سورة طه

Verse 68 of 135

20:68

قُلْنا لاتَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى

گفتيم: «نترس! به يقين تو [پيروز و] برترى».

We said: Fear not, surely you shall be the uppermost,

અમોએ કહ્યું, ડર નહિ, ખરેખર તું જ ગાલીબ થઇશ.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

لَمْ یُوجِسْ مُوسَی (علیه السلام) خِیفَهًًْ عَلَی نَفْسِهِ، أَشْفَقَ مِنْ غَلَبَهًِْ الْجُهَّالِ وَ دُوَلِ الضَّلَال.

امام علی ( پس موسی (احساس ترس کرد و از اینکه جاهلان و گمراهان بر او غلبه یابند نگران بود.

Imam Ali (peace be upon him): So Musa (peace be upon him) felt fear, and was worried that the ignorant and the misguided would prevail over him.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): પછી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ ડર અનુભવ્યો અને એ વાતથી ચિંતિત થયા કે જાહિલો અને ગુમરાહો તેમના પર ગાલિબ થઈ જશે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِسْمَاعِیلُ‌بْنُ‌الْفَضْلِ الْهَاشِمِیُّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ الصَّادِقَ (علیه السلام) عَنْ مُوسَی‌بْنِ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) لَمَّا رَأَی حِبَالَهُمْ وَ عِصِیَّهُمْ کَیْفَ أَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَةً وَ لَمْ یُوجِسْهَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) حِینَ وُضِعَ فِی الْمَنْجَنِیقِ وَ قُذِفَ بِهِ فِی النَّارِ فَقَالَ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) حِینَ وُضِعَ فِی الْمَنْجَنِیقِ کَانَ مُسْتَنِداً إِلَی مَا فِی صُلْبِهِ مِنْ أَنْوَارِ حُجَجِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ لَمْ یَکُنْ مُوسَی (علیه السلام) کَذَلِکَ فَلِهَذَا أَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَةً وَ لَمْ یُوجِسْهَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام).

امام صادق ( اسماعیل‌بن‌فضل هاشمی گوید: از امام صادق (درباره‌ی موسی (سؤال کردم: «چگونه در آن زمان که ریسمان‌ها و چوب‌های ساحران را دید، در خود ترس و واهمه احساس کرد و حال آن‌که ابراهیم (درحالی‌که او را در منجنیق گذاردند تا او را به آتش بیفکنند، ترسی به خویش راه نداد»؟ امام (فرمود: «ابراهیم (زمانی‌که او را در منجنیق گذاشتند، به انوار حُجج الهی که در صُلب او بود، اتّکا نمود و حال آنکه موسی (این چنین نبود. به‌همین‌سبب موسی (ترس خفیفی در دل احساس کرد و ابراهیم (این چنین نبود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ismail ibn Fadl al-Hashimi said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about Musa (peace be upon him): "How is it that when he saw the ropes and staffs of the sorcerers, he felt fear and dread within himself, whereas Ibrahim (peace be upon him), when they placed him in the catapult to hurl him into the fire, did not allow fear into himself?" The Imam (peace be upon him) said: "Ibrahim (peace be upon him), when they placed him in the catapult, relied on the lights of the divine proofs (hujaj) which were in his loins, whereas Musa (peace be upon him) was not like that. For this reason Musa (peace be upon him) felt a slight fear in his heart, and Ibrahim (peace be upon him) did not."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્માઈલ બિન ફદ્લ હાશમી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) વિશે પૂછ્યું: "કેવી રીતે તે સમયે જ્યારે તેમણે જાદુગરોની દોરીઓ અને લાકડીઓને જોઈ, પોતાનામાં ડર અને ભય અનુભવ્યો, જ્યારે કે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને જ્યારે મંજનીકમાં મૂકવામાં આવ્યા જેથી તેમને આગમાં ફેંકે, ત્યારે તેમણે પોતાનામાં ડરને પ્રવેશ ન આપ્યો?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ને જ્યારે મંજનીકમાં મૂકવામાં આવ્યા, ત્યારે તેમણે અલ્લાહની હુજ્જતોના નૂરો પર ટેકો કર્યો જે તેમની પુશ્તમાં હતા, જ્યારે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એવા ન હતા. આ જ કારણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ દિલમાં હળવો ડર અનુભવ્યો અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એવા ન હતા."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مَعْمَرِ‌بْنِ‌رَاشِدٍ قَال: سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ الصَّادِقَ (علیه السلام) یَقُولُ أَتَی یَهُودِیٌّ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَقَامَ بَیْنَ یَدَیْهِ یَحُدُّ النَّظَرَ إِلَیْهِ فَقَالَ یَا یَهُودِیُّ مَا حَاجَتُکَ قَالَ أَنْتَ أَفْضَلُ أَمْ مُوسَی‌بْنُ‌عِمْرَانَ (علیه السلام)؟ النَّبِیُّ الَّذِی کَلَّمَهُ اللَّهُ وَ أَنْزَلَ عَلَیْهِ التَّوْرَاهًَْ وَ الْعَصَا وَ فَلَقَ لَهُ الْبَحْرَ وَ أَظَلَّهُ بِالْغَمَامِ فَقَالَ لَهُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله): إِنَّهُ یُکْرَهُ لِلْعَبْدِ أَنْ یُزَکِّیَ نَفْسَهُ وَ لَکِنِّی أَقُولُ إِنَّ آدم (علیه السلام) لَمَّا أَصَابَ الْخَطِیئَهًَْ کَانَتْ تَوْبَتَهُ أَنْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِ مُحَمَّدٍ (لَمَّا غَفَرْتَ لِی فَغَفَرَهَا اللَّهُ لَهُ وَ إِنَّ مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا أَلْقَی عَصَاهُ وَ أَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَةً قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِ مُحَمَّدٍ (لَمَّا آمَنْتَنِی فَقَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی.

