الصّادق ( لَمَّا بَعَثَ اللَّهُ مُوسَی (إِلَی فِرْعَوْنَ ... قَالَ فِرْعَوْنَ لِمُوسَی (لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَیْرِی لَأَجْعَلَنَّکَ مِنَ الْمَسْجُونِینَ قالَ مُوسَی (أَوَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُبِینٍ قالَ فِرْعَوْنُ فَأْتِ بِهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ ألصّادقینَ فَأَلْقی عَصاهُ فَإِذا هِیَ ثُعْبانٌ مُبِینٌ فَلَمْ یَبْقَ أَحَدٌ مِنْ جُلَسَاءِ فِرْعَوْنَ إِلَّا هَرَبَ وَ دَخَلَ فِرْعَوْنَ مِنَ الرُّعْبِ مَا لَمْ یَمْلِکْ نَفْسَهُ فَقَالَ فِرْعَوْنُ یَا مُوسَی (أَنْشُدُکَ اللَّهَ وَ ألرّضاعَ إِلَّا مَا کَفَفْتَهَا عَنِّی فَکَفَّهَا ثُمَّ نَزَعَ یَدَهُ فَإِذا هِیَ بَیْضاءُ لِلنَّاظِرِینَ فَلَمَّا أَخَذَ مُوسَی (الْعَصَا رَجَعَتْ إِلَی فِرْعَوْنَ نَفْسُهُ وَ هَمَّ بِتَصْدِیقِهِ فَقَامَ إِلَیْهِ هَامَانُ فَقَالَ لَهُ بَیْنَمَا أَنْتَ إِلَهٌ تُعْبَدُ إِذْ صِرْتَ تَابِعاً لِعَبْدٍ ثُمَّ قَالَ فِرْعَوْنُ لِلْمَلَإِ الَّذِی حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِیمٌ یُرِیدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ بِسِحْرِهِ فَماذا تَأْمُرُونَ إِلَی قَوْلِهِ لِمِیقاتِ یَوْمٍ مَعْلُوم.
امام صادق ( ابان‌بن‌عثمان، از امام صادق (روایت می‌کند: هنگامی که خداوند، موسی (را نزد فرعون فرستاد ... [فرعون] به موسی (گفت: قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَیْرِی لَأَجْعَلَنَّکَ مِنَ الْمَسْجُونِینَ. موسی (گفت: أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُّبِینٍ. فرعون گفت: فَأْتِ بِهِ إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ * فَأَلْقَی عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِینٌ. سپس تمامی همنشینان فرعون ترسیدند، و فرعون به حدّی دچار ترس شد که اختیار خود را از دست داد و گفت: تو را به خداوند و به حرمت شیری که خوردی (این که فرزند رضاعی‌مان بودی) سوگند می دهم، که آن را از من دور کنی و موسی آن را از فرعون دور کرد. سپس دستش را بیرون آورد و ناگهان برای افراد حاضر به شکلی درخشان نمایان گشت. هنگامی که موسی عصا را گرفت، فرعون به خود آمد و تصمیم گرفت که او را تصدیق کند. امّا هامان نزد او آمد و به او گفت: تو که اکنون خدا هستی و مورد پرستش قرار می گیری، به یک باره می خواهی پیرو یکی از بندگان خود شوی! سپس فرعون به اطرافیان خود گفت: إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ *یُرِیدُ أَن یُخْرِجَکُم مِّنْ أَرْضِکُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ... لِمِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ.
