رَکِبَ عَلِیٌّ (علیه السلام) یَوْماً دُلْدُلَ لِیَخْرُجَ إِلَی مَوْضِعٍ فَأَتَی مَسْجِدَ الْکُوفَهًِْ لِیُصَلِّیَ فِیهِ رَکْعَتَیْنِ ثُمَّ یَخْرُجَ وَ کَانَ مُنْفَرِداً فَلَمَّا وَصَلَ إِلَی بَابِ الْمَسْجِدِ رَأَی رَجُلًا هُنَاکَ فَقَالَ احْفَظْهَا لِأَدْخُلَ الْمَسْجِدَ فَإِذَا خَرَجْتُ أَعْطَیْتُکَ شَیْئاً فَأَخَذَ الرَّجُلُ اللِّجَامَ مِنْ رَأْسِ الْبَغْلَهًِْ وَ مَضَی فَلَمَّا خَرَجَ (علیه السلام) مِنَ الصَّلَاهًِْ فَإِذَا بِقَنْبَرٍ وَ جَمَاعَهًٍْ مِنَ النَّاسِ حَوْلَ الْبَغْلَهًِْ وَ لَمْ یَکُنْ عَلَیْهَا اللِّجَامُ فَقَالَ (علیه السلام) سُبْحَانَ اللَّهِ إِنِّی أَخَذْتُ دِرْهَمَیْنِ لِأَدْفَعَهُمَا إِلَیْهِ فَدَفَعَهُمَا إِلَی قَنْبَرَ لِیَشْتَرِیَ بِهِمَا لِجَاماً فَلَمَّا دَخَلَ قَنْبَرُ أَوَّلَ السُّوقِ فَإِذَا الرَّجُلُ بَاعَهُ بِدِرْهَمَیْنِ قُرَاضَهًًْ فَلَمَّا عَادَ أَقْبَلَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَلَی النَّاسِ وَ قَالَ لَا تَتَعَرَّضُوا لِلْحَرَامِ وَ لَا تَأْکُلُوا مَالَ غَیْرِکُمْ غَصْباً فَتُحْرَمُوا فِی یَوْمِکُمْ مِقْدَارَ ذَلِکَ مِنْ رِزْقِکُمْ وَ کُلُّ مَنْ أَمْکَنَهُ أَنْ یَأْخُذَ مَالَ غَیْرِهِ عَلَی وَجْهِ الْحَرَامِ وَ لَا یَأْخُذُ فَاللَّهُ یَرْزُقُهُ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ مِقْدَارَ ذَلِکَ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ حَلَالًا طَیِّباً قَالَ تَعَالَی کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِیهِ.
امام علی ( روزی امیرالمؤمنین (برای رفتن به مکانی چهارپایی سوار شد و به‌سمت مسجد کوفه آمد تا دو رکعت نماز بخواند و بیرون رود. حضرت تنها بود. وقتی به در مسجد رسید مردی را آنجا دید. به او فرمود: «مواظب این حیوان باش تا به مسجد بروم وقتی برگشتم چیزی به تو می‌دهم». آن مرد افسار را از سر حیوان بیرون آورد و رفت. زمانی‌که حضرت نماز خواند و بیرون آمد، دید قنبر و عدّه‌ای از مردم اطراف حیوان را گرفته‌اند و افساری بر حیوان نیست. حضرت فرمود: «سبحان الله! من دو درهم گرفتم تا به او بدهم». حضرت دو درهم را به قنبر داد تا با آن‌ها افساری بخرد. زمانی‌که قنبر به اوّل بازار رسید همان مرد افسار را به دو درهم بی‌ارزش فروخت. وقتی قنبر برگشت، امیرالمؤمنین (رو به مردم کرد و فرمود: «دست‌اندازی به مال حرام نکنید و مال غصبی را نخورید که درهمان روز به همان مقدار، از روزی محروم می‌شوید و هرکس درجایی‌که می‌تواند مال دیگری را به حرام از او بگیرد، خودداری کرده و چنین کاری را نکند، خدای متعال درآن روز به‌همان مقدار از آنجایی که گمان نمی‌کند مال پاک و حلال به او ارزانی می‌کند. خدای متعال می‌فرماید: کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِیهِ.
