سورة البقرة

Verse 93 of 286

2:93

وَ إِذْ أَخَذْنا ميثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُوا قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ أُشْرِبُوا في قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إيمانُكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ

و [به يادآوريد] زمانى را كه از شما پيمان گرفتيم؛ و كوه طور را بر فرازتان برافراشتيم؛ [و گفتيم:] «آنچه را [از آيات و فرمان‌ها‌] به شما داده‌ايم با قدرت بگيريد، و بشنويد [و اطاعت كنيد]». آنها گفتند: «شنيديم؛ ولى مخالفت كرديم». و دل‌هاى آنها، بر اثر كفرشان، با محبّت گوساله آميخته‌شد. بگو: «ايمان شما، چه فرمان بدى به شما مى‌دهد، اگر ايمان داريد!»

And when We made a covenant with you and raised the mountain over you: Take hold of what We have given you with firmness and be obedient. They said: We hear and disobey. And they were made to imbibe (the love of) the calf into their hearts on account of their unbelief. Say: Evil is that which your belief bids you if you are believers.

અને જ્યારે અમોએ તમારી પાસેથી પાકું વચન લીધું અને (સીના) પહાડને તમારા માથા પર ઊંચકી રાખ્યો, જે કાંઈ અમોએ તમને આપ્યું છે તે મજબૂતીથી પકડી લો અને સાંભળો (ઇતાઅત કરો); ત્યારે તેમણે કહ્યું કે અમોએ સાંભળી લીધું, પરંતુ અમોએ નાફરમાની કરી; અને નાસ્તિકપણાને લીધે તેમના દિલોમાં વાછરડાં પ્રત્યેની મોહબ્બત ઘર કરી ગઈ હતી. તું કહે કે જો તમે ઈમાન લાવનારા છો તો તમારૂં ઈમાન તમને કેવો ખરાબ હુકમ આપે છે.

#1 زمانی را که از شما پیمان گرفتیم «When We took a covenant from you» એ સમય જ્યારે અમે તમારી પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی ذَکَّرَ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ فِی عَصْرِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) أَحْوَالَ آبَائِهِمُ الَّذِینَ کَانُوا فِی أَیَّامِ مُوسَی (علیه السلام)کَیْفَ أَخَذَ عَنْهُمُ الْعَهْدَ وَ الْمِیثَاقَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ آلِهِمَا الطَّیِّبِینَ الْمُنْتَجَبِینَ لِلْخِلَافَهًِْ عَلَی الْخَلَائِقِ وَ لِأَصْحَابِهِمَا وَ شِیعَتِهِمَا وَ سَائِرِ أُمَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُم اذْکُرُوا إِذْ فَعَلْنَا ذَلِکَ بِأَسْلَافِکُمْ لَمَّا أَبَوْا قَبُولَ مَا جَاءَهُمْ بِهِ مُوسَی (علیه السلام) مِنْ دِینِ اللَّهِ وَ أَحْکَامِهِ وَ مِنَ الْأَمْرِ بِتَفْضِیلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ خُلَفَائِهِمَا (علیهم السلام) عَلَی سَائِرِ الْخَلْقِ.

امام عسکری (علیه السلام) خداوند متعال در عصر محمّد (برای بنی‌اسرائیل از سرگذشت پدرانشان یاد می‌کند؛ اینکه چگونه در روزگار موسی (علیه السلام) از آن‌ها عهد و پیمان گرفت تا محمّد (و علی (علیه السلام) و خاندان پاک و والاتبار ایشان را به عنوان خلیفه‌ی [خدا] بر تمام مردم و یاران و شیعیان ایشان و بقیّه‌ی امّت محمّد (بدانند. فرمود: وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ [ای یهودیان!] به یادآورید سرنوشتی را که برای گذشتگان شما رقم زدیم؛ آنگاه که از قبول دین و احکامی که موسی (علیه السلام) از جانب خداوند برایشان آورد، سرباز زدند و آنچه را درباره‌ی برتری محمّد (و علی (علیه السلام) و جانشینان ایشان بر دیگر مردمان آورد، نپذیرفتند.

Imam al-Askari (peace be upon him): Allah the Exalted, in the era of Muhammad (peace be upon him and his family), reminds the Children of Israel of the story of their forefathers — how, in the days of Musa (peace be upon him), He took a covenant and pledge from them to acknowledge Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and their pure and noble household as the caliphs [of Allah] over all people, and their companions and Shia and the rest of the ummah of Muhammad (peace be upon him and his family). He said: وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُمْ [And when We made a covenant with you] — [O Jews!] recall the fate We decreed for your predecessors, when they refused to accept the religion and rulings that Musa (peace be upon him) brought them from Allah, and did not accept what he brought concerning the superiority of Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and their successors over the rest of mankind.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલા, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના યુગમાં, બની ઇસ્રાઇલને તેમના પૂર્વજોની હકીકત યાદ કરાવે છે; કે કેવી રીતે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના જમાનામાં તેમનાથી અહદ અને પયમાન લીધું કે તેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના પવિત્ર અને ઉચ્ચ કુળને તમામ લોકો પર [અલ્લાહના] ખલીફા તરીકે અને તેમના સાથીઓ અને શિયાઓ અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મતના બાકીના લોકોને [ઓળખે]. ફરમાવ્યું: وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ [અને જ્યારે અમે તમારી પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી] — [ઓ યહૂદીઓ!] તે ભાગ્યને યાદ કરો જે અમે તમારા પૂર્વજો માટે નક્કી કર્યું હતું; જ્યારે તેઓએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અલ્લાહ તરફથી લાવેલા દીન અને અહકામને સ્વીકારવાનો ઇનકાર કર્યો, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના જાનશીનોની અન્ય લોકો પરની શ્રેષ્ઠતા વિશે જે લાવ્યા તેને સ્વીકાર્યું નહીં.

#2 زمانی را که از شما پیمان گرفتیم «When We took a covenant from you» એ સમય જ્યારે અમે તમારી પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَمَّا رَجَعَ إِلَی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ مَعَهُ التَّوْرَاهًُْ لَمْ یَقْبَلُوا مِنْهُ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) هنگامی‌که (موسی (علیه السلام)) در حالی‌که با خود تورات آورده‌بود به‌سوی بنی‌اسرائیل بازگشت، از او نپذیرفتند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When (Musa (peace be upon him)) returned to the Children of Israel bringing the Torah with him, they did not accept it from him.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે (મૂસા (અલયહિસ્સલામ)) પોતાની સાથે તૌરાત લઈને બની ઇસ્રાઇલ તરફ પાછા ફર્યા, તો તેઓએ તેમનાથી [તેને] સ્વીકાર્યું નહીં.

#3 و کوه طور را بر فرازتان برافراشتیم And We raised the Mount Tur above you અને તૂર પર્વતને તમારા માથા ઉપર ઊંચો કર્યો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

الجَبَلَ لَمَّا أَبَوْا قَبُولَ مَا أُرِیدَ مِنْهُمْ وَ الِاعْتِرَافَ بِهِ.

امام عسکری (علیه السلام) وقتی از قبول آنچه از ایشان خواستیم به آن اعتراف کنند، سرباز زدند، آن کوه را [برفراز سر آن‌ها نگه‌داشتیم].

Imam al-Askari (peace be upon him): When they refused to accept what We asked them and to acknowledge it, [We held] that mountain [above their heads].

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તેઓએ અમે તેમનાથી જે માંગ્યું તેને સ્વીકારીને તેનો એકરાર કરવાનો ઇનકાર કર્યો, ત્યારે [અમે] તે પર્વતને [તેમના માથા પર રોકી રાખ્યો].

#4 و کوه طور را بر فرازتان برافراشتیم And We raised the Mount Tur above you અને તૂર પર્વતને તમારા માથા ઉપર ઊંચો કર્યો

فَرَفَعَ اللَّهُ جَبَلَ طُورِ سَیْنَاءَ عَلَیْهِمْ وَ قَالَ لَهُمْ مُوسَی (علیه السلام) لَئِنْ لَمْ تَقْبَلُوا لَیَقَعَنَّ الْجَبَلُ عَلَیْکُمْ وَ لَیَقْتُلَنِّکُمْ فَنَکَسُوا رُءُوسَهُمْ وَ قَالُوا نَقْبَلُهُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) خداوند کوه طور سینا را بر بالای سرشان قرار داد؛ موسی (علیه السلام) به آن‌ها گفت: «اگر نپذیرید، کوه به روی شما می‌افتد و شما را می‌کشد؛ سرافکنده‌شدند و گفتند: [سخن خدا را] می‌پذیریم».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Allah placed the mountain of Tur Sina above their heads; Musa (peace be upon him) said to them: 'If you do not accept, the mountain will fall on you and kill you.' They lowered their heads and said: 'We accept [the word of Allah].'

