و هنگامى‌كه به آنها گفته‌شود: «به آنچه خداوند نازل فرموده، ايمان بياوريد!» می‌گويند: «ما به چيزى ايمان مى‌آوريم كه بر خود ما نازل شده است». و به غير آن، كافر مى‌شوند؛ در حالى‌كه حق است؛ و با نشانه‌ها‌يى كه بر آنها نازل شده، هماهنگ مى‌باشد. بگو: «اگر [راست مى‌گوييد، و به آياتى كه بر خودتان نازل شده] ايمان داريد، پس چرا پيامبران خدا را پيش از اين، به قتل مى‌رسانديد»؟!
And when it is said to them, Believe in what Allah has revealed, they say: We believe in that which was revealed to us; and they deny what is besides that, while it is the truth verifying that which they have. Say: Why then did you kill Allah's Prophets before if you were indeed believers?
અને જ્યારે તેમને કહેવામાં આવે છે કે જે કાંઈ અલ્લાહે નાઝિલ કર્યું છે તેના પર ઈમાન લાવો. ત્યારે કહે છે કે, અમારા પર જે કાંઈ નાઝિલ કરવામાં આવ્યું છે તેની ઊપર છીએ અને તે સિવાયનો તેઓ ઈન્કાર કરે છે, એવી હાલતમાં કે તે હક છે અને જે તેઓ પાસે (આગળની કિતાબ)ની સચ્ચાઇ સાબિત કરનાર છે; માટે કહે કે જો તમે ખરેખર ઈમાન લાવનારા છો તો આ પહેલાં આવેલા નબીઓને શા માટે કતલ કરતા હતા?
وَ إِذَا قِیلَ لِهَؤُلَاءِ الْیَهُودِ الَّذِینَ تَقَدَّمَ ذِکْرُهُمْ.
امام عسکری (علیه السلام) وقتی به همان یهودیانی که یادشان در آیات قبل گذشت، گفته‌شد ...
Imam al-Askari (peace be upon him): When it was said to those same Jews whose mention has passed in the preceding verses...
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે એ જ યહૂદીઓને, જેમનો ઉલ્લેખ પાછલી આયતોમાં થયો, કહેવામાં આવ્યું...
إِنَّمَا نَزَلَ هَذَا فِی قَوْمِ یَهُودَ وَ کَانُوا عَلَی عَهْدِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).
امام صادق (علیه السلام) این آیه درباره‌ی قوم یهود که در روزگار محمّد (بودند، نازل شد.
Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed concerning the Jewish people who lived in the time of Muhammad (peace be upon him and his family).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત યહૂદ કૌમ વિશે નાઝિલ થઈ જેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જમાનામાં હતા.
یَعْنِی بَنِی أُمَیَّهًَْ.
امام باقر (علیه السلام) یعنی [وقتی به] بنی‌امیّه [گفته‌شد] ...
Imam Baqir (peace be upon him): It means [when it was said to] the Banu Umayyah...
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે [જ્યારે] બની ઉમય્યા [ને કહેવામાં આવ્યું]...
فِی قَوْلِهِ تَعَالَی وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللهُ قَالَ فَمِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ: قَدْ کُنْتُ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) بِالْوَلَایَهًِْ شَاهِداً وَ لآِلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مُحِبّاً وَ هُوَ فِی ذَلِکَ کَاذِبٌ یَظُنُّ أَنَّ کَذِبَهُ یُنْجِیهِ فَیُقَالُ لَهُمْ: سَوْفَ نَسْتَشْهِدُ عَلَی ذَلِکَ عَلِیّاً (علیه السلام) فَتَشْهَدُ أَنْتَ یَا أَبَا الْحَسَنِ (علیه السلام) فَتَقُولُ الْجَنَّهًُْ لِأَوْلِیَائِی شَاهِدَهًٌْ وَ النَّارُ لِأَعْدَائِی شَاهِدَهًٌْ فَمَنْ کَانَ مِنْهُمْ صَادِقاً خَرَجَتْ إِلَیْهِ رِیَاحُ الْجَنَّهًِْ وَ نَسِیمُهَا فَاحْتَمَلَتْهُ فَأَوْرَدَتْهُ إِلَی أَعْلَی غُرَفِهَا وَ أَحَلَّتْهُ دَارَ الْمُقَامَهًِْ مِنْ فَضْلِ رَبِّهِ لَا یَمَسُّهُمْ فِیهَا نَصَبٌ وَ لَا یَمَسُّهُمْ فِیهَا لُغُوبٌ وَ مَنْ کَانَ مِنْهُمْ کَاذِباً جَاءَتْهُ سَمُومُ النَّارِ وَ حَمِیمُهَا وَ ظِلُّهَا الَّذِی هُوَ ثَلَاثُ شُعَبٍ لا ظَلِیلٍ وَ لا یُغْنِی مِنَ اللَّهَبِ فَتَحْمِلُهُ وَ تَرْفَعُهُ فِی الْهَوَاءِ وَ تُورِدُهُ نَارَ جَهَنَّمَ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): وَ کَذَلِکَ أَنْتَ قَسِیمُ الْجَنَّهًِْ وَ النَّارِ تَقُولُ هَذَا لِی وَ هَذَا لَکَ.
