مگر كسانى [از آن‌ها] كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادند و خدا را بسيار ياد كردند، و به هنگامى‌كه مورد ستم واقع شدند به دفاع از خويشتن [و مؤمنان] بر مى‌خاستند؛ [و از اشعارشان در اين راه كمك گرفتند] و كسانى كه ستم كردند به‌زودى خواهند دانست كه به كدامين جايگاه باز مى‌گردند!
Except those who believe and do good and remember Allah much, and defend themselves after they are oppressed; and they who act unjustly shall know to what final place of turning they shall turn back.
સિવાય તે શાયરો કે જેઓ ઇમાન લાવ્યા અને સારા કામો કર્યા અને અલ્લાહને વધારે યાદ કર્યા, અને તેમના પર ઝુલ્મ થયા બાદ મદદ માંગે છે; અને નજીકમાં જ ઝાલિમો જાણી લેશે કે તેઓ કઇ જગ્યાએ પાછા ફેરવવામાં આવશે.
علی‌بن‌ابراهیم ( هُمْ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (وَ وُلْدُهُ (.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( ایشان امیرالمؤمنین (و فرزندان ایشان (هستند.
Ali ibn Ibrahim: They are the Commander of the Faithful (peace be upon him) and his children (peace be upon them).
અલી બિન ઇબ્રાહીમ: તેઓ અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સંતાનો (અલયહિમુસ્સલામ) છે.
الباقر ( وَ قَوْلُهُ إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قَالَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ بِأُولِی الْأَمْرِ وَ أَطَاعُوهُمْ بِمَا أَمَرُوهُمْ بِهِ فَذَلِکَ هُوَ الْإِیمَانُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِح.
امام باقر ( الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ؛ کسانی که به خداوند و رسولش و صاحبان امر؛ امامان معصوم (ایمان آورده و در آنچه ایشان به آن فرمان می‌دهند، از آن‌ها پیروی می‌کنند؛ این همان ایمان و عمل صالح است.
Imam Baqir (peace be upon him): الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ [Those who believe and do righteous deeds]: those who believe in Allah, His Messenger and the possessors of authority, the infallible Imams (peace be upon them), and follow them in what they command. That is faith and righteous action.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને સત્કર્મો કર્યા]: તેઓ જેઓ અલ્લાહ, તેના રસૂલ અને ઓલિલ અમ્ર, માસૂમ ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ) પર ઈમાન લાવ્યા અને તેઓ જે હુકમ આપે તેનું પાલન કરે છે; આ જ ઈમાન અને સત્કર્મ છે.
ابن‌عبّاس ( أَنَّهُ نَزَلَ فِیهِ عَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.
ابن‌عبّاس ( وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ در مورد ستمکاران در حقِّ علیّبنابیطالب (نازل شده است.
Ibn Abbas: وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ [And those who do wrong will know to what a place of return they will return] was revealed concerning those who wronged Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).
ઇબ્ને અબ્બાસ: وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ [અને જલદી ઝાલિમો જાણી લેશે કે તેઓ કઈ જગ્યાએ પાછા ફરશે] અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) પર ઝુલ્મ કરનારાઓ વિષે ઉતરી છે.
علی‌بن‌ابراهیم ( وَ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ ما لایَفْعَلُونَ قَالَ یَعِظُونَ النَّاسَ وَ لَا یَتَّعِظُونَ، وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لَا یَنْتَهُونَ، وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ لَایعلمون {یَعْمَلُونَ} وَ هُمُ الَّذِینَ غَصَبُوا آلَ مُحَمَّدٍ (حَقَّهُمْ، ثُمَّ ذَکَرَ آلَ مُحَمَّدٍ (وَ شِیعَتَهُمُ الْمُهْتَدِینَ، فَقَالَ إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا ثُمَّ ذَکَرَ أَعْدَاءَهُمْ وَ مَنْ ظَلَمَهُمْ، فَقَالَ: وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا آلَ مُحَمَّدٍ (حَقَّهُمْ أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ هَکَذَا وَ اللَّهِ نَزَلَتْ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ ما لایَفْعَلُونَ؛ کسانی که مردم را پند و اندرز می‌دهند و خود، پند و اندرز نمی‌پذیرند؛ از کار ناپسند بازمی‌دارند و خود، خودداری نمی‌کنند؛ به کار پسندیده فرمان می‌دهند و خود به آن عمل نمی‌کنند و همین‌ها هستند که حقّ آل محمّد (را به ستم گرفتند. آنگاه خداوند، آل محمّد (و شیعیانِ هدایت یافته‌ی ایشان را یاد کرده و فرموده است: إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا؛ آنگاه دشمنان ایشان و کسانی که به آن‌ها ستم کرده‌اند را آورده و فرموده است: کسانی که نسبت به حقّ آل محمّد (ستم کردند به‌زودی خواهند دانست که بازگشتشان به کجاست. به خدا سوگند، آیه این چنین نازل شده است.
