سورة آل عمران

Verse 81 of 200

3:81

وَإِذْ أَخَذَ اللهُ ميثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذالِكُم إِصْري قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدينَ

و [به‌خاطر بياوريد] هنگامى را كه خداوند، از پيامبران [و پيروان آن‌ها]، پيمان مؤكّد گرفت، كه هرگاه كتاب و دانش به شما دادم، سپس پيامبرى به‌سوى شما آمد كه با نشانه‌هايى كه نزد شماست، هماهنگ بود، به او ايمان بياوريد و او را يارى‌ كنيد. و فرمود: «آيا پديرفتند؟ و بر آن، با من پيمان مؤكّد بستيد»؟ گفتند: «[آرى] پذيرفتيم». [خداوند به آن‌ها] فرمود: «پس گواه ‌باشيد! و من [نيز] با شما از گواهانم».

And when Allah made a covenant through the prophets: Certainly what I have given you of Book and wisdom-- then an apostle comes to you verifying that which is with you, you must believe in him, and you must aid him. He said: Do you affirm and accept My compact in this (matter)? They said: We do affirm. He said: Then bear witness, and I (too) am of the bearers of witness with you.

અને જ્યારે અલ્લાહે પયગમ્બરો પાસેથી વચન લીધું : ખરેખર મેં જે કાંઇ તમને કિતાબ અને હિકમત આપી છે, પછી એક રસૂલ તમારી પાસે આવે અને જે કાંઇ તમારી પાસે છે તેનું સમર્થન કરે તો તમે જરૂર જરૂર તેના પર ઇમાન લાવજો, અને તેની મદદ કરજો. (પછી અલ્લાહે) ફરમાવ્યું: શું તમો આનો ઇકરાર કરો છો અને આ બાબતે પાકો વાયદો આપો છો? તેઓએ કહ્યું: અમો કબૂલ કરીએ છીએ. (અલ્લાહે) કહ્યું: હવે તમે ગવાહ રહેજો અને હું પણ તમારી સાથે ગવાહી આપનારાઓમાંથી છું.

#1 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَأَوَّلُ مَا أَخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْمِیثَاقَ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ بِالرُّبُوبِیَّهًِْ وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثاقَهُمْ فَذَکَرَ جُمْلَهًَْ الْأَنْبِیَاءِ ثُمَّ أَبْرَزَ أَفْضَلَهُمْ بِالْأَسَامِی فَقَالَ وَ مِنْکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَقَدَّمَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) لِأَنَّهُ أَفْضَلُهُمْ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسَی ابْنِ مَرْیَمَ (علیهم السلام) فَهَؤُلَاءِ الْخَمْسَهًُْ أَفْضَلُ الْأَنْبِیَاءِ وَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) أَفْضَلُهُمْ ثُمَّ أَخَذَ بَعْدَ ذَلِکَ مِیثَاقَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ لَهُ بِالْإِیمَانِ بِهِ وَ عَلَی أَنْ یَنْصُرُوا امیرالمؤمنین (علیه السلام) فَقَالَ وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ یَعْنِی رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ یَعْنِی أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) تُخْبِرُوا أُمَمَکُمْ بِخَبَرِهِ وَ خَبَرِ وَلِیِّهِ مِنَ الْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام).

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) اوّلین پیمانی که خداوند درباره‌ی ربوبیّت گرفت از انبیاء (علیهم السلام) بود این آیه همان مطلب است: [به‌خاطر آور] هنگامی را که از پیامبران پیمان گرفتیم. ( احزاب/۷ ) ابتدا گروهی از انبیاء (علیهم السلام) را گوشزد کرده آنگاه شخصیّت‌های برجسته‌تر را به نام یاد کرده (و منک) از تو ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! او را بر دیگران مقدّم داشته چون او از همه انبیاء (علیهم السلام) برتر است؛ [همچنین] از تو و از نوح و ابراهیم و موسی و عیسی‌بن‌مریم. ( احزاب/۷ ) این پنج نفر بهترین انبیاء (علیهم السلام) هستند که پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) برترین آن‌ها است. پس از این میثاق درباره‌ی ایمان به پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) از انبیاء (علیهم السلام) پیمان گرفت. و اینکه علی‌ّبن‌ابی‌طالب (علیه السلام) را یاری کنند و فرمود: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ؛ که منظور پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) است. لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ؛ به او ایمان آورید و او را یاری نمایید یعنی امیرالمؤمنین (علیه السلام) را به امّت‌های شما خبر او و خبر ولی‌اش از امامان (علیهم السلام) را داده است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The first covenant that Allah took concerning Lordship was from the prophets (peace be upon them). This verse expresses that very matter: [Remember] when We took a covenant from the prophets. (Ahzab/7) First He mentioned a group of the prophets (peace be upon them), then He named the more distinguished personalities by name — (وَ مِنْکَ) "and from you, O Muhammad (peace be upon him and his family)!" — placing him ahead of the others because he is superior to all the prophets (peace be upon them); [likewise] from you, and from Nuh and Ibrahim and Musa and Isa son of Maryam. (Ahzab/7) These five are the best of the prophets (peace be upon them), and the Noble Prophet (peace be upon him and his family) is the most excellent of them. Then after this covenant, He took a covenant from the prophets (peace be upon them) regarding belief in the Noble Prophet (peace be upon him and his family) and that they should aid Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and He said: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ [And when Allah took a covenant from the prophets: "Certainly, whatever I have given you of the Book and wisdom, then there comes to you a messenger confirming what is with you"]; by which the Noble Prophet (peace be upon him and his family) is meant. لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [You must believe in him and you must aid him] — believe in him and aid him — meaning Amir al-Mu'minin (peace be upon him); he has given to your communities the news of him and the news of his guardian from among the Imams (peace be upon them).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પહેલો પયમાન જે અલ્લાહે રુબૂબિય્યત વિષે લીધો તે અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ) પાસેથી હતો, આ આયત તે જ વાત છે: [યાદ કરો] જ્યારે અમે અંબિયા પાસેથી પયમાન લીધો. (અહઝાબ/૭) પહેલા અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ)ના એક જૂથનો ઉલ્લેખ કર્યો, પછી વધુ મહાન વ્યક્તિત્વોને નામથી યાદ કર્યા — (وَ مِنْکَ) "અને તમારાથી, હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!" — તેમને બીજા બધા પર આગળ રાખ્યા કારણ કે તેઓ તમામ અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ)થી બરતર છે; [તેમજ] તમારાથી અને નૂહ અને ઇબ્રાહીમ અને મૂસા અને ઈસા બિન મરયમથી. (અહઝાબ/૭) આ પાંચ વ્યક્તિઓ અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ)માં શ્રેષ્ઠ છે અને પયગમ્બરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમનામાં સર્વોત્તમ છે. આ પયમાન પછી પયગમ્બરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન બાબતે અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ) પાસેથી પયમાન લીધો. અને એ કે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને મદદ કરે અને ફરમાવ્યું: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ [અને જ્યારે અલ્લાહે અંબિયા પાસેથી પયમાન લીધો કે જે કિતાબ અને હિકમત મેં તમને આપી છે, પછી તમારી પાસે એક રસૂલ આવે જે તમારી પાસે જે છે તેની પુષ્ટિ કરે]; જેનો હેતુ પયગમ્બરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે. لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [ખરેખર તમે તેમના પર ઈમાન લાવશો અને ખરેખર તેમને મદદ કરશો]; તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમને મદદ કરો, એટલે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને, તેમના અને તેમના વલી એવા ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ)ના સમાચાર તમારી ઉમ્મતોને આપ્યા છે.

#2 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فَنَحْنُ رُوحُ اللَّهِ وَ کَلِمَاتُهُ وَ بِنَا احْتَجَبَ عَنْ خَلْقِهِ فَمَا زِلْنَا فِی ظُلَّهًٍْ خَضْرَاءَ حَیْثُ لَا شَمْسَ وَ لَا قَمَرَ وَ لَا لَیْلَ وَ لَا نَهَارَ وَ لَا عَیْنَ تَطْرِفُ نَعْبُدُهُ وَ نُقَدِّسُهُ وَ نُسَبِّحُهُ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ خَلْقَهُ وَ أَخَذَ مِیثَاقَ الْأَنْبِیَاءِ بِالْإِیمَانِ وَ النُّصْرَهًِْ لَنَا وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ... إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ مِیثَاقِی مَعَ مِیثَاقِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِالنُّصْرَهًِْ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ فَقَدْ نَصَرْتُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ جَاهَدْتُ بَیْنَ یَدَیْهِ وَ قَتَلْتُ عَدُوَّهُ وَ وَفَیْتُ اللَّهَ بِمَا أَخَذَ عَلَیَّ مِنَ الْمِیثَاقِ وَ الْعَهْدِ وَ النُّصْرَهًِْ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَمْ یَنْصُرْنِی أَحَدٌ مِنْ أَنْبِیَائِهِ وَ رُسُلِهِ لِمَا قَبَضَهُمُ اللَّهُ إِلَیْهِ وَ سَوْفَ یَنْصُرُونَنِی.

امام علی (علیه السلام) پس ما روح و کلمات خداییم. [خداوند] به‌وسیله‌ی ما از خلق خود پنهان شد یعنی ما را حجاب بین خود و خلق قرار داد ما وسیله و واسطه‌ی بین مخلوق و خداییم همان‌طور که پرده واسطه‌ی بین محجوب و کسی‌که پشت‌پرده است، می‌باشد. و پیوسته ما در زیر سایبانی سبز قرار داشتیم؛ جایی که خورشید و ماه و شب و روزی وجود نداشت و نه چشمی به‌هم می‌خورد. ما او را می‌پرستیدیم و تسبیح می‌گفتیم. پیش از آفرینش مخلوقات، از انبیاء (علیهم السلام) پیمان گرفت که به ما ایمان داشته باشند و ما را یاری کنند. این آیه اشاره به همین مطلب است: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ؛ یعنی ایمان به محمّد (صلی الله علیه و آله) بیاورید و جانشینش را یاری کنید ایمان به محمّد (صلی الله علیه و آله) آوردند ولی وصیّ او را یاری نکردند. به‌زودی همه او را یاری خواهند کرد و خداوند پیمان مرا با پیمان محمّد (صلی الله علیه و آله) گرفت که یک‌دیگر را یاری کنیم من آن جناب را یاری کردم و در مقابل او پیکار نمودم و دشمنش را کشتم و به پیمانی که خدا از من گرفته بود درباره‌ی یاریِ محمّد (صلی الله علیه و آله) وفا نمودم ولی هیچ‌یک از انبیاء (علیهم السلام) و پیامبران خدا مرا یاری نکردند، چون وفات نموده بودند ولی به‌زودی یاری خواهند کرد.

