[و گفت]: به يقين اينها گروهى اندكند.
Most surely these are a small company;
આ થોડાક લોકોનો એક સમૂહ છે:
الباقر ( لَشِرْذِمَةٌ قَلِیلُونَ یَقُولُ عَصَبَهًٌْ قَلِیلَهًْ.
امام باقر ( لَشِرْذِمَةٌ قَلِیلُون؛ که منظور از آن، یک گروه اندک است.
Imam Baqir (peace be upon him): لَشِرْذِمَةٌ قَلِیلُونَ [a small company], meaning it refers to a small group.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): لَشِرْذِمَةٌ قَلِیلُونَ [એક નાનું જૂથ]; તેનો અર્થ એ છે કે તે એક નાના જૂથ તરફ ઈશારો કરે છે.
الصّادق ( إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ أَقْوَاماً لِجَهَنَّمَ وَ النَّارِ فَأَمَرَنَا أَنْ نُبَلِّغَهُمْ کَمَا بَلَّغْنَاهُمْ وَ اشْمَأَزُّوا مِنْ ذَلِکَ وَ نَفَرَتْ قُلُوبُهُمْ وَ رَدُّوهُ عَلَیْنَا وَ لَمْ یَحْتَمِلُوهُ وَ کَذَّبُوا بِهِ وَ قَالُوا ساحِرٌ کَذَّابٌ {فَ} طَبَعَ اللهُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَ أَنْسَاهُمْ ذَلِکَ ثُمَّ أَطْلَقَ اللَّهُ لِسَانَهُمْ بِبَعْضِ الْحَقِّ فَهُمْ یَنْطِقُونَ بِهِ وَ قُلُوبُهُمْ مُنْکِرَةٌ لِیَکُونَ ذَلِکَ دَفْعاً عَنْ أَوْلِیَائِهِ وَ أَهْلِ طَاعَتِهِ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ مَا عُبِدَ اللَّهُ فِی أَرْضِهِ فَأَمَرَنَا بِالْکَفِّ عَنْهُمْ وَ السَّتْرِ وَ الْکِتْمَانِ فَاکْتُمُوا عَمَّنْ أَمَرَ اللَّهُ بِالْکَفِّ عَنْهُ وَ اسْتُرُوا عَمَّنْ أَمَرَ اللَّهُ بِالسَّتْرِ وَ الْکِتْمَانِ عَنْهُ قَالَ ثُمَّ رَفَعَ یَدَهُ وَ بَکَی وَ قَالَ اللَّهُمَ إِنَّ هؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِیلُونَ فَاجْعَلْ مَحْیَانَا مَحْیَاهُمْ وَ مَمَاتَنَا مَمَاتَهُمْ وَ لَا تُسَلِّطْ عَلَیْهِمْ عَدُوّاً لَکَ فَتُفْجِعَنَا بِهِمْ فَإِنَّکَ إِنْ أَفْجَعْتَنَا بِهِمْ لَمْ تُعْبَدْ أَبَداً فِی أَرْضِکَ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِیماً.
امام صادق ( سپس فرمود: «به‌راستی خدا مردمانی را برای دوزخ و برای آتش آفریده و ما دستور داشتیم به آن‌ها تبلیغ کنیم و به آن‌ها تبلیغ کردیم و قبول نکردند و دلشان از آن نفرت کرد و آن را به ما برگرداندند و متحمّل آن نشدند و آن را دروغ شمردند و گفتند جادوگر و دروغگوست، و خدا مهر بر دل آن‌ها نهاد و آن را از یادشان برد. و سپس زبانشان را به بعضی از بیان حق باز کرد و آن را به زبان می‌گویند ولی از دل باور ندارند تا بدین‌وسیله از اولیای خدا و اهل طاعتش دفاع شود و اگر چنین نبود خدا در زمین خود پرستش نمی‌شد و ما دستور می‌یافتیم که از آن‌ها نهان داریم و کتمان کنیم، شما هم از آن‌ها که خدا دستور به صرف‌نظر از آن و ستر و کتمان داده، پنهان کنید». سپس دست برداشت و گریست و فرمود: «بار خدایا این گروه جمعی اندک هستند آن‌ها را در زندگی و مرگ ما شریک گردان و دشمن خود را بر آن‌ها مسلّط نکن که ما را به مرگ آنان داغدار کنی؛ زیرا اگر داغ آن‌ها را به دل ما بگذاری تو هرگز در زمین خود پرستیده نخواهی شد و رحمت و درود فراوان بر محمّد و آلش (باد».