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહે તૂરે સીનાના પર્વતને તેમના માથા પર મૂક્યો; મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: 'જો તમે નહીં સ્વીકારો, તો પર્વત તમારા પર પડશે અને તમને મારી નાખશે'; તેઓએ માથા નમાવ્યા અને કહ્યું: '[અલ્લાહની વાત] અમે સ્વીકારીએ છીએ.'

#5 و کوه طور را بر فرازتان برافراشتیم And We raised the Mount Tur above you અને તૂર પર્વતને તમારા માથા ઉપર ઊંચો કર્યો

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

أَمَرَ اللَّهُ جَبَلًا مِنْ جِبَالِ فِلِسْطِینَ فَانْقَلَعَ مِنْ أَصْلِهِ حَتَّی قَامَ عَلَی رُءُوسِهِمْ مِثْلُ الظُّلَّهًِْ فَذَلِکَ قَوْلُهُ سُبْحَانَهُ وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ الْآیَهًَْ قَالَ عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاس (رحمة الله علیه): رٍَفَعَ اللَّهُ تَعَالَی فَوْقَ رُءُوسِهِمْ الطُّورَ وَ بَعَثَ نَاراً مِنْ قِبَلِ وُجُوهِهِمْ وَ أَتَاهُمُ الْبَحْرَ الْمِلْحَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ قِیلَ لَهُمْ خُذُوا مَا آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُوا فَإِنْ قَبِلْتُمُوهُ وَ فَعَلْتُمْ مَا أُمِرْتُمْ بِهِ وَ إِلَّا رَضَخْتُکُمْ بِهَذَا الْجَبَلِ وَ غَرَقْتُکُمْ فِی هَذَا الْبَحْرِ وَ أَحْرَقْتُکُمْ بِهَذِهِ النَّارِ فَلَمَّا رَأَوْا أَنْ لَا مَهْرَبَ لَهُمْ مِنْهَا قَبِلُوا ذَلِکَ وَ سَجَدُوا عَلَی شِقِّ وُجُوهِهِمْ وَ جَعَلُوا یُلَاحِظُونَ الْجَبَلَ وَ هُمْ سُجُودٌ فَصَارَتْ سَنَهًٌْ فِی الْیَهُودِ لا یَسْجُدُونَ إِلَّا عَلَی أَنْصَافِ وُجُوهِهِمْ فَلَمَّا زَالَ الْجَبَلُ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ لَوْ لَا الْجَبَلُ مَا أَطَعْنَاکَ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) خداوند به یکی از کوه‌های فلسطین فرمان داد از جایگاهش کنده شده و مانند ابر بالای سر آن‌ها قرارگیرد. سخن خداوند سبحان در همین مورد است: وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ ... عطاء از ابن‌عباس نقل کرده است: «خداوند کوه طور را بالای سرشان و آتشی پیش رویشان و دریای شوری پشت سرشان قرارداد و به آن‌ها گفته‌شد چیزی (عهدی) که به شما داده‌شد را با قوّت [و تعهّد] بگیرید و گوش کنید. اگر آن را پذیرفتید و به آنچه امر شدید عمل کردید [خلاص می‌یابید] و الّا این کوه را به‌سوی شما رها می‌کنم و در این دریا غرقتان کرده و با این آتش شما را می‌سوزانم. پس چون دیدند راه گریزی ندارند آن را قبول کرده و با طرفی از صورتشان سجده کردند و در همان حال سجده، کوه را زیر چشمی می‌پاییدند؛ و این سنّتی در یهود شد که با نیمی از صورتشان سجده می‌کنند. پس زمانی که کوه کنار رفت گفتند ما می‌پذیریم و اطاعت می‌کنیم و اگر کوه نبود ما از تو اطاعت نمی‌کردیم».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Allah commanded one of the mountains of Palestine to be uprooted from its place and stand above their heads like a cloud. The word of Allah the Glorified is about this matter: وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ [And when We made a covenant with you and raised the mountain over you] ... Ata narrated from Ibn Abbas: 'Allah placed Mount Tur above their heads, a fire in front of them, and a salty sea behind them, and it was said to them: take with strength [and commitment] that (covenant) which has been given to you, and listen. If you accept it and act upon what you have been commanded, [you will be saved]; otherwise I will release this mountain upon you, drown you in this sea, and burn you with this fire. So when they saw they had no way to escape, they accepted it and prostrated on one side of their faces, and in the very state of prostration kept watching the mountain out of the corner of their eyes. And this became a custom among the Jews, that they prostrate on half of their faces. Then when the mountain was removed, they said: we accept and obey, and had it not been for the mountain we would not have obeyed you.'

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહે ફિલસ્તીનના પર્વતોમાંથી એકને હુકમ કર્યો કે તે પોતાની જગ્યાએથી ઉખડી જાય અને વાદળની જેમ તેમના માથા પર ઊભો રહે. અલ્લાહ સુબ્હાનહુનું કથન આ જ બાબત વિશે છે: وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ [અને જ્યારે અમે તમારી પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી અને પર્વતને તમારા ઉપર ઊંચો કર્યો] ... અતાએ ઇબ્ને અબ્બાસથી નકલ કર્યું છે: 'અલ્લાહે તૂર પર્વતને તેમના માથા પર, અને આગ તેમની આગળ, અને ખારો સમુદ્ર તેમની પાછળ મૂક્યો, અને તેમને કહેવામાં આવ્યું કે જે વસ્તુ (અહદ) તમને આપવામાં આવી છે તેને કૂવ્વત [અને પ્રતિબદ્ધતા] સાથે પકડો અને સાંભળો. જો તમે તેને સ્વીકાર્યું અને જેનો હુકમ કરવામાં આવ્યો છે તેના પર અમલ કર્યો [તો બચી જશો], નહીંતર આ પર્વતને તમારા પર છોડી દઈશ અને આ સમુદ્રમાં તમને ડુબાડી દઈશ અને આ આગથી તમને બાળી નાખીશ. પછી જ્યારે તેઓએ જોયું કે તેમની પાસે ભાગવાનો કોઈ રસ્તો નથી, ત્યારે તેને સ્વીકારી લીધું અને પોતાના ચહેરાની એક બાજુથી સિજદો કર્યો અને તે જ સિજદાની હાલતમાં પર્વતને આંખના ખૂણેથી જોતા રહ્યા; અને આ યહૂદીઓમાં એક રિવાજ બની ગયો કે તેઓ પોતાના ચહેરાના અડધા ભાગથી સિજદો કરે છે. પછી જ્યારે પર્વત હટી ગયો, ત્યારે તેઓએ કહ્યું: અમે સ્વીકારીએ છીએ અને આજ્ઞાપાલન કરીએ છીએ, અને જો પર્વત ન હોત તો અમે તારી આજ્ઞાનું પાલન કરત નહીં.'

#6 آنچه را [از آیات و فرمان‌ها] به شما داده‌ایم با قدرت بگیرید Hold fast to what We have given you જે કંઈ [આયતો અને હુકમો] અમે તમને આપ્યું છે તેને મજબૂતીથી પકડો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قُلْنَا لَهُمْ خُذُوا مَا آتَیْنَاکُمْ مِنْ هَذِهِ الْفَرَائِضِ بِقُوَّهًٍْ قَدْ جَعَلْنَاهَا لَکُمْ وَ مَکَّنَّاکُمْ بِهَا وَ أَزَحْنَا عِلَلَکُمْ فِی تَرْکِیبِهَا فِیکُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) به تکالیفی که برایتان قراردادیم با قوّت [و تعهّد] عمل کنید، و با نهادن آن در بین شما، کاستی‌هایتان را از میان بردیم.

Imam al-Askari (peace be upon him): Act upon the obligations We have set for you with strength [and commitment], and by placing them among you We removed your deficiencies.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અમે તમારા માટે જે ફરજો નક્કી કરી છે તેના પર કુવ્વત [અને પ્રતિબદ્ધતા] સાથે અમલ કરો, અને તેને તમારી વચ્ચે મૂકીને અમે તમારી ખામીઓને દૂર કરી.

#7 آنچه را [از آیات و فرمان‌ها] به شما داده‌ایم با قدرت بگیرید Hold fast to what We have given you જે કંઈ [આયતો અને હુકમો] અમે તમને આપ્યું છે તેને મજબૂતીથી પકડો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

أَعْطَیْنَاکُمْ بِقُوَّهٍ یَعْنِی بِالْقُوَّهًِْ الَّتِی أَعْطَیْنَاکُمْ تَصْلُحُ لِذَلِکَ.