Ali ibn Ibrahim: وَ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ ما لا یَفْعَلُونَ [And that they say what they do not do]: those who admonish people but do not accept admonition themselves; who forbid wrongdoing but do not restrain themselves; who command what is good but do not act upon it themselves, and they are the ones who seized the right of the family of Muhammad (peace be upon him and his family) by oppression. Then Allah mentioned the family of Muhammad (peace be upon him and his family) and their rightly guided Shia, and said: إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا [Except those who believe and do righteous deeds and remember Allah much and defend themselves after they have been wronged]. Then He brought up their enemies and those who wronged them, and said: those who wronged the right of the family of Muhammad (peace be upon him and his family) will soon know to what place they will return. By Allah, the verse was revealed exactly this way.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ: وَ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ ما لا یَفْعَلُونَ [અને તેઓ એવું કહે છે જે પોતે નથી કરતા]: તેઓ લોકોને શિખામણ આપે છે પણ પોતે શિખામણ સ્વીકારતા નથી; બૂરાઈથી રોકે છે પણ પોતે રોકાતા નથી; સારા કામનો હુકમ આપે છે પણ પોતે તેના પર અમલ કરતા નથી, અને એ જ લોકો છે જેમણે આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો હક ઝુલ્મથી છીનવી લીધો. પછી અલ્લાહે આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના હિદાયત પામેલા શિયાઓનો ઉલ્લેખ કરીને ફરમાવ્યું: إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا [સિવાય તેઓ જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને સત્કર્મો કર્યા અને અલ્લાહને ખૂબ યાદ કર્યો અને ઝુલ્મ થયા પછી પોતાનો બચાવ કર્યો]. પછી તેમના દુશ્મનો અને તેમના પર ઝુલ્મ કરનારાઓનો ઉલ્લેખ કરીને ફરમાવ્યું: જેમણે આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના હક પર ઝુલ્મ કર્યો તેઓ જલદી જાણી લેશે કે તેમનું પાછા ફરવાનું ક્યાં છે. અલ્લાહની કસમ, આયત આ જ રીતે ઉતરી છે.
الرّسول ( قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (الْقَائِمُ (مِنْ وُلْدِی اسْمُهُ اسْمِی وَ کُنْیَتُهُ کُنْیَتِی وَ شَمَائِلُهُ شَمَائِلِی وَ سُنَّتُهُ سُنَّتِی یُقِیمُ النَّاسَ عَلَی مِلَّتِی وَ شَرِیعَتِی وَ یَدْعُوهُمْ إِلَی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ أَطَاعَهُ أَطَاعَنِی وَ مَنْ عَصَاهُ عَصَانِی وَ مَنْ أَنْکَرَهُ فِی غَیْبَتِهِ فَقَدْ أَنْکَرَنِی وَ مَنْ کَذَّبَهُ فَقَدْ کَذَّبَنِی وَ مَنْ صَدَّقَهُ فَقَدْ صَدَّقَنِی إِلَی اللَّهِ أَشْکُو الْمُکَذِّبِینَ لِی فِی أَمْرِهِ وَ الْجَاحِدِینَ لِقَوْلِی فِی شَأْنِهِ وَ الْمُضِلِّینَ لِأُمَّتِی عَنْ طَرِیقَتِهِ وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.