امام عسکری (علیه السلام) امام (علیه السلام) در مورد سخن خداوند بلندمرتبه: وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللهُ فرمودند: از بین آنها (یهودیان) کسانی هستند که می‌گویند من بر ولایت علی (علیه السلام) شهادت می‌دهم و دوستدار آل‌محمّد (هستم. حال آنکه دروغ می‌گوید؛ می‌پندارد دروغ او نجاتش می‌دهد. پس به آنها گفته‌می‌شود: «به زودی ما از علی (علیه السلام) بر گفتار شما گواهی خواهیم‌گرفت و تو ای اباالحسن (علیه السلام)! شهادت می‌دهی و می‌گویی بهشت بر دوستان ما و جهنّم بر دشمنان ما گواه هستند». پس به‌سوی هرکسی از آنها که راست گفته‌باشد رایحه و نسیم بهشتی می‌وزد که او را با خود آورده و در بالاترین غرفه‌ها وارد می‌کند و از فضل پروردگارش او را در محلّ اقامتش قرارمی‌دهد در آنجا هیچ خستگی و سستی به آنها نمی‌رسد و امّا هرکسی از آنها که دروغگو باشد زبانه‌ی آتش دوزخ و آب داغ جهنّم و سایه‌ی آن که سه قسم است به‌سویش می‌آید؛ سایبان و نگهداری از زبانه‌ی آتش وجود ندارد؛ پس ایشان را حمل می‌نماید و در هوا بلندش کرده و او را در آتش جهنّم وارد می‌سازد. رسول‌خدا (فرمود: «و این چنین تو تقسیم‌کننده‌ی بهشت و دوزخ هستی و می‌گویی این برای من و این برای توست».
Imam Askari (peace be upon him): The Imam (peace be upon him), regarding the saying of Allah the Exalted: وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللهُ [And when it is said to them, Believe in what Allah has revealed], said: Among them (the Jews) are those who say, "I bear witness to the wilayah of Ali (peace be upon him) and I am a lover of the family of Muhammad (peace be upon him and his family)," while he is lying in this; he supposes that his lie will save him. So it will be said to them: "Soon We shall call Ali (peace be upon him) as a witness to your words, and you, O Aba al-Hasan (peace be upon him), will bear witness and say: Paradise is a witness for our friends and Hell is a witness for our enemies." So towards whichever of them has spoken truthfully, the fragrance and breeze of Paradise blows, carrying him with it and bringing him into the highest chambers, and from the grace of his Lord it places him in his abode of residence — there no fatigue or weariness reaches them. But whichever of them is a liar, the searing wind of the Fire of Hell and the boiling water of Jahannam and its shadow — which is of three parts, giving no shade and availing nothing against the flames — comes towards him; it lifts him up and raises him in the air and casts him into the Fire of Jahannam. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "And thus you are the divider of Paradise and Hell, saying: This one is for me and this one is for you."
