الرّسول ( کَانَ رسول الله (یَقُولُ حِینَ یَسْتَیْقِظُ مِنْ مَنَامِهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی بَعَثَنِی مِنْ مَرْقَدِی هَذَا وَ لَوْ شَاءَ لَجَعَلَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًْ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ خِلْفَهًًْ لِمَنْ أَرادَ أَنْ یَذَّکَّرَ أَوْ أَرادَ شُکُوراً الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ اللَّیْلَ لِباساً وَ النَّوْمَ سُباتاً وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَا تَجِنُّ مِنْهُ النُّجُومُ وَ لَا تَکُنُّ بِهِ السُّتُورُ وَ لَا یَخْفَی عَلَیْهِ مَا فِی الصُّدُور. ِ
پیامبر ( وقتی آن حضرت از خواب بیدار می‌شد می‌فرمود: «سپاس خدایی را که مرا از این آرامگاهم برانگیخت و اگر می‌خواست آن را تا قیامت می‌کشاند، سپاس خدا را که شب و روز را جانشین یکدیگر قرار داد برای کسی که بخواهد متذکّر شود یا شکرگزاری کند [و آنچه را در روز کوتاهی کرده در شب انجام دهد و بالعکس] سپاس خدایی را که شب را برای پوشش شما قرار داد و خواب را مایه‌ی استراحت و روز را وسیله‌ی حیات [و حرکت]. [خداوندا]! جز تو معبودی نیست! منزّهی تو! من از ستمکاران بودم. ( انیباء/۸۷ ) سپاس خدایی را که ستاره‌ها از او پنهان نمی‌شوند و در برابر او پرده کشیده نمی‌شود و آنچه در دل‌هاست بر او نهان نمی‌ماند».
The Prophet (peace be upon him and his family): When His Holiness would wake from sleep, he would say: "Praise be to Allah who raised me up from this resting place of mine, and had He willed He would have prolonged it until the Resurrection. Praise be to Allah who made the night and day succeed one another for whoever wishes to remember or wishes to be thankful [and to make up in the night what he has fallen short of in the day, and vice versa]. Praise be to Allah who made the night a covering for you, and sleep a means of rest, and the day a means of life [and movement]. [O Allah]! There is no god but You! Glory be to You! I was among the wrongdoers (Anbiya/87). Praise be to Allah from whom the stars do not conceal themselves, and before whom no veils are drawn, and from whom what is in the hearts is not hidden."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે તે હઝરત ઊંઘમાંથી જાગતા ત્યારે ફરમાવતા: "અલ્લાહની પ્રશંસા હો જેમણે મને આ મારી આરામગાહથી ઉઠાવ્યો, અને જો ઈચ્છતા તો તેને કયામત સુધી લંબાવત. અલ્લાહની પ્રશંસા હો જેમણે રાત અને દિવસને એકબીજાના જાનશીન બનાવ્યા એ વ્યક્તિ માટે જે યાદ કરવા ચાહે અથવા શુક્રગુઝારી કરવા ચાહે [અને દિવસમાં જે કસર કરી છે તે રાતમાં પૂરી કરે અને તેનાથી ઊલટું]. અલ્લાહની પ્રશંસા હો જેમણે રાતને તમારા માટે લિબાસ બનાવી અને ઊંઘને આરામનું સાધન અને દિવસને જીવન [અને હલચલ]નું સાધન. [હે અલ્લાહ]! તારા સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી! તું પવિત્ર છે! હું ઝાલિમોમાંનો હતો. (અંબિયા/૮૭). અલ્લાહની પ્રશંસા હો જેમનાથી તારાઓ છુપાતા નથી અને જેમની સામે પડદો ખેંચાતો નથી અને જે દિલોમાં છે તે તેમનાથી છુપાયેલું રહેતું નથી."