پیامبر ( قائم (از فرزندان من است، نام او نام من و کنیه‌ی وی کنیه‌ی من می‌باشد، او در هیئت و رنگ و رخساره مانند من است، مهدی (با سنّت من ظهور خواهد کرد و مردم را به ملّت و شریعت من دعوت می‌کند و آنان را به‌طرف کتاب خداوند می‌خواند. اکنون هر که از وی اطاعت کند مرا اطاعت کرده است و هرکس از فرمان وی سرپیچد از دستور من تمرّد کرده است، هرکس منکر غیبت وی گردد مرا انکار نموده است، هرکس او را تکذیب کند مرا تکذیب کرده است، هرکس او را تصدیق کند مرا تصدیق کرده است، من به خداوند شکایت می‌برم از اشخاصی که گفتارم را درباره‌ی وی تکذیب کنند، و حرف‌های مرا انکار نمایند، و امّت مرا از راه او برگردانند، وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.
The Prophet (peace be upon him and his family): The Qaim (peace be upon him) is from my descendants. His name is my name, his kunya is my kunya, and his features are my features. [As the Mahdi], he will rise with my sunnah, and will call people to my creed and my law, inviting them to the Book of Allah, the Mighty and Majestic. Now, whoever obeys him has obeyed me, and whoever defies his command has rebelled against my command. Whoever denies him during his occultation has denied me. Whoever belies him has belied me. Whoever affirms him has affirmed me. I complain to Allah of those who belie my words concerning his affair, who deny what I have said about him, and who lead my nation astray from his path. وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ [And those who do wrong will soon know to what place they will return].
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): કાએમ (અલયહિસ્સલામ) મારા સંતાનોમાંથી છે. તેમનું નામ મારું નામ છે અને તેમની કુન્યત મારી કુન્યત છે, તેઓ સૂરત અને રંગમાં મારા જેવા છે. [મહદી તરીકે] તેઓ મારી સુન્નત સાથે ઝુહૂર કરશે અને લોકોને મારા મિલ્લત અને શરીઅત તરફ બોલાવશે અને તેમને અલ્લાહની કિતાબ તરફ દાવત આપશે. હવે જે તેમની ઇતાઅત કરશે તેણે મારી ઇતાઅત કરી, અને જે તેમના હુકમથી સરકશે તેણે મારા હુકમની નાફરમાની કરી. જે તેમની ગૈબતનો ઇન્કાર કરશે તેણે મારો ઇન્કાર કર્યો. જે તેમને જૂઠા કહેશે તેણે મને જૂઠો કહ્યો. જે તેમને સાચા માનશે તેણે મને સાચો માન્યો. હું અલ્લાહને ફરિયાદ કરું છું તે લોકોની જેઓ તેમના મામલામાં મારી વાતોને જૂઠી ઠેરવે છે, અને મારી વાતોનો ઇન્કાર કરે છે, અને મારી ઉમ્મતને તેમના માર્ગથી ભટકાવે છે. وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ [અને જલદી ઝાલિમો જાણી લેશે કે તેઓ કઈ જગ્યાએ પાછા ફરશે].
أمیرالمؤمنین ( فَیَمْکُثُ فِیمَا بَیْنَ خُرُوجِهِ إِلَی یَوْمِ مَوْتِهِ ثَلَاثَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ نَیِّفٍ وَ عِدَّهًُْ أَصْحَابِهِ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ مِنْهُمْ تِسْعَهًٌْ مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ وَ سَبْعُونَ مِنَ الْجِنِّ وَ مِائَتَانِ وَ أَرْبَعَهًٌْ وَ ثَلَاثُونَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ الَّذِینَ غَضِبُوا لِلنَّبِیِّ (إِذْ هجته مُشْرِکُو قُرَیْشٍ فَطَلَبُوا إِلَی نَبِیِّ اللَّهِ أَنْ یَأْذَنَ لَهُمْ فِی إِجَابَتِهِمْ فَأَذِنَ لَهُمْ حَیْثُ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.
امام علی ( مهدی (از زمان بیرون آمدنش از پس پرده‌ی غیبت تا روز وفاتش، سیصدو اندی سال زندگی می‌کند و تعداد یارانش سیصدوسیزده نفرند که از جمله ایشان است: نُه نفر از بنی‌اسرائیل، هفتاد نفر از جنّیان، و دویست‌وسی‌وچهار نفر که از چند گروه تشکیل شده‌اند و از جمله ایشان، آن هفتاد نفری هستند که چون مشرکان قریش پیامبر (را هَجو نمودند، آن‌ها خشمگین شده و از پیامبر خدا (خواستند که به آن‌ها اجازه دهد جواب آن مشرکان را بدهند و پیامبر (نیز به آن‌ها اجازه داد و این آیه نازل گردید: إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ.
