إِنَّ مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا حَمَلَتْ أُمُّهُ بِهِ لَمْ یَظْهَرْ حَمْلُهَا إِلَّا عِنْدَ وَضْعِهِ وَ کَانَ فِرْعَوْنُ قَدْ وَکَّلَ بِنِسَاءِ بَنِی إِسْرَائِیلَ نِسَاءً مِنَ الْقِبْطِ تَحْفَظُهُنَّ فَلَمَّا وَضَعَتْ أُمُّ مُوسَی بِمُوسَی (علیه السلام) نَظَرَتْ وَ حَزِنَتْ وَ اغْتَمَّتْ وَ بَکَتْ وَ قَالَتْ یُذْبَحُ السَّاعَهًَْ فَعَطَفَ اللَّهُ قَلْبَ الْمُوَکَّلَهًِْ بِهَا عَلَیْهِ فَقَالَتْ لِأُمِّ مُوسَی (علیه السلام) مَا لَکِ قَدِ اصْفَرَّ لَوْنُکِ فَقَالَتْ أَخَافُ أَنْ یُذْبَحَ وَلَدِی فَقَالَتْ لَا تَخَافِی وَ کَانَ مُوسَی (علیه السلام) لَا یَرَاهُ أَحَدٌ إِلَّا أَحَبَّهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ أَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّةً مِنِّی فَأَحَبَّتْهُ الْقِبْطِیَّهًُْ الْمُوَکَّلَهًُْ بِهِ وَ أُنْزِلَ عَلَی أُمِّ مُوسَی (علیه السلام) التَّابُوتُ وَ نُودِیَتْ ضَعْهُ فِی التَّابُوتِ فَاقْذِفِیهِ فِی الْیَمِّ وَ هُوَ الْبَحْر وَ لا تَخافِی وَ لا تَحْزَنِی إِنَّا رَادُّوهُ إِلَیْکِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِینَ فَوَضَعَتْهُ فِی التَّابُوتِ وَ أَطْبَقَتْ عَلَیْهِ وَ أَلْقَتْهُ فِی النِّیلِ.
امام باقر ( وقتی مادر موسی (به وجود او باردار شد، حمل او تا زمان وضع حمل آشکار نشد، در آن هنگام فرعون زنان قابله قبطّی را موکّل بر زنان بنی‌اسرائیل نموده بود تا از باردارشدن آنها باخبر شوند، چون فرعون شنیده بود که از میان بنی‌اسرائیل مردی به نام موسی متولّد می‌شود که هلاکت فرعون و یاران او به دست او صورت می‌گیرد و فرعون به‌همین دلیل فرزندان ذکور آنها را به قتل می‌رساند و میان مردان و زنان آنها جدایی می‌انداخت و مردان را زندانی می‌کرد تا آن فرد متولّد نشود، وقتی‌که مادر موسی (او را به دنیا آورد به کودک خود نگریست و با اندوه گفت: «افسوس همین حالا تو را به قتل می‌رسانند». خداوند بر قلب قابله موکّل بر او رحمت و عطوفت انداخت و او به مادر موسی (گفت: «چرا رنگت زرد شده است». او گفت: «می‌ترسم پسرم را بکشند». آن زن گفت: «نترس من تولّد او را گزارش نمی‌دهم». و موسی (هنگام نوزادی به‌قدری زیبا بود که هیچ‌کس به او نگاه نمی‌کرد، جز اینکه محبّت او در قلبش قرار می‌گرفت، همچنان‌که خداوند تعالی فرمود: وَ أَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّةً مِنِّی پس آن قابله نیز به موسی (علاقه‌مند شد، پس از آن خداوند به مادر موسی (وحی نمود: «او را در صندوقی و نترس و غمگین مباش، که ما او را به تو بازمی‌گردانیم، و او را از رسولان قرار می‌دهیم! ( قصص/۷ ) پس مادرش او را در صندوقی نهاد و روی او را پوشانید و او را در رود نیل انداخت.