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ અલ્લાહ તઆલા ના કથન: وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللهُ [અને જ્યારે તેઓને કહેવામાં આવે છે કે અલ્લાહે જે ઉતાર્યું છે તેના પર ઈમાન લાવો] વિશે ફરમાવ્યું: તેઓ (યહૂદીઓ) માંથી કેટલાક એવા છે જેઓ કહે છે કે હું અલી (અલયહિસ્સલામ) ની વિલાયતની ગવાહી આપું છું અને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નો ચાહનાર છું, જ્યારે કે તે તેમાં જૂઠું બોલે છે; તે માને છે કે તેનું જૂઠ તેને બચાવી લેશે. પછી તેઓને કહેવામાં આવશે: "જલ્દી જ અમે અલી (અલયહિસ્સલામ) ને તમારા કથન પર ગવાહ બનાવીશું, અને હે અબુલ હસન (અલયહિસ્સલામ)! તમે ગવાહી આપશો અને કહેશો કે જન્નત અમારા મિત્રો પર અને જહન્નમ અમારા દુશ્મનો પર ગવાહ છે." પછી તેમાંથી જે કોઈ સાચું બોલ્યો હશે તેની તરફ જન્નતની સુગંધ અને પવન વાય છે જે તેને પોતાની સાથે લઈ આવે છે અને સૌથી ઊંચા ખંડોમાં દાખલ કરે છે અને પોતાના પરવરદિગારના ફઝલથી તેને તેના રહેવાના સ્થળે મૂકે છે — ત્યાં તેઓને કોઈ થાક કે સુસ્તી પહોંચતી નથી. અને જે કોઈ તેમાંથી જૂઠો હોય તેની તરફ જહન્નમની આગની જ્વાળા અને જહન્નમનું ગરમ પાણી અને તેનો પડછાયો કે જે ત્રણ ભાગોમાં છે — જે છાયો નથી અને આગની જ્વાળાથી બચાવ પૂરો પાડતો નથી — આવે છે; પછી તેને ઊંચકે છે અને હવામાં ઉપર લઈ જાય છે અને તેને જહન્નમની આગમાં દાખલ કરે છે. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "અને આ રીતે તમે જન્નત અને જહન્નમના તકસીમ કરનાર છો અને તમે કહેશો કે આ મારા માટે અને આ તમારા માટે."
آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْقُرْآنِ الْمُشْتَمِلِ عَلَی الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ وَ الْفَرَائِضِ وَ الْأَحْکَامِ.
امام عسکری (علیه السلام) وَ إِذَا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِمَا أَنْزَلَ اللهُ به آنچه خداوند بر محمّد (نازل نموده ایمان بیاورید که عبارت است از قرآنی که حلال، حرام، فرائض و احکام در آن وجود دارد.
Imam Askari (peace be upon him): وَ إِذَا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِمَا أَنْزَلَ اللهُ [And when it is said to them, Believe in what Allah has revealed] — believe in what Allah has revealed upon Muhammad (peace be upon him and his family), which is the Quran that contains the lawful, the unlawful, the obligations and the rulings.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): وَ إِذَا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِمَا أَنْزَلَ اللهُ [અને જ્યારે તેઓને કહેવામાં આવે છે કે અલ્લાહે જે ઉતાર્યું છે તેના પર ઈમાન લાવો] — અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર જે ઉતાર્યું છે તેના પર ઈમાન લાવો, જે એ કુરઆન છે જેમાં હલાલ, હરામ, ફરાઈઝ (વાજિબાત) અને અહકામ (આદેશો) મોજૂદ છે.
مِنَ التَّوْرَاهًِْ.
امام عسکری (علیه السلام) یعنی [فقط به آنچه از] تورات [نازل شده ایمان می‌آوریم].
Imam Askari (peace be upon him): It means [we believe only in what was revealed from] the Torah.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે [અમે ફક્ત તે પર ઈમાન લાવીએ છીએ જે] તૌરાત [માંથી ઉતારવામાં આવ્યું છે].
قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَیْنا یَعْنِی فِی قُلُوبِهِمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِ.
امام عسکری (علیه السلام) قَالُواْ نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَیْنَا یعنی آنچه در دل‌هایشان نازل کرده و به آنچه خداوند نازل فرموده است. [فقط به آنها ایمان می‌آورند].
Imam Askari (peace be upon him): قَالُواْ نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَیْنَا [They say: We believe in what was revealed to us] — meaning what was revealed in their hearts, and in what Allah has revealed. [They believe only in that.]
