با آنها پيكار كنيد؛ تا فتنه [و بت پرستى و سلب آزادى از مردم،] باقى نماند؛ و دين، مخصوص خدا گردد. پس اگر [از روش نادرست خود] دست برداشتند، [مزاحم آنها نشويد؛ زيرا] تعدّى جز بر ستمكاران روا نيست.
And fight with them until there is no persecution, and religion should be only for Allah, but if they desist, then there should be no hostility except against the oppressors.
અને તેમની સાથે એટલી હદ સુધી લડો કે ફિત્નો બાકી રહેવા ન પામે અને દીન માત્ર અલ્લાહનો જ થઈને રહે; પછી જો તેઓ અટકી જાય તો (તમે પણ અટકાઇ જાવ કારણકે) ઝાલિમો સિવાય બીજા કોઈ ઊપર હુમલો કરવો યોગ્ય નથી.
وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ أَی شِرکٌ.
امام باقر (علیه السلام) منظور از فتنه [در اینجا]، شرک [و بت‌پرستی] است.
Imam Baqir (peace be upon him): What is meant by fitna [here] is shirk [and idolatry].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [અહીં] ફિતનાથી મુરાદ શિર્ક [અને બુતપરસ્તી] છે.
لَمْ یَجِئْ تَأْوِیلُ هَذِهِ الْآیَهًِْ بَعْدُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) رَخَّصَ لَهُمْ لِحَاجَتِهِ وَ حَاجَهًِْ أَصْحَابِهِ فَلَوْ قَدْ جَاءَ تَأْوِیلُهَا لَمْ یُقْبَلْ مِنْهُمْ وَ لَکِنْ یُقْتَلُونَ حَتَّی یُوَحَّدَ اللَّهُ وَ حَتَّی لَا یَکُونَ شِرْکٌ.
امام باقر (علیه السلام) هنوز زمان تأویل این آیه نیامده است رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) به جهت نیاز خود و اصحابش [برای قدرت‌گرفتن اسلام] به مشرکان رخصت داد. اگر زمان تأویل آیه بیاید، این مهلت و رخصت از بین می‌رود و [کافران] کشته خواهندشد تا توحید خدا برقرار شود و شرک از میان برود. تأویل این آیه نیامد مگر پس از اینکه رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) بر آنها به‌خاطر نیاز خود و یارانش آسان گرفت [یا برای رفع نیاز خود و یارانشان به ایشان اجازه داد]. چراکه اگر تفسیرش چنین می‌آمد از ایشان پذیرفته‌نمی‌شد و کشته‌می‌شدند تا جایی که خدا را یکتا شمارند و شرکی وجود نداشته باشد.
Imam Baqir (peace be upon him): The time for the ta'wil (interpretation) of this verse has not yet come. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) granted the polytheists a concession because of his own need and the need of his companions [for Islam to gain strength]. When the time of its ta'wil comes, this reprieve and concession will be lifted, and [the disbelievers] will be killed until the tawhid of Allah is established and shirk is removed. The ta'wil of this verse did not come except after the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) went easy on them because of his own need and the need of his companions [or gave them permission in order to meet his own and his companions' need]. For if its interpretation had come thus, it would not have been accepted from them, and they would have been killed until they declared Allah One and no shirk remained.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હજી આ આયતની તાવીલ (અર્થઘટન)નો સમય આવ્યો નથી. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોતાની અને પોતાના અસ્હાબની જરૂરિયાતના કારણે [ઇસ્લામને શક્તિ મળે તે માટે] મુશરિકોને છૂટ આપી. જો આયતની તાવીલનો સમય આવશે, તો આ મુદ્દત અને છૂટ ખતમ થઈ જશે અને [કાફિરો] કત્લ કરવામાં આવશે ત્યાં સુધી કે અલ્લાહની તૌહીદ સ્થાપિત થાય અને શિર્ક ખતમ થાય. આ આયતની તાવીલ ન આવી સિવાય કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોતાની અને પોતાના સાથીઓની જરૂરિયાતના કારણે તેઓ પર નરમાશ કરી [અથવા પોતાની અને પોતાના સાથીઓની જરૂરિયાત પૂરી કરવા માટે તેઓને પરવાનગી આપી]. કારણ કે જો તેનું તફસીર એવું આવત તો તેઓ પાસેથી કબૂલ ન થાત અને તેઓને કત્લ કરી દેવામાં આવતા ત્યાં સુધી કે તેઓ અલ્લાહને એક ગણે અને કોઈ શિર્ક બાકી ન રહે.