Imam Sadiq (peace be upon him): Aban ibn Uthman narrates from Imam Sadiq (peace be upon him): When Allah sent Musa (peace be upon him) to Pharaoh... [Pharaoh] said to Musa (peace be upon him): قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَیْرِی لَأَجْعَلَنَّکَ مِنَ الْمَسْجُونِینَ [If you take a god other than me, I will surely make you one of those imprisoned]. Musa (peace be upon him) said: أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُّبِینٍ [Even if I bring you something clear?]. Pharaoh said: فَأْتِ بِهِ إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ * فَأَلْقَی عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِینٌ [Then bring it, if you are of the truthful. * So he cast down his rod, and lo! it was an obvious serpent]. Then all the companions of Pharaoh were terrified, and Pharaoh became so overcome with fear that he lost control of himself and said: 'I adjure you by Allah, and by the sanctity of the milk you drank (that you were our foster son), that you keep it away from me.' And Musa kept it away from Pharaoh. Then he drew out his hand, and suddenly it appeared to those present in a shining form. When Musa took the staff, Pharaoh came to himself and decided to believe him. But Haman came to him and said to him: 'You who are now a god and are worshipped — do you wish all at once to become a follower of one of your own servants?!' Then Pharaoh said to those around him: إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ * یُرِیدُ أَن یُخْرِجَکُم مِّنْ أَرْضِکُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ... لِمِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ [Indeed, this is a learned magician * who wants to drive you out of your land by his magic; so what do you advise? ... for the appointed time of a known day].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબાન બિન ઉસ્માન ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરે છે: જ્યારે અલ્લાહએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને ફિરઔન પાસે મોકલ્યા... [ફિરઔને] મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ને કહ્યું: قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَیْرِی لَأَجْعَلَنَّکَ مِنَ الْمَسْجُونِینَ [જો તું મારા સિવાય કોઈ બીજા ઈલાહને પસંદ કરીશ તો હું તને કેદીઓમાં કરી દઈશ]. મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: أَ وَ لَوْ جِئْتُکَ بِشَیْءٍ مُّبِینٍ [જો હું તારી પાસે કોઈ સ્પષ્ટ વસ્તુ લાવું તો પણ?]. ફિરઔને કહ્યું: فَأْتِ بِهِ إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ * فَأَلْقَی عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِینٌ [તો તેને લાવ, જો તું સાચ્ચાઓમાંથી હોય. * તો તેમણે પોતાની લાકડી નાખી, અને એકાએક તે એક સ્પષ્ટ અજગર બની ગઈ]. પછી ફિરઔનના બધા સાથીઓ ડરી ગયા, અને ફિરઔન એટલો ડરી ગયો કે તેણે પોતાનો કાબૂ ગુમાવ્યો અને કહ્યું: 'હું તને અલ્લાહની અને એ દૂધની હુરમતની કસમ આપું છું જે તેં પીધું હતું (કે તું અમારો દૂધ-ફરઝંદ હતો), કે તું આ [અજગર] ને મારાથી દૂર કરી દે,' અને મૂસાએ તેને ફિરઔનથી દૂર કરી. પછી તેમણે પોતાનો હાથ બહાર કાઢ્યો અને એકાએક હાજર લોકો માટે તે ચમકતા સ્વરૂપે દેખાયો. જ્યારે મૂસાએ લાકડી પકડી, ત્યારે ફિરઔન ભાનમાં આવ્યો અને તેણે તેમની તસ્દીક કરવાનો નિર્ણય કર્યો. પરંતુ હામાન તેની પાસે આવ્યો અને તેને કહ્યું: 'તું જે અત્યારે ખુદા છે અને પૂજાય છે, શું એકાએક તું તારા બંદાઓમાંથી કોઈ એકનો અનુયાયી બનવા માંગે છે!' પછી ફિરઔને પોતાના આજુબાજુના લોકોને કહ્યું: إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ * یُرِیدُ أَن یُخْرِجَکُم مِّنْ أَرْضِکُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ... لِمِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ [ખરેખર આ એક જાણકાર જાદુગર છે * જે તમને પોતાના જાદુ વડે તમારી ધરતીથી બહાર કાઢવા માંગે છે; તો તમે શું હુકમ કરો છો? ... એક જાણીતા દિવસના નિર્ધારિત સમય પર].