Surah 20 · Ta Ha

سورة طه

Verse 32 of 135

20:32

وَ أَشْرِكْهُ في أَمْري

و او را در کارم شریک ساز.

And associate him (with me) in my affair,

અને તેને મારા કાર્યમાં શરીક બનાવ:

#1 برادرم هارون را My brother Harun મારા ભાઈ હારૂનને

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ مُوسَی لَمَّا حَمَلَتْ بِهِ أُمُّه ... فَقُلْتُ کَانَ هَارُونُ (علیه السلام) أَخَا مُوسَی (علیه السلام) لِأَبِیهِ وَ أُمِّهِ قَالَ: نَعَمْ أَ مَا تَسْمَعُ اللَّه تَعَالَی یَقُولُ: یَابْنَ‌أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتِی وَ لا بِرَأْسِی فَقُلْتُ فَأَیُّهُمَا کَانَ أَکْبَرَ سِنّاً قَالَ: هَارُونُ قُلْتُ: فَکَانَ الْوَحْیُ یَنْزِلُ عَلَیْهِمَا جَمِیعاً قَالَ: الْوَحْیُ یَنْزِلُ عَلَی مُوسَی (علیه السلام) وَ مُوسَی (علیه السلام) یُوحِیهِ إِلَی هَارُونَ (علیه السلام) فَقُلْتُ لَهُ: أَخْبِرْنِی عَنِ الْأَحْکَامِ وَ الْقَضَاءِ وَ الْأَمْرِ وَ النَّهْیِ أَ کَانَ ذَلِکَ إِلَیْهِمَا قَالَ کَانَ مُوسَی (علیه السلام) الَّذِی یُنَاجِی رَبَّهُ وَ یَکْتُبُ {هَارُونُ (علیه السلام)} الْعِلْم وَ یَقْضِی بَیْنَ بَنِی إِسْرَائِیلَ، وَ هَارُونُ (علیه السلام) یَخْلُفُهُ إِذَا غَابَ مِنْ قَوْمِهِ لِلْمُنَاجَاهًْ.

امام باقر ( محمّدبن‌مسلم گوید: به امام باقر (عرض کردم: «آیا هارون برادر پدری و مادری موسی (بود»؟ امام (فرمود: «بله! مگر این آیه قرآن را نشنیده‌ای: یَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتی وَ لا بِرَأْسی؛ ای فرزند مادرم! [ای برادر!] ریش و سر مرا مگیر!. ( طه/۹۱ ). به امام (عرض کردم: «کدامیک بزرگ‌تر بود»؟ امام (فرمود: «هارون». گفتم: «وحی بر هر دوی آن‌ها نازل می‌شد»؟ امام (فرمود: «وحی بر موسی (نازل می‌شد و موسی (آن را به هارون منتقل می‌کرد». به امام (عرض کردم: «مرا آگاه کنید از اینکه آیا احکام و مسایل شرعی و امر و نهی بر هر دوی آن‌ها بود یا نه»؟ امام (فرمود: «آن کس‌که با پرودگارش مناجات می‌کرد و علم را می‌نوشت و بین بنی‌اسرائیل قضاوت می‌کرد، موسی (بود و هارون زمانی‌که موسی (برای مناجات از بین قومش بیرون می‌رفت جانشین او بود».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked Imam Baqir (peace be upon him): "Was Harun the brother of Musa from both his father and mother?" The Imam (peace be upon him) said: "Yes! Have you not heard this verse of the Quran: یَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتی وَ لا بِرَأْسی [O son of my mother! Do not seize my beard or my head!] (Ta Ha/94)." I said to the Imam (peace be upon him): "Which of them was older?" The Imam (peace be upon him) said: "Harun." I said: "Did revelation descend upon both of them?" The Imam (peace be upon him) said: "Revelation descended upon Musa (peace be upon him), and Musa (peace be upon him) conveyed it to Harun." I said to the Imam (peace be upon him): "Inform me whether the rulings, religious matters, and the commanding and forbidding were upon both of them or not?" The Imam (peace be upon him) said: "The one who conversed intimately with his Lord, wrote down the knowledge, and judged between the Children of Israel was Musa (peace be upon him), and Harun was his successor whenever Musa (peace be upon him) went out from among his people for intimate converse."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "શું હારૂન મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ના સગા ભાઈ (એક જ પિતા અને માતાના) હતા?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "હા! શું તમે કુરઆનની આ આયત નથી સાંભળી: یَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْیَتی وَ لا بِرَأْسی [ઓ મારી માતાના પુત્ર! (ઓ ભાઈ!) મારી દાઢી અને મારૂં માથું ન પકડ!] (તા હા/૯૪)." મેં ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: "બંનેમાંથી કોણ મોટા હતા?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "હારૂન." મેં કહ્યું: "શું વહી બંને પર નાઝિલ થતી હતી?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "વહી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર નાઝિલ થતી હતી અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) તેને હારૂન સુધી પહોંચાડતા હતા." મેં ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: "મને જણાવો કે શું અહકામ અને શરઈ મસાઇલ અને અમ્ર અને નહી બંને પર હતા કે નહીં?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "જે પોતાના પરવરદિગાર સાથે મુનાજાત કરતા હતા, ઇલ્મ લખતા હતા અને બની ઇસરાઇલ વચ્ચે ન્યાય કરતા હતા, તે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) હતા, અને હારૂન ત્યારે તેમના જાનશીન હતા જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) મુનાજાત માટે પોતાની કૌમમાંથી બહાર જતા હતા."

