کِتَابُ الْغَارَاتِ لِإِبْرَاهِیمَبْنِمُحَمَّدٍ الثَّقَفِیِّ، قَالَ رُوِی أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) کَتَبَ إِلَی مُعَاوِیَهًَْ مِنْ عَبْدِاللَّهِ امیرالمؤمنین علِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) إِلَی مُعَاوِیَهًَْ وَ بَعْد نَحْنُ آلُ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) الْمَحْسُودُونَ وَ أَنْتَ الْحَاسِدُ لَنَا خَلَقَ اللَّهُ آدم (علیه السلام) بِیَدِهِ وَ نَفَخَ فِیهِ مِنْ رُوحِهِ وَ أَسْجَدَ لَهُ الملائکهًْ وَ عَلَّمَهُ الْأَسْمَاءَ کُلَّهَا وَ اصْطَفَاهُ عَلَی الْعَالَمِینَ فَحَسَدَهُ الشَّیْطَانُ فَکانَ مِنَ الْغاوِینَ وَ نُوحاً (علیه السلام) حَسَدَهُ قَوْمُهُ إِذْ قَالُوا ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُرِیدُ أَنْ یَتَفَضَّلَ عَلَیْکُمْ ذَلِکَ حَسَدٌ مِنْهُمْ لِنُوحٍ أَنْ یُقِرُّوا لَهُ بِالْفَضْلِ وَ هُوَ بَشَرٌ وَ مِنْ بَعْدِهِ حَسَدُوا هُوداً إِذْ یَقُولُ قَوْمُهُ ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یَأْکُلُ مِمَّا تَأْکُلُونَ مِنْهُ وَ یَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ* وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَکُمْ إِنَّکُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ قَالُوا ذَلِکَ حَسَداً أَنْ یُفَضِّلَ اللَّهُ مَنْ یَشَاءُ وَ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشاءُ وَ مِنْ قَبْلِ ذَلِکَ ابْنُ آدم (علیه السلام) قَابِیلُ قَتَلَ هَابِیلَ حَسَداً فَکَانَ مِنَ الْخَاسِرِینَ وَ طَائِفَهًٌْ مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ إِذْ قالُوا لِنَبِیٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِکاً نُقاتِلْ فِی سَبِیلِ اللهِ فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ لَهُمْ طَالُوتَ مَلِکاً حَسَدُوهُ وَ قالُوا أَنَّی یَکُونُ لَهُ الْمُلْکُ عَلَیْنا وَ زَعَمُوا أَنَّهُمْ أَحَقُّ بِالْمُلْکِ مِنْهُ کُلَّ ذَلِکَ نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ وَ عِنْدَنَا تَفْسِیرُهُ وَ عِنْدَنَا تَأْوِیلُهُ وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَری وَ نَعْرِفُ فِیکُمْ شِبْهَهُ وَ أَمْثَالَه.
امام علی ( حضرت علی (درنامه‌ای به معاویه این‌گونه نوشت: «از طرف بنده‌ی خدا امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی‌طالب (به معاویه... ما همان آل ابراهیم (هستیم که مورد حسادت واقع شدیم و تو بر ما حسد کردی. خدا آدم (را با دست قدرتش آفرید: و از روح خود دراو دمید. ( سجده/۹ ). و ملائکه را ملزَم به سجده بر او کرد و همه‌ی اسماء را به او آموخت و بر همه‌ی جهانیان او را برتری داد پس شیطان بر او حسادت کرد و از گمراهان شد. ( اعراف/۱۷۵ ). قوم نوح (به او حسادت کردند زمانی‌که در حقّ او گفتند: این فرد بشری مانند شماست می‌خواهد خودش را برتر از شما جلوه دهد. ( مؤمنون/۲۴ ) این حسودی از جانب آنان بر نوح (بود که به فضل او اقرار کنند درحالیکه او بشر است. و پس از او بر هود حسادت ورزیدند آنگاه که به قومش گفت: «این بشری است مثل شما؛ از آنچه می‌خورید می‌خورد؛ و از آنچه می‌نوشید می‌نوشد! [پس چگونه می‌تواند پیامبر باشد؟!] و اگر از بشری همانند خودتان اطاعت کنید، مسلّماً زیانکارید. ( مؤمنون/۳۴-۳۳ ) و آن را از روی حسد گفتند که خداوند هر که را بخواهد برتری میدهد و هرکه را بخواهد به رحمتش مخصوص میگرداند. و پیش از آن پسر آدم (قابیل از روی حسد هابیل را کشت و از زیانکاران بود. و گروهی از بنیاسرائیل: به پیامبر خود گفتند: «زمامدار (و فرماندهی) برای ما انتخاب کن! تا (زیر فرمان او) در راه خدا پیکار کنیم. ( بقره/۲۴۶ ) و زمانی‌که خداوند طالوت را بهعنوان فرمانروا بر آنان فرستاد بر او حسادت کردند و گفتند: «هرگز فرمانروایی بر ما برای او نخواهد بود؛ و پنداشتند که خود بر فرمانروایی سزاوارتر از او هستند، همه این موارد را از خبرهایی که گذشته است و تفسیر و تأویلش نزد ماست برایت بیان میکنیم.
