فَلَمَّا انْتَهَی المُوسی (علیه السلام) إِلَی النَّارِ فَإِذَا شَجَرَهًٌْ تَضْطَرِمُ مِنْ أَسْفَلِهَا إِلَی أَعْلَاهَا فَلَمَّا دَنَا مِنْهَا تَأَخَّرَتْ عَنْهُ فَرَجَعَ وَ أَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَهًًْ ثُمَّ دَنَتْ مِنْهُ الشَّجَرَهًُْ {فَ} نُودِیَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَیْمَنِ فِی الْبُقْعَةِ الْمُبارَکَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَنْ یا مُوسی إِنِّی أَنَا اللهُ رَبُّ الْعالَمِینَ وَ أَنْ أَلْقِ عَصاکَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ کَأَنَّها جَانٌّ وَلَّی مُدْبِراً وَ لَمْ یُعَقِّبْ فَإِذَا حَیَّهًٌْ مِثْلُ الْجَذَعِ لِأَنْیَابِهَا صَرِیرٌ یَخْرُجُ مِنْهَا مِثْلُ لَهَبِ النَّارِ فَوَلَّی مُدْبِراً فَقَالَ لَهُ رَبُّهُ عَزَّوَجَلَّ ارْجِعْ فَرَجَعَ وَ هُوَ یَرْتَعِدُ وَ رُکْبَتَاهُ تَصْطَکَّانِ فَقَالَ إِلَهِی هَذَا الْکَلَامُ الَّذِی أَسْمَعُ کَلَامُکَ قَالَ نَعَمْ فَلَا تَخَفْ فَوَقَعَ عَلَیْهِ الْأَمَانُ فَوَضَعَ رِجْلَهُ عَلَی ذَنَبِهَا ثُمَّ تَنَاوَلَ لِحْیَتَهَا فَإِذَا یَدُهُ فِی شُعْبَهًِْ الْعَصَا قَدْ عَادَتْ عَصًا.
امام باقر ( چون به آتش رسید دید درختی از بن تا شاخه روشن و فروزان است چون به آن نزدیک شد آتش از او واپس رفت، برگشت و در خود احساس ترسی کرد سپس آن درخت به وی نزدیک شد؛ از کرانه راست درّه، در آن سرزمین پر برکت، از میان یک درخت ندا داده شد که: «ای موسی! منم خداوند، پروردگار جهانیان! عصایت را بیفکن!» هنگامی که (عصا را افکند و) دید همچون ماری با سرعت حرکت می‌کند، ترسید و به عقب برگشت. ( قصص/۳۱-۳۰ ) ناگاهان تبدیل به ماری شد مانند تنه‌ی خرما که دندان‌هایش آواز قلم نویسندگی می‌کرد و از دهانش شراره‌ی آتش می‌جهید؛ موسی (پشت کرده دور می‌شد پروردگار عزّوجلّ فرمود: «برگرد». برگشت و به خود می‌لرزید و زانوهایش به هم می‌خورد؛ عرض کرد: «ای معبود من! این سخنی که می‌شنوم سخن توست»؟ فرمود: «آری، نترس». آسوده شد و پای خود را بر دم آن مار نهاد و زیر گلویش را گرفت به ناگاه دستش بر قبضه‌ی عصا بود و به‌صورت عصا برگشت.
Imam Baqir (peace be upon him): When he reached the fire, he saw a tree lit up and blazing from root to branch. When he drew near to it, the fire withdrew from him; he turned back and felt fear within himself. Then that tree drew near to him; from the right bank of the valley, in that blessed land, from within a tree it was called out: "O Musa! I am Allah, the Lord of the worlds! Cast down your staff!" When (he cast the staff and) saw it moving swiftly like a serpent, he was afraid and turned back. (Qasas/30-31). Suddenly it became a serpent like the trunk of a date palm, whose teeth made a sound like the scratching of a writer's pen, and sparks of fire leapt from its mouth; Musa (peace be upon him) turned his back and was going away. The Lord, the Mighty and Majestic, said: "Return." He returned, trembling, with his knees knocking against each other; he said: "O my Object of worship! Is this speech that I hear Your speech?" He said: "Yes, do not fear." He became calm and placed his foot on the serpent's tail and grasped it beneath its throat; suddenly his hand was on the grip of the staff, and it had returned to being a staff.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તેઓ આગ પાસે પહોંચ્યા, ત્યારે તેમણે જોયું કે એક વૃક્ષ મૂળથી લઈને ડાળી સુધી પ્રકાશિત અને ઝળહળતું છે. જ્યારે તેઓ તેની નજીક ગયા, ત્યારે આગ તેમનાથી પાછળ હટી ગઈ; તેઓ પાછા ફર્યા અને પોતાની અંદર ડરનો અહેસાસ કર્યો. પછી તે વૃક્ષ તેમની નજીક આવ્યું; ખીણની જમણી બાજુથી, તે બરકતવાળી ભૂમિમાં, એક વૃક્ષની અંદરથી અવાજ આપવામાં આવ્યો: "હે મૂસા! હું જ અલ્લાહ છું, જગતોનો પરવરદિગાર! તમારી લાકડી નાખી દો!" જ્યારે (તેમણે લાકડી નાખી અને) જોયું કે તે સાપની જેમ ઝડપથી ચાલી રહી છે, ત્યારે તેઓ ડરી ગયા અને પાછળ ફર્યા. (સૂરએ કસસ/૩૦-૩૧). અચાનક તે ખજૂરના થડ જેવા સાપમાં ફેરવાઈ ગઈ, જેના દાંત લેખકની કલમના અવાજ જેવો અવાજ કરતા હતા અને તેના મોંમાંથી આગની ચિનગારીઓ ઉછળતી હતી; મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પીઠ ફેરવીને દૂર જવા લાગ્યા, પરવરદિગાર અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: "પાછા આવો". તેઓ પાછા ફર્યા અને પોતાનામાં ધ્રૂજી રહ્યા હતા અને તેમના ઘૂંટણો એકબીજા સાથે ટકરાઈ રહ્યા હતા; અરજ કરી: "હે મારા માબૂદ! આ જે વાત હું સાંભળી રહ્યો છું તે તારી વાત છે?" ફરમાવ્યું: "હા, ડરો નહીં". તેઓ નિશ્ચિંત થયા અને પોતાનો પગ તે સાપની પૂંછડી પર મૂક્યો અને તેના ગળા નીચે પકડ્યું; અચાનક તેમનો હાથ લાકડીની મૂઠ પર હતો અને તે લાકડીના રૂપમાં પાછી આવી ગઈ.