امام عسکری (علیه السلام) آنچه را به شما ارزانی داشتیم؛ با قوّت [و تعهّد] بگیرید یعنی با نیرویی که در خور این کار به شما عطا کردیم.

Imam al-Askari (peace be upon him): Take with strength [and commitment] what We have bestowed upon you — meaning with the power We granted you that is suited to this task.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જે અમે તમને આપ્યું છે તેને કુવ્વત [અને પ્રતિબદ્ધતા] સાથે ગ્રહણ કરો, એટલે કે એ શક્તિ સાથે જે આ કાર્યને યોગ્ય રીતે અમે તમને અતા કરી છે.

#8 و بشنوید And listen અને સાંભળો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

وَ اسْمَعُوا مَا یُقَالُ لَکُمْ وَ تُؤْمَرُونَ بِهِ.

امام عسکری (علیه السلام) آنچه را به شما گفته‌می‌شود و به آن فرمان داده‌می‌شوید، گوش دهید.

Imam al-Askari (peace be upon him): Listen to what is said to you and what you are commanded with.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જે તમને કહેવામાં આવે છે અને જેનો તમને હુકમ આપવામાં આવે છે તેને સાંભળો.

#9 و بشنوید And listen અને સાંભળો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

أَیْ أَطِیعُوا.

امام عسکری (علیه السلام) یعنی اطاعت کنید.

Imam al-Askari (peace be upon him): That is, obey.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે ઇતાઅત કરો.

#10 آنها گفتند: «شنیدیم؛ ولی مخالفت کردیم» They said: We hear and we disobey તેમણે કહ્યું: અમે સાંભળ્યું; પણ વિરોધ કર્યો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قالُوا سَمِعْنا قَوْلَکَ وَ عَصَیْنا أَمْرَکَ أَیْ إِنَّهُمْ عَصَوُا بَعْدَهُ وَ أَضْمَرُوا فِی الْحَالِ أَیْضاً الْعِصْیَانَ.

امام عسکری (علیه السلام) گفتند: سخن تو را شنیدیم امّا با فرمان تو مخالفت کردیم یعنی آن‌ها بعد از آن [زمان] نافرمانی کردند و در آن زمان نیز این نافرمانی را [داشتند امّا] در دل، پنهان کرده‌بودند.

Imam al-Askari (peace be upon him): They said: We heard your word but disobeyed your command — meaning they disobeyed after that [time], and at that time too they [had] this disobedience [but] had concealed it in their hearts.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તેઓએ કહ્યું: અમે તારી વાત સાંભળી પરંતુ તારા હુકમનો વિરોધ કર્યો, એટલે કે તેઓએ તે [સમય] પછી નાફરમાની કરી અને તે સમયે પણ આ નાફરમાની [રાખતા હતા પરંતુ] દિલમાં છુપાવી રાખી હતી.

#11 آنها گفتند: «شنیدیم؛ ولی مخالفت کردیم» They said: We hear and we disobey તેમણે કહ્યું: અમે સાંભળ્યું; પણ વિરોધ કર્યો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قالُوا سَمِعْنا بِآذَانِنَا وَ عَصَیْنا بِقُلُوبِنَا فَأَمَّا فِی الظَّاهِرِ فَأَعْطَوْا کُلُّهُمُ الطَّاعَهًَْ دَاخِرِینَ صَاغِرِینَ.

امام عسکری (علیه السلام) گفتند: کلام تو را با گوش‌هایمان شنیدیم امّا با قلب‌هایمان نافرمانی می‌کنیم، گرچه در ظاهر همگی به خواری و زبونی، اظهار اطاعت می‌کردند.

Imam al-Askari (peace be upon him) said: We have heard your words with our ears, but we disobey with our hearts — although outwardly they all displayed obedience with humiliation and lowliness.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અમે તમારી વાત અમારા કાનોથી સાંભળી, પરંતુ અમારા દિલોથી અમે નાફરમાની કરીએ છીએ, જોકે ઝાહેરમાં તે બધા ખ્વારી અને ઝબૂની સાથે આજ્ઞાપાલનનું પ્રદર્શન કરી રહ્યા હતા.

#12 و دل‌های آنها، با محبّت گوساله آمیخته شد And their hearts were steeped in the love of the calf અને તેમના દિલોમાં ગોસાલાની મુહબ્બત વસી ગઈ

أَیْ أَحَبُّوا الْعِجْلَ حَتَّی عَبَدُوهُ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) یعنی گوساله را دوست داشتند که به عبادتش پرداختند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): meaning, they loved the calf to the point that they took to worshipping it.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અર્થાત્ તેઓ વાછરડાને એટલો ચાહતા હતા કે તેની ઇબાદત કરવા લાગ્યા.

#13 و دل‌های آنها، با محبّت گوساله آمیخته شد And their hearts were steeped in the love of the calf અને તેમના દિલોમાં ગોસાલાની મુહબ્બત વસી ગઈ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا نَاجَی مُوسَی (علیه السلام) رَبَّهُ أَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنْ یَا مُوسَی (علیه السلام)! قَدْ فَتَنْتُ قَوْمَکَ. قَالَ: وَ بِمَا ذَا یَا رَبِّ؟ قَالَ: بِالسَّامِرِیِّ. قَالَ: وَ مَا فَعَلَ السَّامِرِیُّ؟ قَالَ: صَاغَ لَهُمْ مِنْ حُلِیِّهِمْ عِجْلًا. قَالَ: یَا رَبِّ! إِنَّ حُلِیَّهُمْ لَتَحْتَمِلُ أَنْ یُصَاغَ مِنْهُ غَزَالٌ أَوْ تِمْثَالٌ أَوْ عِجْلٌ فَکَیْفَ فَتَنْتَهُمْ؟ قَالَ: إِنَّهُ صَاغَ لَهُمْ عِجْلًا فَخَارَ. قَالَ: یَا رَبِّ! وَ مَنْ أَخَارَهُ؟ قَالَ: أَنَا. فَقَالَ عِنْدَهَا مُوسَی (علیه السلام): إِنْ هِیَ إِلَّا فِتْنَتُکَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِی مَنْ تَشاءُ. قَالَ: فَلَمَّا انْتَهَی مُوسَی (علیه السلام) إِلَی قَوْمِهِ وَ رَآهُمْ یَعْبُدُونَ الْعِجْلَ أَلْقَی الْأَلْوَاحَ مِنْ یَدِهِ فَتَکَسَّرَتْ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام): کَانَ یَنْبَغِی أَنْ یَکُونَ ذَلِکَ عِنْدَ إِخْبَارِ اللَّهِ إِیَّاهُ. قَالَ: فَعَمَدَ مُوسَی فَبَرَّدَ الْعِجْلَ مِنْ أَنْفِهِ إِلَی طَرَفِ ذَنَبِهِ ثُمَّ أَحْرَقَهُ بِالنَّارِ فَذَرَّهُ فِی الْیَمِّ. قَالَ: فَکَانَ أَحَدُهُمْ لَیَقَعُ فِی الْمَاءِ وَ مَا بِهِ إِلَیْهِ مِنْ حَاجَهًٍْ فَیَتَعَرَّضُ بِذَلِکَ لِلرَّمَادِ فَیَشْرَبُهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ وَ أُشْرِبُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام) وقتی موسی (علیه السلام) با پروردگارش [در کوه طور] نجوا می‌کرد، خدا به وی وحی فرمود: «ای موسی (علیه السلام)! من قومت را در امتحانی انداخته‌ام». عرض کرد: «پروردگارا! چگونه»؟ فرمود: «از طریق سامری». عرض کرد: «سامری چه کرده است؟» فرمود: «با زیورآلات آن‌ها گوساله‌ای برایشان ساخته است». عرض کرد: «پروردگارا! می‌توان با زیورآلات آن‌ها آهو یا مجسّمه یا گوساله‌ای ساخت امّا چگونه آن‌ها را آزموده‌ای»؟ فرمود: «او گوساله‌ای ساخته است که بانگ گاو سر می‌دهد.» عرض کرد: «پروردگارا! چه کسی این صدا را از او در می‌آورد؟» فرمود: «من»! در آن هنگام موسی (علیه السلام) عرض کرد: این، جز آزمایش تو، چیز دیگر نیست که هرکس را بخواهی [و مستحق بدانی]، به‌وسیله آن گمراه می‌سازی و هرکس را بخواهی [و شایسته ببینی]، هدایت می‌کنی! قطعاً این آزمون توست که [به این طریق] هرکه را بخواهی گمراه و هرکه را بخواهی هدایت می‌کنی. چون موسی (علیه السلام) به‌سوی قوم خود بازگشت و آن‌ها را در حال پرستش گوساله دید، الواحی را که در دست داشت بر زمین زد و آن‌ها تکّه‌تکّه شدند. شایسته بود همان هنگامی که پروردگار این خبر را به موسی (علیه السلام) داد او این کار را می‌کرد. موسی (علیه السلام) مصمّم شد و گوساله را از بینی تا به دُم، ریزریز کرد؛ سپس آن را به آتش کشید و در دریا رها کرد. امّا آنان [یکی پس از دیگری] در حالی‌که نیاز به رفتن به دل آب را نداشتند وارد آب می‌شدند و [به این شکل] به خاکستری که از آن [مجسّمه‌ی گوساله] بر آب بود می‌رسیدند و از آن می‌نوشیدند و این همان کلام خداست که فرمود: وَأُشْرِبُواْ فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ.