عَنْ عَبْدِ‌الْأَعْلَی الْحَلَبِیِّ قَالَ قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) ... وَ اللَّهِ حَتَّی یُوَحَّدَ اللَّهُ وَ لَا یُشْرَکَ بِهِ شَیْءٌ وَ حَتَّی یَخْرُجَ الْعَجُوزُ الضَّعِیفَهًُْ مِنَ الْمَشْرِقِ تُرِیدُ الْمَغْرِبَ وَ لَا یَنْهَاهَا أَحَدٌ.
امام باقر (علیه السلام) عبدالأعلی حلبی گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: به خدا قسم! [در هنگام ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)] چنان کافران را بکشند که همه خداپرست شوند و به خدا مشرک نشوند تا جایی که پیرزن ناتوانی از مشرق بیرون بیاید و به‌سوی مغرب رود و کسی مانع و مزاحم او نباشد.
Imam Baqir (peace be upon him): Abd al-A'la al-Halabi said: Imam Baqir (peace be upon him) said: By Allah! [At the time of the reappearance of Imam Zaman (may Allah hasten his noble reappearance)] the disbelievers will be killed in such a way that all will become worshippers of Allah and will not associate anything with Him, to the point that a weak old woman will set out from the east heading for the west and no one will prevent or trouble her.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ આઅલા હલબી કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહની કસમ! [ઇમામ ઝમાના (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ઝુહૂરના સમયે] કાફિરોને એ રીતે કત્લ કરવામાં આવશે કે બધા અલ્લાહની ઇબાદત કરનારા થઈ જશે અને અલ્લાહ સાથે કોઈને શરીક નહીં કરે, ત્યાં સુધી કે એક કમજોર વૃદ્ધ સ્ત્રી પૂર્વથી નીકળીને પશ્ચિમ તરફ જશે અને કોઈ તેને રોકનાર કે તકલીફ આપનાર નહીં હોય.
قَالَ الْمُفَضَّلُ: یَا مَوْلَایَ! فَمَا تَأْوِیلُ قَوْلِهِ تَعَالَی: لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ؟ قَالَ (علیه السلام): هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی: وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ یَکُونَ الدِّینُ کُلُّهُ لِلهِ فَوَ اللَّهِ یَا مُفَضَّلُ! لَیُرْفَعُ عَنِ الْمِلَلِ وَ الْأَدْیَانِ الِاخْتِلَافُ وَ یَکُونُ الدِّینُ کُلُّهُ وَاحِداً کَمَا قَالَ جَلَّ ذِکْرُهُ: إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللهِ الْإِسْلامُ وَ قَالَ اللَّهُ: وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإِسْلامِ دِیناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِینَ. قَالَ الْمُفَضَّلُ قُلْتُ: یَا سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ! وَ الدِّینُ الَّذِی فِی آبَائِهِ إِبْرَاهِیمَ وَ نُوحٍ وَ مُوسَی وَ عِیسَی (وَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) هُوَ الْإِسْلَامُ؟ قَالَ: نَعَمْ یَا مُفَضَّلُ! هُوَ الْإِسْلَامُ لَا غَیْرُ. قُلْتُ: یَا مَوْلَایَ! أَ تَجِدُهُ فِی کِتَابِ اللَّهِ؟ قَالَ: نَعَمْ! مِنْ أَوَّلِهِ إِلَی آخِرِهِ وَ مِنْهُ هَذِهِ الْآیَهًُْ: إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللهِ الْإِسْلامُ وَ قَوْلُهُ تَعَالَی: مِلَّةَ أَبِیکُمْ إِبْراهِیمَ هُوَ سَمَّاکُمُ الْمُسْلِمِینَ وَ مِنْهُ قَوْلُهُ تَعَالَی فِی قِصَّهًِْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ إِسْمَاعِیلَ (علیه السلام): وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَکَ وَ قَوْلُهُ تَعَالَی فِی قِصَّهًِْ فِرْعَوْنَ حَتَّی إِذا أَدْرَکَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِیلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ وَ فِی قِصَّهًِْ سُلَیْمَانَ (علیه السلام) وَ بِلْقِیسَ قَبْلَ أَنْ یَأْتُونِی مُسْلِمِینَ وَ قَوْلِهَا أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَیْمانَ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ وَ قَوْلِ عِیسَی (علیه السلام): مَنْ أَنْصارِی إِلَی اللهِ قالَ الْحَوارِیُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللهِ آمَنَّا بِاللهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ وَ قَوْلُهُ جَلَّ وَ عَزَّ: وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ کَرْهاً وَ قَوْلُهُ فِی قِصَّهًِْ لُوطٍ (علیه السلام) فَما وَجَدْنا فِیها غَیْرَ بَیْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِینَ وَ قَوْلُهُ قُولُوا آمَنَّا بِاللهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا إِلَی قَوْلِهِ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ وَ قَوْلُهُ تَعَالَی أَمْ کُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ یَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِلَی قَوْلِهِ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ. قُلْتُ: یَا سَیِّدِی! کَمِ الْمِلَلُ؟ قَالَ: أَرْبَعَهًٌْ وَ هِیَ شَرَائِع.
امام صادق (علیه السلام) مفضّل گفت: «ای مولای من! تفسیر این کلام خداوند: وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ یَکُونَ الدِّینُ لِلهِ چیست»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «ای مفضّل! سوگند به خداوند! [باظهور مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)] اختلاف بین آیین‌ها و دین‌ها برداشته می‌شود و [همه‌ی آیین‌ها] به صورت یک دین واحد می‌شوند؛ همان‌طورکه خداوند فرمود: دین در نزد خدا، اسلام [و تسلیم‌بودن در برابر حق] است. ( آل‌عمران/۱۹ ) و فرمود: هرکه غیر دین اسلام برگزیند، از او پذیرفته نمی‌شود و روز قیامت از زیان‌دیدگان می‌گردد». ( آل عمران/۸۵ ) مفضّل گفت: «پس ای سیّد و مولای من! شما می‌فرمایید که دین پدرانش، ابراهیم (علیه السلام)، نوح (علیه السلام)، موسی (علیه السلام)، عیسی (علیه السلام) و محمّد (صلی الله علیه و آله) اسلام است»؟ فرمود: «بله! از اوّل تا به آخرشان و دلیل آن، اینکه خداوند فرمود: إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللهِ الْاسْلَامُ و قول خداوند تعالی: از آیین پدرتان ابراهیم پیروی کنید خداوند شما را «مسلمان» نامید. ( حج/۷۸ ) و از جمله سخن خدای تعالی در قصّه‌ی ابراهیم (علیه السلام) و اسماعیل (علیه السلام): ما را تسلیم فرمان خود قرار ده! و از دودمان ما، امتی که تسلیم فرمانت باشند، به وجود آور! ( بقره/۱۲۸ ) و کلام پروردگار تعالی در قصّه‌ی فرعون؛ زمانی که در حال غرق‌شدن بود [که فرعون] گفت: ایمان آوردم که هیچ معبودی، جز کسی که بنی‌اسرائیل به او ایمان آورده‌اند، وجود ندارد و من از مسلمین هستم! ( یونس/۹۰ ) و در قصّه‌ی سلیمان (علیه السلام) و بلقیس قبل از مسلمان شدنشان، بلقیس گفت: [اینک] با سلیمان برای خداوندی که پروردگار عالمیان است اسلام آوردم! ( نمل/۴۴ ) و سخن عیسی (علیه السلام) به یارانش: کیست که یاور من به‌سوی خدا [برای تبلیغ آیین او] گردد؟ حواریان [شاگردانِ مخصوصِ او] گفتند: «ما یاوران خداییم به خدا ایمان آوردیم و تو [نیز] گواه باش که ما اسلام آورده‌ایم». ( آل‌عمران/۵۲ ) و کلام خدای عزّوجلّ: و تمام کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند، از روی اختیار یا از روی اجبار، در برابرِ [فرمان] او تسلیم هستند. ( آل‌عمران/۸۳ ) و سخن پروردگار در قصّه‌ی لوط: ولی جز یک خانواده‌ی باایمان در تمام آنها نیافتیم. ( ذاریات/۳۶ ) و قول پروردگار: بگویید: «ما به خدا ایمان آورده‌ایم و به آنچه بر ما نازل شده و آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و پیامبران از فرزندان او نازل گردید، و [همچنین] آنچه به موسی و عیسی و پیامبران [دیگر] از طرف پروردگار داده شده است، و در میان هیچ یک از آنها جدایی قائل نمی‌شویم، و در برابر فرمان خدا تسلیم هستیم و تعصّبات نژادی و اغراض شخصی، سبب نمی‌شود که بعضی را بپذیریم و بعضی را رها کنیم. ( بقره/۱۳۶ ) و سخن خدای تعالی: آیا هنگامی که مرگ یعقوب فرا رسید، شما حاضر بودید؟! در آن هنگام که به فرزندان خود گفت: «پس از من، چه چیز را می‌پرستید»؟ گفتند: «خدای تو، و خدای پدرانت، ابراهیم و اسماعیل و اسحاق، خداوند یکتا را، و ما در برابر او تسلیم هستیم. ( بقره/۱۳۳ ) گفتم: «ای سرور من! تعداد ادیان چند تا است»؟ فرمود: «چهار شریعت می‌باشد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal said: "O my master! What is the interpretation of this word of Allah: وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ یَکُونَ الدِّینُ لِلهِ [And fight them until there is no persecution, and religion is for Allah]?" The Imam (peace be upon him) said: "O Mufaddal! By Allah! [With the appearance of Mahdi (may Allah hasten his noble return)] the differences between creeds and religions will be removed and [all creeds] will become one single religion; just as Allah said: إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللهِ الْإِسْلامُ [Indeed, the religion with Allah is Islam (and submission before the truth)]. (Al Imran/19) And He said: Whoever chooses other than the religion of Islam, it will not be accepted from him, and on the Day of Judgment he will be among the losers. (Al Imran/85)" Mufaddal said: "So O my chief and master! Do you say that the religion of his forefathers Ibrahim (peace be upon him), Nuh (peace be upon him), Musa (peace be upon him), Isa (peace be upon him), and Muhammad (peace be upon him and his family) is Islam?" He said: "Yes! From the first of them to the last, and the proof of it is that Allah said: إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللهِ الْاسْلَامُ [Indeed, the religion with Allah is Islam], and the word of Allah the Exalted: Follow the creed of your father Ibrahim; Allah has named you 'Muslims'. (Al-Hajj/78) And among them is the saying of Allah the Exalted in the story of Ibrahim (peace be upon him) and Ismail (peace be upon him): Make us submitted to Your command! And from our progeny, bring forth a nation submitted to Your command! (Al-Baqara/128) And the word of the Lord the Exalted in the story of Firawn; when he was drowning [that Firawn] said: I believe that there is no god except the One in whom the Children of Israil have believed, and