عَنْ مَسْعَدَهًَْبْنِصَدَقَهًَْ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) رَفَعَهُ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّ مُوسَی (علیه السلام) سَأَلَ رَبَّهُ أَنْ یَجْمَعَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ أَبِیهِ آدم (علیه السلام) حَیْثُ عَرَجَ إِلَی السَّمَاءِ فِی أَمْرِ الصَّلَاهًِْ فَفَعَلَ فَقَالَ لَهُ مُوسَی (علیه السلام) یَا آدم (علیه السلام) أَنْتَ الَّذِی خَلَقَکَ اللَّهُ بِیَدِهِ وَ نَفَخَ فِیکَ مِنْ رُوحِهِ وَ أَسْجَدَ لَکَ مَلَائِکَتَهُ وَ أَبَاحَ لَکَ جَنَّتَهُ وَ أَسْکَنَکَ جِوَارَهُ وَ کَلَّمَکَ قُبُلًا ثُمَّ نَهَاکَ عَنْ شَجَرَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ فَلَمْ تَصْبِرْ عَنْهَا حَتَّی أُهْبِطْتَ إِلَی الْأَرْضِ بِسَبَبِهَا فَلَمْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَضْبِطَ نَفْسَکَ عَنْهَا حَتَّی أَغْرَاکَ إِبْلِیسُ فَأَطَعْتَهُ فَأَنْتَ الَّذِی أَخْرَجْتَنَا مِنَ الْجَنَّهًِْ بِمَعْصِیَتِکَ فَقَالَ لَهُ آدم (علیه السلام) ارْفُقْ بِأَبِیکَ أَیْ بُنَیَّ فِیمَا لَقِیَ فِی أَمْرِ هَذِهِ الشَّجَرَهًِْ یَا بُنَیَّ إِنَّ عَدُوِّی أَتَانِی مِنْ وَجْهِ الْمَکْرِ وَ الْخَدِیعَهًِْ فَحَلَفَ لِی بِاللَّهِ أَنَّهُ فِی مَشُورَتِهِ عَلَیَّ إِنَّهُ لَمِنَ النَّاصِحِینَ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ قَالَ لِی مُنْتَصِحاً إِنِّی لِشَأْنِکَ یَا آدم (علیه السلام) لَمَغْمُومٌ قُلْتُ وَ کَیْفَ قَالَ قَدْ کُنْتُ أَنِسْتُ بِکَ وَ بِقُرْبِکَ مِنِّی وَ أَنْتَ تَخْرُجُ مِمَّا أَنْتَ فِیهِ إِلَی مَا سَتَکْرَهُهُ فَقُلْتُ لَهُ وَ مَا الْحِیلَهًُْ فَقَالَ إِنَّ الْحِیلَهًَْ هُوَ ذَا هُوَ مَعَکَ أَ فَلَا أَدُلُّکَ عَلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی فَکُلَا مِنْهَا أَنْتَ وَ زَوْجُکَ فَتَصِیرَا مَعِی فِی الْجَنَّهًِْ أَبَداً مِنَ الْخَالِدِینَ وَ حَلَفَ لِی بِاللَّهِ کَاذِباً إِنَّهُ لَمِنَ النَّاصِحِینَ وَ لَمْ أَظُنَّ یَا مُوسَی (علیه السلام) أَنَّ أَحَداً یَحْلِفُ بِاللَّهِ کَاذِباً فَوَثِقْتُ بِیَمِینِهِ فَهَذَا عُذْرِی فَأَخْبِرْنِی یَا بُنَیَّ هَلْ تَجِدُ فِیمَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَیْکَ أَنَّ خَطِیئَتِی کَائِنَهًٌْ مِنْ قَبْلِ أَنْ أُخْلَقَ قَالَ لَهُ مُوسَی (علیه السلام) بِدَهْرٍ طَوِیلٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَحَجَّ آدم (علیه السلام) مُوسَی (علیه السلام) قَالَ ذَلِکَ ثَلَاثاً.
پیامبر ( امام صادق (از پیامبر (روایت فرمود: موسی (از خداوند مسألت نمود که با آدم (ملاقات کند و وقتی‌که درباره‌ی امر نماز به آسمان عروج کرده بود با آدم مواجه شد و به او گفت: «ای پدر! تو همان کسی هستی که خداوند تو را بدست خود آفرید و بهشت خود را بر تو مباح کرد و تو را از آن درخت واحد منع فرمود، امّا تو نتوانستی در برابر آن مقاومت کنی و به‌همین علّت به زمین هبوط کردی، چون نتوانستی نفس خود را حفظ کنی و ابلیس تو را فریب داد و تو از او اطاعت کردی، پس تو هستی که با معصیت خود ما را از بهشت بیرون رانده‌ای». آدم (فرمود: «ای فرزند! درباره‌ی این درخت با پدر خود موافقت و مدارا داشته باش، به‌درستی‌که دشمن من ابلیس با من از در مکر و خدعه وارد شد و برای من به خدا سوگند یاد کرد که در خصوص امر به خوردن از درخت، خیرخواه من است و با تظاهر به مهربانی و خیرخواهی به من گفت: «ای آدم (من درباره‌ی شأن و مقام تو ناراحت هستم». گفتم: «چطور»؟ گفت: «من به تو انس گرفته‌ام درحالی‌که تو به‌زودی از این مقاماتی که داری خارج می‌شوی و به منزلتی می‌رسی که از آن کراهت داری». من به او گفتم: «چاره کار چیست»؟ گفت: «چاره کار به دست خود توست، أَ فَلَا أَدُلُّکَ عَلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی؟ پس تو و همسرت از آن بخورید تا همیشه در بهشت کنار من جاوید بمانید». و برای من سوگند دروغ یاد کرد و من گمان نمی‌کردم که کسی به نام خدا سوگند دروغ یاد کند و لذا به سوگند او اعتماد کردم و این عذر من در این مورد است، حالا ای فرزند تو به من خبر بده، آیا در کتابی که خدا بر تو نازل کرده نخوانده‌ای که خطای من از قبل مقدّر شده بود»؟ موسی (گفت: «بله سال‌ها قبل از خلقت تو چنین مقدّر شده بود». آن وقت رسول خدا (فرمود: «این چنین آدم (در استدلال خود بر موسی (غلبه کرد و این مطلب را سه‌بار تکرار فرمود».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from the Prophet (peace be upon him and his family): Musa (peace be upon him) asked Allah to let him meet Adam (peace be upon him), and when he had ascended to the heaven regarding the matter of prayer he encountered Adam and said to him: "O father! You are the one whom Allah created with His own hand and made His paradise lawful to you and forbade you from that single tree, but you could not withstand it, and for that reason you descended to the earth, because you could not restrain your soul, and Iblis deceived you and you obeyed him. So it is you who by your disobedience drove us out of paradise." Adam (peace be upon him) said: "O son! Be gentle and forbearing with your father concerning this tree. Indeed my enemy Iblis approached me by way of deception and trickery, and swore to me by Allah that regarding the command to eat from the tree he was a well-wisher to me. Feigning kindness and sincere counsel, he said to me: 'O Adam! I am distressed about your rank and station.' I said: 'How so?' He said: 'I have grown fond of you, while you are soon to leave the station you are in and reach a state you will find hateful.' I said to him: 'What is the remedy?' He said: 'The remedy is in your own hand — أَ فَلَا أَدُلُّکَ عَلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی [Shall I not guide you to the tree of immortality and a kingdom that never decays]? So eat of it, you and your wife, so that you may abide with me forever in paradise.' And he swore a false oath to me, and I did not imagine that anyone would swear falsely by the name of Allah, and so I trusted his oath — and that is my excuse in this matter. Now, O son, inform me: have you not read in the Book which Allah has revealed to you that my error was decreed beforehand?" Musa (peace be upon him) said: "Yes, it was so decreed years before your creation." Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Thus Adam (peace be upon him) prevailed over Musa (peace be upon him) in his argument" — and he repeated this statement three times.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી રિવાયત કરી: મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ અલ્લાહ પાસે વિનંતી કરી કે તેઓ આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને મળે, અને જ્યારે તેઓ નમાઝના મામલા વિશે આસમાન પર ગયા હતા ત્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ) સાથે મુલાકાત થઈ અને તેમને કહ્યું: 'હે પિતાજી! તમે એ જ છો જેમને અલ્લાહે પોતાના હાથે પેદા કર્યા અને પોતાની જન્નત તમારા માટે મુબાહ (હલાલ) કરી અને તમને એ એક વૃક્ષથી રોક્યા, પરંતુ તમે તેની સામે ટકી ન શક્યા અને એ જ કારણે તમે ઝમીન પર ઊતર્યા, કારણ કે તમે તમારા નફ્સને સંભાળી ન શક્યા અને ઇબ્લીસે તમને ધોખો આપ્યો અને તમે તેની આજ્ઞા માની, તો તમે જ છો જેમણે પોતાની અવજ્ઞાથી અમને જન્નતમાંથી બહાર કાઢ્યા છે.' આદમ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: 'હે દીકરા! આ વૃક્ષના મામલામાં પોતાના પિતા સાથે નરમાઈ અને સહાનુભૂતિ રાખો. ખરેખર મારો દુશ્મન ઇબ્લીસ મકર અને છળકપટના દરવાજેથી મારી પાસે આવ્યો અને મારા માટે અલ્લાહની કસમ ખાધી કે વૃક્ષથી ખાવાના મામલામાં તે મારો ખૈરખ્વાહ છે અને પ્રેમ અને ખૈરખ્વાહી બતાવીને મને કહ્યું: "હે આદમ (અલયહિસ્સલામ)! હું તમારા દરજ્જા અને મકામ વિશે દુઃખી છું." મેં કહ્યું: "કેવી રીતે?" તેણે કહ્યું: "મેં તમારી સાથે ઉલ્ફત બાંધી છે, પરંતુ તમે જલદી જ આ મકામોમાંથી બહાર નીકળીને એવા દરજ્જા પર પહોંચશો જેને તમે નાપસંદ કરશો." મેં તેને કહ્યું: "એનો ઉપાય શું છે?" તેણે કહ્યું: "ઉપાય તમારા પોતાના હાથમાં છે — أَ فَلَا أَدُلُّکَ عَلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی [શું હું તમને હમેશા બાકી રહેનારા વૃક્ષ અને ક્યારેય નાશ ન પામનારી બાદશાહી તરફ માર્ગદર્શન ન કરું]? તો તમે અને તમારી પત્ની તેમાંથી ખાઓ જેથી હમેશા મારી પાસે જન્નતમાં જાવેદ રહો." અને તેણે મારા માટે ખોટી કસમ ખાધી અને હું ધારતો ન હતો કે કોઈ અલ્લાહના નામ પર ખોટી કસમ ખાશે અને એટલા માટે મેં તેની કસમ પર ભરોસો કર્યો અને આ મામલામાં આ મારું બહાનું છે. હવે હે દીકરા, મને ખબર આપો, શું તમે એ કિતાબમાં જે અલ્લાહે તમારા પર નાઝિલ કરી છે, નથી વાંચ્યું કે મારી ખતા પહેલેથી જ મુકદ્દર થઈ ચૂકી હતી?' મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: 'હા, તમારા ખલ્કત થવાના વર્ષો પહેલા આવું મુકદ્દર થઈ ચૂક્યું હતું.' પછી રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'આ પ્રમાણે આદમ (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાની દલીલમાં મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર ગાલિબ થયા,' અને આ વાત ત્રણ વાર દોહરાવી.