Imam Ali (peace be upon him): We are the Spirit of Allah and His Words. [Allah] concealed Himself from His creation by means of us — that is, He made us the veil between Himself and His creation. We are the means and intermediary between the creation and Allah, just as a curtain is the intermediary between the one veiled and the one behind the curtain. And we were continuously under a green canopy, in a place where there was no sun, no moon, no night, no day, and no eye that blinked. We used to worship Him and glorify Him. Before the creation of created things, He took a covenant from the prophets (peace be upon them) that they would believe in us and support us. This verse alludes to this very matter: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [And when Allah took a covenant from the prophets: Certainly what I have given you of Book and wisdom — then when a messenger comes to you confirming that which is with you, you must believe in him]; meaning, believe in Muhammad (peace be upon him and his family) and support his successor. They believed in Muhammad (peace be upon him and his family) but did not support his successor. Soon all of them will support him. And Allah took my covenant together with the covenant of Muhammad (peace be upon him and his family) that we would support one another. I supported his eminence and fought in front of him, killed his enemy, and fulfilled the covenant which Allah had taken from me regarding the support of Muhammad (peace be upon him and his family); but none of the prophets (peace be upon them) or messengers of Allah supported me, because they had passed away — but soon they will support [me].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તો અમે અલ્લાહની રૂહ અને તેના કલિમાત છીએ. [અલ્લાહ] અમારા દ્વારા પોતાની મખ્લૂકથી છુપાયો — એટલે કે તેણે અમને પોતાની અને મખ્લૂક વચ્ચે હિજાબ બનાવ્યા. અમે મખ્લૂક અને અલ્લાહ વચ્ચે વસીલા અને વાસ્તા છીએ, જેમ પરદો પરદા પાછળ રહેલા અને છુપાયેલા વચ્ચે વાસ્તો હોય છે. અને અમે હંમેશા એક લીલા છત્ર નીચે હતા; જ્યાં ન સૂરજ હતો, ન ચંદ્ર, ન રાત, ન દિવસ, અને ન કોઈ આંખ ઝપકતી હતી. અમે તેની ઇબાદત કરતા હતા અને તસ્બીહ કરતા હતા. મખ્લૂકાતની રચના પહેલાં, તેણે અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી કે તેઓ અમારા પર ઈમાન લાવે અને અમારી મદદ કરે. આ આયત આ જ વાત તરફ ઈશારો કરે છે: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [અને જ્યારે અલ્લાહે નબીઓ પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી: ખરેખર જે કિતાબ અને હિકમત મેં તમને આપી છે — પછી જ્યારે તમારી પાસે એક રસૂલ આવે જે તમારી પાસે જે છે તેની પુષ્ટિ કરે, તો તમારે તેના પર ઈમાન લાવવું જ પડશે]; એટલે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવો અને તેમના જાનશીનની મદદ કરો. તેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવ્યા પણ તેમના વસીની મદદ કરી નહીં. જલદી જ બધા તેમની મદદ કરશે. અને અલ્લાહે મારી પ્રતિજ્ઞા મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પ્રતિજ્ઞા સાથે લીધી કે અમે એકબીજાની મદદ કરીએ. મેં તે હઝરતની મદદ કરી અને તેમની સામે [દુશ્મન સાથે] યુદ્ધ કર્યું અને તેમના દુશ્મનને માર્યો, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની મદદના વિષયમાં અલ્લાહે મારી પાસેથી જે પ્રતિજ્ઞા લીધી હતી તેને પૂરી કરી; પરંતુ અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) અને અલ્લાહના પયગંબરોમાંથી કોઈએ મારી મદદ કરી નહીં, કારણ કે તેઓ વફાત પામી ચૂક્યા હતા — પરંતુ જલદી જ [તેઓ] મદદ કરશે.

#3 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

بَیْنَمَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) جُلُوسٌ فِی مَسْجِدِهِ بَعْدَ وَفَاتِهِ یَتَذَاکَرُونَ فَضْلَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذْ دَخَلَ عَلَیْنَا حِبْرٌ مِنْ أَحْبَارِ یَهُودِ أَهْلِ الشَّام ... فَقَالَ الْیَهُودِیُّ إِنَّ آدَمَ (علیه السلام) أَسْجَدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ مَلَائِکَتَهُ فَهَلْ فَضَّلَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مِثْلَ ذَلِکَ فَقَالَ (علیه السلام) قَدْ کَانَ ذَلِکَ وَ لَئِنْ أَسْجَدَ اللَّهُ لآِدَمَ (علیه السلام) مَلَائِکَتَهُ فَإِنَّ ذَلِکَ لِمَا أَوْدَعَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ صُلْبَهُ مِنَ الْأَنْوَارِ وَ الشَّرَفِ إِذْ کَانَ هُوَ الْوِعَاءَ ... وَ قَدْ أَعْطَی اللَّهُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) أَفْضَلَ مِنْ ذَلِکَ وَ هُوَ أَنَّ اللَّهَ صَلَّی عَلَیْهِ وَ أَمَرَ مَلَائِکَتَهُ أَنْ یُصَلُّوا عَلَیْهِ ... وَ زَادَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ تَکْرِمَهًًْ بِأَخْذِ مِیثَاقِهِ قَبْلَ النَّبِیِّینَ وَ أَخْذِ مِیثَاقِ النَّبِیِّینَ بِالتَّسْلِیمِ وَ الرِّضَا وَ التَّصْدِیقِ لَهُ فَقَالَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثاقَهُمْ وَ مِنْکَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِیمَ وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ.

امام حسین (علیه السلام) در حدیث مرفوعی از امام حسین (علیه السلام) آمده است: زمانی که اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بعد از وفاتش در مسجد نشسته بودند و فضل رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را می‌گفتند، دانشمندی از دانشمندان یهودی اهل شام وارد شد، یهودی گفت: «خدای عزّوجلّ ملائکه‌اش را به سجده بر آدم (علیه السلام) واداشت؛ آیا برای محمّد (صلی الله علیه و آله) چنین فضیلتی قرار داده است»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «چنین فضیلتی بوده و اگر خداوند ملائکه‌اش (علیه السلام) را به سجده بر آدم (علیه السلام) واداشت این سجده ملائکه (علیه السلام) به خاطر نورها و شرفی بود که خداوند در صلب آدم (علیه السلام) ودیعه نهاده بود؛ چون آدم (علیه السلام) ظرف این نورها بود ... خداوند به محمّد (صلی الله علیه و آله) برتر از آن را عطا کرده است و آن اینکه خداوند بر او درود فرستاد و به ملائکه دستور داد که بر او درود فرستند ... و خدای متعال شرافتی برای او زیاد کرد و از او قبل از پیامبران پیمان گرفت و از پیامبران (علیه السلام) برای فرمانبرداری از او و راضی‌بودن و تصدیق نسبت به او پیمان گرفت و خداوند متعال فرمود: [به‌خاطر آور] هنگامی را که از پیامبران پیمان گرفتیم، و [همچنین] از تو و از نوح و ابراهیم. ( احزاب/۷ ) و نیز خدای عزّوجلّ فرمود: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ.

Imam Husayn (peace be upon him): In a marfu' hadith from Imam Husayn (peace be upon him) it is reported: When the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), after his passing, were sitting in the mosque and speaking of the excellence of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), a scholar from among the Jewish scholars of the people of Sham entered. The Jew said: "Allah the Mighty and Majestic made His angels prostrate to Adam (peace be upon him); has He set for Muhammad (peace be upon him and his family) any such excellence?" The Imam (peace be upon him) said: "There has been such an excellence, and if Allah made His angels prostrate to Adam (peace be upon him), this prostration of the angels (peace be upon them) was on account of the lights and honour which Allah had deposited in the loins of Adam (peace be upon him); because Adam (peace be upon him) was the vessel of these lights ... Allah has bestowed upon Muhammad (peace be upon him and his family) something greater than that, and it is that Allah sent blessings upon him and commanded the angels to send blessings upon him ... And Allah the Exalted increased for him an honour and took his covenant before the prophets, and took the covenant of the prophets (peace be upon them) for obedience to him, being pleased with him, and affirming him. And Allah the Exalted said: [Remember] when We took from the prophets their covenant, and [likewise] from you, and from Nuh and Ibrahim. (al-Ahzab/7) And Allah the Mighty and Majestic also said: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [And when Allah took a covenant from the prophets: Certainly what I have given you of Book and wisdom — then when a messenger comes to you confirming that which is with you, you must believe in him and you must support him. He said: Do you affirm and take upon yourselves My compact on that? They said: We affirm. He said: Then bear witness, and I am with you among the witnesses]."

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)થી એક મરફૂઅ હદીસમાં આવ્યું છે: જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસ્હાબ તેમની વફાત પછી મસ્જિદમાં બેઠા હતા અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ફઝીલત વિશે વાત કરી રહ્યા હતા, ત્યારે શામના યહૂદી આલિમોમાંથી એક આલિમ દાખલ થયો. યહૂદીએ કહ્યું: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પોતાના ફરિશ્તાઓને આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને સજદો કરાવ્યો; શું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે આવી કોઈ ફઝીલત રાખી છે?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આવી ફઝીલત રહી છે, અને જો અલ્લાહે પોતાના ફરિશ્તાઓને આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને સજદો કરાવ્યો, તો ફરિશ્તાઓ (અલયહિમુસ્સલામ)નો આ સજદો તે નૂરો અને શરફના કારણે હતો જે અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તમાં અમાનત તરીકે મૂક્યા હતા; કારણ કે આદમ (અલયહિસ્સલામ) આ નૂરોના પાત્ર હતા ... અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને તેનાથી પણ શ્રેષ્ઠ અતા કર્યું છે, અને તે એ કે અલ્લાહે તેમના પર દુરૂદ મોકલ્યો અને ફરિશ્તાઓને હુકમ કર્યો કે તેઓ પણ તેમના પર દુરૂદ મોકલે ... અને અલ્લાહ તઆલાએ તેમના માટે એક શરફ વધારી અને પયગંબરો પહેલાં તેમની પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી, અને પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ) પાસેથી તેમની ફરમાંબરદારી, તેમનાથી રાઝી થવા અને તેમની તસ્દીક કરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી. અને અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: [યાદ કરો] જ્યારે અમે પયગંબરો પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી, અને [એ જ રીતે] તમારી પાસેથી અને નૂહ અને ઇબ્રાહીમ પાસેથી. (અહઝાબ/૭) અને એ જ રીતે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [અને જ્યારે અલ્લાહે નબીઓ પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી: ખરેખર જે કિતાબ અને હિકમત મેં તમને આપી છે — પછી જ્યારે તમારી પાસે એક રસૂલ આવે જે તમારી પાસે જે છે તેની પુષ્ટિ કરે, તો તમારે તેના પર ઈમાન લાવવું જ પડશે અને તેની મદદ કરવી જ પડશે. તેણે કહ્યું: શું તમે એકરાર કરો છો અને એ બાબતે મારી પ્રતિજ્ઞા સ્વીકારો છો? તેઓએ કહ્યું: અમે એકરાર કરીએ છીએ. તેણે કહ્યું: તો સાક્ષી બનો, અને હું પણ તમારી સાથે સાક્ષીઓમાંથી છું]."