Imam Baqir (peace be upon him): When the mother of Musa (peace be upon him) became pregnant with him, her pregnancy did not become apparent until the time of delivery. At that time Pharaoh had appointed Coptic midwives over the women of the Children of Israel to be informed of their pregnancies, for Pharaoh had heard that among the Children of Israel a man named Musa would be born by whose hand the destruction of Pharaoh and his companions would take place, and for this reason Pharaoh killed their male children and separated their men from their women and imprisoned the men so that that person would not be born. When the mother of Musa (peace be upon him) gave birth to him, she looked at her child and said sorrowfully: 'Alas, right now they will kill you.' Allah cast mercy and tenderness upon the heart of the midwife appointed over her, and she said to the mother of Musa (peace be upon him): 'Why has your colour turned yellow?' She said: 'I fear they will kill my son.' That woman said: 'Do not fear, I will not report his birth.' And Musa (peace be upon him) at the time of infancy was so beautiful that no one looked at him without love for him settling in their heart, just as Allah the Exalted said: وَ أَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّةً مِنِّی [And I cast down upon you love from Me]. So that midwife too became attached to Musa (peace be upon him). After that, Allah revealed to the mother of Musa (peace be upon him): 'Place him in a chest and do not fear or grieve, for We will return him to you and make him one of the messengers!' (Qasas/7). So his mother placed him in a chest, covered him, and cast him into the river Nile.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની માતા તેમનાથી ગર્ભવતી થઈ, ત્યારે તેમનો ગર્ભ પ્રસૂતિના સમય સુધી પ્રગટ ન થયો. તે સમયે ફિરઔને કિબ્તી દાયણોને બની ઇસ્રાઇલની સ્ત્રીઓ પર નિયુક્ત કરી હતી કે તેમની ગર્ભાવસ્થાની ખબર મેળવે, કારણ કે ફિરઔને સાંભળ્યું હતું કે બની ઇસ્રાઇલમાંથી મૂસા નામનો એક પુરુષ જન્મશે જેના હાથે ફિરઔન અને તેના સાથીઓનો વિનાશ થશે, અને એ જ કારણે ફિરઔન તેમના પુત્ર બાળકોને કતલ કરાવતો હતો અને તેમના પુરુષો અને સ્ત્રીઓ વચ્ચે જુદાઇ પાડતો હતો અને પુરુષોને કેદ કરતો હતો કે તે વ્યક્તિ જન્મે નહીં. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની માતાએ તેમને જન્મ આપ્યો, ત્યારે તેમણે પોતાના બાળક તરફ જોયું અને દુઃખ સાથે કહ્યું: 'અફસોસ, હમણાં જ તને કતલ કરી નાખશે.' અલ્લાહે તેમના પર નિયુક્ત દાયણના હૃદય પર રહમત અને લાગણી નાખી અને તેણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની માતાને કહ્યું: 'તારો રંગ કેમ પીળો પડી ગયો છે?' તેમણે કહ્યું: 'મને ડર છે કે મારા પુત્રને મારી નાખશે.' તે સ્ત્રીએ કહ્યું: 'ડરીશ નહીં, હું તેના જન્મની જાણ નહીં કરું.' અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) નવજાત અવસ્થામાં એટલા સુંદર હતા કે કોઈ પણ તેમને જોતું નહીં, સિવાય કે તેમની મુહબ્બત તેના હૃદયમાં બેસી જતી, જેમ કે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: وَ أَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّةً مِنِّی [અને મેં તમારા પર મારા તરફથી મુહબ્બત નાખી]. તો તે દાયણ પણ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે લાગણીવાળી થઈ ગઈ. તે પછી અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની માતાને વહી કરી: 'તેમને એક સંદૂકમાં રાખો અને ડરીશ નહીં અને ગમગીન ન થા, ખરેખર અમે તેમને તારી પાસે પાછા ફેરવીશું અને તેમને રસૂલોમાંથી બનાવીશું!' (કસસ/૭). તો તેમની માતાએ તેમને એક સંદૂકમાં મૂક્યા અને તેમના પર ઢાંકણ કર્યું અને તેમને નીલ નદીમાં નાખી દીધા.