#2 ولایت Wilayah વિલાયત

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌ذَرٍّ (رحمة الله علیه) أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ عُثْمَانَ وَ طَلْحَهًَْ وَ الزُّبَیْرَ وَ عَبْدَالرَّحْمَنِ بْنَ‌عَوْفٍ وَ سَعْدَ‌بْنَ‌أَبِی‌وَقَّاصٍ أَمَرَهُمْ عُمَرُ‌بْنُ‌الْخَطَّابِ أَنْ یَدْخُلُوا بَیْتاً وَ یُغْلِقُوا عَلَیْهِمْ بَابَهُ وَ یَتَشَاوَرُوا فِی أَمْرِهِمْ فَلَمَّا تَوَافَقُوا جَمِیعاً عَلَی رَأْیٍ وَاحِدٍ قَالَ لَهُمْ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) إِنِّی أُحِبُّ أَنْ تَسْمَعُوا مِنِّی مَا أَقُولُ لَکُمْ فَإِنْ یَکُنْ حَقّاً فَاقْبَلُوهُ وَ إِنْ یَکُنْ بَاطِلًا فَأَنْکِرُوهُ قَالُوا قُلْ فقَالَ (علیه السلام) فَهَلْ فِیکُمْ أَحَدٌ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) اللَّهُمَّ إِنِّی أَقُولُ کَمَا قَالَ عَبْدُکَ مُوسَی (علیه السلام) رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی إِلَی آخِرِ دَعْوَهًِْ مُوسَی (علیه السلام) إِلَّا النُّبُوَّهًَْ غَیْرِی قَالُوا لَا.

امام علی ( از ابوذر (روایت است: که عمربن‌خطّاب، علی (عثمان، طلحه، زبیر، عبدالرّحمن عوف، و سعدبن‌ابی وقّاص را مأمور کرد که در خانه‌ای دور هم جمع شوند و در ببندند و درباره‌ی آینده حکومت به بحث بنشینند... پس از مشورت و موافقت آراء با یکدیگر، علیّ‌بن‌ابی‌طالب (فرمود: «دوست دارم آنچه را که می‌گویم گوش فرا دهید اگر سخنم حق بود بپذیرید و اگر باطل بود نپذیرید... آیا کسی جز من در میان شما هست که پیامبر (درباره‌ی او گفته باشد: خدایا من آنگونه که بنده‌ی تو موسی (سخن گفته، می‌گویم: «پروردگارا! سینه‌ام را گشاده کن. و کارم را برایم آسان گردان! و گره از زبانم بگشای. تا سخنان مرا بفهمند! و وزیری از خاندانم برای من قرار ده. برادرم هارون را! با او پشتم را محکم کن. ( طه/۳۱۲۵ ). تا آخر درخواست موسی (برای نبوّت [هارون]»؟ گفتند: «نه».

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Abu Dharr (may Allah have mercy on him): Umar ibn al-Khattab ordered Ali (peace be upon him), Uthman, Talha, Zubayr, Abd al-Rahman ibn Awf, and Sa'd ibn Abi Waqqas to gather together in a house, shut the door, and deliberate on the future of the government... After consultation and agreement of opinions with one another, Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) said: "I would like you to listen to what I say. If my words are true, accept them, and if they are false, do not accept them... Is there anyone among you other than me about whom the Prophet (peace be upon him and his family) has said: O Allah, I say as your servant Musa (peace be upon him) said: رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی [My Lord! Open my chest for me. And ease my affair for me! And loosen the knot from my tongue, so they may understand my speech! And appoint for me a minister from my family. Harun, my brother! Strengthen my back through him.] (Ta Ha/25-31), up to the end of Musa's (peace be upon him) request for prophethood [for Harun]?" They said: "No."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબુઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) થી રિવાયત છે: કે ઉમર બિન ખત્તાબે અલી (અલયહિસ્સલામ), ઉસ્માન, તલ્હા, ઝુબૈર, અબ્દુર્રહમાન બિન ઔફ અને સઅદ બિન અબી વક્કાસને હુકમ કર્યો કે એક ઘરમાં ભેગા થાય, દરવાજો બંધ કરે અને હુકૂમતના ભવિષ્ય વિશે ચર્ચા કરે... પરસ્પર મશવરો અને મતોની સહમતિ પછી, અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "હું ઈચ્છું છું કે જે હું કહું છું તે તમે સાંભળો, જો મારી વાત હક હોય તો સ્વીકારો અને જો બાતિલ હોય તો ન સ્વીકારો... શું તમારામાંથી મારા સિવાય કોઈ છે જેના વિશે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ કહ્યું હોય: ઓ અલ્લાહ, હું એ જ રીતે કહું છું જેમ તારા બંદા મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی [પરવરદિગાર! મારા સીનાને ખુલ્લું કર. અને મારૂં કામ મારા માટે આસાન કર! અને મારી જીભની ગાંઠ ખોલી નાખ, જેથી લોકો મારી વાત સમજે! અને મારા ખાનદાનમાંથી મારા માટે એક વઝીર નિયુક્ત કર. મારા ભાઈ હારૂનને! તેમના દ્વારા મારી પીઠ મજબૂત કર.] (તા હા/૨૫-૩૧). મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ની [હારૂન માટે] નબુવ્વતની દરખાસ્તના અંત સુધી?" તેઓએ કહ્યું: "નહીં."