#4 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

بِحَذْفِ الْإِسْنَادِ مَرْفُوعاً إِلَی سَلْمَانَ الْفَارِسِیِّ (رحمة الله علیه) عَنْهُ قَال: ... إِنَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی اخْتَصَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ اصْطَفَاهُ وَ هَدَاهُ، وَ انْتَجَبَهُ لِرِسَالَتِهِ إِلَی النَّاسِ کَافَّهًًْ بِرَحْمَتِهِ، وَ إِلَی الثَّقَلَیْنِ بِرَأْفَتِهِ، وَ فَرَضَ طَاعَتَهُ عَلَی أَهْلِ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ، وَ جَعَلَهُ إِمَاماً لِمَنْ قَبْلَهُ مِنَ الرُّسُلِ، وَ خَاتَماً لِمَنْ بَعْدَهُ مِنَ الْخَلْقِ، وَ وَرَّثَهُ مَوَارِیثَ الْأَنْبِیَاءِ، وَ أَعْطَاهُ مَقَالِیدَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ، وَ اتَّخَذَهُ نَبِیّاً وَ رَسُولًا وَ حَبِیباً وَ إِمَاماً، وَ دَفَعَهُ إِلَیْهِ، وَ قَرَّبَهُ یَمِینَ عَرْشِهِ بِحَیْثُ لَا یَبْلُغُهُ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ، فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ فِی وَحْیِهِ مَا أَوْحَی ما کَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأی، وَ أَنْزَلَ عَلَامَاتِهِ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ، وَ أَخَذَ مِیثَاقَهُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ. قَالَ ثُمَّ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی‌ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) خداوند تبارک‌وتعالی محمّد (صلی الله علیه و آله) را ویژه‌ی خود قرار داده و انتخابش‌کرده است از روی رحمت پیامبر (صلی الله علیه و آله) به‌خاطر رسالتش به سوی مردم انتخاب نموده است و برای جن و انس او را به مهربانی و رأفتش برگزیده است. اطاعت او را بر اهل آسمان و زمین واجب کرده و او را پیشوای پیامبران (علیهم السلام) پیش از او و خاتم پیامبران (علیهم السلام) بعد از او قرار داده است. میراث پیامبران (علیهم السلام) را به او بخشیده، کلیدهای دنیا و آخرت را به او داده، او را نبی و رسول و امام گرفته، او را به‌سوی خویش بلند کرده و از طرف راست عرش به خودش نزدیک نموده آنچنان که هیچ فرشته‌ی مقرّب و پیامبر مرسلی به پایه‌ی او نرسیده است. خداوند به او وحی فرستاد. دل آنچه را که دیده تکذیب نمی‌کند و نشانه‌اش را بر پیامبران فرو فرستاده است: و وَ أَخَذَ مِیثَاقَهُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ. قَالَ ثُمَّ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی‌ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah, the Blessed and Exalted, made Muhammad (peace be upon him and his family) His own and chose him. Out of mercy, He selected the Prophet (peace be upon him and his family) for his mission to the people, and out of His kindness and compassion He chose him for the jinn and mankind. He made obedience to him obligatory upon the inhabitants of the heavens and the earth, and made him the leader of the prophets (peace be upon them) who came before him and the seal of the prophets (peace be upon them) after him. He bestowed upon him the inheritance of the prophets (peace be upon them), gave him the keys of this world and the Hereafter, took him as a prophet, messenger and imam, raised him up to Himself, and drew him near to the right side of the Throne, such that no angel brought near and no messenger prophet has attained his rank. Allah sent revelation to him. The heart does not deny what it has seen, and He sent down his signs upon the prophets: وَ أَخَذَ مِیثَاقَهُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ. قَالَ ثُمَّ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی‌ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [And He took their covenant: You must indeed believe in him and you must indeed help him. He said: Then He said: Do you affirm and take upon yourselves My compact on that? They said: We affirm. He said: Then bear witness, and I am with you among the witnesses].

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પોતાના માટે વિશેષ કર્યા અને તેમને પસંદ કર્યા. પોતાની રહમતથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને લોકો તરફ તેમની રિસાલત માટે પસંદ કર્યા, અને પોતાની મહેરબાની અને રઅફતથી જિન્ન અને ઇન્સાન માટે તેમને પસંદ કર્યા. તેમની આજ્ઞાપાલનને આસમાન અને ઝમીનવાળાઓ પર વાજિબ કરી, અને તેમને પોતાનાથી પહેલાંના પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)ના ઇમામ અને પોતાના પછીના પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)ના ખાતિમ બનાવ્યા. પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)નો વારસો તેમને આપ્યો, દુનિયા અને આખિરતની ચાવીઓ તેમને આપી, તેમને નબી, રસૂલ અને ઇમામ તરીકે અપનાવ્યા, તેમને પોતાની તરફ ઉંચા ઉઠાવ્યા અને અર્શની જમણી બાજુ પોતાની નજીક કર્યા એવી રીતે કે કોઈ મુકર્રબ ફરિશ્તો કે મુરસલ પયગંબર તેમના દરજ્જા સુધી પહોંચી શક્યો નથી. અલ્લાહે તેમના પર વહી નાઝિલ કરી. દિલ જે જોયું છે તેને જૂઠલાવતું નથી અને તેમની નિશાની પયગંબરો પર નાઝિલ કરી: وَ أَخَذَ مِیثَاقَهُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ. قَالَ ثُمَّ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی‌ذلِکُمْ إِصْرِی قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [અને તેમનાથી પ્રતિજ્ઞા લીધી કે તમે ખરેખર તેમના પર ઈમાન લાવશો અને ખરેખર તેમની મદદ કરશો. કહ્યું: પછી કહ્યું: શું તમે એકરાર કરો છો અને આ પર મારો કરાર સ્વીકારો છો? તેમણે કહ્યું: અમે એકરાર કરીએ છીએ. કહ્યું: તો સાક્ષી રહો, અને હું પણ તમારી સાથે સાક્ષીઓમાંનો છું].

#5 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَن بُکَیر قَالَ: قَالَ أبوجَعفَر: إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ مِیثَاقَ شِیعَتِنَا بِالْوَلَایَهًِْ لَنَا وَ هُمْ ذَرٌّ یَوْمَ أَخَذَ الْمِیثَاقَ عَلَی الذَّرِّ بِالْإِقْرَارِ لَهُ بِالرُّبُوبِیَّهًِْ وَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِالنُّبُوَّهًِْ وَ عَرَضَ اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) أُمَّتَهُ فِی الطِّینِ وَ هُمْ أَظِلَّهًٌْ وَ خَلَقَهُمْ مِنَ الطِّینَهًِْ الَّتِی خُلِقَ مِنْهَا آدَمُ (علیه السلام) وَ خَلَقَ اللَّهُ أَرْوَاحَ شِیعَتِنَا قَبْلَ أَبْدَانِهِمْ بِأَلْفَیْ عَامٍ وَ عَرَضَهُمْ عَلَیْهِ وَ عَرَّفَهُمْ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ عَرَّفَهُمْ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ نَحْنُ نَعْرِفُهُمْ فِی لَحْنِ الْقَوْلِ.

امام باقر (علیه السلام) ابن‌بکیر گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: «خداوند از شیعیان ما عهد و پیمانی گرفته است که ولایت ما را بپذیرند آن‌ها در عالم ذرّ بودند، آن روزی که از آن‌ها در قالب عالم ذر، میثاق گرفت و آنان را به خداوندی خدا و پیامبری محمد (صلی الله علیه و آله) اقرار کردند. و نیز خداوند، امامان پاکش را در حالی که با آن، حضرت آدم (علیه السلام) را خلق کرده بود. و نیز فرمود: خداوند روح شیعیان ما را دوهزارسال، پیش از بدن‌هایشان خلق کرده است. و [ولایت] را بر آن‌ها عرضه کرد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) را به آن‌ها معرفی کرد و ما آن‌ها را از لحن گفتارشان می‌شناسیم.

Imam Baqir (peace be upon him): Ibn Bukayr said: Imam Baqir (peace be upon him) said: "Allah took a covenant from our Shia that they should accept our wilayah. They were in the world of particles (‘alam al-dharr), on the day when He took the covenant from them in the form of the world of particles, and they affirmed the Lordship of Allah and the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family). And likewise Allah [presented] His pure imams while He had created Adam (peace be upon him) with it. And He also said: Allah created the souls of our Shia two thousand years before their bodies, and presented [the wilayah] to them. The Prophet (peace be upon him and his family) introduced Ali (peace be upon him) to them, and we recognise them by the tone of their speech."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને બુકૈર કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે અમારા શિયાઓ પાસેથી અહદ અને પ્રતિજ્ઞા લીધી છે કે તેઓ અમારી વિલાયતને સ્વીકારે. તેઓ આલમે ઝર્રમાં હતા, તે દિવસે જ્યારે તેમની પાસેથી આલમે ઝર્રના રૂપમાં મીસાક લીધો, અને તેમણે અલ્લાહની ખુદાવન્દી અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વતનો એકરાર કર્યો. અને એ જ રીતે અલ્લાહે, પોતાના પાક ઇમામોને, એવી હાલતમાં કે જેનાથી હઝરત આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને ખલક કર્યા હતા. અને એ પણ ફરમાવ્યું: અલ્લાહે અમારા શિયાઓની રૂહને તેમના શરીરોથી બે હજાર વર્ષ પહેલાં ખલક કરી છે. અને [વિલાયત]ને તેમના પર પેશ કરી. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને તેમની સાથે ઓળખાવ્યા અને અમે તેમને તેમની વાતચીતના લહેજાથી ઓળખીએ છીએ."

#6 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زُرَارَهًَْ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَ رَأَیْتَ حِینَ أَخَذَ اللَّهُ الْمِیثَاق عَلَی الذَّرِّ فِی صُلْبِ آدَمَ فَعَرَضَهُمْ عَلَی نَفْسِهِ کَانَتْ مُعَایَنَهًًْ مِنْهُمْ لَهُ؟ قَالَ: نَعَمْ یَا زُرَارَهًُْ وَ هُمْ ذَرٌّ بَیْنَ یَدَیْهِ وَ أَخَذَ عَلَیْهِمْ بِذَلِکَ الْمِیثَاقَ بِالرُّبُوبِیَّهًِْ لَهُ وَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِالنُّبُوَّهًِْ ثُمَّ کَفَلَ لَهُمْ بِالْأَرْزَاقِ وَ أَنْسَاهُمْ رُؤْیَتَهُ وَ أَثْبَتَ فِی قُلُوبِهِمْ مَعْرِفَتَهُ فَلَا بُدَّ مِنْ أَنْ یُخْرِجَ اللَّهُ إِلَی الدُّنْیَا کُلَّ مَنْ أَخَذَ عَلَیْهِ الْمِیثَاقَ فَمَنْ جَحَدَ مَا أَخَذَ عَلَیْهِ الْمِیثَاقَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَمْ یَنْفَعْهُ إِقْرَارُهُ لِرَبِّهِ بِالْمِیثَاقِ وَ مَنْ لَمْ یَجْحَدْ مِیثَاقَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) نَفَعَهُ الْمِیثَاقُ لِرَبِّه.