Imam Ali (peace be upon him) wrote in a letter to Muawiya as follows: "From the servant of Allah, Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib, to Muawiya... We are the Family of Ibrahim (peace be upon him) who were subjected to envy, and you envy us. Allah created Adam (peace be upon him) with the hand of His power and breathed into him of His spirit (Sajdah/9), and obliged the angels to prostrate to him, and taught him all the names, and preferred him over all the worlds. Then Satan envied him and became one of the astray (A'raf/175). The people of Nuh (peace be upon him) envied him when they said concerning him: 'This is a man like yourselves who wishes to make himself superior to you' (Mu'minun/24). This was envy on their part towards Nuh — that they should acknowledge his excellence while he was a human being. And after him they envied Hud when he said to his people: 'This is only a human being like you; he eats of what you eat and drinks of what you drink! [So how can he be a prophet?!] And if you obey a human being like yourselves, you will surely be losers' (Mu'minun/33-34). They said that out of envy, [refusing to accept] that Allah favours whom He wills and singles out with His mercy whom He wills. And before that, the son of Adam (peace be upon him), Qabil, killed Habil out of envy and became one of the losers. And a group of the Children of Israel said to their prophet: 'Appoint for us a king (and commander) that we may fight in the way of Allah' (Baqarah/246). And when Allah sent Talut as a ruler over them, they envied him and said: 'How can he have kingship over us?' — and they supposed that they themselves were more deserving of kingship than he was. All of these matters, from the reports that have passed and whose interpretation and inner meaning are with us, we relate to you."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ મુઆવિયાને એક પત્રમાં આ પ્રમાણે લખ્યું: "અલ્લાહના બંદા અમીરુલ મુઅમિનીન અલી બિન અબી તાલિબ તરફથી મુઆવિયાને... અમે એ જ આલે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) છીએ જેમના પર હસદ કરવામાં આવ્યો, અને તેં અમારા પર હસદ કર્યો. અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાની કુદરતના હાથે પેદા કર્યા અને પોતાની રૂહમાંથી તેમનામાં ફૂંક્યું (સજદહ/9), અને ફરિશ્તાઓને તેમની સામે સજદો કરવા બાધ્ય કર્યા, અને તેમને બધા નામો શીખવ્યા અને તેમને સમગ્ર જગતવાળાઓ પર શ્રેષ્ઠતા આપી. તો શેતાને તેમના પર હસદ કર્યો અને ગુમરાહોમાંથી થઈ ગયો (અઅરાફ/175). નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમે તેમના પર હસદ કર્યો જ્યારે તેમના વિષે કહ્યું: 'આ વ્યક્તિ તમારા જેવો જ એક બશર છે, પોતાને તમારાથી શ્રેષ્ઠ બતાવવા માંગે છે' (મુઅમિનૂન/24). આ તેમની તરફથી નૂહ પર હસદ હતો કે તેઓ તેમની ફઝીલતનો સ્વીકાર કરે જ્યારે કે તેઓ બશર છે. અને તેમના પછી હૂદ પર હસદ કર્યો જ્યારે તેમની કૌમે કહ્યું: 'આ તમારા જેવો જ બશર છે; જે તમે ખાઓ છો તેમાંથી ખાય છે અને જે તમે પીઓ છો તેમાંથી પીએ છે! [તો તે પયગંબર કેવી રીતે હોઈ શકે?!] અને જો તમે તમારા જેવા બશરની આજ્ઞાપાલન કરશો, તો ખરેખર તમે ખોટ ખાનારા થશો' (મુઅમિનૂન/33-34). અને તેઓએ આ હસદથી કહ્યું કે અલ્લાહ જેને ચાહે તેને શ્રેષ્ઠતા આપે છે અને જેને ચાહે તેને પોતાની રહમતથી વિશેષ કરે છે. અને એ પહેલાં આદમ (અલયહિસ્સલામ)ના પુત્ર કાબીલે હસદથી હાબીલને કત્લ કર્યો અને ખોટ ખાનારાઓમાંથી થયો. અને બની ઇસ્રાઈલના એક જૂથે પોતાના પયગંબરને કહ્યું: 'અમારા માટે એક શાસક (અને સેનાપતિ) નિયુક્ત કરો! જેથી અમે (તેમના હુકમ હેઠળ) અલ્લાહના રસ્તામાં જંગ કરીએ' (બકરહ/246). અને જ્યારે અલ્લાહે તાલૂતને શાસક તરીકે તેમના પર મોકલ્યા ત્યારે તેમના પર હસદ કર્યો અને કહ્યું: 'ક્યારેય તેમની શાસકતા અમારા પર નહીં હોય' — અને ધાર્યું કે તેઓ પોતે શાસકતાના તેમના કરતાં વધુ યોગ્ય છે. આ બધી બાબતો જે ગુજરી ચૂકેલ ખબરોમાંથી છે અને જેની તફસીર અને તાવીલ અમારી પાસે છે, અમે તારા માટે બયાન કરીએ છીએ."