Imam Baqir (peace be upon him): When Musa (peace be upon him) was speaking in private with his Lord [on Mount Tur], Allah revealed to him: "O Musa (peace be upon him)! I have put your people to a trial." He said: "My Lord! By what?" He said: "Through Samiri." He said: "What has Samiri done?" He said: "He has made a calf for them from their ornaments." He said: "My Lord! From their ornaments one could fashion a gazelle or a statue or a calf — but how have You tested them by it?" He said: "He has made for them a calf that lows like a cow." He said: "My Lord! Who brings this sound out from it?" He said: "I do!" At that Musa (peace be upon him) said: إِنْ هِیَ إِلَّا فِتْنَتُکَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِی مَنْ تَشاءُ [This is nothing but Your trial, by which You lead astray whom You will and guide whom You will]. This is nothing but Your trial, by which You lead astray whomever You will [and deem deserving] and guide whomever You will [and see fit]. Indeed this is Your test, by which You lead astray whomever You will and guide whomever You will. When Musa (peace be upon him) returned to his people and saw them worshipping the calf, he threw the tablets that were in his hand upon the ground and they broke to pieces. It would have been fitting that he did this at the very moment his Lord informed him of the news. Musa (peace be upon him) resolved, and cut the calf into small pieces from its nose to its tail; then he set it on fire and cast it into the sea. But they [one after another], although they had no need to go into the water, would enter the water and [in this way] reach the ashes of that [calf statue] which were on the water, and drink from it. And this is the word of Allah who said: وَ أُشْرِبُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ [And they were made to imbibe (the love of) the calf into their hearts on account of their unbelief].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પોતાના પરવરદિગાર સાથે [કોહે તૂર પર] ગુફ્તગૂ કરી રહ્યા હતા, ત્યારે અલ્લાહે તેમના પર વહી કરી: "ઓ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! મેં તમારી કૌમને એક કસોટીમાં નાખી છે." તેમણે અરજ કરી: "પરવરદિગાર! કેવી રીતે?" ફરમાવ્યું: "સામરી દ્વારા." તેમણે અરજ કરી: "સામરીએ શું કર્યું છે?" ફરમાવ્યું: "તેમના ઝવેરાતોથી તેમના માટે એક વાછરડું બનાવ્યું છે." તેમણે અરજ કરી: "પરવરદિગાર! તેમના ઝવેરાતોથી હરણ, મૂર્તિ કે વાછરડું બનાવી શકાય છે, પણ તમે તેમને કેવી રીતે કસોટીમાં મૂક્યા?" ફરમાવ્યું: "તેણે એવું વાછરડું બનાવ્યું છે જે ગાયનો અવાજ કાઢે છે." તેમણે અરજ કરી: "પરવરદિગાર! તેમાંથી આ અવાજ કોણ કાઢે છે?" ફરમાવ્યું: "હું!" તે વખતે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ અરજ કરી: إِنْ هِیَ إِلَّا فِتْنَتُکَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِی مَنْ تَشاءُ [આ તો ફક્ત તારી કસોટી છે, જેના દ્વારા તું જેને ચાહે તેને ગુમરાહ કરે છે અને જેને ચાહે તેને હિદાયત આપે છે]. આ, તારી કસોટી સિવાય બીજું કંઈ નથી, જેના દ્વારા તું જેને ચાહે [અને જેને લાયક સમજે] તેને ગુમરાહ કરે છે અને જેને ચાહે [અને યોગ્ય જુએ] તેને હિદાયત આપે છે! ખરેખર આ તારી કસોટી છે જેના દ્વારા [આ રીતે] તું જેને ચાહે તેને ગુમરાહ કરે અને જેને ચાહે તેને હિદાયત આપે. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કૌમ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને વાછરડાની ઇબાદત કરતાં જોયા, ત્યારે તેમના હાથમાં જે તખ્તીઓ હતી તે જમીન પર પટકી અને તે ટુકડે ટુકડા થઈ ગઈ. યોગ્ય તો એ હતું કે જે ક્ષણે પરવરદિગારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને આ ખબર આપી તે જ સમયે તેઓ આ કામ કરત. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ મક્કમ નિર્ણય કર્યો અને વાછરડાને નાકથી લઈને પૂંછડી સુધી ટુકડે ટુકડા કરી નાખ્યું; પછી તેને આગમાં બાળી નાખ્યું અને દરિયામાં નાખી દીધું. પણ તેઓ [એક પછી એક] પાણીની અંદર જવાની જરૂર ન હોવા છતાં પાણીમાં ઊતરતા હતા અને [આ રીતે] તે રાખ સુધી પહોંચતા હતા જે તે [વાછરડાની મૂર્તિ]ની પાણી પર હતી અને તેમાંથી પીતા હતા, અને આ જ અલ્લાહનું કલામ છે જેણે ફરમાવ્યું: وَأُشْرِبُواْ فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ [અને તેમના કુફ્રના કારણે વાછરડા (ની મુહબ્બત) તેમના દિલોમાં પિવડાવી દેવામાં આવી].

#14 و دل‌های آنها، با محبّت گوساله آمیخته شد And their hearts were steeped in the love of the calf અને તેમના દિલોમાં ગોસાલાની મુહબ્બત વસી ગઈ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ أُشْرِبُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ أُمِرُوا بِشُرْبِ الْعِجْلِ الَّذِی کَانَ قَدْ ذُرِئَتْ سَحَالَتُهُ فِی الْمَاءِ الَّذِی أُمِرُوا بِشُرْبِهِ لِیُبَیَّنَ لَهُمْ مَنْ عَبَدَهُ مِمَّنْ لَمْ یَعْبُدْهُ.

امام باقر (علیه السلام) به آن‌ها فرمان داده‌شد از آبی که بُراده‌ی گوساله در آن ریخته‌می‌شود، بیاشامند تا اینگونه کسی که آن را پرستیده از کسی که آن را نپرستیده باز شناخته‌شود.

Imam Baqir (peace be upon him): They were commanded to drink from the water into which the filings of the calf had been scattered, so that the one who had worshipped it might be distinguished from the one who had not worshipped it.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): તેમને આદેશ આપવામાં આવ્યો કે તે પાણી પીવે જેમાં ગોસાલા (વાછરડા) ની ભૂકી નાખવામાં આવી હતી, જેથી જેણે તેની પૂજા કરી હતી તે તેનાથી અલગ ઓળખાઈ જાય જેણે તેની પૂજા કરી ન હતી.