امام باقر (علیه السلام) زراره گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «به من خبر بده هنگامی‌که خداوند از بندگان در عالم ذر که در صلب آدم بودند، پیمان‌گرفت و آن‌ها را بر خودش عرضه نمود آیا این عرضه به صورت دیدن از طرف آن‌ها نسبت به خداوند بود»؟ فرمود: «بله، ای زراره! و آن‌ها به‌صورت موجودات بسیار ریزی در برابر او بودند و [خداوند] با این عرضه بر خود و دیدار خدا، از آن‌ها بر ربوبیّت خویش و نبوّت محمّد (صلی الله علیه و آله) پیمان‌گرفت. سپس روزیشان را ضمانت کرد و دیدارش را از یادشان برد ولی معرفتش را در قلب‌هایشان استوار ساخت؛ پس همه‌ی کسانی که خداوند از آن‌ها پیمان گرفته ناگزیر آن‌ها را از آن عالم خارج کرده به دنیا می‌فرستد؛ پس هرکس پیمانی را که بر نبوّت محمّد (صلی الله علیه و آله) از او گرفته شده انکار کند اقرارش به پیمان پروردگار برای او فایده‌ای نخواهد داشت و هرکس پیمان محمّد (صلی الله علیه و آله) را انکار نکند، پیمان پروردگارش برایش مفید واقع می‌شود».

Imam Baqir (peace be upon him): Zurarah said: I said to Imam Baqir (peace be upon him): "Tell me — when Allah took the covenant from the servants in the world of particles who were in the loins of Adam, and presented them to Himself, was this presentation such that they actually saw Allah?" He said: "Yes, O Zurarah! They were like tiny creatures before Him, and [Allah], by this presentation and vision of Allah, took from them the covenant of His Lordship and the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family). Then He guaranteed their sustenance, and made them forget seeing Him, but firmly established His recognition in their hearts. So all those from whom Allah took the covenant, He must inevitably bring out from that world and send them into this world. So whoever denies the covenant that was taken from him regarding the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family), his affirmation of the covenant of his Lord will be of no benefit to him; and whoever does not deny the covenant of Muhammad (peace be upon him and his family), the covenant of his Lord will be of benefit to him."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "મને ખબર આપો કે જ્યારે અલ્લાહે આલમે ઝર્રમાં એ બંદાઓ પાસેથી, જેઓ આદમની પુશ્તમાં હતા, પ્રતિજ્ઞા લીધી અને તેમને પોતાના પર પેશ કર્યા, તો શું આ પેશ કરવું એવું હતું કે તેઓ અલ્લાહને જોઈ રહ્યા હતા?" ફરમાવ્યું: "હાં, ઓ ઝુરારહ! અને તેઓ ખૂબ જ નાના મખ્લૂકના રૂપમાં તેમની સામે હતા, અને [અલ્લાહે] આ પેશ કરવા અને ખુદાના દીદાર દ્વારા, તેમની પાસેથી પોતાની રુબૂબિય્યત અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત પર મીસાક લીધો. પછી તેમની રોઝીની ઝમાનત લીધી અને પોતાનો દીદાર તેમની યાદથી ભૂલાવી દીધો, પરંતુ પોતાની મઅરેફત તેમના દિલોમાં મજબૂત કરી; તો બધા જ લોકો કે જેમની પાસેથી અલ્લાહે પ્રતિજ્ઞા લીધી છે, અનિવાર્ય રીતે તેમને એ આલમમાંથી બહાર કાઢીને દુનિયામાં મોકલશે; તો જે કોઈ પણ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત પરની જે પ્રતિજ્ઞા તેની પાસેથી લેવામાં આવી છે તેનો ઇન્કાર કરશે, તો પરવરદિગારની પ્રતિજ્ઞાનો તેનો એકરાર તેના માટે કોઈ ફાયદો નહીં આપે, અને જે કોઈ પણ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પ્રતિજ્ઞાનો ઇન્કાર નહીં કરે, તેના પરવરદિગારની પ્રતિજ્ઞા તેના માટે ફાયદાકારક રહેશે."

#7 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ وَلَایَهًَْ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) هِیَ الْغَرَضُ الْأَقْصَی وَ الْمُرَادُ الْأَفْضَلُ، مَا خَلَقَ اللَّهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِهِ وَ لَا بَعَثَ أَحَداً مِنْ رُسُلِهِ إِلَّا لِیَدْعُوَهُمْ إِلَی وَلَایَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ خُلَفَائِهِ وَ یَأْخُذَ بِهِ عَلَیْهِمُ الْعَهْدَ لِیُقِیمُوا عَلَیْهِ وَ لِیَعْمَلَ بِهِ سَائِرُ عَوَامِّ الْأُمَمِ. فَلِهَذَا اسْتَکْبَرْتُمْ کَمَا اسْتَکْبَرَ أَوَائِلُکُمْ حَتَّی قَتَلُوا زَکَرِیَّا (علیه السلام) وَ یَحْیَی (علیه السلام) وَ اسْتَکْبَرْتُمْ أَنْتُمْ حَتَّی رُمْتُمْ قَتْلَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَخَیَّبَ اللَّهُ تَعَالَی سَعْیَکُمْ وَ رَدَّ فِی نُحُورِکُمْ کَیْدَکُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) ولایت محمد (صلی الله علیه و آله) و آل محمّد (صلی الله علیه و آله) هدف اصلی و منظور عالی است، هیچ آفریده‌ای را نیافرید و هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر برای اینکه آن‌ها را به ولایت محمّد (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) و جانشینان آن دو نماید و از آن‌ها عهد بگیرد که پایدار باشند تا به آن عوام سایر ملّت‌ها عمل نمایند. درهمین باره تکبّر ورزیدید چنانچه پیشینیان شما تکبّر کردند تا آنجا که زکریّا و یحیی (علیها السلام) را کشتند شما نیز تکبّر کردید تا جایی‌که تصمیم کشتن محمّد (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) را گرفتید ولی خدا شما را ناامید کرد و حیله‌ی شما به خودتان برگشت.

Imam Askari (peace be upon him): The wilayah of Muhammad (peace be upon him and his family) and the family of Muhammad (peace be upon him and his family) is the ultimate goal and the highest purpose. He did not create any of His creation nor send any of His messengers except to call them to the wilayah of Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) and their successors, and to take a covenant from them upon it that they remain steadfast, so that the common people of the other nations would act upon it. In this very matter you acted arrogantly, just as your predecessors acted arrogantly to the point that they killed Zakariyya and Yahya (peace be upon them); and you too acted arrogantly to the point that you resolved to kill Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him), but Allah frustrated you and turned your scheming back upon yourselves.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વિલાયત એ મૂળ ઉદ્દેશ અને સર્વોચ્ચ હેતુ છે. અલ્લાહે કોઈ પણ સર્જનને પેદા કર્યો નથી અને કોઈ પણ પયગંબરને મબઊસ કર્યા નથી સિવાય કે તેમને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના જાનશીનોની વિલાયત તરફ બોલાવે અને તેમની પાસેથી અહદ લે કે તેઓ તેના પર કાયમ રહે જેથી બીજી ઉમ્મતોના સામાન્ય લોકો પણ તેના પર અમલ કરે. આ જ બાબતમાં તમે તકબ્બુર કર્યો જેમ તમારા પૂર્વજોએ તકબ્બુર કર્યો, ત્યાં સુધી કે તેમણે ઝકરિય્યા અને યહ્યા (અલયહેમસ્સલામ)ને શહીદ કર્યા; અને તમે પણ તકબ્બુર કર્યો ત્યાં સુધી કે તમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને શહીદ કરવાનો ઈરાદો કર્યો, પરંતુ અલ્લાહે તમને નિરાશ કર્યા અને તમારી ચાલ તમારા પર જ પાછી વાળી.

#8 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَ أَخَذَ بَعْدَ ذَلِکَ مِیثَاقَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ لَهُ بِالْإِیمَانِ بِهِ وَ عَلَی أَنْ یَنْصُرُوا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ.

امام صادق (علیه السلام) بعد از آن (پیمان به ربوبیّت خداوند) از پیامبران برای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) پیمان گرفت که به او ایمان بیاورند و امیرالمؤمنین (علیه السلام) را یاری کنند؛ پس خداوند فرمود: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَة.

Imam Sadiq (peace be upon him): After that (covenant of the Lordship of Allah), He took a covenant from the prophets concerning the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), that they believe in him and that they help Amir al-Mu'minin (peace be upon him). So Allah said: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَة [And when Allah took a covenant from the prophets: Certainly what I have given you of a Book and wisdom].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તેના પછી (અલ્લાહની રુબુબિય્યતના પયમાન પછી) પયગંબરો પાસેથી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે અહદ લીધો કે તેઓ તેમના પર ઈમાન લાવે અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની મદદ કરે; પછી અલ્લાહે ફરમાવ્યું: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَة [અને જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો પાસેથી પયમાન લીધો કે ખરેખર જે કિતાબ અને હિકમત મેં તમને આપી છે].

#9 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَخَذَ الْمِیثَاقَ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ قَبْلَ نَبِیِّنَا أن یُخْبِرُوا أُمَمَهُمْ بِمَبْعَثِهِ وَ نَعْتِهِ وَ یُبَشِّرُونَهُمْ بِهِ وَ یَأْمُرُوهُمْ بِتَصْدِیقِهِ.

امام علی (علیه السلام) خداوند متعال پیش از بعثت پیامبر ما از پیامبران (علیهم السلام) پیمان گرفت که امّت‌هایشان را از مبعوث‌شدن او و اوصاف او آگاه کنند و آن‌ها را به او بشارت دهند و به تصدیق او آن‌ها امر کنند.

Imam Ali (peace be upon him): Allah the Exalted took a covenant from the prophets before our Prophet that they should inform their nations of his being sent and of his description, and give them glad tidings of him, and command them to attest to him.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ આપણા પયગંબરની બિઅસત પહેલાં પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ) પાસેથી અહદ લીધો કે તેઓ પોતાની ઉમ્મતોને તેમની બિઅસત અને તેમની ખાસિયતોની જાણ કરાવે, તેમને તેમની ખુશખબરી આપે અને તેમની તસ્દીક કરવાનો હુકમ આપે.

#10 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِیثَاقَ أُمَمِ النَّبِیِّینَ بِتَصْدِیقِ نَبِیِّهَا وَ الْعَمَلِ بِمَا جَاءَهُمْ بِهِ وَ أَنَّهُمْ خَالَفُوهُ بَعْد.

امام صادق (علیه السلام) هنگامی‌که خداوند از امّت‌های پیامبران (علیهم السلام) نسبت به تصدیق پیامبرشان و عمل به آنچه برایشان آورده پیمان گرفت و آن‌ها بعد از آن پیمان با پیامبرانشان مخالفت کردند.

Imam Sadiq (peace be upon him): When Allah took a covenant from the nations of the prophets (peace be upon them) to attest to their prophet and to act upon what he brought them, and afterwards they opposed their prophets.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)ની ઉમ્મતો પાસેથી પોતાના પયગંબરની તસ્દીક કરવાનો અને જે તેઓ તેમના માટે લાવ્યા તેના પર અમલ કરવાનો અહદ લીધો, અને તેઓએ તે અહદ પછી પોતાના પયગંબરોનો વિરોધ કર્યો.

#11 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

لَمْ یَبْعَثِ اللَّهُ نَبِیّاً آدَمَ (علیه السلام) وَ مِنْ بَعْدِهِ إِلَّا أَخَذَ عَلَیْهِ الْعَهْدَ لَئِنْ بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ حَیٌّ لَیُؤْمِنَنَّ بِهِ وَ لَیَنْصُرَنَّهُ وَ أَمَرَهُ أَنْ یَأْخُذَ الْعَهْدَ بِذَلِکَ عَلَی قَوْمِهِ.

