعُمْرَهًَْ وَ کَانُوا أَلْفاً وَ أَرْبَعَمِائَهًٍْ فَسَارُوا حَتَّی نَزَلُوا الْحُدَیْبِیَّهًَْ فَصَدَّهُمْ الْمُشْرِکُونَ عَنِ الْبَیْتِ الْحَرَامِ فَنَحَرُوا الْهَدْیَ بِالْحُدَیْبِیَّهًِْ ثُمَّ صَالَحَهُمْ الْمُشْرِکُونَ عَلَی أَنْ یَرْجِعَ فِی عَامِهِ وَ یَعُودَ الْعَامَ الْقَابِلَ وَ یُخَلُّوا لَهُ مَکَّهًَْ ثَلَاثَهًَْ أَیَّامٍ فَیَطُوفُ بِالْبَیْتِ وَ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ فَیَرْجِعُ إِلَی الْمَدِینَهًِْ مِنْ فَوْرِهِ فَلَمَّا کَانَ الْعَامُ الْمُقْبِلُ تَجَهَّزَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ أَصْحَابُهُ لِعُمْرَهًِْ الْقَضَاءِ وَ خَافُوا أَنْ لَا تَفِی لَهُمْ قُرَیْشٌ بِذَلِکَ وَ أَنْ یَصُدُّوهُمْ عَنِ الْبَیْتِ الْحَرَامِ وَ یُقَاتِلُوهُمْ فَکَرِهَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) قِتَالَهُمْ فِی الشَّهْرِ الْحَرَامِ فِی الْحَرَمِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ الْآیَهًَْ.
ابن‌عباس (رحمة الله علیه) این آیه در زمان صلح حدیبیّه نازل شد؛ آن سالی که رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) به همراه هزاروچهارصد نفر از یارانش برای به‌جای‌آوردن حجّ عمره از [مدینه] خارج شدند و [به‌سوی مکّه] حرکت کردند تا اینکه در حدیبیّه اقامت نمودند. مشرکان مانع ورود آنها به بیت‌الله‌الحرام شدند. پس مسلمانان [قربانیان خود را] در حدیبیّه، قربانی کردند. مشرکان با ایشان، [پیمان صلح حدیبیّه را] منعقد کردند و قرار شد آن سال مسلمانان بازگردند و سال بعد دوباره برای حج بیایند و آنها (مشرکان) هم به مدّت سه روز مکّه را خالی کنند [تا] مسلمانان، طواف و هرکاری می‌خواهند انجام داده و سپس فوراّ به مدینه بازگردند. سال بعد که پیامبر (صلی الله علیه و آله) و یارانش برای انجام حجّ عمره که [از سال قبل] قضا شده‌بود، آماده شدند، نگران بودند که قریش به عهد خود وفا نکند و مانع زیارت خانه‌ی خدا شوند و با ایشان بجنگند. [این در حالی بود که] رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) از جنگ در ماه حرام، آن هم در حَرَم خدا کراهت داشت. پس خداوند این آیه را نازل کرد.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): This verse was revealed at the time of the Treaty of Hudaybiyyah; the year in which the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) set out from [Medina] along with one thousand four hundred of his companions to perform the Umrah, and travelled [towards Mecca] until they encamped at Hudaybiyyah. The polytheists prevented them from entering the Bayt Allah al-Haram. So the Muslims sacrificed [their offerings] at Hudaybiyyah. The polytheists concluded [the Treaty of Hudaybiyyah] with them, and it was agreed that the Muslims would return that year and come again the next year for the pilgrimage, and that they (the polytheists) would vacate Mecca for three days [so that] the Muslims could perform tawaf and do whatever they wished and then immediately return to Medina. The following year, when the Prophet (peace be upon him and his family) and his companions prepared to perform the Umrah which had been missed [the previous year], they were concerned that Quraysh might not honour their pledge and would prevent them from visiting the House of Allah and fight them. [This was while] the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) disliked fighting in the sacred month, and moreover in the Sanctuary of Allah. So Allah revealed this verse.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત સુલ્હે હુદયબિય્યાના સમયે નાઝિલ થઈ; તે વર્ષ જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના એક હજાર ચારસો સાથીઓ સાથે હજ્જે ઉમરહ અદા કરવા માટે [મદીના]થી નીકળ્યા અને [મક્કા તરફ] રવાના થયા ત્યાં સુધી કે તેઓ હુદયબિય્યામાં ઉતર્યા. મુશરિકોએ તેમને બયતુલ્લાહિલ હરામમાં પ્રવેશવાથી રોક્યા. તેથી મુસલમાનોએ [પોતાની કુરબાનીઓ] હુદયબિય્યામાં કુરબાન કરી. મુશરિકોએ તેમની સાથે [સુલ્હે હુદયબિય્યાની સંધિ] કરી અને એ નક્કી થયું કે તે વર્ષે મુસલમાનો પાછા ફરશે અને પછીના વર્ષે ફરીથી હજ માટે આવશે અને તેઓ (મુશરિકો) ત્રણ દિવસ સુધી મક્કાને ખાલી કરશે [જેથી] મુસલમાનો તવાફ અને જે કંઈ ઇચ્છે તે કરી શકે અને પછી તરત જ મદીના પાછા ફરે. પછીના વર્ષે જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના સાથીઓ [ગત વર્ષથી] કઝા થયેલી હજ્જે ઉમરહ કરવા માટે તૈયાર થયા, તેઓ ચિંતિત હતા કે કુરૈશ પોતાના વચનનું પાલન નહીં કરે અને ખાનએ ખુદાની ઝિયારતથી રોકશે અને તેમની સાથે લડશે. [આ એવી સ્થિતિમાં હતું કે] રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) હરામ મહિનામાં, તે પણ અલ્લાહના હરમમાં જંગ કરવાનું નાપસંદ કરતા હતા. તેથી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી.