علی‌بن‌ابراهیم ( فَأَلْقَی مُوسَی (الْعَصَا فَذَابَتْ فِی الْأَرْضِ مِثْلَ الرَّصَاصِ ثُمَّ طَلَعَ رَأْسُهَا وَ فَتَحَتْ فَاهَا وَ وَضَعَتْ شِدْقَهَا الْعُلْیَا عَلَی رَأْسِ قُبَّهًِْ فِرْعَوْنَ ثُمَّ دَارَتْ وَ أَرْخَتْ شَفَتَهَا السُّفْلَی وَ الْتَقَمَتْ عِصِیَّ السَّحَرَهًِْ وَ حِبَالَهَا وَ غَلَبَ کُلَّهُمْ وَ انْهَزَمَ النَّاسُ حِینَ رَأَوْهَا وَ عِظَمَهَا وَ هَوْلَهَا مِمَّا لَمْ تَرَ الْعَیْنُ وَ لَا وَصَفَ الْوَاصِفُونَ مِثْلَهُ فَقُتِلَ فِی الْهَزِیمَهًِْ مِنْ وَطْیِ النَّاسِ عَشَرَهًُْ آلَافِ رَجُلٍ وَ امْرَأَهًٍْ وَ صَبِیٍّ وَ دَارَتْ عَلَی قُبَّهًِْ فِرْعَوْنَ قَالَ فَأَحْدَثَ فِرْعَوْنُ وَ هَامَانُ فِی ثِیَابِهِمَا وَ شَابَ رَأْسُهُمَا وَ غُشِیَ عَلَیْهِمَا مِنَ الْفَزَعِ وَ مَرَّ مُوسَی (فِی الْهَزِیمَهًِْ مَعَ النَّاسِ، فَنَادَاهُ اللَّهُ خُذْها وَ لا تَخَفْ سَنُعِیدُها سِیرَتَهَا الْأُولی فَرَجَعَ مُوسَی (وَ لَفَّ عَلَی یَدِهِ عَبَاءً کَانَتْ عَلَیْهِ ثُمَّ أَدْخَلَ یَدَهُ فِی فَمِهَا فَإِذَا هِیَ عَصَا کَمَا کَانَتْ وَ کَانَ کَمَا قَالَ اللَّهُ فَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ ساجِدِینَ لَمَّا رَأَوْا ذَلِکَ قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِینَ رَبِّ مُوسی وَ هارُونَ فَغَضِبَ فِرْعَوْنُ عِنْدَ ذَلِکَ غَضَباً شَدِیداً وَ قالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّهُ لَکَبِیرُکُمُ یَعْنِی مُوسَی الَّذِی عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَیْدِیَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعِینَ فَقَالُوا لَهُ کَمَا حَکَی اللَّهُ لا ضَیْرَ إِنَّا إِلی رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ* إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطایانا أَنْ کُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِینَ فَحَبَسَ فِرْعَوْنُ مَنْ آمَنَ بِمُوسَی (حَتَّی أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ فَأَطْلَقَ فِرْعَوْنُ عَنْهُمْ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَی مُوسَی (أَنْ أَسْرِ بِعِبادِی إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ فَخَرَجَ مُوسَی (بِبَنِی إِسْرَائِیلَ لِیَقْطَعَ بِهِمُ الْبَحْرَ. وَ جَمَعَ فِرْعَوْنُ أَصْحَابَهُ وَ بَعَثَ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِینَ وَ حَشَرَ النَّاسَ وَ قَدَّمَ مُقَدِّمَتَهُ فِی سِتِّمِائَهًِْ أَلْفٍ وَ رَکِبَ هُوَ فِی أَلْفِ أَلْفٍ وَ خَرَج.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( آنگاه موسی (عصایش را افکند و عصا [در ابتدا] مانند سرب، روی زمین ذوب گردید و سپس سَرش آشکار شد و دهانش را بازکرده و آرواره‌ی بالایی‌اش را بر روی جایگاه فرعون قرار داد. آنگاه چرخی‌زده و لبِ پایینش را فرو افکند و تمام عصاها و ریسمان‌های ساحران را بلعید و بر تمام آن‌ها غلبه پیدا کرد و مردم با دیدن اژدها و عظمت و ترسناکی‌اش که چشمی مانند آن را ندیده و کسی مثلش را توصیف نکرده بود پا به فرار گذاشتند. گفته شده هنگام فرارکردن، در اثر اینکه مردم یکدیگر را زیر دست و پا له می‌کردند ده هزار مرد و زن و بچّه کشته شدند. آنگاه اژدها به قصد جایگاه فرعون چرخید. فرعون و هامان