امام علی (علیه السلام) خداوند هیچ پیامبری آدم (علیه السلام) و هرکه پس از او است را برنیانگیخت مگر اینکه از او پیمان گرفت؛ که اگر خداوند محمّد (صلی الله علیه و آله) را مبعوث کرد و او در آن زمان زنده بود به او ایمان بیاورد و یاریش کند و به او امر کرد که آن پیمان را از قومش نیز بگیرد.

Imam Ali (peace be upon him): Allah did not send any prophet — Adam (peace be upon him) or those after him — except that He took a covenant from him that if Allah sent Muhammad (peace be upon him and his family) and he was alive at that time, he must believe in him and help him, and He commanded him to take that covenant from his people as well.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબરને — આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના પછી આવનારાઓને — મબઊસ કર્યા નથી સિવાય કે તેમની પાસેથી અહદ લીધો; કે જો અલ્લાહ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મબઊસ કરે અને તેઓ તે સમયે જીવિત હોય તો તેઓ તેમના પર ઈમાન લાવે અને તેમની મદદ કરે, અને તેમને હુકમ કર્યો કે તે અહદ પોતાની કૌમ પાસેથી પણ લે.

#12 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَا قَبَضَ اللَّهُ نَبِیّاً حَتَّی أَمَرَهُ أَنْ یُوصِیَ إِلَی عَشِیرَتِهِ مِنْ عَصَبَتِهِ وَ أَمَرَنِی أَنْ أُوصِیَ فَقُلْتُ: إِلَی مَنْ یَا رَبِّ؟ فَقَالَ: أَوْصِ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِلَی ابْنِ عَمِّکَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَإِنِّی قَدْ أَثْبَتُّهُ فِی الْکُتُبِ السَّالِفَهًِْ وَ کَتَبْتُ فِیهَا أَنَّهُ وَصِیُّکَ وَ عَلَی ذَلِکَ أَخَذْتُ مِیثَاقَ الْخَلَائِقِ وَ مَوَاثِیقَ أَنْبِیَائِی وَ رُسُلِی أَخَذْتُ مَوَاثِیقَهُمْ لِی بِالرُّبُوبِیَّهًِْ وَ لَکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) بِالنُّبُوَّهًِْ وَ لِعَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) بِالْوَلَایَهًِْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) طلحهًْ‌بن‌زید از امام صادق (علیه السلام) از پدرش و ایشان نیز از جدّ بزرگوارش روایت می‌کند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند جان هیچ پیامبری را نگرفت جز پس از آن که به او امر کرد تا در خاندان خود از میان ارحام به کسی وصیّت کند، او به من نیز امر کرد که وصیّت کنم، عرض کردم»پروردگارا به چه کسی وصیّت کنم»! فرمود: «به پسرعمویت علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)، زیرا من در کتب پیشینیان نام او را ثبت کرده‌ام و در آن‌ها نوشته‌ام که او وصّی توست و بر این مطلب از آفریدگان و پیامبران و رسولانم پیمان گرفته‌ام، از آنان برای ربوبیّت خود و برای نبوّت تو ای محمّد و برای ولایت علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) پیمان گرفتم.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Talha ibn Zayd narrates from Imam Sadiq (peace be upon him), from his father, and he from his noble grandfather, that the Prophet (peace be upon him and his family) said: "Allah did not take the soul of any prophet except after commanding him to make a bequest to one of his kin among his relatives. He commanded me too to make a bequest, and I said: 'My Lord, to whom shall I make the bequest?' He said: 'To your cousin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), for I have recorded his name in the earlier scriptures and written in them that he is your successor. On this matter I have taken a covenant from creation and from My prophets and messengers — I took their covenants for My Lordship, and for your prophethood, O Muhammad, and for the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).'"

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તલ્હા બિન ઝયદ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી, તેઓ તેમના પિતાથી, અને તેઓ તેમના મહાન દાદાથી રિવાયત કરે છે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબરની જાન લીધી નથી સિવાય કે તેમને હુકમ કર્યો કે તેઓ પોતાના ખાનદાનમાં પોતાના સગાઓ પૈકી કોઈને વસિય્યત કરે. તેમણે મને પણ હુકમ કર્યો કે વસિય્યત કરું, મેં અરજ કરી: 'પરવરદિગાર, કોને વસિય્યત કરું?' ફરમાવ્યું: 'તમારા પિતરાઈ ભાઈ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને, કેમ કે મેં પૂર્વજોના ગ્રંથોમાં તેમનું નામ નોંધ્યું છે અને તેમાં લખ્યું છે કે તેઓ તમારા વસી છે, અને આ બાબત પર મેં મખ્લૂકાત તથા મારા પયગંબરો અને રસૂલો પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી છે — તેમની પાસેથી મારી રુબૂબિય્યત માટે, અને હે મુહમ્મદ, તમારી નબુવ્વત માટે, અને અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત માટે પ્રતિજ્ઞા લીધી.'"

#13 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَا تَکَامَلَتِ النُّبُوَّهًُْ لِنَبِیٍ فِی الْأَظِلَّهًِْ حَتَّی عُرِضَتْ عَلَیْهِ وَلَایَتِی وَ وَلَایَهًُْ أَهْلِ بَیْتِی وَ مَثُلُوا لَهُ فَأَقَرُّوا بِطَاعَتِهِمْ وَ وَلَایَتِهِمْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) در عالم اظلّه (عالم سایه‌ها که مربوط به قبل از خلقت بدن انسان‌ها است) نبوّت هیچ پیامبری کامل نشد مگر اینکه ولایت من و ولایت اهل‌بیتم (علیهم السلام) بر او عرضه شد و در برابر آن پیامبر (صلی الله علیه و آله) ایستادند پس پیامبران (علیهم السلام) به اطاعت و ولایت آن‌ها اقرار نمودند.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): In the world of azillah (the world of shadows, which pertains to before the creation of human bodies), the prophethood of no prophet was completed except that my wilayah and the wilayah of my Ahl al-Bayt (peace be upon them) was presented to him, and they stood before that prophet (peace be upon him), and the prophets (peace be upon them) affirmed obedience to them and their wilayah.

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આલમે અઝિલ્લા (પડછાયાઓનું આલમ જે માણસોના શરીરની ખિલ્કત પહેલાંનું છે)માં કોઈ પણ પયગંબરની નબુવ્વત મુકમ્મલ ન થઈ સિવાય કે મારી વિલાયત અને મારા અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ)ની વિલાયત તેમની સામે રજૂ કરવામાં આવી અને તે પયગંબર (અલયહિસ્સલામ) સામે તેઓ ઊભા રહ્યા, પછી પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામે) તેમની ઇતાઅત અને વિલાયતનો ઇકરાર કર્યો.

#14 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

وَ أَخَذَ مِیثَاقَ الْأَنْبِیَاءِ بِالْإِیمَانِ وَ النُّصْرَهًِْ لَنَا.

امام علی (علیه السلام) از انبیاء (علیهم السلام) پیمان گرفت که به ما ایمان داشته باشند و ما را یاری کنند.

Imam Ali (peace be upon him): He took a covenant from the prophets (peace be upon them) that they would have faith in us and support us.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તેમણે અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ) પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી કે તેઓ અમારા પર ઈમાન રાખશે અને અમારી મદદ કરશે.

#15 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

إِنَّ الْمِیثَاقَ أُخِذَ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ لِیَأْخُذُوهُ عَلَی أُمَمِهِمْ بِتَصْدِیقِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) إِذَا بُعِثَ وَ یَأْمُرُوهُمْ بِنُصْرَتِهِ عَلَی أَعْدَائِهِ إِنْ أَدْرَکُوهُ.

امام علی (علیه السلام) از پیامبران پیمان گرفته شد که از امّت‌هایشان برای تصدیق محمّد (صلی الله علیه و آله) وقتی که مبعوث شد پیمان بگیرند و به آن‌ها امر کنند که اگر او را درک کردند در مقابل دشمنانش او را یاری کنند.

Imam Ali (peace be upon him): A covenant was taken from the prophets that they would take from their communities a covenant to affirm Muhammad (peace be upon him and his family) when he was sent, and to command them, if they lived to see him, to support him against his enemies.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): પયગંબરો પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લેવામાં આવી કે તેઓ પોતાની ઉમ્મતો પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લે કે જ્યારે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મબ્ઊસ થાય ત્યારે તેમની તસ્દીક કરે, અને તેમને હુકમ કરે કે જો તેઓ તેમને પામે તો તેમના દુશ્મનો સામે તેમની મદદ કરે.

#16 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَخَذَ مِیثَاقَ النَّبِیِّینَ عَلَی وَلَایَهًِْ عَلِیٍ (علیه السلام) وَ أَخَذَ عَهْدَ النَّبِیِّینَ بِوَلَایَهًِْ عَلِی (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام) خداوند تبارک‌وتعالی میثاق پیامبران (علیهم السلام) را بر ولایت و پیمان پیامبران (علیهم السلام) را به ولایت علی (علیه السلام) گرفت.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah, the Blessed and Exalted, took the covenant of the prophets (peace be upon them) upon the wilayah of Ali (peace be upon him), and took the pledge of the prophets (peace be upon them) upon the wilayah of Ali (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)નો મીસાક અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત પર લીધો, અને પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)નો અહદ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત પર લીધો.

#17 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الباقر (صلی الله علیه و آله) Imam Baqir (peace be upon him and his family) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَلَایَتُنَا وَلَایَهًُْ اللَّهِ الَّتِی لَمْ یَبْعَثْ نَبِیّاً قَطُّ إِلَّا بِهَا.

امام باقر (علیه السلام) ولایت ما ولایت خداست که پیامبری را هرگز مبعوث نکرد مگر با ولایت ما.

Imam Baqir (peace be upon him): Our wilayah (guardianship) is the wilayah of Allah — He never sent any prophet except with our wilayah.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમારી વિલાયત (વલી હોવાનો અધિકાર) એ અલ્લાહની વિલાયત છે — તેમણે કોઈ પણ પયગંબરને અમારી વિલાયત વગર મોકલ્યા નથી.

#18 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا تَنَبَّأَ نَبِیٌّ قَطُّ إِلَّا بِمَعْرِفَهًِْ حَقِّنَا وَ تَفْضِیلِنَا عَلَی مَنْ سِوَانَا.

امام صادق (علیه السلام) هیچ پیامبری به مقام نبوّت نرسید مگر به معرفت حقّ ما و برتری‌دادن ما بر سایرین.

Imam Sadiq (peace be upon him): No prophet ever attained the station of prophethood except through recognition of our right and giving us precedence over all others.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કોઈ પણ પયગંબર નબુવ્વતના મકામ પર પહોંચ્યા નથી સિવાય કે અમારા હકની મઅરેફત (ઓળખ) અને અમને બીજા બધા પર બરતરી આપવા સાથે.

#19 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا مِنْ نَبِیٍّ نُبِّئَ وَ لَا مِنْ رَسُولِ أُرْسِلَ إِلَّا بِوَلَایَتِنَا وَ تَفْضِیلِنَا عَلَی مَنْ سِوَانَا.

