سورة آل عمران

Verse 128 of 200

3:128

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُونَ

هيچ‌گونه اختيارى [درباره‌ی عفو كافران، يا مؤمنان فرارى از جنگ]، براى تو نيست؛ مگر اينكه [خدا] بخواهد آن‌ها را ببخشد، يا مجازات كند؛ زيرا آن‌ها ستمكارند.

You have no concern in the affair whether He turns to them (mercifully) or chastises them, for surely they are unjust.

એ બાબતે તારો કંઇ ઇખ્તેયાર નથી કે અલ્લાહ તેમની તૌબા કબૂલ કરે યા તેમને અઝાબ આપે. કારણ કે તેઓ ઝાલિમ છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَمَّا رَأَی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الْمُسْلِمُونَ مَا فَعَلَ بِأَصْحَابِهِ وَ بِعَمِّهِ حَمْزَهًَْ مِنَ الْمُثْلَهًِْ مِنْ جَدْعِ الْأُنُوفِ وَ الْأُذُنِ وَ قَطْعِ الْمَذَاکِیرِ قالُوا لَئِنْ أَدَالَنَا اللَّهُ مِنْهُمْ لَنَفْعَلَنَّ بِهِمْ مِثْلَ مَا فَعَلُوا وَ لَنُمَثِّلَنَّ بِهِمْ مُثْلَهًًْ لَمْ یُمَثِّلْهُمْ أَحَدٌ مِنَ الْعَرَبِ بِأَحَدٍ قَطُّ فَنَزَلَتِ الْآیَهًُْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) هنگامی‌که رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) و مسلمانان مثله‌شدن یاران و عمویش حمزه (رحمة الله علیه) و بریده‌شدن بینی‌ها و گوش‌ها و آلت‌های تناسلی را دیدند، گفتند: «اگر خداوند ما را بر آن‌ها پیروز گرداند، قطعاً مانند آنچه نسبت به ما انجام دادند در موردشان انجام می‌دهیم و آن‌چنان آن‌ها را مثله می‌کنیم که هرگز هیچ یک از عرب، کسی را این چنین مثله نکرده باشد». پس این آیه نازل شد.