Imam Ali (peace be upon him): From the time the Mahdi (peace be upon him) emerges from behind the veil of occultation until the day of his death, he will live 300-and-some years, and the number of his companions will be 313. Among them: 9 from the Children of Israel, 70 from the jinn, and 234 who are made up of several groups. Among the latter are the 70 who became angry when the polytheists of Quraysh satirized the Prophet (peace be upon him and his family); they asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) to permit them to answer those polytheists, and the Prophet (peace be upon him and his family) permitted them, and this verse was revealed: إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ [Except those who believe and do righteous deeds and remember Allah much and defend themselves after they have been wronged, and those who do wrong will soon know to what place they will return].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): મહદી (અલયહિસ્સલામ) ગૈબતના પડદા પાછળથી બહાર આવવાના સમયથી લઈને પોતાના મૃત્યુના દિવસ સુધી, ત્રણસો અને થોડાક વર્ષ જીવશે અને તેમના સાથીઓની સંખ્યા ત્રણસો તેર (313) હશે, જેમાંથી: નવ (9) બની ઇસરાઈલમાંથી, સિત્તેર (70) જિન્નાતમાંથી, અને બસો ચોત્રીસ (234) જેઓ ઘણા જૂથોમાંથી બનેલા છે, અને તેમાંથી તે સિત્તેર (70) લોકો છે જ્યારે કુરૈશના મુશરિકોએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની હજવ કરી, તેઓ ગુસ્સે થયા અને અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી ઈજાઝત માંગી કે તેમને તે મુશરિકોનો જવાબ આપવા દે અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ તેમને ઈજાઝત આપી અને આ આયત ઉતરી: إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثِیراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ [સિવાય તેઓ જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને સત્કર્મો કર્યા અને અલ્લાહને ખૂબ યાદ કર્યો અને ઝુલ્મ થયા પછી પોતાનો બચાવ કર્યો, અને જલદી ઝાલિમો જાણી લેશે કે તેઓ કઈ જગ્યાએ પાછા ફરશે].
الرّسول ( عَنْ عَلِیِّبْنِمُوسَی الرِّضَا (عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ (قَال قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (مَنْ أَحَبَ أَنْ یَتَمَسَّکَ بِدِینِی وَ یَرْکَبَ سَفِینَهًَْ النَّجَاهًِْ بَعْدِی فَلْیَقْتَدِ بِعَلِیِّبْنِأَبِیطَالِبٍ (وَ لْیُعَادِ عَدُوَّهُ وَ لْیُوَالِ وَلِیَّهُ فَإِنَّهُ وَصِیِّی وَ خَلِیفَتِی عَلَی أُمَّتِی فِی حَیَاتِی وَ بَعْدَ وَفَاتِی وَ هُوَ إِمَامُ کُلِّ مُسْلِمٍ وَ أَمِیرُ کُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِی قَوْلُهُ قَوْلِی وَ أَمْرُهُ أَمْرِی وَ نَهْیُهُ نَهْیِی وَ تَابِعُهُ تَابِعِی وَ نَاصِرُهُ نَاصِرِی وَ خَاذِلُهُ خَاذِلِی ثُمَّ قَالَ (مَنْ فَارَقَ عَلِیّاً بَعْدِی لَمْ یَرَنِی وَ لَمْ أَرَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ مَنْ خَالَفَ عَلِیّاً (حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّهًَْ وَ جَعَلَ مَأْوَاهُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ وَ مَنْ خَذَلَ عَلِیّاً (خَذَلَهُ اللَّهُ یَوْمَ یُعْرَضُ عَلَیْهِ وَ مَنْ نَصَرَ عَلِیّاً (نَصَرَهُ اللَّهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ لَقَّنَهُ حُجَّتَهُ عِنْدَ الْمُسَاءَلَهًِْ ثُمَّ قَالَ (الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ إِمَامَا أُمَّتِی بَعْدَ أَبِیهِمَا وَ سَیِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ وَ أُمُّهُمَا سَیِّدَهًُْ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ أَبُوهُمَا سَیِّدُ الْوَصِیِّینَ وَ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ (تِسْعَهًُْ أَئِمَّهًٍْ تَاسِعُهُمُ الْقَائِمُ (مِنْ وُلْدِی طَاعَتُهُمْ طَاعَتِی وَ مَعْصِیَتُهُمْ مَعْصِیَتِی إِلَی اللَّهِ أَشْکُو الْمُنْکِرِینَ لِفَضْلِهِمْ وَ الْمُضِیعِینَ لِحُرْمَتِهِمْ بَعْدِی وَ کَفی بِاللهِ وَلِیًّا وَ نَاصِراً لِعِتْرَتِی وَ أَئِمَّهًِْ أُمَّتِی وَ مُنْتَقِماً مِنَ الْجَاحِدِینَ لِحَقِّهِمْ وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُون.