با دیدن این صحنه از وحشت، جامه‌ی خود را آلوده کرده و موی سرشان سفید شد و از هوش رفتند. خود موسی (هم با مردم فرار نمود تا اینکه خداوند او را چنین خطاب فرمود: آن را بگیر و نترس، ما آن را به‌صورت اوّلش بازمی‌گردانیم. ( طه/۲۱ ). بنابراین موسی (بازگشت و عبایی که بر دوشش بود را دور دستش پیچیده و دست خود را در دهان اژدها برد و ناگهان اژدها همچون قبل، به صورت عصا درآمد. چون ساحران چنین دیدند طبق بیان خداوند، فوراً همه ساحران به سجده افتادند؛ گفتند: ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم، پروردگار موسی و هارون. ( شعراء/۴۸۴۶ ). دراین‌هنگام، فرعون به‌شدّت خشمگین شد و گفت: «آیا پیش از اینکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلّماً او بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته [و این یک توطئه است]! امّا به‌زودی خواهید دانست! دست‌ها و پاهای شما را بعکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همه‌ی شما را به دار می‌آویزم»! ( شعراء/۴۹ )». ساحران طبق بیان خداوند، به او گفتند: «مهمّ نیست، [هر کاری از دستت ساخته است بکن]! ما به‌سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم! ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، چرا که ما نخستین ایمان آورندگان بودیم!. ( شعراء/۵۱۵۰ )». فرعون هرکس را که به موسی (ایمان آورده بود به زندان انداخت تا اینکه خداوند، [بلایِ] طوفان، ملخ، کَنِه، قورباغه‌ها و خون را بر فرعونیان فرستاد و سرانجام فرعون [از روی ناچاری] زندانیان را آزاد کرد. آن وقت، خداوند عزّوجلّ به موسی (چنین وحی فرمود: شبانه بندگانم را [از مصر] کوچ ده، زیرا شما مورد تعقیب هستید. ( شعراء/۵۲ ). بنابراین موسی (همراه بنی‌اسرائیل [از مصر] خارج شد تا آن‌ها را از دریا عبور دهد. فرعون نیز یاران خود را جمع کرده و مأمورانی را برای گردآوری مردم، به تمامی شهرها اعزام نمود و مردم را جمع کرد و پیش قراولان سپاهش را که ششصدهزار نفر بودند، پیشاپیش فرستاد و خود همراه دو هزار نفر سوار بر مرکب شد و از شهر [به تعقیب موسی (] خارج گردید.
Ali ibn Ibrahim: Then Musa (peace be upon him) cast down his staff, and the staff [at first] melted on the ground like lead, and then its head appeared, and it opened its mouth and placed its upper jaw upon Pharaoh's throne. Then it turned and let down its lower lip and swallowed all the staffs and ropes of the magicians and overcame them all. When the people saw the dragon and its enormity and terror — the like of which no eye had seen and no describer had described — they took to flight. It is said that during their flight, ten thousand men, women and children were killed as the people trampled one another underfoot. Then the dragon turned toward Pharaoh's throne. Pharaoh and Haman, upon seeing this scene, soiled their garments in terror, their hair turned white, and they fell unconscious. Musa (peace be upon him) himself also fled with the people, until Allah addressed him thus: "خُذْها وَ لا تَخَفْ سَنُعِیدُها سِیرَتَهَا الْأُولی [Take it and do not fear; We shall return it to its former state]" (Taha/21). So