The Prophet (peace be upon him and his family): When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and the Muslims saw the mutilation done to his companions and to his uncle Hamza (may Allah have mercy on him) — the cutting off of noses, ears and private parts — they said: "If Allah gives us victory over them, we will certainly do to them the like of what they did to us, and we will mutilate them with a mutilation such that no one of the Arabs has ever mutilated anyone in such a manner." So this verse was revealed.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને મુસલમાનોએ પોતાના સાથીઓ અને તેમના કાકા હમ્ઝા (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)ના મુસલ્લા (અંગ-છેદન) અને નાક, કાન અને ગુપ્તાંગોના કાપવાને જોયું, ત્યારે તેઓએ કહ્યું: "જો અલ્લાહ અમને તેમના પર વિજય આપે તો ખરેખર અમે તેમની સાથે તેવું જ કરીશું જેવું તેઓએ અમારી સાથે કર્યું છે અને અમે તેમનું એવું અંગ-છેદન કરીશું કે અરબોમાંથી કોઈએ પણ ક્યારેય કોઈનું આવું અંગ-છેદન ન કર્યું હોય." પછી આ આયત નાઝિલ થઈ.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِیِّ قَالَ: قَرَأْتُ عِنْدَ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ قَالَ بَلَی وَ اللَّهِ إِنَّ لَهُ مِنَ الْأَمْرِ شَیْئاً وَ شَیْئاً وَ شَیْئاً وَ لَیْسَ حَیْثُ ذَهَبْتَ وَ لَکِنِّی أُخْبِرُکَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا أَمَرَ نَبِیَّهُ (صلی الله علیه و آله) أَنْ یُظْهِرَ وَلَایَهًَْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَکَّرَ فِی عَدَاوَهًِْ قَوْمِهِ لَهُ وَ مَعْرِفَتِهِ بِهِمْ وَ ذَلِکَ لِلَّذِی فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ عَلَیْهِمْ فِی جَمِیعِ خِصَالِهِ کَانَ أَوَّلَ مَنْ آمَنَ بِرسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ بِمَنْ أَرْسَلَهُ وَ کَانَ أَنْصَرَ النَّاسِ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَأَقْتَلَهُمْ لِعَدُوِّهِمَا وَ أَشَدَّهُمْ بُغْضاً لِمَنْ خَالَفَهُمَا وَ فَضَّلَ عِلْمَهُ الَّذِی لَمْ یُسَاوِهِ أَحَدٌ وَ مَنَاقِبَهُ الَّتِی لَا تُحْصَی شَرَفاً فَلَمَّا فَکَّرَالنَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فِی عَدَاوَهًِْ قَوْمِهِ لَهُ فِی هَذِهِ الْخِصَالِ وَ حَسَدِهِمْ لَهُ عَلَیْهَا ضَاقَ عَنْ ذَلِکَ فَأَخْبَرَ اللَّهُ أَنَّهُ لَیْسَ لَهُ مِنْ هَذَا الْأَمْرِ شَیْءٌ إِنَّمَا الْأَمْرُ فِیهِ إِلَی اللَّهِ أَنْ یُصَیِّرَ عَلِیّاً (علیه السلام) وَصِیَّهُ وَ وَلِیَّ الْأَمْرِ بَعْدَهُ فَهَذَا عَنَی اللَّهُ وَ کَیْفَ لَا یَکُونُ لَهُ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ وَ قَدْ فَوَّضَ اللَّهُ إِلَیْهِ أَنْ جَعَلَ مَا أَحَلَّ فَهُوَ حَلَالٌ وَ مَا حَرَّمَ فَهُوَ حَرَامٌ قَالَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا.

امام باقر (علیه السلام) جعفی گوید: نزد امام باقر (علیه السلام) سخن خدای عزّوجلّ: لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ را قرائت کردم، فرمود: «بله، به خدا سوگند به دست او از امر مقداری و مقداری و مقداری است؛ آن‌طور که تو گمان کرده‌ای نیست ولی من برای تو توضیح می‌دهم که خداوند تبارک‌وتعالی وقتی به پیامبر (صلی الله علیه و آله) دستور داد که خلافت و ولایت علی (علیه السلام) را اظهار نماید، پیامبر (صلی الله علیه و آله) در دشمنی قوم خود با علی (علیه السلام) و شناختی که به آنان داشت اندیشید و دشمنی آن‌ها به خاطر آن بود که خداوند علی (علیه السلام) را در همه‌ی خصوصیّاتش بر آن‌ها برتری داد. اوّل کسی بود که به پیامبرخدا (صلی الله علیه و آله) و به کسی که او را فرستاد ایمان آورد. بیشتر از همه‌ی مردم خدا و پیامبرش (صلی الله علیه و آله) را یاری نمود و بیشتر از همه با دشمنانشان جنگید و بیشتر از همه با دشمنان خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) دشمن بود و خداوند علمش را که هیچ کس با او برابری نداشت و افتخاراتش را که در شرافت قابل شمارش نیست بر دیگران برتری داد. وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) در دشمنی قومش با او در این صفات و حسادتشان به او فکر کرد از آن دلتنگ شد. خداوند به او اطلاع داد که از این امر، برای او چیزی نیست؛ اختیار آن با خدا است که علی (علیه السلام) را جانشین و ولیّ امر بعد از او قرار دهد. این معنی مقصود خداوند است. چگونه ممکن است پیامبر (صلی الله علیه و آله) اختیاری نداشته باشد با اینکه خداوند به او واگذارکرده که هرچه را حلال کند حلال است و هرچه را حرام کند حرام است؛ خداوند فرمود: آنچه را رسول‌خدا برای شما آورده بگیرید و اجرا کنید و از آنچه نهی‌کرده خودداری نمایید. ( حشر/۷ ).