#3 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌ذَرٍّ الْغِفَارِیِ قَال: إِنِّی صَلَّیْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَوْماً فَسَأَلَ سَائِلٌ فِی الْمَسْجِدِ فَلَمْ یُعْطِهِ أَحَدٌ شَیْئاً وَ کَانَ عَلِیٌّ (علیه السلام) فِی الصَّلَاهًِْ رَاکِعاً فَأَوْمَأَ إِلَیْهِ بِخِنْصِرِهِ الْیُمْنَی فَأَقْبَلَ السَّائِلُ فَأَخَذَ الْخَاتَمَ مِنْ خِنْصِرِهِ وَ ذَلِکَ بِمَرْأًی مِنَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ یُصَلِّی فَلَمَّا فَرَغَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مِنْ صَلَاتِهِ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَی السَّمَاءِ وَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ أَخِی مُوسَی (علیه السلام) سَأَلَکَ فَقَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی فَأَنْزَلْتَ عَلَیْهِ قُرْآناً نَاطِقاً سَنَشُدُّ عَضُدَکَ بِأَخِیکَ وَ نَجْعَلُ لَکُما سُلْطاناً فَلا یَصِلُونَ إِلَیْکُما بِآیاتِنا اللَّهُمَّ وَ أَنَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) نَبِیُّکَ وَ صَفِیُّکَ اللَّهُمَّ {فَ} اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی عَلِیّاً (علیه السلام) اشْدُدْ بِهِ ظَهْرِی قَالَ أَبُوذَرٍّ (رحمة الله علیه) فَمَا اسْتَتَمَّ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَلَامَهُ حَتَّی نَزَلَ جَبْرَئِیلُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) اقْرَأْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِ إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ.