امام صادق (علیه السلام) هرگز پیامبری به مقام پیامبری نرسید و رسولی ارسال نشد مگر با [اقرار] به ولایت ما و فضل ما بر دیگران.

Imam Sadiq (peace be upon him): No prophet was ever granted prophethood and no messenger was ever sent except with [affirmation of] our wilayah and our excellence over all others.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કોઈ પણ પયગંબર નબુવ્વતના મકામ પર પહોંચ્યા નથી અને કોઈ રસૂલ મોકલવામાં આવ્યા નથી સિવાય કે અમારી વિલાયત અને બીજાઓ પર અમારી ફઝીલતના [ઇકરાર] સાથે.

#20 و [به‌خاطر بیاورید] هنگامی را که خداوند، از پیامبران [و پیروان آن‌ها]، پیمان مؤکّد گرفت، که هرگاه کتاب و دانش به شما داد… And [remember] when Allah took a firm covenant from the prophets [and their followers]: whenever I give you the Book and wisdom અને [યાદ કરો] જ્યારે અલ્લાહે પયગંબરો [અને તેમના પૈરવો] પાસેથી મજબૂત વચન લીધું, કે જ્યારે પણ હું તમને કિતાબ અને ઇલ્મ આપું

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

وَلَایَهًُْ عَلِیٍ (علیه السلام) مَکْتُوبَهًٌْ فِی جَمِیعِ صُحُفِ الْأَنْبِیَاءِ وَ لَنْ یَبْعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً إِلَّا بِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ وَصِیَّهًِْ عَلِی (صلی الله علیه و آله).

امام کاظم (علیه السلام) ولایت علی (علیه السلام) در کتاب‌های انبیاء (علیهم السلام) نوشته شده است و خداوند هرگز پیامبری را مبعوث نکرد مگر با اقرار به نبوّت محمّد (صلی الله علیه و آله) و وصیّ او علی (علیه السلام).

Imam Kazim (peace be upon him): The wilayah of Ali (peace be upon him) is written in the scriptures of all the prophets (peace be upon them), and Allah never sent any prophet except with the affirmation of the prophethood of Muhammad (peace be upon him and his family) and the wisayah (successorship) of his successor Ali (peace be upon him).

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત તમામ અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ)ની કિતાબોમાં લખવામાં આવી છે, અને અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબરને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની નબુવ્વત અને તેમના વસી અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઇકરાર વગર મોકલ્યા નથી.

#21 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ یَعْنِی رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ لَتَنْصُرُنَّهُ یَعْنِی وَصِیَّهُ امیرالمؤمنین (علیه السلام) وَ لَمْ یَبْعَثِ اللَّهُ نَبِیّاً وَ لَا رَسُولًا إِلَّا وَ أَخَذَ عَلَیْهِ الْمِیثَاقَ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِالنُّبُوَّهًِْ وَ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) بِالْإِمَامَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام) ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ؛ یعنی ایمان به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بیاورید وَ لَتَنْصُرُنَّهُ؛ یعنی وصی و جانشینش امیرالمؤمنین (علیه السلام) را یاری کنید. فرمود: «خداوند هیچ پیامبر و رسولی را مبعوث نکرد مگر اینکه از او به رسالت حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) و امامت حضرت علی (علیه السلام) پیمان‌گرفت.

Imam Sadiq (peace be upon him): ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [Then a messenger came to you confirming that which is with you, so you must believe in him]; meaning: believe in the Noble Prophet (peace be upon him and his family), وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [and you must aid him]; meaning: aid his successor and legatee Amir al-Mu'minin (peace be upon him). He said: "Allah did not send any prophet or messenger except that He took from him the covenant to the messengership of Muhammad (peace be upon him and his family) and to the imamah of Ali (peace be upon him)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [પછી તમારી પાસે એક રસૂલ આવ્યા જે તમારી પાસે જે છે તેની તસ્દીક કરનારા છે, તો તમારે તેમના પર ઈમાન લાવવું જ પડશે]; એટલે કે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવો, وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [અને તમારે તેમની મદદ કરવી જ પડશે]; એટલે કે તેમના વસી અને જાનશીન અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની મદદ કરો. તેમણે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબર અને રસૂલને મોકલ્યા નથી સિવાય કે તેમની પાસેથી હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રિસાલત અને હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)ની ઇમામતનો પયમાન લીધો."

#22 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَبِیبٍ السِّجِسْتَانِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ فَکَیْفَ یُؤْمِنُ مُوسَی (علیه السلام) بِعِیسَی (علیه السلام) وَ یَنْصُرُهُ وَ لَمْ یُدْرِکْهُ وَ کَیْفَ یُؤْمِنُ عِیسَی (علیه السلام) بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ یَنْصُرُهُ وَ لَمْ یُدْرِکْهُ فَقَالَ یَا حَبِیبُ إِنَّ الْقُرْآنَ قَدْ طُرِحَ مِنْهُ آیٌ کَثِیرَهًٌْ وَ لَمْ یُزَدْ فِیهِ إِلَّا حُرُوفٌ أَخْطَأَتْ بِهَا الْکَتَبَهًُْ وَ تَوَهَّمَتْهَا الرِّجَالُ وَ هَذَا وَهَمٌ فَاقْرَأْهَا وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثَاقَ أُمَمِ النَّبِیِّینَ لَمَّا آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتَابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ هَکَذَا أَنْزَلَهَا اللَّهُ یَا حَبِیبُ فَوَ اللَّهِ مَا وَفَتْ أُمَّهًٌْ مِنَ الْأُمَمِ الَّتِی کَانَتْ قَبْلَ مُوسَی بِمَا أَخَذَ اللَّهُ عَلَیْهَا مِنَ الْمِیثَاقِ لِکُلِّ نَبِیٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ بَعْدَ نَبِیِّهَا وَ لَقَدْ کَذَّبَتِ الْأُمَّهًُْ الَّتِی جَاءَهَا مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا جَاءَهَا مُوسَی (علیه السلام) وَ لَمْ یُؤْمِنُوا بِهِ وَ لَا نَصَرُوهُ لِمَا جَاءَهَا إِلَّا الْقَلِیلُ مِنْهُمْ وَ لَقَدْ کَذَّبَتْ أُمَّهًُْ عِیسَی (علیه السلام) بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَمْ یُؤْمِنُوا بِهِ وَ لَا نَصَرُوهُ لَمَّا جَاءَهُمْ إِلَّا الْقَلِیلُ مِنْهُمْ وَ لَقَدْ جَحَدَتْ هَذِهِ الْأُمَّهًُْ بِمَا أَخَذَ عَلَیْهَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْمِیثَاقِ لِعلی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) یَوْمَ أَقَامَهُ لِلنَّاسِ وَ نَصَبَهُ لَهُمْ وَ دَعَاهُمْ إِلَی وَلَایَتِهِ وَ طَاعَتِهِ فِی حَیَاتِهِ وَ أَشْهَدَهُمْ بِذَلِکَ عَلَی أَنْفُسِهِمْ فَأَیُّ مِیثَاقٍ أَوْکَدُ مِنْ قَوْلِ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فِی علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) فَوَ اللَّهِ مَا وَفَوْا بِهِ بَلْ جَحَدُوا وَ کَذَّبُوا.