Jabir al-Ju'fi says: I recited before Imam Baqir (peace be upon him) the saying of Allah, the Mighty and Majestic: لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [You have no concern in the affair]. He said: "Yes, by Allah, he does have some share, and some, and some, of the affair; it is not as you have supposed. But I will explain it to you: when Allah, Blessed and Exalted, commanded the Prophet (peace be upon him and his family) to make manifest the caliphate and wilayah (guardianship) of Ali (peace be upon him), the Prophet (peace be upon him and his family) reflected upon the enmity of his people toward Ali (peace be upon him) and upon his own knowledge of them. Their enmity was because Allah had given Ali (peace be upon him) precedence over them in every one of his qualities. He was the first who believed in the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and in the One who sent him. He was, of all people, the greatest helper of Allah and His Messenger (peace be upon him and his family), the greatest fighter against their enemies, and the most severe in enmity toward the enemies of Allah and His Messenger (peace be upon him and his family). And Allah gave precedence to his knowledge, in which no one was his equal, and to his virtues, whose nobility cannot be counted, over others. When the Prophet (peace be upon him and his family) reflected upon the enmity of his people toward him on account of these qualities, and their envy of him for them, he became distressed by it. So Allah informed him that in this affair nothing is his; its authority belongs to Allah, that He should make Ali (peace be upon him) his successor and the guardian of the affair (wali al-amr) after him. This is the meaning intended by Allah. And how could the Prophet (peace be upon him and his family) not have any share in the affair, when Allah has delegated to him that whatever he makes lawful is lawful and whatever he makes unlawful is unlawful? Allah said: ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا [Whatever the Messenger has brought you, take it, and whatever he has forbidden you, refrain from it]. (Hashr/7)."

જાબિર જોઅફી કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની હાજરીમાં અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું વચન: લَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [આ કાર્યમાં તમારો કોઈ અધિકાર નથી] વાંચ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "હા, અલ્લાહની કસમ, આ કાર્યમાંથી કંઈક અને કંઈક અને કંઈક તેમના હાથમાં છે; જેમ તમે ધાર્યું છે તેમ નથી. પરંતુ હું તમને સમજાવું છું કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને હુકમ આપ્યો કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ની ખિલાફત અને વિલાયતને જાહેર કરે, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાની કૌમની અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથેની દુશ્મની અને તેમના વિશેની પોતાની જાણકારી પર વિચાર કર્યો. તેઓની દુશ્મની એ કારણે હતી કે અલ્લાહે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને તેમની બધી ખાસિયતોમાં તેમના પર શ્રેષ્ઠતા આપી હતી. તેઓ પ્રથમ વ્યક્તિ હતા જેમણે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર અને જેમણે તેમને મોકલ્યા તેમના પર ઈમાન લાવ્યા. બધા લોકોમાં સૌથી વધુ તેમણે અલ્લાહ અને તેમના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મદદ કરી, બધા કરતાં વધુ તેમના દુશ્મનો સાથે જંગ કરી, અને બધા કરતાં વધુ અલ્લાહ અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના દુશ્મનો સાથે દુશ્મની રાખી. અને અલ્લાહે તેમના ઇલ્મને, જેમાં કોઈ તેમની બરાબરી કરી શકતું ન હતું, અને તેમના ફખ્રોને, જે શરાફતમાં ગણી શકાય તેમ ન હતા, બીજાઓ પર શ્રેષ્ઠતા આપી. જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાની કૌમની આ ખાસિયતોના કારણે તેમના પ્રત્યેની દુશ્મની અને હસદ (ઈર્ષા) પર વિચાર કર્યો, તો તેઓ તેનાથી દિલગીર થયા. અલ્લાહે તેમને જણાવ્યું કે આ કાર્યમાંથી તેમને માટે કંઈ નથી; તેનો અધિકાર અલ્લાહનો છે કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને તેમના પછી જાનશીન અને વલીએ અમ્ર બનાવે. આ જ અલ્લાહનો ઉદ્દેશ્ય છે. અને એ કેવી રીતે શક્ય છે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કોઈ અધિકાર ન હોય જ્યારે અલ્લાહે તેમને સોંપ્યું છે કે તેઓ જેને હલાલ કરે તે હલાલ છે અને જેને હરામ કરે તે હરામ છે; અલ્લાહે ફરમાવ્યું: ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا [જે અલ્લાહના રસૂલે તમારા માટે લાવ્યા છે તે લો અને અમલ કરો, અને જેનાથી રોક્યા છે તેનાથી બચો]. (હશ્ર/૭)."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَابِرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَوْلَهُ لِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ فَسِّرْهُ لِی قَالَ فَقَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) لِشَیْءٍ قَالَهُ اللَّهُ وَ لِشَیْءٍ أَرَادَهُ اللَّهُ یَا جَابِرُ إِنَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) کَانَ حَرِیصاً عَلَی أَنْ یَکُونَ عَلِیٌّ (علیه السلام) مِنْ بَعْدِهِ عَلَی النَّاسِ وَ کَانَ عِنْدَ اللَّهِ خِلَافُ مَا أَرَادَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ قُلْتُ فَمَا مَعْنَی ذَلِکَ قَالَ نَعَمْ عَنَی بِذَلِکَ قَوْلَ اللَّهِ لِرَسُولِهِ لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) الْأَمْرُ{إِلَیَ} فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) أَوْ فِی غَیْرِهِ أَ لَمْ أَتْلُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فِیمَا أَنْزَلْتُ مِنْ کِتَابِی إِلَیْکَ الم* أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ إِلَی قَوْلِهِ فَلَیَعْلَمَنَّ قَالَ فَوَّضَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) الْأَمْرَ إِلَیْهِ.

