الصّادق ( عَنْ مُعَلَّیبْنِخُنَیْسٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَل ما أَغْنی عَنْهُمْ ما کانُوا یُمَتَّعُونَ قَالَ هُمْ بَنُوأُمَیَّهًَْ الَّذِینَ مُتِّعُوا فِی دُنْیَاهُمْ.
امام صادق ( ما أَغْنی عَنْهُمْ ما کانُوا یُمَتَّعُونَ؛ اینها بنیامیّه هستند که از نظر دنیا بهرهمند شدند.
Imam Sadiq (peace be upon him): ما أَغْنی عَنْهُمْ ما کانُوا یُمَتَّعُونَ [Of no avail to them shall be that which they were made to enjoy]; these are the Banu Umayya who enjoyed benefits in the world.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ما أَغْنی عَنْهُمْ ما کانُوا یُمَتَّعُونَ [જે લાભ તેમને અપાયો હતો તે તેમને કંઈ કામ નહીં આવે]; આ લોકો બની ઉમય્યા છે જેમણે દુનિયાની દ્રષ્ટિએ લાભ મેળવ્યો.