پیامبر ( ابوذر غفاری گوید: من با رسول خدا (نماز ظهر را خواندم مستمندی در مسجد از مردم چیزی خواست هیچ‌کس چیزی به او نداد... درهمین‌حال علی (که درحال رکوع بود، با انگشت کوچک دست راست خود اشاره کرد، سائل نزدیک آمد و انگشتر را از دست آن حضرت بیرون آورد؛ پیامبر (که درحال نماز بود این جریان را مشاهده کرد، هنگامی‌که از نماز فارغ شد سر به‌سوی آسمان بلند کرد و چنین گفت: رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی [و دعای او را مستجاب نمودی و بر او آیه قرآن نازل کردی: به‌زودی بازوان تو را به‌وسیله‌ی برادرت محکم [و نیرومند] می‌کنیم، و برای شما سلطه و برتری قرار می‌دهیم و به برکت آیات ما، بر شما دست نمی‌یابند شما و پیروانتان پیروزید!. ( قصص/۳۵ ). خدایا! من محمّد، پیامبر و برگزیده‌ی تو هستم پس رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی؛ ابوذر (گفت: «هنوز دعای پیامبر (پایان نیافته بود که جبرئیل نازل شد و به پیامبر (گفت: «بخوان». پیامبر (فرمود: «چه بخوانم»؟ گفت: «بخوان: سرپرست و رهبر شما تنها خدا است و پیامبر او، و آن‌ها که ایمان آورده‌اند و نماز را برپا می‌دارند و درحال رکوع زکات می‌پردازند. ( مائده/۵۵ )».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abu Dharr al-Ghifari said: I prayed the Zuhr prayer with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). A needy man in the mosque asked people for something and no one gave him anything... At that very moment Ali (peace be upon him), who was in ruku (bowing), gestured to him with the little finger of his right hand. The beggar came near and took the ring from the hand of his eminence. The Prophet (peace be upon him and his family), who was in prayer, witnessed this incident. When he finished the prayer, he raised his head toward the sky and said: رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی [My Lord, expand for me my breast, and ease for me my task, and untie the knot from my tongue that they may understand my speech, and appoint for me a minister from my family, Harun my brother, strengthen through him my back — and You answered his supplication and revealed to him this Quranic verse:] Soon We shall strengthen your arm through your brother, and We shall grant both of you authority, so that they cannot reach either of you; by virtue of Our signs, you and your followers will be victorious! (al-Qasas/35). O Allah! I am Muhammad, Your Prophet and Your chosen one, so رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی [My Lord, expand for me my breast, and ease for me my task, and untie the knot from my tongue that they may understand my speech, and appoint for me a minister from my family, Harun my brother, strengthen through him my back]. Abu Dharr (may Allah have mercy on him) said: The Prophet's (peace be upon him and his family) supplication had not yet ended when Jibra'il descended and said to the Prophet (peace be upon him and his family): "Recite." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "What shall I recite?" He said: "Recite: Indeed your guardian and leader is only Allah and His Messenger, and those who believe, who establish the prayer and give zakat while in ruku (bowing). (al-Ma'idah/55)."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂ ઝર ગિફારીએ કહ્યું: મેં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે ઝોહરની નમાઝ પઢી. મસ્જિદમાં એક મુહતાજે લોકો પાસેથી કંઈક માંગ્યું, કોઈએ તેને કંઈ ન આપ્યું... તે જ ક્ષણે અલી (અલયહિસ્સલામ), જેઓ રુકૂઅ ની હાલતમાં હતા, પોતાના જમણા હાથની નાની આંગળીથી ઇશારો કર્યો. સવાલ કરનાર નજીક આવ્યો અને તે હઝરતના હાથમાંથી વીંટી કાઢી લીધી. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), જેઓ નમાઝમાં હતા, આ બનાવ જોયો. જ્યારે તેઓ નમાઝથી ફારિગ થયા, ત્યારે તેમણે માથું આસમાન તરફ ઊંચક્યું અને આ પ્રમાણે કહ્યું: رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی [મારા પરવરદિગાર! મારી છાતીને ખોલી નાખ, અને મારું કામ મારા માટે આસાન કરી દે, અને મારી જીભની ગાંઠ ખોલી નાખ કે તેઓ મારી વાત સમજી શકે, અને મારા ખાનદાનમાંથી હારૂન મારા ભાઈને મારો વઝીર બનાવ, તેના દ્વારા મારી પીઠ મજબૂત કર — અને તેં તેમની દુઆ કબૂલ કરી અને તેમના પર કુરઆનની આયત નાઝિલ કરી:] જલ્દી જ અમે તમારા ભાઈ દ્વારા તમારા બાહુઓને મજબૂત [અને શક્તિશાળી] કરીશું, અને તમારા બંને માટે સત્તા અને પ્રભુત્વ મુકરર કરીશું, અને અમારી આયતોના બરકતથી તેઓ તમારા સુધી પહોંચી શકશે નહીં, તમે અને તમારા અનુયાયીઓ વિજયી છો! (કસસ/૩૫). ઓ અલ્લાહ! હું મુહમ્મદ, તારો પયગંબર અને તારો પસંદ કરેલો છું, તો رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی [મારા પરવરદિગાર! મારી છાતીને ખોલી નાખ, અને મારું કામ મારા માટે આસાન કરી દે, અને મારી જીભની ગાંઠ ખોલી નાખ કે તેઓ મારી વાત સમજી શકે, અને મારા ખાનદાનમાંથી હારૂન મારા ભાઈને મારો વઝીર બનાવ, તેના દ્વારા મારી પીઠ મજબૂત કર]; અબૂ ઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ કહ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની દુઆ હજી પૂરી થઈ ન હતી કે જિબ્રઈલ નાઝિલ થયા અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહ્યું: "પઢો". પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "શું પઢું?" તેમણે કહ્યું: "પઢો: તમારો સરપરસ્ત અને રહબર ફક્ત અલ્લાહ છે અને તેનો પયગંબર છે, અને તેઓ જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે અને નમાઝ કાયમ કરે છે અને રુકૂઅની હાલતમાં ઝકાત આપે છે. (માઇદહ/૫૫)".

#4 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) قَالَ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَدِی وَ یَدَ امیرالمؤمنین علِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَعَلَا بِنَا عَلَی ثَبِیرٍ ثُمَّ صَلَّی رَکَعَاتٍ ثُمَّ رَفَعَ یَدَیْهِ إِلَی السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ مُوسَی‌بْنَ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) سَأَلَکَ وَ أَنَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) نَبِیُّکَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَشْرَحَ لِی صَدْرِی وَ تُیَسِّرَ لِی أَمْرِی وَ تَحْلُلَ عُقْدَهًًْ مِنْ لِسَانِی لِیَفْقَهُوا قَوْلِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی علِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی.