امام باقر (علیه السلام) جابر (رحمة الله علیه) گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «این آیه را که خدا به پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ برایم تفسیر فرمایید». فرمود: «جابر! پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) خیلی میل داشت که علی (علیه السلام) پس از او فرمانروای مردم شود ولی خدا می‌دانست چنین نخواهد شد». عرض کردم: «پس معنی آیه چیست»؟ فرمود: «بلی منظور این است که می‌فرماید: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! این کار بسته به میل تو نیست در مورد علی (علیه السلام) زمام و اختیار دست من است در مورد او و دیگران مگر در آیات قرآن بر تو نازل نکردم آیه: الم، آیا مردم گمان کردند همین که بگویند: «ایمان آوردیم»، به حال خود رها می‌شوند و آزمایش نخواهند شد؟! ... و کسانی که دروغ می‌گویند تحقق یابد!. ( عنکبوت/۱۳ ) فرمود: «پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) کار را به خدا واگذاشت».

Imam Baqir (peace be upon him): Jabir (may Allah have mercy on him) said: I asked Imam Baqir (peace be upon him): "Explain to me this verse in which Allah says to the Prophet (peace be upon him and his family): لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [You have no concern in the affair]." He said: "Jabir! The noble Prophet (peace be upon him and his family) greatly desired that Ali (peace be upon him) should be the ruler of the people after him, but Allah knew that this would not be so." I said: "Then what is the meaning of the verse?" He said: "Yes, the meaning is that He says: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! This matter does not depend on your wish; regarding Ali (peace be upon him), the reins and authority are in My hand — concerning him and others. Did I not send down to you in the verses of the Quran the verse: الم * أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ [Alif Lam Mim. Do people think that they will be left alone on saying, "We believe," and will not be tested?] ... and that He may make known those who lie.' (al-Ankabut/13)." He said: "The noble Prophet (peace be upon him and his family) then entrusted the matter to Allah."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "આ આયત જેમાં અલ્લાહ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવે છે: لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [આ કાર્યમાં તમારો કોઈ અધિકાર નથી], તેની તફસીર મને ફરમાવો." તમે ફરમાવ્યું: "જાબિર! પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ખૂબ ઈચ્છા હતી કે અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમના પછી લોકોના ફરમાનરવા બને, પરંતુ અલ્લાહ જાણતો હતો કે એવું નહીં થાય." મેં અરજ કરી: "તો પછી આયતનો અર્થ શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હા, મતલબ એ છે કે તે ફરમાવે છે: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આ કાર્ય તમારી ઈચ્છા પર આધારિત નથી; અલી (અલયહિસ્સલામ)ના બારામાં લગામ અને અધિકાર મારા હાથમાં છે — તેમના અને બીજાઓના બારામાં. શું મેં તમારા પર કુરઆનની આયતોમાં આ આયત નાઝિલ નહોતી કરી: الم * أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ [અલિફ લામ મીમ. શું લોકોએ એવું ધારી લીધું છે કે તેઓ ફક્ત એટલું કહી દેશે કે "અમે ઈમાન લાવ્યા" અને તેમને છોડી દેવામાં આવશે અને તેમની કસોટી નહીં કરવામાં આવે?] ... અને જેઓ જૂઠું બોલે છે તેઓને પણ જાણી લે.' (અન્કબૂત/૧૩)." તમે ફરમાવ્યું: "પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ કાર્યને અલ્લાહને સોંપી દીધું."