Musa (peace be upon him) returned, wrapped the cloak that was on his shoulder around his hand, and put his hand into the mouth of the dragon, and suddenly the dragon became a staff as before. When the magicians saw this, according to Allah's statement, all the magicians at once fell prostrate; they said: "آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِینَ رَبِّ مُوسی وَ هارُونَ [We believe in the Lord of the worlds, the Lord of Musa and Harun]" (Shu'ara/46–48). At this, Pharaoh became severely enraged and said: "آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّهُ لَکَبِیرُکُمُ الَّذِی عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَیْدِیَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعِینَ [Do you believe in him before I give you permission? Surely he is your chief who has taught you sorcery [and this is a plot]! Soon you shall know! I will surely cut off your hands and your feet on opposite sides, and I will crucify you all]" (Shu'ara/49). The magicians, according to Allah's statement, said to him: "لا ضَیْرَ إِنَّا إِلی رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطایانا أَنْ کُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِینَ [No matter, [do whatever you can]! We are returning to our Lord! We hope that our Lord will forgive us our sins, since we are the first of the believers]" (Shu'ara/50–51). Pharaoh imprisoned everyone who had believed in Musa (peace be upon him), until Allah sent upon the people of Pharaoh [the plagues of] the flood, the locusts, the lice, the frogs and the blood, and finally Pharaoh [out of desperation] released the prisoners. Then Allah the Mighty and Majestic revealed to Musa (peace be upon him): "أَسْرِ بِعِبادِی إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ [Journey with My servants by night [out of Egypt], for you are being pursued]" (Shu'ara/52). So Musa (peace be upon him) departed [from Egypt] together with the Children of Israel to bring them across the sea. Pharaoh too gathered his companions and dispatched agents to all the cities to muster the people, and he assembled the people and sent forth the vanguard of his army, who were six hundred thousand, ahead, and he himself mounted with two thousand riders and set out from the city [in pursuit of Musa (peace be upon him)].
અલી બિન ઇબ્રાહીમ: પછી મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાની અસા ફેંકી, અને અસા [શરૂઆતમાં] જમીન પર સીસાની જેમ પીગળી ગઈ, અને પછી તેનું માથું દેખાયું, અને તેણે પોતાનું મોં ખોલ્યું અને પોતાનું ઉપરનું જડબું ફિરઔનના તખ્ત પર મૂક્યું. પછી તેણે ફેરો ખાધો અને પોતાનો નીચેનો હોઠ નીચે લટકાવ્યો અને જાદુગરોની બધી અસાઓ અને દોરડાં ગળી ગઈ અને તે બધા પર વિજય મેળવ્યો. લોકોએ અજદહો અને તેની અઝમત અને ભયાનકતા જોઈને — જેવું આંખે ક્યારેય જોયું ન હતું અને કોઈએ તેના જેવું વર્ણવ્યું ન હતું — ભાગવા લાગ્યા. કહેવાય છે કે ભાગતી વખતે, લોકો