پیامبر ( ابن‌عبّاس (گوید: «روزی رسول خدا (دست علیّ‌بن‌ابی‌طالب (و دست مرا گرفت. در آن موقع ما در مکّه بودیم. پیامبر (چهار رکعت نماز گزارد. سپس دو دستش را به‌سمت آسمان بالا برد. و فرمود: «پروردگارا! همانا پیامبرت موسی‌بن‌عمران (از تو خواهش کرد و گفت: «رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری * وَ یَسِّرْ لی أَمْری؛ و منِ محمّد نیز که دیگر پیامبرت هستم، از تو می‌خواهم که شرح صدری به من عطا کنی و کارم را برایم آسان گردانی و گره از زبانم بگشایی تا سخنم را بفهمند؛ برایم وزیری از خاندانم قرار دهی. علی (برادرم را، پشتیبان من قرار بدهی و او را در کارهایم شریک گردانی». ابن‌عبّاس (می‌گوید: «بلافاصله ندایی شنیدم که می‌گفت: «ای احمد! آنچه خواسته بودی، برآورده شد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) said: "One day the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took the hand of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and my hand. At that time we were in Makkah. The Prophet (peace be upon him and his family) prayed four rak'ats. Then he raised his two hands toward the sky and said: 'O my Lord! Indeed Your Prophet Musa ibn Imran (peace be upon him) begged of You and said: رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری * وَ یَسِّرْ لی أَمْری [My Lord, expand for me my breast, and ease for me my task]; and I, Muhammad, who am also Your Prophet, ask You that You grant me expansion of the breast, and make my affair easy for me, and untie the knot from my tongue so that they understand my speech; that You appoint for me a minister from my family. Make my brother Ali (peace be upon him) my support, and make him a partner in my affairs.' Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) says: 'Immediately I heard a voice saying: O Ahmad! What you asked for has been granted.'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: "એક દિવસ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ અને મારો હાથ પકડ્યો. તે વખતે અમે મક્કામાં હતા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ચાર રકાત નમાઝ પઢી. પછી પોતાના બંને હાથ આસમાન તરફ ઊંચક્યા. અને ફરમાવ્યું: 'પરવરદિગાર! ખરેખર તારા પયગંબર મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ)એ તારી પાસે દરખાસ્ત કરી અને કહ્યું: رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری * وَ یَسِّرْ لی أَمْری [મારા પરવરદિગાર! મારી છાતીને ખોલી નાખ અને મારું કામ મારા માટે આસાન કરી દે]; અને હું મુહમ્મદ પણ કે જે તારો બીજો પયગંબર છું, તારી પાસેથી માંગું છું કે તું મને શરહે સદ્ર અતા કર અને મારું કામ મારા માટે આસાન કર અને મારી જીભની ગાંઠ ખોલી નાખ કે તેઓ મારી વાત સમજી શકે; મારા માટે મારા ખાનદાનમાંથી એક વઝીર મુકરર કર. મારા ભાઈ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને મારો પુષ્ટિ કરનાર બનાવ અને તેને મારા કામોમાં ભાગીદાર બનાવ'. ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: 'તરત જ મેં એક અવાજ સાંભળ્યો જે કહી રહ્યો હતો: ઓ અહમદ! જે તમે માંગ્યું હતું, તે પૂરું કરી દેવામાં આવ્યું'."

#5 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَیْسٍ قَالَت: رَأَیْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِإِزَاءِ ثَبِیرٍ وَ هُوَ یَقُولُ أَشْرِقْ ثَبِیرُ أَشْرِقْ ثَبِیرُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مَا سَأَلَکَ أَخِی مُوسَی (علیه السلام) أَنْ تَشْرَحَ لِی صَدْرِی وَ أَنْ تُیَسِّرَ لِی أَمْرِی وَ أَنْ تَحِلَّ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی وَ أَنْ تَجْعَلَ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی عَلِیّاً (علیه السلام) أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی کَیْ نُسَبِّحَکَ کَثِیراً وَ نَذْکُرَکَ کَثِیراً إِنَّکَ کُنْتَ بِنا بَصِیراً.

پیامبر ( اسماءبنت‌عمیس گوید: رسول خدا (را بر بالای کوه ثبیر دیدم درحالی‌که می‌فرمود: «ثبیر آگاه باش، ثبیر آگاه باش، پروردگارا! من نیز آنچه را که موسی (برادرم از تو درخواست نمود، درخواست دارم؛ اینکه سینه‌ام را فراخ گردان و امور را برای من آسان گردان، گره از زبانم بگشای تا کلام مرا بفهمند، برایم وزیری از خاندانم قرار ده برادرم علی (را حامی و پشتیبان من قرار ده او را در کارهایم شریک گردان تا بتوانم بسیار تو را تسبیح گفته و تو را فراوان یاد کنم، همانا تو بر ما ناظر و آگاهی».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Asma bint Umays said: I saw the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) atop Mount Thabir while he was saying: "Thabir, be aware; Thabir, be aware. O my Lord! I too ask of You what Musa (peace be upon him) my brother requested of You; that You expand my breast, and make matters easy for me, untie the knot from my tongue so they may understand my speech, appoint for me a minister from my family — make my brother Ali (peace be upon him) my helper and supporter, make him a partner in my affairs so that I may glorify You much and remember You much; indeed You are ever watchful and aware of us."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અસ્માબિન્તે ઉમય્સે કહ્યું: મેં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ષબીર પર્વતની ટોચ પર જોયા, જ્યારે તેઓ ફરમાવી રહ્યા હતા: "ષબીર! આગાહ થા, ષબીર! આગાહ થા, પરવરદિગાર! હું પણ તે જ માંગું છું જે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) મારા ભાઈએ તારી પાસેથી માંગ્યું હતું; કે મારી છાતીને ફરાખ કરી દે અને મારા કામોને મારા માટે આસાન કરી દે, મારી જીભની ગાંઠ ખોલી નાખ કે તેઓ મારી વાત સમજી શકે, મારા માટે મારા ખાનદાનમાંથી એક વઝીર મુકરર કર — મારા ભાઈ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને મારો હામી અને પુષ્ટિ કરનાર બનાવ, તેને મારા કામોમાં ભાગીદાર બનાવ કે હું તારી ઘણી તસ્બીહ કરી શકું અને તારો ઘણો ઝિક્ર કરી શકું, ખરેખર તું અમારા પર દેખરેખ રાખનાર અને આગાહ છે".

#6 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَیْسٍ قَالَت: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَاقِفاً بِمَکَّهًَْ مُسْتَقْبِلًا بِثَبِیرٍ مُسْتَدْبِراً حِرَاءَ وَ هُوَ یَقُولُ إِنِّی أَقُولُ الْیَوْمَ کَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ مُوسَی‌بْنُ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) أَسْأَلُکَ اللهُمَّ أَنْ تَشْرَحَ لِی صَدْرِی وَ تُیَسِّرَ لِی أَمْرِی وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی علِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی کَیْ نُسَبِّحَکَ کَثِیراً وَ نَذْکُرَکَ کَثِیراً إِنَّکَ کُنْتَ بِنا بَصِیراً.

پیامبر ( اسماءبنت‌عمیس گوید: رسول خدا (در مکّه، رو به کوه «ثبیر» و پشت به غار «حراء» ایستاده بود و می‌فرمود: «من امروز همان چیزی را می‌گویم که بنده‌ی صالح خدا موسی‌بن‌عمران (گفت؛ خدایا! از تو می‌خواهم که شرح صدر به من عطا کنی و کار مرا آسان گردانی و از اهل من، علیّ‌بن‌ابی‌طالب (برادرم را وزیر من قرار دهی و به‌واسطه‌ی او مرا نیرومندتر کنی و او را در کار من شریک گردانی تا تو را بسیار تسبیح کرده و یاد کنیم و تو برما آگاهی».

The Prophet (peace be upon him and his family) — Asma bint Umays said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was standing in Makkah, facing the mountain of Thabir with his back to the cave of Hira, and he was saying: "Today I say the very thing that the righteous servant of Allah, Musa ibn Imran (peace be upon him), said: O Allah! I ask You to expand my chest for me and to make my affair easy for me, and to appoint for me from my family, Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), my brother, as a minister, and through him strengthen me, and make him a partner in my affair, so that we may glorify You much and remember You much; indeed You are ever seeing of us."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — અસ્મા બિન્તે ઉમય્સ કહે છે: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મક્કામાં, 'ષબીર' પર્વત તરફ મુખ કરીને અને 'હિરા' ગુફા તરફ પીઠ કરીને ઊભા હતા અને ફરમાવી રહ્યા હતા: "આજે હું એ જ વાત કહું છું જે અલ્લાહના નેક બંદા મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) એ કહી હતી; હે અલ્લાહ! હું તારી પાસે માંગુ છું કે તું મને શરહે સદ્ર [હૃદયની વિશાળતા] અતા કર અને મારા કાર્યને આસાન કર, અને મારા અહલમાંથી અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ), મારા ભાઈને, મારા વઝીર બનાવ અને તેમના દ્વારા મને વધુ શક્તિશાળી બનાવ અને તેમને મારા કાર્યમાં ભાગીદાર બનાવ, જેથી અમે તારી ખૂબ તસ્બીહ કરીએ અને તને ખૂબ યાદ કરીએ, અને તું અમારા પર જાણકાર છે."