پیامبر ( امام رضا (از پدرانش روایت نمود: پیامبر (فرمود: «هرکس که می‌خواهد به دین من چنگ زند و بعد از من بر کشتی نجات سوار شود، باید به علیّبنابیطالب (اقتدا کند و دشمنش را دشمن و دوستش را دوست بدارد؛ چرا که او وصیّ من بر امّت در زمان حیات و جانشین من پس از مرگم است و بعد از من، او امیر هر مسلمان و هر مؤمنی است و سخن و امر و نهی او به مانند سخن و امر و نهی من است؛ و کسی که از او پیروی کند و او را یاری رساند، مانند این است که مرا پیروی کرده و یاری رسانده است و کسی هم که از یاری او دست بکشد، گویی با من چنین‌کرده است». ایشان سپس فرمود: «هرکس که بعد از من علی (را ترک گوید، در روز قیامت مرا نمی‌بیند و من نیز او را نمی‌بینم و هرکس که بعد از من با علی (مخالفت ورزد، خداوند او را از بهشت محروم گرداند و آتش را جایگاه او گرداند، و هرکس که علی (را ترک گوید، در روزی که در پیشگاه خداوند قرار می‌گیرد، خداوند او را رها می‌کند. و هرکس که علی (را یاری رساند، در روزی‌که به ملاقات خداوند می‌رود، او را یاری می‌رساند و در هنگام پرسش و پاسخ، جواب صحیح را به او الهام می‌کند». سپس فرمود: «حسن و حسین (بعد از پدرشان دو امام امّت من هستند و سرور جوانان بهشتند و مادرشان (فاطمه () نیز سرور زنان بهشت است و پدرشان سرور اوصیاء است، و از فرزندان حسین (نُه امام به دنیا می‌آیند که نهمین آن‌ها قائم (فرزندان من است، و فرمانبرداری از او به مانند فرمانبرداری از من است و نافرمانی از او نیز به‌سان نافرمانی از من می‌باشد، و از دست منکران فضیلت ایشان و ضایع‌کنندگان حقوقشان، بعد از مرگم به خداوند شکایت می‌برم و خداوند خوب ولیّ و سرپرستی است و او یاور شایسته‌ای برای خاندانم و امامان امّت من (است و از کسانی که حقّشان را انکار می‌کنند انتقام می‌گیرد؛ وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ.
The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Rida (peace be upon him) narrated from his fathers: The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Whoever wishes to hold fast to my religion and to board the ship of salvation after me, must follow Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and must take his enemy as an enemy and his friend as a friend; for he is my successor over the ummah during my lifetime and my caliph after my death, and after me he is the commander of every Muslim and every believer, and his speech, command and prohibition is like my speech, command and prohibition; and whoever follows him and helps him is as if he has followed me and helped me, and whoever withholds help from him, it is as if he has done so to me". Then he (peace be upon him and his family) said: "Whoever forsakes Ali (peace be upon him) after me shall not see me on the Day of Resurrection and I too shall not see him, and whoever opposes Ali (peace be upon him) after me, Allah will deprive him of paradise and shall make the fire his abode, and whoever forsakes Ali (peace be upon him), Allah will forsake him on the day he is brought before Him. And whoever helps Ali (peace be upon him), on the day he goes to meet Allah, He shall help him and at the time of questioning and answering, He shall inspire the correct answer to him". Then he said: "Hasan and Husayn (peace be upon them) after their father are the two Imams of my ummah and the masters of the youth of paradise, and their mother (Fatima (peace be upon her)) is also the mistress of the women of paradise, and their father is the