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) حَرَصَ أَنْ یَکُونَ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَلِیَّ الْأَمْرِ مِنْ بَعْدِهِ فَذَلِکَ الَّذِی عَنَی اللَّهُ لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ وَ کَیْفَ لَا یَکُونُ لَهُ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ وَ قَدْ فَوَّضَ اللَّهُ إِلَیْهِ فَقَالَ مَا أَحَلَّ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فَهُوَ حَلَالٌ وَ مَا حَرَّمَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فَهُوَ حَرَامٌ.

امام باقر (علیه السلام) رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) اصرار کرد که علی (علیه السلام) بعد از ایشان ولی امر باشد و این همان چیزی است که خداوند قصد فرمود: «لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ و چگونه او اختیاری ندارد درحالی‌که خداوند به او واگذارکرده و فرموده: «آنچه پیامبر (صلی الله علیه و آله) حلال کرد، حلال و آنچه پیامبر (صلی الله علیه و آله) حرام کرد، حرام است».

Imam Baqir (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) insisted that Ali (peace be upon him) be the wali al-amr (guardian of the affair) after him, and this is what Allah intended: "لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [You have no concern in the affair]." And how could he have no authority in the affair while Allah has entrusted it to him and said: "Whatever the Prophet (peace be upon him and his family) declared lawful is lawful, and whatever the Prophet (peace be upon him and his family) declared unlawful is unlawful."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આગ્રહ કર્યો કે અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમના પછી વલીએ અમ્ર (કાર્યના સંરક્ષક) બને, અને આ જ તે વસ્તુ છે જેનો અલ્લાહે ઇરાદો કર્યો: "لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [આ કાર્યમાં તમારો કોઈ અધિકાર નથી]." અને તેમને કેવી રીતે કોઈ અધિકાર ન હોય જ્યારે અલ્લાહે તેમને સોંપી દીધું છે અને ફરમાવ્યું: "જે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હલાલ કર્યું તે હલાલ છે, અને જે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હરામ કર્યું તે હરામ છે."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی حَمْزَهًَْ الثُّمَالِیِّ قَال: قَرَأْتُ هَذِهِ الْآیَهًَْ عَلَی أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ قَوْلَ اللَّهِ لِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ أَنَا أُرِیدُ أَنْ أَسْأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) بَلَی وَ شَیْءٌ وَ شَیْءٌ مَرَّتَیْنِ وَ کَیْفَ لَا یَکُونُ لَهُ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ وَ قَدْ فَوَّضَ اللَّهُ إِلَیْهِ دِینَهُ فَقَالَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فَمَا أَحَلَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَهُوَ حَلَالٌ وَ مَا حَرَّمَ فَهُوَ حَرَامٌ.

