الزُّبَیْرِیُّ وَ الشَّعْبِی: أَنَّ قَیْصَرَ حَارَبَ کِسْرَی فَکَانَ هَوَی الْمُسْلِمِینَ مَعَ قَیْصَرَ لِأَنَّهُ صَاحِبُ کِتَابٍ وَ مِلَّهًٍْ وَ أَشَدُّ تَعْظِیماً لِأَمْرِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ کَانَ وَضَعَ کِتَابَهُ عَلَی عَیْنِهِ وَ أَمَرَ کِسْرَی بِتَمْزِیقِهِ حِینَ أَتَاهُمَا کِتَابَهُ یَدْعُوهُمَا إِلَی الْحَقِّ فَلَمَّا کَثُرَ الْکَلَامُ بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُشْرِکِینَ قَرَأَ الرَّسُولُ (صلی الله علیه و آله) الم غُلِبَتِ الرُّومُ ... ثُمَّ حَدَّدَ الْوَقْتَ فِی قَوْلِهِ فِی بِضْعِ سِنِینَ ثُمَّ آکَدَهُ فِی قَوْلِهِ وَعْدَ اللَّهِ فَغَلَبُوا یَوْمَ الْحُدَیْبِیَهًِْ وَ بَنَوُا الرُّومِیَّهًَْ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در کتاب مناقب آمده است: زبیری و شعبی روایت کرده اند: قیصر روم با کسری ایران جنگید و مسلمانان طرفدار قیصر روم بودند؛ زیرا او صاحب کتاب [آسمانی] و آئینی بود و امر رسالت پیامبر (صلی الله علیه و آله) را بزرگداشت و نامه پیامبر (صلی الله علیه و آله) را بر روی چشمانش قرار داد درحالی‌که کسری ایران دستور به پاره کردن نامه داد زمانی که نامه آن حضرت برای دعوت کردن به حقّ به دست آن دو رسید. هنگامی که مسلمانان و مشرکان در این باره بسیار سخن راندند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) این آیه را قرائت فرمود؛ الم* غُلِبَتِ الرُّومُ ... . سپس با این عبارت فِی بِضْعِ سِنِینَ، زمان پیروزی را تعیین نمود و با وَعْدَ اللهِ آن را تأیید کرد. پس ایرانیان در روز حدیبیه مغلوب شده و رومیان شهر روم را بنا نمودند.
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): In the book Manaqib it is reported: Zubayri and Sha'bi have narrated: Caesar of Rome fought with Chosroes of Iran, and the Muslims sided with Caesar of Rome, because he was a possessor of a [heavenly] book and a religion, and he honoured the matter of the Prophet's (peace be upon him and his family) mission and placed the Prophet's (peace be upon him and his family) letter upon his eyes, while Chosroes of Iran ordered the letter to be torn up, when the letter of that noble one reached the two of them inviting them to the truth. When the Muslims and the polytheists spoke much on this matter, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited this verse: الم * غُلِبَتِ الرُّومُ ... [Alif Lam Mim. The Romans have been defeated...]. Then with this phrase فِی بِضْعِ سِنِینَ [within a few years] He fixed the time of victory, and with وَعْدَ اللهِ [Allah's promise] He confirmed it. So the Iranians were defeated on the day of Hudaybiyya, and the Romans built the city of Rome.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): કિતાબ મનાકિબમાં આવ્યું છે: ઝુબૈરી અને શઅબીએ રિવાયત કરી છે: રોમના કૈસરે ઈરાનના કિસરા સાથે યુદ્ધ કર્યું, અને મુસલમાનો રોમના કૈસરના પક્ષે હતા; કારણ કે તે [આસમાની] કિતાબ અને ધર્મના માલિક હતા અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની રિસાલતના મામલાનું સન્માન કર્યું અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પત્રને પોતાની આંખો પર મૂક્યો, જ્યારે ઈરાનના કિસરાએ પત્રને ફાડી નાખવાનો હુકમ આપ્યો, જ્યારે તે હઝરતનો પત્ર બંનેને હક તરફ બોલાવવા માટે પહોંચ્યો. જ્યારે મુસલમાનો અને મુશરિકોએ આ બાબતે ઘણી વાતો કરી, ત્યારે રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયત તિલાવત ફરમાવી: الم * غُلِبَتِ الرُّومُ ... [અલિફ લામ મીમ. રોમવાસીઓ પરાજિત થઈ ગયા છે...]. પછી આ વાક્ય فِی بِضْعِ سِنِینَ [થોડા વર્ષોમાં] થી વિજયનો સમય નિર્ધારિત કર્યો અને وَعْدَ اللهِ [અલ્લાહનું વચન] થી તેની પુષ્ટિ કરી. તો ઈરાનીઓ હુદૈબિયાના દિવસે પરાજિત થયા અને રોમવાસીઓએ રોમ શહેરની સ્થાપના કરી.