Imam Sadiq (peace be upon him): Then he said: "Indeed Allah has created peoples for Hell and the Fire. We were commanded to convey [the message] to them, and we did so, but they did not accept it and their hearts recoiled from it and they returned it to us and could not bear it and disbelieved in it and said: 'a magician and a liar.' And Allah set a seal upon their hearts and caused them to forget it. Then He loosed their tongues with some part of the truth, and they utter it with their tongues but their hearts deny it, so that through this a defence may be provided for the friends of Allah and the people of His obedience; and were it not for that, Allah would not be worshipped in His earth. And we were commanded to conceal from them and to keep it hidden. So you too — conceal from those from whom Allah has commanded [us] to refrain, and keep hidden and secret from those whom Allah has commanded [us] to keep it hidden and secret from." Then he raised his hand and wept, and said: "O Allah, indeed this group is but a small company; make them share our life and our death, and do not set an enemy of Yours over them, so as to grieve us with their [death]; for if You grieve us with them, You will never be worshipped in Your earth. And may Allah's abundant blessings and peace be upon Muhammad and his family (peace be upon them)."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પછી ફરમાવ્યું: "ખરેખર અલ્લાહે કેટલાક લોકોને દોઝખ અને આગ માટે પેદા કર્યા છે અને અમને હુકમ થયો હતો કે તેમને તબ્લીગ કરીએ અને અમે તેમને તબ્લીગ કરી પરંતુ તેમણે કબૂલ ન કરી અને તેમના દિલોએ તેનાથી નફરત કરી અને તેને અમારી પાસે પાછી મોકલી અને તેને સહન ન કરી શક્યા અને તેને ખોટી ગણી અને કહ્યું જાદુગર અને જૂઠો છે, અને અલ્લાહે તેમના દિલો પર મહોર લગાવી દીધી અને તેને તેમની યાદમાંથી ભૂલાવી દીધું. અને પછી તેમની જીભને હકના કેટલાક બયાન માટે ખોલી અને તે વાત જીભથી કહે છે પરંતુ દિલથી માનતા નથી, જેથી આ રીતે અલ્લાહના વલીઓ અને તેમની ઇતાઅત કરનારાઓથી બચાવ થાય અને જો આમ ન હોત તો અલ્લાહની તેની જમીન પર ઇબાદત ન થાત, અને અમને હુકમ મળતો કે તેમનાથી છુપાવીએ અને કિતમાન કરીએ, તમે પણ જેમનાથી અલ્લાહે તજી દેવાનો અને ઢાંકી રાખવાનો અને છુપાવવાનો હુકમ આપ્યો છે તેમનાથી છુપાવો." પછી હાથ ઉઠાવ્યો અને રડ્યા અને ફરમાવ્યું: "એ ખુદા આ સમૂહ થોડા છે તેમને અમારી જિંદગી અને મૌતમાં સહભાગી બનાવ અને તારા દુશ્મનને તેમના પર મુસલ્લત ન કર કે તેમના મૃત્યુથી અમને દુઃખી કરે; કારણ કે જો તેમનું દુઃખ અમારા દિલ પર મૂકીશ તો તું ક્યારેય તારી જમીન પર પૂજાશે નહીં અને મુહમ્મદ અને તેમના આલ (અલયહિમુસ્સલામ) પર અલ્લાહની અઢળક રહમત અને દરૂદ થાય."