I am of the Muslims! (Yunus/90) And in the story of Sulayman (peace be upon him) and Bilqis, before their becoming Muslim, Bilqis said: [Now] with Sulayman I have submitted to Allah, the Lord of the worlds! (Al-Naml/44) And the word of Isa (peace be upon him) to his companions: Who will be my helper towards Allah [in propagating His religion]? The disciples [his special students] said: 'We are the helpers of Allah; we have believed in Allah, and you [also] bear witness that we are Muslims.' (Al Imran/52) And the word of Allah the Mighty and Majestic: And all who are in the heavens and the earth are submitted to [the command of] Him, willingly or unwillingly. (Al Imran/83) And the word of the Lord in the story of Lut: But We did not find in all of them except one household of believers. (Al-Dhariyat/36) And the saying of the Lord: Say: 'We have believed in Allah and in what has been sent down to us, and what was sent down to Ibrahim and Ismail and Ishaq and Yaqub and the prophets from his descendants, and [likewise] what was given to Musa and Isa and the [other] prophets from their Lord, and we do not make any distinction between any of them, and we are submitted before the command of Allah — and racial prejudices and personal motives will not cause us to accept some and abandon others.' (Al-Baqara/136) And the word of Allah the Exalted: Were you witnesses when death came to Yaqub? At the time when he said to his sons: 'What will you worship after me?' They said: 'Your Allah, and the Allah of your fathers, Ibrahim and Ismail and Ishaq, the One Allah, and we are submitted before Him.' (Al-Baqara/133)" I said: "O my chief! How many are the creeds?" He said: "They are four sharias."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલે કહ્યું: "ઓ મારા મૌલા! અલ્લાહના આ કલામનું તફસીર શું છે: وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ یَکُونَ الدِّینُ لِلهِ [અને તેમની સાથે લડો ત્યાં સુધી કે ફિતના ન રહે અને દીન અલ્લાહ માટે થઇ જાય]?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ મુફદ્દલ! અલ્લાહની કસમ! [મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ઝુહૂરથી] આઇનો અને ધર્મો વચ્ચેનો મતભેદ દૂર થઇ જશે અને [બધા આઇનો] એક જ દીનના રૂપમાં થઇ જશે; જેમ કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللهِ الْإِسْلامُ [ખરેખર અલ્લાહની પાસે દીન ઇસ્લામ (અને હકની સામે તસ્લીમ થવું) છે]. (આલે ઇમરાન/૧૯) અને ફરમાવ્યું: જે કોઇ ઇસ્લામ સિવાય બીજો દીન પસંદ કરે, તેનાથી કબૂલ કરવામાં નહીં આવે અને કયામતના દિવસે નુકસાન ઉઠાવનારાઓમાંથી થઇ જશે. (આલે ઇમરાન/૮૫)" મુફદ્દલે કહ્યું: "તો ઓ મારા સય્યદ અને મૌલા! તમે ફરમાવો છો કે તેમના પિતાઓ, ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ), નૂહ (અલયહિસ્સલામ), મૂસા (અલયહિસ્સલામ), ઇસા (અલયહિસ્સલામ) અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો દીન ઇસ્લામ છે?" ફરમાવ્યું: "હા! તેમના પ્રથમથી છેલ્લા સુધી, અને તેનો પુરાવો એ છે કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللهِ الْاسْلَامُ અને અલ્લાહ તઆલાનો કૌલ: તમારા પિતા ઇબ્રાહીમના