و از روزى بترسيد كه كسى مجازات ديگرى را نمى‌پذيرد و شفاعتى از كسى پذيرفته نمى‌شود؛ و غرامتى از او قبول نخواهدشد؛ و [به هيچ صورت] يارى نخواهند‌شد.
And be on your guard against a day when one soul shall not avail another in the least, neither shall intercession on its behalf be accepted, nor shall any compensation be taken from it, nor shall they be helped.
અને તે દિવસથી ડરો કે જે દિવસે ન કોઈ પણ વ્યક્તિ બીજી કોઈ વ્યક્તિનો બદલો (સજા) કબૂલ કરશે અને ન કોઇની શફાઅત કબૂલ કરવામાં આવશે, ન કોઈ પણ જાતનો ફિદયો તેની પાસેથી લેવામાં આવશે અને ન તેમને મદદ કરવામાં આવશે.
هَذَا یَوْمُ الْمَوْتِ.
امام صادق (علیه السلام) [منظور از یوماً در این آیه] روز مرگ است.
Imam Sadiq (peace be upon him): [What is meant by "a day" in this verse] is the day of death.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [આ આયતમાં "એક દિવસ"થી મુરાદ] મોતનો દિવસ છે.
لَا یُغْنِی عَنْهُ.
امام صادق (علیه السلام) در آن روز هیچ‌کس فرد دیگر را بی‌نیاز نمی‌کند.
Imam Sadiq (peace be upon him): On that day, no one shall relieve another of need.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તે દિવસે કોઈ પણ વ્યક્તિ બીજા કોઈને બેનિયાઝ નહીં કરે.
لَا تَدْفَعُ عَنْهُ عَذَاباً قَدِ اسْتَحَقَّهُ عِنْدَ النَّزْعِ.
امام عسکری (علیه السلام) در هنگام مرگ هیچ‌کس نمی‌تواند عذاب را از کسی‌که شایسته‌ی دریافت آن است، دفع کند.
Imam Askari (peace be upon him): At the time of death, no one can ward off the punishment from one who deserves it.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): મોતના સમયે કોઈ પણ વ્યક્તિ, જે અઝાબને લાયક છે તેનાથી અઝાબને દૂર કરી શકતું નથી.
لَا تَشْفَعُ لَهَا بِتَأْخِیرِ الْمَوْتِ عَنْهَا.
امام عسکری (علیه السلام) شفاعتی برای به تأخیرانداختن مرگ پذیرفته نمی‌شود.
Imam Askari (peace be upon him): No intercession is accepted to delay death.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): મોતને મુલતવી કરવા માટે કોઈ શફાઅત સ્વીકારવામાં આવતી નથી.
وَ لَوْ أَنَّ الْمَلَائِکَهًَْ الْمُقَرَّبِینَ وَ الْأَنْبِیَاءَ الْمُرْسَلِینَ وَ اللهِ لَو أَنَّ کُلَّ مَلَکٍ مُقَرَّبٍ وَ کُلَّ نَبِیٍّ مُرسَلٍ شَفَعُوا فِی نَاصِبٍ مَا شُفِّعُوا.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) به خدا سوگند! اگر تمام فرشتگان مقرّب و پیامبران مرسل (علیهم السلام) در حقّ ناصب (دشمن اهل‌بیت (علیهم السلام)) شفاعت کنند، شفاعت آنان پذیرفته نمی‌شود.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): By Allah! If all the angels brought near and the sent prophets (peace be upon them) were to intercede for a nasibi (an enemy of the Ahl al-Bayt, peace be upon them), their intercession would not be accepted.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહની કસમ! જો બધા મુકર્રબ ફરિશ્તાઓ અને મુરસલ પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ) નાસિબી (અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ના દુશ્મન) માટે શફાઅત કરે, તો પણ તેમની શફાઅત સ્વીકારવામાં નહીં આવે.
هَذَا یَوْمُ الْمَوْتِ فَإِنَّ الشَّفَاعَةَ وَ الْفِدَاءَ لَا یُغْنِی عَنْهُ وَ أَمَّا فِی الْقِیَامَهًِْ فَإِنَّا وَ أَهْلَنَا نَجْزِی عَنْ شِیعَتِنَا کُلَّ جَزَاءٍ.