master of the successors, and from the descendants of Husayn (peace be upon him) nine Imams shall be born, the ninth of whom is the Qaim (peace be upon him) from my descendants, and obedience to him is like obedience to me and disobedience to him is like disobedience to me, and from the hands of those who deny their virtue and destroy their rights, after my death I complain to Allah, and Allah is a good guardian and protector, and He is a worthy helper for my family and the Imams of my ummah (peace be upon them), and He takes revenge from those who deny their right; وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ [And they who act unjustly shall know to what final place of turning they shall turn back]."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પિતાઓથી રિવાયત કરી: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ મારા દીનને વળગી રહેવા ઈચ્છે અને મારા પછી નજાતની કશ્તી પર સવાર થવા ઈચ્છે, તેણે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની ઇક્તિદા કરવી જોઈએ અને તેમના દુશ્મનને દુશ્મન અને તેમના દોસ્તને દોસ્ત રાખવા જોઈએ; કારણ કે તેઓ મારી હયાતીમાં ઉમ્મત પરના મારા વસી અને મારા મૃત્યુ પછી મારા જાનશીન છે અને મારા પછી, તેઓ દરેક મુસલમાન અને દરેક મોમિનના અમીર છે અને તેમનું કથન અને આદેશ અને પ્રતિબંધ મારા કથન અને આદેશ અને પ્રતિબંધ સમાન છે; અને જે તેમનું અનુસરણ કરે અને તેમની મદદ કરે, તે એ સમાન છે કે તેણે મારું અનુસરણ કર્યું અને મારી મદદ કરી, અને જે તેમની મદદથી હાથ ખેંચી લે, તેણે જાણે મારી સાથે એવું કર્યું". ત્યારબાદ તેઓએ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ મારા પછી અલી (અલયહિસ્સલામ)ને છોડી દે, તે કયામતના દિવસે મને નહીં જુએ અને હું પણ તેને નહીં જોઉં અને જે કોઈ મારા પછી અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિરુદ્ધ થાય, અલ્લાહ તેને જન્નતથી વંચિત રાખશે અને આગને તેનું ઠેકાણું બનાવશે, અને જે કોઈ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને છોડી દે, જે દિવસે તે અલ્લાહની સામે હાજર થશે, અલ્લાહ તેને છોડી દેશે. અને જે કોઈ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની મદદ કરે, જે દિવસે તે અલ્લાહની મુલાકાત માટે જશે, અલ્લાહ તેની મદદ કરશે અને પ્રશ્ન અને ઉત્તર સમયે, તેને સાચો જવાબ ઇલ્હામ કરશે". પછી ફરમાવ્યું: "હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ) પોતાના પિતા પછી મારી ઉમ્મતના બે ઇમામ છે અને જન્નતના જવાનોના સરદાર છે અને તેમની માતા (ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)) પણ જન્નતની સ્ત્રીઓની સરદાર છે અને તેમના પિતા વસીઓના સરદાર છે, અને હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના સંતાનોમાંથી નવ ઇમામ દુનિયામાં આવશે જેમાંથી નવમા કાઇમ (અલયહિસ્સલામ) મારા સંતાનો છે, અને તેમનું આજ્ઞાપાલન મારા આજ્ઞાપાલન સમાન છે અને તેમની અવજ્ઞા પણ મારી અવજ્ઞા સમાન છે, અને તેમની ફઝીલતના ઇન્કારીઓ અને તેમના હકોને બરબાદ કરનારાઓના હાથોથી, મારા મૃત્યુ પછી હું અલ્લાહને ફરિયાદ કરું છું અને અલ્લાહ સારો વલી અને સરપરસ્ત છે અને તે મારા ખાનદાન અને મારી ઉમ્મતના ઇમામો (અલયહિમસ્સલામ) માટે યોગ્ય મદદગાર છે અને જેઓ તેમના હકનો ઇન્કાર કરે છે તેમનાથી બદલો લે છે; وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ [અને જેઓએ ઝુલ્મ કર્યો તેઓ જલદી જાણી લેશે કે તેમનું પરત ફરવાનું સ્થળ કયું છે]."
الصّادق ( أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اذْکُرُوا اللهَ ذِکْراً کَثِیراً مَا هَذَا الذِّکْرُ الْکَثِیرُ قَالَ مَنْ سَبَّحَ تَسْبِیحَ فَاطِمَهًَْ (فَقَدْ ذَکَرَ اللَّهَ الذِّکْرَ الْکَثِیر.
