سورة البقرة

Verse 214 of 286

2:214

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ ألرّسول وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَريبٌ

آیا گمان کردید داخل بهشت مى‌شوید، بى آنکه حوادثى همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان که سختى‌ها و زیان‌ها به آنها رسید، و آن‌چنان بى‌قرار شدند که پیامبر و افرادى که با او ایمان آورده بودند گفتند: «پس یارى خدا کى خواهد آمد»؟! [به آنها گفته ‌شد:] آگاه باشید، یارى خدا نزدیک است!

Or do you think that you would enter the garden while yet the state of those who have passed away before you has not come upon you; distress and affliction befell them and they were shaken violently, so that the Apostle and those who believed with him said: When will the help of Allah come? Now surely the help of Allah is nigh!

શું તમોએ એમ ધારી લીધું છે કે તમે જન્નતમાં દાખલ થઇ જશો જ્યારે કે હજુ સુધી તમારા પર એવું (ઇમ્તેહાન) વીત્યું નથી જેવું કે તમારા પહેલાની ઉમ્મત પર વીતી ગયું છે? તેમના પર (પરીક્ષાના કારણે એવી) સખ્તાઈ તથા દુ:ખ આવી પડ્યાં અને તેઓ ડગમગી ગયા, ત્યાં સુધી કે રસૂલ તથા તેની સાથે ઈમાન લાવનારાઓ બોલી ઉઠ્યા કે ‘અલ્લાહની મદદ ક્યારે આવશે?’ જાણી લ્યે કે અલ્લાહની મદદ નજદીક છે.

#1 آیا گمان کردید داخل بهشت می‌شوید، بی آنکه حوادثی همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان که سختی‌ها و زیان‌ها به آنها ر… Did you think you would enter Paradise without facing what those before you faced? Hardship and affliction struck them, and they were so shaken શું તમે ધારી લીધું કે તમે જન્નતમાં દાખલ થઈ જશો, જ્યારે તમારા પર ગુઝરેલા લોકોના જેવા બનાવો ન વીત્યા હોય?! એ જ લોકો કે જેમને તકલીફો અને નુકસાનો પહોંચ્યાં, અને એવા બેકરાર થઈ ગયા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَمَا تَمُدُّونَ أَعْیُنَکُمْ فَمَا تَسْتَعْجِلُونَ أَ لَسْتُمْ آمِنِینَ أَ لَیْسَ الرَّجُلُ مِنْکُمْ یَخْرُجُ مِنْ بَیْتِهِ فَیَقْضِی حَوَائِجَهُ ثُمَّ یَرْجِعُ لَمْ یُخْتَطَفْ إِنْ کَانَ مَنْ قَبْلَکُمْ عَلَی مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ لَیُؤْخَذُ الرَّجُلُ مِنْهُمْ فَتُقْطَعُ یَدَاهُ وَ رِجْلَاهُ وَ یُصْلَبُ عَلَی جُذُوعِ النَّخْلِ وَ یُنْشَرُ بِالْمِنْشَارِ ثُمَّ لَا یَعْدُو ذَنْبَ نَفْسِهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّی یَقُولَ ألرّسول وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ مَتی نَصْرُ اللهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَرِیبٌ.

امام صادق (علیه السلام) چرا چشم به آن دوخته‌اید و برای چه شتاب می‌کنید؟ مگر أمنیّت و آرامش ندارید؟ آیا این‌طور نیست که مردی از شما از خانه بیرون می رود و پس از انجام کارش دوباره به خانه برمی گردد، بدون اینکه خطری به او رسیده‌باشد؟ اگر آن‌ها که پیش از شما بودند مانند شما [در رفاه بودند و امنیّت داشتند] هر مردی از آن‌ها را می‌گرفتند و دست و پای او را قطع می‌کردند؛ سپس بر تنه‌های نخل به دار می‌زدند و با ارّه به دو نیم می‌کردند و او این بلاها را برای اصلاح نفس خود و کفّاره‌ی گناهش بر خویشتن هموار می‌نمود. آنگاه این آیه‌ی شریفه را تلاوت فرمود: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّی یَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ مَتی نَصْرُ اللهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَرِیب.