امام صادق ( معمربن‌راشد گوید: از امام صادق (شنیدم: «فردی یهودی نزد پیامبر (آمد؛ درحالی‌که در مقابل ایشان ایستاده بود با چشمانی تیز به پیامبر (می‌نگریست. پیامبر (فرمود: «ای یهودی حاجتت چیست»؟! پاسخ داد: «تو برتری یا موسی‌بن‌عمران (که خداوند با او گفتگو کرد و بر او تورات نازل کرد و دریا را برای او شکافت و با ابر بر او سایه گستراند»؟ پیامبر اکرم (به یهودی فرمود: «برای بنده‌ی خدا پسندیده نیست که خویش را بستاید، ولی به تو می‌گویم: «در آن‌هنگام که از آدم (خطایی سر زد و چون خواست توبه کند»، گفت: «پروردگارا! از تو می‌خواهم تا به حقّ محمّد و آل محمّد (مرا ببخشایی». پس خداوند او را بخشود... موسی (وقتی عصایش را افکند، ترس خفیفی در دل احساس کرد و گفت: «خداوندا! از تو می‌خواهم تا به حقّ محمّد و آل محمّد (مرا ایمن بداری؛ پس خدای متعال به او فرمود: نترس! تو مسلّماً [پیروز و] برتری».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ma'mar ibn Rashid said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: "A Jew came to the Prophet (peace be upon him and his family); while standing in front of him, he stared sharply at the Prophet (peace be upon him and his family). The Prophet (peace be upon him and his family) said: 'O Jew, what is your need?' He answered: 'Are you superior, or Musa ibn Imran (peace be upon him), with whom Allah spoke, upon whom He sent down the Torah, for whom He split the sea, and over whom He spread shade with the clouds?' The Noble Prophet (peace be upon him and his family) said to the Jew: 'It is not becoming for a servant of Allah to praise himself, but I say to you: When Adam (peace be upon him) committed his lapse and wished to repent, he said: "O my Lord! I ask You by the right of Muhammad (peace be upon him and his family) and the Family of Muhammad (peace be upon them) that You forgive me." So Allah forgave him... And Musa (peace be upon him), when he cast down his staff, felt a slight fear in his heart and said: "O Allah! I ask You by the right of Muhammad (peace be upon him and his family) and the Family of Muhammad (peace be upon them) that You grant me safety." So Allah the Exalted said to him: لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی [Fear not! Surely you are the uppermost (victorious) one].'"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મઅમર બિન રાશિદ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી સાંભળ્યું: "એક યહૂદી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો; તેમની સામે ઊભો રહી તીક્ષ્ણ નજરે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને જોઈ રહ્યો હતો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'ઓ યહૂદી! તારી હાજત શું છે?' તેણે જવાબ આપ્યો: 'તમે શ્રેષ્ઠ છો કે મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ) જેમની સાથે અલ્લાહે વાત કરી અને તેમના પર તૌરાત નાઝિલ કરી અને તેમના માટે દરિયો ફાડ્યો અને વાદળોથી તેમના પર છાંયો કર્યો?' પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ યહૂદીને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહના બંદા માટે એ પસંદ નથી કે તે પોતાની પ્રશંસા કરે, પરંતુ તને કહું છું: જ્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ) થી ભૂલ થઈ અને જ્યારે તેમણે તૌબા કરવા ઇચ્છ્યું, ત્યારે તેમણે કહ્યું: "પરવરદિગાર! હું તારી પાસે મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) ના હકના વસીલે માંગું છું કે તું મને માફ કરી દે." તો અલ્લાહે તેમને માફ કરી દીધા... મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ જ્યારે પોતાની અસા ફેંકી, ત્યારે દિલમાં હળવો ડર અનુભવ્યો અને કહ્યું: "અલ્લાહ! હું તારી પાસે મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (અલયહેમુસ્સલામ) ના હકના વસીલે માંગું છું કે તું મને અમાન આપ; તો અલ્લાહ તઆલા એ તેમને ફરમાવ્યું: لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی [ડરીશ નહીં! ખરેખર તું જ [વિજયી અને] ઉચ્ચ છે]."'"