امام صادق ( وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثیراً؛ سؤال شد: «مراد از این ذکر کثیر چیست»؟ فرمود: «کسی که تسبیحات فاطمه زهرا (را بگوید خداوند را بسیار یاد کرده است».
Imam Sadiq (peace be upon him): وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثیراً [and they remember Allah much]; he was asked: "What is meant by this abundant remembrance?" He said: "Whoever recites the tasbih of Fatima al-Zahra (peace be upon her) has remembered Allah much."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ ذَکَرُوا اللهَ کَثیراً [અને તેઓ અલ્લાહને ખૂબ યાદ કરે છે]; પૂછવામાં આવ્યું: "આ ખૂબ યાદ કરવાનો હેતુ શું છે?" આપે ફરમાવ્યું: "જે વ્યક્તિ ફાતિમા ઝહરા (અલયહસ્સલામ)ની તસ્બીહ પઢે તેણે અલ્લાહને ખૂબ યાદ કર્યો છે."
الصّادق ( عَنْ أَبِیعُبَیْدَهًَْ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (قَالَ: مِنْ أَشَدِّ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی خَلْقِهِ ذِکْرُ اللَّهِ کَثِیراً ثُمَّ قَالَ لَا أَعْنِی سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ وَ إِنْ کَانَ مِنْهُ وَ لَکِنْ ذِکْرَ اللَّهِ عِنْدَ مَا أَحَلَّ وَ حَرَّمَ فَإِنْ کَانَ طَاعَهًًْ عَمِلَ بِهَا وَ إِنْ کَانَ مَعْصِیَهًًْ تَرَکَهَا.
امام صادق ( ابوعبیده نقل می‌کند: امام صادق (فرمود: از مهمترین واجبات خداوند بر بندگان یاد خدا می‌باشد، بعد از آن فرمود: «مقصود من از ذکر خداوند گفتن سبحان اللهِ و لا اله الا اللهُ و اللهُ اکبر نیست اگرچه این‌ها هم از ذکر به شمار می‌روند، مقصود از ذکر خدا آن است که هرگاه به حلال و یا حرامی رسید خدا را فراموش نکند، اگر طاعت است به آن عمل کند و اگر معصیت است از آن دست بر دارد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Ubayda narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: One of the most important obligations Allah has placed upon His servants is the remembrance of Allah. Then he said: "What I mean by the remembrance of Allah is not saying سبحان الله [Glory be to Allah] and لا اله الا الله [there is no god but Allah] and الله اکبر [Allah is the Greatest] — although these too count as remembrance. Rather, what is meant by the remembrance of Allah is that whenever a person encounters something lawful or unlawful, he does not forget Allah: if it is obedience he acts upon it, and if it is disobedience he abstains from it."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ ઉબય્દહ નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: બંદાઓ ઉપર અલ્લાહની સૌથી મહત્વપૂર્ણ ફરજોમાંથી એક અલ્લાહની યાદ છે. પછી ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની યાદથી મારો હેતુ سبحان الله [અલ્લાહ પવિત્ર છે] અને لا اله الا الله [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી] અને الله اکبر [અલ્લાહ સૌથી મહાન છે] કહેવું નથી, જોકે આ પણ ઝિક્રમાં ગણાય છે. અલ્લાહની યાદનો હેતુ એ છે કે જ્યારે પણ કોઈ હલાલ કે હરામ પર પહોંચે ત્યારે અલ્લાહને ભૂલે નહીં; જો તે તાઅત હોય તો તેના પર અમલ કરે અને જો ગુનાહ હોય તો તેનાથી હાથ ખેંચી લે."
الصّادق ( عَنْ أَبِیأُسَامَهًَْ قَالَ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (مَا ابْتُلِیَ الْمُؤْمِنُ بِشَیْءٍ هُوَ أَشَدُّ عَلَیْهِ مِنْ خِصَالٍ ثَلَاثٍ یُحْرَمُهَا قِیلَ وَ مَا هُنَّ قَالَ الْمُوَاسَاهًُْ فِی ذَاتِ یَدِهِ وَ الْإِنْصَافُ مِنْ نَفْسِهِ وَ ذِکْرُ اللَّهِ کَثِیراً أَمَا إِنِّی لَا أَقُولُ لَکُمْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَکِنْ ذِکْرُ اللَّهِ عِنْدَ مَا أَحَلَّ لَهُ وَ ذِکْرُ اللَّهِ عِنْدَ مَا حَرَّمَ عَلَیْه.