#15 و دل‌های آنها، با محبّت گوساله آمیخته شد And their hearts were steeped in the love of the calf અને તેમના દિલોમાં ગોસાલાની મુહબ્બત વસી ગઈ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَّ قَالَ وَ أُشْرِبُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ عُرِضُوا لِشُرْبِ الْعِجْلِ الَّذِی عَبَدُوهُ حَتَّی وَصَلَ مَا شَرِبُوا مِنْ ذَلِکَ إِلَی قُلُوبِهِمْ وَ قَالَ: إِنَّ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ لَمَّا رَجَعَ إِلَیْهِمْ مُوسَی (علیه السلام) وَ قَدْ عَبَدُوا الْعِجْلَ تَلَقَّوْهُ بِالرُّجُوعِ عَنْ ذَلِکَ فَقَالَ لَهُمْ مُوسَی (علیه السلام): مَنِ الَّذِی عَبَدَهُ مِنْکُمْ حَتَّی أُنْفِذَ فِیهِ حُکْمَ اللَّهِ؟ خَافُوا حُکْمَ اللَّهِ الَّذِی یُنْفِذُهُ فِیهِمْ فَجَحَدُوا أَنْ یَکُونُوا عَبَدُوهُ وَ جَعَلَ کُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ یَقُولُ: أَنَا لَمْ أَعْبُدْهُ وَ عَبَدَهُ غَیْرِی، وَ وَشَی بَعْضُهُمْ بِبَعْضٍ فَلِذَلِکَ مَا حَکَی اللَّهُ عَنْ مُوسَی (علیه السلام) مِنْ قَوْلِهِ لِلسَّامِرِیِّ وَ انْظُرْ إِلی إِلهِکَ الَّذِی ظَلْتَ عَلَیْهِ عاکِفاً لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِی الْیَمِّ نَسْفاً فَأَمَرَهُ اللَّهُ فَبَرَدَهُ بِالْمَبَارِدِ وَ أَخَذَ سُحَالَتَهُ فَذَرَأَهَا فِی الْبَحْرِ الْعَذْبِ ثُمَّ قَالَ لَهُمُ اشْرَبُوا مِنْهُ فَشَرِبُوا فَکُلُّ مَنْ کَانَ عَبَدَهُ اسْوَدَّ شَفَتَاهُ وَ أَنْفُهُ مِمَّنْ کَانَ أَبْیَضَ اللَّوْنِ وَ مَنْ کَانَ مِنْهُمْ أَسْوَدَ اللَّوْنِ ابْیَضَّ شَفَتَاهُ وَ أَنْفُهُ فَعِنْدَ ذَلِکَ أَنْفَذَ فِیهِمْ حُکْمَ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِلْمَوْجُودِینَ مِنْ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ فِی عَصْرِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَلَی لِسَانِهِ: قُلْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لِهَؤُلَاءِ الْمُکَذِّبِینَ بِکَ بَعْدَ سَمَاعِهِمْ مَا أُخِذَ عَلَی أَوَائِلِهِمْ لَکَ وَ لِأَخِیکَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ لِآلِکُمَا وَ لِشِیعَتِکُمَا بِئْسَما یَأْمُرُکُمْ بِهِ إِیمانُکُمْ أَنْ تَکْفُرُوا بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ تَسْتَخِفُّوا بِحَقِّ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ آلِهِ وَ شِیعَتِهِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ کَمَا تَزْعُمُونَ بِمُوسَی (علیه السلام) وَ التَّوْرَاهًِْ قَالَ (علیه السلام): وَ ذَلِکَ أَنَّ مُوسَی (علیه السلام) کَانَ وَعَدَ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ یَأْتِیهِمْ بِکِتَابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ یَشْتَمِلُ عَلَی أَوَامِرِهِ وَ نَوَاهِیهِ وَ حُدُودِهِ وَ فَرَائِضِهِ بَعْدَ أَنْ یُنَجِّیهِمُ اللَّهُ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ وَ صَارُوا بِقُرْبِ الشَّامِ جَاءَهُمْ بِالْکِتَابِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ کَمَا وَعَدَهُمْ وَ کَانَ فِیهِ إِنِّی لَا أَتَقَبَّلُ عَمَلًا مِمَّنْ لَا یُعَظِّمُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ آلَهُمَا الطَّیِّبِینَ وَ لَمْ یُکْرِمْ أَصْحَابَهُمَا وَ مُحِبِّیهِمَا حَقَّ تَکْرِیمِهِمْ یَا عُبَیْدَ اللَّهِ! أَلَا فَاشْهَدُوا أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) خَیْرُ خَلِیقَتِی وَ أَفْضَلُ بَرِیَّتِی وَ أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) أَخُوهُ وَ وَصِیُّهُ وَ وَارِثُ عِلْمِهِ وَ خَلِیفَتُهُ فِی أُمَّتِهِ وَ خَیْرُ مَنْ یُخْلِفُهُ بَعْدَهُ وَ أَنَّ آلَ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) أَفْضَلُ آلِ النَّبِیِّینَ وَ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) أَفْضَلُ صَحَابَهًِْ الْمُرْسَلِینَ وَ أُمَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) خَیْرُ الْأُمَمِ أَجْمَعِینَ. فَقَالَ بَنُو إِسْرَائِیلَ: لَا نَقْبَلُ هَذَا یَا مُوسَی (علیه السلام)! هَذَا عَظِیمٌ یَثْقُلُ عَلَیْنَا بَلْ نَقْبَلُ مِنْ هَذِهِ الشَّرَائِعِ مَا یَخِفُّ عَلَیْنَا وَ إِذَا قَبِلْنَاهَا قُلْنَا إِنَّ نَبِیَّنَا أَفْضَلُ نَبِیٍّ وَ آلَهُ أَفْضَلُ آلٍ وَ صَحَابَتَهُ أَفْضَلُ صَحَابَهًٍْ وَ نَحْنُ أُمَّتُهُ أَفْضَلُ مِنْ أُمَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَسْنَا نَعْتَرِفُ بِالْفَضْلِ لِقَوْمٍ لَا نَرَاهُمْ وَ لَا نَعْرِفُهُمْ. فَأَمَرَ اللَّهُ جَبْرَئِیلَ فَقَطَعَ بِجَنَاحٍ مِنْ أَجْنِحَتِهِ مِنْ جَبَلٍ مِنْ جِبَالِ فِلَسْطِینَ عَلَی قَدْرِ مُعَسْکَرِ مُوسَی (علیه السلام) وَ کَانَ طُولُهُ فِی عَرْضِهِ فَرْسَخاً فِی فَرْسَخٍ ثُمَّ جَاءَ بِهِ فَوَقَّفَهُ عَلَی رُءُوسِهِمْ وَ قَالَ: إِمَّا أَنْ تَقْبَلُوا مَا أَتَاکُمْ بِهِ مُوسَی (علیه السلام) وَ إِمَّا وَضَعْتُ عَلَیْکُمُ الْجَبْلَ فَطَحْطَحْتُکُمْ تَحْتَهُ فَلَحِقَهُمْ مِنَ الْجَزَعِ وَ الْهَلَعِ مَا یَلْحَقُ أَمْثَالَهُمْ مِمَّنْ قُوبِلَ بِهَذِهِ الْمُقَابَلَهًِْ فَقَالُوا: یَا مُوسَی (علیه السلام)! مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) کَیْفَ نَصْنَعُ؟ قَالَ مُوسَی (علیه السلام): اسْجُدُوا لِلَّهِ عَلَی جِبَاهِکُمْ ثُمَّ عَفِّرُوا خُدُودَکُمُ الْیُمْنَی ثُمَّ الْیُسْرَی فِی التُّرَابِ وَ قُولُوا یَا رَبَّنَا! سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ قَبِلْنَا وَ اعْتَرَفْنَا وَ سَلَّمْنَا وَ رَضِینَا. قَالَ: فَفَعَلُوا هَذَا الَّذِی. قَالَ لَهُمْ مُوسَی (علیه السلام) قَوْلًا وَ فِعْلًا غَیْرَ أَنَّ کَثِیراً مِنْهُمْ خَالَفَ قَلْبُهُ ظَاهِرَ أَفْعَالِهِ وَ قَالَ بِقَلْبِهِ سَمِعْنَا وَ عَصَیْنَا مُخَالِفاً لِمَا قَالَ بِلِسَانِهِ وَ عَفَّرُوا خُدُودَهُمُ الْیُمْنَی وَ لَیْسَ قَصْدُهُمُ التَّذَلُّلَ لِلَّهِ تَعَالَی وَ النَّدَمَ عَلَی مَا کَانَ مِنْهُمْ مِنَ الْخِلَافِ وَ لَکِنَّهُمْ فَعَلُوا ذَلِکَ یَنْظُرُونَ هَلْ یَقَعُ عَلَیْهِمُ الْجَبَلُ أَمْ لَا، ثُمَّ عَفَّرُوا خُدُودَهُمُ الْیُسْرَی یَنْظُرُونَ کَذَلِکَ وَ لَمْ یَفْعَلُوا ذَلِکَ کَمَا أُمِرُوا فَقَالَ جَبْرَئِیلُ لِمُوسَی (علیه السلام): أَمَا إِنَّ أَکْثَرَهُمْ لِلَّهِ تَعَالَی عَاصُونَ وَ لَکِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَمَرَنِی أَنْ أُزِیلَ عَنْهُمْ هَذَا الْجَبَلَ عِنْدَ ظَاهِرِ اعْتِرَافِهِمْ فِی الدُّنْیَا فَإِنَّ اللَّهَ إِنَّمَا یُطَالِبُهُمْ فِی الدُّنْیَا بِظَوَاهِرِهِمْ لِحَقْنِ دِمَائِهِمْ وَ إِبْقَاءِ الذِّمَّهًِْ لَهُمْ وَ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَی اللَّهِ فِی الْآخِرَهًِْ یُعَذِّبُهُمْ عَلَی عُقُودِهِمْ وَ ضَمَائِرِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام) به‌واسطه‌ی نوشیدن [براده‌ی] گوساله‌ای که پرستیدند، آنچه نوشیدند به قلبشان رسید. زمانی‌که موسی (علیه السلام) به نزد بنی‌اسرائیل بازگشت درحالی‌که گوساله می‌پرستیدند با دیدن او تظاهرکردند که از گوساله‌پرستی دست کشیده‌اند. موسی (علیه السلام) به ایشان گفت: «[بگویید] کدام یک از شما گوساله را پرستیده تا من حکم خدای را درباره‌ی او اجرا کنم»؟ [یهودیان] از حکمی که در حقّ ایشان اجرا می‌کرد، ترسیدند؛ گوساله‌پرستی را انکارکرده و تک تکشان گفتند: «من آن را عبادت نکردم و دیگری آن را عبادت کرد». و برخی از ایشان از برخی دیگر نمّامی (سخن‌چینی) کردند. خداوند سخنی را که موسی (علیه السلام) به سامری گفت، حکایت کرد که فرمود: «به این گوساله‌ای که آن را به منزله‌ی خدایت قرار داده‌بودی و همواره در برابرش زانوی عبادت می‌زدی نگاه کن و ببین که هم اکنون آن را آتش می‌زنیم؛ سپس اجزای باقی‌مانده‌ی آن را به صورت پراکنده در دریا می‌افکنیم». پس خداوند به موسی (علیه السلام) فرمان داد که آن را با سوهان تراشیده و بُراده‌های آن را در دریای گوارا بریزد. سپس موسی (علیه السلام) به آن‌ها گفت: «از آن آب بنوشید»! آن‌ها نوشیدند؛ پس لب‌ها و بینی افراد سفید پوستی که گوساله پرستیده‌بودند، به تدریج سیاه شد و لب‌ها و بینی افراد سیاه‌پوستی که گوساله پرستیده بودند به تدریج سفید گشت. [به این طریق مشخّص شدند] پس آن زمان، حکم خداوند را در حقّ ایشان جاری نمود. سپس خداوند متعال خطاب به آن دسته از بنی‌اسرائیل که با پیامبراکرم (هم‌عصر بودند از زبان پیامبر (چنین فرمود: «ای محمّد (! به این کسانی‌که بعد از شنیدن عهدی که ازگذشتگانشان برای تو، برادرت علی (علیه السلام) و خاندان و پیروان شما گرفته‌شد، تو را تکذیب می‌کنند، بگو: «ایمان شما، چه فرمان بدی به شما می‌دهد»؟ اگر این ایمانتان فرمان به کفرورزیدن به محمّد (و ناچیزشمردن حقّ علی (علیه السلام) و خاندان و پیروانش می‌دهد چه [بد دینی دارید و] به بدچیزی امرتان کرد. [البته] «إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ» همان‌گونه که درمورد موسی (علیه السلام) و تورات چنین می‌پنداشتید. و آن ماجرا این است که موسی (علیه السلام) به بنی‌اسرائیل وعده‌کرد پس از آنکه خداوند ایشان را از دست فرعون و قومش نجات دهد، برای آن‌ها از جانب خداوند کتابی مشتمل بر امر و نهی، قوانین و حدود و واجبات الهی می‌آورد؛ پس زمانی‌که آن‌ها را نجات داد و به نزدیکی شام رسیدند همان‌طور که به آن‌ها وعده کرده‌بود، آن کتاب را از جانب خداوند برایشان آورد. در آن کتاب آمده‌بود: «همانا من عمل کسی را که محمّد (و علی (علیه السلام) و خاندانشان را بزرگ نشمارد و یاران و دوستدارانشان را آن‌گونه که باید گرامی ندارد، نمی‌پذیرم. ای بندگان خدا! بدانید و شهادت دهید که محمّد (بهترین خلق و برترین مخلوقات من است و علی (علیه السلام) برادر، وصی، وارث علم و جانشین او در میان امّت و بهترین کسی است که پس از پیامبر (خلیفه‌ی ایشان می‌شود و [شهادت دهید] که خاندان محمّد (برترین خاندان انبیاء و یاران او، برترین یاران پیامبران و نیز امّت محمّد (از تمام امّت‌ها برتر هستند». پس بنی‌اسرائیل گفتند: «ای موسی (علیه السلام)! این مطلب، بزرگ است و بر ما سنگینی می‌کند و آن را نمی‌پذیریم بلکه ما از این احکام، آن را که برای ما سبک وآسان باشد، قبول می‌کنیم و وقتی که آن را پذیرفتیم، می‌گوییم که همانا پیامبر ما بر همه‌ی انبیاء برتر، خاندان او برترین خاندان و یارانش برگزیده‌ترین یاران هستند و نیز ما که امّت او هستیم، از امّت محمّد (برتر می‌باشیم و ما به برتری قومی که نه آن‌ها را دیده‌ایم ونه شناخته‌ایم، اعتراف نمی‌کنیم». پس خداوند به جبرئیل (علیه السلام) فرمان داد و او با یکی از بال‌هایش یکی از کوه‌های فلسطین را که به اندازه‌ی سپاه موسی (علیه السلام)و طول آن در عرضش یک فرسخ در یک فرسخ بود، از جای کند و بر بالای سر آن‌ها آورد و گفت: «یا آنچه را که موسی (علیه السلام) برایتان آورد بپذیرید یا کوه را برسر شما قرار می‌دهم و همه‌ی شما را زیر آن خورد و نابود می‌کنم»! پس مثل تمام کسانی‌که با این مسئله روبرو می‌شوند، شروع به جزع و فزع نموده و گفتند: «ای موسی (علیه السلام)! ما چه کنیم»؟ موسی (علیه السلام) فرمود: «پیشانی، سپس گونه‌ی راست و بعد گونه‌ی چپ خود را برای سجده بر خاک بمالید و بگویید: «خداوندا! شنیدیم و اطاعت کردیم، قبول کرده و اعتراف نمودیم، تسلیم شده و راضی گشتیم»». امام (علیه السلام) فرمود: «پس آن‌ها همان کار را انجام داده و همان سخن‌هایی را که موسی (علیه السلام) گفت، به زبان جاری‌کردند. ولی بیشتر آن‌ها در قلبشان مخالف اعمال و گفتاری بودند که در ظاهر انجام‌می‌دادند. در قلبشان می‌گفتند: «شنیدیم و نافرمانی می‌کنیم، دقیقاً مخالف آنچه زبانشان می‌گفت. گونه‌ی راستشان را بر خاک نهادند امّا نه به قصد خضوع در برابر خداوند و پشیمانی از خلاف‌هایشان؛ بلکه آن کار را انجام می‌دادند و [در همان لحظه] نگاه می‌کردند که آیا کوه بر ایشان می‌افتد یا نه؟ سپس گونه‌ی چپشان را بر خاک می‌مالیدند و همان‌گونه نگاه می‌کردند و آنچنان که امر شده‌بودند، عمل نکردند. پس جبرئیل به موسی (علیه السلام) گفت: «بیشتر این‌ها خداوند را نافرمانی کردند و لیکن خداوند به من امر کرد که به خاطر اعتراف ظاهریشان در دنیا، کوه را از بالای سرشان بردارم». خداوند برای حفظ خون و جانشان در دنیا به ظاهر اعمالشان نظر کرده و طبق همان ظواهر از آن‌ها مطالبه می‌کند و لیکن خداوند در آخرت آن‌ها را به خاطر پیمان‌ها و باطنشان عذاب می‌کند».