امام عسکری (علیه السلام) این آیه از هنگام مرگ [حکایت می‌کند] که شفاعت و فدیه‌ی مورد قبول واقع نشده و فرد نزدیک به مرگ را بی‌نیاز نمی‌کند؛ امّا در قیامت ما و خاندانمان تمام گرفتاری‌های شیعیانمان را برطرف می‌کنیم.
Imam Askari (peace be upon him): This verse [speaks] of the time of death, when intercession and ransom are not accepted and do not relieve the one nearing death of his need; but on the Day of Resurrection, we and our household shall resolve every difficulty of our Shia.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): આ આયત મોતના સમય વિષે [જણાવે છે] જ્યારે શફાઅત અને ફિદયો સ્વીકારવામાં આવતા નથી અને મોતની નજીક પહોંચેલા વ્યક્તિને બેનિયાઝ કરી શકતા નથી; પરંતુ કયામતના દિવસે અમે અને અમારું ખાનદાન અમારા શિયાઓની તમામ મુશ્કેલીઓ દૂર કરીશું.
وَ أَمَّا شَفَاعَتِی فَفِی أَصْحَابِ الْکَبَائِرِ مَا خَلَا أَهْلَ الشِّرْکِ وَ الظُّلْم.
پیامبر ( من کسانی را که گناهان کبیره‌ای غیر از شرک و ظلم مرتکب شده‌اند، شفاعت خواهم‌کرد.
The Prophet (peace be upon him and his family): I will intercede for those who have committed major sins, other than shirk (associating partners with Allah) and injustice.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હું તે લોકો માટે શફાઅત (મધ્યસ્થી) કરીશ જેમણે શિર્ક (અલ્લાહનો ભાગીદાર બનાવવો) અને ઝુલ્મ સિવાયના મોટા ગુનાહો કર્યા હોય.
قِیلَ: مَا الْعَدْلُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)؟ قَالَ: الْفِدْیَهًْ.
پیامبر ( به رسول‌خدا (عرض شد: «ای رسول‌خدا (! عدل چیست»؟ فرمود: «فدیه‌دادن». (پرداخت معادل و هم‌طراز چیزی).
The Prophet (peace be upon him and his family): It was said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), "O Messenger of Allah, what is 'adl (compensation)?" He said, "Giving fidyah (ransom)." (Paying the equal and equivalent of something.)
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "હે રસૂલુલ્લાહ! અદ્લ (વળતર) શું છે"? તેમણે ફરમાવ્યું: "ફિદ્યહ (ખંડણી) આપવી." (કોઈ વસ્તુની બરાબર અને સમાન ચૂકવણી.)
عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: الْعَدْلُ فِی قَوْلِ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) الْفِدَاءُ.
امام صادق (علیه السلام) منظور از عدل در سخن امام صادق (علیه السلام) همان فدیه (پرداخت معادل و هم‌طراز چیزی) است.
Imam Sadiq (peace be upon him): What is meant by adl (justice) in the words of Imam Baqir (peace be upon him) is the same as fidyah (paying an equivalent in ransom).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ના કથનમાં અદ્લ (ન્યાય)થી મુરાદ ફિદ્યહ (સમાન બદલો ચૂકવવો) જ છે.
الْعَدْلُ الْفَرِیضَهًْ.
امام صادق (علیه السلام) عدل همان فریضه‌ی واجب است.
Imam Sadiq (peace be upon him): 'Adl is the same as an obligatory duty.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અદ્લ એ જ ફરજિયાત ફરીઝો છે.
لَا یُقْبَلُ فِدَاءٌ مَکَانَهُ یُمَاتُ وَ یُتْرَکُ.
امام عسکری (علیه السلام) اگر کسی بخواهد به جای دیگری بمیرد و [در عوض] شخص مورد نظر از مرگ رها شود، مورد پذیرش واقع نمی‌شود.
Imam Askari (peace be upon him): If someone wishes to die in place of another, so that [in exchange] the intended person is released from death, that will not be accepted.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જો કોઈ બીજાની જગ્યાએ મરવા ચાહે, જેથી [તેના બદલામાં] તે ઇચ્છિત વ્યક્તિ મૃત્યુમાંથી છૂટી જાય, તો તે સ્વીકારવામાં આવશે નહીં.