#7 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فِی إسْتِخْلَافِ عَلِیٍّ (علیه السلام) فِی غَزْوَهًِْ تَبُوک: لَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الْخُرُوجَ اسْتَخْلَفَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی أَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ وَ أَزْوَاجِهِ وَ مُهَاجَرِهِ وَ قَالَ لَهُ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) إِنَّ الْمَدِینَهًَْ لَا تَصْلُحُ إِلَّا بِی أَوْ بِکَ. ... أَنَّ أَهْلَ النِّفَاقِ لَمَّا عَلِمُوا بِاسْتِخْلَافِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلِیّاً (علیه السلام) عَلَی الْمَدِینَهًِْ حَسَدُوهُ لِذَلِکَ وَ عَظُمَ عَلَیْهِمْ مُقَامُهُ فِیهَا بَعْدَ خُرُوجِهِ وَ عَلِمُوا أَنَّهَا تَنْحَرِسُ بِهِ وَ لَا یَکُونُ لِلْعَدُوِّ فِیهَا مَطْمَعٌ فَسَاءَهُمْ ذَلِکَ وَ کَانُوا یُؤْثِرُونَ خُرُوجَهُ مَعَهُ لِمَا یَرْجُونَهُ مِنْ وُقُوعِ الْفَسَادِ وَ الِاخْتِلَاطِ عِنْدَ نَأْیِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) عَنِ الْمَدِینَهًِْ وَ خُلُوِّهَا مِنْ مَرْهُوبٍ مَخُوفٍ یَحْرُسُهَا وَ غَبَطُوهُ (علیه السلام) عَلَی الرَّفَاهِیَهًِْ وَ الدَّعَهًِْ بِمُقَامِهِ فِی أَهْلِهِ وَ تَکَلُّفِ مَنْ خَرَجَ مِنْهُمُ الْمَشَاقَّ بِالسَّفَرِ وَ الْخَطَرِ. فَأَرْجَفُوا بِهِ (علیه السلام) وَ قَالُوا لَمْ یَسْتَخْلِفْهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِکْرَاماً لَهُ وَ إِجْلَالًا وَ مَوَدَّهًًْ وَ إِنَّمَا خَلَّفَهُ اسْتِثْقَالًا لَهُ .... فَلَمَّا بَلَغَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) إِرْجَافُ الْمُنَافِقِینَ بِهِ أَرَادَ تَکْذِیبَهُمْ وَ إِظْهَارَ فَضِیحَتِهِمْ فَلَحِقَ بِالنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ یَزْعُمُونَ أَنَّکَ إِنَّمَا خَلَّفْتَنِی اسْتِثْقَالًا وَ مَقْتاً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ارْجِعْ یَا أَخِی إِلَی مَکَانِکَ فَإِنَّ الْمَدِینَهًَْ لَا تَصْلُحُ إِلَّا بِی أَوْ بِکَ فَأَنْتَ خَلِیفَتِی فِی أَهْلِی وَ دَارِ هِجْرَتِی وَ قَوْمِی أَ مَا تَرْضَی أَنْ تَکُونَ مِنِّی بِمَنْزِلَهًِْ هَارُونَ (علیه السلام) مِنْ مُوسَی (علیه السلام) إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِیَّ بَعْدِی.

پیامبر ( در حدیث جانشینی امام علی (در غزوه تبوک آمده است: چون پیغمبر (آماده‌ی رفتن شد امیرالمؤمنین (را به‌جای خود به‌عنوان جانشینی در میان خاندان و فرزندان و زنان و آنان‌که با او به مدینه هجرت کرده بودند گماشت، و به او فرمود: «یا علی (! به‌درستی‌که شهر مدینه اصلاح نمی‌پذیرد جز به بودن من یا تو». ... منافقان بر وی حسادت ورزیده و بر آنان گران آمد و متوجّه شدند که او به‌خوبی از مدینه نگهداری می‌کند و دشمن نمی‌تواند دست طمع به‌طرف مدینه دراز کند؛ به‌همین مناسبت متأثّر گردیده و می‌خواستند برای آنکه هرچه بهتر و بیشتر بتوانند تیر فسادشان را به هدف مقصود برسانند؛ علی (همراه آن جناب حرکت کند و آنان در غیبت رسول خدا (به مدینه دست پیدا نمایند و از هرسو سخن‌ها گفتند، تا بدان‌جا که گفتند: «اینکه رسول خدا (علی (را به‌جای خود در مدینه گذارده نه به خاطر دوستی و گرامی‌داشتن و بزرگواری او بوده، بلکه [از روی بی‌مهری با او] نخواسته است علی (را همراه خود ببرد...» [به هر صورت] چون یاوه‌سرایی منافقین به گوش امیرالمؤمنین (رسید، خواست تا دروغ آن‌ها را آشکارا نموده کوس رسوایی آنان را بر سر کوی‌وبازار بزند، پس خود را به پیغمبر (رساند، و عرض کرد: «ای رسول خدا (! منافقین مدینه چنین می‌پندارند که شما به خاطر اینکه همراه‌بودن من برای شما گران بوده و خشمی که بر من داشته‌اید مرا به‌جای خود در مدینه نهاده‌ای»؟ پیغمبر (به او فرمود: «برادر من! به‌جای خود باز گرد؛ زیرا مدینه اصلاح نمی‌پذیرد جز به بودن من با تو، زیرا تو جانشین من در میان خاندان و هجرتگاه و فامیل من هستی، ای علی (! آیا خوشنود نیستی که تو نسبت به من همانند هارون نسبت به موسی (هستی جز اینکه پیغمبری پس از من نیست».

