سورة الشعراء

Verse 68 of 227

26:68

وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگارت شكست‌ناپذير و مهربان است.

And most surely your Lord is the Mighty, the Merciful.

અને બેશક તારો પરવરદિગાર જબરદસ્ત અને રહીમ છે.

الصّادق ( إِنَّ قَوْماً مِمَّنْ آمَنَ بِمُوسَی (قَالُوا لَوْ أَتَیْنَا عَسْکَرَ فِرْعَوْنَ وَ کُنَّا فِیهِ وَ نِلْنَا مِنْ دُنْیَاهُ فَإِذَا کَانَ الَّذِی نَرْجُوهُ مِنْ ظُهُورِ مُوسَی (صِرْنَا إِلَیْهِ فَفَعَلُوا فَلَمَّا تَوَجَّهَ مُوسَی (وَ مَنْ مَعَهُ إِلَی الْبَحْرِ هَارِبِینَ مِنْ فِرْعَوْنَ رَکِبُوا دَوَابَّهُمْ وَ أَسْرَعُوا فِی السَّیْرِ لِیَلْحَقُوا بِمُوسَی (وَ عَسْکَرِهِ فَیَکُونُوا مَعَهُمْ فَبَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَلَکاً فَضَرَبَ وُجُوهَ دَوَابِّهِمْ فَرَدَّهُمْ إِلَی عَسْکَرِ فِرْعَوْنَ فَکَانُوا فِیمَنْ غَرِقَ مَعَ فِرْعَوْنَ.

امام صادق ( امام صادق (فرمود: قومی از مؤمنین به موسی (گفتند: کاش نزد فرعون می‌رفتیم و با او بودیم و از دنیایش بهره‌مند می‌شدیم، و چون امید ما که ظهور موسی (بود برمی آمد، نزد او می رفتیم، و این کار را کردند. چون موسی (و همراهانش گریختند، سوار شدند و شتاب کردند تا به موسی (و همراهانش برسند و با آنها باشند. خدا فرشته‌ها فرستاد که به صورت چهارپایان آنان زدند و آنها را برگرداندند به لشکر فرعون، و با همراهان فرعون غرق شدند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) said: A group of believers in Musa (peace be upon him) said: If only we had gone to Pharaoh and stayed with him, and enjoyed his worldly wealth, and then when our hope, that is the emergence of Musa (peace be upon him), came about, we would go to him. And they did this. When Musa (peace be upon him) and his companions fled, they mounted [their beasts] and hurried to catch up with Musa (peace be upon him) and his companions and be with them. Allah sent angels who struck the faces of their mounts and turned them back to Pharaoh's army, and they were drowned along with Pharaoh's companions.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર ઈમાન લાવેલા લોકોના એક જૂથે કહ્યું: કાશ અમે ફિરઔન પાસે જતા અને તેની સાથે રહેતા અને તેની દુનિયાનો ફાયદો ઉઠાવતા, અને જ્યારે અમારી આશા, એટલે કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)નું પ્રગટ થવું, પૂરી થાય ત્યારે અમે તેમની પાસે જતા રહેતા, અને તેમણે આમ કર્યું. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સાથીઓ ભાગ્યા, ત્યારે તેઓ સવાર થયા અને ઉતાવળ કરી જેથી મૂસા (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સાથીઓ સુધી પહોંચી શકે અને તેમની સાથે રહી શકે. અલ્લાહે ફરિશ્તાઓ મોકલ્યા જેમણે તેમના જાનવરોના મોં પર માર્યું અને તેમને ફિરઔનના લશ્કર તરફ પાછા વાળ્યા, અને તેઓ ફિરઔનના સાથીઓ સાથે ડૂબી ગયા.

الکاظم ( عَنِ الْجَعْفَرِیِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاالْحَسَنِ (یَقُولُ مَا لِی رَأَیْتُکَ عِنْدَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ یَعْقُوبَ فَقَالَ: إِنَّهُ خَالِی. فَقَالَ إِنَّهُ یَقُولُ فِی اللَّهِ قَوْلًا عَظِیماً یَصِفُ اللَّهَ وَ لَا یُوصَفُ فَإِمَّا جَلَسْتَ مَعَهُ وَ تَرَکْتَنَا وَ إِمَّا جَلَسْتَ مَعَنَا وَ تَرَکْتَهُ فَقُلْتُ هُوَ یَقُولُ مَا شَاءَ أَیُّ شَیْءٍ عَلَیَّ مِنْهُ إِذَا لَمْ أَقُلْ مَا یَقُولُ فَقَالَ أَبُوالْحَسَنِ (أَ مَا تَخَافُ أَنْ تَنْزِلَ بِهِ نَقِمَهًٌْ فَتُصِیبَکُمْ جَمِیعاً أَ مَا عَلِمْتَ بِالَّذِی کَانَ مِنْ أَصْحَابِ مُوسَی (وَ کَانَ أَبُوهُ مِنْ أَصْحَابِ فِرْعَوْنَ فَلَمَّا لَحِقَتْ خَیْلُ فِرْعَوْنَ مُوسَی (تَخَلَّفَ عَنْهُ لِیَعِظَ أَبَاهُ فَیُلْحِقَهُ بِمُوسَی فَمَضَی أَبُوهُ وَ هُوَ یُرَاغِمُهُ حَتَّی بَلَغَا طَرَفاً مِنَ الْبَحْرِ فَغَرِقَا جَمِیعاً فَأَتَی مُوسَی (الْخَبَرُ فَقَالَ هُوَ فِی رَحْمَهًِْ اللَّهِ وَ لَکِنَّ النَّقِمَهًَْ إِذَا نَزَلَتْ لَمْ یَکُنْ لَهَا عَمَّنْ قَارَبَ الْمُذْنِبَ دِفَاعٌ.

امام کاظم ( جعفری گفت: شنیدم که امام کاظم (به پدرم می فرمود: «چرا من تو را نزد عبدالرحمن‌بن‌یعقوب می بینم؟» گفت: «او دایی من است.» فرمود: «او درباره‌ی خدا گفتار سخت عظیمی دارد؛ خدا را وصف می کند، با اینکه خدا وصف پذیر نیست. یا با او بنشین و ما را واگذار، یا با ما بنشین و او را رها کن.» گفتم: «او هر چه می خواهد بگوید؛ گناهش بر خودش است، تا وقتی که من آنچه او می گوید نگویم». امام (فرمود: «آیا نمی ترسی که به او بلایی فرود آید و به همه شماها برسد؟ آیا نمی دانی داستان آن یار موسی (را، که پدرش از یاران فرعون بود و چون قشون اسب سواران فرعون به موسی (رسیدند، از قوم موسی (عقب ماند تا پدرش را پند دهد و او را به موسی (ملحق کند؛ و پدرش گذشت و او با وی کشمکش می‌کرد، تا رسیدند کنار دریا و هر دو غرق شدند؛ و چون خبرش به موسی (رسید، فرمود: «او در رحمت خدا است، ولی بلا که فرود بیاید، از آن کسی که نزدیک فرد گنهکار است، دفاعی برنمی آید.»

Imam Kazim (peace be upon him): Al-Jafari said: I heard Imam Kazim (peace be upon him) saying to my father: "Why do I see you at the house of Abd al-Rahman ibn Ya'qub?" He said: "He is my maternal uncle." He (peace be upon him) said: "He has an exceedingly grave statement concerning Allah; he describes Allah, while Allah is not to be described. Either sit with him and leave us, or sit with us and leave him." I said: "Let him say whatever he wants; the sin is upon himself, so long as I do not say what he says." The Imam (peace be upon him) said: "Do you not fear that a punishment may descend upon him and reach all of you? Do you not know the story of that companion of Musa (peace be upon him), whose father was among the companions of Pharaoh? When Pharaoh's cavalry caught up with Musa (peace be upon him), he lagged behind the people of Musa (peace be upon him) so that he might advise his father and bring him to join Musa (peace be upon him). His father went on, and he continued arguing with him, until they reached the shore of the sea and both were drowned. When the news reached Musa (peace be upon him), he said: 'He is in the mercy of Allah, but when a calamity descends, there is no averting it from one who is near a sinner.'"

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): જાફરીએ કહ્યું: મેં સાંભળ્યું કે ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ) મારા પિતાને ફરમાવતા હતા: "હું તમને અબ્દુર્રહમાન બિન યાકુબની પાસે કેમ જોઉં છું?" તેમણે કહ્યું: "તે મારો મામા છે." ફરમાવ્યું: "તેની અલ્લાહ વિશે એક અત્યંત ગંભીર વાત છે; તે અલ્લાહનું વર્ણન કરે છે, જ્યારે અલ્લાહ વર્ણનીય નથી. યા તો તેની સાથે બેસો અને અમને છોડી દો, યા અમારી સાથે બેસો અને તેને છોડી દો." મેં કહ્યું: "તે જે ચાહે તે કહે; તેનો ગુનાહ તેના પર છે, જ્યાં સુધી હું જે તે કહે છે તે ન કહું." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "શું તમને ડર નથી કે તેના પર કોઈ બલા આવે અને તમારા બધા સુધી પહોંચે? શું તમને ખબર નથી મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના તે સાથીની વાત, જેના પિતા ફિરઔનના સાથીઓમાંથી હતા, અને જ્યારે ફિરઔનનું ઘોડેસવાર લશ્કર મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે પહોંચ્યું, ત્યારે તે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમથી પાછળ રહી ગયો જેથી પોતાના પિતાને નસીહત આપી શકે અને તેમને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સાથે મેળવી શકે; અને તેના પિતા આગળ ચાલ્યા ગયા અને તે તેમની સાથે તકરાર કરતો રહ્યો, ત્યાં સુધી કે દરિયાની બાજુ પહોંચ્યા અને બંને ડૂબી ગયા; અને જ્યારે તેનો ખબર મૂસા (અલયહિસ્સલામ) સુધી પહોંચ્યો, તો ફરમાવ્યું: 'તે અલ્લાહની રહમતમાં છે, પરંતુ બલા જ્યારે ઉતરે છે તો ગુનેહગારની નજીક રહેનારથી તેને ટાળી શકાતી નથી.'"

الرضا ( کَانَ عَلَی مُقَدِّمَهًِْ فِرْعَوْنَ سِتُّمِائَهًِْ أَلْفٍ وَ مِائَتَا أَلْفٍ وَ عَلَی سَاقَتِهِ أَلْفُ أَلْفٍ قَالَ لَمَّا صَارَ مُوسَی (فِی الْبَحْرِ اتَّبَعَهُ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ قَالَ فَتَهَیَّبَ فَرَسُ فِرْعَوْنَ أَنْ یَدْخُلَ الْبَحْرَ فَتَمَثَّلَ لَهُ جَبْرَئِیلُ (عَلَی مَاذِیَانَهًٍْ فَلَمَّا رَأَی فَرَسُ فِرْعَوْنَ الْمَاذِیَانَهًَْ اتَّبَعَهَا فَدَخَلَ الْبَحْرَ هُوَ وَ أَصْحَابُهُ فَغَرِقُوا.

امام رضا ( جلو دار سپاه فرعون ششصد هزار نفر و دویست هزار نفر و عقبه سپاه یک میلیون نفر بود. هنگامی که موسی (در دریا رفت فرعون و سربازانش او را تعقیب کرد، اسب فرعون از رفتن به داخل دریا خودداری کرد، که جبرئیل به صورت مادیانی برای او جلوه پیدا کرد، بنابراین وقتی اسب فرعون مادیان را دید او را دنبال کرد و داخل دریا شدند، در نتیجه او و یارانش غرق شدند.

Imam Reza (peace be upon him): The vanguard of Pharaoh's army numbered six hundred thousand and two hundred thousand men, and the rear of the army numbered one million. When Musa (peace be upon him) went into the sea, Pharaoh and his soldiers pursued him. Pharaoh's horse refused to go into the sea, so Gabriel appeared to it in the form of a mare; so when Pharaoh's horse saw the mare, it followed her and they entered the sea, and as a result he and his companions drowned.

ઇમામ રઝા (અલયહિસ્સલામ): ફિરઔનની સેનાની અગ્રિમ ટુકડીમાં છ લાખ અને બે લાખ માણસો હતા, અને સેનાની પાછલી ટુકડીમાં દસ લાખ માણસો હતા. જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) દરિયામાં ગયા, ત્યારે ફિરઔન અને તેના સૈનિકોએ તેમનો પીછો કર્યો, ફિરઔનનો ઘોડો દરિયામાં જવાનો ઇનકાર કરવા લાગ્યો, ત્યારે જિબ્રઈલ તેની સામે ઘોડી (માદા ઘોડા)ના રૂપમાં પ્રગટ થયા, તેથી જ્યારે ફિરઔનના ઘોડાએ ઘોડીને જોઈ ત્યારે તેની પાછળ ચાલ્યો અને તેઓ દરિયામાં દાખલ થયા, પરિણામે તે અને તેના સાથીઓ ડૂબી ગયા.