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): قَالُواْ نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَیْنَا [તેઓ કહે છે: અમે તેના પર ઈમાન લાવીએ છીએ જે અમારા પર ઉતાર્યું છે] — એટલે કે જે તેમના હૃદયોમાં ઉતાર્યું છે અને જે અલ્લાહે ઉતાર્યું છે તેના પર. [ફક્ત તેના પર જ ઈમાન લાવે છે].
یَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام) وَیَکْفُرونَ بِمَا وَرَاءهُ به آنچه خداوند درباره‌ی علی (علیه السلام) نازل فرموده است. [کافر می‌شوند].
Imam Baqir (peace be upon him): وَیَکْفُرونَ بِمَا وَرَاءهُ [And they disbelieve in what is beyond that] — in what Allah has revealed concerning Ali (peace be upon him).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَیَکْفُرونَ بِمَا وَرَاءهُ [અને તેઓ તેનાથી આગળ જે છે તેનો ઇન્કાર કરે છે] — એટલે કે અલી (અલયહિસ્સલામ) ના વિષયમાં અલ્લાહે જે નાઝિલ કર્યું છે તેનો [તેઓ ઇન્કાર કરે છે].
یَعْنِی مَا سِوَاهُ لَا یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ هُوَ الْحَقُّ وَ الَّذِی یَقُولُ هَؤُلَاءِ الْیَهُودُ إِنَّهُ وَرَاءَهُ هُوَ الْحَقُّ لِأَنَّهُ هُوَ النَّاسِخُ لِلْمَنْسُوخِ الَّذِی تَقَدَّمَهُ.
امام عسکری (علیه السلام) وَ یَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ یعنی [یهودیان] به جز تورات، به هیچ کتاب آسمانی دیگری ایمان نمی‌آورند؛ وَ هُوَ الْحَقُّ این کلام یهودیان که قرآن را وراء تورات [و پشت آن] می‌دانند، حقیقت و صحیح است زیرا قرآن کتابهای پیشین را نسخ می‌کند.
Imam Askari (peace be upon him): وَ یَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ [And they disbelieve in what is beyond it] means [the Jews] do not believe in any heavenly book other than the Torah; وَ هُوَ الْحَقُّ [while it is the truth] — this statement of the Jews, that they consider the Quran to be beyond the Torah [and behind it], is true and correct, because the Quran abrogates the earlier books.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): وَ یَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ [અને તેઓ તેનાથી આગળ જે છે તેનો ઇન્કાર કરે છે] એટલે કે [યહૂદીઓ] તૌરાત સિવાય કોઈ પણ બીજા આસમાની કિતાબ પર ઈમાન લાવતા નથી; وَ هُوَ الْحَقُّ [જ્યારે કે તે હક છે] યહૂદીઓનું આ કથન કે તેઓ કુરઆનને તૌરાતથી આગળ [અને તેની પાછળ] માને છે, હકીકત અને સાચું છે, કારણ કે કુરઆન પહેલાંની કિતાબોને નસ્ખ (રદ) કરે છે.
یَعْنِی عَلِیّاً (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام) یعنی علی (علیه السلام) [که حق و مصدّق است].
Imam Baqir (peace be upon him): It means Ali (peace be upon him) [who is the truth and the confirmer].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે અલી (અલયહિસ્સલામ) [કે જેઓ હક અને મુસદ્દિક (પુષ્ટિ કરનાર) છે].
لِمَ کَانَ یَقْتُلُ أَسْلَافُکُمْ أَنْبِیاءَ اللَّهِ.
امام عسکری (علیه السلام) پس چرا پدرانتان پیامبران (علیهم السلام) را می‌کشتند؟!
Imam Askari (peace be upon him): Why then did your forefathers kill the Prophets (peace be upon them)?!
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તો પછી તમારા પૂર્વજો શા માટે અલ્લાહના પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ) ને કત્લ કરતા હતા?!
لَمْ یَقْتُلُوا الْأَنْبِیَاءَ بِأَیْدِیهِمْ وَ لَا کَانُوا فِی زَمَانِهِمْ وَ إِنَّمَا قَتَلَ أَوَائِلُهُمُ الَّذِینَ کَانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ فَنُزِّلُوا بِهِمْ أُولَئِکَ الْقَتَلَهًَْ فَجَعَلَهُمُ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ أَضَافَ إِلَیْهِمْ فِعْلَ أَوَائِلِهِمْ بِمَا تَبِعُوهُمْ وَ تَوَلَّوْهُمْ.