Imam Baqir (peace be upon him): Through drinking [the filings of] the calf that they had worshipped, what they drank reached their hearts. When Musa (peace be upon him) returned to Bani Israil while they were worshipping the calf, on seeing him they pretended that they had given up calf-worship. Musa (peace be upon him) said to them: "[Tell me] which of you worshipped the calf, so that I may carry out Allah's ruling upon him?" [The Jews] feared the ruling that would be carried out against them; they denied calf-worship and one by one said: "I did not worship it, someone else worshipped it." And some of them informed against others. Allah recounted the words that Musa (peace be upon him) said to Samiri, when he said: "Look at this calf which you had taken as your god and before which you constantly bent the knee in worship. See that we shall now burn it; then we shall scatter its remaining parts throughout the sea." So Allah commanded Musa (peace be upon him) to file it down with files and throw its filings into the sweet-water sea. Then Musa (peace be upon him) said to them: "Drink from that water!" They drank; then the lips and noses of the white-skinned people who had worshipped the calf gradually turned black, and the lips and noses of the black-skinned people who had worshipped the calf gradually turned white. [In this way they were identified.] Then at that time he carried out the ruling of Allah upon them. Then Allah the Exalted addressed, through the tongue of the Prophet, that group of Bani Israil who were contemporaries of the Noble Prophet (peace be upon him and his family), saying: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Say to these people who deny you after hearing of the covenant taken from their forefathers concerning you, your brother Ali (peace be upon him), and your family and followers: بِئْسَما یَأْمُرُکُمْ بِهِ إِیمانُکُمْ [Evil is that which your belief bids you]." If this belief of yours commands you to disbelieve in Muhammad (peace be upon him and his family) and to belittle the right of Ali (peace be upon him) and his family and followers, what [an evil religion you have and] an evil thing it commands you to. [Of course] "إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [If you are believers]" as you claim regarding Musa (peace be upon him) and the Torah. And that story is this: Musa (peace be upon him) promised Bani Israil that after Allah rescued them from Pharaoh and his people, He would bring them a book from Allah containing His commands and prohibitions, laws and limits, and divine obligations. So when He rescued them and they came near Sham (Syria), He brought them that book from Allah just as He had promised them. In that book it was written: "Indeed I do not accept the deeds of anyone who does not honour Muhammad (peace be upon him and his family), Ali (peace be upon him) and their family, and does not honour their companions and lovers as they deserve to be honoured. O servants of Allah! Know and bear witness that Muhammad (peace be upon him and his family) is the best of creation and the most excellent of My creatures, and that Ali (peace be upon him) is his brother, his wasi (successor), the heir of his knowledge, his caliph among the ummah, and the best of those who succeed him after him, and [bear witness] that the family of Muhammad (peace be upon them) are the most excellent of the families of the prophets, his companions the most excellent of the companions of the messengers, and the ummah of Muhammad (peace be upon him and his family) is superior to all other ummahs." So Bani Israil said: "O Musa (peace be upon him)! This matter is great and weighs heavily upon us, and we do not accept it. Rather, from these rulings we accept what is light and easy for us, and when we accept it we shall say that indeed our Prophet is superior to all prophets, his family is the best of families, his companions the choicest of companions, and we, who are his ummah, are superior to the ummah of Muhammad (peace be upon him and his family); and we do not acknowledge the superiority of a people we have neither seen nor known." So Allah commanded Jibrail (peace be upon him), and with one of his wings he tore off one of the mountains of Palestine — the size of Musa's (peace be upon him) camp, one farsakh by one farsakh in length and breadth — and brought it and held it above their heads and said: "Either accept what Musa (peace be upon him) has brought you, or I shall drop the mountain upon you and crush and destroy you all beneath it!" So, like all who face such a situation, they began to wail and lament and said: "O Musa (peace be upon him)! What shall we do?" Musa (peace be upon him) said: "Rub your foreheads, then your right cheeks, and then your left cheeks upon the dust in prostration, and say: 'O our Lord! We have heard and obeyed, we have accepted and confessed, we have submitted and are content.'" The Imam (peace be upon him) said: "So they did what Musa (peace be upon him) told them and uttered with their tongues the words he had said. But most of them in their hearts opposed the deeds and words they were outwardly performing. In their hearts they said: 'We have heard and we disobey,' the exact opposite of what their tongues said. They placed their right cheeks on the dust, but not with the intention of humbling themselves before Allah and repenting of their opposition; rather they did this while [at the same moment] watching to see whether the mountain would fall on them or not. Then they rubbed their left cheeks on the dust and watched in the same way, and they did not do it as they had been commanded. So Jibrail said to Musa (peace be upon him): 'Most of these have disobeyed Allah, but Allah has commanded me to remove this mountain from above their heads on account of their outward confession in this world.' To preserve their blood and their lives in this world Allah looks at the outward of their deeds and holds them accountable according to those outward appearances, but in the Hereafter Allah will punish them for their inner covenants and hidden thoughts."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જે વાછરડાની તેઓએ ઇબાદત કરી હતી તેની [બુરાદા] પીવાના કારણે, જે તેઓએ પીધું તે તેમના દિલો સુધી પહોંચી ગયું. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) બની ઇસરાઈલ પાસે પાછા ફર્યા ત્યારે તેઓ વાછરડાની ઇબાદત કરી રહ્યા હતા, અને તેમને જોઈને એવો દેખાવ કર્યો કે તેઓએ વાછરડાની ઇબાદત છોડી દીધી છે. મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: "[કહો] તમારામાંથી કોણે વાછરડાની ઇબાદત કરી છે, જેથી હું તેના વિશે અલ્લાહનો હુકમ લાગુ કરું?" [યહૂદીઓ] જે હુકમ તેમના પર લાગુ થવાનો હતો તેનાથી ડરી ગયા; વાછરડાની ઇબાદતનો ઇનકાર કર્યો અને દરેકે કહ્યું: "મેં તેની ઇબાદત નથી કરી, બીજા કોઈએ કરી છે." અને તેમાંના કેટલાકે બીજા વિરુદ્ધ ચુગલી કરી. અલ્લાહે તે વાત નકલ કરી જે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ સામરી ને કહી હતી: "આ વાછરડા તરફ જુઓ, જેને તમે તમારો ખુદા બનાવ્યો હતો અને તેની સામે સતત ઇબાદતના ઘૂંટણ ટેકવતા હતા; અને જુઓ કે અમે તેને હમણાં જ આગમાં નાખીશું; પછી તેના બાકી રહેલા ભાગોને દરિયામાં વિખેરી નાખીશું." પછી અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને હુકમ આપ્યો કે તેને સોહનથી છોલી નાખે અને તેની બુરાદાને મીઠા દરિયામાં નાખી દે. પછી મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: "તે પાણી પીઓ!" તેઓએ પીધું; તો જે ગોરી ચામડીવાળા લોકોએ વાછરડાની ઇબાદત કરી હતી તેમના હોઠ અને નાક ધીમે ધીમે કાળા થઈ ગયા, અને જે કાળી ચામડીવાળા લોકોએ વાછરડાની ઇબાદત કરી હતી તેમના હોઠ અને નાક ધીમે ધીમે ગોરા થઈ ગયા. [આ રીતે તેઓ ઓળખાઈ ગયા.] પછી તે સમયે, તેમના પર અલ્લાહનો હુકમ જારી કર્યો. પછી અલ્લાહ તઆલાએ બની ઇસરાઈલના તે વર્ગને, જેઓ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સમકાલીન હતા, પયગંબરની જુબાનેથી સંબોધીને કહ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તે લોકોને જેઓ તમારા, તમારા ભાઈ અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તમારા ખાનદાન અને પૈરવીકારો વિશે તેમના પૂર્વજો પાસેથી લેવાયેલા વચનને સાંભળ્યા પછી પણ તમને જુઠલાવે છે, કહો: بِئْسَما یَأْمُرُکُمْ بِهِ إِیمانُکُمْ [તમારૂં ઈમાન તમને ઘણો બૂરો હુકમ આપે છે]." જો તમારૂં આ ઈમાન તમને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નો ઇનકાર કરવાનો અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના ખાનદાન અને પૈરવીકારોના હકને તુચ્છ ગણવાનો હુકમ આપે છે, તો [કેવો ખરાબ દીન છે તમારો, અને] કેવી ખરાબ વસ્તુનો હુકમ તે તમને આપ્યો. [જોકે] "إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [જો તમે મોમિન છો]" જેમ કે તમે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અને તૌરાત વિશે એવું માનતા હતા. અને તે ઘટના આ છે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ બની ઇસરાઈલને વચન આપ્યું હતું કે અલ્લાહ તેમને ફિરઓન અને તેની કૌમથી છોડાવ્યા પછી, તેમના માટે અલ્લાહ તરફથી એક કિતાબ લાવશે જેમાં અલ્લાહના આદેશો અને પ્રતિબંધો, કાયદાઓ અને હદો અને ઇલાહી ફરજો હશે; પછી જ્યારે તેમને છોડાવ્યા અને તેઓ શામની નજીક પહોંચ્યા, ત્યારે જેમ વચન આપ્યું હતું તેમ તે કિતાબ અલ્લાહ તરફથી તેમના માટે લાવ્યા. તે કિતાબમાં આ પ્રમાણે હતું: "ખરેખર હું તે વ્યક્તિનો અમલ કબૂલ નથી કરતો જે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના ખાનદાનની બુઝુર્ગી ન કરે અને તેમના સાથીઓ અને ચાહનારાઓને જેમ ઇજ્જત આપવી જોઈએ તેમ ન આપે. હે અલ્લાહના બંદાઓ! જાણો અને શહાદત આપો કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મારી શ્રેષ્ઠ સૃષ્ટિ અને શ્રેષ્ઠ મખલૂક છે, અને અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમના ભાઈ, વસી, ઇલ્મના વારસ, ઉમ્મતમાં તેમના જાનશીન અને પયગંબર પછી શ્રેષ્ઠ ખલીફા છે, અને [શહાદત આપો] કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું ખાનદાન અંબિયાના ખાનદાનોમાં શ્રેષ્ઠ છે અને તેમના સાથીઓ પયગંબરોના સાથીઓમાં શ્રેષ્ઠ છે, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત તમામ ઉમ્મતોમાં શ્રેષ્ઠ છે." તો બની ઇસરાઈલે કહ્યું: "હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! આ વાત મોટી છે અને અમારા પર ભારે પડે છે અને અમે તેને સ્વીકારતા નથી; બલ્કે અમે આ આદેશોમાંથી તે સ્વીકારીશું જે અમારા માટે હલકા અને સહેલા હોય, અને જ્યારે અમે તેને સ્વીકારીશું ત્યારે અમે કહીશું કે ખરેખર અમારા પયગંબર બધા અંબિયામાં શ્રેષ્ઠ છે, તેમનું ખાનદાન શ્રેષ્ઠ ખાનદાન છે અને તેમના સાથીઓ શ્રેષ્ઠ સાથીઓ છે, અને અમે જે તેમની ઉમ્મત છીએ, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ઉમ્મત કરતાં શ્રેષ્ઠ છીએ, અને અમે એવી કૌમની શ્રેષ્ઠતાનો સ્વીકાર નથી કરતા જેને અમે નથી જોઈ કે નથી ઓળખતા." તો અલ્લાહે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ને હુકમ આપ્યો અને તેમણે પોતાના એક પાંખથી ફિલસ્તીનના પર્વતોમાંથી એક પર્વત જે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના લશ્કરના કદનો હતો અને લંબાઈ અને પહોળાઈમાં એક ફરસખ બાય એક ફરસખ હતો, જગ્યાએથી ઉઠાવીને તેમના માથા પર લાવ્યા અને કહ્યું: "કાં તો જે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) તમારા માટે લાવ્યા છે તે સ્વીકારો, અથવા હું આ પર્વત તમારા માથા પર મૂકી દઈશ અને તમારા બધાને તેની નીચે કચડી નાખીશ!" તો બધા લોકોની જેમ જેઓ આવી પરિસ્થિતિનો સામનો કરે છે, તેઓ ચીસો પાડવા અને રડવા લાગ્યા અને કહ્યું: "હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! અમે શું કરીએ?" મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "પોતાનું કપાળ, પછી જમણો ગાલ અને પછી ડાબો ગાલ સજદા માટે માટી પર લગાવો અને કહો: 'ઓ અલ્લાહ! અમે સાંભળ્યું અને ઇતાઅત કરી, અમે કબૂલ કર્યું અને એકરાર કર્યો, અમે તસ્લીમ થયા અને રાજી થયા.'" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તો તેમણે એ જ કામ કર્યું અને એ જ શબ્દો જે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યા હતા, જુબાન પર લાવ્યા. પરંતુ તેમાંના મોટા ભાગના પોતાના દિલમાં તે અમલો અને શબ્દોના વિરુદ્ધ હતા જે તેઓ બહાર કરી રહ્યા હતા. તેઓ પોતાના દિલમાં કહી રહ્યા હતા: 'અમે સાંભળ્યું અને ઇતાઅત નથી કરતા,' બરાબર ઊલટું જે તેમની જુબાન કહી રહી હતી. તેમણે પોતાનો જમણો ગાલ માટી પર રાખ્યો પરંતુ અલ્લાહ સામે ખુઝૂઅ (નમ્રતા) અને પોતાના વિરોધથી પસ્તાવાની નિય્યતથી નહીં; બલ્કે તેઓ તે કામ કરી રહ્યા હતા અને [એ જ ક્ષણે] જોઈ રહ્યા હતા કે પર્વત તેમના પર પડે છે કે નહીં. પછી પોતાનો ડાબો ગાલ માટી પર લગાવતા અને એ જ રીતે જોતા, અને જેમ તેમને હુકમ આપવામાં આવ્યો હતો તેમ અમલ ન કર્યો. તો જિબ્રઈલે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: 'આમાંના મોટા ભાગના લોકોએ અલ્લાહની નાફરમાની કરી છે, પરંતુ અલ્લાહે મને હુકમ આપ્યો છે કે તેમના દુનિયામાં કરેલા ઝાહિરી એકરારને લીધે, પર્વતને તેમના માથા પરથી હટાવી લઉં.' અલ્લાહ દુનિયામાં તેમના લોહી અને જાનની હિફાઝત માટે તેમના અમલોના ઝાહિર પર નજર કરે છે અને એ જ ઝવાહિર મુજબ તેમની પાસેથી માંગણી કરે છે, પરંતુ અલ્લાહ આખિરતમાં તેમને તેમના પૈમાનો અને બાતિન (અંતરની બાબતો)ના કારણે અઝાબ કરશે."