امام باقر (علیه السلام) لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ را که سخن خداوند به پیامبرش (صلی الله علیه و آله) است برای امام باقر (علیه السلام) قرائت کردم و من می‌خواستم درباره‌ی آن از او سؤال کنم. ابوجعفر (علیه السلام) فرمود: «بله، مقداری و مقداری اختیار امور با اوست دو بار تکرار فرمود و چگونه هیچ اختیاری برای پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیست با اینکه خداوند دینش را به او واگذار نموده و فرموده است: آنچه را رسول‌خدا برای شما آورده بگیرید و اجرا کنید و از آنچه نهی‌کرده خودداری نمایید. ( حشر/۷ ) پس آنچه رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) حلال کرد، حلال است و آنچه حرام کرد، حرام است».

Imam Baqir (peace be upon him): [Abu Hamza al-Thumali said:] I recited "لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [You have no concern in the affair]," which is Allah's word to His Prophet (peace be upon him and his family), before Imam Baqir (peace be upon him), and I wanted to ask him about it. Abu Ja'far (peace be upon him) said: "Yes, some and some authority in the affairs belongs to him" — he repeated it twice — "and how could the Prophet (peace be upon him and his family) have no authority in the affair when Allah has entrusted His religion to him and said: 'Whatever the Messenger brings you, take it and act upon it, and from whatever he forbids you, refrain.' (al-Hashr/7) So whatever the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) declared lawful is lawful, and whatever he declared unlawful is unlawful."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [અબૂ હમ્ઝા સુમાલી કહે છે:] મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની સામે "لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ [આ કાર્યમાં તમારો કોઈ અધિકાર નથી]," જે અલ્લાહનું પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કહેલું વચન છે, તિલાવત કરી અને હું તેમનાથી તેના વિશે પૂછવા ઇચ્છતો હતો. અબૂ જાફર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હા, થોડોક અને થોડોક કાર્યોનો અધિકાર તેમની પાસે છે" — તેમણે બે વાર દોહરાવ્યું — "અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે કોઈ અધિકાર કેવી રીતે ન હોય જ્યારે અલ્લાહે તેમનો દીન તેમને સોંપી દીધો છે અને ફરમાવ્યું છે: જે કંઈ રસૂલુલ્લાહ તમારા માટે લાવ્યા છે તે લો અને અમલ કરો અને જેનાથી નિષેધ કર્યો છે તેનાથી બચો. (હશ્ર/૭) તો જે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હલાલ કર્યું તે હલાલ છે અને જે હરામ કર્યું તે હરામ છે."

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ أَوْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ أَوْ یُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُونَ لِآلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).

امام علی (علیه السلام) لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ أَوْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ أَوْ یُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُون؛ نسبت به خاندان محمّد (علیهم السلام) ظالم‌اند.

Imam Ali (peace be upon him): "لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ أَوْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ أَوْ یُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُون [You have no concern in the affair whether He turns to them (mercifully) or chastises them, for surely they are unjust]"; they are unjust toward the family of Muhammad (peace be upon them).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): "لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ أَوْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ أَوْ یُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُون [આ કાર્યમાં તમારો કોઈ અધિકાર નથી, ચાહે અલ્લાહ તેમની તૌબા કબૂલ કરે અથવા તેમને અઝાબ આપે, કારણ કે ખરેખર તેઓ ઝાલિમ છે]"; તેઓ મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ)ના ખાનદાન પ્રત્યે ઝાલિમ છે.