الباقر ( فَمَکَثَ نُوحٌ (فِی قَوْمِهِ أَلْفَ سَنَهًٍْ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً لَمْ یُشَارِکْهُ فِی نُبُوَّتِهِ أَحَدٌ وَ لَکِنَّهُ قَدِمَ عَلَی قَوْمٍ مُکَذِّبِینَ لِلْأَنْبِیَاءِ (الَّذِینَ کَانُوا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ آدَمَ (وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرَسلِینَ یَعْنِی مَنْ کَانَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ آدَمَ (إِلَی أَنِ انْتَهَی إِلَی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیم.
امام باقر ( حضرت نوح (در میان قوم خویش نهصدوپنجاه سال ماند و در این مدّت کس دیگری با او در نبوّت شریک نبود، ولی او با مردمی روبرو شد که پیامبرانی را که میان او و آدم (بودند تکذیب کرده بودند، و این است گفتار خدای عزّوجلّ: کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمرْسَلِینَ؛ یعنی پیامبرانی که میان او و آدم (بودند، تا آنجا که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیم.
Imam Baqir (peace be upon him): Nuh (peace be upon him) remained among his people for nine hundred and fifty years, and during this time no one else shared prophethood with him; but he faced a people who had rejected the prophets who came between him and Adam (peace be upon him). This is what Allah, the Mighty and Majestic, says: کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمرْسَلِینَ [The people of Nuh rejected the messengers] — meaning the prophets who were between him and Adam (peace be upon him), up to where Allah, the Mighty and Majestic, says: وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیم [And indeed your Lord is the Mighty, the Merciful].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કોમમાં નવસો પચાસ વર્ષ રહ્યા, અને આ સમય દરમિયાન બીજું કોઈ તેમની સાથે નબુવ્વતમાં ભાગીદાર ન હતું, પરંતુ તેમને એવા લોકોનો સામનો કરવો પડ્યો જેમણે તેમના અને આદમ (અલયહિસ્સલામ) ની વચ્ચેના પયગંબરોને જુઠલાવ્યા હતા, અને આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની વાત છે: کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمرْسَلِینَ [નૂહની કોમે રસૂલોને જુઠલાવ્યા] — એટલે કે તેમના અને આદમ (અલયહિસ્સલામ) ની વચ્ચેના પયગંબરો, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیم [અને ખરેખર તારો પરવરદિગાર જ પ્રભુત્વશાળી, રહમવાળો છે].