Imam Sadiq (peace be upon him): Why do you keep your eyes fixed upon it, and why are you in such haste? Do you not have security and peace? Is it not so that a man among you goes out of his house and, after finishing his work, returns home, without any danger having reached him? If those who were before you had been like you [in ease and security], any man of them would be seized and his hands and feet cut off; then he would be crucified on the trunks of palm trees and sawn in two with a saw, and he would bear these afflictions for the reform of his own soul and as an atonement for his sin. Then he recited this noble verse: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّی یَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ مَتی نَصْرُ اللهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَرِیب [Or do you think that you would enter the garden while yet the state of those who have passed away before you has not come upon you; distress and affliction befell them and they were shaken violently, so that the Messenger and those who believed with him said: When will the help of Allah come? Now surely the help of Allah is nigh].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તમે તેના પર નજર કેમ લગાવી છે અને શા માટે ઉતાવળ કરો છો? શું તમારી પાસે અમન અને શાંતિ નથી? શું એવું નથી કે તમારામાંનો એક માણસ ઘરમાંથી બહાર જાય છે અને પોતાનું કામ પતાવીને ફરી ઘરે પાછો આવે છે, કોઈ ખતરો તેને પહોંચ્યા વગર? જો તમારા પહેલાના લોકો તમારી જેમ [આરામ અને અમનમાં] હોત, તો તેમનામાંથી કોઈ પણ માણસને પકડવામાં આવતો અને તેના હાથ પગ કાપી નાખવામાં આવતા; પછી ખજૂરના થડ પર સૂળી ચઢાવવામાં આવતો અને કરવત વડે બે ટુકડા કરવામાં આવતો, અને તે આ બલાઓને પોતાના નફ્સની ઇસ્લાહ અને પોતાના ગુનાહના કફ્ફારા માટે સહન કરતો. પછી આ શ્રેષ્ઠ આયત તિલાવત ફરમાવી: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّی یَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ مَتی نَصْرُ اللهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَرِیب [શું તમે એમ સમજી લીધું છે કે તમે જન્નતમાં દાખલ થઈ જશો, જ્યારે હજી તમારા પર તે લોકોના જેવી હાલત આવી નથી જેઓ તમારાથી પહેલા વીતી ગયા; તેમને તકલીફો અને મુસીબતો પહોંચી અને તેઓ એટલા હચમચી ગયા કે રસૂલ અને તેમની સાથે ઈમાન લાવેલા લોકોએ કહ્યું: અલ્લાહની મદદ ક્યારે આવશે? ખરેખર અલ્લાહની મદદ નજદીક છે].

#2 آیا گمان کردید داخل بهشت می‌شوید، بی آنکه حوادثی همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان که سختی‌ها و زیان‌ها به آنها ر… Did you think you would enter Paradise without facing what those before you faced? Hardship and affliction struck them, and they were so shaken શું તમે ધારી લીધું કે તમે જન્નતમાં દાખલ થઈ જશો, જ્યારે તમારા પર ગુઝરેલા લોકોના જેવા બનાવો ન વીત્યા હોય?! એ જ લોકો કે જેમને તકલીફો અને નુકસાનો પહોંચ્યાં, અને એવા બેકરાર થઈ ગયા

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

قِیلَ لِعَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) صِفْ لَنَا خُرُوجَ الْمَهْدِیِّ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ عَرِّفْنَا دَلَائِلَهُ وَ عَلَامَاتِهِ. فَقَالَ: یَکُونُ قَبْلَ خُرُوجِهِ خُرُوجُ رَجُلٍ یُقَالُ لَهُ عَوْفٌ السُّلَمِیُ بِأَرْضِ الْجَزِیرَهًِْ وَ یَکُونُ مَأْوَاهُ تَکْرِیتَ وَ قَتْلُهُ بِمَسْجِدِ دِمَشْقَ، ثُمَّ یَکُونُ خُرُوجُ شُعَیْبِ‌بْنِ‌صَالِحٍ بِسَمَرْقَنْدَ، ثُمَّ یَخْرُجُ السُّفْیَانِیُّ الْمَلْعُونُ بِالْوَادِی الْیَابِسِ وَ هُوَ مِنْ وُلْدِ عُتْبَهًَْ‌بْنِ‌أَبِی‌سُفْیَانَ فَإِذَا ظَهَرَ السُّفْیَانِیُ أَخَذَ فِی الْمَهْدِیِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ثُمَّ یَخْرُجُ بَعْدَ ذَلِکَ. وَ قَالَ (علیه السلام): مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِخُرُوجِ الْقَائِمِ (علیه السلام) فَوَ اللَّهِ مَا لِبَاسُهُ إِلَّا الْغَلِیظُ وَ مَا طَعَامُهُ إِلَّا الشَّعِیرُ الْجَشِیبُ وَ مَا هُوَ إِلَّا السَّیْفُ وَ الْمَوْتُ تَحْتَ ظِلِّ السَّیْفِ فَمَا تَمُدُّونَ أَعْیُنَکُمْ أَ لَسْتُمْ آمِنِینَ لَقَدْ کَانَ مِنْ قَبْلِکُمْ مَنْ هُوَ عَلَی مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ یُؤْخَذُ فَیُقْطَعُ یَدُهُ وَ رِجْلُهُ وَ یُصْلَبُ ثُمَّ تَلَا: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا.