امام صادق (علیه السلام) آنها (یهودیان عصر حضرت محمّد () پیامبران خدا را نکشته‌بودند و اصلاً در روزگار ایشان نبودند؛ بلکه گذشتگان آنها که پیش از آنها می‌زیسته‌اند چنین کرده‌بودند و آنها بودند که پیامبران را به قتل رساندند؛ امّا خداوند یهودیان روزگار محمّد (را در زمره‌ی آنها برشمرده و در کنار آنها قرار داده است؛ چرا که از پیشینیان خود پیروی کرده و راه آنها را پیمودند.
Imam Sadiq (peace be upon him): They (the Jews of the time of Muhammad (peace be upon him and his family)) had not killed the Prophets of Allah, nor were they at all in their time; rather, their predecessors who lived before them had done so, and it was they who killed the Prophets. But Allah has counted the Jews of Muhammad's (peace be upon him and his family) era among them and placed them alongside them, because they followed their predecessors and walked their path.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેઓ (હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના જમાનાના યહૂદીઓ) એ અલ્લાહના પયગંબરોને કત્લ કર્યા ન હતા અને તેઓ મૂળે તેમના જમાનામાં હતા જ નહીં; બલ્કે તેમના પૂર્વજો કે જેઓ તેમનાથી પહેલાં જીવ્યા હતા તેમણે આવું કર્યું હતું, અને તેઓ જ હતા જેમણે પયગંબરોને કત્લ કર્યા હતા; પરંતુ અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના જમાનાના યહૂદીઓને તેમની હરોળમાં ગણ્યા છે અને તેમની બાજુમાં મૂક્યા છે; કારણ કે તેઓ પોતાના પૂર્વજોનું અનુસરણ કરીને તેમના માર્ગ પર ચાલ્યા.
فَلَمْ یَقْتُلُوا هُمْ الْأَنْبِیَاءَ بِأَیْدِیهِمْ وَ لَا کَانُوا فِی زَمَانِهِمْ وَ لَکِنْ قَتَلَهُمْ أَسْلَافُهُمُ وَ رَضُوا هُمْ بِفِعْلِهِمْ وَ تَوَلَّوْهُمْ عَلَی ذَلِکَ فَأَضَافَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِمْ فِعْلَهُمْ وَ جَعَلَهُمْ مِنْهُمْ لِاتِّبَاعِهِمْ إِیَّاهُم.
امام صادق (علیه السلام) آنها با دست خویش انبیا را نکشته‌اند و در زمان آنها نبودند امّا گذشتگانشان آنها را کشتند و ایشان از کار آنها راضی و خوشنود بودند و در عمل آنها را پیروی می‌کردند؛ پس خداوند کار آنها (گذشتگان از یهود) را به این‌ها اضافه کرد و ایشان را به خاطر تبعیّت از آنها در زمره‌شان قرارداد.
Imam Sadiq (peace be upon him): They did not kill the prophets with their own hands, nor were they in their time; rather, their predecessors killed them, and they were content and pleased with their deed, and followed them in that act. So Allah added the deed of those (former Jews) to them, and placed them among them because of their following them.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેઓએ પોતાના હાથે અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ)ને કત્લ કર્યા નથી અને તેમના સમયમાં પણ ન હતા, પરંતુ તેમના પૂર્વજોએ તેમને કત્લ કર્યા હતા, અને આ લોકો તેમના કાર્યથી રાજી અને ખુશ હતા અને અમલમાં તેમનું અનુસરણ કરતા હતા. તેથી અલ્લાહે તેમના (યહૂદીઓના પૂર્વજોના) કાર્યને આ લોકોમાં ઉમેરી દીધું અને તેમના અનુસરણને કારણે તેમને તેમની હરોળમાં મૂકી દીધા.