امام صادق (علیه السلام) حبیب‌سجستانی گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی این آیه وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّه سؤال کردم که چگونه موسی (علیه السلام) به عیسی (علیه السلام) ایمان می‌آورد و او را یاری می‌کند درحالی‌که او را درک نکرده است؟ و چگونه عیسی (علیه السلام) به محمّد (صلی الله علیه و آله) ایمان می‌آورد و یاریش می‌کند درحالی‌که او را درک نکرده است»؟ فرمود: «ای حبیب! آیات زیادی از قرآن دور انداخته شده و در آن اضافه نشده (بی اعتنایی به تفسیر واقعی قرآن و ننوشتن تأویل الهی آن و بسنده کردن به ظواهر آن و یا تفسیر به رأی قرآن است) مگر حروفی که در آن حروف [هم] نویسندگان دچار خطا شدند و مردان نیز دچار اشتباه شدند و این یکی از موارد اشتباه است؛ پس آن را این‌گونه بخوان: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّه. خداوند این آیه را این‌گونه نازل کرد. ای حبیب! به خدا سوگند هیچ امّتی از امّت‌هایی که قبل از موسی (علیه السلام) بودند، به آن پیمانی که خداوند از آن‌ها برای هر پیامبری که بعد از پیامبر آن امّت برانگیخته گرفت وفا نکردند و امّتی که موسی (علیه السلام) به‌سویشان آمد زمانی که موسی (علیه السلام) نزدشان آمد او را تکذیب کردند و به او ایمان نیاوردند و برای آنچه که آمده بود یاریش نکردند مگر تعداد اندکی از آن‌ها و امّت عیسی (علیه السلام)، محمّد (صلی الله علیه و آله) را تکذیب کردند و به او ایمان نیاوردند و هنگامی‌که به‌سویشان آمد یاریش نکردند مگر تعداد اندکی از آن‌ها و این امّت انکار کرد میثاق روزی را که رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) از آن امّت برای علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) گرفت و در آن روز او را روبروی مردم بلند کرد و به امامّت آن‌ها نصب نمود و در زمان حیاتش آن‌ها را به‌سوی ولایت و اطاعت علی (علیه السلام) فراخواند و با این کار آن‌ها را بر خودشان گواه قرار داد؛ پس کدام پیمان محکم‌تر از سخن رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) درباره‌ی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است. قسم به خدا! به آن وفا نکردند بلکه انکار کردند و تکذیب کردند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Habib al-Sijistani said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about this verse: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [And when Allah took the covenant of the prophets: 'Whatever I have given you of Book and wisdom, then a Messenger comes to you confirming what is with you — you must indeed believe in him and you must indeed help him'], how did Musa (peace be upon him) believe in Isa (peace be upon him) and help him when he did not live to see him? And how did Isa (peace be upon him) believe in Muhammad (peace be upon him and his family) and help him when he did not live to see him? He said: 'O Habib! Many verses have been discarded from the Qur'an, and nothing has been added to it (this is a disregard for the true tafsir of the Qur'an, and the failure to write down its divine ta'wil, and contenting oneself with its outward form, or tafsir of the Qur'an by personal opinion) except letters in which the scribes made mistakes and men fell into misapprehension, and this is one of those cases of misapprehension. So recite it like this: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ أُمَمِ النَّبِیِّینَ لَمَّا آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتَابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [And when Allah took the covenant of the communities of the prophets: 'Whatever I have given you of Book and wisdom, then a Messenger comes to you confirming what is with you — you must indeed believe in him and you must indeed help him']. Allah revealed this verse in this manner. O Habib! By Allah, no community from among the communities that existed before Musa (peace be upon him) fulfilled the covenant that Allah took from them regarding every prophet whom Allah raised up after the prophet of that community. And the community to whom Musa (peace be upon him) came — when Musa (peace be upon him) came to them, they denied him and did not believe in him and did not help him in what he had come with, except a small number of them. And the community of Isa (peace be upon him) denied Muhammad (peace be upon him and his family) and did not believe in him and did not help him when he came to them, except a small number of them. And this community denied the covenant of the day on which the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took from that community for Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), when on that day he raised him up before the people and appointed him to their leadership, and during his lifetime called them to the wilayah and obedience of Ali (peace be upon him), and by this act made them witnesses against themselves. So what covenant is more firm than the word of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) concerning Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)? By Allah, they did not fulfil it, rather they denied and rejected it.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હબીબ સિજિસ્તાની કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [અને જ્યારે અલ્લાહે નબીઓ પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી કે 'જે કંઈ મેં તમને કિતાબ અને હિકમત આપી છે, પછી તમારી પાસે એક રસૂલ આવે જે તમારી પાસે જે છે તેની પુષ્ટિ કરે, તો તમારે તેના પર ખરેખર ઈમાન લાવવું અને તેની મદદ કરવી પડશે'], તો મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ઈસા (અલયહિસ્સલામ) પર કઈ રીતે ઈમાન લાવે અને તેમની મદદ કરે જ્યારે તેમણે તેમને જોયા જ નથી? અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ) મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર કઈ રીતે ઈમાન લાવે અને તેમની મદદ કરે જ્યારે તેમણે તેમને જોયા જ નથી? આપે ફરમાવ્યું: 'ઓ હબીબ! કુરઆનની ઘણી આયતો દૂર ફેંકી દેવામાં આવી છે અને તેમાં કંઈ ઉમેરવામાં આવ્યું નથી (આ કુરઆનની વાસ્તવિક તફસીર પ્રત્યેની બેદરકારી છે, અને તેની ઈલાહી તાવીલ ન લખવી અને તેના ઝાહિર પર જ સંતોષ માનવો, અથવા કુરઆનની અંગત મંતવ્ય પ્રમાણે તફસીર છે) સિવાય કે એવા હર્ફો [જેમાં] લખનારાઓ ભૂલ કરી બેઠા અને લોકો પણ ભ્રમમાં પડ્યા, અને આ પણ ભૂલોમાંનો એક પ્રસંગ છે; તો તેને આ પ્રમાણે વાંચો: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ أُمَمِ النَّبِیِّینَ لَمَّا آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتَابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [અને જ્યારે અલ્લાહે નબીઓની ઉમ્મતો પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી કે 'જે કંઈ મેં તમને કિતાબ અને હિકમત આપી છે, પછી તમારી પાસે એક રસૂલ આવે જે તમારી પાસે જે છે તેની પુષ્ટિ કરે, તો તમારે તેના પર ખરેખર ઈમાન લાવવું અને તેની મદદ કરવી પડશે']. અલ્લાહે આ આયત આ પ્રમાણે નાઝિલ કરી. ઓ હબીબ! અલ્લાહની કસમ, મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પહેલાં જે ઉમ્મતો હતી તેમાંથી કોઈ ઉમ્મતે તે પ્રતિજ્ઞા પૂરી કરી નહીં જે અલ્લાહે તેમની પાસેથી તે દરેક નબી માટે લીધી હતી જેને અલ્લાહે તેમના નબી પછી મોકલ્યો; અને જે ઉમ્મત પાસે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) આવ્યા, જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે આવ્યા ત્યારે તેમણે તેમને જુઠલાવ્યા અને તેમના પર ઈમાન ન લાવ્યા અને જે માટે તેઓ આવ્યા હતા તેમાં તેમની મદદ ન કરી સિવાય કે તેમાંથી થોડા લોકોએ; અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ)ની ઉમ્મતે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જુઠલાવ્યા અને તેમના પર ઈમાન ન લાવ્યા અને જ્યારે તેઓ તેમની પાસે આવ્યા ત્યારે તેમની મદદ ન કરી સિવાય કે તેમાંથી થોડા લોકોએ; અને આ ઉમ્મતે તે પ્રતિજ્ઞાનો ઇનકાર કર્યો જે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તે ઉમ્મત પાસેથી અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) માટે તે દિવસે લીધી હતી જે દિવસે તેમણે તમને લોકોની સામે ઊંચા કર્યા અને તેમની ઇમામત માટે નિયુક્ત કર્યા અને પોતાના જીવનકાળમાં લોકોને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત અને આજ્ઞાપાલન તરફ આમંત્ર્યા અને આ કાર્યથી તેમને પોતાના પર ગવાહ બનાવ્યા; તો રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) વિશેના કથન કરતાં કઈ પ્રતિજ્ઞા વધુ મજબૂત હોઈ શકે? અલ્લાહની કસમ! તેમણે તેને પૂરી ન કરી, બલ્કે ઇનકાર કર્યો અને જુઠલાવ્યું.'

#23 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ یَعْنِی بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَتَنْصُرُنَّ وَصِیَّهُ فَقَدْ آمَنُوا بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَمْ یَنْصُرُوا وَصِیَّهُ وَ سَیَنْصُرُونَهُ جَمِیعاً.

امام علی (علیه السلام) لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ یعنی به محمّد (صلی الله علیه و آله) ایمان بیاورید و جانشین او را یاری کنید؛ [ولی] به محمّد (صلی الله علیه و آله) ایمان آوردند ولی جانشین او را یاری نکردند و به‌زودی همگان او را یاری خواهند کرد.

Imam Ali (peace be upon him): لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [You must indeed believe in him] means: believe in Muhammad (peace be upon him and his family) and help his successor; [but] they believed in Muhammad (peace be upon him and his family) yet did not help his successor, and soon all of them will help him.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [તમે ખરેખર તેમના પર ઈમાન લાવો] એટલે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવો અને તેમના જાનશીનની મદદ કરો; [પરંતુ] મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવ્યા પરંતુ તેમના જાનશીનની મદદ ન કરી અને જલ્દી જ બધા લોકો તેમની મદદ કરશે.

#24 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قَالَ مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً عَنْ آدَمَ (علیه السلام) {مِنْ لَدُنْ آدَمَ (علیه السلام)} فَهَلُمَّ جَرّاً إِلَّا وَ یَرْجِعُ إِلَی الدُّنْیَا فَیُقَاتِلُ وَ یَنْصُرُ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ امیرالمؤمنین (علیه السلام) ثُمَّ أَخَذَ أَیْضاً مِیثَاقَ الْأَنْبِیَاءِ عَلَی رسول‌الله (صلی الله علیه و آله).

امام باقر (علیه السلام) لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ خداوند هیچ پیامبری از آدم (علیه السلام) تا [آخرین پیامبر] مبعوث نکرد مگر اینکه به دنیا برمی‌گردد و می‌جنگد و رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) را یاری می‌کند. سپس از پیامبران برای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) هم پیمان‌گرفت.

Imam Baqir (peace be upon him): [Concerning His words] لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [You must indeed believe in him and you must indeed help him]: Allah did not raise up any prophet from Adam (peace be upon him) until [the last prophet] but that he will return to the world and fight and help the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and the Commander of the Faithful (peace be upon him). Then He also took the covenant of the prophets on behalf of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [તમે ખરેખર તેમના પર ઈમાન લાવો અને ખરેખર તેમની મદદ કરો] અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)થી લઈને [આખરી નબી] સુધી કોઈ નબીને મબઊસ ન કર્યા સિવાય કે તેઓ દુનિયામાં પાછા આવશે અને લડશે અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની મદદ કરશે. પછી નબીઓ પાસેથી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે પણ પ્રતિજ્ઞા લીધી.

#25 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً مِنْ لَدُنْ آدَمَ (علیه السلام) فَهَلُمَّ جَرّاً إِلَّا وَ یَرْجِعُ إِلَی الدُّنْیَا وَ یَنْصُرُ امیرالمؤمنین (علیه السلام) وَ هُوَ قَوْلُهُ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ یَعْنِی بِرسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ لَتَنْصُرُنَّ امیرالمؤمنین (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام) خداوند هیچ پیامبری را از صلب آدم (علیه السلام) مبعوث نکرده جز آنکه به دنیا بازمی‌گردد و امیرالمؤمنین (علیه السلام) را یاری می‌نماید و پیمان انبیاء (علیهم السلام) در آیه‌ی فوق همین است که همه‌ی انبیاء (علیهم السلام) به رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) ایمان بیاورند و امیرالمؤمنین (علیه السلام) را یاری نمایند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah has not sent any prophet from the loins of Adam (peace be upon him) except that he shall return to the world and aid Amir al-Muminin (peace be upon him); and the covenant of the prophets (peace be upon them) in the above verse is precisely this — that all the prophets (peace be upon them) shall believe in the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and aid Amir al-Muminin (peace be upon him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ની પુશ્તથી કોઈ પણ પયગંબરને મબઊસ કર્યા નથી સિવાય કે તેઓ દુનિયામાં પાછા ફરશે અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની મદદ કરશે, અને ઉપરોક્ત આયતમાં અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ)નો જે અહદ છે તે આ જ છે કે તમામ અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ) રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવે અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની મદદ કરે.

#26 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

فإن الله أخذ مِیثَاقَ نَبِیِّهِ أی محمد (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ أَنْ یُؤْمِنُوا بِهِ وَ یَنْصُرُوهُ وَ یُخْبِرُوا أُمَمَهُمْ بِخَبَرِهِ، و هو قوله لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ یعنی رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَلَتَنْصُرُنَّهُ یعنی امیرالمؤمنین (علیه السلام).

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) خداوند برای پیامبرش یعنی محمّد (صلی الله علیه و آله) از پیامبران پیمان گرفت که به او ایمان بیاورند و یاریش کنند و امّت‌هایشان را به خبر او آگاه کنند و این است سخن خداوند: لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ؛ یعنی رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) وَ لَتَنْصُرُنَّهُ؛ یعنی امیرالمؤمنین (علیه السلام).

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Allah took a covenant from the prophets on behalf of His Prophet — that is, Muhammad (peace be upon him and his family) — that they should believe in him, aid him, and inform their communities of his news. And this is the saying of Allah: لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [You must believe in him] — meaning the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [and you must aid him] — meaning Amir al-Muminin (peace be upon him).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહે પોતાના પયગંબર એટલે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે અંબિયા પાસેથી અહદ લીધો કે તેઓ તેમના પર ઈમાન લાવે અને તેમની મદદ કરે અને પોતાની ઉમ્મતોને તેમના ખબરથી વાકેફ કરે. અને આ અલ્લાહનું કથન છે: لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ [તમે ખરેખર તેમના પર ઈમાન લાવશો]; એટલે કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [અને તમે ખરેખર તેમની મદદ કરશો]; એટલે કે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ).

#27 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَلَّامِ بْنِ الْمُسْتَنِیرِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَال: لَقَدْ تَسَمَّوْا بِاسْمٍ مَا سَمَّی اللَّهُ بِهِ أَحَداً إِلَّا علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) وَ مَا جَاءَ تَأْوِیلُهُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَتَی یَجِیءُ تَأْوِیلُهُ قَالَ إِذَا جَاءَتْ جَمَعَ اللَّهُ أَمَامَهُ النَّبِیِّینَ وَ الْمُؤْمِنِینَ حَتَّی یَنْصُرُوهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ إِلَی قَوْلِهِ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ فَیَوْمَئِذٍ یَدْفَعُ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) اللِّوَاءَ إِلَی علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) فَیَکُونُ أَمِیرَ الْخَلَائِقِ کُلِّهِمْ أَجْمَعِینَ یَکُونُ الْخَلَائِقُ کُلُّهُمْ تَحْتَ لِوَائِهِ وَ یَکُونُ هُوَ أَمِیرَهُمْ فَهَذَا تَأْوِیلُهُ.