امام صادق ( ابواسامه گوید: امام صادق (فرمود: مؤمن به چیزی سخت‌تر از سه خصلت که از آن‌ها محروم می‌شود، آزموده نشده است. گفته شد: «آن‌ها چه باشند»؟ فرمود: «همراهی در هر آنچه به دست دارد، و انصاف‌دادن از طرف خود، و بسیار یاد خدا بودن؛ من نمی‌گویم گفتن سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله باشد بلکه یاد خدا نزد برخورد به آنچه بر او حلال کرده و یاد خدا هنگام برخورد به آنچه بر او حرام کرده است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Usama says: Imam Sadiq (peace be upon him) said: A believer is not tried with anything harder upon him than being deprived of three qualities. It was asked: "What are they?" He said: "Sharing with others from what he has in hand, being fair from his own side, and remembering Allah much. I do not mean saying سبحان الله [Glory be to Allah] and الحمد لله [Praise be to Allah] and لا اله الا الله [there is no god but Allah]; rather, the remembrance of Allah when encountering what He has made lawful for him, and the remembrance of Allah when encountering what He has made unlawful for him."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ ઉસામહ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: મોમિનની આઝમાયશ ત્રણ ખસ્લતોથી વંચિત થવા કરતાં કઠિન કોઈ વસ્તુથી થઈ નથી. પૂછવામાં આવ્યું: "તે કઈ છે?" આપે ફરમાવ્યું: "પોતાના હાથમાં જે છે તેમાં (બીજા સાથે) ભાગ પડાવવો, પોતાની તરફથી ઇન્સાફ કરવો, અને અલ્લાહને ખૂબ યાદ કરવો. હું એમ નથી કહેતો કે سبحان الله [અલ્લાહ પવિત્ર છે] અને الحمد لله [પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે] અને لا اله الا الله [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી] કહેવું; બલ્કે અલ્લાહની યાદ તે વખતે જ્યારે તેના પર હલાલ કરેલી વસ્તુ સાથે સામનો થાય, અને અલ્લાહની યાદ તે વખતે જ્યારે તેના પર હરામ કરેલી વસ્તુ સાથે સામનો થાય."
أمیرالمؤمنین ( مَنْ ذَکَرَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِی السِّرِّ فَقَدْ ذَکَرَ اللَّهَ کَثِیراً إِنَ الْمُنَافِقِینَ کَانُوا یَذْکُرُونَ اللَّهَ عَلَانِیَهًًْ وَ لَا یَذْکُرُونَهُ فِی السِّرِّ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا یَذْکُرُونَ اللهَ إِلَّا قَلِیلًا.
امام علی ( هرکس خدای عزّوجلّ را در نهان یاد کند از جمله کسانی است که ذکر خدا را بسیار کرده است، زیرا شیوه‌ی منافقان این بود که آشکارا پیش مسلمانان یاد خدا می‌کردند ولی در نهان ذکر خدا نمی‌کردند، پس خدای عزّوجلّ فرمود: و در برابر مردم ریا می‌کنند و خدا را جز اندکی یاد نمی‌نمایند!. ( نساء/۱۴۲ ).
Imam Ali (peace be upon him): Whoever remembers Allah, the Mighty and Majestic, in secret is among those who have remembered Allah abundantly. For the way of the hypocrites was that they remembered Allah openly before the Muslims but did not remember Him in secret. So Allah, the Mighty and Majestic, said: يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلاً [They show off to the people and do not remember Allah except a little] (Nisa/142).
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લને ખાનગીમાં યાદ કરે છે તે તેમાંથી છે જેમણે અલ્લાહનો ઝિકર ખૂબ કર્યો છે, કેમ કે મુનાફિકોની રીત એ હતી કે તેઓ મુસલમાનોની સામે ખુલ્લેઆમ અલ્લાહને યાદ કરતા હતા પરંતુ ખાનગીમાં અલ્લાહનો ઝિકર નહોતા કરતા, તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلاً [તેઓ લોકોને દેખાડો કરે છે અને અલ્લાહને બહુ ઓછું યાદ કરે છે] (નિસા/૧૪૨).