بِالتَّوْرَاهًِْ أَیْ لَیْسَ فِی التَّوْرَاهًِْ الْأَمْرُ بِقَتْلِ الْأَنْبِیَاءِ فَإِذَا کُنْتُمْ تَقْتُلُونَ الْأَنْبِیَاءَ فَمَا آمَنْتُمْ بِمَا أُنْزِلَ عَلَیْکُمْ مِنَ التَّوْرَاهًِْ لِأَنَّ فِیهَا تَحْرِیمَ قَتْلِ الْأَنْبِیَاءِ وَ کَذَلِکَ إِذَا لَمْ تُؤْمِنُوا بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَیْهِ وَ هُوَ الْقُرْآنُ وَ فِیهِ الْأَمْرُ بِالْإِیمَانِ بِهِ فَأَنْتُمْ مَا آمَنْتُمْ بَعْدُ بِالتَّوْرَاهًِْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): أَخْبَرَ اللَّهُ تَعَالَی أَنَّ مَنْ لَا یُؤْمِنُ بِالْقُرْآنِ فَمَا آمَنَ بِالتَّوْرَاهًِْ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَخَذَ عَلَیْهِمُ الْإِیمَانَ بِهِمَا لَا یَقْبَلُ الْإِیمَانَ بِأَحَدِهِمَا إِلَّا مَعَ الْإِیمَانِ بِالْآخَرِ.
امام عسکری (علیه السلام) [منظور آن است که اگر] به تورات [ایمان دارید] زیرا در تورات دستوری برای کشتن انبیاء (علیهم السلام) نیست؛ با این‌حال وقتی شما پیامبران (علیهم السلام) را می‌کشتید در نتیجه به آنچه بر شما نازل شده که همان تورات باشد، ایمان ندارید، زیرا در تورات کشتار پیامبران (علیهم السلام) حرام اعلام شد. همین‌طور شما به محمّد (و آنچه بر او نازل شده که همان قرآن است ایمان نیاورده‌اید در حالی‌که در تورات آمده است که بعد از تورات به قرآن ایمان بیاورید امّا شما بعد از تورات به آن ایمان نیاوردید. رسول‌خدا (فرمود: «خداوند بیان داشته که هرکس به قرآن ایمان نیاورد به تورات نیز ایمان نیاورده است». خداوند از یهودیان پیمان‌گرفته که به هر دو ایمان بیاورند. خدا ایمان به یکی از این دو را بدون دیگری نمی‌پذیرد.
Imam al-Askari (peace be upon him): [The meaning is that if you have faith] in the Tawrat — for in the Tawrat there is no command to kill the prophets (peace be upon them); yet when you killed the prophets (peace be upon them), you had no faith in what was revealed to you, namely the Tawrat, because in the Tawrat the killing of prophets (peace be upon them) was declared forbidden. Likewise, you have not believed in Muhammad (peace be upon him and his family) and in what was revealed to him, namely the Qur'an, whereas it is stated in the Tawrat that after the Tawrat you must believe in the Qur'an; but you did not believe in it after the Tawrat. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Allah has declared that whoever does not believe in the Qur'an has not believed in the Tawrat either." Allah has taken a covenant from the Jews to believe in both. Allah does not accept faith in one of them without the other.
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): [મતલબ એ છે કે જો] તૌરાત [પર ઈમાન રાખો છો] કારણ કે તૌરાતમાં અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ)ને કત્લ કરવાનો કોઈ આદેશ નથી; આ છતાં જ્યારે તમે પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ)ને કત્લ કરતા હતા તો પરિણામે તમે તેના પર જે નાઝિલ થયું છે એટલે કે તૌરાત, તેના પર ઈમાન ધરાવતા નથી, કારણ કે તૌરાતમાં પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ)ના કત્લને હરામ જાહેર કરવામાં આવ્યું છે. તે જ રીતે તમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના પર જે નાઝિલ થયું છે એટલે કે કુરઆન પર ઈમાન નથી લાવ્યા, જ્યારે તૌરાતમાં આવ્યું છે કે તૌરાત પછી કુરઆન પર ઈમાન લાવો, પરંતુ તમે તૌરાત પછી તેના પર ઈમાન ન લાવ્યા. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે બયાન કર્યું છે કે જે વ્યક્તિ કુરઆન પર ઈમાન નથી લાવ્યો, તે તૌરાત પર પણ ઈમાન નથી લાવ્યો." અલ્લાહે યહૂદીઓ પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી છે કે તેઓ બંને પર ઈમાન લાવે. અલ્લાહ આ બંનેમાંથી એક પર ઈમાનને બીજા વગર કબૂલ કરતો નથી.