امام صادق (علیه السلام) سلّام‌بن‌مستنیر از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند که فرمود: «آن‌ها (خلفای غاصب) خود را به نامی که خدا جز علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) را بدان موسوم نگردانید خواندند [مقصود لقب امیرالمؤمنین (علیه السلام) است] و تأویل (امیرالمؤمنین (علیه السلام)) هنوز نیامده است. عرض کردم: «قربانت گردم! تأویل آن کی خواهد آمد»؟ فرمود: «موقعی که تأویل آن نزدیک شد خداوند پیغمبران (علیهم السلام) و مؤمنین را در پیش روی آن حضرت جمع می‌کند تا وی را یاری نمایند و این است معنی آیه‌ی شریفه: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ تا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ در آن روز خداوند پرچم خود را به علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) می‌دهد و آن حضرت (علیه السلام) امیر جهانیان است و جهانیان نیز در زیر پرچم او خواهند بود و او امیر و سرکرده آن‌هاست و این تأویل کلمه‌ی امیرالمؤمنین (علیه السلام) است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Sallam ibn Mustanir narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: "They (the usurping caliphs) called themselves by a name with which Allah has not named anyone except Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) [meaning the title Amir al-Muminin (peace be upon him)], and its ta'wil (interpretation) (of Amir al-Muminin (peace be upon him)) has not yet come." I said: "May I be your ransom! When will its ta'wil come?" He said: "When its ta'wil draws near, Allah will gather the prophets (peace be upon them) and the believers before that noble one so that they may aid him — and this is the meaning of the noble verse: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ [And when Allah made a covenant through the prophets: Certainly what I have given you of Book and wisdom] up to وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [and I too am of the bearers of witness with you]. On that day Allah hands over His banner to Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and that noble one (peace be upon him) is the commander of the worlds, and the worlds too will be beneath his banner, and he is their commander and chief — and this is the ta'wil of the phrase Amir al-Muminin (peace be upon him)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સલ્લામ બિન મુસ્તનીર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "તેઓ (ગાસિબ ખલીફાઓ) એ પોતાને એવા નામથી બોલાવ્યા જે નામથી અલ્લાહે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) સિવાય કોઈને પણ નામ આપ્યું નથી [મતલબ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)નો લકબ છે] અને (અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની) તાવીલ હજી આવી નથી." મેં અરજ કરી: "આપ પર કુરબાન! તેની તાવીલ ક્યારે આવશે?" ફરમાવ્યું: "જ્યારે તેની તાવીલ નજીક આવશે ત્યારે અલ્લાહ અંબિયા (અલયહેમુસ્સલામ) અને મોઅમેનીનને તે હઝરતની આગળ જમા કરશે જેથી તેઓ તેમની મદદ કરે, અને આ શરીફ આયતનો અર્થ છે: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ [અને જ્યારે અલ્લાહે અંબિયા પાસેથી અહદ લીધો કે ખરેખર જે કિતાબ અને હિકમત મેં તમને આપી છે]થી وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [અને હું પણ તમારી સાથે સાક્ષી આપનારાઓમાંથી છું] સુધી. તે દિવસે અલ્લાહ પોતાનો અલમ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને આપશે અને તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) જહાનવાળાઓના અમીર છે અને જહાનવાળાઓ પણ તેમના અલમની નીચે હશે અને તેઓ તેમના અમીર અને સરદાર છે, અને આ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) શબ્દની તાવીલ છે."

#28 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ أما الرَّدُّ عَلَی مَنْ أَنْکَرَ الرَّجْعَهًَْ فَقَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل ... وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ وَ هَذَا لَا یَکُونُ إِلَّا فِی الرَّجْعَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام) و امّا رد کسی که رجعت را انکار کند، سخن خدای عزّوجلّ است: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ و این [مطلب اتفاق نمی‌افتد] مگر در رجعت.

Imam Sadiq (peace be upon him): And as for the refutation of anyone who denies the raj'ah (return), it is the saying of Allah the Mighty and Majestic: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [And when Allah made a covenant through the prophets: Certainly what I have given you of Book and wisdom — then an apostle comes to you verifying that which is with you, you must believe in him, and you must aid him], and this [does not occur] except at the raj'ah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને જે કોઈ રજઅતનો ઇનકાર કરે તેનો રદ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું આ કથન છે: وَ إِذْ أَخَذَ اللهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ لَما آتَیْتُکُمْ مِنْ کِتابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [અને જ્યારે અલ્લાહે અંબિયા પાસેથી અહદ લીધો કે ખરેખર જે કિતાબ અને હિકમત મેં તમને આપી છે, પછી તમારી પાસે એક રસૂલ આવ્યા જે તમારી પાસે જે છે તેની તસ્દીક કરનારા છે, તમે ખરેખર તેમના પર ઈમાન લાવશો અને તેમની મદદ કરશો], અને આ [બાબત બનવાની નથી] સિવાય કે રજઅતમાં.

#29 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

یَا عَلِیُّ (علیه السلام) مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیّاً إِلَّا وَ قَدْ دَعَاهُ إِلَی وَلَایَتِکَ طَائِعاً أَوْ کَارِها.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) ای علی (علیه السلام)! خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر اینکه او را به ولایت تو خواه رغبت داشته باشد یا اکراه فرا خواند.

The Prophet (peace be upon him and his family): O Ali (peace be upon him)! Allah did not send any prophet except that He called him to your wilayah, whether willingly or unwillingly.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબરને મબઊસ કર્યા નથી સિવાય કે તેમને તમારી વિલાયત તરફ, ચાહે તેઓ રગબત ધરાવતા હોય કે નાખુશીથી, બોલાવ્યા.

#30 سپس پیامبری به‌سوی شما آمد که با نشانه‌هایی که نزد شماست، هماهنگ بود، به او ایمان بیاورید و او را یاری‌کنید Then a Messenger came to you confirming what is with you, so believe in him and help him પછી તમારી પાસે એક પયગંબર આવ્યા જે તમારી પાસેની નિશાનીઓ સાથે મુવાફિક હતા, તો તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો

لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ یَعْنِی لَتُؤْمِنُنَ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَتَنْصُرُنَّ وَصِیَّهُ وَ سَیَنْصُرُونَهُ جَمِیعا.

امام علی (علیه السلام) لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ یعنی به محمّد (صلی الله علیه و آله) ایمان بیاورید و جانشین او را یاری کنید و به‌زودی همگی او را یاری می‌کنند.

Imam Ali (peace be upon him): لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [You must believe in him and you must aid him] means: believe in Muhammad (peace be upon him and his family) and aid his successor, and soon all of them will aid him.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): લَતُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ [તમે તેમના પર ઈમાન લાવો અને તેમની મદદ કરો] એટલે કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઈમાન લાવો અને તેમના જાનશીનની મદદ કરો, અને જલ્દી જ બધા તેમની મદદ કરશે.

#31 فرمود: «آیا پذیرفتید؟ و بر آن، با من پیمان مؤکّد بستید»؟ گفتند: «[آری] پذیرفتیم» He said: Do you accept and take a solemn covenant with Me on this? They said: We accept ફરમાવ્યું: «શું તમે સ્વીકાર્યું? અને એના ઉપર મારી સાથે મજબૂત પ્રતિજ્ઞા બાંધી?» તેઓએ કહ્યું: «[હા] અમે સ્વીકાર્યું»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَّ قَالَ لَهُمْ فِی الذَّرِّ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِکُمْ إِصْرِی أَیْ عَهْدِی قالُوا أَقْرَرْنا.

امام صادق (علیه السلام) سپس در عالم ذر به آن‌ها گفت: أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِکُمْ إِصْرِی؛ یعنی پیمان مرا بر آن گرفتید؛ گفتند: «بله گرفتیم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Then in the world of dharr (the realm of atoms) He said to them: أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلَی ذلِکُمْ إِصْرِی [Do you affirm and take upon yourselves My covenant on that?]; that is, did you take My covenant upon that? They said: "Yes, we took it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પછી આલમે ઝર્ર (અણુઓની દુનિયા)માં તેમને કહ્યું: أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلَی ذلِکُمْ إِصْرِی [શું તમે સ્વીકાર્યું અને તેના પર મારો કરાર લીધો?]; એટલે કે તેના પર મારો કરાર લીધો; તેમણે કહ્યું: "હા, અમે લીધો."

#32 [خداوند به آن‌ها] فرمود: «پس گواه‌باشید! و من [نیز] با شما از گواهانم» He said: Then bear witness, and I am with you among the witnesses [અલ્લાહે તેમને] ફરમાવ્યું: તો ગવાહ રહો! અને હું [પણ] તમારી સાથે ગવાહોમાંથી છું

قَالَ اللَّهُ: فَاشْهَدُوا بِذَلِکَ عَلَی أُمَمِکُمْ وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ عَلَیْکُمْ وَ عَلَی أُمَمِکُمْ.

امام علی (علیه السلام) خداوند فرمود: «پس گواه و شاهد آن پیمان بر امّت‌هایتان باشید و من نیز با شما از گواهان بر شما و بر امّت‌هایتان هستم».

Imam Ali (peace be upon him): Allah said: "So bear witness to that covenant over your communities, and I too am with you among the witnesses over you and over your communities."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "તો તે કરારના તમારી ઉમ્મતો પર ગવાહ અને સાક્ષી બનો, અને હું પણ તમારી સાથે તમારા પર અને તમારી ઉમ્મતો પર ગવાહોમાંથી છું."

#33 [خداوند به آن‌ها] فرمود: «پس گواه‌باشید! و من [نیز] با شما از گواهانم» He said: Then bear witness, and I am with you among the witnesses [અલ્લાહે તેમને] ફરમાવ્યું: તો ગવાહ રહો! અને હું [પણ] તમારી સાથે ગવાહોમાંથી છું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قالَ اللَّهُ لِلْمَلَائِکَهًِْ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ.

امام صادق (علیه السلام) خداوند به ملائکه (علیه السلام) فرمود: فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah said to the angels (peace be upon them): فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [So bear witness, and I am with you among the witnesses].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે ફરિશ્તાઓ (અલયહિમુસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِینَ [તો ગવાહ બનો, અને હું તમારી સાથે ગવાહોમાંથી છું].

#34 [خداوند به آن‌ها] فرمود: «پس گواه‌باشید! و من [نیز] با شما از گواهانم» He said: Then bear witness, and I am with you among the witnesses [અલ્લાહે તેમને] ફરમાવ્યું: તો ગવાહ રહો! અને હું [પણ] તમારી સાથે ગવાહોમાંથી છું

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَاشْهَدُوا أَیْ فَاعْلَمُوا ذَلِکَ وَ أَنَا مَعَکُمْ أَعْلَمُ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) فَاشْهَدُوا یعنی پس آن را بدانید و من نیز همراه شما می‌دانم.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): فَاشْهَدُوا [So bear witness] means: so know that, and I along with you know it.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَاشْهَدُوا [તો ગવાહ બનો] એટલે કે તેને જાણો, અને હું પણ તમારી સાથે તેને જાણું છું.