The Prophet (peace be upon him and his family) — In the hadith concerning the appointment of Imam Ali (peace be upon him) as deputy during the Battle of Tabuk, it is reported: When the Prophet (peace be upon him and his family) prepared to depart, he appointed the Commander of the Faithful (peace be upon him) in his place as his deputy over his household, his children, his wives, and those who had migrated with him to Madinah, and he said to him: "O Ali (peace be upon him)! Indeed, Madinah cannot be kept in order except by me or by you." ... The hypocrites envied him for this, and it weighed heavily upon them, and they realised that he would guard Madinah well and that the enemy would have no ambition toward it; because of this they became distressed, and they wanted — in order that they might strike their arrow of corruption ever more surely to its intended mark — that Ali (peace be upon him) should go out with him, so that in the absence of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) they might get their hands on Madinah. So they spread rumours from every side, to the point that they said: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) has not left Ali (peace be upon him) in his place in Madinah out of love, honour or esteem for him; rather [out of ill feeling toward him] he did not wish to take Ali (peace be upon him) with him..." [In any case,] when the idle chatter of the hypocrites reached the Commander of the Faithful (peace be upon him), he wished to expose their lie openly and to sound the drum of their disgrace through every street and market. So he hurried after the Prophet (peace be upon him and his family) and said: "O Messenger of Allah! The hypocrites of Madinah suppose that you have left me in your place in Madinah because my company was burdensome to you and out of anger you had toward me." The Prophet (peace be upon him and his family) said to him: "My brother! Return to your place, for Madinah cannot be kept in order except by me being there with you, for you are my deputy over my household, my place of migration, and my kin. O Ali (peace be upon him)! Are you not pleased that you are to me as Harun was to Musa (peace be upon him), except that there is no prophet after me?"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — ગઝવએ તબૂકમાં ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ની જાનશીની અંગેની હદીસમાં આવ્યું છે: જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જવા માટે તૈયાર થયા, ત્યારે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ને પોતાના ખાનદાન, સંતાનો, પત્નીઓ અને જેઓ તેમની સાથે મદીના હિજરત કરી ગયા હતા તેમની વચ્ચે પોતાના જાનશીન તરીકે નિયુક્ત કર્યા, અને તેમને ફરમાવ્યું: "યા અલી (અલયહિસ્સલામ)! ખરેખર મદીના શહેર મારા અથવા તમારા હોવા વગર સુધરી શકતું નથી." ... મુનાફિકોએ તેમના પર હસદ કર્યો અને તેમને ભારે લાગ્યું, અને તેઓ સમજી ગયા કે તેઓ મદીનાની સારી રીતે રક્ષા કરે છે અને દુશ્મન મદીના તરફ લાલચનો હાથ લંબાવી શકતો નથી; આ કારણે તેઓ દુઃખી થયા અને ઇચ્છતા હતા કે જેથી તેઓ પોતાના ફસાદનું તીર વધુ સારી રીતે અને વધુ પ્રમાણમાં ઇચ્છિત નિશાને પહોંચાડી શકે; અલી (અલયહિસ્સલામ) આં હઝરત સાથે નીકળે અને તેઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની ગેરહાજરીમાં મદીના પર હાથ મેળવી શકે, અને દરેક તરફથી વાતો કરી, ત્યાં સુધી કે તેઓ કહેવા લાગ્યા: "રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અલી (અલયહિસ્સલામ) ને પોતાની જગ્યાએ મદીનામાં રાખ્યા તે તેમની દોસ્તી, ઇજ્જત અને બુઝુર્ગીના કારણે નથી, બલ્કે [તેમના પ્રત્યેની બેમહેરીના કારણે] તેમણે અલી (અલયહિસ્સલામ) ને પોતાની સાથે લઈ જવા ઇચ્છ્યા નહીં..." [જે પણ હોય,] જ્યારે મુનાફિકોની બકવાસ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ના કાને પહોંચી, ત્યારે તેઓ ઇચ્છતા હતા કે તેમના જૂઠાણાને ખુલ્લું પાડે અને તેમની રુસ્વાઈનું ઢોલ ગલી-બજારમાં પીટે, તેથી તેઓ પોતાને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સુધી પહોંચાડ્યા અને અરજ કરી: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! મદીનાના મુનાફિકો એવું સમજે છે કે તમે એટલા માટે કે મારું તમારી સાથે હોવું તમારા માટે ભારે હતું અને જે ગુસ્સો તમને મારા પર હતો તેના કારણે તમે મને પોતાની જગ્યાએ મદીનામાં રાખ્યો છે?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેમને ફરમાવ્યું: "મારા ભાઈ! પોતાની જગ્યાએ પાછા ફરો; કારણ કે મદીના મારા તમારી સાથે હોવા વગર સુધરી શકતું નથી, કારણ કે તમે મારા ખાનદાન, હિજરતસ્થાન અને મારા કુટુંબ વચ્ચે મારા જાનશીન છો, ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે રાજી નથી કે તમે મારા સંબંધે એવા છો જેવા હારૂન મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સંબંધે હતા, સિવાય એ કે મારા પછી કોઈ પયગંબર નથી."