Imam Ali (peace be upon him): One day Amir al-Mu'minin (peace be upon him) mounted an animal to go to a place, and came toward the Mosque of Kufa to pray two rak'ats and then leave. He was alone. When he reached the door of the mosque, he saw a man there and said to him: "Look after this animal until I go into the mosque; when I return I will give you something." The man took the bridle off the animal's head and went away. When the Imam finished his prayer and came out, he saw Qanbar and a group of people gathered around the animal, and there was no bridle on it. The Imam said: "Subhan Allah! I had taken two dirhams to give to him." The Imam gave the two dirhams to Qanbar so that he might buy a bridle with them. When Qanbar reached the beginning of the market, that same man had sold the bridle for two worthless dirhams. When Qanbar returned, Amir al-Mu'minin (peace be upon him) turned to the people and said: "Do not lay hands on unlawful wealth, and do not consume usurped property, for on that very day you will be deprived of that same amount of your sustenance. And whoever, being able to take another's wealth unlawfully, refrains and does not do such a thing, Allah the Exalted on that day will grant him that same amount of pure and lawful wealth from where he does not expect. Allah the Exalted says: كُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِیهِ [Eat of the good things We have given you for sustenance, and be not inordinate with respect to them]."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક દિવસ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) કોઈ જગ્યાએ જવા માટે એક ચોપગા પર સવાર થયા અને કૂફાની મસ્જિદ તરફ આવ્યા જેથી બે રકઅત નમાઝ પઢી પાછા ફરે. તમે એકલા હતા. જ્યારે તમે મસ્જિદના દરવાજે પહોંચ્યા, ત્યાં એક માણસને જોયો. તમે તેને ફરમાવ્યું: "આ પ્રાણીની સંભાળ રાખજે જ્યાં સુધી હું મસ્જિદમાં જઈને પાછો ન આવું; જ્યારે હું પાછો આવીશ ત્યારે તને કંઈક આપીશ." તે માણસે પ્રાણીના માથા પરથી લગામ કાઢીને ચાલ્યો ગયો. જ્યારે તમે નમાઝ પઢીને બહાર આવ્યા, ત્યારે જોયું કે કંબર અને કેટલાક લોકો પ્રાણીની આસપાસ ઊભા છે અને પ્રાણી પર લગામ નથી. તમે ફરમાવ્યું: "સુબ્હાનલ્લાહ! મેં તેને આપવા માટે બે દિરહમ લીધા હતા." તમે તે બે દિરહમ કંબરને આપ્યા જેથી તેની સાથે લગામ ખરીદે. જ્યારે કંબર બજારના શરૂઆતના ભાગમાં પહોંચ્યો, ત્યારે તે જ માણસે લગામને બે નકામા દિરહમમાં વેચી હતી. જ્યારે કંબર પાછો આવ્યો, અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) લોકો તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: "હરામ માલમાં હાથ ન નાખો અને ગસબ કરેલ (અન્યાયપૂર્વક પડાવેલ) માલ ન ખાઓ, કારણ કે તે જ દિવસે તેટલા જ પ્રમાણમાં તમે રિઝક (રોજી)થી વંચિત થશો. અને જે વ્યક્તિ બીજાનો માલ હરામ રીતે લેવાની ક્ષમતા ધરાવતો હોય અને તેમ કરવાથી પોતાને રોકે, અલ્લાહ તઆલા તે દિવસે તેટલી જ માત્રામાં પવિત્ર અને હલાલ માલ એવી જગ્યાએથી આપશે જ્યાંથી તેને ગુમાન ન હોય. અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: كُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِیهِ [અમે તમને જે પવિત્ર રિઝક આપ્યું છે તેમાંથી ખાઓ અને તેમાં હદ ઓળંગશો નહીં]."