આઇનનું અનુસરણ કરો; અલ્લાહે તમને 'મુસલમાન' નામ આપ્યું. (હજ્જ/૭૮) અને તેમાંથી અલ્લાહ તઆલાનો કલામ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) અને ઇસ્માઇલ (અલયહિસ્સલામ)ના કિસ્સામાં: અમને તારા હુકમ સામે તસ્લીમ કરી દે! અને અમારી નસલમાંથી એવી ઉમ્મત પેદા કર જે તારા હુકમ સામે તસ્લીમ હોય! (બકરહ/૧૨૮) અને પરવરદિગાર તઆલાનો કલામ ફિરઔનના કિસ્સામાં; જ્યારે તે ડૂબવાની હાલતમાં હતો [ત્યારે ફિરઔને] કહ્યું: હું ઈમાન લાવ્યો કે કોઈ મઅબૂદ નથી સિવાય તેના જેના પર બની ઇસ્રાઇલ ઈમાન લાવ્યા છે, અને હું મુસલમાનોમાંથી છું! (યુનુસ/૯૦) અને સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) અને બિલ્કીસના કિસ્સામાં તેમના મુસલમાન થવા પહેલા, બિલ્કીસે કહ્યું: [હવે] સુલયમાનની સાથે તે અલ્લાહ માટે જે આલમોનો પરવરદિગાર છે, ઇસ્લામ લાવી! (નમ્લ/૪૪) અને ઇસા (અલયહિસ્સલામ)નો પોતાના સાથીઓને કૌલ: કોણ છે જે અલ્લાહ તરફ [તેના આઇનના તબ્લીગ માટે] મારો મદદગાર બને? હવારીઓ [તેમના ખાસ શાગિર્દો]એ કહ્યું: 'અમે અલ્લાહના મદદગારો છીએ, અમે અલ્લાહ પર ઈમાન લાવ્યા છીએ અને તમે [પણ] ગવાહ રહો કે અમે ઇસ્લામ લાવ્યા છીએ'. (આલે ઇમરાન/૫૨) અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનો કલામ: અને તમામ જેઓ આસમાનો અને ઝમીનમાં છે, ઇખ્તિયારથી અથવા મજબૂરીથી, તેના [હુકમ] સામે તસ્લીમ છે. (આલે ઇમરાન/૮૩) અને પરવરદિગારનો કલામ લૂત (અલયહિસ્સલામ)ના કિસ્સામાં: પરંતુ અમે તે બધામાં એક ઈમાનવાળા ઘર સિવાય [કંઇ] ન મેળવ્યું. (ઝારિયાત/૩૬) અને પરવરદિગારનો કૌલ: કહો: 'અમે અલ્લાહ પર ઈમાન લાવ્યા છીએ અને જે અમારા પર ઉતારવામાં આવ્યું છે અને જે ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઇલ, ઇસ્હાક, યાકૂબ અને તેમના ફરઝંદોમાંથી પયગંબરો પર ઉતારવામાં આવ્યું, અને [એ જ રીતે] જે મૂસા, ઇસા અને [બીજા] પયગંબરોને પરવરદિગાર તરફથી આપવામાં આવ્યું છે, અને અમે તેમાંથી કોઈની વચ્ચે તફાવત નથી કરતાં, અને અમે અલ્લાહના હુકમ સામે તસ્લીમ છીએ' અને નસ્લી તઅસ્સુબ અને શખ્સી ગરઝો એ કારણ નથી બનતાં કે અમે કેટલાકને કબૂલ કરીએ અને કેટલાકને છોડી દઈએ. (બકરહ/૧૩૬) અને અલ્લાહ તઆલાનો કલામ: શું જ્યારે યાકૂબનું મૃત્યુ આવ્યું, ત્યારે તમે હાજર હતા?! તે સમયે જ્યારે તેમણે પોતાના ફરઝંદોને કહ્યું: 'મારા પછી, તમે શેની ઇબાદત કરશો?' તેમણે કહ્યું: 'તમારા ખુદા અને તમારા પિતાઓ, ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઇલ અને ઇસ્હાકના ખુદા, અલ્લાહ યકતાની, અને અમે તેની સામે તસ્લીમ છીએ. (બકરહ/૧૩૩)" મેં કહ્યું: "ઓ મારા સરવર! દીનોની સંખ્યા કેટલી છે?" ફરમાવ્યું: "ચાર શરીઅતો છે".
لَا یَعْتَدِی اللَّهُ عَلَی أَحَدٍ إِلَّا عَلَی نَسْلِ وُلْدِ قَتَلَهًِْ الْحُسَیْنِ (علیه السلام).
امام صادق (علیه السلام) خداوند تنها با ذرّیّه‌ی قاتلان حسین (علیه السلام) دشمنی می‌کند.
Imam Sadiq (peace be upon him): Allah shows enmity only towards the descendants of the killers of Husayn (peace be upon him).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ ફક્ત હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના કાતિલોની ઝુર્રિય્યત સાથે દુશ્મની કરે છે.
فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَی الظَّالِمِینَ قَالَ أَوْلَادُ قَتَلَهًِْ الْحُسَیْنِ (علیه السلام).
امام صادق (علیه السلام) [امام درباره‌ی] فَلاَ عُدْوَانَ إِلاَّ عَلَی الظَّالِمِینَ فرمود: «منظور از ظالمین، نسل قاتلان حسین (علیه السلام) می‌باشند».
Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding فَلاَ عُدْوَانَ إِلاَّ عَلَی الظَّالِمِینَ [there should be no hostility except against the oppressors]: "What is meant by the oppressors is the descendants of the killers of Husayn (peace be upon him)."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ فَلاَ عُدْوَانَ إِلاَّ عَلَی الظَّالِمِینَ [ઝુલ્મ કરનારાઓ સિવાય કોઈના પર તઆદ્દી નથી] વિશે ફરમાવ્યું: "ઝાલિમોનો અર્થ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના કાતિલોની નસ્લ છે."
مَنْ قَتَلَ رَجُلًا فِی الْحِلِّ ثُمَّ دَخَلَ الْحَرَمَ لَمْ یُقْتَلْ وَ لَا یُطْعَمُ وَ لَا یُسْقَی وَ لَا یُؤْوَی حَتَّی یَخْرُجَ مِنَ الْحَرَمِ فَیُقَامَ عَلَیْهِ الْحَدُّ وَ مَنْ قَتَلَ فِی الْحَرَمِ أُقِیمَ عَلَیْهِ الْحَدُّ فِی الْحَرَمِ لِأَنَّهُ لَمْ یَرْعَ لِلْحَرَمِ حُرْمَهًًْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَمَنِ اعْتَدی عَلَیْکُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدی عَلَیْکُمْ وَ قَالَ فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَی الظَّالِمِینَ.
امام رضا (علیه السلام) کسی‌که در مکانی خارج از بیت‌الله الحرام شخصی را بکشد و سپس داخل حرم شود، [حکمش چنین است که به حرمت حرم، در حرم خدا] کشته نشود [امّا]، نه آب و غذایی به او دهند و نه پناهش دهند تا اینکه از حرم خارج شود؛ آنگاه حدّ الهی را بر او جاری کنند، و چنانچه کسی در حرم مرتکب قتل شد، به‌خاطر حرمت‌شکنی او در همان حرم، حد بر او جاری شود. خداوند فرمود: هرکس به شما تجاوز کرد، همانند آن بر او تعدّی کنید! و فرمود: فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَی الظَّالِمِینَ
Imam Rida (peace be upon him): Whoever kills a person in a place outside of Bayt Allah al-Haram and then enters the Haram, the ruling is that [out of respect for the sanctity of the Haram] he is not to be killed in the Haram of Allah, but he is not to be given water or food, nor is he to be sheltered, until he leaves the Haram; then the divine hadd (prescribed punishment) is to be carried out upon him. And if someone commits murder within the Haram, the hadd is carried out upon him in the very same Haram, because of his violation of the sanctity of the Haram. Allah said: "Whoever transgresses against you, transgress against him in the like of what he transgressed against you!" And He said: فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَی الظَّالِمِینَ [there should be no hostility except against the oppressors].
ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ બૈતુલ્લાહ અલ-હરમની બહાર કોઈ સ્થળે કોઈને કત્લ કરે અને પછી હરમમાં દાખલ થાય, [તેનો હુકમ એ છે કે હરમની હુરમતને કારણે, અલ્લાહના હરમમાં] તેને કત્લ ન કરવામાં આવે, [પરંતુ] તેને પાણી અને ખોરાક ન આપવામાં આવે અને ન તો તેને પનાહ આપવામાં આવે, ત્યાં સુધી કે તે હરમમાંથી બહાર આવે; ત્યાર બાદ તેના પર ઇલાહી હદ જારી કરવામાં આવે. અને જો કોઈ હરમમાં કત્લનું કૃત્ય કરે, તો હરમની હુરમત તોડવાના કારણે તે જ હરમમાં તેના પર હદ જારી કરવામાં આવે. અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "જે કોઈ તમારા પર તઆદ્દી કરે, તેના જેવું જ તેના પર તઆદ્દી કરો!" અને ફરમાવ્યું: فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَی الظَّالِمِینَ [ઝુલ્મ કરનારાઓ સિવાય કોઈના પર તઆદ્દી નથી].