امام سجاد (علیه السلام) به حضرت امام زین‌العابدین (علیه السلام) عرض شد: «آمدن و ظهور مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و نشانه‌ها و علائم آن را برای ما بیان فرمایید». فرمود: «پیش از ظهور او مردی به نام عوف[بن]سلمی از جزیره، خروج می‌کند. محل سکونت و استقرار او «تکریت» است و در مسجد دمشق کشته‌می‌شود. آنگاه شعیب‌بن‌صالح از سمرقند خروج می‌کند و سپس سفیانی ملعون از بیابان یابس می‌آید. سفیانی از اولاد عتبهًْ‌بن‌ابی‌سفیان است و وقتی او خروج می‌کند در جستجوی «مهدی» (عجل الله تعالی فرجه الشریف) برمی‌آید. پس از آن، حضرت [مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)] قیام می‌فرماید ... برای ظهور قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) عجله نکنید. سوگند به خدا لباس او درشت و خشن است و غذایش چیزی جز نان جوی سفت نیست و برنامه‌ی او چیزی جز شمشیر و مرگ در زیر سایه‌ی شمشیر نیست. پس چشم انتظار نباشید. آیا در امنیّت به سر نمی‌برید؟ قبل از شما کسانی همانند شما بودند [و زندگی می‌کردند که شبیه شما بودند با این فرق] که آنان اسیر می‌شدند و دست و پایشان قطع می‌گردید و به دار آویخته می‌شدند [امّا شما در امان هستید]. سپس حضرت این آیه را تلاوت فرمود: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا.

Imam Sajjad (peace be upon him): It was said to Imam Zayn al-Abidin (peace be upon him): "Describe for us the coming and appearance of Mahdi (may Allah hasten his noble reappearance) and its signs and marks." He said: "Before his appearance, a man named Awf [ibn] Sulami will come forth from Jazira. His place of residence and settlement is 'Takrit', and he will be killed in the mosque of Damascus. Then Shu'ayb ibn Salih will come forth from Samarqand, and then the accursed Sufyani will come from the arid desert. The Sufyani is from the descendants of Utba ibn Abi Sufyan, and when he comes forth, he will set out in search of 'Mahdi' (may Allah hasten his noble reappearance). After that, His Eminence [Mahdi (may Allah hasten his noble reappearance)] will rise ... Do not hasten for the appearance of al-Qaim (peace be upon him). By Allah, his clothing is coarse and rough, and his food is nothing but hard barley bread, and his programme is nothing but the sword and death under the shadow of the sword. So do not sit waiting expectantly. Are you not living in security? Before you there were people like you [and living, who resembled you, with this difference] that they were taken captive and their hands and feet were cut off and they were hung on the gallows [but you are in safety]." Then His Eminence recited this verse: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا [Or do you think that you would enter the garden while yet the state of those who have passed away before you has not come upon you; distress and affliction befell them and they were shaken violently].

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): હઝરત ઇમામ ઝયનુલ આબેદીન (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરવામાં આવી: "મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)નું આગમન અને ઝુહૂર તથા તેની નિશાનીઓ અને અલામતો અમારા માટે બયાન ફરમાવો." ફરમાવ્યું: "તેમના ઝુહૂર પહેલાં જઝીરાથી અવ્ફ [બિન] સલમી નામનો એક માણસ ખુરૂજ કરશે. તેના રહેવા અને સ્થાયી થવાનું સ્થળ 'તકરીત' છે અને તે દમિશ્કની મસ્જિદમાં કત્લ કરવામાં આવશે. પછી શુઐબ બિન સાલિહ સમરકંદથી ખુરૂજ કરશે અને ત્યાર બાદ મલ્ઊન સુફયાની સૂકા બિયાબાનમાંથી આવશે. સુફયાની ઉત્બા બિન અબી સુફયાનની ઓલાદમાંથી છે અને જ્યારે તે ખુરૂજ કરશે ત્યારે 'મહદી' (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની શોધમાં નીકળશે. ત્યારબાદ, હઝરત [મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)] કિયામ ફરમાવશે ... કાઈમ (અલયહિસ્સલામ)ના ઝુહૂર માટે ઉતાવળ ન કરો. અલ્લાહની કસમ, તેમના વસ્ત્રો બરછટ અને ખરબચડા છે અને તેમનો ખોરાક કઠણ જવની રોટલી સિવાય કંઈ નથી અને તેમનો કાર્યક્રમ તલવાર અને તલવારના પડછાયા હેઠળ મૃત્યુ સિવાય કંઈ નથી. તો રાહ જોતા ન બેસો. શું તમે અમનમાં નથી જીવતા? તમારા પહેલાં તમારા જેવા લોકો હતા [અને જીવતા હતા જેઓ તમારા જેવા હતા આ ફરક સાથે] કે તેઓ કેદ કરવામાં આવતા અને તેમના હાથ પગ કાપી નાખવામાં આવતા અને તેમને ફાંસી પર લટકાવવામાં આવતા [પરંતુ તમે અમનમાં છો]." પછી હઝરતે આ આયત તિલાવત ફરમાવી: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا [શું તમે એવું ધારી લીધું છે કે તમે જન્નતમાં દાખલ થઈ જશો જ્યારે હજી તમારા પર તમારા પહેલાં ગુજરી ગયેલા લોકોના જેવી હાલત આવી નથી; તેમને તકલીફ અને મુસીબત પહોંચી અને તેઓ સખત રીતે હચમચી ગયા].