#16 بر اثر کفرشان Because of their disbelief તેમના કુફ્રના કારણે

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

لِأَجْلِ کُفْرِهِمْ أُمِرُوا بِذَلِکَ.

امام عسکری (علیه السلام) به سبب کفری که ورزیدند چنین فرمانی به آن‌ها داده‌شد.

Imam al-Askari (peace be upon him): Because of the disbelief they committed, such a command was given to them.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): તેઓએ કરેલા કુફ્રના કારણે તેમને આવો હુકમ આપવામાં આવ્યો.

#17 بگو: «ایمان شما، چه فرمان بدی به شما می‌دهد Say: "What an evil thing your faith commands you to do" કહો: «તમારો ઈમાન તમને શું ખરાબ હુકમ આપે છે

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قُلْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) بِئْسَما یَأْمُرُکُمْ بِهِ إِیمانُکُمْ بِمُوسَی (علیه السلام) کُفْرُکُمْ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ أَوْلِیَاءِ اللَّهِ مِنْ أَهْلِهِمَا.

امام عسکری (علیه السلام) ای محمّد (به آنان (یهود) بگو ایمانتان به موسی (علیه السلام) چه دستور بدی به شما داده است که [به گمان شما باید] به محمّد (علی (علیه السلام) و اولیای الهی که از خاندان آن دو هستند، کفر بورزید!

Imam al-Askari (peace be upon him): O Muhammad (peace be upon him and his family), say to them (the Jews): What an evil thing your belief in Musa (peace be upon him) commands you to do — that [in your view you must] disbelieve in Muhammad (peace be upon him and his family), Ali (peace be upon him), and the friends of Allah who are from the household of the two of them!

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તેમને (યહૂદીઓને) કહો કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પરનો તમારો ઈમાન તમને કેવો ખરાબ હુકમ આપે છે કે [તમારા મતે] તમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તે બંનેના ખાનદાનમાંથી હોય તેવા અલ્લાહના ઔલિયા પર કુફ્ર કરો!

#18 اگر ایمان دارید If you are believers જો તમે ઈમાન ધરાવો છો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

بِتَوْرَاهًِْ مُوسَی (علیه السلام) وَ لَکِنْ مَعَاذَ اللَّهِ لَا یَأْمُرُکُمْ إِیمَانُکُمْ بِالتَّوْرَاهًِْ الْکُفْرَ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام).

امام عسکری (علیه السلام) اگر به تورات موسی (علیه السلام) ایمان دارید امّا پناه بر خدا هرگز ایمان شما به تورات، فرمان نمی‌دهد که به محمّد (و علی (علیه السلام) کفر ورزید.

Imam al-Askari (peace be upon him): If you believe in the Tawrah of Musa (peace be upon him) — but Allah forbid — your belief in the Tawrah never commands you to disbelieve in Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him).

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): જો તમે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની તૌરાત પર ઈમાન રાખો છો, પરંતુ અલ્લાહની પનાહ, તૌરાત પરનો તમારો ઈમાન તમને ક્યારેય એવો હુકમ નથી આપતો કે તમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) પર કુફ્ર કરો.