એકબીજાને પગ નીચે કચડી નાખવાના કારણે દસ હજાર પુરુષ, સ્ત્રી અને બાળક માર્યા ગયા. પછી અજદહો ફિરઔનના તખ્તની તરફ ફર્યો. ફિરઔન અને હામાન આ દ્રશ્ય જોઈને ડરના કારણે પોતાના વસ્ત્રો ગંદા કરી બેઠા અને તેમના માથાના વાળ સફેદ થઈ ગયા અને બેહોશ થઈ ગયા. ખુદ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પણ લોકો સાથે ભાગ્યા, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે તેમને આ પ્રમાણે સંબોધ્યા: "خُذْها وَ لا تَخَفْ سَنُعِیدُها سِیرَتَهَا الْأُولی [તેને પકડી લો અને ડરો નહીં, અમે તેને તેની પહેલી અવસ્થામાં પાછી ફેરવીશું]" (તાહા/21). તેથી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાછા ફર્યા અને પોતાના ખભા પરની અબા પોતાના હાથ ફરતે વીંટાળી અને પોતાનો હાથ અજદહાના મોંમાં નાખ્યો અને અચાનક અજદહો પહેલાની જેમ અસાના રૂપમાં આવી ગયો. જ્યારે જાદુગરોએ આવું જોયું ત્યારે અલ્લાહના કથન અનુસાર, બધા જાદુગરો તરત જ સિજદામાં પડી ગયા; તેમણે કહ્યું: "آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِینَ رَبِّ مُوسی وَ هارُونَ [અમે આલમોના પરવરદિગાર પર ઈમાન લાવ્યા, મૂસા અને હારૂનના પરવરદિગાર]" (શુઅરા/46–48). આ સમયે ફિરઔન ખૂબ જ ગુસ્સે થયો અને કહ્યું: "آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّهُ لَکَبِیرُکُمُ الَّذِی عَلَّمَکُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَیْدِیَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعِینَ [શું મેં તમને પરવાનગી આપી તે પહેલા તમે તેના પર ઈમાન લાવ્યા?! ખરેખર તે તમારો સરદાર છે જેણે તમને જાદુ શીખવ્યું [અને આ એક ષડ્યંત્ર છે]! પરંતુ જલ્દી જ તમે જાણી લેશો! હું તમારા હાથ અને પગ એકબીજાની વિરુદ્ધ કાપી નાખીશ અને તમને બધાને ફાંસી પર લટકાવીશ]" (શુઅરા/49). જાદુગરોએ અલ્લાહના કથન અનુસાર તેને કહ્યું: "لا ضَیْرَ إِنَّا إِلی رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطایانا أَنْ کُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِینَ [કોઈ વાત નહીં, [જે કરી શકે તે કર]! અમે અમારા પરવરદિગાર તરફ પાછા ફરી રહ્યા છીએ! અમને આશા છે કે અમારો પરવરદિગાર અમારી ભૂલો માફ કરશે, કારણ કે અમે પ્રથમ ઈમાન લાવનારા છીએ!]" (શુઅરા/50–51). ફિરઔને દરેક વ્યક્તિ કે જે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર ઈમાન લાવ્યો હતો તેને જેલમાં નાખ્યો, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહે ફિરઔનીઓ પર [આપત્તિ રૂપે] તૂફાન, તીડ, જૂ, દેડકાં અને લોહી મોકલ્યાં અને છેવટે ફિરઔને [મજબૂરીવશ] કેદીઓને મુક્ત કર્યા. ત્યારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને આ પ્રમાણે વહી કરી: "أَسْرِ بِعِبادِی إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ [રાત્રે મારા બંદાઓને [મિસ્રમાંથી] લઈ જાઓ, કારણ કે તમારો પીછો કરવામાં આવી રહ્યો છે]" (શુઅરા/52). તેથી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) બની ઇસરાઈલ સાથે [મિસ્રમાંથી] નીકળ્યા જેથી તેમને દરિયામાંથી પસાર કરાવે. ફિરઔને પણ પોતાના સાથીઓને ભેગા કર્યા અને લોકોને એકત્ર કરવા માટે અધિકારીઓને બધા શહેરોમાં મોકલ્યા અને લોકોને ભેગા કર્યા અને પોતાના લશ્કરના અગ્રગામીઓને, જેઓ છ લાખ હતા, આગળ મોકલ્યા અને પોતે બે હજાર સવારો સાથે સવારી પર બેઠો અને શહેરમાંથી [મૂસા (અલયહિસ્સલામ)નો પીછો કરવા] નીકળ્યો.