إِنَّ ذَلِکَ حِینَ فَصَلَ مُوسَی (علیه السلام) مِنْ أَرْضِ التِّیهِ فَدَخَلُوا الْعُمْرَانَ وَ کَانَ بَنُوإِسْرَائِیلَ أَخْطَئُوا خَطِیئَهًًْ فَأَحَبَّ اللَّهُ أَنْ یُنْقِذَهُمْ مِنْهَا إِنْ تَابُوا.
امام باقر (علیه السلام) این آیه به زمانی اشارهدارد که موسی از آن سرگردانی در بیابان خشک خارج شده و به [همراه بنیاسرائیل] به سرزمین آبادی وارد شدند؛ در حالیکه بنیاسرائیل خطایی مرتکب شدهبودند و خداوند دوست داشت چنانچه آنها توبه کنند، ایشان را از آن معاصی نجات دهد.
Imam Baqir (peace be upon him): This is when Musa (peace be upon him) departed from the land of the wilderness (Tih) and they entered civilization; the Children of Israel had committed a sin, and Allah wished to deliver them from it, if they repented.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ ત્યારે થયું જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) રણમાંથી બહાર નીકળ્યા અને [બની ઇસ્રાઈલ સાથે] આબાદ ધરતીમાં દાખલ થયા; બની ઇસ્રાઈલે એક ગુનાહ કર્યો હતો, અને અલ્લાહ ચાહતો હતો કે જો તેઓ તૌબા કરે તો તેમને તે ગુનાહથી બચાવે.